คนสวนกับต่างโลก ภาค พิภพพฤกษา

ตอนที่ 40 : คนสวนกับต่างโลก ภาค พิภพพฤกษา ตอนที่ 39 จตุรเทพผู้พิทักษ์ป่าบรรพกาล

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 13,757
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,600 ครั้ง
    3 ก.ค. 63

คนสวนกับต่างโลก  ภาค พิภพพฤกษา ตอนที่ 39 จตุรเทพผู้พิทักษ์ป่าบรรพกาล

 

 

 

จตุรเทพประจำทิศทั้งสี่นั้นปกปักรักษาแต่ละด้านของป่าบรรพกาลมาช้านาน ทว่าตัวตนเหล่านั้นกลับกลายเป็นแค่ตำนานที่ถูกเล่าขานสืบกันมา จวบจนปัจจุบันนี้มันกลายเป็นเพียงนิทานที่เหล่าผู้ใหญ่เอาไว้ใช้เป็นเรื่องเล่าขานหลอกเด็กเพียงเท่านั้น

 

 

 

 

"ไม่มีใครรู้ว่ามันกว้างขวางขนาดไหน แต่จากลำนำเล่าขานของจอมเวทย์พเนจรนั้น บอกเอาไว้ว่าป่าแห่งนี้เชื่อมระหว่างสี่อาณาจักรใหญ่เอาไว้ด้วยกัน"ผู้อาวุโสเอียนเริ่มเล่าก่อนจะเอาแผ่นศิลาออกมาวางแล้ววาดภาพลงบนนั้น

 

 

 

 

"ด้านทิศเหนือนั้นถูกพิทักษ์โดยเทพอสูรเต่ามังกรวารี"ผู้อาวุโสเอียนกำหนดกึ่งกลางให้เป็นตัวแทนของพื้นที่ป่าบรรพกาล ก่อนจะเขียนชื่อเทพอสูรตัวแรกไว้ทางด้านทิศเหนือ

 

 

 

 

"ทางด้านตะวันออก ถูกพิทักษ์โดยเทพอสูรมังกรพฤกษามรกต มีคนบอกว่าป่าแทบนั้นอุดมสมบูรณ์ที่สุดในบรรดาเขตป่าทั้งสี่ทิศ"ผู้อาวุโสเอียนเขียนเพิ่มชื่อลงไปทางด้านทิศตะวันออก

 

 

 

 

"ทางด้านตะวันตก ถูกพิทักษ์โดยเทพอสูรพยัคฆ์เมฆาวายุ"

 

 

 

 

"และสุดท้ายคือที่ ๆ เราอยู่ทางด้านทิศใต้ ที่แห่งนี้ถูกพิทักษ์โดยเทพอสูรหงส์เพลิงอัคคี ปฐมกษัตริย์ของอาณาจักรกรีนแลนด์นี้ก็มีอสูรคู่พันธะสัญญาเป็นวิหคเช่นกัน และทายาทสืบทอดบัลลังก์ส่วนใหญ่ที่สืบทอดต่อ ๆ กันมาอย่างยาวนานนั้นก็ล้วนเป็นวิหคแทบทั้งสิ้นเจ้าจะเห็นว่านี่ก็เป็นอีกหนึ่งในข้อสันนิฐานที่ว่าพวกมันอาจจะมีตัวตนอยู่จริงในอดีต"ผู้อาวุโสเอียนเล่าพลางลงรายละเอียดในแผ่นศิลา

 

 

 

 

วาเลนลอบขมวดคิ้วแปลกใจ นี่มันแทบไม่ต่างไปจากสัตว์เทพนิยายของจีน ในโลกเก่าที่เขาเคยอ่านมาเลย ผิดเพี้ยนไปเพียงแค่ชื่อเรียกเท่านั้น สัตว์เทพของจีนก็เป็นสี่สัตว์เทพประจำทิศเหมือนกัน ไม่ว่าจะเป็น มังกรฟ้า หงส์เพลิง เต่าดำ พยัคฆ์ขาว นี่ราวกับว่าเขาหลุดเข้ามาในโลกที่ทุกสิ่งที่เคยเป็นเพียงเรื่องเล่านั้นมีชีวิตอยู่จริง! วาเลนแปลกใจตั้งแต่เรื่องของไกอาแล้ว โลกแห่งนี้มันอะไรกัน! หรือสวรรค์กำลังเล่นตลกอะไรกับเขา?

