สามีอิมพอร์ต

ตอนที่ 7 : คุณต้องการอะไรกันแน่

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,472
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 48 ครั้ง
    27 ต.ค. 62

“ผมนึกว่าเรากำลังคุยกันเกี่ยวกับการไปเป็นเพื่อนพาเที่ยวเมืองไทยเสียอีก”

ในที่สุดนิโคลัสก็หาความสามารถทางการสนทนาของตนเองเจอ และตั้งคำถามที่ชัดเจน ตามด้วยคาดหวังว่าจะได้รับคำตอบที่ดีพอให้เขาปิดโปรแกรมแชทและเดินไปหายาแก้ปวดหัวกินโดยไม่ค้างคาใจ

ขณะรอคำตอบ เขาก็สบตาเธอผ่านหน้าจอคอมพิวเตอร์ไปด้วย หัวใจของเขาเต้นถี่เวลาสบตาเธอ แต่ก็ไม่รู้จะเบือนหนีไปทางไหน มันค่อนข้างเป็นปฏิกิริยาที่แปลกมาก เนื่องจากนิโคลัสแทบจะไม่ตื่นเต้นเวลาเจอหญิงสาวแปลกหน้าเพราะพวกเธอถลามาหาเขาอยู่เสมอ และส่วนใหญ่ดูดีกว่าสุพรรณิการ์

เขามองออกว่าเธอไม่ได้ดูยุ่งเหยิงเช่นนี้ในทุกวัน ถ้าตัดอาการอ่อนเพลียออกไป เธอคงเป็นผู้หญิงที่เต็มเปี่ยมไปด้วยชีวิตชีวาคนหนึ่ง ความคิดที่ว่าเธอกำลังทำให้ตัวเองอ่อนล้าจากความเครียด ส่งผลบางอย่างต่อความรู้สึกของนิโคลัส มือของเขาอยากจะเอื้อมผ่านหน้าจอไปจับปอยผมที่รุ่ยร่ายของสุพรรณิการ์เพื่อเกี่ยวเข้ากับใบหูเล็กๆ นั่น หยิบยื่นความสดชื่นแจ่มใสไปให้ ถามเธอว่าต้องการกินขนมหวานที่เขาทำบ้างไหม หรืออยากจะให้เขาทำบางอย่างเพื่อเธอบ้างหรือเปล่า ซึ่งไม่ใช่ปฏิกิริยาตามปกติที่เขาเคยมีต่อใครมาก่อน

แต่ไม่ว่าจะด้วยหน้าตาหรืออาการผิดปกติที่หัวใจ ก็ไม่ใช่เหตุผลหลักที่เขาไม่ยกเลิกการสนทนา เขาบอกไม่ถูกว่าทำไมถึงอยากมองหน้าเธอไปเรื่อยๆ จึงใส่เหตุผลไปว่าเขาคลับคล้ายคลับคลาว่าเคยเจอหน้าเธอมาจากที่ไหนสักที่ ซึ่งคงไม่ใช่ในฝัน เพราะเขาไม่เคยฝันร้ายเห็นผู้หญิงหลอกให้เขาไปเป็นสามีมาก่อน

“มันก็ใช่ค่ะ” หญิงสาวแปลกหน้าใจหน้าจอคอมพิวเตอร์ตอบรับด้วยท่าทางลำบากใจ และหันไปดึงตัวลูกของเธออ้อมผ่านหลังด้วยความคล่องแคล่วแบบที่มีเฉพาะในคนเป็นแม่มานั่งตัก

ชายหนุ่มไม่ค่อยได้ใกล้ชิดกับเด็กเล็กเท่าไร แต่สังเกตได้ว่าหนูน้อยค่อนข้างซีดเซียวและผ่ายผอม อารมณ์ไม่พอใจพาดผ่านเข้ามาและอยู่ตรงนั้น

“ลูกของคุณไม่สบาย” เขาไม่คิดว่าเธอควรมาคุยกับคนแปลกหน้าเรื่องไปเที่ยวสนุก แล้วละเลยเด็กที่กำลังป่วย แต่ก่อนที่นิโคลัสจะได้รับคำตอบจากสุพรรณิการ์ ก็มีเสียงเล็กแทรกขึ้นมา

“หนูต้องนอนเยอะๆ เพราะหนูกินขนมเยอะไป อ้วกเลย แต่หนูตื่นแล้ว ไม่ง่วง”

หลังจากบอกเป็นประโยคไม่ต่อเนื่องทว่าพอเข้าใจได้ เด็กก็เงยหน้ามองแม่ด้วยสายตาอ้อนวอนไม่ให้ดุที่เธอไม่ทำตามสิ่งที่ควรทำ แววตานี้น่าจะละลายได้กระทั่งหิน ใจคนเป็นแม่ก็เช่นกัน นิโคลัสเห็นสุพรรณิการ์ต่อต้านมันได้แค่เสี้ยววินาทีก่อนจะกดจูบลงไปบนหน้าผากเล็กๆ อย่างอ่อนโยน แล้วสร้างความแปลกประหลาดขึ้นต่อหน้าต่อตาชายหนุ่มราวปาฏิหาริย์

