ลุงหมีมีรัก (My big bear.)

ตอนที่ 11 : บทที่ 10 คนจากอดีต

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 509
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 36 ครั้ง
    15 ส.ค. 63

 

บทที่ 10 คนจากอดีต

“วันนี้น้ำผึ้งเจอป้ารินด้วยค่ะ”

ก่อนจะเดินถึงประตูหน้าบ้าน ภุมรินก็หันมาบอกเรื่องที่มหรรณพรู้อยู่แล้ว เขาไม่ได้แสร้งทำเป็นไม่รู้ แต่ก็ไม่บอกว่าลดารินเพิ่งจะโทรมาหาเขาเมื่อครู่

“ไปเจอกันบนสถานีรถไฟฟ้า ป้ารินถามถึงลุงน้ำด้วย” 

เธอไม่พูดอะไรเกี่ยวกับการนิ่งเงียบของเขา แต่ขยายความว่าไปเจอกันที่ไหนอย่างไร มหาวิทยาลัยของภุมริน กับที่ทำงานใหม่ของลดารินมีจุดตัดบนเส้นทางสายรถไฟฟ้า ซึ่งอยู่ไม่ห่างจากยูเนียลมอลล์อันเป็นที่ตั้งร้านของมาโนชเท่าไร น่าแปลกที่ทั้งคู่ไม่เคยเจอกันมาก่อนหน้านี้

ลดารินอายุน้อยกว่ามหรรณพสองปี ภุมรินเรียกเธอว่าป้าเพราะเป็นอดีตภรรยาของลุงข้างบ้าน แต่ระหว่างทั้งคู่ไม่ได้มีความสัมพันธ์อันดีต่อกัน แล้วต้นเหตุก็เกิดจากลุงข้างบ้าน

“คุยกันได้แบบนี้ไม่ติดใจเรื่องเมื่อเจ็ดปีก่อนแล้วใช่ไหม” มหรรณพถามทั้งที่เขาเองเป็นคนติดใจเหตุการณ์ในอดีตยิ่งกว่าใคร

“ผ่านมาตั้งนานแล้ว น้ำผึ้งไม่โกรธป้ารินแล้วค่ะ” เธอทำท่าทางเหมือนผู้ใหญ่ใจกว้าง น่ารักจนเขาอดยิ้มแล้วเอื้อมมือไปขยี้ผมเธอไม่ได้ แล้วหัวเราะเมื่อภุมรินเบี่ยงศีรษะหนี บ่นพึมพำเรื่องที่มหรรณพชอบปฏิบัติต่อเธอเหมือนเธอเป็นเด็กเล็กๆ 

“เด็กน้อยของลุงโตแล้วสินะ ลุงดีใจจริงๆ” 

เขาไม่ได้โกหก เพียงแต่เหตุผลที่เขายินดีก็คือการที่เธอสามารถก้าวผ่านเรื่องร้ายในอดีตมาได้จนไม่ติดใจอะไรกับการพบหน้าหนึ่งในคนที่อยู่ร่วมเหตุการณ์นั้น

“ป้ารินยังถามอ้อมๆ ด้วยนะคะว่าลุงน้ำแต่งงานใหม่หรือยัง แต่น้ำผึ้งไม่ได้บอกว่าลุงน้ำไม่มีแฟนมาหลายปีแล้ว อยู่แต่บ้านเหมือนหมีจำศีล”

ถึงพฤติกรรมของเขาจะเป็นอย่างนั้นจริง มหรรณพก็อดเขินอายไม่ได้ เขาโตป่านนี้แต่ชีวิตรักของเขากลับอยู่ในสายตาเด็กข้างบ้านตลอดเวลา อาจเพราะเขารู้สึกไม่ดีอย่างหาเหตุผลไม่ได้ถ้าจะให้เธอพบหน้าผู้หญิงซึ่งเป็นคู่ควงชั่วคราวของเขา ซึ่งเขาก็ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าทำไมต้องแอบคบแอบเลิก แล้วหลังจากรายล่าสุดเขาก็อยู่เป็นโสดราวหมีจำศีลอย่างที่เธอว่ามาเป็นปีแล้ว

“ช่างลุงเถอะน่า น้ำผึ้งเอาเวลาไปตั้งใจเรียนเถอะ” ประโยคหลังมหรรณพกล่าวเพราะรู้สึกว่าภุมรินยังเด็กเกินไปที่จะมาสนใจเรื่องความรัก เขาอยากให้เธอไม่ยุ่งเกี่ยวกับเรื่องนี้ไปอีกสักสิบปี เขาจะได้ทำใจว่าเธอโตแล้วจริงๆ

“ลุงน้ำเพิ่งจะพูดไปเองนะคะ ว่าน้ำผึ้งอายุจะครบยี่สิบแล้ว บรรลุนิติภาวะแล้ว ทำไมน้ำผึ้งจะพูดเรื่องแฟนกับลุงน้ำไม่ได้” 

ไม่รู้ทำไมเมื่อเธอย้ำเรื่องนี้บ่อยๆ เขาถึงรู้สึกรับมือไม่ถูก ไม่แน่ใจว่าควรปฏิบัติต่อเธอเหมือนผู้ใหญ่คนหนึ่ง หรือทำตัวเป็นคนแก่กว่าที่ปกป้องเธอแบบพ่อดูแลลูกอย่างที่ผ่านมา 

