คนสวนกับต่างโลก ภาค พิภพพฤกษา

ตอนที่ 39 : คนสวนกับต่างโลก ภาค พิภพพฤกษา ตอนที่ 38 กดดัน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 13,900
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,616 ครั้ง
    3 เม.ย. 63

คนสวนกับต่างโลก  ภาค พิภพพฤกษา ตอนที่ 38 กดดัน

 

 

 

สายสืบของตระกูลเข้ารายงานต่อสภาอาวุโสทันที นี่เป็นความเร่งด่วนที่ไม่อาจระงับความตื่นเต้นได้ การครอบครองสัตว์อสูรระดับสูงล้วนเป็นความใฝ่ฝันของนักล่าสัตว์อสูรทุกคน

 

 

 

 

สายสืบผู้นี้มีความมั่นใจเต็มร้อยในสิ่งที่ได้เห็นมา คุณชายสวะของตระกูลครอบครองอสูรระดับสูงได้ถึงสองตัว!อสูรระดับนั้นมิคาดว่าแม้แต่ผู้อาวุโสระดับสูงยังได้แต่ฝันถึง แต่กลับไปอยู่ในมือของเด็กน้อยผู้หนึ่ง นี่ไม่ถูกต้อง!

 

 

 

 

"เจ้าว่ายังไงนะ สัตว์อสูรวิเศษระดับสูงกับสัตว์อสูรระดับศักดิ์สิทธิ์อีกหนึ่งตัวงั้นรึ เจ้ามั่นใจว่ามิได้หลับฝันกลางวันไปในระหว่างสืบเรื่องราวใช่หรือไม่"หนึ่งในอาวุโสของสภาถามขึ้นมาอย่างไม่เกรงใจ ใบหน้าของเขาแสดงออกถึงความไม่เชื่อถือ

 

 

 

"ด้วยความเคารพผู้อาวุโส ข้ามิกล้าเอาเรื่องเช่นนี้มาล้อเล่น "สายสืบตระกูลรู้สึกขุ่นเคืองในใจ แต่เมื่อคิดว่าตนที่เคยได้ยินเรื่องของคุณชายเจ็ดมาบ้าง และเห็นกับตาก็ยังมิอยากจะเชื่อ นับประสาอะไรกับผู้อาวุโสเหล่านี้ ที่บางคนรู้จักคุณชายเจ็ดเป็นอย่างดี มิแปลกอะไรที่พวกเขาจะทำหน้าราวกับเพิ่งได้ยินว่าดวงอาทิตย์ขึ้นทางตะวันตก!

 

 

 

 

ฮึมมมม

 

 

 

 

ผู้อาวุโสในสภามีสีหน้าต่างกันไป  พวกเขาต่างมีหลายเหตุการณ์ที่ทำให้เห็นว่าคุณชายเจ็ดนั้นเปลี่ยนไป แต่คน ๆ นึงจะเปลี่ยนแปลงครั้งยิ่งใหญ่หลาย ๆ ครั้งในเวลาอันใกล้ได้จริง ๆ หรือ

 

 

 

 

"ผู้อาวุโสนาดูล สัตว์อสูรที่อยู่ในโรงกักของตระกูลยังครบดีอยู่หรือ" ผู้อาวุโสคนเดิมที่ถามสายสืบหันไปถามผู้อาวุโสในสภาที่นั่งไม่ห่างกัน

 

 

 

 

 

"นี่...ท่านหมายความว่าอย่างไร? คิดว่าข้าหละหลวมในหน้าที่เช่นนั้นหรือ ผู้อาวุโสมาเทรียม"ผู้อาวุโสนาดูลตอบกลับด้วยสีหน้าทะมึนทึง กลับกลายเป็นว่าผู้อาวุโสที่มีปัญหาและคอยถามคำถามตั้งแต่ต้น คือผู้เป็นอาจารย์ของ คุณชายสามอลองเฟย์

 

 

 

 