 

 

 

 

แต่ก่อนที่วาเลนจะคิดไปไกล เสียงบรรยายที่คิดว่าจะหยุดลงของผู้อาวุโสเอียนก็ยังคงดังเรียกสติวาเลนกลับมา

 

 

 

 

"นอกจากนี้ลำนำของจอมเวทย์พเนจรยังบอกว่า ชั้นในสุดของป่ากึ่งกลางพนาบรรพกาลก็ยังมีอสูรเทพอีกตนที่สถิตอยู่ในนั้น มันเฝ้าพิทักษ์ทางเข้าวิหารโบราณแห่งหนึ่งเอาไว้ รูปร่างแลดูคล้ายมังกร ผสมกวาง มีพลังอำนาจอันล้นหลามเกินกว่าจะจิตนาการ สามารถควบคุม ท้องฟ้า อากาศ และธาตุทั้งห้าได้ดังใจนึก"

 

 

 

 

วาเลนเบิกนัตย์ตากว้าง มีท่าทางลุกลี้ลุกลน ห้วงจังหวะหนึ่งเขาคิดไปถึงไข่ใบใหญ่ที่ถูกตั้งทิ้งไว้ในห้องใต้ดิน ของเรือนที่เจ็ด ยามเมื่ออาจารย์ของเขาพูดว่าสัตว์เทพตนนั้นเฝ้าทางเข้าวิหารโบราณเอาไว้

 

 

 

 

สัมผัสพิเศษของวาเลนเปิดเผยถึงที่ไปที่มาของไข่ใบนั้นตั้งแต่แรกสัมผัส ภาพแท่นบูชาในวิหารโบราณที่นักพจญภัยคนหนึ่งไปเอาไข่ใบนี้มานั้นยังติดแน่นฝังอยู่ในหัวของวาเลน จนถึงตอนนี้

 

 

 

 

แต่เมื่อครั้งที่เขาเข้าไปในป่าเขตในและตะลุยผ่านไปทั่วพร้อมกับราชินีพฤกษาดรายแอดส์นั้น เหตุใดเขาจึงไม่เคยเห็นวิหารโบราณที่ว่าเลย หรือเป็นไปได้ว่าตำนานนี้ยาวนานกว่า หรือไม่ก็เป็นสถานที่ ๆ ราชินีพฤกษาจงใจที่จะไม่พาเขาเข้าไปสำรวจ

 

 

 

 

 

"ท่านอาจารย์ ตำนานเหล่านี้มีมานานแค่ไหนกัน? "วาเลนถามอย่างโง่งม

 

 

 

 

"เรื่องนี้ข้าไม่รู้ได้ ทำไมเจ้าถึงไม่ลองไปปรึกษาตาเฒ่าเมลล์ดูเล่า เจ้าจะเอาปัญหาเหล่านี้มาปรึกษาผู้ปรุงยาอย่างข้าได้อย่างไรกัน"ผู้อาวุโสเอียนบ่นพลางหัวเราะขบขัน

 

 

 

 

"นั้นสิครับ ท่านอาจารย์ "วาเลนยิ้มเผล่อย่างลืมตัว

 

 

 

 

"เอาล่ะ เจ้ามีคำถามอื่นอีกไหม? "ผู้อาวุโสเอียนถาม

 

 

 

 

"ไม่ครับ อาจารย์ ศิษย์ขอขอบคุณท่านอย่างมาก" วาเลนพูดพลางโค้งน้อย ๆ พอเป็นพิธี

 

 

 

 

ผู้อาวุโสเอียนพยักหน้ายิ้ม ๆ อย่างเข้าใจก่อนจะถามไถ่เรื่องการศึกษาในศาสตร์แห่งการปรุงยากับศิษย์รักทันที ทั้งสองคุยกันได้ไม่นานก็ต่างแยกย้ายกันกลับไป

 

 

 

 

 

"นับว่าถูกแล้วที่ข้าตัดสินใจถามเรื่องในวันนี้ มิคาดว่าบางเรื่องก็ไม่ปรากฎในตำราของหอสมุด หรืออาจเป็นไปได้ว่าตำราเหล่านี้มันถูกเก็บเอาไว้ในชั้นที่สูงขึ้นไปอีกระดับ" วาเลนพูดพึมพำกับตนเอง

 

 

 

 

วาเลนตัดสินใจมุ่งหน้าไปหอสมุดของตระกูลต่อทันทีเพื่อหวังว่าจะได้ข้อมูลที่กระจ่างมากกว่านี้

 

 

 

 

ทันทีที่เข้าไปในหอสมุด เขาพบกับผู้อาวุโสเมลล์เช่นเคย ชายชรามีดวงตาเปล่งประกายทันทีที่เห็นวาเลนเดินเข้ามา ริมฝีปากแย้มยิ้มให้วาเลนอย่างไม่ถือตัว ร่างของผู้อาวุโสห้องสมุดไหววูบก่อนจะปรากฎกายตรงหน้าของวาเลนอย่างฉับไว

