คนสวนกับต่างโลก ภาค พิภพพฤกษา

ตอนที่ 38 : คนสวนกับต่างโลก ภาค พิภพพฤกษา ตอนที่ 37 สายสืบตระกูล

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 18,378
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,667 ครั้ง
    20 มี.ค. 63

คนสวนกับต่างโลก  ภาค พิภพพฤกษา ตอนที่ 37 สายสืบตระกูล

 

 

 

วาเลนมีท่าทีเหงื่อตก ต่อให้มอโธร่าทรงพลังมากมายขนาดไหน ต่อให้เธอสามารถปลดล็อกสติปัญญาเข้าสู่ระดับของอสูรศักดิ์สิทธิ์ได้แล้วยังไง?

 

 

 

นั่นเป็นเพราะได้การช่วยเหลือจากวาเลน หากไม่เป็นเช่นนั้น คาดว่าราชินีอสูรตนนี้อาจติดอยู่ในขั้นสัตว์อสูรวิเศษจนตัวมันตกตาย โชคของเธอคือการที่ได้มาพบกับคุณชายเจ็ดวาเลน

 

 

 

 

แต่ภายใต้การพัฒนาพลังอำนาจที่เร่งรีบเกินไปทำให้มันไม่ได้พัฒนาไปพร้อมสติปัญญา มอโธร่า จึงกลายเป็นอสูรที่มีพลังอันมหาศาล แต่ขาดการคิดวิเคราะห์ และติดภาพลักษณ์ของอสูรเด็กเสียส่วนใหญ่อย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ 

 

 

 

 

ด้วยความเยาว์วัยของเธอยังต้องอาศัยระยะเวลาในการพัฒนาสติปัญญาอีกมาก ต่อให้รูปลักษณ์ภายนอกของเธอจะดูข่มขวัญประหวั่นพรั่นพรึงเพียงใด แต่นั่นจะกลายเป็นปัญหาได้ทันทีที่ศัตรูรู้ถึงความไม่ประสีประสาของเธอ

 

 

 

 

การเรียกราชินีอสูรออกมาในยามนี้ วาเลนหวังเพียงภาพลักษณ์และระดับของมันจะขู่ขวัญวิหคอมตะได้เพียงเท่านั้น ในด้านการต่อสู้เขานั้นยังไม่แน่ใจ หากหลีกเลี่ยงการปะทะไม่ได้ เขาจะเข้าโจมตีประสานกับมอโธร่าในทันที เมื่อเหตุการณ์คลีคลายไปในทางที่ดี วาเลนจึงได้มีเวลาพักหายใจ

 

 

 

หลังจากเหตุการณ์นั้นวาเลนมองดูอสูรทั้งสองของเขา ที่หนึ่งตัววิ่งหนี อีกหนึ่งบินไล่กันเข้าไปในป่าที่ติดกับเรือนพักที่เจ็ด อย่างหน่ายใจ วาเลนส่ายหัวน้อย ๆ ก่อนจะหันกลับมาสนใจ วิหคอัคคีที่บัดนี้มีท่าทีสบายกว่าที่เคย

 

 

 

 

เจ้านกไฟตัวนี้เริ่มปล่อยใจยอมรับเปลวเพลิงแรกกำเนิดของวาเลนหลังจากที่มันยิ่งต่อต้าน ยิ่งพบกับความทรมาน แต่กลับกลายเป็นว่าพอมันยินยอมให้เพลิงนี้เผาไหม้ ร่างกายของมันกลับสบายอย่างไม่น่าเชื่อ ยามนี้ตัวของมันราวกับถูกชำระโดยเปลวไฟสีน้ำเงิน

 

 

 

 

ภายใต้สัมผัสพิเศษของวาเลนนั้น เขารับรู้ได้ว่าจิตวิญญาณของวิหคอมตะกำลังถูกทำลายอย่างต่อเนื่อง มันไม่สามารถผ่านเปลวเพลิงสีน้ำเงินกลับไปหาร่างหลักของมันได้ ภายใต้เปลวเพลิงนี้มันจะถูกเผาไหม้จนตาย ตราบเท่าที่วาเลนจงใจจะให้เป็นเช่นนั้น

 

 

 

 

แต่ก่อนที่จิตวิญญาณของวิหคอมตะจะถูกทำลายเขาก็พลันคลายพลังธาตุไฟชนิดนี้

 

 

 

 

จิตวิญญาณที่เสียหายอยู่ภายในกายของวิหคอัคคีก็พลันพุ่งทยานหนีเป็นลูกไฟสีทอง ออกจากกายของวิหคอัคคีไป เส้นทางที่มันพุ่งหนีไปนั้นย่อมเป็นเส้นทางเดียวกันกับร่างหลักของมัน

 

 

 

วาเลน องค์ชายสาม และกาเร็ท มองดูลูกไฟสีทองนี้ ต่างคนต่างมีความคิดที่แตกต่างกันไป

 

 

 

 

"นั่นคือ จิตวิญญาณปรสิต ของวิหคอมตะ" วาเลนพูดขึ้นมาให้ทั้งสองได้ยิน

 

 

 

องค์ชายสาม และ กาเร็ทมีสีหน้าไม่อยากเชื่อ! และสงสัย ในสิ่งที่ได้ยิน

 

 

 

วาเลนรู้ว่านี่เป็นเรื่องใหญ่  การทำลายวิญญาณของวิหคอมตะ จะนำมาแต่ปัญหาในภายภาคหน้า เขาไม่รู้ว่าเมื่อเกิดปัญหาองค์ชายสามตรงหน้า จะมีปัญญาช่วยเขาได้ไหม วิญญาณสัตว์อสูรที่ทำพันธะสัญญา จะเชื่อมกับวิญญาณของผู้เป็นเจ้านายการทำลายวิญญาณมันย่อมกระทบถึงกษัตริย์ไมเทรียส!

 

 

 

และเมื่อเห็นสีหน้าของทั้งสอง วาเลนก็คิดว่าตัวเองคิดถูกอย่างมากที่ไม่ได้ทำลายวิญญาญของสัตว์อสูรตัวนั้นไป

 

 

 

 

เขาไม่อยากเสี่ยงกับเรื่องนี้ การปล่อยเสี้ยววิญญาณที่เสียหายของวิหคอมตะกลับไปจึงเป็นหนทางป้องกันได้ในระดับนึง

 

 

 

 

ถึงอย่างไรการยั่วยุตัวตนในระดับจอมเวทย์อย่างกษัตริย์ไมเทรียสก็ยังไม่ใช่สิ่งที่เขาอยากจะทำ เมื่อไม่ได้ทำลายวิญญาณผู้เป็นเจ้านายย่อมไม่สามารถรับรู้ได้วาเลนจึงเบาใจไปได้บางส่วน

 

 

 

 

 

วาเลนสำรวจดูวิหคอัคคีใกล้ ๆ อีกครั้งเมื่อสิ่งที่คอยกัดกินพลังชีวิตและจิตวิญญาณของมันได้ถูกสลัดออกไป วิหคอัคคีรู้สึกเหมือนกับมันได้เกิดใหม่จริง ๆ เปลวเพลิงแรกกำเนิดนี้ราวกับจ้าวแห่งอัคคีที่เต็มไปด้วยพลังชวิตเต็มเติมจิตวิญญาณของมันจนแข็งแกร่งพอที่จะผสานเข้ากับแก่นเวทย์อสูรที่ยังมีพลังงานคงค้างอยู่ได้

 

 

 

 

"อาการมันดีขึ้นแล้ว " วาเลนพูดหลังจากวิเคราะห์อาการแล้ว ก่อนจะถอยฉากออกมา องค์ชายสามพยักหน้าพลางพูดขอบคุณหลายครั้งอย่างดีใจ เขาวิ่งเข้าไปดูคู่หูตัวเองใกล้ ๆ ทันที

 

 

 

 

กาเร็ทผู้เคยสงสัยในตัวคุณชายเจ็ดบัดนี้  ไม่มีท่าทีเช่นนั้นอีกต่อไป หลายครั้งที่เขารอบมองราวกับจะค้นหาว่ายังมีสิ่งใด ที่คุณชายผู้นี้ยังปิดบังเอาไว้อีก แต่น่าเสียดายที่ไม่พบอะไรเพิ่มเติม

 

 

 