"หึ... ข้าก็แค่คิดว่าคุณชายเจ็ดจะไปมีปัญญาหาสัตว์อสูรระดับสูงได้จากที่ไหน ถ้าไม่ใช่จากที่โรงกักสัตว์อสูรของตระกูล"ผู้อาวุโสมาเทรียมพูดเย้ยหยันอยู่ในที เขามีอคติกับคุณชายเจ็ดผู้นี้อย่างมากตั้งแต่ วันที่เด็กชายเดินทางมารักษาวิหคทมิฬให้กับองค์ชายหนึ่ง วันนั้นเป็นวันที่เด็กคนนี้ฉีกหน้าศิษย์ของเขาอย่างร้ายกาจ ด้วยวาจาไร้สาระ ต่อหน้าทุก ๆ คน

 

 

 

 

"ท่านไม่ต้องห่วงไป ข้าไม่เคยให้สิ่งใดเล็ดลอดสายตาไปได้ สัตว์อสูรยังอยู่ครบทุกตัว! ถึงคุณชายเจ็ดจะเคยเข้ามาแต่เขามิเคยย่างกลายเข้าไปในเขตกักอสูรชั้นใน มีเพียงโรงกักอสูรภายนอกและโรงเก็บไข่อสูร เท่านั้นที่คุณชายผู้นั้นเข้าไป ถ้าจะว่าใครเข้าไปมากที่สุด ก็เห็นจะเป็นคุณชายสามศิษย์ท่านนั่นแหละ" ผู้อาวุโสนาดูลตอกกลับอย่างไม่ไว้หน้าเช่นกัน ในบรรดาผู้อาวุโสนั้นเขาคิดว่าตัวเขาไม่ได้น้อยหน้าใครเช่นนั้นจึงไม่จำเป็นต้องหวาดกลัวผู้อาวุโสมาเทรียมแม้แต่น้อย

 

 

 

 

"นี่เจ้า.."ผู้อาวุโสมาเทรียมกระแทกไม้เท้าในมืออย่างขุ่นเคือง

 

 

 

 

"พอเถอะ! ท่านทั้งสองกำลังทำให้เราเสียเวลาไปอย่างเปล่าประโยชน์ การหารือครั้งนี้เพียงมีจุดประสงค์ที่จะทราบถึงการมาของเหล่าราชวงศ์เพียงเท่านั้น ทำไมมันถึงกลายเป็นการจับประเด็นไปที่คุณชายเจ็ดได้งั้นรึ" ผู้อาวุโสผู้นั่งเป็นประธานหัวโต๊ะการประชุมพูดขึ้นแกมตำหนิ

 

 

 

 

"หากพวกท่านอยากรู้ ก็ให้รอดูจากการจัดงานประชันอสูรเถอะ  ไม่จำเป็นต้องคาดเดากันไปต่าง ๆ นา ๆ หากว่าคุณชายเจ็ดเข้าร่วมเราทุกคนก็จะได้เห็นเอง เอาล่ะทุกท่านถ้าไม่มีเรื่องอะไรแล้วก็แยกย้ายกันเถอะ"ผู้อาวุโสท่านนี้คืออาวุโสสูงสุด ที่เป็นที่เคารพยำเกรง การขับเคลื่อนภายในสภาส่วนใหญ่ล้วนมาจากการลงมติ แต่หลายครั้งก็เป็นไปตามสั่งการของผู้อาวุโสสูงสุดหรือผู้นำตระกูล เปรียบได้ว่าฐานะของผู้อาวุโสท่านนี้สำคัญไม่น้อยไปกว่าผู้นำตระกูลโอเดลรอสเลย

 

 

 

 

ผู้อาวุโสในสภาส่วนใหญ่ต่อให้อยากมีการสืบสาวราวเรื่องต่อ แต่ไม่มีใครกล้าขัดใจผู้อาวุโสสูงสุด จึงได้แต่จำใจลุกออกจากห้องประชุมไปโดยเร็ว

 

 

 

 

 

เมื่อทุกคนเคลื่อนกายออกไปจนหมด แต่ทว่าผู้อาวุโสสูงสุดยังคงนั่งอยู่เงียบ ๆ ภายในห้องโดยไม่ได้ขยับเขยื้อนไปไหน

 

 

 

 

