สามีอิมพอร์ต

ตอนที่ 24 : ถูกรางวัลโดยที่ไม่ต้องซื้อ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,117
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 32 ครั้ง
    12 พ.ย. 62

สุพรรณิการ์ยังไม่ทันได้หวนกลับคืนมาสู่โลกแห่งเหตุและผล ก็พบว่าด้านข้างผนังห้องมีโต๊ะอเนกประสงค์พร้อมเก้าอี้พับซ่อนอยู่ ซึ่งทำให้เธอเริ่มมองว่าห้องของเธอเป็นสวรรค์ขนาดประหยัดพื้นที่ และนิโคลัสก็ทำให้มันยิ่งเป็นสวรรค์ด้วยการนำอาหารมาวางเรียงรายในเวลาอันสั้น

“คุณทำได้ยังไง” ไม่แค่เร็วยังอร่อย 

“ผมแค่ชอบทำอาหาร ถ้าคุณไม่ว่าอะไร ผมขอทำทุกมื้อนะครับ” 

ถามจบนิโคลัสก็ไม่สนใจคำตอบ หันไปใช้ส้อมจิ้มกุ้งทอดปรุงรสตัวโตใส่ลงไปในจานกับข้าวของกุ๊กไก่ที่ยิ้มรับจนตาหยีผิดนิสัยเคร่งขรึมเกินวัยของเธอ แล้วชายหนุ่มก็ชวนเด็กหญิงให้กินอาหารแต่พอดี ก่อนจะยกจานขนมหวานที่ไม่รู้ว่าเขาเสกจากไหนมาให้หลังมื้ออาหาร

สามีที่เธอเช่ามาชั่วคราวในราคาค่าแรงขั้นต่ำ หน้าตาหล่อเหลา ร้องเพลงเพราะ อุปนิสัยเป็นมิตร มีเพื่อนร่ำรวยที่พร้อมจะยกของต่างๆ ให้ฟรีๆ ที่สำคัญเขารักเด็ก น่าแปลกที่ไม่มีใครค้นพบเขาก่อนหน้าเธอ 

“ฉันว่าฉันถูกรางวัลที่หนึ่ง” สุพรรณิการ์รำพึงออกมาดังๆ โดยไม่ได้ผ่านสมองอีกรอบ

“ไหนว่าคุณไม่เล่นหวยไงครับ”

นิโคลัสมีสีหน้างุนงง แต่สุพรรณิการ์เลือกจะเปลี่ยนเรื่องไปทางอื่นระหว่างที่ยังเลิกคิดเรื่องสลากกินแบ่งไม่ได้

สุพรรณิการ์มั่นใจว่าการได้นิโคลัสมาเป็นพ่อปลอมๆ ให้กุ๊กไก่ เป็นสามีชั่วคราวให้เธอ มีค่าพอๆ กับการถูกรางวัลที่หนึ่งโดยที่ไม่ต้องซื้อสลากกินแบ่งรัฐบาล 

ก็ได้ เธอใช้จินตนาการเกินไป นี่มันการจดทะเบียนปลอมๆ จะเรียกว่ารางวัลที่หนึ่งไม่ได้ มันเป็นได้แค่ ‘รางวัลข้างเคียงรางวัลที่1 ’

 

 

“ระหว่างที่คุณไปทำงาน ผมก็ต้องหารายได้บ้างสิ”

นิโคลัสพูดพร้อมกับเปิดรถฟูดทรักของเขาให้สุพรรณิการ์กับกุ๊กไก่เยี่ยมชม นี่เป็นความภาคภูมิใจของเขา เพราะเป็นแหล่งรายได้แรกที่เขาหามาด้วยน้ำพักน้ำแรงของตน 

