คนสวนกับต่างโลก ภาค พิภพพฤกษา

ตอนที่ 36 : คนสวนกับต่างโลก ภาค พิภพพฤกษา ตอนที่ 35 ช่วยเหลือ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 17,741
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,883 ครั้ง
    3 มี.ค. 63

คนสวนกับต่างโลก  ภาค พิภพพฤกษา ตอนที่ 35 ช่วยเหลือ

 

 

 

การมาขององค์ชายสามโดยไม่ได้แจ้งล่วงหน้ามาก่อนนั้นทำให้ตระกูลโอเดลรอสตกอยู่ในความปั่นป่วนทันที

 

 

 

ผู้ที่มีความรู้ในเรื่องของสัตว์อสูรเป็นอย่างดีของตระกูลย่อมรู้ได้ทันทีว่า นอกจากบรรดาเหล่าราชวงศ์ และคนใกล้ชิดของพวกเขาแล้ว นอกนั้นแทบไม่มีผู้ใดสามารถทำสัญญากับสัตว์อสูรประเภทวิหคชั้นสูงเหล่านี้ได้เลย แสดงว่าผู้ที่สัตว์อสูรตัวนี้พามาจะต้องเป็นหนึ่งในเหล่าราชวงศ์หรือไม่ก็ข้าราชบริพารใกล้ชิดของพวกเขาเป็นแน่

 

 

 

และต่อให้ผู้ที่มาเยือนเป็นเพียงแค่คนติดตามหรือคนใกล้ชิดธรรมดา ตระกูลก็ยังต้องไว้หน้าและลงให้หลายส่วน เพราะคนเหล่านี้ล้วนมีอำนาจต่อการตัดสินใจในหลาย ๆ เรื่องที่ไม่คิดไม่ฝัน

 

 

 

เป็นเหตุผลให้ผู้คุ้มกันตระกูลมิกล้าที่จะเข้ามาทัดทานให้เกิดการผิดใจกัน ถึงแม้ว่าการมาในครั้งนี้โดยไม่ได้บอกกล่าวล่วงหน้า จะถือเป็นเรื่องที่เสียมารยาทไปบ้าง แต่การผิดใจกับคนของราชวงศ์นั้น ไม่ว่าจะคิดอย่างไรก็นับได้ว่าไม่เป็นผลดี

 

 

 

 

ถึงจะมีอาการไม่พอใจ แต่การไม่ไปรับหน้าอาจเป็นข้ออ้างให้เกิดปัญหาในภายหลังได้ ผู้นำตระกูลไม่ใช่คนวู่วามและไร้ความคิด หากไม่ติดเรื่องรักบุตรไม่เท่ากัน เขาก็นับได้ว่ามีแนวความคิดในการบริหาร และจัดวางกลยุทธ์ในสถานการณ์ต่าง ๆ ภายในตระกูลได้ดี

 

 

 

 

ผู้อาวุโสที่มีหน้าที่เกี่ยวข้องคล้ายกับเป็นผู้ผูกสัมพันธ์ไมตรี จึงถูกส่งออกไปสังเกตการณ์ และรับหน้ากับการมาเยือนในครั้งนี้  หากเป็นผู้ที่ทรงอำนาจข้อความจะถูกส่งผ่านมายังผู้นำตระกูลทันที หากมิใช่การรับหน้าเช่นนี้ก็หาได้กลายเป็นเรื่องไร้มารยาทไม่  เพราะถือว่าตระกูลให้ความใส่ใจตามกาลเทศะที่เหมาะสมกับฐานะผู้มาเยือนแล้ว

 

 

 

 

ลานหน้าเรือนพักที่เจ็ด

 

 

 

อาณาเขตสีทองของราชสีห์ขนทองคำค่อย ๆ เลือนหายไป มันผละออกจากองค์ชายสามและกาเร็ทในทันทีที่วาเลนส่งสัญญาณ 

 

 

 

 