"ท่านมีสิ่งใดจะกล่าวอย่างนั้นหรือ ผู้อาวุโสเอียน" ผู้อาวุโสสูงสุดกล่าวขึ้นมาลอย ๆ

 

 

 

 

แต่ทว่าด้านหลังเก้าอี้ของผู้อาวุโสเอียนกลับปรากฎภาพเงาสลัวลางขึ้นมา ก่อนหน้านี้ไม่มีผู้อาวุโสคนใดในห้องสัมผัสถึงชายผู้นี้ได้ พวกเขาต่างคิดว่าผู้อาวุโสเอียนไม่ได้เข้าร่วมในการหารือครั้งนี้เสียด้วยซ้ำไป

 

 

 

 

 

"กลับกันท่านอาวุโสสูงสุด วันนี้ข้าเพียงมาฟังเท่านั้น " เสียงตอบกลับดังขึ้นจากเงาสลัวลางนั้น ก่อนที่มันจะค่อย ๆ เลือนหายไปอย่างไร้ล่องรอย

 

 

 

 

 

ใครจะคิดว่าผู้อาวุโสหอปรุงยาจะสามารถหลบเล้นกายอยู่ในห้องนี้ได้ราวกับภูติพรายที่ไม่มีตัวตน ภายในใจของผู้อาวุโสสูงสุดรอบยินดีที่ตอนนี้เท่ากับตระกูลมีความมั่นคงขึ้นมาอีกส่วนหนึ่ง

 

 

 

"ช่างน่ายินดีเหลือเกิน ที่วันนี้มิคาดว่าจะปรากฎผู้อาวุโสที่ทรงพลังเพิ่มขึ้นมาอีกหนึ่ง" แม้ว่าจะสัมผัสได้เลือนลาง แต่ผู้อาวุโสสูงสุดก็สามารถรับรู้ถึงขั้นพลังที่ต่ำกว่าได้ นานเท่าไหร่แล้วที่ตระกูลไม่มีอาวุโสที่บรรลุระดับจอมเวทย์ ขึ้นมาได้!

 

 

 

 

 

วาเลนตัดสินใจมาเยี่ยมเยียนชายผู้เป็นอาจารย์ แต่เมื่อมาถึงกลับพบว่าผู้อาวุโสเอียนนั้นก็เพิ่งกลับเข้ามาที่หอโอสถเช่นเดียวกัน

 

 

 

 

ผู้ปรุงยาส่วนใหญ่ในโถงปรุงยา เมื่อเห็นทั้งคู่ก็ล้วนโค้งกาย แสดงความเคารพให้กับผู้อาวุโสหอโอสถและผู้คุมสูงสุดในทันที พวกเขาล้วนแปลกใจ คุณชายเจ็ดที่ดำรงฐานะผู้คุมสูงสุดมิได้ย่างกาย มายังหอโอสถพักนึงแล้ว นับตั้งแต่ผู้เป็นอาจารย์ได้มอบหม้อหลอมโอสถให้ไป ด้วยสถานะของศิษย์ผู้อาวุโสนักปรุงยาและด้วยสถานะของเขาที่เป็นถึงผู้คุมสูงสุดมิจำเป็นต้องเดินทางมาหลอมที่หอโอสถก็ได้

 

 

 

 

นั่นเป็นสาเหตุให้พักหลัง ๆ วาเลนมักเลือกที่จะหลอมโอสถในห้องใต้ดินของเรือนพักของตนเองเสียมากกว่า

 

 

 

 

"ท่านอาจารย์"วาเลนโค้งกายพลางส่งยิ้มเล็ก ๆ ไปให้ผู้เป็นอาจารย์

 

 

 

 

ผู้อาวุโสเอียนเมื่อเห็นศิษย์รักก็ยิ้มแก้มแทบปริ สิ่งดี ๆ หลายอย่างที่เขาได้มาส่วนใหญ่ล้วนได้มาจากคุณชายเจ็ดผู้นี้ จะไม่ให้เขายินดีเพราะมีศิษย์เช่นนี้ได้อย่างไร

 

 

 

 

"ข้านึกว่าเจ้าหลงลืมทางมาหอโอสถเสียแล้ว"ผู้อาวุโสเอียนบ่นน้อยใจ อย่างทีเล่น ทีจริง

