ยอดพธูคู่หทัย (สำนักพิมพ์สถาพร)

ตอนที่ 5 : ซานเอ๋อร์เด็กดี

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,512
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 170 ครั้ง
    25 มี.ค. 62

        ตอนพิเศษเรื่องเล่าของเด็กหญิงซานเอ๋อร์ที่ลงไว้สี่ตอนก่อนหน้านี้จะอยู่ในเล่มของ #ยอดพธูคู่แผ่นดิน นะคะ ใครยังไม่มีไปจับจองได้ค่ะ

https://www.mebmarket.com/web/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NzoiMTA3MDY2NSI7czo3OiJib29rX2lkIjtzOjU6IjYyMzI4Ijt9

บทที่ 1 ซานเอ๋อร์เด็กดี

เสียงฝีเท้าม้าหลายตัวตามด้วยเสียงลากรถม้ากับเกวียนบอกได้ว่านี่เป็นคาราวานขบวนใหญ่ หากเป็นเส้นทางหลวงหรือทางย่อยไปยังท่าเรือย่อมมิใช่เรื่องแปลกอันใด เพียงแต่ทางเส้นนี้ลงไปยังเขาอูยาอันเงียบสงบ เป็นที่ตั้งของเรือนไม่กี่หลังจึงดูแปลกตาอยู่บ้าง

“ท่านอารอง ท่านอารอง ท่านว่าพี่ใหญ่กับพี่รองจะเตรียมอะไรให้ข้าเล่น” เด็กน้อยคนหนึ่งกล่าวพลางขย่มตัวอย่างตื่นเต้นอยู่ในอ้อมอกของชายร่างใหญ่หนวดเคราครึ้มซึ่งขี่ม้านำหน้า

“ซานเอ๋อร์เจ้าตัวแสบ ไหนว่าจะเป็นเพื่อนอานำของขวัญมามอบให้อาจารย์ผู้เฒ่า ยังไม่ทันถึงที่หมายก็ถามหาของเล่นเสียแล้ว” กู่เอ่อคังปากตำหนิ แต่มือข้างหนึ่งคอยระวังไม่ให้หลานสาวตัวน้อยพลัดตกจากหลังม้าลงไป

กู่ซานอายุเพิ่งเข้าห้าขวบ แต่ไม่เพียงเฉลียวฉลาดยังรู้จักพูดจาอ่อนหวานออดอ้อนเอาใจ ต่อให้เป็นพี่ชายจอมกลั่นแกล้งสองคนยังยอมอ่อนข้อให้นางเสมอ นับประสาอะไรกับท่านอารองกู่เอ่อคังที่ไม่มีบุตรสาว ย่อมตามใจนางยิ่งกว่าบิดามารดาเสียอีก

“จุดมุ่งหมายของข้าย่อมเป็นการมาเป็นเพื่อนอารอง ปีก่อนๆ เวลาท่านไม่อยู่จวนแม่ทัพ ไปเขาอูยาหลายวัน ข้าคิดถึงท่านจนร้องไห้ทุกที” กล่าวไปนางก็ทำดวงตาน่าสงสารไปด้วย ถึงจะรู้ว่ากู่ซานจอมซุกซนแสร้งประจบเอาใจ กู่เอ่อคังก็ยังปลาบปลื้มอยู่ดี

“ซานเอ๋อร์เด็กดี เจ้าสมกับเป็นหลานรักของอารองจริงๆ” กู่เอ่อคังครองตัวเป็นม่ายไร้บุตรมาหลายปี แต่แค่มีหลานสาวผู้นี้คนเดียวเขาก็ไม่ต้องการอะไรอีกแล้ว

สองอาหลานพูดคุยกันอย่างสนุกสนาน ก่อนจะชะงักเมื่อพบความผิดปกติ เมื่อจู่ๆ ป่าเขามีเสียงโหวกเหวกอึกทึกดังก้องป่า ฟังครู่เดียวก็รู้ว่าเป็นเสียงทะเลาะวิวาท แต่เสียงเจี๊ยวจ๊าวบอกว่าเป็นเพียงเด็กๆ เท่านั้น

“เด็กบ้านไหนวิวาทกันใหญ่โต ช่างทำตัวไม่สมกับเป็นศิษย์สำนักไร้นาม”

กู่เอ่อคังกว่าตำหนิทั้งที่ยังมองไม่ถนัด เพราะหลานชายทั้งสองของเขาเป็นเด็กรู้ความนัก หากเด็กคนอื่นมีเรื่องก็จะเป็นคนเข้าไปไกล่เกลี่ย ไม่เคยก่อเรื่องให้คนที่บ้านร้อนใจสักครั้ง แต่พอชักบังเหียนม้าไปถึงที่นั่น เขาก็ถึงกับหน้าม้านเมื่อพบว่าตนเดาผิด