 

 

 

 

ชายชราไม่รอช้า วงแขนชรานั้นเอื้อมมากอดรวบบ่าของวาเลนอย่างว่องไว หลังจากปรากฎกายใกล้ ๆ

 

 

 

 

"ลมอะไรหอบเจ้ามาถึงที่นี่ได้ล่ะ คุณชายเจ็ด" อาวุโสเมลล์ถามเด็กชายเบื้องหน้า

 

วาเลนยิ้มน้อย ๆ มือของเขาค่อย ๆ เลื่อนมาโอบเอวของอาวุโสเมลล์อย่างแผ่วเบา พลางกระตุ้นสัมผัสพิเศษ!

 

 

 

 

เพียงสัมผัสเดียวข้อมูลของชายชราตรงหน้าก็พุ่งพรวดราวกระแสน้ำเชี่ยวกราดเข้าสู่สมองของวาเลนในทันที

 

 

 

แม้ระดับพลังจะน้อยกว่าผู้อาวุโสเอียนเล็กน้อย แต่ถึงอย่างไร ชายชราตรงหน้าก็บรรลุระดับจอมเวทย์ที่ยากเย็นแสนเข็ญขึ้นมาได้ นี่จึงทำให้วาเลนเผลอยิ้มออกมาอย่างดีใจ แต่เพราะไม่ต้องการทำให้อาจารย์ของเขารู้ในพลังวิเศษนี้วาเลนจึงต้องเงียบเอาไว้และไม่พูดเรื่องเหล่านี้ออกไป

 

 

 

 

"ข้ามาเพราะต้องรบกวนท่านอาจารย์ บางเรื่อง คาดว่าเรื่องนี้คงมีแต่ท่านที่สามารถอธิบายได้ลึกซึ้งยิ่งกว่าผู้ใด"วาเลนพูดยกย่ออย่างเอาใจ หากนักปราชญ์อย่างผู้อาวุโสเมลล์ไม่รู้ แล้วยังจะมีใครในตระกูลที่วาเลนหวังพึ่งได้กัน

 

 

 

 

"ไหนว่ามาซิ เจ้าอยากรู้เรื่องใด"ผู้อาวุโสเมลล์ถามขึ้น

 

 

 

 

"ข้าอยากรู้เรื่องของ ป่าบรรพกาล และเหล่าเทพอสูรผู้พิทักษ์ประจำทิศ ที่เฝ้าปกปักษ์เอาไว้" ผู้อาวุโสเมลล์ยิ้มและพยักหน้า โดยไม่ไตร่ถามสิ่งใดชายชราหันหลังแล้วก้าวเดินนำหน้าอย่างฉับไว้ทันที

 

 

 

 

"ตามมาสิ เราจะขึ้นไปยังชั้นที่สามกัน ข้อมูลที่ข้าเคยให้ก่อนเจ้าเข้าร่วมทีมกับองค์ชายสามนั้น เป็นข้อมูลของชั้นที่หนึ่งและสองรวมกัน บันทึกเก่าแก่กว่านั้นจะอยู่ชั้นบน" วาเลนก้าวเดินตามผู้อาวุโสเมลล์ไปติด ๆ หอสมุดของตระกูลนั้นปัจจุบันนี้แทบไม่มีความสำคัญแล้ว มันจึงเงียบเชียบและไม่มีเสียงดังเอะอะวุ่นวายรบกวน

 

 

 

 

ไม่นานทั้งคู่ก็ขึ้นมาถึงชั้นที่สาม ภายในหอสมุดชั้นนี้นั้นมีบันทึกอยู่ไม่มาก หากกะดูด้วยสายตาจะเห็นว่า มีเพียงสองในสิบส่วนจากชั้นที่หนึ่งเพียงเท่านั้น

 

 

 

 

"เจ้าจะเห็นได้ว่าบันทึกเหล่านี้มีอายุเก่าแก่เอามาก ๆ บางเล่มนั้นมีอายุมากกว่าข้าเสียอีก นั่นจึงเป็นเหตุผลที่ว่าทำไมข้าจึงต้องคัดเฉพาะบุคคลที่ข้าไว้ใจว่าจะไม่ทำอะไรให้เสียหายแก่หนังสือเหล่านี้ นี่แทบเป็นไปไม่ได้ที่จะเข้ามา หากเจ้าไม่ใช่ศิษย์ของข้า"

 

 

 