จากหญิงสาวหน้าตาจืดชืดทรุดโทรมในสายตานิโคลัส สุพรรณิการ์ดูเปล่งปลั่งมีชีวิตชีวาเมื่อรับบทแม่ โดยเฉพาะเมื่อเธอยิ้มบอกว่าหมอสั่งให้เด็กหญิงต้องดื่มน้ำเยอะเพื่อจะได้สดชื่นแข็งแรงไวๆ แล้วเอื้อมไปหยิบขวดน้ำเกลือแร่จากมุมใดมุมหนึ่งเหมือนเสกเพื่อป้อนให้ถึงปากของลูกสาวด้วยความระมัดระวัง

ลักษณะความเป็นแม่ของเธอ ปลุกความเป็นพ่อขึ้นมาในตัวเขา นิโคลัสถึงกับหลุดความคิดบ้าๆ ขึ้นมาในสมองแวบหนึ่งว่าสุพรรณิการ์ควรเป็นแม่ของลูกซึ่งเขาจะมีในอนาคต โชคดีที่เขาสลัดความคิดประหลาดออกไปได้ไวพอจะใช้สมองค้นหาคำตอบที่เขายังไม่ได้รับ

เพราะยิ่งเธอแสดงท่าทางของความเป็นแม่มากเท่าไร เขายิ่งมีปมให้สงสัยมากขึ้น ไม่ใช่เขาไม่เคยเจอผู้หญิงที่ทอดทิ้งลูกไปสนุกสนานมาก่อน นั่นเป็นประเภทที่เขาจะวิ่งหนีโดยไว แต่สุพรรณิการ์มีบางอย่างที่เขามองว่าเธอคงไม่ได้ติดต่อเขาเพียงเพื่อต้องการเพื่อนเที่ยวแล้วละเลยลูกสาว ปมสงสัยกับสิ่งที่เขาเห็นขัดแย้งกันมากเกินไปจนเขาต้องเปิดปากถาม

“ทำไมคุณถึงอยากหาเพื่อนเที่ยวล่ะครับ” นิโคลัสเปลี่ยนคำถามใหม่หลังจากรอคำตอบแล้วไม่มาเสียที พร้อมซ่อนอีกคำถามรอสุพรรณิการ์เอ่ยปาก

ถ้าเธอบอกว่าต้องการเงิน เขาพร้อมจะให้ ถึงนิโคลัสจะยังไม่ได้รับมรดกก้อนใหญ่ เนื่องจากติดเงื่อนไขบางอย่างในพินัยกรรมของปู่ แต่เขาก็มีเงินมากพอจะแจกจ่ายโดยไม่เดือดร้อน ความร่ำรวยจะมีประโยชน์ตรงไหนหากไม่เอามาซื้อความสุขความสบายใจ

“ขอโทษที่โกหกนะคะ จริงๆ แล้วฉันไม่ได้ต้องการเพื่อนเที่ยว”

หนึ่งในสองอย่างที่นิโคลัสสังเกตได้จากการสนทนากับสุพรรณิการ์ก็คือ หนึ่ง เธอชอบใช้คำพูดกระชับชัดเจน และสองเธอมีท่าทางอยากจะจบบทสนทนากับเขาแล้วบอกลาอย่างถาวร และถ้าไม่โกหก เขาเองก็อยากจะปิดโปรแกรมแชทไปทำอย่างอื่นเหมือนกัน

ปัญหาก็คือนิโคลัสเป็นพวกดื้อด้าน หากใครจะไปทางซ้ายเขาชอบแกล้งให้ไปทางขวา ยกตัวอย่างเช่น แมทธิวอยากให้เขาตาย เขาก็หน้าด้านมีชีวิตอยู่ต่อ เมื่อสุพรรณิการ์ทำท่าเหมือนการพบเขาเป็นการเสียเวลาเปล่า เขาก็จะชวนคุยอย่างเพลิดเพลินให้เธอเสียเวลาต่อไป

นิสัยของนิโคลัส อารักษ์ช่วยให้คำจำกัดความไว้แล้วว่าเทพบุตรมาร ซึ่งเขาค่อนข้างภูมิใจมากและยังไม่คิดจะเปลี่ยนเร็วๆ นี้

“ไหนๆ เราก็โชคดีมาเจอกันแล้ว ช่วยเล่าให้ฟังได้ไหมครับว่าทำไมเลือกโกหกผม คงไม่ใช่เพราะหน้าตาแน่ๆ”

แก้มสีระเรื่อของเธอบอกเขาว่าความหล่อที่น่าภาคภูมิใจของเขายังคงมีผลต่อผู้หญิงอยู่ ขณะเดียวกันมันก็เป็นสาเหตุที่ทำให้เธอไม่อยากจะคุยกับเขาต่อ แต่ก่อนที่สุพรรณิการ์จะมอบคำตอบดีๆ ให้ นิโคลัสก็ได้มันจากเด็กหญิงที่นั่งบนตักของเธอ

“แม่อยากหาพ่อปลอมๆ ให้กุ๊กไก่ค่ะ”

