ลุงหมีมีรัก (My big bear.)

ตอนที่ 28 : บทที่ 27 หมีใหญ่หัวใจแกร่ง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 440
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 25 ครั้ง
    6 ก.ย. 63

บทที่ 27 หมีใหญ่หัวใจแกร่ง

จะตามล่าคนที่เราไม่เคยเห็นหน้าได้อย่างไร มหรรณพที่ไม่ใช่นักสืบ ไม่ใช่แฮกเกอร์ตัวพ่อย่อมทำไม่ได้ แต่เขาหมกมุ่นอยู่กับมันจนลูกน้องในอู่เริ่มซุบซิบว่าเจ้านายมีอาการทางจิตแล้ว

“ตอนพ่อพี่น้ำโดนแม่พี่น้ำทิ้งก็อาการอย่างนี้เลย”

ลูกน้องที่อยู่มาตั้งแต่วัยรุ่นสมัยรุ่นพ่อ แล้วกลับมาอีกทีตอนรุ่นลูกปรับปรุงอู่แสดงความคิดเห็น

“แล้วไงต่อพี่สม” เด็กใหม่ใคร่รู้มาก เพราะเดือนที่ผ่านมาเจ้านายหดหู่เสียจนพวกเขานึกว่ามาทำงานอยู่ในโรงเก็บศพ

“ก็ฆ่าตัวตายน่ะสิ”

แอบฟังลูกน้องถึงตรงนี้ มหรรณพก็คิดว่าควรได้เวลาที่เขาต้องกระแอมเตือนแล้ว ตามด้วยส่งสายตาคาดโทษให้สมจิตร ลูกน้องมือดีที่ปากไม่ดีเท่าไร 

“ผมว่าพี่ไปง้อแฟนหน่อยเถอะ ทะเลาะกันนานๆ ไม่ดีหรอก” 

สมจิตรอายุพอจะไปเปิดอู่ของตนได้แล้ว แต่นิสัยไม่รู้กาลเทศะทำให้คนชื่นชอบน้อย เลยหาลู่ทางไปไหนไม่ได้สักที ลาออกไปรอบหนึ่งแล้ว สุดท้ายก็หาลูกค้าไม่ได้ ต้องกลับมาทำงานกับมหรรณพเหมือนเดิม

“แกอยากจะเปลี่ยนชื่อจากสมจิตรเป็นสมน้ำหน้าใช่ไหม”

มหรรณพดุลูกน้องเสียงเข้มกลบเกลื่อนความปั่นป่วนในใจ เขานึกว่าตนปิดบังดีแล้ว ไม่คิดว่าสมจิตรจะดูออก แบบนี้ลูกน้องจะหาว่าเขาหลอกเด็กหรือเปล่า

“โธ่! ลูกพี่ ผมพูดอย่างนี้ก็เพราะหวังดีหรอกนะ พี่รินเขาอุตส่าห์กลับมาง้อ พี่น้ำก็ตัวใหญ่ อย่าทำเป็นคนขี้ใจน้อย ยอมๆ คืนดีกันเถอะ” 

สรุปก็คือเข้าใจผิดว่าเขาทะเลาะกับอดีตภรรยา มหรรณพไม่รู้จะพูดอย่างไรดีเลย วันที่เกิดเรื่องลดารินแวะมาหาเขาที่อู่ สมจิตรเลยเข้าใจผิดไปไกลว่าทั้งคู่จะกลับมาคืนดีกัน 

เขาจะปฏิเสธว่าไม่ได้ทะเลาะกับเธอก็ไม่ได้ เพราะอาการของเขามันหงอยเหงาเพราะอกหักชัดๆ 

“พี่น้ำ มีคนมาหา” ลูกน้องวิ่งมาบอก แล้วลดเสียงลงกระซิบแซว “สาวสวยที่เราคุ้นเคยซะด้วย” 

หัวใจมหรรณพกระตุก แทบอยากจะวิ่งออกไปหาภุมริน ลืมเอะใจไปเลยว่าทำไมเธอไม่เดินไปเข้าทางหลังบ้านตามที่เขาสั่งไว้เสมอว่าหน้าอู่มีแต่ผู้ชาย อย่าเข้าไปในเวลางาน 