เด็กกลุ่มหนึ่งประมาณเจ็ดแปดคนตะโกนบ้าง ผลักกันบ้าง กลางวงล้อมมีสามร่างกำลังประจันหน้ากันอยู่ สองในสามอายุไล่เลี่ยหน้าตาคล้ายคลึง ย่อมเป็นกู่เฟยกับกู่หาน หลานชายทั้งสองที่เขาเคยคิดว่าจะไม่ก่อเรื่องอะไร ที่สำคัญดูจากรูปลักษณ์และสง่าราศีที่ไม่อาจบดบังของเด็กชายร่างผอมที่อยู่ตรงนั้น ย่อมไม่ใช่เด็กที่ควรจะวิวาทด้วย

กู่เอ่อคังเป็นทหารที่ค่อนไปทางหยาบกระด้าง มิใช่เซียนกวี ไม่ถนัดพรรณนา แต่เมื่อเห็นใบหน้าของเด็กชายอายุราวสิบสองสิบสามตรงหน้า เขากลับนึกถ้อยคำดีๆ ได้มากมาย ไม่ว่าจะโฉมปานภาพวาด เรียวคิ้วใบหลิว โครงหน้าอ่อนช้อยหยาดเยิ้ม ดวงตาดอกท้อ[1]เย้ายวน

คำว่างดงามประดิษฐ์มาเพื่อเด็กคนนี้โดยแท้ ไม่แปลกเลยที่เหล่าทโมนแห่งสำนักไร้นามจะห้อมล้อมด้วยท่าทีไม่เป็นมิตร เด็กผู้ชายวัยเยาว์มีนิสัยชอบหาเรื่องคนที่แตกต่างจากตนอยู่แล้ว

แต่ไม่ว่าจะงามเพียงใดก็ไม่ทำให้กู่เอ่อคังลืมปัญหาตรงหน้าไปได้ หรือจะพูดให้ถูกก็คือ รูปโฉมที่ไม่คล้ายคนสามัญเช่นนี้ ยิ่งทำให้เขาเอาใจใส่ต่อการแก้ปัญหา

“พวกเจ้ามีเรื่องอะไรกัน”

คำถามของกู่เอ่อคังไม่เจาะจงกล่าวโทษผู้ใด แต่เด็กชายแปลกหน้ากลับหรี่ตามองเขาด้วยความระแวง ก่อนจะเปลี่ยนเป็นสนใจเมื่อเห็นว่าในวงแขนของเขามีบางคนกำลังจ้องกลับอย่างไม่ลดละ

“ท่านอารอง!!!” กู่เฟยหันมาเห็นกู่เอ่อคังก็เผยสีหน้าประหลาดใจ ไม่คาดคิดว่าจะถูกอารองพบเห็นพฤติกรรมเกเร แต่แล้วก็ควบคุมสติอย่างว่องไว สะกิดน้องชายข้างกายอย่างแนบเนียนเตือนให้กู่หานหยุดปาก ก่อนจะชิงเล่าเรื่องราวเอง

“ไม่ได้มีเรื่องกันขอรับ แค่เพียงแลกเปลี่ยนวรยุทธิ์”

สีหน้าของเด็กทั้งหมดที่ไม่น่าดูอยู่แล้ว พอได้ยินกู่เฟยที่กึ่งๆ เป็นหัวหน้าพูดเช่นนี้ ก็ยิ่งย่ำแย่มากขึ้น แต่ก็ยังออกปากไปทางเดียวกัน ส่วนเด็กที่อยู่กลางวงซึ่งอายุมากกว่าและดูไม่เข้ากับผู้ใดเลย ปรับสีหน้าอย่างว่องไว เพราะรู้ว่าข้อแก้ต่างนี้ดีที่สุด เขาเองก็ไม่อยากจะมีเรื่องพัวพันจนโดนอาจารย์ผู้เฒ่าลงโทษ หลังจากสบตาอย่างรู้กันกับกู่เฟยที่เพิ่งปะทะฝีปากกันเมื่อครู่ เขาก็ก้าวเดินมาตรงหน้ากู่เอ่อคังพลางประสานมือคารวะ

“จริงเช่นที่คุณชายใหญ่กู่กล่าวมา ท่านคงเป็นรองแม่ทัพกู่เอ่อคัง ข้าหงจูเชวี่ย ได้พบหน้ารองแม่ทัพกู่ถือเป็นวาสนา”

