ลุงหมีมีรัก (My big bear.)

ตอนที่ 4 : บทที่ 4 เธอมีใจให้ใคร

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 684
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 46 ครั้ง
    9 ส.ค. 63

 

บทที่ 4 เธอมีใจให้ใคร

“ทำอะไรกันครับ”

เพราะมหรรณพสูงกว่าภุมรินมาก เลยสะดวกที่จะมองข้ามศีรษะเธอไปมองหน้ามาโนช น้องชายที่อ่อนวัยกว่าสามปี ทว่าหน้าตาห่างจากเขาเกือบสิบปี

ถ้าจะมีใครควรใช้คำนิยามว่า ‘หน้าคิตตี้ บอดี้มาเวล’ ก็ควรจะเป็นมาโนชนี่เอง เขาสูงล่ำกล้ามใหญ่ได้กรรมพันธุ์พ่อมาแบบเดียวกับพี่ แต่ดันขาวตี๋หน้าหวานเหมือนแม่ หนำซ้ำยังชอบยิ้มหวานละมุนเหมือนเด็กหนุ่มวัยใส ทว่าใบหน้าหวานๆ ตอนนี้มีคำว่ากังขาแปะอยู่เต็มไปหมด

“ไม่มีอะไร! พี่จะอาบน้ำ แต่สบู่ไม่มี น้ำผึ้งเอาขวดใหม่มาให้ พี่ถอดเสื้อผ้าไปแล้ว เลยต้องออกมาแบบนี้ แล้วก็น้ำผึ้งเห็นแขนพี่เปื้อน นึกว่าพี่บาดเจ็บ ไม่ได้มีอะไรเลย” 

มาโนชแค่ถามประโยคเดียวแต่มหรรณพตอบยาวเหยียดแถมขึ้นต้นด้วยเสียงสูง มันใกล้เคียงกับอาการร้อนตัวเสียจนพูดจบแล้วเขาเองยังรู้สึกเลยว่าทำเหมือนวัวสันหลังหวะ แล้วต่อจากนั้นสองพี่น้องยังยืน เอ่อ อ่า ใส่กันอีก ยังดีที่คนเป็นพี่ตั้งสติได้ก่อน

“โน้ตมาก็ดี เห็นน้ำผึ้งมีปัญหาเรื่องที่ฝึกงาน เรียนสายเดียวกันคุยกันเยอะๆ นะ” แล้วมหรรณพก็คว้าขวดสบู่จากมือภุมริน พุ่งเข้าห้องน้ำด้วยความรวดเร็ว แถมปิดประตูตามหลังเสียงดัง และล็อกกลอนอย่างร้อนรนประหนึ่งกลัวจะมีคนตามเข้ามา

ชายตัวโตรีบเข้าห้องน้ำราวหนีตายได้สำเร็จ ก็ไม่ได้รีบอาบน้ำ มือหนึ่งยังถือขวดสบู่เหลวคิตตี้ อีกมือวางลงไปบนรอยเปื้อนบนต้นแขน เขาไม่ได้จะเช็ดมันออก แต่ทบทวนความรู้สึกที่โดนมือน้อยข้างหนึ่งแตะต้อง

“อย่าไปยุ่งกับเด็ก” มหรรณพกระซิบเตือนตัวเองเสียงเครียด และเขามีเหตุผลมากมายที่จะใช้เป็นการสนับสนุน

ข้อแรก เขาอายุมากกว่าเธอสิบห้าปี อาจไม่ถึงขั้นลุงตามคำเรียก แต่เป็นพ่อได้สบาย 

ข้อสอง เขาเป็นผู้ชายมีตำหนิ เคยแต่งงานและหย่าร้างมาแล้ว แสดงถึงความสามารถในการสร้างครอบครัวต่ำ ถ้าเป็นสินค้าก็ประเภทเกรดตก ควรคัดทิ้ง

ข้อสาม เขาเป็นเพียงเจ้าของอู่ซ่อมรถ ท่าทางหยาบกระด้าง เธอสามารถหาผู้ชายดีๆ มาเป็นสามี คนที่อ่อนโยนนุ่มนวล นิสัยเข้ากันกับเธอ 

“ใกล้ฝึกงานแล้วเหรอ อาอยากได้คนไปอยู่ที่ร้านพอดี ไปช่วยอาหน่อยได้ไหม” เสียงมาโนชลอดผ่านประตูเข้ามา ก่อนจะรู้ตัวหูของมหรรณพก็ไปแนบติดชิดบานประตูเพื่อแอบฟังแล้ว

“กะ... ก็ดีค่ะ” เสียงภุมรินดูอึกอัก 

ทำไมต้องพูดตะกุกตะกักด้วย มหรรณพจำได้ว่าตลอดมาภุมรินสนิทกับเขามากกว่ามาโนช แต่ก็ถือว่าสนิทกันพอสมควร แล้วทำไมอยู่ๆ เธอถึงไม่พูดฉาดฉานตามปกติ