แม้ชายหนุ่มจะเกิดมาบนกองเงินปอนด์และกองทองอังกฤษ ไม่ต้องทำงานหาเลี้ยงชีพก็มีกินไปถึงชาติหน้า แต่เขาก็ต้องเรียนรู้วิธีบริหารคนจากปู่ รู้หลักการที่จะใช้คนมาทำให้ทรัพย์สินในมืองอกเงยโดยไม่ต้องลงมือทำงานเอง ทว่าสิ่งที่ขาดหายไปในกระบวนการสอนก็คือการหาเงินก้อนเล็กๆ ด้วยหยาดเหงื่อแรงงานของตน ซึ่งฟูดทรักคันนี้ตอบโจทย์นั้นให้แก่เขา

แค่อยากจะทำงานหาเลี้ยงชีพแบบคนธรรมดา ยังต้องสรรหาวิธีสารพัด แล้วกว่าจะมีวันนี้ที่ได้ยังชีพด้วยเป็นลูกจ้างชั่วคราวได้รับค่าแรงขั้นต่ำจากสุพรรณิการ์ก็ไม่ใช่เรื่องง่ายเลย นิโคลัสถึงกับทุ่มสุดตัวจัดฉากตั้งหลายอย่าง กว่าจะทำสำเร็จ เกิดเป็นคนรวยมากนี่ช่างน่าสงสารจริงๆ 

“มันเดินทางมาเยอะเลยใช่ไหมคะ”

สุพรรณิการ์สำรวจบนรถในสิ่งที่คนทั่วไปไม่ค่อยได้สนใจมอง แล้วก็สังเกตเห็นเลขมิเตอร์รถที่บอกว่ามันวิ่งไปหลายพันกิโลเมตร ซึ่งนิโคลัสเลือกที่จะไม่บอกว่าเขาใช้มันเดินทางขนาดนั้นภายในปีเดียว 

การมีรถฟูดทรักบังหน้าช่วยให้เขาสามารถเคลื่อนย้ายที่อยู่ไปได้เรื่อยๆ เพื่อไม่ให้ตกเป็นเป้านิ่งในการตามล่าสังหารของแมทธิว โดยไม่มีคนสังเกตความผิดปกติ

“ผมเคยพามันไปขายกาแฟดริฟบนทางเข้าน้ำตกทิลอซู เคยพามันไปทำขนมบนดอยแม่สลองมาแล้ว แต่ยังไม่ได้พามันไปสุดแดนใต้เมืองไทย” 

น้ำเสียงของนิโคลัสแสดงความเสียดาย หากไม่เกรงว่าจะทำให้อารักษ์เครียดกับความปลอดภัยของเขาจนเส้นเลือดในสมองระเบิดเขาก็อยากจะลองเดินทางไปสามจังหวัดชายแดนภาคใต้เหมือนกัน ไม่มีอะไรน่าสนใจไปกว่าแหล่งอาหารหลากรสที่มีทั้งไทยจีนมุสลิมอีกแล้ว 

“คุณคงไม่ได้ค้ายานะคะ” คำถามแบบไร้ที่มาของสุพรรณิการ์เกือบจะทำให้นิโคลัสหัวเราะอยู่แล้ว ถ้าไม่ทันสังเกตว่าเธอกำลังแสดงสีหน้ากังวลใจ

“ไม่ครับ ผมแค่ชอบทำขนมกับอาหารให้คนกิน บังเอิญมีเพื่อนยกฟูดทรักให้ ผมเลยใช้มันตระเวนหาเลี้ยงตัวเอง เพียงแต่ระยะหลังค่าน้ำมันแพง ค่าครองชีพสูง เดินทางมากก็กำไรน้อย ไปไหนไกลๆ ก็ขาดทุน ผมเลยไปฝากจอดเอาไว้ที่บ้านของเพื่อน” 

การขาดทุนเป็นเพียงข้ออ้าง ที่นิโคลัสเลิกค้าขายชั่วคราวก็เพราะอารักษ์เตือนว่าเริ่มมีสาวๆ ให้ความสนใจกับรถขายอาหารของเขามากเกินไป 

