ลุงหมีมีรัก (My big bear.)

ตอนที่ 40 : บทที่ 37 รักไร้เหตุผล

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 437
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 39 ครั้ง
    23 ก.ย. 63

บทที่ 37 รักไร้เหตุผล

ในฐานะพี่ชายของอมรา อนิรุจน์มีเรื่องต้องคุยกับว่าที่น้องเขยหลายเรื่อง โดยเฉพาะเมื่อมาโนชทำให้น้องสาวของเขาอยู่ในสภาวะท้องก่อนแต่ง แต่จะยกเรื่องไหนขึ้นมาพูดก่อนค่อนข้างเป็นปัญหา จะถามว่าทำไมอมราตั้งครรภ์ นั่นมันก็น่ากระอักกระอ่วนเกินไป หรือจะสั่งสอนให้ดูแลน้องสาวของเขาดีๆ ล่วงหน้า มันก็ดูตลกไปหน่อย ดังนั้นจากระยองมากรุงเทพฯ เลยมีเพียงความเงียบจนน่าอึดอัด

“คุณอ้นไปกินข้าวห้องผมแล้วกันครับ” มาโนชกำลังจะออกจากลิฟต์ก็นึกบางอย่างขึ้นมาได้ เอ่ยชวนอนิรุจน์ซึ่งต้องขึ้นลิฟต์ต่อไปอีกหนึ่งชั้นเพื่อไปยังห้องของอมรา

ใช้คำนำหน้าพี่ชายของคู่หมั้นว่า คุณ ออกจากดูแปลกๆ ไปบ้าง แต่ทั้งสองไม่ได้สนิทสนมกันขนาดมาโนชจะเรียกอนิรุจน์ด้วยชื่อเล่นเฉยๆ แล้วแทนตัวเองว่าพี่ แม้เขาจะอายุมากกว่าอนิรุจน์หลายปีก็ตาม และถึงฝ่ายอายุน้อยกว่าก็เรียกมาโนชว่าพี่ แต่สายตาจับจ้องเหมือนมองคนที่ต้องเฝ้าระวัง คงต้องใช้เวลาอีกนานกว่าทั้งคู่จะคุ้นเคยกัน ดังนั้นอนิรุจน์จึงไม่ตอบรับคำเชิญในทันที

“ไม่เป็นไรครับ ผมหาอะไรง่ายๆ ในห้องอี๊ดกินก็ได้” ถึงอนิรุจน์จะไม่ได้มาพักในคอนโดมิเนียมของอมรากว่าหนึ่งปี เขาก็รู้ว่าอะไรอยู่ตรงไหนบ้าง แล้วต่อให้เขาไม่ใช่เจ้าของร้านอาหารเหมือนพ่อ ไม่ได้เรียนทำอาหารแบบพี่ ก็พอจะทำเมนูง่ายๆ อย่างต้มบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปได้

“อี๊ดไม่ได้ซื้อของกินเข้าบ้านสักพักแล้วครับ” น่าจะตั้งแต่มีสัมพันธ์กัน แล้วมาโนชเป็นคนดูแลเรื่องอาหารการกินให้อมรา 

มาโนชลังเลว่าจะพูดต่อดีหรือไม่ แต่เปิดประตูลิฟต์ค้างเอาไว้นานๆ คงไม่เหมาะ เลยตัดสินใจบอกล่วงหน้าเผื่อเอาไว้ให้อนิรุจน์เตรียมใจ

“ช่วงนี้ผมยุ่งๆ นิดหน่อย สัปดาห์นี้ ไม่สิ น่าจะสองสัปดาห์แล้ว ผมยังไม่ได้เข้าไปทำความสะอาดให้อี๊ดเลย ถ้าคุณอ้นไม่รังเกียจ มาพักในห้องผมก็ได้นะครับ”

อะไรคือไม่ว่างไปทำความสะอาดให้สองสัปดาห์แล้ว อะไรคือเขาค้างคืนในห้องของน้องสาวตัวเองไม่ได้ ประตูลิฟต์ปิด อนิรุจน์ยังประมวลผลไม่เสร็จเลย เขาไม่ได้มองอมราเป็นผู้หญิงเพียบพร้อม งานนอกบ้านไม่บกพร่อง งานในบ้านไร้ข้อตำหนิ เพราะเขาอยู่ร่วมบ้านกับน้องสาวมาสิบกว่าปี แล้วก็เคยโผล่มาห้องนี้เป็นบางครั้ง เขารู้ว่าถ้าช่วงไหนอมรางานยุ่ง เธอจะปล่อยให้ห้องรกเป็นรังหนูเลย