หรือว่าเธอหลงรักน้องชายของเขา

เหมือนจู่ๆ สายฟ้าก็ผ่าลงมา ฆ่าหมีตายทั้งเป็น มหรรณพไม่รู้จะบรรยายความรู้สึกชาวาบตั้งแต่หัวจดเท้าอย่างไรให้ดีกว่านี้ เพราะเมื่อความคิดนี้ผุดขึ้นมาเขาก็ชาไปทั้งตัว อกรู้สึกตื๊อๆ แต่ไตร่ตรองโดยละเอียด เขาก็พบความเหมาะสมกันดีระหว่างมาโนชกับภุมริน อายุห่างกันสิบสองปีก็ยังดีกว่าสิบห้าปี แล้วยังมีความชอบแบบเดียวกันอีก 

น้องชายของมหรรณพชอบทำอาหารมาตั้งแต่เด็ก อายุสิบห้าแทนที่จะสมัครเข้าเรียนประกาศนียบัตรวิชาชีพช่างยนต์ในวิทยาลัยเทคนิคสมุทรปราการ ซึ่งมีเขาและพ่อเป็นรุ่นพี่ มาโนชก็มาขอร้องให้มหรรณพช่วยปิดบังพ่อ แล้วแอบไปสมัครเรียนสาขาคหกรรมในวิทยาลัยเดียวกันแทน 

พ่อมาจับได้ว่าสองพี่น้องช่วยกันปลอมลายเซ็นผู้ปกครองก่อนวันส่งตัวนักศึกษา ผลคือมหรรณพโดนพ่ออัดยับจนจมูกหัก แต่ยังดีที่ทำให้น้องได้เข้าเรียนสมใจ หลังจากนั้นไม่นานพ่อก็ตัดช่องน้อยแต่พอตัวผูกคอตาย เขาเลยลาออกจากการเรียนประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูง เพื่อส่งน้องเรียนจนจบคหกรรมทั้งประกาศวิชาชีพเบื้องต้นและวิชาชีพชั้นสูง ตามด้วยไปเรียนต่อปริญญาตรีหลักสูตรบริหารธุรกิจบัณฑิต สาขาวิชาศิลปะการประกอบอาหารอย่างมืออาชีพ น่าเสียดายที่มาโนชค้นพบตอนหลังว่าชอบทำขนมมากกว่าทำอาหาร เลยเบนเข็มไปเรียนเฉพาะทางด้านผู้เชี่ยวชาญขนมหวานและกาแฟ ซึ่งมหรรณพไม่คัดค้านสักคำเพราะน้องชายทำได้ดี ไม่ว่าจะเป็นเชฟบนเรือสำราญ ไปจนถึงมีกิจการของตนเอง วันนี้มาโนชหาเงินจากการเปิดร้านกาแฟได้เป็นกอบเป็นกำ ทำให้พี่ชายสบายใจหมดห่วง

มหรรณพไม่เคยมีปัญหาในเส้นทางอาชีพของน้องชายเลย จนนาทีที่เขาระลึกได้ว่าเส้นทางการเรียนของภุมรินแทบจะก๊อบปี้มาโนชออกมาเป๊ะๆ 

เนื้อคู่ เขาว่ามีความชอบเหมือนๆ กัน มหรรณพมโนภาพไปถึงวันที่หลานไม่แท้กับน้องชายแท้ๆ จูงมือกันเข้าพิธีวิวาห์ ร่วมมือกันสร้างธุรกิจขนมหวานของครอบครัว แล้วก็ได้แต่ยิ้มขื่นให้แก่ชายหน้าโหดที่เขาเห็นอยู่ในกระจก

คงจะดีที่ทั้งคู่มีความสุข มหรรณพคิดด้วยอารมณ์หงอยๆ แล้วพยายามอาบน้ำให้ช้าที่สุดเท่าที่จะทำได้ เผื่อภุมรินจะเปลี่ยนใจไม่กินข้าวเย็นพร้อมกัน เขาจะได้ไม่ต้องเห็นเธอใช้คำพูดเกี้ยวพาที่เอามาซ้อมพูดกับเขา เอาไปใช้กับมาโนช

 

+++++ลุงหมีมีรัก+++++

+++++โปรดติดตามตอนต่อไป+++++

ขอโทษที่วันนี้มาช้านะคะ เมื่อวานมีปัญหาเรื่องดวงตานิดหน่อยค่ะ ปกติจะเห็นเหมือนใยแมงมุมเล็กๆ แต่อยู่ๆ มันพัฒนาเป็นลูกน้ำ กลัวมันจะกลายเป็นลูกอ๊อดเลยไปพบหมอมา หมอนัดตรวจละเอียดอีกรอบวันอังคาร ว่าเป็นวุ้นในตาเสื่อมหรือเปล่า หรือว่าอื่นๆ แต่ช่วงนี้ต้องพยายามเบรกๆ การใช้สายตาสักหน่อยแล้ว TwT เพื่อนๆ ก็พยายามรักษาสายตากันนะคะ 

วันหยุดนี้ฝาก #ปรารถนารักนางร้าย ด้วยค่ะ 

https://www.mebmarket.com/web/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NzoiMTA3MDY2NSI7czo3OiJib29rX2lkIjtzOjY6IjEyODI2NSI7fQ

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 46 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

66 ความคิดเห็น

  1. #23 Pimmy27pb (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2563 / 19:21
    ลุงหมีมโนไปไกล ลู๊งงงงกลับมาก๊อนนน
    #23
    1
  2. #8 tuuiii (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2563 / 19:38
    งู้ยยยมีลุงน้อยใจด้วยยยย
    #8
    0