คนสวนกับต่างโลก ภาค พิภพพฤกษา

ตอนที่ 14 : คนสวน กับต่างโลก ภาค พิภพพฤกษา ตอนที่ 14 สมุนไพรระดับเงิน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 19,428
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,870 ครั้ง
    14 พ.ย. 62

คนสวน กับต่างโลก  ภาค พิภพพฤกษา ตอนที่ 14 สมุนไพรระดับเงิน

 

 

 

ณ ผืนป่าที่กว้างไกลสุดสายตา เขตรอยต่อของตระกูลโอเดลรอส ชายหนุ่มท่าทางสง่าในชุดของราชวงศ์กรีนแลนด์ ยืนเหนือกิ่งไม้ต้นที่สูงใหญ่ที่สุด มองไปยัง ขบวนของปักษาครามที่เต็มลานหน้าตระกูลโอเดลรอส อย่างใจเย็น

 

 

ชายชุดคลุมลายปักษาสีเงิน ปักด้วยดิ้นสีทอง ปลิวสะบัดตามแรงลม ที่พัดกระทบเอื่อย ๆ  บนไหล่ของชายหนุ่ม ปรากฎ วิหคสีน้ำเงิน ตัวใหญ่เกาะอยู่ มันใช้จงอยปากขัดถูกับเล็บเท้าของมันอย่างขมักเขม่น

 

 

ชายหนุ่มยิ้มพลางเหลือบมองมันอย่างเอ็นดูก่อนจะเอื้อมมือมาลูบหัวของมันอย่างแผ่วเบา อสูรวิหคเงยหน้าน้อย ๆ ของมันจ้องมอง ก่อนจะเอาหัวของมันถูไถล อย่างออดอ้อน

 

 

"ท่านพี่มักจะคิดเสมอว่าตนนั้นเดินนำคนอื่นอยู่หนึ่งก้าว ไม่มีใครเท่าทันความคิดของเขาได้ แต่นั่นแหละยิ่งดี ให้ความมั่นใจนี้ได้ทำลายตัวของมันเอง"ชายหนุ่มพูดขึ้นก่อนจะเหยียดยิ้ม อย่างเย้ยหยัน

 

 

ชายหนุ่มผู้นี้คือ องค์ชายสอง ของราชวงศ์ กรีนแลนด์ เขามาถึงยังที่แห่งนี้นานกว่าองค์ชายหนึ่ง เกือบครึ่งชั่วโมง

 

 

"เจ้ามีความมั่นใจมากน้อยแค่ไหน กับชัยชนะในครั้งนี้  อิกลาน โอเดลรอส" ชายหนุ่มถามชายหนุ่มอีกคนที่ยืนถัดลงไปยังกิ่งไม้เบื้องล่าง

 

 

"ข้ามีความมั่นใจในระดับหนึ่งองค์ชายหากมันเป็นไปตามแผนของข้า"อิกลาน หรือคุณชายห้าของตระกูล ญาติผู้พี่ของวาเลนพูดตอบรับ

 

 

"ไปดำเนินการตามแผนของเจ้าซะ ข้าไม่ต้องการให้ผิดพลาด หากครั้งนี้สำเร็จเจ้าไม่ต้องกลัวว่าจะได้รับผลตอบแทนไม่คุ้มค่า  ข้าจะจัดรางวัลให้เจ้าอย่างงามเลยทีเดียว" สิ้นคำพูด คุณชายห้าพลันเหยียดยิ้มรับ ก่อนจะค้อมหัวคำนับน้อยๆ แล้วจากไปทันที

 

 

"ข้าก็ต้องเริ่มแผนของตนเองเช่นกัน  มาเถอะอาราน ถึงเวลาไปเยี่ยมเยียนเพื่อนเก่าของเจ้าแล้ว"นัตย์ตาเยียบเย็นขององค์ชายสองเปร่งประกายวาวโรจน์ จับจ้องไปยังวิหคสีดำที่บินลับหายเข้าไปในผืนป่ากว้างใหญ่