 

"คุณชายเจ็ดเหตุใดจึงเรียกมันว่า จิตวิญญาณปรสิตของวิหคอมตะกัน "กาเร็ทถามอย่างสงสัย จนแล้วจนรอดเด็กหนุ่มก็ไม่สามารถเก็บความสงสัยเอาไว้ในใจได้อีกต่อไป

 

 

 

 

" ดูได้ง่าย ๆ เลย เพราะจิตวิญญาณของมันยังไงล่ะ  อสูรของข้าปะทะกันกับมันจนทำให้เห็นรูปแบบพลังงานที่มันโจมตี อีกทั้งพลังงานก่อนหน้านี้ก็เป็นพลังงานชนิดเดียวกัน เช่นนั้น ข้าจะเรียกมันว่าวิญญาณปรสิต ก็ไม่น่าจะผิดนัก"

 

 

 

 

"มีเหตุผลใด ที่มันจะฝังปรสิตไว้ในร่างของวิหคอัคคีกัน"กาเร็ทถาม

 

 

 

 

วาเลนยิ้ม "ไม่รู้สิ แต่อาจจะเป็นเหตุผลเดียวกันกับการที่มันฝังเอาไว้ ในร่างของวิหคทมิฬ"

 

 

 

กาเร็ททำท่าจะถามต่อว่าคุณชายเจ็ดรู้ได้เช่นไรว่าวิหคทมิฬก็ถูกจิตวิญญาณปรสิตฝังไว้ในกายเช่นกันแต่ถูกขัดจังหวะโดยองค์ชายสามเสียก่อน

 

 

 

"พอได้แล้ว กาเร็ท"

 

 

 

 

 

วาเลนมององค์ชายสามตรงหน้า ก่อนจะตัดสินใจพูดบางอย่างออกไป

 

 

 

 

"ในอดีตท่านอาจต้องทำใจเพื่อเลือกบางหนทางเพื่อให้ได้อำนาจ แต่ตอนนี้สถานการณ์แตกต่างออกไปแล้ว และข้าหวังว่าท่านจะเลือกใหม่" วาเลนพูดเตือนสติองค์ชายสาม

 

 

 

 

องค์ชายสามเข้าใจในสิ่งที่วาเลนพูดได้ดี เขามีความรู้สึกว่าถูกเด็กชายตรงหน้ามองเห็นถึงความคิดของเขาได้อย่างทะลุปรุโปร่ง

 

 

 

 

การแข่งขันระหว่างองค์ชายนั้นมีมานาน แต่การขึ้นครองราชย์มิใช่สิ่งที่องค์ชายสามใฝ่ฝัน สิ่งที่ทำให้เขาต้องมาตกอยู่ท่ามกลางการแย่งชิงบัลลังก์นี้ เป็นเพราะเรื่องเล่าต่อ ๆ กันมาภายในราชวงศ์กรีนแลนด์ว่า เมื่อวิหคอมตะเลือกร่างสถิตแล้ววิหคชั้นสูงอื่น ๆ ในช่วงเวลานั้นจะตายลงทันทีโดยไร้สาเหตุนี่เป็นหนึ่งในเรื่องที่แปลกประหลาดที่สุด ที่ถูกเล่าสืบมาในราชวงศ์ คล้ายกับคำสาป และมันก็ดูมีเค้าโครงเรื่องจริง เพราะเขาไม่เคยพบเห็นวิหคของผู้เป็นพระอนุชาของพระบิดาเขาเลย

 

 

 

 

นั่นจึงเป็นสาเหตุให้องค์ชายสามต่อสู้ดิ้นรนที่จะทำให้วิหคของเขาทรงพลัง และการที่จะทำเช่นนั้นได้ ก็คือต้องแข่งขันเพื่อให้ได้ทรัพยากร ที่มีอยู่อย่างจำกัดของราชวงศ์

 

 

 

 

"ขอบคุณมากคุณชายเจ็ด ข้าจะไม่ลืมสิ่งที่ท่านทำให้อย่างแน่นอน "องค์ชายสามพูดพรางยิ้มขอบคุณ

 

 

 

 