คำว่า พ่อ รวมกับคำว่า ปลอม ทำให้เรื่องนี้น่าสนใจขึ้นไปอีกระดับ นิโคลัสเหลือบตามองอารักษ์ที่ทำท่าสนใจเต็มที่ ถ้าไม่เพราะต้องซ่อนตัวแอบฟังอยู่ด้านหลังจอโน้ตบุ๊ก เขาแน่ใจว่าผู้ช่วยจะอาสาไปรับบทนี้ทันทีเพื่อจะได้เข้าถึงติดตามเรื่องราวซับซ้อนซ่อนเงื่อนนี้อย่างใกล้ชิด น่าเสียดายที่เด็กหญิงดับความฝันนั้นไปเสียก่อน

“ต้องหาฝรั่งจนๆ”

อารักษ์สอบตกคุณสมบัติผู้สมัครทั้งที่ยังไม่ได้สมัคร ส่วนนิโคลัสผ่านเพราะเขาปลอมประวัติว่าเป็นชาวต่างชาติเดินทางแบบแบ็คแพ็คเกอร์มาจากประเทศอังกฤษ ฐานะยากจนสุดๆ ต้องอาศัยเว็บไซต์หาเพื่อนชาวต่างชาติ เพื่อแชทหาคนช่วยหารค่าที่พัก

“แล้วคุณสมบัติอะไรที่ต้องการนอกเหนือจากนั้นอีกครับ” ชายหนุ่มถามอย่างนึกสนุก แต่แค่มองเด็กหญิงเขาก็รู้แล้วว่าทำไมเขาถึงเป็นผู้ถูกเลือก

เส้นผมสีน้ำตาลทองของหนูน้อยเข้มกว่าผมสีทองที่เขาใช้ในตอนนี้เล็กน้อย ดวงตาสีฟ้าก็ออกสีเทากว่าสีฟ้าเข้มของเขานิดเดียว ดังนั้นหน้าตาหล่อเหลาของเขาไม่ได้มีประโยชน์เท่าลักษณะทางพันธุกรรมเลย

ขณะพิจารณาใบหน้าของเด็กหญิงเขาก็รู้สึกหายใจไม่ทั่วท้องไปด้วย ตัวเธอเล็กนิดเดียวจนไม่น่าจะพูดตอบโต้คล่อง มันทำให้เขารู้สึกกลัวเหมือนพูดกับตุ๊กตาอัดเสียง การที่เธอชอบจ้องมองเขานิ่งๆ ผิดวิสัยเด็กด้วยยิ่งตอกย้ำความรู้สึกนั้น มันเหมือนว่าเธอรู้ว่าเขาคิดอะไรอยู่ในหัว และเขากลัวว่าเธอจะพูดมันออกมา

ถ้านิโคลัสฉลาดกว่านี้ เขาควรถอยหนีด้วยการกล่าวลา แต่เขาพิสูจน์ตนเองมาหลายครั้งแล้วว่าดื้อด้านเกินกว่าจะถอยจากเรื่องน่าสนใจที่ส่อเค้าว่าน่าจะเป็นอันตราย

“ฝ้ายคำครับ” เขาเรียกเธอที่แสร้งเมินเฉย แล้วส่งคำถามไปอย่างเจาะจง

“สรุปคุณกำลังตามหาพ่อปลอมๆ ให้ลูก หรือเพื่อนเที่ยวชั่วคราวครับ”

นิโคลัสคิดว่าตัวเองไม่ได้เจตนา เขาก็แค่ลืมเติมคำว่า ปลอมๆ ไปหลังคำว่า เพื่อนเที่ยว ซึ่งรู้กันดีว่าไม่ใช่แค่เพื่อนไปเที่ยวด้วยกัน ดังนั้นคำตอบของสุพรรณิการ์จึงมาแบบทันควัน

“ฉันต้องการหาพ่อปลอมๆ ให้กุ๊กไก่และหาสามีปลอมๆ ชั่วคราวให้ตัวเองค่ะ”

คำตอบที่ไม่ลืมคำว่า ปลอมๆ ตามหลังคำว่า สามี ของสุพรรณิการ์ควรทำให้นิโคลัสสบายใจ แต่เขากลับรู้สึกว่านิสัยดื้อด้านชอบขัดความตั้งใจของคนอื่นกำลังถูกท้าทาย

 

………………

โปรดติดตามตอนต่อไป

#สามีอิมพอร์ต

        ขอบคุณเพื่อนๆ ทุกคนที่ติดตามและส่งกำลังใจให้นะคะ กอดๆๆ ตอนหน้าห้ามพลาดเด็ดขาดเพราะมันมีชื่อว่า “ราคาของสามีอิมพอร์ต”

        #เลขาลาพักร้อน กำลังเปิดพรีออเดอร์นะคะ ฝากคุณหนึ่งกับเลขาออมด้วยค่ะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 48 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

98 ความคิดเห็น

  1. #27 Tudtu Sujaree (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2562 / 09:43
    กุ๊กไก่ลูกกก งานนี้คงสนุกเนอะนิโคลัส
    #27
    0
  2. #5 หวานน้ำตาล (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2562 / 22:14
    พี่เค้าดูสนุก5555
    #5
    1