คำสารภาพของฆาตกร (สำนักพิมพ์ตะวันส่อง)

ตอนที่ 5 : กระหาย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,094
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 80 ครั้ง
    10 มี.ค. 54

ตอน 4 กระหาย
 
คืนนั้นฉันฝันถึงฟาง ท่ามกลางราตรีและสายฝนฉันเห็นเธออีกครั้ง ทุกคืน ทุกวัน ฉันคิดถึงแต่ฟางเสมอมา เธอเป็นเหตุผลเดียวที่ฉันยังหายใจ เมื่อฉันไม่อาจเจอเธอได้ ฉันจึงได้แต่มองหาเงาของเธอจากผู้หญิงคนอื่นแทน แต่สุดท้ายมันก็ไม่อาจแทนที่การเจอเธอได้ มันไม่เหมือนการได้เจอเธอ การได้สัมผัสเธอ มันทำให้ฉันรุ่มร้อนแทบบ้า เพื่อดับความกระหายนั้น ฉันต้องฆ่าเพื่อสัมผัส ฉันต้องฆ่าเพื่อรู้สึก ฉันต้องฆ่าเพื่อระลึกถึงเธอ มันอาจไม่เท่าที่ได้มีเวลาอยู่กับเธอแต่อย่างน้อยมันก็ช่วยดับกระหายในใจฉัน 
ผ่านไปหลายคืนแต่กลิ่นเลือดยังไม่จางไปไหนเลย มันต่างจากที่ดูในหนังหรือสารคดี เวลาดูผ่านทีวีคนช่างตายง่ายดายเหลือเกิน ไม่ต้องใช้ความพยายามอะไรเลยโดนกระแทกแรงๆ หรือเสียบท้องสักแผลก็ตายได้แล้ว แต่ผู้หญิงคนนั้นช่างตายยากตายเย็นจริงๆ แต่มันก็คุ้มค่ากับการลงทุนเดินตามเธอหลายวันและเฝ้าคิดแผนการทุกคืน ใครจะคิดว่าเดินกลับบ้านในทางที่ไม่เปลี่ยวด้วยซ้ำก็มีสิทธิ์ตายได้ วินาทีที่วิญญาณเธอหลุดออกจากร่างช่างน่าจดจำจริงๆ ตาเบิกโพลงเหมือนมีลมออกจากปากและจมูกนิดหน่อย แม้แต่ตอนชักมีดออกเลือดไม่พุ่งกระฉูดเหมือนในหนัง สงสัยจะเสียเลือดจากการโดนขวานสับมากไปหน่อย
ฉันยังเก็บของที่ระลึกจากเธออยู่ เอามันใส่ถ้วยเกลือแล้วค่อยๆอบให้ไอน้ำออก มันดูกรอบไปนิดไม่ค่อยสวยเหมือนตอนอยู่ติดร่างเธอ ถ้าไม่ตัดเองกับมือคงไม่รู้ว่าเป็นหัวนม คุณคงสงสัยล่ะสิ ว่าทำไมถึงไม่เลือกส่วนอื่น สำหรับฉันลูกตามันน่าขยะแขยง นิ้วจะว่าไปก็ดูสกปรกไม่รู้ว่าจับอะไรมาบ้าง หูก็อาจจะดีนะมันเป็นส่วนที่ไวต่อความรู้สึกมากเลยนี้นา แต่หัวนมมันให้ความรู้สึกถึงการสัมผัส แล้วหัวนมแม่น่ะมันเหมือนเป็นสิ่งหล่อเลี้ยงลูกแบบเดียวกับฝนที่หล่อเลี้ยงต้นไม้ให้งอกเงย มันมีความหมายสำหรับฉัน
ช่างเถอะตอนนี้ก็ได้เวลาที่ความกระหายของฉันต้องได้รับการเติมเต็มอีกแล้ว ผู้หญิงที่อยู่ตรงหน้ายังนั่งอยู่จนมืดค่ำเหมือนเคย เฝ้ารอผู้ชายที่ไม่มีวันกลับมาหา เธอไม่เคยคิดบ้างเลยหรือไงว่าสวนหย่อมที่เธอนั่งอยู่มันอับสายตา เพราะมันสร้างระหว่างตึกสำนักงานกับออฟฟิศให้เช่า ค่ำๆ แบบนี้จะไม่มีใครสังเกตเห็นเธอเลย ฉันเดินเข้าไปหาเธอช้าๆ จากทางด้านหลัง คนที่กำลังหมกมุ่นกับความคิดของตัวเองนี่ช่างดีจังนะ โดยเฉพาะในช่วงที่สายฝนกำลังตกพรำๆ เดินไปหยุดอยู่แค่เอื้อมยังไม่รู้สึกตัวเลย เอาล่ะวิธีนี้คุณต้องรีบหน่อยนะจังหวะเป็นสิ่งที่สำคัญมาก จับเชือกให้แน่นพันไว้ที่มือทั้งสองข้างจะได้ไม่เลื่อน ตวัดเชือกผ่านศรีษะเธอให้ลงไปที่คอ ผลิกตัวหันหลังชนกับเธอแล้วยืนก้มตัวแบกร่างของเธอไว้ แน่นอนว่าเธอจะดิ้นรนจนสุดแรงเกิดเพราะขาดอากาศหายใจ มือจะไขว้คว้าพยายามกระชากไปทั่ว ดีนะที่ใส่เสื้อกันฝน มันเป็นข้อดีอีกอย่างของหน้าฝนที่ทำให้เราใส่เสื้อผ้าแบบปกคลุมมิดชิดได้โดยไม่มีใครผิดสังเกต แต่ใส่ถุงมือไม่ได้เพราะมันจะทำให้เชือกลื่นไปมาเกิดเป็นรอยแผลเสียดสีที่คอ ฉันอยากให้รอยเกิดน้อยที่สุด คนที่ผูกคอตายเองต่อให้เปลี่ยนใจกลางทาง รอยก็ไม่ควรจะมีมาก คนอื่นอาจจะดูออกว่าเธอถูกรัดคอ เอาล่ะเธอหยุดดิ้นแล้ว มือทั้งสองตกลงข้างลำตัว เยี่ยม ครั้งนี้เหมือนในหนังเลย แต่ทนแบกอีกสักพักดีกว่าเพื่อความแน่ใจ แล้วค่อยๆปล่อยเธอลง คอยระวังพื้นหญ้าด้วยถ้ากระแทกแรงพื้นหญ้าจะเปิด มันจะมีพิรุธ แต่อย่างน้อยก็ต้องขอบคุณต้นหญ้าที่ช่วยให้ไม่เห็นรอยเท้า
เอาล่ะ จะเอาอะไรเป็นของที่ระลึกดีนะถ้าอวัยวะหายไปตำรวจต้องผิดสังเกตแน่ๆ ใช่แล้วผมไงอกหักเสียใจจนกล้อนหัวก่อนที่จะปลิดชีพตัวเอง ตัดผมออกมาเก็บไว้กระจุกนึงเยอะหน่อยก็ได้ ผมยาวไม่เป็นที่สังเกตหรอก ผมเธอนุ่มลื่นจัง   มันเหมือนผมของฟางจริงๆ ทำไมนะทั้งที่เธอสวยขนาดนี้ แต่ยังต้องมาเสียเวลากับคนที่ไม่เห็นค่าด้วย จะวิจารณ์เธอก็ไม่ถูกนักเพราะฉันเองก็ไม่อาจลืมฟางได้เช่นกัน ความรักนี่มันช่างทรมานจริงๆ โดยเฉพาะรักที่ทำได้เพียงแค่รักแต่ไม่อาจได้รักมา ฉันตัดผมของเธอหยาบๆ ให้ทั่วทั้งหัวจะได้ไม่รู้ว่ามีส่วนที่หายไป เสร็จแล้วก็สอดกรรไกรเข้าไปในมือเธอ ให้มีรอยนิ้วมือติดไว้ แล้วทิ้งกรรไกรลงที่พื้น ตำรวจจะได้มีของไว้ดูเล่น  
ได้เวลารีบแล้ว เดี๋ยวเลือดจะมากองอยู่ด้านข้าง คุณคงพอจะรู้มาบ้างว่าเวลาคนเราตายเลือดภายในร่างกายจะไหลมายังส่วนล่างตามแรงโน้มถ่วงของโลก ดังนั้นกรณีที่ผูกคอตายเลือดควรมากองอยู่ที่ปลายเท้า เอาเชือกเส้นเดิมมาทำเป็นบ่วงรัดที่คอเธอ รูดเส้นเชือกให้ผูกพอดีคอพยายามให้ตรงกันกับรอยเดิม ขอบคุณการ์ตูนโคนันตอนฆาตรกรรมเทงกุ วิธีในหนังสือมันใช้ได้จริงๆ ด้วย เลือกวัสดุขนาดกำลังเหมาะเช่นไม้ผูกปลายเชือกอีกด้าน โยนผ่านคาคบต้นไม้ใกล้ๆ เอาเก้าอี้ไปวางด้านใต้เพื่อจัดฉาก ออกแรงดึงเชือกขึ้น โธ่โว๊ย หนักเป็นบ้าเลย จริงสิตามหลักฟิสิกส์รอกจะช่วยลดแรงได้ครึ่งนึง แต่ใครจะบ้าเอารอกไปผูกคาคบไม้ในเวลาอย่างนี้กัน ออกแรงดึงจนได้ระยะประมาณว่าเท้าของเธอเหยียบเก้าอี้ได้ เอาปลายผูกกับต้นไม้ไว้ให้แน่น ถอดรองเท้าของเธอออกมา ดีจริงที่เป็นรองเท้าแตะเอามาใส่แล้วยืนบนเก้าอี้กระโดดลงมา เอาปลายเท้าเเตะเก้าอี้ให้ล้มลงใส่รองคืนให้เธอระวังอย่าโดนใต้พื้นรองเท้า มันจะเป็นรอยจับ
เสร็จซะที คราวนี้ทำไมมันช่างสะดวกง่ายดายเหมือนอะไรๆ เป็นใจไปหมด ฝนหยุดตกแล้ว ความกระหายก็พลอยเบาบางลงไปด้วย คืนนี้ฉันคงนอนฝันดีถึงฟางเหมือนคืนนั้นอีก ถ้าจำเป็นฉันจะฆ่าคนทุกคืน เพื่อฝันถึงเธอตลอดไป

