สามีอิมพอร์ต

ตอนที่ 1 : อารัมภบท การพบเจอที่หอมหวาน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,181
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 92 ครั้ง
    21 ต.ค. 62

อารัมภบท การพบเจอที่หอมหวาน

ไม่มีอะไรดีงามเท่าความหอมจากของหวาน นิโคลัสจึงชอบเดินเล่นในถนนคนเดินหัวหินในยามค่ำ สำรวจร้านค้าแผงลอยขายขนมหวานของชาวไทยซึ่งมีมากมายจนเขาเลิกสงสัยถึงอัตราการเป็นเบาหวานของคนในประเทศนี้ ชายหนุ่มกำลังลังเลว่าเขาจะลองชิมอะไรดีระหว่างฝอยทองกรอบ กับเค้กฝอยทอง ตอนที่มีแรงกระแทกไม่หนักแต่ก็ไม่เบานัก เข้ามาปะทะแผ่นอกข้างซ้ายของเขา แต่ส่งผลกับหัวใจที่อยู่บริเวณนั้น เพราะไม่เพียงแรง ยังมีความเย็นวาบ ทำให้หัวใจของเขากระตุกไปหนึ่งจังหวะ ยังดีที่เขาแค่ตกใจแต่ไม่ถึงกับหยุดหายใจ เพราะเขายังรับรู้ได้ถึงบางอย่าง

หอมหวาน เป็นกลิ่นที่กระทบจมูกของนิโคลัสก่อนสมองของเขาจะรู้ว่าถูกชนเสียอีก เขายังไม่ทันมองให้ถนัดสิ่ง หรือในที่นี้ ก็คือคนที่ชนเขาก็เคลื่อนย้ายร่างไปไกลแล้ว เหลือเอาไว้เพียงร่องรอยสีน้ำตาลเข้มดวงใหญ่บนอกเสื้อยืดสีขาว เป็นหลักฐานว่าใครหรืออะไรชนเขา

ผู้หญิงที่ถือไอศรีมโคนรสชอกโกแลต อาชญากรนักทำลายเสื้อยืดสีขาวที่นิโคลัสเห็นเพียงศีรษะท่ามกลางกลุ่มคน เขายกเสื้อขึ้นมาดมกลิ่นไอศกรีม ห้ามตัวเองไม่ให้ทำอะไรน่าขนลุกอย่างเช่นแลบลิ้นเลีย แม้ว่านี่จะเป็นไอศรีมที่ส่งกลิ่นหอมหวานที่สุดเท่าที่เขาเคยได้กลิ่น

ประสาทสัมผัสทางการดมของนิโคลัสดีมาก เพื่อตอบสนองความต้องการที่จะกินไอศกรีมนั้นเขาจึงรีบก้าวไปข้างหน้า หาร้านที่ขายมันแล้วลองกินด้วยตนเอง ทำให้เขาไม่ทันเห็นว่าศีรษะเล็กที่รีบวิ่งจากไป หันหลังมามองทางเขา หลังจากรู้สึกตัวว่าก่ออะไรเอาไว้

สิ่งที่เขาจำเกี่ยวกับเธอได้คือกลิ่นไอศกรีมรสชอกโกแลต เพราะมันไม่ได้อร่อยเท่าที่เขาคิด

 

 

ตามปกติสุพรรณิการ์ไม่ใช่คนไร้มารยาท แต่เธอเป็นคนชื่นชอบของหวานโดยเฉพาะชอกโกแลต และที่สำคัญเธอเป็นคนมีปฏิกิริยาต่อเรื่องในครอบครัวค่อนข้างรุนแรง เมื่อได้ยินเหตุด่วนจากโทรศัพท์มือถือขณะยืนละเลียดไอศรีมโคนรสชอกโกแลต การตอบโต้ของเธอก็คือวิ่งไปจัดการปัญหาทั้งที่มือยังถือไอศรีม

การชนใครบางคน หนำซ้ำยังชนพร้อมไอศรีมเป็นความผิดที่ควรจะขอโทษทันที เสียดายที่เธอรู้สึกตัวหลังจากวิ่งผ่านจุดนั้นไปครึ่งนาที ไม่ทันเห็นว่าเหยื่อของเธอหันมามองตามเธอ และเขาด้วยหันกลับไปแล้ว เธอจึงทันเห็นเพียงศีรษะที่ปกคลุมด้วยผมสีน้ำตาลทองเดินจากไปอย่างรวดเร็ว

สิ่งที่เธอจำได้เกี่ยวกับเขาก็คือเสื้อยืดสีขาว เพราะมันซักออกยากหากเปื้อนชอกโกแลตสีเข้ม 

 

 

สองปีต่อมาสุพรรณิการ์พบหน้านิโคลัสเป็นครั้งแรก ผ่านโปรแกรมวิดีโอแชท เขาจำเธอไม่ได้ เพราะไม่อาจได้กลิ่นผ่านหน้าจอ เธอจำเขาไม่ได้ เพราะตอนนั้นเธอไม่เห็นหน้า ดังนั้นสิ่งที่เธอระลึกได้ก็คือ ความหล่อ

หล่อเกินไปแค่มองยังหายใจแทบไม่ได้ ฉันไม่กล้าเอาผู้ชายคนนี้มาเป็นสามีแน่

สุพรรณิการ์ไม่ชอบตัดสินคนจากภายนอก ไม่เคยดูหมิ่นใครเพราะรูปลักษณ์ แต่มองนิโคลัสเพียงแวบเดียวผ่านโปรแกรมแชทหาเพื่อนชื่อดัง เธอก็รู้เลยว่าชายคนนี้ไม่ได้เกิดมาเพื่ออยู่ร่วมกับเธอในฐานะสามีภรรยา ไม่ว่าจะจริงหรือปลอมก็ตาม