 "อย่าได้ถือเป็นบุญคุณ ข้ามิได้ทำให้ฟรี ๆ หวังว่าท่านยังไม่ลืมคำขอของข้าก่อนหน้านี้" วาเลนพูดยิ้ม ๆ

 

 

 

 

องค์ชายสามพยักหน้าอย่างเข้าใจ เขาเลื่อนมือมาถอด"แหวนมิติไร้กาล" สมบัติของราชวงศ์ ออกมาให้วาเลนได้ดู

 

 

 

 

แววตาของเด็กหนุ่มเป็นประกาย เมื่อใช้สัมผัสพิเศษตรวจสอบ

 

 

กิริยานี้ทำให้ทั้งสองคนมีท่าทีไม่สบายใจ ใครให้เจ้ามีท่าทีดีใจเมื่อเห็นสมบัติผู้อื่นเช่นนี้กัน หากมิเห็นกับตาว่าองค์ชายเจ็ดเป็นผู้ที่โดดเด่น และมากไปด้วยความสามารถ อีกทั้งยังมีบุญคุณให้ความช่วยเหลือ ไม่ต้องพูดถึงการจับต้อง แม้แต่มองก็เป็นไปไม่ได้

 

 

 

 

 

วาเลนพบว่ามันคือยุทธภัณฑ์วิญญาณระดับสูง ประเภทแหวนมิติ แต่สิ่งที่ทำให้มันวิเศษกว่ายุทธภัณฑ์วิญญาณระดับสูงทั่วไปก็คือ อำนาจแห่งอักษรรูนโบราณ ที่ถูกสลักเอาไว้ สิ่งที่เขาสนใจจริง ๆ ก็คือสิ่งนี้ ปัจจุบันแทบไม่มีใครสามารถศึกษาอักษรเหล่านี้และทำความเข้าใจมันได้แล้ว

 

 

 

เป็นไปได้น้อยมากที่จะพบกับอักษรดั้งเดิม แม้แต่อาวุธวิเศษของวาเลน หอกกุงนีร์ ยังมีแค่เพียงสัญลักษณ์สลักไว้เท่านั้น

 

 

 

 

เพียงสัมผัสเดียววาเลนก็เก็บเกี่ยวความรู้มาได้ เขาไม่เห็นประโยชน์ที่จะถือแหวนเอาไว้ ให้ทั้งสองคนหวั่นใจเล่นอีกต่อไป

 

 

 

 

ในสายตาของทั้งสองคนขององค์ชายสามและกาเร็ท พวกเขาเห็นเพียงว่าวาเลนรับเอาสมบัติราชวงศ์ไปถือไว้ พลิกซ้าย พลิกขวา สองสามที ก่อนจะยิ้มแก้มปริ แล้วส่งคืนให้อย่างรวดเร็ว 

 

 

 

 

องค์ชายสามรับสมบัติกลับคืนมาอย่างงุนงง พลางคิดในใจ เท่านี้หรือ? ไม่มีการถามไถ่สิ่งใด ถึงวิธีใช้หรือความวิเศษของมัน หรือเขาจะแค่ต้องการดูเท่านั้นจริง ๆ

 

 

 

 

ไม่มีใครรู้ว่าผลตอบแทนที่วาเลนได้นั้นล้ำค่าขนาดไหน อักษรรูนที่เขาได้มานั้นเป็นสิ่งที่หาได้ยากยิ่งในปัจจุบัน การรวบรวมมันเป็นสิ่งหนึ่งที่วาเลนพยายามทำมาตลอดเช่นกัน ควบคู่ไปกับการฝึก

 

 

 

เท่ากับว่าตอนนี้คลังความรู้ของเขาขยายกว้างไปอีกมากมายมหาศาล เขานั้นได้สัมผัสกับ อักษรรูนโบราณดั้งเดิมครั้งแรก จากการแปลงสภาพเลือด พลังนั้นมากพอที่จะเปลี่ยนแปลงหลายสิ่งหลายอย่างในชีวิตของเขาจนเป็นได้อย่างทุกวันนี้ ถึงแม้ว่าพลังส่วนใหญ่จะมีผลมาจากหยดเลือดลึกลับนั่นก็ตาม แต่หากไม่ได้พลังของอักษรรูน คำว่า "วาสนาและโชคชะตา" หนุนเสริม วาเลนรู้ว่ามันจะไม่ออกมาดีเท่านี้