 

 

วิหคสีน้ำเงินเมื่อได้ยินเสียงเรียกของคู่หู ก็พลันสยายปีกขนาดใหญ่ของมันถลาพุ่งตามไปทันที ประกายของเหล็กที่แหลมคมล้อกับแสงอาทิตย์เป็นประกายวิบวับถูกประดับติดไว้บนกรงเล็บ และปีก ของมัน

 

 

วิหคที่สวยงามแต่ยามนี้มันถูกติดอาวุธจึงเปรียบได้กับพยัคฆ์เสริมเขี้ยวเล็บ

 

 

จุดเด่นของพวกมันอยู่ที่พวงหางอันงดงามหาที่เปรียบมิได้ ไม่มีวิหคสายพันธุ์ใดจะมีพวงหาที่งดงามไปกว่าพวกมันอีกแล้ว มันจึงถูกขนานนามว่า "มยุราสวรรค์" ตระกูลสูงสุดของอสูรนกยูง แต่ยามนี้ แม้แต่พวงหางของมันก็เต็มไปด้วยอันตรายถึงชีวิต ใบมีดขนาดเล็ก นับร้อยราวกับใบมีดโกน ถูกประดับแซมขนของมันอย่างเป็นระเบียบ ราวกับถูกใช้เป็นอาวุธสังหารที่เหี้ยมโหด

 

 

"หากท่านคิดว่ามันเป็นเกมส์  ข้าก็จะเล่นเกมส์กับท่าน เกมส์ที่เดิมพันด้วยชีวิตยังไงล่ะ ฮ่า ฮ่า ฮ่า" องค์ชายสองหัวเราะอย่างชอบใจ

 

 

ไม่มีใครคาดคิด ว่าการแข่งขันของบรรดารัชทายาท ได้ถูกเริ่มก่อนที่สัญญาณแห่งฤดูการล่าจะมาถึงเสียอีก

 

 

 

พระราชวัง ราชวงศ์กรีนแลนด์

 

 

หากจะหาคนที่เดินเกมส์ช้า คงจะเป็นใครไปไม่ได้นอกจาก องค์ชายเมอไรออท  องค์ชายอันดับสามของราชวงศ์กรีนแลนด์

 

 

ศาสตราวุธพิเศษที่ถูกสั่งทำขึ้นมา ถูกเควี่ยงทะลุฝาผนังห้องอย่างรุนแรง เมื่อคู่หูคนสนิทกลับมารายงานว่า ขบวนของคณะปักษาครามของราชวงศ์ ขณะนี้ได้ถูกนำไปใช้โดยองค์ชายหนึ่งแล้ว

 

 

"ข้านึกอยู่แล้วเชียว ว่ามันต้องเป็นแบบนี้ ข้านี่มันไม่ได้เรื่องจริง ๆ " องค์ชายสามสบถอย่างหัวเสีย ก่อนจะหันไปมองสัตว์อสูรวิหคคู่บารมีของตนเองอย่างเศร้าสร้อย

 

 

"โครวของข้าไม่มีหวังเสียแล้ว กาเร็ท" สุรเสียงที่ผิดหวังและเสียใจถูกเอื้อนเอ่ยให้คนสนิทได้ฟัง

 

 

"องค์ชาย มีสุภาษิตที่ว่า เมื่อการรบยังไม่จบ อย่าเพิ่งนับศพไพร่พล มันนับเป็นเรื่องจริงถึงแปดส่วน  คุณชายอลองเฟย์นับได้ว่าเป็นอัจฉริยะด้านนี้ก็จริง แต่ก็มิใช่ว่า จะมีเพียงหนึ่งเดียว ข้าได้ทาบทามคนผู้หนึ่งไว้ เขานับได้ว่าเป็นอัจฉริยะผู้หนึ่งเหมือนกัน ถ้าไม่นำมาเทียบกับคุณชายของตระกูลโอเดลรอส

 

 

"เจ้าหมายถึงใครกัน" องค์ชายสามถามขึ้นอย่างมีความหวังเล็ก ๆ

 