เรื่องเช่นนี้ไม่สามารถโทษใครได้ การมาเยือนในลักษณะนี้สร้างความเข้าใจผิดที่ใหญ่หลวง ราชสีห์ขนทองคำมิได้สนใจว่าการกระทำของมันจะทำให้เกิดสิ่งใด มันเพียงทำไปตามสัญชาตญาณของมันเท่านั้น

 

 

 

การปกป้องผู้เป็นนายเหนือพันธะสัญญาถือเป็นหน้าที่เหนือสิ่งอื่นใดของมัน และมันไม่จำเป็นต้องขออนุญาตให้มากความ การกระทำของมันล้วนเป็นไปตามธรรมชาติที่สัตว์อสูรในพันธะสัญญาล้วนกระทำต่อผู้เป็นนาย

 

 

 

เจ้านายดีจะส่งเสริมให้ลูกน้องมีแต่ความก้าวหน้า เรื่องนี้นับว่าจริงทีเดียว ในตอนนี้มันต้องยอมรับว่า หากวันนั้นมันลงมือฆ่าเด็กชายตรงหน้าจนตกตาย มันคงไม่สามารถมายืนในจุด ๆ นี้ได้ การได้ทำสัญญาในครั้งนี้ถือได้ว่าคุ้มค่าสำหรับมันเป็นอย่างมาก

 

 

 

จะมีเจ้านายที่สติดี! อย่างนี้ที่ไหน ที่เอาแก่นเวทย์อสูรที่สูงค่า มาใช้บ่มเพราะอสูรธรรมดาอย่างมันให้ก้าวหน้ารวดเร็วเช่นนี้ได้ โดยที่ไม่คิดเล็กคิดน้อยว่าก่อนหน้านี้มันกับตัวเขาแทบจะฆ่ากันตาย

 

 

 

มันเคยคิดว่าชีวิตของมันคงไร้ค่าหลังจากที่ต้องจำนนต่อราชินีพฤกษาของป่าบรรพกาลแล้วทำสัญญากับมนุษย์น้อยผู้นี้

 

 

 

 

กลับกลายเป็นว่าชีวิตของมันดีกว่าเดิมถึงร้อยเท่าเมื่อเอาชีวิตก่อนหน้ามาเทียบ ถึงตอนนี้มันจะไม่ได้มีอาณาเขตเล็ก ๆ ไว้ปกครองให้ภาคภูมิใจในฐานะของราชาเจ้าป่า แต่ทว่าสวรรค์ก็ยังเป็นใจมอบเจ้านายที่แสนดีมาให้มันแทน เช่นนั้นจะไม่ให้มันหวงแหนเขาได้เช่นไร

 

 

 

 

แต่ถึงเจ้านายจะเมตตาเพียงใด มันก็ยังได้ไม่ถึงครึ่งของพี่ใหญ่ของมัน ราชินีอสูรมอโธร่าในยามนี้นั้นมีอำนาจนำหน้าเหนือกว่ามันไปแล้ว จึงทำให้ได้ตำแหน่งพี่ใหญ่ไปโดยปริยาย  ถึงจะอิจฉาเพียงใดมันก็ได้แต่นั่งทำตาใสเป็นเด็กดีแสดงท่าทียินดีอย่างจริงใจ

 

 

 

เพราะราชินีผู้นี้เป็นที่โปรดปรานของเจ้านาย การไปยั่วยุโทสะเธอนั้นไม่ใช่ผลดีต่อตัวของมัน

 

 

 

วาเลนมองพัฒนาการของราชสีห์ขนทองคำอย่างพอใจ ไม่มีใครมองเห็นความคิดความอ่านของเขาได้ วาเลนมองว่าการพัฒนาอสูรข้างกายให้มีอนาคตที่สดใส มันจะช่วยให้เขาทำอะไรได้ง่ายขึ้นไปอีกเท่าตัวในอนาคต การใช้จ่ายแก่นเวทย์อสูรที่ล้ำค่ามากมายในลักษณะนี้มีแต่จะทำให้ผู้คนมองว่าเป็นบ้า แต่จะมีซักกี่คนที่รู้ว่าวาเลนมิได้ขาดแคลนมันแม้แต่น้อย  ยังมีแก่นเวทย์เหล่านี้อีกมากมายในป่าชั้นใน จะมีใครกล้าเหยียบจมูกราชินีพฤกษาเข้าไปเอาสิ่งของเหล่านี้ภายใต้อาณาเขตของเธอได้ นอกจากเขาที่เป็นกรณีพิเศษ เหตุผลนี้จึงทำให้วาเลนไม่ค่อยกังวลใจกับการใช้จ่ายที่ฟุ่มเฟือยไปกับการทุนเหล่านี้