 

 

 

หลังจากนั้นแม้เขาจะพบสิ่งที่เกี่ยวข้องกับมัน นั่นก็เป็นแค่เพียงเศษเสี้ยวพลังของมัน ที่เรียกกันว่า สัญลักษณ์แห่งพลัง เพียงเท่านั้น

 

 

 

 

 

นี่เป็นครั้งที่สองที่วาเลนได้พบกับอักษรรูนดั้งเดิม ครั้งนี้มันเป็นคำสั้น ๆ แต่ทว่าก็ทรงพลังไม่ต่างกัน นั่นคือคำว่า "หยุดนิ่ง" สิ่งของที่ถูกสลักนั่นจะถูกพลังอำนาจของมัน ทำให้เกิดการหยุดนิ่ง ทุกสิ่งอย่างที่ตกอยู่ใต้อำนาจของมันจะไม่สามารถเดินหน้าต่อไปได้ แม้แต่กาลเวลาก็ไม่ใช่สิ่งยกเว้น เช่นที่วิหคอัคคีถูกผนึกไปก่อนหน้านี้  พลังที่ทรงอำนาจขนาดนี้จึงมิแปลกที่มันจะถูกเรียกขานว่า ท่วงทำนองของเทพเจ้าในอดีต!

 

 

 

"เช่นนั้น ข้าคงต้องขอตัวก่อน และต้องขอโทษอีกครั้งที่เสียมารยาทกับการมาอย่างฉุกละหุกในครั้งนี้"องค์ชายสามพูดขึ้นเมื่อเห็นว่าไม่มีสิ่งใดแล้ว เขาไม่ต้องการอยู่รบกวนคุณชายเจ็ดอีกต่อไป

 

 

 

 

"ในครั้งนี้ข้ามารบกวนเจ้าถึงเรือนพัก ข้าหวังว่าครั้งหน้า จะได้ทำหน้าที่เจ้าบ้านที่ดีบ้าง หวังว่าเจ้าจะให้เกียรติตอบรับคำเชิญที่ข้าจะส่งมาหลังจากนี้ ในฐานะสหายขององค์ชายเมอไรออท" องค์ชายสามพูดพลางยิ้มอย่างจริงใจ

 

 

 

 

กาเร็ทเรียกวิหคสายลมของเขาออกมา ก่อนที่ทั้งคู่จะทะยานขึ้นหลังของมันบินออกไปจากอาณาเขตของตระกูลโอเดลรอสอย่างรวดเร็ว

 

 

 

 

 

ห่างออกไปจากเรือนพักที่เจ็ดไม่ไกล มีร่างหนึ่งที่จับตาดูมาตั้งแต่ต้นวูบไหว หายกลับไปทางเรือนหลักอย่างว่องไว

 

 

 

 

โดยหารู้ไม่ว่าการเคลื่อนไหวของเขานั้นอยู่ภายใต้การรับรู้ของเด็กชายทั้งสองคนหมดแล้ว

 

 

 

 

คารีสทิ้งตัวลงมาอยู่ข้าง ๆ วาเลนราวกับองค์รักษ์เงา เหนือหัวของเขาปรากฏวิหคอีกตัวที่ทรงอำนาจไม่ต่างกันกับวิหคของเหล่าทายาทของราชวงศ์

 

 

 

ทุกครั้งที่มันโฉบบินเล่นลม และเร่งความเร็ว จะบังเกิดเสียงลั่นเปรี๊ยะของสายฟ้า และพาให้อากาศบิดมวลราวกับจะเกิดพายุ

 

 

 

"แอบฟังคนอื่นไม่ดีนะ คารีส" วาเลนพูดท้วงติงเบา ๆ อย่างไม่ใส่ใจ

 

 

 

 

"ข้าเพียงเฝ้ามองเท่านั้น คุณชาย เหตุใดท่านจึงส่งสัญญาณไม่ให้ข้าออกมา เมื่อวิหคสีทองนั่นโจมตี" คารีสนั้นแอบอยู่แถวนี้มาตั้งแต่ต้น และเห็นเหตุการณ์ทุกอย่าง แต่การที่ไม่ได้ออกมาเพราะคำสั่งของคุณชายเบื้องหน้า