 

 

 

"อาจารย์ โปรดอย่าคิดเช่นนั้น ตำราที่ท่านมอบให้จำต้องใช้เวลาศึกษา และข้าไม่เคยขาดการฝึกฝนมันแม้แต่วันเดียว" วาเลนพูดเอาใจผู้เป็นอาจารย์

 

 

 

 

เมื่อได้ฟังข้ออ้าง และรอยยิ้มซุกซนของผู้เป็นศิษย์ ผู้อาวุโสเอียนก็ไม่คิดที่จะเค้นเอาความใด ๆ ต่อไป นัตย์ตาของผู้อาวุโสหรี่ลง ก่อนจะวิเคราะห์บางสิ่งในตัวของเด็กชายเบื้องหน้า

 

 

 

 

"มิคาดว่า ท่านหญิงวิเรร่า คงจะหาของเล่นให้เจ้าเพิ่มใช่หรือไม่ จึงทำให้ข้ามองไม่เห็นระดับการบ่มเพราะของเจ้าได้"ผู้อาวุโสเอียนส่ายหน้าน้อย ๆ พลางมองไปยังข้อมือของศิษย์ตนเองก่อนจะยิ้มให้กับความชั่งระมัดระวังของมารดาเด็กชาย

 

 

 

 

"อาจารย์ช่างสังเกต ศิษย์มิกล้าปิดบัง ใช่แล้ว! ท่านแม่ได้ให้ศิษย์เอาไว้ แต่หากอาจารย์ต้องการจะรู้นั่นไม่ใช่เรื่องที่จะต้องปิดบังแต่อย่างไร" วาเลนพูดพลางถอดกำไลเร้นพลังออก

 

 

 

 

ทันทีที่กำไลเร้นพลังถูกถอดออก กระแสพลังรอบตัวของวาเลนก็พลันกระจายออกมา ดวงตาของผู้อาวุโสเอียนเบิกกว้างอย่างตกใจ ไม่เพียงระดับพลังที่น่าตื่นตะลึง กระทั่งกระไอพลังยังบริสุทธิ์ขนาดนี้ คุณชายผู้นี้มีการบ่มเพราะมาถึงขั้นนี้ได้อย่างไร?

 

 

 

 

ผู้อาวุโสเอียนมีความรู้สึกว่าสวรรค์ช่างเมตตากับคุณชายวาเลน แต่กลับโหดร้ายกับคนอื่น ๆ เหลือเกิน อุตส่าห์มอบหนทางที่จะพัฒนาระดับให้เขารุดหน้าต่อไปได้ แต่ก็มอบบุรุษหนุ่มที่มากไปด้วยความสามารถให้มากดดันจี้ท้าย ให้ตัวเขาเกิดความละอายในความสำเร็จเล็ก ๆ นี้ นี่ไม่ยุติธรรมเลย ผู้อาวุโสเอียนร่ำร้องในใจอย่างกดดัน

 

 

 

 

วาเลนสวมกำไลเร้นพลังกลับทันที นี่เป็นหนึ่งในยุทธวิธีกดดันอาจารย์ ตัววาเลนนั้นถึงจะติดตรงขั้นพลังที่ต่ำกว่าและไม่สามารถมองเห็นการบ่มเพราะของผู้อาวุโสที่สูงกว่าได้ แต่พลังของสัมผัสพิเศษไม่ใช้อะไรที่ธรรมดาสามัญ เพียงหนึ่งสัมผัสก็เปิดเผยความจริงทั้งหมด

 

 

 

 

การที่ผู้อาวุโสเอียนอยู่ในระดับนักเวทย์ขั้นกลางก่อนที่จะบรรลุพลังนะดับใหม่นั้นอยู่ในการตรวจสอบของวาเลนทั้งหมดแล้ว

 

 

 

 

แม้แต่การอนุมานพลังหลังจากการซึมซับพลังจากแก่นเวทย์อสูรที่เขามอบให้ก็อยู่ในการคาดเดาทั้งหมดของเขาเช่นกัน

 

 

 

 