รังหนู และยังเป็นรังใหญ่มาก

อนิรุจน์เปิดประตูเข้าไป เปิดไฟมอง ถอยหลังออกมา ปิดประตู แล้วเปิดเข้าไปมองใหม่ เพื่อให้แน่ใจว่าตาของตนไม่ฝาด ตั้งแต่ประตูหน้ายาวไปจนถึงประตูระเบียงมีแค่ทางแคบๆ ให้เดิน บนพื้นเต็มไปด้วยข้าวของรื้อเอาไว้เต็ม ตู้เสื้อผ้าถูกรื้อกระจาย น่าจะเป็นตอนเลือกชุดใส่กระเป๋าเดินทางกลับไปช่วยงานแต่ง รกจนลามขึ้นไปบนเตียง ถ้าไม่เห็นว่าโทรทัศน์ติดผนังยังอยู่ดี เขาคงคิดว่ามีโจรขึ้นห้องของอมรา 

ชายหนุ่มลองทำใจเดินไปยังตู้เย็น เปิดดูของข้างใน เห็นเพียงความว่างเปล่า ว่างขนาดที่เขาสงสัยว่าจะเสียบปลั๊กทิ้งไว้ทำไมให้เปลืองเงินค่าไฟ เปิดตู้ข้างๆ ตู้เย็น ไม่เหลือบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปสักห่อ และเขาไม่น่ามองไปยังอ่างล้างจานเลย ในนั้นเต็มไปด้วยกล่องใส่อาหารซึ่งยังไม่ทำความสะอาด น่าจะเป็นกล่องใส่เสบียงที่มาโนชเอามาให้อมราทุกวัน ซึ่งทำให้อนิรุจน์ย่นจมูกเพราะกลิ่นของมัน

ทอดถอนใจยืดยาวเสร็จ อนิรุจน์ก็ไม่คิดจะเปิดเข้าไปตรวจในห้องน้ำ เพราะเขามีเรื่องอยากตีก้นน้องสาวตัวเองเยอะพอแล้ว

หิ้วกระเป๋าเดินทางใบเล็กลงไปเคาะห้องมาโนช ไม่กี่นาทีต่อมาก็มีอาหารร้อนๆ อร่อยๆ วางเต็มโต๊ะในครัวซึ่งสะอาดเรียบร้อยเช่นเดียวกับส่วนอื่นๆ ในห้อง แล้วอนิรุจน์ก็รู้ว่าควรจะพูดอะไรกับว่าที่น้องเขยดี

“ขอบคุณที่ช่วยดูแลอี๊ดนะครับ”

กินต้มยำทะเลแห้ง ตามด้วยกุ้งทอดร้อยรสจนหมดจาน ซดน้ำซุปไก่เหนียวต้มขมิ้นจนหมดถ้วย ตามด้วยเค้กเนยสดใส่ลูกพรุนแช่แข็ง ที่แค่อุ่นในไมโครเวฟก็นุ่มละมุนแทบจะละลายในปากได้ อนิรุจน์ก็เริ่มคิดว่าบางทีเดินทางกลับบ้านคราวนี้ เขาควรจะคุยกับพ่อและพี่ชายคนโตว่าตอนมาโนชยกขันหมากไปสู่ขออมรา พวกเขาควรแถมข้าวสารอาหารแห้งให้น้องเขยมากๆ หน่อย

 

 

ทางด้านมาโนชใช้อาหารหนึ่งมื้อกับห้องสะอาดๆ เอาชนะใจพี่ภรรยาได้แล้ว ทางฝั่งมหรรณพยังไม่รู้เลยว่าความจริงใจของเขาจะเอาชนะใจว่าที่พ่อตาได้หรือไม่

“ทำไมอยู่ๆ จะแต่งงานกับน้ำผึ้ง” ภมรรอจนพนักงานเสิร์ฟจัดเครื่องดื่มเบาๆ เสร็จเรียบร้อย ค่อยเจรจาเรื่องน่าประหลาดใจกับมหรรณพ

ภมรอายุย่างเข้าห้าสิบห้าปีแล้ว แต่เขาดูแลตัวเองให้ดูดีกว่าคนวัยเดียวกัน และก็ต้องขอบคุณความสามารถของศัลยแพทย์ด้วย เขาถึงได้ดูคล้ายคนวัยสี่สิบต้นๆ เว้นแต่จะมองเข้าไปในดวงตาของเขาก็จะเห็นชายผู้มีประวัติชีวิตโชกโชน โดยเฉพาะความรัก 