 

 

 

 

"ถึงวิหคสายฟ้าของเจ้าร่วมมือกับราชสีห์ขนทองคำแล้วอาจเอาชนะได้ก็จริง แต่นั่นไม่ใช่สิ่งที่เราจะตอแยได้ การคุกคามมันก็เหมือนการเอาไม้ไปฟาดกษัตริย์ไมเทรียส  ตัวตนในระดับนั้นยังไม่ใช่สิ่งที่เราจะไปท้าทายได้" วาเลนพูดให้คารีสคิดตาม

 

 

 

 

"แล้วการที่เราครอบครองสัตว์อสูรระดับสูงในขณะที่ตนเองยังไม่พัฒนาพลังนั้น การเอามันออกมาก็เหมือนโยนเนื้อล่อหมาป่า มีแต่จะเกิดภัย แค่ราชสีห์ขนทองคำกับมอโธร่า ก็เกินกว่าที่พวกเขาจะรับไหวแล้ว" สิ่งที่วาเลนพูดนั้นทำให้คารีสได้คิด

 

 

 

 

คารีสพยักหน้าเข้าใจ  "แล้วสายสืบภายในตระกูลที่ไหวตัวเมื่อครู่นี้จะทำอย่างไรดี"

 

 

 

 

วาเลนยิ้มอย่างมีเลศนัย "เจ้ากลัวใคร? บิดาของข้างั้นรึ หรือผู้อาวุโสในตระกูล? ข้ารู้มาว่า ท่านพ่อกับท่านแม่ข้านั้นพลังต่างกันอยู่สองหรือสามขั้น แต่หลังจากนั้นล่ะ หลังจากที่ข้าให้แก่นเวทย์อสูรระดับสูงไป เจ้าได้เจอท่านแม่ข้าอีกครั้งหรือยัง?" วาเลนยิ้มอย่างสบายใจ ตอนนี้ใครจะกดดันใคร ก็ลองดู

 

 

 

ไหน ๆ พูดถึงเรื่องนี้แล้ว เขาควรไปเยี่ยมอาจารย์ทั้งสองคนเสียหน่อย ผู้เฒ่าทั้งสองก็ได้ไปไม่น้อย ตอนนี้น่าจะมีระดับที่ไม่ธรรมดาแล้ว



----------------------------------------------------------------------------------

หายไปนาน เพราะมีงานเข้าคราฟ ขอโทษด้วยจริง ๆ พอดีงานที่ทำอยู่มีการรับตรวจคุณภาพการประเมิน เลยไม่ว่างได้มาปั่นนิยายเลยครับ 

ขอบคุณที่ยังติดตาม ยังรอกันนะครับ 

ยังไงช่วงนี้จะเดินทางหรือออกไปไหน ระมัดระวังกันด้วยนะครับเป็นห่วงครับ ช่วงนี้อันตรายจริง ๆ ฮัดชิ้ววว!


เอาภาพพวกเด็ก ๆ มาฝากครับ เครดิต https://wallpaperscraft.com/catalog/fantasy

วิหคสายฟ้า ของคารีส




ราชสีห์ขนทองคำ ของวาเลน (ดูให้เป็นราชสีห์นะครับ )









ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.667K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

3,183 ความคิดเห็น

  1. #3180 thedullman (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2564 / 20:06

    พระเอกคิดง่ายไว้ใจคนอื่นง่ายไป

    #3,180
    0
  2. #2679 ชากุหลาบอุ่นอุ่น (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2563 / 06:59

    ขอบคุณ
    #2,679
    0
  3. #2409 kimurakung (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2563 / 19:43
    รูปปากอบ สวยมากครับ
    #2,409
    0
  4. #2142 wingraw (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2563 / 19:15
    ทำไมไม่เหนพูดถึงสัตว์อสูรของคารีสเลยอ่ะ เหนข้ามตลอดเลย
    #2,142
    0
  5. #1903 Keam_IFNT (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2563 / 11:58
    ได้สหาย +1
    #1,903
    0
  6. #1744 Lucky-Puppy (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2563 / 16:02
    น้องเหมียวเท่มาก เจ้านกกะเท่ด้วย
    #1,744
    0
  7. #1586 OraweeBoonklong (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 28 เมษายน 2563 / 21:10