ก่อนจะมีใครมาถ่ายคลิปเขากับฟูดทรักคันเก่งไปลงยูทูปในหัวข้อ ‘พ่อค้าหล่อบอกต่อด้วย’เขาก็จัดแจงเปลี่ยนสีรถและเอามันไปซ่อนชั่วคราว ก่อนจะถูกแมทธิวจับได้ผ่านอินเทอร์เน็ตว่าเขาอยู่เมืองไทย พลังโซเชียลบางทีก็น่ากลัวกว่านักสืบมืออาชีพเสียอีก

“เพื่อนที่คุณว่ามาทั้งหมดเป็นคนเดียวกันหรือเปล่าคะ” เธอยังมีคำถามต่อเนื่อง แต่เขาสามารถตอบได้อย่างสบายๆ

“ใช่ครับ เขาเป็นคนใจกว้าง” 

นิโคลัสไม่ได้โกหก เพราะเขาเป็นคนใจกว้าง และเพื่อนที่ดีที่สุดของทุกคน ก็คือตัวเราเอง

สีหน้าของสุพรรณิการ์ไม่ได้ผ่อนคลายความกังวลลงเลย ส่งผลกระทบต่อกุ๊กไก่อย่างเห็นได้ชัด เด็กหญิงคลายความกระตือรือร้นที่จะสำรวจบรรดาอุปกรณ์ที่ใช้ประกอบการขายอาหาร ขยับมาเบียดตัวอยู่ด้านหลังหัวเข่าของหญิงสาว แล้วลอบมองดูทีท่าของชายหนุ่ม 

นิโคลัสอยากจะถอนใจกับนิสัยช่างหวาดระแวงของทั้งคู่ แต่เลือกจะย่อเข่าลงนั่งยองๆ ให้ระดับสายตาของเขาไม่สูงเกินกว่ากุ๊กไก่นัก

“ไม่ต้องห่วงนะเด็กดี ฉันชอบทำแต่ของอร่อยที่ดีต่อสุขภาพให้คนอื่นเท่านั้น เอาแบบนี้ไหม กุ๊กไก่มาดูฉันทำขนมดีกว่า จะได้เห็นด้วยว่าฉันใส่อะไรลงไปในขนมที่ขายบนรถคันนี้บ้าง”

นิโคลัสไม่ได้บอกแค่กุ๊กไก่เท่านั้น แต่บอกสุพรรณิการ์ไปพร้อมๆ กัน ตอนรับบทหนุ่มขายอาหาร ขายน้ำ เขาก็ทำได้แนบเนียน ในวันนี้เมื่อรับบทสามีอิมพอร์ตแล้ว เขาก็พร้อมจะทำหน้าที่อย่างแนบเนียนอีกเช่นกัน เพราะไม่เห็นว่ามันจะยากกว่ากันตรงไหน

 

………………

โปรดติดตามตอนต่อไป

#สามีอิมพอร์ต

        หาของเข้าบ้าน หาเงินเข้าบ้าน สามีนิคพร้อมจะทำทุกอย่างเพื่อภรรยา หวังว่าฝ้ายคำจะใจอ่อนเร็วๆ นี้ ส่วนแว่นก็พยายามเต็มที่ในการแก้ไขงานค่ะ ตอนนี้ถึงขั้นตอนการปรู๊ฟแล้ว หวังว่าจะสามารถส่งต้นฉบับที่สมบูรณ์พร้อมได้ในเร็ววัน รอนิดนะคะ และขอบคุณเพื่อนๆ ทุกคนมากที่ติดตามค่ะ

#เลขาลาพักร้อน วางจำหน่ายแล้วนะคะ รับประกันความสนุกค่ะ

https://www.satapornbooks.co.th/SPBecommerce/product_details/5797/The-Love's-Vacation-%E0%B9%80%E0%B8%A5%E0%B8%82%E0%B8%B2%E0%B8%AF-%E0%B8%A5%E0%B8%B2%E0%B8%9E%E0%B8%B1%E0%B8%81%E0%B8%A3%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%99

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 32 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

98 ความคิดเห็น

  1. #48 หวานน้ำตาล (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2562 / 20:44
    กุ๊กไก่น่ารักจริงๆเลย
    #48
    0