 

"ในอดีตแม้กระทั่งบรรดาผู้อาวุโสต่าง ๆ  ก็ไม่ได้รับการยกเว้นเช่นกัน"ผู้อาวุโสเมลล์พูดอย่างภาคภูมิใจ

 

 

 

 

"แต่อย่างที่เห็นในปัจจุบันนี้ แทบไม่มีใครเข้ามาใช้แล้ว เหล่าผู้เยาว์ส่วนใหญ่ละเลยความรู้ในหอสมุดแห่งนี้เกือบหมด  แทบทุกคนหันไปฝึกด้านการล่า หรือไม่ก็หาความชำนาญเฉพาะทางอย่างเช่น ผู้หลอมโอสถ  ผู้หลอมศาสตราวุธยุทธภัณฑ์ น้อยคนที่จะหันมาสนใจในหลาย ๆ ศาสตร์เฉกเช่นเจ้า"

 

 

 

 

"ตระกูลเราเคยรุ่งเรืองมากกว่านี้ กล่าวได้ว่าเป็นที่หนึ่งเหนือเหล่าตระกูลใหญ่ในอาณาจักรแห่งนี้ก็ว่าได้แต่ตอนนี้กลับตกลงมาเป็นเพียงหนึ่งในสี่ตระกูลปกครองเท่านั้น"ผู้อาวุโสเมลล์พูด

 

 

 

 

"แต่มันก็นานมาแล้วล่ะ สิ่งเหล่านี้ถูกเขียนไว้ในบันทึกของผู้อาวุโสผู้ดูแลหอสมุดสืบต่อมาทุกรุ่น ยาวนานจนขนาดที่ข้าเองก็เกิดมาในยุคที่ตระกูลเข้าสู่รุ่นที่ปกครองในระบอบสี่ตระกูลใหญ่เรียบร้อยแล้ว นี่เป็นเพียงเกร็ดเล็กน้อยที่เล่าให้เจ้าฟัง หากต้องการรู้มากกว่านั้น..."ผู้อาวุโสเมลล์เอี้ยวตัวหลีกทางให้วาเลนมองเห็นเบื้องหลัง ที่เต็มไปด้วยบันทึกเก่าแก่หลายเล่มที่วางไว้บนชั้น ถึงมันจะดูเก่าแก่แต่ทว่ามันกลับวางอยู่ในลักษณะที่เห็นได้ชัดว่าถูกดูแลเป็นอย่างดี

 

 

 

 

"เจ้าต้องไปศึกษาเอาเอง"แววตาของผู้อาวุโสเมลล์เป็นประกาย นี่คือนิสัยของนักปราชญ์โดยแท้จริง ผู้ที่เต็มไปด้วยสติปัญญามักไม่ยอมให้ใครได้ความรู้ไปโดยง่ายโดยไม่แลกเปลี่ยนกับอะไร อย่างน้อยคนเหล่านี้จะเห็นค่าก็ต้องยอมเสียเวลาให้กับมัน

 

 

 

 

วาเลนพยักหน้าอย่างเข้าใจ เขายิ้มให้อาจารย์คนที่สองของเขาก่อนจะก้าวเข้าไปด้านในและไล่ดูหนังสือที่ต้องการทันที

 

 

 

 

บันทึกเก่าแก่ทุกเล่มที่วาเลนจับมีประกายความรู้วูบวาบเข้าสู่สมองไม่ขาดสาย สำนึกรู้ในใจของวาเลนขยายอย่างต่อเนื่อง สิ่งเหล่านี้เป็นเรื่องจริงที่ถูกบันทึกจากอดีตสู่ปัจจุบัน

 

 

 

 

วาเลนหลับตาย่อยข้อมูลอันมหาศาลเหล่านี้ทันที นี่เป็นเรื่องสำคัญที่เขาจำเป็นต้องล่วงรู้เสียก่อนจะทำการต่าง ๆ และวางแผนถึงอนาคตได้ สัมผัสพิเศษช่วยให้วาเลนสามารถเข้าใจและแยกแยะข้อมูลได้อย่างรวดเร็ว 

 

 

 

 

ผู้อาวุโสเมลล์พยักหน้าและยิ้มอย่างชื่นชม นี่นับเป็นหนึ่งในหนทางแห่งนักปราชญ์ ผู้ที่แสวงหาความรู้คือผู้ที่ไม่ขาดปัญญา เมื่อเห็นความไม่อนาทรร้อนใจของวาเลนในการศึกษาบันทึกเหล่านี้ก็ยิ่งทำให้ผู้อาวุโสเมลล์ยิ่งมั่นใจที่คิดไม่ผิดเรื่องผู้สืบทอดในอนาคต!