 

 

 

นั่นจึงเป็นโชคดีของราชสีห์ขนทองคำที่ได้มาเจอกับวาเลน เด็กชายคาดว่านี่ก็ยังไม่ใช่ขีดจำกัดของมัน อีกไม่นาน หากมันยังถูกสนับสนุนอย่างนี้ต่อไปเรื่อย ๆ ไม่นาน มันจะกลายเป็นอสูรศักดิ์สิทธิ์! ตามมอโธร่าไปอีกตัวอย่างแน่นอน ในไม่ช้าก็เร็ว

 

 

 

 

วาเลนจงใจที่จะให้ทรัพยากรแก่มันเพียงเล็กน้อยเมื่อเทียบกับมอโธร่า นัยยะหนึ่งก็เพื่อยกระดับความสำคัญของเธอในสายตาของราชสีห์ขนทองคำตัวนี้ อีกเหตุผลที่เขาตั้งใจทำเช่นนี้นั้นก็เพราะต้องการเห็นถึงพลังอาณาเขตของราชินีอสูรตนนี้ ว่ามันจะมีอำนาจในลักษณะไหน และสิ่งที่ได้ก็ไม่ทำให้เขาผิดหวังแต่อย่างใด

 

 

 

 

อำนาจอาณาเขตของมอโธร่า พิสดารเกินกว่าที่วาเลนคิดไว้  เขาเชื่อว่าภายใต้การโจมตีนี้ แม้แต่ผู้ที่มีระดับนักเวทย์ขั้นสูงอย่างเขาก็อาจตกตายได้ในทันทีหากไม่ระวัง

 

 

 

วาเลนยังคงนิ่งเฉย การแสดงออกบนใบหน้าของเขานั้นมีรอยยิ้มนิด ๆ ประดับไว้ ต่างกับองค์ชายสามและกาเร็ท ที่มีท่าทีตะลึงพรึงเพริดเมื่อต้องพบพานกับขอบเหวแห่งความตายสถานการณ์เช่นนี้ถึงกับทำให้สติของพวกเขาแทบหลุดลอย

 

 

 

"สะ สัตว์อสูร ตนนี้มันอะไรกัน"องค์ชายสามละล่ำละลักถาม อาการเหมือนคนน้ำท่วมปากพูดไม่ออก ในขณะที่กาเร็ทนั้นช็อกกับเหตุการณ์ที่เพิ่งเกิดขึ้นไปเรียบร้อยแล้ว ถึงจะมีระดับสูงแต่ทั้งสองก็เป็นถึงเหล่าราชวงศ์ที่แทบไม่ต้องทำสิ่งใด ยิ่งคำว่าเฉียดตาย แทบเป็นไปไม่ได้สำหรับองค์ชาย ที่มีกองกำลังภายในคอยเฝ้าติดตามอยู่ตลอดเวลา เหตุการณ์ครั้งนี้จึงหนักหนา และน่าตกตะลึงเกินไปกับเด็กชายทั้งสองคน

 

 

 

อำนาจที่แผ่ออกมาของราชสีห์ขนทองคำกำลังย้ำเตือนให้คนทั่งสองนั้นได้ตระหนักถึงขั้นพลังที่ไม่อาจต้านทานได้ อำนาจของอสูรที่ยืนตระหง่านตรงหน้านั้นมีพลังที่เทียบได้กับขั้นของนักเวทย์ระดับสูง ตัวตนของมันนั้นจำต้องใช้นักเวทย์ระดับสูงสามถึงสี่คนร่วมมือกันถึงจะสยบมันได้  เกิดคำถามภายในใจของเด็กชายทั้งสองว่า ทำไมมันถึงมาอยู่ที่นี่อีกทั้งยังคอยปกป้องอยู่ข้างกายคุณชายเจ็ด!