จึงเป็นเหตุผลให้วาเลนเปิดเผยระดับการบ่มเพราะของเขาเพื่อกดดันผู้เป็นอาจารย์ การแนะนำไม่ใช่สิ่งที่ดีที่ผู้เยาว์ควรกระทำต่อผู้อาวุโส ประสบการณ์จากโลกก่อนสอนให้รู้ว่า ผู้ใหญ่มักจะรู้สึกเสียหน้าและหาวิธีอื่นที่ยากกว่าเสมอเมื่อถูกแนะนำ วาเลนจึงใช้วิธีที่สามัญที่สุดในการกดดันนั่นก็คือวิธีนี้

 

 

 

 

 

ผลที่ออกมาดีเกินคาดผู้อาวุโสเอียนหมายมาดที่จะฝึกฝนต่อไป เขาจำเป็นต้องทิ้งห่างศิษย์รักของเขาให้ได้ มิเช่นนั้นเขาจะกลายเป็นอาจารย์เช่นไรในสายตาศิษย์ที่มากไปด้วยความสามารถเช่นนี้

 

 

 

 

วาเลนปล่อยให้อาจารย์ของเขาตกอยู่ในห้วงอารมณ์ความคิดครู่หนึ่งก่อนที่จะดึงสติกลับมา

 

 

 

 

"อาจารย์ ข้ามีบางเรื่องที่สงสัย จึงอยากไถ่ถาม ท่านพอจะเล่าเรื่องภัยพิบัติโบราณของป่าบรรพกาลให้ข้าฟังได้หรือไม่?" วาเลนลองตัดสินใจถามหาความรู้ที่อาจตกทอดมาจากบรรพบุรุษเกี่ยวกับเรื่องที่ราชินีพฤกษาดรายแอดส์ไม่ทราบ

 

 

 

 

"ภัยพิบัติโบราณของป่าบรรพกาลอย่างงั้นรึ" ผู้อาวุโสเอียนถามกลับ พลางขมวดคิ้วมองวาเลนอย่างสงสัย ก่อนจะส่ายหน้าเบา ๆ

 

 

 

 

"ถึงเจ้าจะเห็นว่าข้าเข้าป่าหาสมุนไพรหลายต่อหลายครั้ง แต่มันก็เพียงแค่เขตป่าชั้นนอกเท่านั้น ไกลสุดของป่าบรรพกาลที่เคยเข้าไปก็แค่ชายขอบป่าชั้นกลาง ข้าไม่ปฏิเสธว่าในป่านั้นเติมไปด้วยอันตรายถึงชีวิตทุกย่างก้าว แต่เรื่องราวของภัยพิบัติโบราณนั้นข้าไม่เคยได้ยินมาก่อน"ผู้อาวุโสเอียนตอบ

 

 

 

 

วาเลนมีสีหน้าเสียดายเล็กน้อย ก่อนจะปล่อยผ่านเรื่องนี้ไป เขาทำใจไว้บางส่วนแล้วว่ามีโอกาสน้อยมากที่เรื่องราวเหล่านี้จะมีผู้คนในยุคปัจจุบันรับรู้ ขนาดราชินีพฤกษาที่มีชีวิตอยู่มาอย่างยาวนาน ยังไม่อาจทราบเรื่องราวทั้งหมดได้ เป้าหมายต่อไปของเด็กชายก็คือ ผู้อาวุโสเมลล์ ผู้เป็นอาจารย์อีกคนของเขา

 

 

 

 

ผู้อาวุโสเอียนลอบสังเกตศิษย์ของตนเงียบ ๆ มีบางอย่างกำลังบอกว่านี่อาจเป็นส่วนสำคัญที่เกี่ยวข้องกับปาฏิหาริย์ที่เกิดขึ้นกับคุณชายเจ็ดในหลาย ๆ เรื่อง

 

 

 

 

"ถึงข้าจะไม่เคยได้ยินเรื่องราวเหล่านั้น แต่มันอาจเกี่ยวข้องกับการที่ป่าบรรพการมีผู้พิทักษ์ศักดิ์สิทธิ์ก็เป็นได้ จึงทำให้ภัยพิบัติที่เจ้าพูดถึงจึงไม่เคยเกิดขึ้นมา"ผู้อาวุโสเอียนพูดขึ้น

