คนสวนกับต่างโลก ภาค พิภพพฤกษา

ตอนที่ 2 : คนสวน กับต่างโลก ภาค พิภพพฤกษา ตอนที่ 2 ตัวไร้ประโยชน์!!

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 26,562
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2,677 ครั้ง
    4 ธ.ค. 62

คนสวน กับต่างโลก  ภาค พิภพพฤกษา ตอนที่ 2 ตัวไร้ประโยชน์!!

 

โครมมมมม ซ่าาาาา

 

"ตื่นได้แล้ว ไอ้ตัวไร้ประโยชน์" เสียงสบถด่าดังเข้ามาในโสตประสาท พร้อมกับน้ำเย็นจัด ที่สาดเข้าใส่ใบหน้า ทำให้ผมถึงกับ สะดุ้งลุกมานั่งด้วยความงวยงง

 

 

น้ำเย็น !!

 

 

เป็นไปได้ยังไง!!! ผมโดนรถชนตายไปแล้วนี่!!! ทำไมถึงยังดูเหมือนกับไม่เป็นอะไร ผมยกมือขึ้นมาสำรวจ พร้อมกับเช็คสภาพร่างกาย

 

 

"แกจะนั่งบื้ออีกนานไหม ถ้าแกยังไม่ยอมพาตัวอันไร้ประโยชน์ของแก ไปทำงานตามที่ฉันสั่งไว้เมื่อวานละก็ แกได้เห็นดีกับฉันแน่" เสียงเมื่อสักครู่นี้ดังขึ้นมาอีกครั้ง จนผมแปลกใจ 

 

 

ผมหันไปมองตามเสียงจึงได้เห็นชายชราคนหนึ่ง กำลังยืนถือถังน้ำขนาดใหญ่อยู่หนึ่งใบ  ใบหน้าถลึงมอง อย่างไม่ชอบใจ มาที่ผม  คน ๆ นี้คือใครกัน !!!

 

 

"แกไม่ได้ยินที่ฉันพูดเหรอ หรือว่าวันนี้แกอยากจะลองดี " ชายชราพูดขึ้นเมื่อเห็นว่าผมยังคงมองเขาด้วยความแปลกใจ ฉับพลัน ในมืออีกข้างของชายชราอยู่ ๆ ก็ปรากฏท่อนไม้ขนาดเหมาะมือ ชายชราหวดซ้ายที ขวาที เกิดเสียง ควับ ๆ ราวกับขู่ขวัญ

 

 

ร่างกายนี้เกิดอาการสั่นเทาอย่างควบคุมไม่อยู่ ราวกับมันตอบสนองต่อไม้ในมือของชายชราตรงหน้าและเกิดความหวาดกลัว 

 

 

และหลังจากเกิดอาการสนองตอบของร่างกาย ก็เกิดภาพเหตุการณ์ต่าง ๆ มากมาย ที่เคยเกิดขึ้นกับร่างกายนี้ ทยอยหลั่งไหลเข้ามาไม่หมดสิ้น ราวกับมันถูกจับยัดเข้ามา ในหัว อย่างไม่อาจต่อต้าน  ผมพยายามสะกดกั้นอาการเจ็บปวดเอาไว้

 

 

"ผู้อาวุโส ได้โปรด คุณชายน้อย ยังไม่หายดี ขอผู้อาวุโสเมตตาด้วย" เด็กชายท่าทางมอมแมมคนหนึ่งถลาวิ่งเข้ามาขว้างด้านหน้า  เมื่อเห็นว่าอาการผมดูไม่ดี พรางก้มหัวโขกคำนับอ้อนวอน

 

 

ฮึมมม ชายชราที่ถูกเรียกว่าผู้อาวุโส มองเด็กตรงหน้าด้วยสายตาสมเพช ปนหยามหยัน

 

 

"ไปให้พ้นหน้าข้า.....ข้าจะละให้ซักครั้ง แต่ถ้างานที่ข้ามอบหมายให้เย็นนี้ยังไม่เสร็จละก็ เจ้าได้โดนดีแน่ ต่อให้เจ้าเป็นถึง คุณชายเจ็ด ของตระกูล ก็ใช่จะรอดพ้นไม้พรองของข้าได้ รวมทั้งเจ้าด้วย คารีส" ชายชราพูดขึ้น ก่อนจะหันไปคาดโทษเด็กน้อยอีกคน

 

 

"ขอบคุณ ผู้อาวุโส..... ไปกันเถอะ คุณชายน้อย" เด็กน้อยมอมแมม นามคารีส เร่งพยายามเข้ามาพยุงให้คุณชายเจ็ดลุกขึ้นแล้วออกไปให้พ้นจากผู้อาวุโสตรงหน้า