“ผมไม่ดีตรงไหนเหรอครับ”

สำหรับชายหนุ่มผมสีทองตาสีฟ้า นิโคลัสใช้ภาษาไทยได้ดีทีเดียว ถึงคำว่า ผม จะออกเสียงเป็น โผม ก็ตาม และด้วยการทำงานอยู่ในโรงแรมมาสิบกว่าปี สุพรรณิการ์มองออกว่าใครกำลังใช้เล่ห์เหลี่ยมกับเธอหรือไม่ ดวงตาเขาใสกระจ่าง สีหน้าจริงใจ ช่างน่าเสียดายที่เขาไม่ใช่กลุ่มเป้าหมายของเธอ

“สำหรับเพื่อนเที่ยวคุณเหมาะมากเลยค่ะ แต่พอดีฉันมีปัญหาบางอย่างเลยต้องปฏิเสธคุณ”

เธอรู้สึกว่าตนเองกล่าวอ้อมค้อมและเยิ่นเย้อมาก แต่การบอกปัดไม่สานสัมพันธ์กับผู้ชายที่เหมือนหลุดมาจากหน้าปกนิตยสารชายงามไม่ใช่สิ่งที่เธอทำเป็นประจำ และคาดว่าชีวิตนี้เธอจะได้ทำเพียงครั้งเดียวเท่านั้น

ระหว่างที่สุพรรณิการ์กำลังใคร่ครวญว่าจะบอกลานิโคลัสอย่างไรไม่ให้น่าเกลียด แทนจะบอกเขาว่าการแชทหาเพื่อนเที่ยวเป็นเรื่องโกหก ความจริงแล้วเธอต้องการแค่สามีอิมพอร์ตจากทวีปยุโรป ทางด้านชายหนุ่มเองก็กำลังนิ่วหน้า เธอหวังว่าเขาจะเห็นแก่สภาพใบหน้าทรุดโทรมของเธอ แล้วเป็นฝ่ายบอกลาเอง แต่ดูเหมือนว่าโชคดีไม่ใช่ของเธอในค่ำวันนี้

“คุณคิดว่าผมเป็นพวกคนร้ายเหรอครับ”

นั่นคือสิ่งที่สุพรรณิการ์คิดตอนเห็นภาพโปรไฟล์ของนิโคลัสในโปรแกรมแชทภายใต้หัวข้อหาเพื่อนเที่ยว เทพบุตรคนนี้ต้องเป็นตัวปลอมที่มิจฉาชีพใช้รูปของนายแบบต่างชาติมาล่อลวงสาวไทย

สาเหตุที่เธอเลือกแชทคุยกับเขาก็เพียงเพราะหวังดีกับประชากรเพศหญิง หวังจะฉีกหน้ากากพวกลวงโลก

ใครจะคิดว่าเธอจะเจอคนหล่อจริง หนำซ้ำยังพูดไทยได้  ซึ่งตรงกับเงื่อนไขที่เธออต้องการ ยกเว้นหน้าตาดีเกินกว่าจะเอามาเป็นสามี

“ไม่ค่ะ ฉันไม่ได้คิดว่าคุณเป็นคนร้าย”

ในสายตาสุพรรณิการ์ นิโคลัสรูปหล่อเกินไปสำหรับงานล่อลวงคนหาเช้ากินค่ำ หน้าตาแบบเขาเอาไปใช้หลอกเศรษฐีนีได้สบาย

“ความจริงฉันไม่ได้หาเพื่อนเที่ยว ฉันหาสามีต่างชาติ”

ความเงียบมักจะดังหลังการวางระเบิดครั้งใหญ่ ไม่แค่นิโคลัสทำท่าประหลาดใจ สุพรรณิการ์เองก็งุนงงว่าตนเองพูดความจริงออกไปได้อย่างไร เพิ่งรู้วันนี้เองว่านอกจากมลภาวะทางอากาศ ความหล่อก็ทำให้เซลล์สมองถดถอยได้

“คุณคิดจะหาสามีจากโปรแกรมแชทเหรอครับ” น้ำเสียงของเขาเต็มไปด้วยความแปลกใจ เธอเองก็แปลกใจไม่น้อยไปกว่าเขาที่คิดทำเรื่องบ้าๆ ได้ขนาดนี้

คำถามของนิโคลัสไม่เหมือนกับที่สุพรรณิการ์ได้มาจากลูกพี่ลูกน้องเมื่อไม่กี่วันก่อน แต่ใจความบางอย่างเหมือนกันอย่างยิ่ง

แฟนคนไทยแกยังหาไม่ได้ แกจะหาสามีฝรั่งเนี่ยนะ

การเจอกันครั้งแรกของเขาและเธอทั้งหอมทั้งหวาน การเจอกันครั้งที่สอง ไม่หอม แต่มันกำลังจะกลายเป็นความหวาน

………………

โปรดติดตามตอนต่อไป

#สามีอิมพอร์ต

        มาแล้วค่ะ สามีอิมพอร์ต มิสเตอร์นิโคลัส จะอร่อยกว่าขนมแค่ไหน ฝากติดตามด้วยนะคะ เรื่องนี้อัพยาวๆ ทุกวัน จนกว่าจะเขียนไม่ทันค่ะ555

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 92 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

98 ความคิดเห็น

  1. #84 P-Supaporn (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2562 / 13:03
    แค่เริ่มก็น่าสนุกแล้ว
    #84
    0
  2. #17 Tudtu Sujaree (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2562 / 06:16
    น่าติดตาม
    #17
    0