 

 

 

"อย่าได้กังวลองค์ชาย มันจะไม่ทำอะไรท่าน คาดว่าการมาเยือนครั้งนี้ท่านมีธุระเร่งด่วนเช่นนั้นหรือ" วาเลนถามพลางละสายตาจากจุดสีทองไกล ๆ ที่หายไปจากครรลองสายตาของเขา

 

 

 

 

เมื่อถูกวาเลนกระตุ้นถาม องค์ชายสามก็พลันนึกขึ้นได้ถึงสิ่งที่ทำให้มาที่นี่ในทันที เขาจำต้องละความสนใจที่มี หันมาทำสิ่งที่เร่งด่วนกว่า

 

 

 

 

"ข้าเสียมารยาทต่อตระกูลโอเดลรอสแล้ว ที่มาโดยมิได้บอกกล่าว แต่เรื่องนี้สำคัญมากจริง ๆ ข้าจำต้องมาเพราะไม่มีความสามารถที่จะแก้ปัญหาได้ ..." องค์ชายสามเล่าเรื่องที่เกิดขึ้นให้วาเลนฟัง เด็กชายมีใบหน้าที่ชื้นเหงื่อเล็กน้อย เมื่อเริ่มเข้าใจว่าทำไมจึงเกิดปัญหาเช่นนี้ได้

 

 

 

 

จากการส่งเสริมให้มอโธร่าและราชสีห์ขนทองคำก้าวหน้าอย่างรวดเร็วได้นั้นเพราะวาเลนเข้าใจความลับของการใช้แก่นเวทย์อสูรได้เป็นอย่างดี

 

 

 

 

มนุษย์นั้นสามารถบ่มเพราะได้ง่ายกว่าเพราะมีจุดกำเนิดพลัง ที่เป็นดังพรจากโดมมายากฎสวรรค์ การดูดซับพลังงานส่วนใหญ่ก็นิยมใช้การดูดซับแบบจับถือ ค่อยเป็นค่อยไป แต่อสูรจะไม่ใช่ในลักษณะนั้น พวกมันมักจะกลืนกินโดยตรง ทำให้แก่นเวทย์ระดับสูงส่วนใหญ่กลายเป็นปัญหาให้กับพวกมันในการบ่มเพราะทันที

 

 

 

แก่นเวทย์ที่ไม่เป็นอันตรายกับพวกมันคือแก่นเวทย์ที่มีพลังงานน้อยกว่าพลังงานต้นกำเนิดภายในตัวของพวกมันเอง การจะรู้ได้จำต้องอาศัยปัจจัยหลายอย่าง หนึ่งในนั้นคือการตรวจสอบพลังของอสูรผ่านทางพันธะสัญญา ผู้เป็นเจ้านายหรือคู่หูจะรู้ได้ว่า ควรให้แก่นเวทย์ระดับใดแก่อสูรตนเอง เป็นไปได้ว่าองค์ชายสามนั้นรู้ถึงเรื่องนี้ดี  ผิดที่อสูรของเขานั้นไม่รู้และไม่มีภูมิปัญญามากพอที่จะต่อต้านความกระหายในแก่นพลังเวทย์นี้ได้จึงทำให้เกิดปัญหาขึ้น

 

 

 

 

 

 

 

แก่นเวทย์ที่มีพลังมหาศาลนั้น สำหรับอสูรที่พบมัน ก็เปรียบได้กับน้ำผึ้งเคลือบยาพิษ ที่สุดแสนจะหอมหวานแต่มันกลับมาพร้อมกับอันตรายถึงชีวิตที่คิดไม่ถึงเลยทีเดียว

 

 

 

 