ถ้าเป็นเมื่อก่อนเขาจะดุเธอไปแล้วว่าทำตัวแก่แดด แต่เพราะเขาพูดเองว่าเธอใกล้จะบรรลุนิติภาวะ การทำเหมือนเธอเป็นเด็กห้าขวบจึงไม่ใช่เรื่องเหมาะสมเท่าไร

“ลุงน้ำจะเอาเบอร์ป้ารินไหมคะ”

ภุมรินไม่ได้แสดงท่าทีอะไร แต่มหรรณพรู้โดยสัญชาตญาณว่าหากเขาขอเบอร์อดีตภรรยาจากเธอ ต้องมีคนงอแง

“ไม่ต้องหรอก” 

เขารู้สึกร้อนตัวนิดๆ เมื่อเห็นเธอยิ้มเพราะคำปฏิเสธของเขา เพื่อไม่ให้เธอมาโวยวายภายหลังว่าเขาปิดบัง มหรรณพเลยบอกความจริงออกไป

“ลุงมีเบอร์รินอยู่แล้ว”

ใบหน้าเล็กเหมือนตุ๊กตาบูดบึ้งตามคาด ทั้งที่การกระทำของภุมรินเป็นเหมือนเด็กเอาแต่ใจ ทว่ามหรรณพยังมองว่ามันน่ารัก แล้วกล่าวเอาใจ

“จะหน้างอทำไม เดี๋ยวก็โตไปไม่สวยหรอก” เป็นอีกครั้งที่มหรรณพรู้สึกเหมือนตัวเองเป็นชายแก่ที่ชอบกล่าวล่อลวงเด็ก

“รอโตรวดเดียวตอนอายุยี่สิบแล้วแต่งงานเลยก็ได้ค่ะ”

คำพูดของภุมรินทำให้มหรรณพอยากจะเผ่นหนีอีกแล้ว แต่เขาต้องรอจนเข้าไปดูว่าบ้านของเธอปลอดภัยไม่มีใครมาวุ่นวายก่อนจะหนีกลับบ้านตนเองได้

หนุ่มใหญ่ใจอ่อนได้แต่ทอดถอนใจกับอารมณ์ของตนที่แกว่งไปแกว่งมาเพียงเพราะคำพูดของเด็กสาวคราวหลาน ขณะเดียวกันก็รู้สึกว่าโทรศัพท์มือถือที่ใส่ไว้ในกระเป๋ากางเกงส่งความร้อนผิดปกติออกมา

เมื่อเดินถอยห่างออกจากหน้าประตูบ้านภุมริน มหรรณพซึ่งสังหรณ์ใจในทางร้ายก็รีบหยิบออกมาตรวจดู พบว่าตลอดเวลาลดารินไม่ได้วางสาย เขาลองเอามันมาแนบหู แล้วกล่าวฮัลโหลเบาๆ ไม่นึกว่าอีกด้านจะตอบกลับมาด้วยคำถาม

“ยังดูแลน้ำผึ้งเหมือนเดิมเหรอคะ”

เป็นคำถามที่มหรรณพไม่รู้จะตอบอย่างไรดี หนำซ้ำยังไม่รู้จะกล่าวตำหนิลดารินดีหรือไม่ ที่ถือโอกาสฟังการสนทนาระหว่างเขากับภุมริน

“ที่พี่น้ำถามรินว่าโทรหาพี่น้ำทำไม” อยู่ๆ ลดารินก็หวนกลับไปหาบทสนทนาที่ผ่านมาหลายนาที จนมหรรณพเองยังลืมไปแล้ว

“อือ... รินโทรมาหาพี่ทำไมเหรอ”

“รินแค่อยากจะบอกพี่น้ำ ว่ารินยังไม่มีใคร”

ประโยคบอกเล่าของเธอทำให้บรรยากาศรอบตัวเขาหนักอึ้ง มหรรณพไม่ใช่คนถนัดตอบโต้ด้วยวาจา จึงปล่อยเวลาผ่านไปกับคำพูดเกินคาดของลดาริน

“ในเมื่อพี่น้ำก็ไม่มีใคร เรากลับมาคบกันได้ไหมคะ”

 

+++++ลุงหมีมีรัก+++++

+++++โปรดติดตามตอนต่อไป+++++

ช้างสาร งูเห่า เพื่อนเก่า อดีตภรรยา ไว้ใจไม่ได้ และนี่คือเหตุผลที่น้ำผึ้งตัวน้อยต้องปกป้องลุงหมีด้วยการจับลุงแต่งงานโดยไว มารอดูกลยุทธิ์พิชิตหมีของหนูโลลิกันนะคะ 

ฝาก #ปรารถนารักนางร้าย ด้วยนะคะ 

https://www.mebmarket.com/web/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NzoiMTA3MDY2NSI7czo3OiJib29rX2lkIjtzOjY6IjEyODI2NSI7fQ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 36 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

66 ความคิดเห็น

  1. #18 Empty_Mind (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2563 / 06:58

    คุณสามีของเราก็อายุห่างกันนะ..
    แต่ไม่มากเท่าลุงหมีกับน่ำผึ้ง
    เดือนเดียวกันแต่ห่างแค่รอบเดียวเอง
    อิ อิ . .
    #18
    1
    • #18-1 วาณี ซิงซิน แว่นฟ้า(จากตอนที่ 11)
      15 สิงหาคม 2563 / 08:28
      ลุงหมีก็แค่3ปีนะคะ 1รอบ+3ปี 5555
      ขอบคุณที่ติดตามและช่วยส่งคอมเมนต์ให้กำลังใจนะคะ กอดๆๆ
      #18-1