แพรทองเป็นภรรยาคนที่สองของภมร ด้วยความสัมพันธ์ไม่ค่อยดีเท่าไรกับภรรยาคนปัจจุบันเขาคงหยุดอยู่กับภรรยาคนที่ห้าอีกไม่นาน แต่ตรงข้ามกับจำนวนภรรยา ภมรมีลูกไม่กี่คน รวมภุมรินเข้าไปด้วยแล้วเขามีลูกน้อยกว่าจำนวนภรรยาเสียอีก แต่ถึงจะมีน้อย เขาก็ไม่ค่อยใส่ใจดูแลเลือดเนื้อเชื้อไขของตนเท่าที่ควร ทุกวันนี้เขาจ่ายเงินออกไป และคาดหวังให้คนอื่นทำหน้าที่พ่อแทนเขา

แต่อย่างไรภมรก็เป็นพ่อคน เขาไม่ปลื้มเท่าไรที่ได้ยินข่าวการแต่งงานของลูกสาวระหว่างการทะเลาะวิวาทของอดีตสามีภรรยา

“น้ำผึ้งมีปัญหานิดหน่อยครับ” มหรรณพแค่เกริ่น ภมรก็มองออกแล้วว่าปัญหาแบบไหนส่งผลต่อการตัดสินใจแต่งงานอย่างเร่งด่วน

“น้ำผึ้งท้องเหรอ”

“ครับ ผมผิดเอง” เป็นความผิดของเขาที่ดูแลเธอไม่ดี มหรรณพกล่าวอ้อมๆ แล้วคิดจะแบกรับทุกอย่างเอาไว้ ให้ภมรเข้าใจว่าเขาเอาเปรียบภุมรินดีกว่าให้ใครรู้ว่าเธอพลาดท่าให้ผู้ชายที่ไหนก็ไม่รู้ แต่ปฏิกิริยาที่ได้รับคือการจับจ้องมองเงียบๆ อยู่ครู่ใหญ่

มหรรณพไม่มีปัญหาในการโดนจับจ้อง ยังไงภมรก็เป็นว่าที่พ่อตาของเขา แต่มันน่าอึดอัด เพราะเขาไม่เคยเผชิญสถานการณ์เช่นนี้มาก่อน เขาลองคิดผ่านมุมมองของคนเป็นพ่อ ถ้าอยู่ๆ มีใครมาบอกว่าทำลูกสาวของเขาท้อง เขาจะทำเช่นไร ภาพในจินตนาการค่อนข้างโชกเลือดทีเดียว

“ผมต้องขอโทษพี่มรด้วยนะครับ ผมจะ...” เขาอยากจะแจกแจงว่าจะชดเชยอย่างไรบ้าง แต่โดนตัดบทเสียก่อน

“ทำไมอยู่ๆ ถึงจะแต่งกับน้ำผึ้ง” 

คำถามนี้ของภมรชวนให้มหรรณพขมวดคิ้ว เพราะมันย้อนกลับไปยังคำถามแรก แต่ชายหนุ่มก็ยังตอบอย่างสุภาพ

“น้ำผึ้งท้องครับ ผม...” 

“ท้องกับใคร”

มหรรณพโดนตัดบทอีกแล้ว แต่คราวนี้เป็นคำถามใหม่ และคำถามแทงใจดำแบบนี้เรียกความเงียบเข้ามาทันที

ภมรเป็นใครกัน ประวัติชีวิตรักของเขาเหนือกว่ามหรรณพหลายเท่า สองเดือนแล้วที่ภุมรินไปอาศัยอยู่ในคอนโดมิเนียมของเขา ถึงจะเห็นหน้าลูกสาวไม่กี่ครั้ง แต่ตลอดหลายปีมานี้เขาไม่เคยได้ยินคำพูดไม่ดีเกี่ยวกับมหรรณพออกจากปากภุมรินเลย ขณะเดียวกันก็ไม่ได้ยินว่าทั้งสองคบหากันแล้วด้วย ทว่าเขายังไม่แน่ใจว่าการที่ลูกย้ายมาอยู่กับเขาคราวนั้นเกิดจากปัญหาคู่รักทะเลาะกันหรือเปล่า แต่มีบางเรื่องที่ชายเสเพลเท่านั้นที่รู้ และเขาค่อนข้างมั่นใจ ลูกสาวของเขาไม่ได้ท้อง เขาใช้เวลาไตร่ตรองเรื่องนี้อยู่ครู่ใหญ่ พร้อมกับสำรวจท่าทีของชายอ่อนวัยกว่าไปด้วย