เมื่อเห็นว่าวาเลนสามารถทำความเข้าใจเรื่องตรงหน้าได้อย่างชัดเจนแล้ว องค์ชายสามจึงไม่ลังเลที่จะดึงเอา สมบัติติดตัวของราชวงศ์ออกมาทันที

 

 

 

 

วาเลนที่จับตามองทุกการกระทำขององค์ชายสามเมื่อเห็นสิ่งนี้ถึงกับลิงโลดดีใจทันที ถึงแม้การแสดงออกภายนอกจะยังคงเป็นปกติใบหน้ายังคงระบายไปด้วยยิ้มอ่อน ๆ แต่ภายในใจของเขาเต้นราวกับกลองศึก

 

 

 

 

ยุทธภัณฑ์วิญญาณ ที่สลักอักษรรูนโบราณเอาไว้ มันมิใช่สัญลักษณ์แห่งพลัง แต่มันคือตัวอักษรแท้จริง! ถึงแม้วาเลนจะไม่แสดงท่าทีใด ๆ แต่สายตาของวาเลนกลับสื่อความหมายที่กาเร็ทรู้สึกได้ทันที

 

 

 

"ดูเหมือนคุณชายเจ็ดจะชื่นชอบ สมบัติของราชวงศ์ นะองค์ชาย"กาเร็ทพูดขึ้นเหมือนจงใจให้คุณชายผู้นี้รู้ว่ามันไม่ใช่สิ่งที่เขาจะคิดหมายเอาไปได้

 

 

 

 

"อย่าได้เสียมารยาท กาเร็ท"องค์ชายสามพูดขึ้นเสียงดัง เขารู้ถึงความห่วงใยของคนใกล้ชิดดีแต่บางสิ่งบางอย่างก็ควรเก็บไว้ในใจ ไม่จำเป็นต้องพูดออกไปเสียหมด หากใช้สติปัญญาไต่ตรองให้ดี จะเข้าใจว่า คนที่มอบแก่นเวทย์อสูรที่สูงค่าให้กันง่าย ๆ แค่พบหน้ากันไม่กี่ครั้ง ยังจะขาดแคลนสมบัติล้ำค่าอย่างนั้นหรือ?

 

 

 

 

วาเลนยิ้มอ่อน พลางส่ายหน้า เมื่อรู้ตัวว่าจ้องมองสมบัติตรงหน้านานเกินไป จนคนจับสังเกตได้

 

 

 

"ข้าขอโทษในความไร้มารยาทนี้ด้วย" องค์ชายสามพูดกับวาเลนพลางใช้สายตามองกาเร็ทสื่อความหมายไม่ให้พูดสิ่งใดอีกต่อไป

 

 

 

 

"ข้ามิได้ติดใจในเรื่องนั้น องค์ชาย แต่ไม่ปฏิเสธว่ามีความสนใจในแหวนวงนั้น แต่มันไม่ใช่เรื่องใหญ่ ข้าเพียงใคร่อยากจะขอดูแต่เพียงเท่านั้น เอาไว้ว่ากันหลังจากธุระเถิด"วาเลนพูด

 

 

 

 

องค์ชายสามพยักหน้า เขาใช้เจตจำนงกระตุ้นการทำงานของยุทธภัณฑ์วิญญาน "แหวนมิติไร้กาล" ทันที เมื่อสมบัติราชวงศ์ถูกใช้ ช่องว่างมิติถูกเปิดออกด้านหน้าขององค์ชายสามอย่างรวดเร็วทันที มันส่งร่างของวิหคเพลิงที่ถูกแผดเผาด้วยเปลวอัคคีที่ร้อนแรงกว่าตัวของมันออกมา

 

 

 

โครวในตอนนี้มีสภาพที่น่าสังเวชยิ่งกว่าวิหคทมิฬขององค์ชายหนึ่งในตอนนั้นเสียอีก

 

 

 

 

แก่นเวทย์อสูรระดับสูงที่มันกลืนเข้าไปนั้นกำลังปลดปล่อยพลังงานจากภายในตัวของมันอย่างบ้าคลั่ง เมื่อมันหลุดออกมาจากยุทธภัณฑ์วิญญาณ ราวกับว่าสถานการณ์ที่เลวร้ายของมันก็เดินหน้าต่อในทันที