 

 

 

ตอนนี้ผมเริ่มเข้าใจอะไรได้บางส่วนแล้วจากความทรงจำที่ประดังประเดเข้ามา และรวม ถึงเรื่องแปลก ๆ ที่เกิดขึ้น นี้ด้วย

 

 

ร่างกายนี้น่าจะเป็นของเด็กน้อยที่เป็นถึงคุณชายเจ็ด ลูกของผู้นำตระกูลคนหนึ่ง ตัวผมที่น่าจะตายไปแล้ว กลับมาอยู่ในร่างของเด็กชายวัย 15 ขวบนี้แทน คาดว่าพระเจ้าคงยังไม่ยอมให้ผมตายง่าย ๆ

 

 

ขณะที่ลุกขึ้นผมหันไปมองยังบางสิ่งที่อยู่ในความทรงจำสุดท้ายของร่างนี้  ผลไม้ที่ล่วงหล่นอยู่ใกล้ ๆ กับร่างของเด็กน้อย

 

 

มันคือผลไม้พิษ!!!

 

 

ในความทรงจำของเด็กน้อยคนนี้ มันคือ หนึ่งในราชาของผลไม้ ที่มีพิษรุนแรงและสามารถสังหารผู้ที่กินมันได้ในทันที  มันมีชื่อว่า น้ำตาอสรพิษ!!  มิคาดว่าเจ้าของร่างคนเก่า เด็กน้อยคนนี้คงกินมันเข้าไป

 

 

แต่ที่น่าตกใจยิ่งกว่านั้น คือ เด็กคนนี้กินมันด้วยตัวของเขาเอง มันไม่ใช่การกินโดยบังคับ แต่มันคือการสมัครใจ!!!! ต้องมีบางสิ่งที่ซับซ้อนและเป็นปริศนาแอบแฝงอยู่อย่างแน่นอน ไม่เช่นนั้น คงไม่เกิดเหตุเช่นนี้ได้

 

 

"คุณชายน้อย.....ข้ารู้ท่านยังคงโศกเศร้ากับเรื่องของท่านหญิง อดาลีน  แต่หากท่านยังคงเป็นเช่นนี้ต่อไป ข้าน้อยเกรงว่า มันคงสมใจท่านชายสาม และท่านชายคนอื่น ๆ อย่างแน่นอน  แก้แค้น สิบปี นับว่ายังไม่สาย ตอนนี้ท่านต้องตั้งสติ และพัฒนา ตัวเองอย่างสูงสุด เพื่อมารดาของท่าน สตรีที่คอยดูแลท่านดีกว่า " เด็กน้อยนาม คารีส พูดขึ้นอย่างเคร่งขรึม ผิดไปจากท่าทางที่อ่อนแอ เมื่อครู่ ยามที่อยู่ต่อหน้า ผู้อาวุโส

 

 

"ท่านต้องไม่ลืม ว่าศักดิ์ของท่านนั้น เป็นถึง คุณชาย วาเลนติโน่  คุณชายเจ็ดของ ตระกูล โอเดลรอส  มีศักดิ์และศิษย์เทียบเท่าพี่ ๆ คนอื่น ๆ ของท่าน อย่าให้มารดาของท่าน ท่านหญิงวิเรร่า ต้องต่อสู้เพียงลำพัง กับด้านมืด ของตระกูล ต่อไปอย่างเดียวดายแบบนี้อีกเลย"

 

 

ในความทรงจำเดิม วาเลนติโน่นั้น แทบไม่ใส่ใจใครอื่นนอกจาก ท่านหญิงอดาลีน นางนั้นนับได้ว่าเป็นหญิงสาวที่งดงามที่สุดสำหรับวาเลนติโน  เพื่อเอาใจนาง คุณชายเจ็ดถึงกับยอมทุ่มเท ทุกอย่าง ถึงกับไม่สนใจสิ่งใดเลย แม้กระทั่งมารดาของตน ที่คอยพยายามต่อสู้ทุกอย่าง เพื่อรักษาสิทธิ ให้ลูกชายนาง

 

 

เหตุที่คุณชายเจ็ดต้องมาอยู่ในสภาพนี้ ก็เพราะต้องโทษทัณฑ์ของตระกูล

 

 

เหตุมาจากมารดาของคุณชายสาม ขอความดีความชอบ ให้กับบุตรของตน  เมื่อสำเร็จภารกิจของตระกูล โดยใช้อำนาจของตระกูล กระทำการหมั้นหมาย กับ ท่านหญิงอดาลีน จากตระกูล กลาเทรีย  ซึ่งเป็นคนที่ คุณชายเจ็ดหมายปอง