 

 

 

 

 

หากผู้อาวุโสเมลล์รู้ว่าข้อมูลที่เขาใช้เวลาศึกษาทำความเข้านับหลายสิบปีกว่าจะสำเร็จถูกวาเลนดูดเข้ามาและศึกษาได้เสร็จเพียงไม่กี่ชั่วโมงคงได้อกแตกตาย และเขาคงต้องหามุมหลบไปร้องไห้อย่างเดียวดายอย่างแน่นอน

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.6K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

3,180 ความคิดเห็น

  1. #2681 ชากุหลาบอุ่นอุ่น (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2563 / 14:47

    ขอบคุณ
    #2,681
    0
  2. #2410 kimurakung (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2563 / 19:57
    ระดับของอาจารย์ทั้ง 2 คนของวาเลนพุ่งกระชูดแบบนี้ แถมยังมีท่านแม่ ใครจะกล้ามากดดันนายอีก
    #2,410
    0
  3. #2082 IzPoP (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2563 / 07:56
    เหมือนสลับชื่ออาจารย์อยู่ นะครับ ตรงส่วน "ในอดีตผู้อาวุโส......
    #2,082
    3
    • #2082-1 IzPoP(จากตอนที่ 40)
      3 กรกฎาคม 2563 / 07:57
      * "ในอดีตแม้กระทั่งผู้อาวุโส
      #2082-1
    • #2082-2 มัตติก้า(จากตอนที่ 40)
      3 กรกฎาคม 2563 / 12:00
      ขอบคุณมาก ๆ ครับ 😄
      #2082-2
  4. #1905 Keam_IFNT (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2563 / 12:28
    เป็นศิษย์รักจริงๆ
    #1,905
    0
  5. #1746 Lucky-Puppy (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2563 / 16:27
    สงสารอาจารย์เลย 55555
    #1,746
    0
  6. #1594 เจา เจา (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 30 เมษายน 2563 / 21:08

    วาเรนเจ้าจะเทพไปไหน

    #1,594
    0
  7. #1570 Pimmy_01 (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 28 เมษายน 2563 / 03:55
    วนวานผู้อาวุโส55555
    #1,570
    0
  8. #1296 tanagorn29 (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 7 เมษายน 2563 / 09:52
    วาเลน จะฆ่าอาจารย์ด้วยการทำให้ตกใจตาย555
    #1,296
    0
  9. #1228 Akiiro (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 4 เมษายน 2563 / 07:42

    ว้าว!!! วาเลน
    #1,228
    0
  10. #1226 มิลุนซัง (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 4 เมษายน 2563 / 04:32
    อย่าให้ผู้อวุโสรู้เรื่องเลย เรื่องความสามารถน้องอะ มีช็อคแน่ๆ 5555555
    #1,226
    0
  11. #1222 GOEMON (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 3 เมษายน 2563 / 23:14
    ป่า"แถบ"นั้น
    #1,222
    0
  12. #1208 Empty_Mind (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 3 เมษายน 2563 / 13:07
    ผู้เฒ่าก้มหน้าซุกตัวอยู่ที่มุมห้อง สองมือขีดเขี่ยพื้นเบื้องหน้าอย่างไร้ความหมาย จิตใจเลื่อนลอยไร้สิ่งยึดเหนี่ยว เมื่อสิ่งที่ตนเชื่อมั่นและปฏิบัติมา ถูกทำลายลงด้วยน้ำมือของศิษย์รัก..
    5555.. อย่าได้รับรู้ความจริงเลยท่านอาจารย์เมล
    #1,208
    1
    • #1208-1 Vampire_killeR(จากตอนที่ 40)
      3 เมษายน 2563 / 15:25
      บรรยายซะเห็นภาพเลย ถ้ารู้เข้าคงน่าสงสารแย่เลย
      #1208-1
  13. #1202 KARENA (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 3 เมษายน 2563 / 11:14
    555555 แอบเห็นใจท่านผู้อาวุโส
    #1,202
    1
    • #1202-1 มัตติก้า(จากตอนที่ 40)
      3 เมษายน 2563 / 11:19
      ขอบคุณที่ติดตามอ่านนะครับ ^^
      #1202-1
  14. #1196 Noiz ShadowRead (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 3 เมษายน 2563 / 10:53
    555555 ตลกประโยคสุดท้าย
    #1,196
    1
    • #1196-1 มัตติก้า(จากตอนที่ 40)
      3 เมษายน 2563 / 10:59
      ขอบคุณนะครับ ^^
      #1196-1