 

 

 

 

 

วาเลนมองการปะทุพลังอย่างใจเย็นต่างกับองค์ชายสามและกาเร็ทที่มีท่าทีร้อนใจ จากประสบการณ์ของวาเลนเขามองออกได้ทันทีว่าการช่วยวิหคตรงหน้านี้ มีเพียงอัคคีธาตุที่สูงล้ำกว่าเท่านั้น ที่จะสามารถช่วยมันได้

 

 

การใช้ธาตุตรงกันข้ามก็สามารถช่วยได้เช่นกัน แต่มันมีผลเสียต่อสัตว์อสูรอย่างใหญ่หลวง และวาเลนไม่เลือกวิธีนั้น

 

 

 

 

หลังจากการวิเคราะห์สถานการณ์โดยไม่มีใครคาดคิด วาเลนเคลื่อนกายวูบไหวเข้าหาวิหคเพลิงในทันที เหตุการณ์เช่นนี้ยิ่งปล่อยนาน ยิ่งผลาญชีวิตสัตว์อสูรตัวนี้ไปเรื่อย ๆ การใช้เปลวไฟฟื้นฟูของตัวมันนับว่าอัศจรรย์ แต่จิตใจของมันนับว่าเสียหายหนักเช่นกันกับเหตุการณ์เช่นนี้ หากปล่อยไปนานกว่านี้มันจะไม่มีทางพัฒนาได้อีกในอนาคต

 

 

 

เปลวไฟปริศนาถูกจุดขึ้นมาบนมือของวาเลน มันส่องสว่างราวกับสีของอัญมณีไพลิน

 

 

 

วิหคเพลิงที่เจ็บปวดจากการเผาไหม้เมื่อหันกลับมาเห็นเปลวไฟอีกชนิดในมือของวาเลนถึงกับกรีดร้องอย่างขวัญเสียทันทีมันรู้ว่านี่คือ ไฟชนิดใด เปลวเพลิงหนึ่งเดียวที่มีสีสันสวยงามเช่นนี้ เป็นอะไรไปไม่ได้ มันคือเปลวเพลิงแรกกำเนิดในตำนาน! เพลิงที่บรรพบุรุษของมันจุดขึ้นเผาตัวเองก่อนจะตาย เพื่อกำเนิดใหม่ จากเถ้าถ่าน มันยังไม่อยากตาย! มันยังไม่พร้อมที่จะกลายเป็นเถ้าถ่าน เพราะไม่รู้ว่ามันจะฟื้นเหมือนดังตำนานเล่าไว้ไหม

 

 

 

 

"เขาจะทำอะไร แล้วนั่น...กาเร็ท....เจ้าไม่เคยบอกว่าคุณชายเจ็ดเป็นผู้ใช้อัคคีธาตุ"องค์ชายสามพูดขึ้นอย่างตกใจ เขาอดที่จะสูดลมหายใจเข้าลึกไม่ได้ เมื่อเห็นว่ามันไม่ใช่เปลวไฟธรรมดา คนผู้นี้กลายเป็นผู้ช่วยนักปรุงยาในทีมไปได้อย่างไร องค์ชายสามเริ่มเห็นความไม่เอาไหนของสายข่าวตัวเอง

 

 

"ขะ....ข้าไม่เคยรู้ว่าเขาเป็นนักเวทย์ไตรธาตุ องค์ชาย"กาเร็ทแทบไม่อยากมีชีวิตอยู่อีกต่อไป ข้อมูลผิดพลาดมากมายเช่นนี้ได้อย่างไร ทำไมสวรรค์ถึงรักใคร่คุณชายผู้นี้ยิ่งนัก สิ่งดี ๆ ทุกอย่างทำไมถึงไปอยู่กับคน ๆ เดียวได้มากมายขนาดนี้ เขากลายเป็นนักเวทย์ไตรธาตุไปได้อย่างไร ตามข้อมูลเขาเป็นคุณชายไร้ประโยชน์ของตระกูลไม่ใช่หรือ