ชื่อจูเชวี่ย ไม่คุ้นหูกู่เอ่อคัง แต่แซ่หง คุ้นเคยกับเขายิ่งนัก เพราะเป็นแซ่ของเจ้าแผ่นดิน ดังนั้นเขาจึงไม่รีรอที่จะตวัดกายลงจากหลังม้า ทำความเคารพกลับ

“มิกล้าๆ กระหม่อมกู่เอ่อคังคารวะ...” เขาเคยได้ยินข่าวที่ยังไม่ยืนยันแจ้งมาว่าฮ่องเต้จะส่งองค์ชายสิบสามมาที่นี่ แต่ไม่แน่ใจว่าจะเป็นความลับเพียงใด ควรจะเปิดเผยต่อหน้าผู้อื่นหรือไม่ ขณะกล่าวอย่างลังเลก็ถูกตัดบทอย่างสุภาพทว่าเฉียบขาด

“ท่านรองแม่ทัพมากมารยาทไปแล้ว คุณชายอย่างข้าไหนเลยจะรับการคารวะจากท่านได้”

เพียงไม่กี่ประโยค กู่เอ่อคังก็เข้าใจความนัยของหงจูเชวี่ย ว่าฮ่องเต้ส่งเขามาเป็นการลับ เพราะเหตุนี้เขาจึงไม่รู้จะกล่าวอย่างไรต่อดี แต่กู่ซานที่สะบัดตัวจากอ้อมอกของผู้เป็นอาลงมายืนข้างๆ มองคนนั้นทีคนนี้ที ไม่เข้าใจอะไรเลย จึงวิ่งไปหาพี่ชายทั้งสอง มือหนึ่งกุมมือกู่เฟย อีกมือกุมมือกู่หาน แล้วเจื้อยแจ้วถาม

“พี่ใหญ่ พี่รอง เจ้าเด็กหน้าขาวคนนี้หาเรื่องอะไรพวกท่าน” นั่นเป็นประโยคแรกที่กู่ซานใช้ทักทายหงจูเชวี่ย

......................................

โปรดติดตามตอนต่อไป

#ยอดพธูคู่หทัย

        ซานเอ๋อร์ตัวแสบ เจอหน้าปุ๊บก็หาเรื่องปั๊บ แต่ถ้าใครจะสงสารหงจูเชวี่ย สะสมเอาไว้รอตอนต่อๆ ไปนะคะ แล้วค่อยมาดูว่าควรสงสารไหม555

        สำหรับใครที่ยังไม่เคยอ่านความเป็นมาของสกุลกู่และสกุลหง ฝาก #ยอดพธูคู่แผ่นดิน ด้วยนะคะ แล้วอาจจะยิ่งรักกู่ซานกับหงจูเชวี่ย

https://www.mebmarket.com/web/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NzoiMTA3MDY2NSI7czo3OiJib29rX2lkIjtzOjU6IjYyMzI4Ijt9

แต่ถ้าใครมีแล้วและอยากอ่านอะไรใหม่ๆ แนะนำผลงานใหม่ที่เพิ่งจะวางแผง #ขันทีตัวปลอมจอมใจตัวจริง ค่ะ

https://www.mebmarket.com/web/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NzoiMTA3MDY2NSI7czo3OiJib29rX2lkIjtzOjU6IjkxODg1Ijt9

ป.ล. เรื่องนี้จะอัพ ทุกวันจันทร์ พุธ ศุกร์ นะคะ  แว่นคิดเสมอว่าจะเขียนเยอะๆ แล้วค่อยอัพ แต่ก็ได้แค่คิด555



[1] ดวงตาดอกท้อ หมายถึงดวงตาโตแต่เรียวยาว หางตาชี้ขึ้น ทำให้ดูเป็นคนเจ้าชู้ หรือถึงขั้นมีเสน่ห์ยั่วยวนโดยธรรมชาติ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 170 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

235 ความคิดเห็น

  1. #193 Kamo (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2562 / 11:44

    เอาแล้วงัย

    #193
    0
  2. #144 pemipond (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2562 / 16:31

    โถถถ โดนรับน้องไปแล้ว คงจะผ่านด่านมาหาน้องยากแล้ว มีเรื่องกับพี่เค้าขนาดนี้

    #144
    0
  3. #10 NatthayaSrichan (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 25 มีนาคม 2562 / 12:25
    สอยมาเก็บละค่า ขอบกู่ซาน
    #10
    0
  4. #9 mooklinlava2505 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 25 มีนาคม 2562 / 09:18
    โด่..ไรต์อะ ทำงี้ได้ไง?เราอุตส่าห์รอ ลงมาด้ายแค่จึ๋งเดียวใจร้ายยยยยย
    #9
    0
  5. #8 OuWate (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 25 มีนาคม 2562 / 07:31
    โอ้ยยยยน้องงงงง
    #8
    0