สามีอิมพอร์ต

ตอนที่ 13 : อร่อยกว่าขนม ก็ผมไง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,489
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 49 ครั้ง
    2 พ.ย. 62

เหตุการณ์ที่ไม่คาดคิด คนที่ไม่อาจคาดเดา ทำให้สุพรรณิการ์ต้องห้ามแรงกระตุ้นที่จะทำอะไรประหลาดอย่างเช่นหาไม้กวาดมากวาดพื้น เพื่อขจัดความเครียด

แต่สุดท้ายเธอห้ามใจไม่ไหวหยิบกระดาษทิชชูเปียกมาทำความสะอาดโต๊ะเพราะเห็นฝุ่นที่มนุษย์ธรรมดาไม่อาจเห็นได้ออกไป จากหางตาเธอเห็นความสนเท่ห์บนใบหน้านิโคลัส จึงกระแอมเรียกสติตัวเองแล้วตอบคำถาม

“เท่าที่อ่านดู เอกสารที่คุณอารักษ์ร่างขึ้นมาจะแบ่งแยกว่าทรัพย์สินและหนี้สินของคู่สมรสจะไม่เกี่ยวข้องกันเลย ยกเว้นว่าถ้าฝ่ายภรรยาต้องมีการชำระหนี้ระหว่างนั้นให้สามีเข้ามาเป็นผู้ช่วยชำระหนี้ได้ แบบนี้คุณนิโคลัส ฉันหมายถึงนิคก็จะเสียเปรียบน่ะสิคะ”

อารักษ์ทำตาโตเหมือนไม่เชื่อหู เช่นเดียวกับนิโคลัสที่หันความสนใจมาหาสุพรรณิการ์อย่างเต็มที่เป็นครั้งแรก เพราะแม้กระทั่งตอนเจอตัวจริงและกล่าวทักทาย เขายังหันไปส่งยิ้มอ่อนหวานให้กับกุ๊กไก่แทนที่จะเป็นเธอซึ่งกำลังเช็คแฮนด์กับเขาอยู่

สุพรรณิการ์รู้สึกใบหน้าร้อนผ่าวสงสัยว่าคำถามของเธอคงจะดูโง่เขลาเกินไปในเมื่ออารักษ์พูดออกมาก่อนหน้านี้แล้วว่านิโคลัสไม่ได้มีรายได้อะไร ต่อจากนี้เขาอยู่ภายใต้การเลี้ยงดูของเธอ หากเธอมีปัญหาการเงินจนไม่อาจช่วยเหลือตัวเองได้ เขาก็ควรช่วยเพื่อไม่ให้ตัวเขาเองต้องอดตาย

“เอ่อ... ฉันพอใจในสัญญาค่ะ แต่ถ้านอกจากค่าจ้างขั้นต่ำ ถ้าทาง...”

“ผมไม่ต้องการอะไร” นี่ก็เป็นครั้งแรกอีกเช่นกันที่นิโคลัสตัดบทสุพรรณิการ์กลางคัน แล้วส่งรอยยิ้มที่เธอสงสัยว่าน่าจะเป็นรอยยิ้มจริงใจของเขา

“ผมหมายถึงนอกจากค่าแรงขั้นต่ำ ผมไม่ได้ต้องการอะไรมากไปกว่านั้น อาจจะเป็นที่พักกับอาหารบ้างบางมื้อ ผมว่าคุณคงไม่ขัดข้องอะไร” เขากล่าวติดตลก และคนที่ตอบไม่ใช่คู่สัญญาของเขา

“เรากินข้าวของโรงแรมได้ฟรี”

กุ๊กไก่โอ้อวดพร้อมส่งยิ้มให้นิโคลัส ซึ่งนี่ก็เป็นครั้งแรกเช่นกันที่เด็กหญิงพูดกับเขาโดยตรงพร้อมรอยยิ้ม

คราวนี้ใบหน้าของสุพรรณิการ์ไม่เพียงร้อนขึ้น ยังรู้สึกกระอักกระอ่วนกับการต้องอธิบายสภาพในการอยู่อาศัยให้ชายแปลกหน้าสองคนรับรู้ แต่เธอคิดว่านิโคลัสควรทราบรายละเอียดก่อนจะไปประสบด้วยตนเอง ที่สำคัญคนอดออมไม่มีอะไรต้องอาย

“โรงแรมที่ฉันทำงาน มีสวัสดิการเลี้ยงอาหารกลางวันพนักงาน เขาอนุญาตให้ฉันพากุ๊กไก่ไปกินได้ ฉันจะได้ประหยัดเงิน แต่คงไม่ให้ฉันพาสามีไปด้วย แถวนั้นพอจะมีร้านข้าวบ้าง แต่ของกินดีๆ อาจจะต้องเดินทางสักหน่อยเพราะใต้คอนโดของฉันร้านข้าวกับร้านขายของเพิ่งปิดไป”