 

 

"กราดิส มอเดอร์ลีน ตระกูลผู้ฝึกสัตว์  ถึงแม้เขาจะไม่ได้เก่งกาจในเรื่องการล่า แต่ความรู้ความสามารถเรื่องสัตว์อสูร นับว่าโด่ดเด่นเป็นอย่างมาก หากเราหานักล่าที่เก่งกาจ แล้วให้ประกบคู่กับเขาก็นับว่าเรายังพอมีหวังนะองค์ชาย" กาเร็ทคู่หูคนสนิทเสนอ

 

 

"จริงสิ ข้ามัวแต่ให้ความผิดหวังบดบังปัญญา ข้านี่ใช้ไม่ได้เอาเสียเลย ขอบใจเจ้ามาก กาเร็ท" องค์ชายสามกลับมามีความหวังอีกครั้งก่อนจะหันกลับไปดึงศาสตราที่สั่งทำพิเศษ ออกจากกำแพง

 

 

 

"ข้าก็ควรจะช่วยเจ้าอีกแรง คราวนี้ก็เหลือนักล่าสินะ ข้าควรเตรียมการให้พร้อมกว่านี้ จะต้องมีคนที่เชี่ยวชาญด้านอื่น ๆ ในกลุ่มด้วย เผื่อพบเจอกับเรื่องฉุกเฉิน" กาเร็ทพยักหน้ารับ และลอบยิ้มอย่างยินดี  สิ่งต่าง ๆ ล้วนทดแทนกันได้ มีเพียงกำลังใจและความหวังที่ไม่มีสิ่งใดทดแทนได้ หากขาดมันไป ความสำเร็จที่คาดหวังก็ยากนักที่จะได้ครอบครอง การดึงองค์ชายสามให้กลับมามีความหวังอีกครั้งคือสิ่งที่สำคัญที่สุด

 

 

 

ในขณะที่ความวุ่นวายของเหล่าราชวงศ์ดำเนินไป มีเด็กชายคนหนึ่งเพิ่งฟื้นจากการปลุกพลังเวทย์มนต์  เขาคือคุณชายเจ็ดของตระกูล  วาเลนติโน่  โอเดลรอส

 

 

"ลุกไหวแล้วหรือ วาเลน" เด็กน้อยหันไปตามเสียงที่ไถ่ถามด้วยความเป็นห่วง ภาพที่เห็นคือ มารดาที่นั่งเฝ้าเขาและคาดว่าน่าจะเฝ้ามาทั้งคืน เธอปิดหนังสือในมือ แล้ววางไว้บนโต๊ะข้าง ๆ ก่อนจะลุกมาดูอาการของเขาอย่างฉับไว

 

 

"ข้ามิได้เป็นอะไรแล้ว ท่านแม่" วาเลนตอบพลางยิ้มให้อย่างซาบซึ้งใจ 

 

 

"เจ้าควรจะพักให้มาก ๆ ก่อน เจ้าผ่านอะไรมามากจริง ๆ"ท่านหญิงวิเรร่า ไม่มีวันลืมความทุกข์ทรมานของบุตรชายได้ลง เมื่อลูกเจ็บปวดมากเท่าไหร่ ผู้เป็นแม่ก็เจ็บร้าวไปทั้งใจมากกว่าสองเท่า

 

 

"ข้าพักมาพอแล้วจริง ๆ ท่านแม่ ตอนนี้ข้าอยากจะออกไปสูดอากาศเสียหน่อย รู้สึกราวกับอุดอู้ในห้องมานับปี " วาเลนพูดเล่นกับมารดาอย่างอารมณ์ดี

 

 

"เอาสิ ก็ดีเหมือนกัน จะได้สูดอากาศบริสุทธิ์เสียบ้าง" ท่านหญิงวิเรร่า พยักหน้าอนุญาตอย่างตามใจบุตร ก่อนจะเดินออกไปจากห้อง

 

 