 

 

ในงานพิธีหมั้นหมาย คุณชายน้อยบุกพังงานพิธี จนสร้างความขายหน้าให้กับตระกูลอย่างใหญ่หลวง จนผู้นำตระกูลผู้เป็นบิดา สั่งลงโทษ คุณชายเจ็ดโดยการลดอำนาจ ให้เป็นคนสวน และคนดูแลสัตว์ ของตระกูล เป็นหน้าที่ ๆ ต่ำสุด ของตระกูล ยิ่งกว่าทาส รับใช้ในเรือน เสียอีก

 

 

แม้ว่า ท่านหญิงวิเรร่า  จะกราบกราน อ้อนวอน ขออภัยโทษ อย่างไร ก็ไม่ได้รับการเหลียวแล   เหตุการณ์นี้สร้างความขุ่นเคืองเป็นอย่างมาก ให้กับคนในตระกูล โดยเฉพาะเหล่าผู้อาวุโส  จนท่านหญิงวิเรร่า นั้นจนใจ ส่วนบิดาของคุณชายเจ็ดนั้น ไม่ได้ให้ความสนใจ ในตัวบุตรชายคนนี้มาแต่ไหนแต่ไรแล้ว

 

 

"เด็กโง่คนนี้ ช่างน่าอิจฉา  มีรักที่บริสุทธิ์อยู่ใกล้ ๆ  แต่กลับขวนขวาย หาความรักจากคนที่ไม่จริงใจ " เด็กหนุ่มจากต่างโลกถอนหายใจ อย่างเสียดาย เด็กคนนี้ตายไปอย่างไร้ค่า  หากเขาไม่ได้เข้ามาแทนที่ มิคาดว่า มารดา ของร่างนี้คงอกแตกตาย ตามบุตรชายไปอย่างแน่นอน

 

 

เด็กหนุ่มจากต่างโลก นั้นโหยหาความรักจาก บิดา และ มารดา มาตลอด เค้าไม่เคยได้รับ ความรู้สึกเช่นนี้ ยามเมื่ออยู่ในชีวิตก่อน

 

 

ดังนั้น เมื่อมีวาสนาต่อกันในชีวิตใหม่นี้   จากนี้จะขอรับทุกอย่างที่เป็นของเด็กน้อยคนนี้ และใช้ชีวิตที่เหลือ เพื่อดูแลมารดาของเด็กคนนี้เอง ถือเป็นการตอบแทนเจ้าของร่าง

 

 

ต่อจากนี้ไป ฉันคือ คุณชายเจ็ด วาเลนติโน่  โอเดลรอส   ฉันจะกู้ศักดิ์ศรีของคุณชายเจ็ดกลับมาเอง ขอให้นายไปสู่ภพภูมิที่ดี อย่างสบายใจเถิด

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2.677K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

3,183 ความคิดเห็น

  1. #3182 xDKx (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 2 มีนาคม 2564 / 07:49

    ทำไมนิยายแน้วนี้มันต้องมันต้องมีการกู้ศักศรีอะไรพวกนี้ด้วย..ทั้งๆที่มันก็ไม่ใช่เรื่องของตัวเองแท้ๆ

    #3,182
    0
  2. #3103 จิยู (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 27 มกราคม 2564 / 06:05
    สู้ๆไรท์ สนุกดีนะคะ ติดตามๆๆ
    #3,103
    0
  3. #2936 BeeBline (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2563 / 10:28
    แก้เว้นวรรคหน่อยนะคะ เพิ่งเข้ามาอ่าน เนื่อหาดีแตเว้นวรรคน่าหงุดหงิดมากค่ะ😅
    #2,936
    0
  4. #2830 chom-hama260144 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2563 / 00:23
    พระเอกความคิดความอ่านดีเลย แต่เว้นวรรคสะดุดมากเลย ฮือ
    #2,830
    0
  5. #2367 kimurakung (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2563 / 13:36