To be continue.
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 80 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

419 ความคิดเห็น

  1. #402 llamll (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2556 / 22:11
    ถ้ามีจริงนี่...สะพรึงทีเดียว ฮิๆ
    #402
    0
  2. #360 Black Cats (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2555 / 23:01
     โรคจิตมากๆๆๆๆ
    #360
    0
  3. #169 kk lovely (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2554 / 15:39
    ต้องขอบคุณโคนันใช่ไมเนี่ย สงสัยจะเป็นแฟนโคนัน

    ถ้าฆ่าแล้วจะฝันถึงฟางแล้วจะฆ่าทำไม

    ก็บอกเองว่ายังลืมไม่ได้ ไม่ใช่ลืมไม่ได้แต่ไม่อยากลืมมากกว่า

    #169
    0
  4. #168 LicE FinitE (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2554 / 16:05
     ฆาตกรเป็นผู้หญิงหรือผู้ชายเนี่ย~~แล้วฟางล่า~~ แง่มๆๆ
    #168
    0
  5. #167 แว่น แว่น (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2554 / 11:45
    เห็นด้วยอีกคน
    #167
    0
  6. #166 Karen Ally (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2554 / 20:30
     เห็นด้วยกับ คห. 236
    #166
    0
  7. #165 แว่น แว่น (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2554 / 11:58

    นั้นสิอากาศแบบนี้ชวนเครียดจริงๆ เลยนะค่ะ

    #165
    0
  8. #164 senseless-sleep (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2554 / 16:24
    สนุก+น่ากลัวมว๊ากกกกกกก
    ภาษาดีนะอ่านง่ายเข้าใจดี ฆาตกรก็จิตป่วยได้ใจสุดๆ
    ช่วงนี้แถวบ้านฝนตกมั่งหยุดมั่ง เอาไงก็ไม่เอาซักอย่าง
    แถมร้อนชิหาย บรรยากาศน่าฆ่าคนจริงๆ ฮ่าๆๆ
    #164
    0
  9. #163 knock-up (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2554 / 23:22

    อย่าเอาคำว่าโรคจิตมาปะปนกับความอยากสิ...

    ฆาตกรเป็นคนชั่วคนหนึ่งที่ฆ่า  เพื่อสนองความรู้สึกบางสิ่งบางอย่าง

    การคิดเป็นขั้นเป็นตอนสื่อให้เห็นถึงสติ  และปัญหาทางจิต

    สำหรับบางคน  โรคจิต  กับ ปัญหาทางจิตมันคนละเรื่อง

    #163
    0
  10. #162 Seiguld (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 7 เมษายน 2554 / 20:11
    โรคจิต? เเค่จิตต่างจากคนทั่วไปเท่านั้น ว่าเเต่โรคจิตมันคืออะไร? อย่างน้อยๆ ก็มีสติอยู่กับตัว สามารถทำได้ละเอียดถี่ถ้วน มีความรู้มาก เหมือนจงใจบอกเราว่าเป็นหมอ หรือมีความรู้เรื่องกายวิภาคมนุษย์ ให้ความรู้ผมมากนะเนี่ย เรื่องตายเเล้วเลือดไปอยู่เท้าก็จริงเเฮะ เพราะหัวใจหยุดทำงาน มีเหตุผลๆ จะได้เอาไปใช้...มองอะไรน่ะ?
    #162
    0
  11. วันที่ 5 เมษายน 2554 / 12:55
    คนชื่อฟางยังไม่ตายใช่มั้ย ?
    #161
    0
  12. #160 แว่น แว่น (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 3 เมษายน 2554 / 21:57
    อันแรกที่คิดถูกต้องค่ะ แต่ที่สงสัยถูกหนึ่งข้อ ว่าแต่จะตอบทำไมเนี่ย-_-;
    #160
    0
  13. #159 วีรดา (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 3 เมษายน 2554 / 20:20

    ฆาตกรเป็นโรคจิตชนิดหนึ่ง แต่จะเป็นเลสเบี้ยนหรือผู้ชายว่ะเนี่ย

    #159
    0