 

 

 

วาเลนไม่ได้สนใจคนทั้งสองที่กำลังพูดโอดครวญในเรื่องของเขา สายตาของเขานั้นกำลังจดจ้องวิหคเพลิงที่พยายามถดถอยหนีให้ห่างไกลจากตัวเขา ราวกับหวาดกลัวที่จะตกตาย

 

วาเลนไม่ได้ใส่ใจท่าทางที่แสดงออกของวิหคเพลิงเลยแม้แต่น้อย เขาเร่งความเร็วเข้าหาและปลดปล่อยเปลวเพลิงสีไพลินในมือไปที่ตัวของวิหคเพลิงในทันที ยามเมื่อเปลวเพลิงแรกกำเนิดตกลงบนร่างของมันอัคคีที่เผาผลาญก็พลั้นค่อย ๆ สงบลงในทันที ราวกับเจอกับอำนาจที่เหนือกว่า

 

 

กระบวนการนี้มีอยู่ได้ไม่นาน ก็มีเสียงกู่ร้องขับขานของวิหคสีทองโบราณ มันปรากฏกายฉับพลันทันทีอยู่เหนือหัวของวาเลน นี่เป็นความเร็วที่ไม่ธรรมดา นัตย์ตาสีทองของมันที่จดจ้องมา เต็มไปด้วยปัญญาที่ดูฉลาดเฉลียวอยู่ในที มันกระพือปีกบินอยู่กับที่ราวกับอินทรีย์จับจ้องเหยื่อ

 

 

 

 

โฮกกกกกกก ตรึมม

 

 

 

 

ราชสีห์ขนทองคำตบเท้า กระโจนเข้าขวางระหว่างวาเลนและวิหคอมตะทันที มันมีหน้าที่พิทักษ์เจ้านาย หากวาเลนเป็นอะไรไป คาดว่าพี่ใหญ่!ของมันคงได้ฆ่ามันให้ตกตายตามไปเป็นแน่ มันโมโหมากที่มีสัตว์อสูรที่ทรงพลังเข้ามาใกล้โดยมันแทบจะไม่รู้ตัว หากมันทำหน้าที่ได้ไม่ดี มันไม่อาจคิดถึงสภาพหลังจากนี้ได้

 

 

 

ถ้าต้องเลือกเผชิญหน้ากับราชินีอสูรมอโธ่ร่าในยามนี้ มันเลือกตบตีกับนกสีทองเบื้องหน้ามันเสียยังดีกว่า



------------------------------------------------------------------------------------------

หายไปหลายวัน มาลงให้แล้วนะครับ 

หลายคนอยากให้ลงทีหลาย ๆ ตอนต่อเนื่อง พอไรท์หายไปปั่น โดนเรื่องหายไปนานอีก ฮืออออออ

จริง ๆ นิยายนี่ต้องใช้จิตนาการกับสมาธิล้วน ๆ เลยนะครับ ตอนที่อ่านกันไม่กี่นาที ไรท์นี่เขียนเป็นวัน ครับ 

มาบ่นให้ฟัง แต่ก็ยังอยากให้อ่าน 55555 ขอบคุณทุกคนที่ยังติดตามกันนะครับ 

ขอบคุณสำหรับคอมเมนต์ และ กำลังใจด้วยครับ จุ๊บ ๆ รักษาสุขภาพด้วย เจอกันตอนหน้าครับ

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.883K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

3,170 ความคิดเห็น

  1. #2844 chom-hama260144 (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2563 / 08:29
    เอ็นดูเจ้าแมวขมิ้น5555555
    #2,844
    0
  2. #2677 ชากุหลาบอุ่นอุ่น (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2563 / 20:39

    ขอบคุณ
    #2,677
    0
  3. #2671 Hatsakron (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2563 / 15:39