วาเลนเปลี่ยนเสื้อผ้าอย่างรวดเร็วก่อนจะออกจากห้องทันที เขาเดินไปเรื่อย ๆ อย่างไร้จุดหมาย ปล่อยใจไปกับธรรมชาติรอบ ๆ กาย มารู้ตัวอีกทีก็เดินมาถึงสถานที่ ๆ คุ้นเคย

 

 

 

แปลงสมุนไพร สถานที่แรกแห่งความทรงจำในร่างใหม่ของเขา มันก็ยังเป็นเช่นเดิมเหมือนที่เคยเป็นมา

 

 

จะแปลกตรงที่ว่า วาเลนกับได้ยินเสียงราวกับการสื่อสารทางใจ ที่ชัดเจน จากต้นไม้ ใบหญ้ารอบ ๆ มันคือการเปิดออกถึงขุมพลังและขุมความรู้ขนาดใหญ่โดยไม่ต้องใช้สัมผัสพิเศษเข้าช่วยเหมือนก่อน

 

 

ราวกับต้นไม้ใบหญ้าเหล่านี้ ล้วนเป็นหนึ่งเดียวกับเขา มันโอนอ่อน และตอบรับอย่างยินดี เสียงบรรเลง จากการโยกไหว และเสียดสีของใบไม้เป็นท่วงทำนองที่ไพเราะ อย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน

 

 

นี่อาจเป็นผลจากการปลุกพลังธาตุพิเศษอย่างธาตุพฤกษาขึ้นมาก็ได้  มันสร้างสัมผัสทางใจ ระหว่างวาเลนและสิ่งมีชีวิตพืชพันธุ์ขึ้นมา  ช่างน่าประหลาดนัก

หากเทียบกับก่อนหน้านี้ วาเลนจะเข้าถึงขุมความรู้ของสมุนไพรได้ ก็ต้องมาจากการสัมผัสโดยตรง หรือ ชุดความรู้ที่ได้จากการแตะอ่านบันทึกเท่านั้น

 

 

แต่ตอนนี้เกิดความแตกต่างขึ้น ความสามารถหลังปลุกพลังธาตุพฤกษานี้ เพียงวาเลนปรายตามองผ่าน ก็สามารถรับรู้ถึงข้อมูลโดยตรงของพืชพันธ์ต่าง ๆ ได้อย่างสมบูรณ์ ราวกับเขาเป็นเชื้อสายของเหล่าทวยเทพพฤกษา เทพผู้ให้กำเนิดเหล่าพืชพันธุ์ทั้งมวลก็ไม่ปาน!

 

 

 

แววตาของเด็กน้อยเปล่งประกายสดใส ภายในจิตใจปรากฎความตื่นเต้นเหลือคนานับ นี่จะเป็นครั้งแรกที่วาเลนจะทดลองใช้พลัง หลักจากผ่านการปลุกพลังเวทย์ที่แสนทรมานมาได้

 

 

 

ความวิเศษของการปลุกพลังโดยการแปลงโลหิต อีกอย่างคือ ผู้ปลุกพลังจะได้รับทั้งพลังและคลังความรู้บางส่วนของเจ้าของโลหิต มันย่นเวลาในการเรียนรู้ไปได้มากเลยทีเดียว สิ่งนี้เองจึงทำให้โดมมายากฎสวรรค์ เห็นว่าเป็นการฝืนชะตาชีวิต จึงมีกฎในการลงโทษและต้องทัณฑ์ทรมานให้หนักหน่วงกว่าผู้ปลุกพลังธรรมดานับหลายร้อยหลายพันเท่า

 

 

คลังความรู้ที่ถูกส่งต่อทำให้วาเลนเข้าถึงวิธีการใช้พลังเวทย์อย่างรวดเร็ว คนที่มอบหยดโลหิตนี้ไว้เป็นมรดก และทำให้วาเลนได้รับโชคอย่างมหาศาล จึงนับได้ว่าเขาคืออาจารย์อย่างแท้จริง วาเลนระลึกอยู่ในใจเสมอ ถึงบุญคุณอันใหญ่หลวงนี้และเกิดความรู้สึกซาบซึ้งใจอย่างหาสิ่งใดเปรียบมิได้