 

 

 

 

"ผู้พิทักษ์ศักดิ์สิทธิ์ ? " วาเลนทวนคำพูดซ้ำอย่างต้องการคำอธิบายเพิ่มเติม

 

 

 

 

ผู้อาวุโสเอียนพยักหน้า

 

 

 

"ใช่...ผู้พิทักษ์ศักดิ์สิทธิ์...ก่อนที่ข้าจะเล่าเรื่องนี้อยากบอกแก่เจ้าก่อนว่า นี่เป็นเพียงเรื่องที่เล่าสืบ ๆ กันมา จริงบ้าง เท็จบ้าง แต่งเติมเสริมเรื่องราวจนมิอาจหาความจริงทั้งหมดได้ เจ้าต้องเข้าใจก่อนว่ามันเป็นเพียงแค่เรื่องเล่าเท่านั้น!"

 

 

 

 

"อย่าได้พยายามติดตามหาความจริงจากมัน ผู้คนที่เคยได้ยินนั้นบางคนลุ่มหลง มัวเมาไปกับมันจนมิอาจตัดใจ สุดท้ายก็ตายไปพร้อมกับความสงสัย อย่างไร้ประโยชน์ ที่ข้าต้องพูดเช่นนี้เพราะ ต้องการจะเตือนว่า ไม่มีสิ่งใดดีไปกว่าการพัฒนาตนเองอย่างต่อเนื่อง ดีกว่าเสียเวลาไปกับเรื่องเล่าที่เราไม่รู้ความจริงทั้งหมด"

 

 

 

 

วาเลนพยักหน้า อย่างเข้าใจในความปรารถนาดีของผู้เป็นอาจารย์

 

 

 

 

"ดี ถ้าอย่างนั้นข้าจะเล่าเรื่อง ผู้พิทักษ์ศักดิ์สิทธิ์ จตุรเทพประจำทิศของป่าบรรพกาลให้เจ้าฟัง"

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.616K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

3,181 ความคิดเห็น

  1. #2680 ชากุหลาบอุ่นอุ่น (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2563 / 14:23

    ขอบคุณ
    #2,680
    0
  2. #1904 Keam_IFNT (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2563 / 12:04
    เอาบะสิๆๆๆๆ
    #1,904
    0
  3. #1745 Lucky-Puppy (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2563 / 16:22
    จตุรเทพด้วยแฮะ เริ่ดมากแจ้
    #1,745
    0
  4. #1569 Pimmy_01 (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 28 เมษายน 2563 / 03:52

    สนุกมากดกกกก
    #1,569
    0
  5. #1289 tanagorn29 (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 7 เมษายน 2563 / 07:21
    วาเลน รู้เยอะกว่าอาจารอีก
    #1,289
    0
  6. #1229 jeerasuda0610 (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 4 เมษายน 2563 / 09:14
    ค้างงงงงงง
    #1,229
    0
  7. #1219 Enjoy1430 (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 3 เมษายน 2563 / 21:19
    ขอบคุณค่ะไรท์ กำลังคิดถึงเลย😊😊😊😍😍😍
    #1,219
    0
  8. #1194 Kaew-sai-kingz (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 3 เมษายน 2563 / 10:29

    เย้ๆๆ ขอบคุณที่ลงหล่ยตอนนะคะ ติดงอมแงมมากเรื่องนี้ รอมาตลอด
    #1,194
    1
    • #1194-1 มัตติก้า(จากตอนที่ 39)
      3 เมษายน 2563 / 10:30
      ขอบคุณมากนะครับ ^^
      #1194-1
  9. #1193 AumStranger (จากตอนที่ 39)
    วันที่ 3 เมษายน 2563 / 10:19
    ขออีกนะครับ ไม่พอจริงๆ
    #1,193
    1
    • #1193-1 มัตติก้า(จากตอนที่ 39)
      3 เมษายน 2563 / 10:26
      ขอบคุณที่ติดตามนะครับ วันนี้ไรท์ลงไป 3-4 ตอน ไปตามอ่านได้นะครับ
      #1193-1