    ไม้พรอง - ไม้พลอง, พระเอกมีความคิดและมุมมองในการใช้ชีวิตที่ดีครับ

    #2,367
    0
  6. #2069 ชิน บลัด (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2563 / 10:00
    เริ่มปูได้ดี แต่เว้นวรรคหงุดหงิดมาก
    #2,069
    0
  7. #1865 Keam_IFNT (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2563 / 16:13
    สะสางปัญหาก่อนเลย
    #1,865
    0
  8. #1729 xoxo__0 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2563 / 12:49
    ปรับการเว้นวรรคจะดีมากเลย
    #1,729
    0
  9. #1707 Lucky-Puppy (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2563 / 15:54
    โคตรโหดเลย
    #1,707
    0
  10. #1644 BomS_Za (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2563 / 09:21
    ตระกูล ลงโทษให้ลูกหลานตัวเองต่ำ กว่าขี้ข้า ทาส ไม่กลัวตระกูลอื่นหัวเราะ ดูถูกหรอ???
    #1,644
    0
  11. #1581 วิโรจน์ ศรเพชร (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 28 เมษายน 2563 / 11:24
    อ้าวแบบนี้ก็ ไม่เจอใคร?ที่ต้องรับผิดชอบในการตายด่วนแบบนี้นะสิ
    #1,581
    0
  12. #1543 soranZ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 24 เมษายน 2563 / 09:32
    เรื้อเรื่องสนุก น่าติดนะตามมากนะไรท์ แต่ขอแนะนำนิดนึงน้า ไรท์เว้นวรรคเยอะมากเลยอ่า อ่านแล้วติดๆขัดๆมาก ลองไปดูน้า ถ้าปรับได้แล้วอ่านลื่นๆหน่อยคงสนุกมากกว่านี้แน่นอนจ้า
    #1,543
    0
  13. #1539 Bullko (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 24 เมษายน 2563 / 06:14
    ไม่มอบพลังให้ตัวเอกหน่อยหรอครับ อย่างระบบไม่ก็เอไอช่วยเหลือหรืออะไรก็ได้ ดูแล้วน่าอนากมากไป กว่าจะแก้แค้นได้คงอีกสักล้านปีโน้นมั้ง
    #1,539
    0
  14. #1527 pink1548_EXo (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 23 เมษายน 2563 / 07:47
    จัดหน้าประหลาดมากเลยค่ะเว้นวรรคเยอะเกินความจำเป็นอ่านแล้วมันติดๆขัดๆยังไงไม่รู้ ช่วยแก้ทีนะคะ
    #1,527
    0
  15. #1182 supansa972548 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 22 มีนาคม 2563 / 18:17
    คือแบบเว้นวรรคมากเกินไปจนน่าหงุดหงิดอ่ะ มันทำให้เสียอรรถรสในการอ่านมากเลยนะ แก้ด้วยนะคะไรท์
    #1,182
    0
  16. #1051 Dame_SD (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 8 มีนาคม 2563 / 14:07
    สู้นะพระเอก
    #1,051
    0
  17. #896 น่าตาดี_บ่คือไผ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2563 / 16:31
    พระเอกต้องสู้ละนะ ได้ครอบครัวใหม่+ได้ใช้ชีวิตอีกครั้ง
    #896
    0
  18. #733 veraya2099 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2563 / 21:24
    เนื้อเรื่องน่าสนใจมากค่ะ แต่ถามก่อนว่าฮาเร็มไหม เราแนวรักเดียวใจเดียวน่ะ จะได้กลับตัวทัน
    #733
    0
  19. #710 Cha-em (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2563 / 02:42
    เนื้อเรื่องน่าสนใจ แต่การพิมพ์เว้นวรรคมากเกินไปมากๆ ทำให้อ่านแล้วไม่ลื่นไหล
    #710
    0
  20. #674 ชากุหลาบอุ่นอุ่น (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2563 / 18:24
    🙏🙏🙏
    #674
    0
  21. วันที่ 29 มกราคม 2563 / 18:08
    แก้จาก ศักดิ์และศิษย์ เป็น ศักดิ์​และสิทธิ์​ ค่ะ
    #637
    0
  22. #604 อัศวินสีส้ม (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 15 มกราคม 2563 / 03:45
    อายุ15 ปี นี่ไม่ใช่เด็กน้อยแล้วนะ โตขนาดนี้เป็นเด็กหนุ่มแล้ว เด็กน้อยเขาใช้กับเด็กอายุ12ขวบลงไป
    #604
    0
  23. #594 เต่าน้อยอารมณ์ดี (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 11 มกราคม 2563 / 17:44
    เว้นวรรคดีๆหน่อยครับ อ่านแล้วเหมือนคนเป็นโรคลมชักยังไงไม่รู้ ไปศึกษาการเว้นวรรคในการเขียน แล้วมาแก้ไขจะดีมาก
    #594
    0
  24. #519 ผู้อ่าน 25 ชั่วโมง (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2562 / 23:01
    อ่านแว้บแรกเป็น ฟอเรนติโน่ 555
    #519
    0
  25. #509 skytwo (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2562 / 13:46
    เว่นวรรคแปลกๆ เหมือนโปรแกรมแปลภาษาเลย
    #509
    0