สุพรรณิการ์เหลือบมองนิโคลัสนึกว่าเขาจะแสดงท่าทางอะไรสักอย่าง ยกเว้นยิ้มด้วยความยินดี 

“ผมกำลังคิดอยู่เชียวว่าจะไปทำงานอะไรดี”

คำพูดของนิโคลัสสร้างความงุนงงให้กับสุพรรณิการ์ ก่อนเธอจะทันได้ถาม อารักษ์ก็รับหน้าที่อธิบาย

“นิคมีฟูดทรักครับ เขาขายพวกของกินเล่นและเครื่องดื่ม”

แปลว่าเขามีแหล่งรายได้ในอนาคตนอกเหนือจากค่าแรงขั้นต่ำที่รับจากเธอสินะ สุพรรณิการ์ไม่รู้จะแสดงความเห็นอย่างไรดี นิโคลัสก็ย้ำคำพูดของอารักษ์เสียงใส

“ผมเป็นผู้ชายขายน้ำ”

อารักษ์ที่สุภาพเป็นมืออาชีพถึงกับทำหน้าเหยียดหยามภาษาไทยของคนข้างตัว ส่วนสุพรรณิการ์ไม่รู้ว่าควรบอกนิโคลัสดีหรือไม่ว่าที่เขาพูดมามีความหมายแฝงในเชิงไม่เหมาะสม

โดยเฉพาะเมื่อเขากำลังยิ้มกว้างราวกับตั้งใจจะพูดเช่นนั้นออกมาจริงๆ เธอเลยได้แต่เก็บข้อสงสัยเอาไว้กับตัว

สามีอิมพอร์ตของเธอ นอกจากจ้างด้วยค่าแรงขั้นต่ำแล้วยังมีอาชีพเสริมเป็นคนขายน้ำด้วย (จริงหรือ) สุพรรณิการ์ไม่รู้จะพูดอย่างไรดี นิโคลัสก็สร้างความประหลาดใจให้กับเธอต่อ

“ที่จริงผมทำขนมอร่อยมากนะครับ อยากให้คุณลอง”

ไม่รู้ทำไม แต่สุพรรณิการ์รู้สึกว่านิโคลัสไม่ได้พูดถึงขนม แล้วเสียงแจ้งเตือนโทรศัพท์มือถือก็ดังขึ้น บอกว่ามีใครบางคนส่งข้อความถึงเธอ หญิงสาวกล่าวขอโทษที่เสียมารยาทขณะสนทนาก่อนจะปลดล็อกหน้าจอเพื่อเลื่อนอ่าน

ซึ่งทำให้เธอต้องเงยหน้ามองคนที่นั่งตรงข้าม เพราะไม่รู้ว่านิโคลัสแอบส่งหาเธอได้อย่างไร และส่งทำไมในเมื่อทั้งสองนั่งคุยกันอยู่

Aroi Qar Kanum Gor Pom Ngi’

ถึงจะไม่เคยไปเมืองนอกแต่สุพรรณิการ์ก็ไม่มีปัญหากับการพูดอ่านเขียนภาษาอังกฤษ แต่เธอต้องอ่านสามรอบถึงรู้ว่านี่ไม่ใช่ภาษาแม่ของนิโคลัส แต่เป็นภาษาคาราโอเกะ

‘อร่อยกว่าขนม ก็ผมไง’

สุพรรณิการ์เงยหน้าอยากจะต่อว่าที่นิโคลัสกล้าล้อเล่นเหลวไหล แต่พอเห็นเขาส่งยิ้มพร้อมกับขยิบตา เธอคิดว่าน่าจะลองชิมสักครั้ง

 

………………

โปรดติดตามตอนต่อไป

#สามีอิมพอร์ต

        ขอโทษที่อัพช้าค่ะเมื่อคืนปวดท้องเพราะอาหารเป็นพิษ (กินยอะไปนั่นเอง) ขอบคุณเพื่อนๆ ทุกคนที่ติดตามนะคะ ถ้าเจอคำผิดทักท้วงได้เลยค่ะ โดยเฉพาะวันนี้ ไม่รู้ว่าแว่นสะกดภาษาคาราโอเกะถูกหรือเปล่า ภาษาด๋อยมาก555

        #เลขาลาพักร้อน กำลังเปิดพรีออเดอร์นะคะ ฝากคุณหนึ่งกับเลขาออมด้วยค่ะ


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 49 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

98 ความคิดเห็น

  1. #33 Tudtu Sujaree (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2562 / 10:09
    555555 นิคเอ้ย
    #33
    0
  2. #11 หวานน้ำตาล (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2562 / 13:22
    ชิมเผื่อคนทางนี้ด้วยนะคะ
    #11
    1