    จากสิงห์โตทองกลายเป็นแมวเหลืองซะแล้ว

    #2,671
    0
  4. #2407 kimurakung (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2563 / 19:17
    ทำไมนกเรื่องนี้ ทั้งโง่และตะกละ555
    #2,407
    0
  5. #2359 bsss27 (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2563 / 22:38
    น้องงงงงงงงงงง
    #2,359
    0
  6. #1901 Keam_IFNT (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2563 / 11:42
    โธ่กลายเป็นแมวไปจริงๆแล้ว555
    #1,901
    0
  7. #1742 Lucky-Puppy (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2563 / 15:44
    สงสารเจ้าเหมียวยักษ์เลย 55555
    #1,742
    0
  8. #1704 น่าตาดี_บ่คือไผ (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2563 / 07:58
    ขอบคุณค่ะไรท์ เค้าทิ้งไว้นานมาก รอให้ไรท์ค่อยๆใช้จินตนาการแต่งไปนะคะ
    #1,704
    0
  9. #1609 นุ่มนิ่มเป็นสาววายฮะ (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2563 / 18:17
    แหม เจ้าสิงโตต ก่อนหน้านี้ล่ะอยากจะฆ่าเจ้านาย พอมาตอนนี้ล่ะ อวยเกินหน้าเกินตามาก55555

    มีความกลัวอาเจ้มอโธร่าด้วย เอ็นดูวว5555
    #1,609
    0
  10. #1584 OraweeBoonklong (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 28 เมษายน 2563 / 20:41
    อาเจ้มอโธ่ร่า
    #1,584
    0
  11. #1548 MonnicZ Kzi (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 26 เมษายน 2563 / 15:14
    เจ้าเหมียวววว
    #1,548
    0
  12. #1481 exm_9394 (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 20 เมษายน 2563 / 16:07
    ทำไมเอ็นดูเจ้าสิงโต อ๋อยยย เอ็นดูวววว 5555
    #1,481
    0
  13. #1470 Alinas (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 20 เมษายน 2563 / 01:22

    ตลกเจ้าสิงโต เอ็นดูวววว

    #1,470
    0
  14. #1129 Enjoy1430 (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 10 มีนาคม 2563 / 23:13
    โถ~โถ่น้องสิงน้อย ความกลัวพี่ใหญ่นั้นน้องได้แต่ไดมา555
    #1,129
    0
  15. #1071 jabavuxzz (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 9 มีนาคม 2563 / 15:50
    สิงโตน้อย อยู่เป็น !!!!!!
    #1,071
    0
  16. #1070 Dame_SD (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 9 มีนาคม 2563 / 13:07
    แสดงว่ากลัวมอโธร่ามากนะเนี่ย 5555
    #1,070
    0
  17. #1055 somponoyaem (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 8 มีนาคม 2563 / 16:36

    น้องเก่งมากๆ??‘?????https://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/bb-big-09.png

    #1,055
    0
  18. #1054 champ0012 (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 8 มีนาคม 2563 / 15:36
    ชอบน้องสิงงงงงง
    #1,054
    0
  19. #1049 Pair Umaru (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 8 มีนาคม 2563 / 11:10
    เอ็นดูความกลัวพี่ใหญ่ของน้องสิง5555
    #1,049
    0
  20. #1048 AKKEM (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 8 มีนาคม 2563 / 09:59
    สนุกกกก
    #1,048
    0
  21. #1047 AKKEM (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 8 มีนาคม 2563 / 09:59
    สนุกกกก
    #1,047
    0
  22. #1046 Tokemi (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 7 มีนาคม 2563 / 20:53
    ค้างๆๆๆๆๆๆๆๆ
    #1,046
    0
  23. #1045 อนุชิต นพสมบูรณ์ (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 7 มีนาคม 2563 / 14:32
    อยากอ่านต่อแล้วว ติดตามนะค้าบบ
    #1,045
    0
  24. #1044 Momo Nok-Penguin (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 6 มีนาคม 2563 / 22:01
    สู้ๆ คะ
    #1,044
    0
  25. #1043 KemintraSaprang (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 6 มีนาคม 2563 / 17:42
    สู้ๆนะ ราชสีห์ ดีกว่าโดนพี่ใหญ่ตบ
    #1,043
    0