    ชอบมากกกก
    #1,586
    0
  8. #1568 Pimmy_01 (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 28 เมษายน 2563 / 03:47

    สนุกมากกกก
    #1,568
    0
  9. #1547 0624930021 (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 26 เมษายน 2563 / 15:09
    มุแงงง้นว้องงงงงงง ชั้นไม่สามารถดูราชสีห์ให้น่าเกรงขามได้อีกต่อไป มีแต่ความเองดูววววว
    #1,547
    0
  10. #1240 lukung2 (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 5 เมษายน 2563 / 22:01
    องค์ชายเจ็ดมาอีกแล้วครับบน่าจะคำผิด
    #1,240
    1
    • #1240-1 มัตติก้า(จากตอนที่ 38)
      5 เมษายน 2563 / 23:03
      ขอบคุณที่บอกนะครับ บางทีหลงหูหลงตาไรท์ไปเหมือนกัน 😁
      #1240-1
  11. #1192 somponoyaem (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 2 เมษายน 2563 / 18:34

    ไม่เป็นรัยครับ...รออ่านตอนต่อไปอยู่น้าhttps://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/bb-big-09.png

    #1,192
    1
    • #1192-1 มัตติก้า(จากตอนที่ 38)
      3 เมษายน 2563 / 10:51
      ขอบคุณนะครับ
      #1192-1
  12. #1190 Akiiro (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 1 เมษายน 2563 / 20:53

    ว้าว สนุกมากเลยค่ะ
    #1,190
    0
  13. #1185 OatAchi (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 29 มีนาคม 2563 / 23:54

    มาต่อไวๆนะ
    #1,185
    0
  14. #1184 Droptears (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 23 มีนาคม 2563 / 14:11
    สนุกจ้า
    #1,184
    0
  15. #1183 Nidmitsu789 (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 22 มีนาคม 2563 / 23:39

    ขอบคุณคร๊าบ จะรอนะคร๊าบ

    #1,183
    0
  16. #1181 SeaBearHTY (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 22 มีนาคม 2563 / 09:02

    อย่าหายไปนานสิ ใจคอไม่ดี!! กลัวจะเหมือนเรื่องอื่นที่เคยอ่านhttps://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/bb-03.png

    #1,181
    0
  17. #1179 7802 (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 21 มีนาคม 2563 / 13:33
    มาต่อเร็วๆนะงับรออยู่
    #1,179
    0
  18. #1178 My.sister (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 21 มีนาคม 2563 / 13:30
    ท่านแม่มีทั้งอำนาจและพลัง แบ็คคุณชายหนาบึกแล้วเจ้าค่ะ
    #1,178
    0
  19. #1177 now108 (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 21 มีนาคม 2563 / 13:08
    ขอบคุณค่ะไรท์มาต่อเร็วๆนะคะกำลังสนุกเลย^^
    #1,177
    0
  20. #1176 NamLifeoftwodekd (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 21 มีนาคม 2563 / 02:44

    คิดถึงมากเข้าไปดูแล้วดูอีกว่ามายัง

    #1,176
    0
  21. #1175 Time Zaza (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 21 มีนาคม 2563 / 02:19
    รอต่อนะครับ สนุกมาก
    #1,175
    0
  22. #1174 artit6939 (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 21 มีนาคม 2563 / 01:07

    รอตอนต่อไปนะครับ
    #1,174
    0
  23. #1173 หุงอุ่นต้มนึ่ง (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 21 มีนาคม 2563 / 00:04
    คิดถึงมากค่าาา รออ่านตอนต่อไปค่ะ
    #1,173
    0
  24. #1172 Dame_SD (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 21 มีนาคม 2563 / 00:00
    คิดถึงมากๆ จนลืมไปแล้วว่านี่เรื่องอะไร 5555
    #1,172
    0
  25. #1171 s1985 (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 20 มีนาคม 2563 / 23:19

    นึกว่าเค้าจะดองยาวแล้ว....(เห็นบ่อยเหมือนตันๆ)


    แต่ก็มาแบ้ว....ฮาาา

    #1,171
    0