ต้องมีใครหลอกมหรรณพว่าภุมรินท้อง แล้วจะเป็นใครได้ถ้าไม่ใช่เจ้าตัว แต่ประเด็นหลักคือเขาเชื่อ แล้วยังยอมจะแต่งงานกับผู้หญิงซึ่งท้องกับคนอื่นด้วย

“การแต่งงานไม่ง่ายหรอกนะ” ประสบการณ์แต่งงานห้ารอบ หย่าแบบจบไม่สวยสี่รอบ คู่รักอีกนับไม่ถ้วน ทำให้ไม่มีใครกล้าเถียงว่าภมรไม่รู้จริง แต่มหรรณพมีจุดยืนหนักแน่นของตน

“ผมจะพยายามทำให้ดีที่สุดเพื่อน้ำผึ้งครับ”

เพื่อลูกสาวของเขา ชายตรงหน้าพร้อมจะทำอะไรก็ได้ รวมถึงยอมแต่งงานกับผู้หญิงที่กำลังตั้งท้องลูกของชายอื่น ความซาบซึ้งใจในการกระทำของมหรรณพจับใจภมรยิ่งนัก จนเกือบจะทำให้เขาเปิดโปงลูกสาวตัวเองออกไปแล้ว

“ขอบใจนะน้ำ แต่ขอพี่คุยกับน้ำผึ้งก่อนแล้วกัน” 

ภมรเชื่อว่าภุมรินต้องมีเหตุผลในการโกหก ถ้ายังไม่ได้คุยกับเธอ เขาจะไม่พูดอะไรออกไปทั้งนั้น ชายคนนี้ไม่ใส่ใจเรื่องการเลี้ยงดูลูกเท่าไร แต่เขาค่อนข้างตามใจลูกอย่างไร้เหตุผล 

แม้ว่านั่นเป็นการทำร้ายคนตรงหน้า แล้วก็อาจจะส่งผลร้ายต่อลูกของตนในอนาคตก็ตาม

 

+++++ลุงหมีมีรัก+++++

+++++โปรดติดตามตอนต่อไป+++++

ไม่เกี่ยวกับนิยาย แต่อยากจะขอระบายหน่อยค่ะ เมื่อจะไปงานสัปดาห์หนังสือสิ่งที่ต้องเตรียมคือเสื้อผ้าหน้าผม พบว่าชุดที่เคยใส่ได้ปีก่อน หดตัวลงไปในปีนี้ วัดรอบเอวแล้วได้แต่ตะลึงตึงตึง เหมือนอยู่ๆ วาบจากเอว 22” มาเป็น 32” เจ็บปวดเหลือเกิน เอวหายไป TwT 

อย่าลืมไปฟินกับ #ปรารถนารักนางร้าย ด้วยนะคะ

https://www.mebmarket.com/web/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NzoiMTA3MDY2NSI7czo3OiJib29rX2lkIjtzOjY6IjEyODI2NSI7fQ

 

ป.ล. อัพ #ลุงหมีมีรัก ทุกวันจันทร์ พุธ ศุกร์ อาทิตย์นะคะ

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 39 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

66 ความคิดเห็น

  1. #61 Tanphat (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 23 กันยายน 2563 / 10:33
    ต้องเป็นเพราะผงซักฟอกแน่ๆค่ะ ทำให้ผ้าหดเล็กลง วิธีแก้คือซื้อใหม่ค่ะ ไม่ต้องไปง้อมัน55555555
    #61
    3
    • #61-1 วาณี ซิงซิน แว่นฟ้า(จากตอนที่ 40)
      23 กันยายน 2563 / 15:25
      น้ำยาปรับผ้านุ่มก็เป็นตัวเร่งปฏิกิริยา คิดดู ผ่านไปแค่ปีเดียวเสื้อหดลงไปตั้งสองเบอร์ ผงซักฟอกนี่มันร้ายจริงๆ555
      #61-1
    • #61-3 วาณี ซิงซิน แว่นฟ้า(จากตอนที่ 40)
      25 กันยายน 2563 / 08:45
      แต่ก่อนคิดว่าโอเวอร์ไซส์ ทำออกมาเพื่อ ตอนนี้ อ้อ ทำมาเพื่อเรานี่เอง555
      #61-3
  2. #60 ja2001 (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 23 กันยายน 2563 / 06:23
    สนุกมากค่ะ❤
    #60
    0