แล้วพอพบหน้าสาวสวย หัวใจหมีใหญ่ที่กร้าวแกร่ง ประกาศก้องว่าจะไม่ทำให้ความตั้งใจของตนที่จะปล่อยให้เธอไปเจอคนที่ดีกว่าก็พังทลาย กลายเป็นเศษหัวใจที่แตกละเอียดเพราะความผิดหวัง

“รินเจอขนมเจ้าที่พี่น้ำชอบเลยซื้อมาฝาก”

ลดารินเปิดการสนทนาด้วยท่าทางที่บอกว่าเธอต้องการมาง้องอนมหรรณพ

ชายหนุ่มยิ้มทักทาย แต่อดสอดส่ายสายตามองไปด้านนอกไม่ได้ ทั้งหวังจะเห็นเงาร่างของใครบางคน ขณะเดียวกันก็กลัวว่าเธอคนนั้นจะกลับมาเจอภาพเขาอยู่กับลดาริน 

“มีอะไรเหรอคะ”

ผู้หญิงเกิดมาพร้อมเซนส์ ลดารินถามพลางหันไปมองด้านหลังว่ามหรรณพกำลังมองหาอะไร ก่อนจะนึกบางอย่างขึ้นมาได้

“น้ำผึ้งอยู่บ้านหรือเปล่าวันนี้ รินอยากจะมาขอโทษ”

“ไม่มีอะไร” เขาตอบคำถามแรก แล้วจงใจละเลยคำถามหลัง 

มหรรณพอาจเป็นคนมองผู้อื่นในแง่ดี แต่ไม่ได้โง่ ลดารินมีเบอร์โทรศัพท์ของภุมริน เธอโทร. ไปหาเพื่อขอโทษได้ตลอดเวลา

“พี่น้ำยังโกรธรินเหรอ” ใบหน้าของลดารินเผยแววเศร้า ซึ่งทำให้มหรรณพสงสาร 

“ไม่แล้ว เรื่องมันแล้วไปแล้ว” 

อันที่จริงตลอดทั้งเดือน คนที่มหรรณพโกรธมีแค่ตัวเขาคนเดียว เขาลืมไปด้วยซ้ำว่าคืนนั้นลดารินก่อเรื่องอะไรไว้บ้าง

“ท่าทางงานจะยุ่ง รินไม่กวนแล้ว ว่างๆ จะมาหาใหม่นะคะ” 

ลดารินกล่าวจบก็ขอตัวจากไป โดยมีกลุ่มลูกน้องที่เหมือนฝูงหมาในของมหรรณพเข้ามารุมล้อมถามว่าทะเลาะกันอีกหรือไม่ ทำไมเธอถึงมาเพียงครู่เดียว

มหรรณพตอบคำถามด้วยการสั่งให้ลูกน้องสนใจแต่งานในอู่ พอมีโอกาสอยู่ตามลำพัง เขาก็ลืมทันทีว่าใครมาหา เอาแต่ทอดถอนใจ เพราะเขาอยากรู้ว่าภุมรินจะคิดบ้างไหม ว่าผู้หญิงตัวเล็กอย่างเธอทำร้ายจิตใจหมีใหญ่หัวใจแกร่งไปขนาดไหนบ้าง

+++++ลุงหมีมีรัก+++++

+++++โปรดติดตามตอนต่อไป+++++

แผนการของน้ำผึ้งเดินไปได้ครึ่งทางแล้วนะคะ ต้นฉบับก็เช่นกัน555 ใครรักลุงหมี ชอบน้องน้ำผึ้ง หยอกกระปุกรอได้เลยค่ะ อีกประมาณหนึ่งเดือนน่าจะเสร็จเรียบร้อย

หยุดยาวแบบนี้อย่าลืมแวะไปชมไปเลือก #ปรารถนารักนางร้าย ด้วยนะคะ

https://www.mebmarket.com/web/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NzoiMTA3MDY2NSI7czo3OiJib29rX2lkIjtzOjY6IjEyODI2NSI7fQ

 

ป.ล. อัพ #ลุงหมีมีรัก ทุกวันจันทร์ พุธ ศุกร์ อาทิตย์นะคะ

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 25 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

66 ความคิดเห็น