 

 

วาเลนตัดสินใจ นำมือน้อย ๆ ยื่นออกไปวางคว่ำเหนือต้นสมุนไพรในแปลงต้นหนึ่ง ก่อนที่วาเลนจะถ่ายเทพลังธาตุพฤกษา ไปที่สมุนไพรต้นนั้น อย่างรวดเร็ว

 

 

เกิดกระแสพลังเป็นสายธารสีเขียวสว่างสดใส กระจายเป็นละอองเล็ก ๆ ราวสะเก็ดดาว ล่วงหล่นไปยังสมุนไพรต้นนั้นทันที

 

 

พลังนี้ของวาเลนคือหนึ่งในชุดความรู้โบราณที่ตกทอดมา การเร่งการเจริญเติบโตอย่างฉับพลัน! ของวงวารพืช

 

 

พลังธาตุพฤกษาจากวาเลน ย้อมอาบไปที่สมุนไพรอายุสี่เดือน ให้เจริญเติบโตอย่างบ้าคลั่งไปเป็นสมุนไพรที่มีอายุแปดเดือนและ เลื่อนไปเป็นหนึ่งปี อย่างรวดเร็ว ไม่เท่านั้นมันยังคงเลื่อนขึ้นไปเรื่อย ๆ  อย่างไม่หยุดยั้ง

 

 

วิวัฒนาการของมันอยู่ในสายตาของเด็กน้อย ภาพการเจริญเติบโตอย่างรวดเร็วของมันราวกับวีดีโอที่ถูกเร่งเวลา

 

 

 

เพียงเวลาไม่นาน ลำต้นของมันก็สูงขึ้นมาจนถึงเอวของวาเลน กิ่งและใบดูแข็งแรง สมบูรณ์ ตามคุณลักษณะที่ดีของสมุนไพร แตกต่างกับก่อนหน้าที่ดูแคระแกน ไม่สวยงาม

 

 

เมื่อพลังธาตุพฤกษาไม่ตอบสนองต่อการเจริญเติบโตของสมุนไพรตรงหน้าอีกต่อไป วาเลนจึงหยุดถ่ายเทพลังให้กับมัน

 

 

 

"วิเศษจริง ๆ มันกลายเป็นสมุนไพร ระดับ เงิน ไปแล้ว" วาเลนพูดขึ้นอย่างตื่นเต้น

 

 

การแบ่งแยกระดับของสมุนไพรจะเป็นเฉกเช่นเดียวกับตัวยา

 

 

สมุนไพรระดับต่ำ จะถูกหลอมออกมาเป็นเม็ดยา สีทองแดง จึงถูกเรียกว่า ยาระดับทองแดง สมุนไพรก็เช่นกัน สมุนไพรระดับสูงกว่านั้น จะออกมาเป็นสีเงิน  สีทอง และ สีรุ้งประกายเพชร ตามลำดับ

 

 

สมุนไพรระดับเงิน อาจนับว่าไม่สูงส่งแต่การจะครอบครองมันก็จำเป็นต้องบุกป่าฝ่าดง อันตราย นับไม่ถ้วน เพราะการ ปลูกมันนั้น หากไม่มีเทคนิคดี ๆ อย่างหวังว่ามันจะพัฒนา จากระดับทองแดงเป็นสีเงินได้  ผู้คนคงได้แต่เฝ้ามองมันโชว์กิ่งก้านใบ ในระดับทองแดงจนมันตกตายลง

 

 

สมุนไพรระดับเงินนั้น ส่วนใหญ่จะถูกพบได้ในป่าที่มีความอันตราย ระดับ สี่ถึงห้า เป็นต้นไป เพราะมันจะไม่ถูกรบกวนโดยเหล่านักล่า

 

 

หากสิ่งที่วาเลนเพิ่งทำนั้นหลุดรอดออกไป มิคาดว่าบรรดานักล่าทั้งหลายคงได้อกแตกตาย ด้วยความริษยาเป็นแน่

 

 

วาเลนดึงสมุนไพรระดับเงินต้นนั้นขึ้นมา จากแปลงอย่างทะนุถนอม ก่อนจะมองมันด้วยความภาคภูมิใจ เขากำลังหาทางสร้างความประทับใจให้กับอาจารย์อยู่พอดี  สิ่งนี้จะเป็นใบเบิกทางสู่การเป็นนักหลอมโอสถ ได้ดีทีเดียว

 

 

วาเลนลุกขึ้นมองไปรอบ ๆ แปลงสมุนไพรอีกครั้ง

 

แปลงสมุนไพรของตระกูลนั้น ถึงมันจะใหญ่โตก็จริงแต่มันก็มีเพียงสมุนไพรระดับต่ำเพียงเท่านั้น มันไม่สามารถเติมเต็ม ความรู้ความต้องการของวาเลนได้อีกต่อไป ตอนนี้เป้าหมายระยะสั้นของเด็กน้อย คือการได้ออกไปสำรวจป่า ที่อยู่ใกล้ ๆ กับตระกูล 

 

 

"ในป่ามักเต็มไปด้วยอันตราย เห็นที่ ข้าคงต้องฝึกฝนร่างกาย และพลังเวทย์ให้แข็งแกร่งกว่านี้ ถึงจะท่องไปได้โดยไม่ต้องกังวล"วาเลนพูดกับตนเองเบา ๆ เด็กน้อยตระหนักได้ดี ถึงอันตรายที่อาจเกิดขึ้นจากความประมาท และความไม่ประมาณตน  ไม่มีทางที่เขาจะเข้าไปเสี่ยงกับความไม่แน่นอนนี้เด็ดขาด



--------------------------------------------------------------------

เท่าที่วางโคลงเรื่องไว้ มันก็ใกล้ฉากต่อสู้แล้ว แต่มีสิ่งหนึ่งที่กังวล คือ ไม่รู้จะเขียนออกมาได้ดีไหม 

กลัวทำเนื้อเรื่องกร่อย มากครับกับฉากต่อสู้ ไม่รู้เคยเป็นไหม ในหัวจินตนาการได้ แต่ บางทีบรรยายออกมาเป็นตัวหนังสือไม่ได้

T0T 


ขอบคุณทุกคนที่ยังติดตาม และให้กำลังใจกัน เหมือนเดิมนะครับ  ^^ 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.87K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

3,181 ความคิดเห็น

  1. #2650 ชากุหลาบอุ่นอุ่น (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2563 / 15:00

    ขอบคุณ
    #2,650
    0
  2. #2349 bsss27 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2563 / 20:24
    สนุกมากกกกกกกกกอีกตามเคย
    #2,349
    0
  3. #2140 wingraw (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2563 / 16:05
    เราเปนค่ะไรท์ มันมีในหัวแค่ไม่สามารถบรรยายออกมาได้
    #2,140
    1
    • #2140-1 มัตติก้า(จากตอนที่ 14)
      15 กรกฎาคม 2563 / 16:10
      สู้ ๆ ครับให้เวลากับมันแล้วจะผ่านไปได้ครับ 🥰
      #2140-1
  4. #1879 Keam_IFNT (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2563 / 18:20
    โคจรมาเจอกันสิ องค์ชายสามกับคุณชายเจ็ด
    #1,879
    0
  5. #1720 Lucky-Puppy (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2563 / 10:46
    สนุกมาก สู้นะwriter
    #1,720
    0
  6. #1590 Pondfaii (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 30 เมษายน 2563 / 11:35
    เขาใจคสามรู้สึกไรท์มากค่ะ มโนอย่างดี แต่บรรยายป่านตัวอักษรบ่ได้ T^T
    #1,590
    0
  7. #1345 yukai (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 13 เมษายน 2563 / 14:19

    ขอบคุณมาก
    #1,345
    0
  8. #1057 Dame_SD (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 9 มีนาคม 2563 / 01:33
    สุดยอดเลย สนุกดี ติดตามน้า
    #1,057
    0
  9. #844 yuisao2 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2563 / 09:04
    คำว่า"เกมส์"ควรใช้ตามหลังชื่อ กีฬา หรือการแข่งขันขนาดใหญ่

    ควรใช้คำว่า "เกม" ดีกว่า มันหมายถึง การแข่งขัน หรือการเมือง ที่ใช้เล่ห์เหลี่ยม เช่นเกมการเมือง
    #844
    0
  10. #685 ชากุหลาบอุ่นอุ่น (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2563 / 20:27
    🙏🙏🙏
    #685
    0
  11. #651 Noiz ShadowRead (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2563 / 08:38
    โอ้ย สนุก
    #651
    0
  12. #321 guaehg (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2562 / 14:17
    ภาษาพูดใช้เป็น

    พี่ใหญ่ พี่/น้องรอง น้องสาม น้องสี่ น้องห้า ใช้คำพวกนี้จะสมูทกว่า
    #321
    0
  13. #316 Nidmitsu789 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2562 / 23:54

    หวั่ใจว่าเจ้าหนูเจ็ดจะเผลอแสดงความสามารถให้คนโลภได้เห็นแล้วตกไปเป็นเครื่องมือของพวกคนไม่ดีน่ะ

    #316
    0
  14. #249 นัท (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2562 / 00:32

    สนุกมากๆเป็นกำลังใจให้ไรท์ค่ะ

    #249
    0
  15. #94 quinn_811 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2562 / 14:52
    สู้ๆค่าาาา
    #94
    0
  16. #93 Dabbit (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2562 / 09:01

    รออยู่นะครับสู้ๆ

    #93
    1
    • #93-1 (จากตอนที่ 14)
      16 พฤศจิกายน 2562 / 13:05
      ขอบคุณนะครับ
      #93-1
  17. #92 สถาพร เอื้อพัฒนา (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2562 / 23:08
    เนื้อเรื่องดีอยุ่ สนุก
    #92
    1
    • #92-1 (จากตอนที่ 14)
      16 พฤศจิกายน 2562 / 13:05
      ขอบคุณ ครับ
      #92-1
  18. #91 Moonoii (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2562 / 21:06

    สู้ๆน่ะไรท์

    #91
    1
    • #91-1 (จากตอนที่ 14)
      15 พฤศจิกายน 2562 / 22:55
      ขอบคุณที่ติดตามเป็นกำลังใจให้นะครับ
      #91-1
  19. #90 7802 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2562 / 18:22
    มาต่อ​เร็ว​ๆนาาารออ่านอยู่
    #90
    1
    • #90-1 (จากตอนที่ 14)
      15 พฤศจิกายน 2562 / 22:54
      ขอบคุณนะครับ
      #90-1
  20. #89 อัมพร (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2562 / 19:19

    ขอบคุณค่ะ

    #89
    1
    • #89-1 (จากตอนที่ 14)
      15 พฤศจิกายน 2562 / 22:53
      ขอบคุณที่ติดตามนะครับ
      #89-1
  21. #88 Empty_Mind (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2562 / 18:25

    องค์ชายสาม { เควี่ยง >> เขวี้ยง }
    อ่านออกเสียงเหมือนกันจ้า
    แต่เขียนไม่ถูก
    #88
    1
    • #88-1 (จากตอนที่ 14)
      14 พฤศจิกายน 2562 / 19:17
      ขอบคุณมากเลยครับ 😁
      #88-1
  22. #87 29212990 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2562 / 17:19

    ขอบคุณค่าา
    #87
    0
  23. #86 kimon (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2562 / 17:19
    รออ่านครับ
    #86
    0
  24. #85 HelloMobile (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2562 / 16:35
    ลงทุกวันไม่ได้ครัย
    #85
    0
  25. #84 ployreudeejaitad (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2562 / 15:23
    รออ่านนะจร้าาาา
    #84
    0