ยอดพธูคู่หทัย (สำนักพิมพ์สถาพร)

ตอนที่ 46 : ยอมทำตามแผนการ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 998
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 68 ครั้ง
    8 ก.ค. 62

ไม่ว่าจะได้รับคำสั่งใด โต้วสือไม่เคยขมวดคิ้วนิ่วหน้า แต่คำสั่งใหม่ของกู่ซาน ทำเอาเขาอยากจะเอาศีรษะโขกข้างฝาหลายๆ ที

“แผนแหวกหญ้าให้งูตื่น โดยให้ข้าแกล้งทำเป็นหลุดเผยตัวว่าเป็นทหารแดนเหนือที่คุมการค้ามาหยั่งเชิงงั้นหรือ” โต้วสือไม่เข้าใจจริงๆ หากจะเปิดเผยตัวจริง เหตุใดต้องปิดบังว่าเป็นคาราวานสกุลหงมาถึงนี่

“ให้ท่านโต้วเปิดเผยตนเพียงผู้เดียว หาได้รวมข้ากับซานเอ๋อร์ไม่” หงจูเชวี่ยอธิบายก็เหมือนไม่อธิบาย

คิ้วของโต้วสือใกล้จะรวมเป็นกระจุกเดียวกันกลางหน้าผากแล้ว กู่ซานทนรอให้เขาเข้าใจเองไม่ได้ จึงอธิบายช้าๆ ทีละขั้นตอน

“ต่อให้เป็นเมืองโจรสลัด แต่ถ้าไม่มีคนอยู่เลยจะยังเรียกว่าเมืองอีกหรือ ถ้าสังเกตให้ดี พวกเขายังรักษาสมดุลในเมือง มีการค้าขายอยู่เช่นเดิม เพียงแต่ย่อหย่อนในทางทะเล ดังนั้นการที่มีพ่อค้าคาราวานจากแดนเหนือมาขายของที่นี่ย่อมเป็นเรื่องปกติ แต่พ่อค้าจะเปิดเส้นทางใหม่ได้ หากไม่มีเส้นสายก็ย่อมจะต้องมีเบื้องหลังที่แข็งแกร่ง”

“อย่างเช่นขุนนางทหารใช่หรือไม่” ในที่สุดโต้วสือก็ค้นพบความฉลาดของตนเสียที แต่เขายังคิดต่อไม่ได้ กู่ซานก็ชิงขยายความป้องกันการเสียเวลา

“แต่ความแตกต่างของเมืองแห่งนี้ก็คือขุนนางทหารเป็นสหายกับโจร พวกเขากินเงินส่วนแบ่งในการปล้นชิงพ่อค้าวาณิช หากมีทหารของที่อื่นเข้ามาสอดส่องอะไรจะเกิดขึ้น”

“ปิดปากเสีย” โต้วสือตอบอย่างฉับไว ก่อนจะหน้าแดงเพราะเสียงหัวเราะของหงจูเชวี่ย

“ถ้าฆ่าขุนนางจากพื้นที่อื่น ยังกลัวว่าความลับจะไม่ถูกเปิดโปงอีกหรือ”

“หนึ่งคือปิดบัง สองคือดึงเข้ามาเป็นพวกเดียวกัน”

กู่ซานทนเห็นหงจูเชวี่ยกลั่นแกล้งลูกน้องของตนไม่ไหวจริงๆ แต่ยังดีที่เขาเองก็แค่หยอกเย้าพอหอมปากหอมคอ

“และข้าเชื่อว่าพวกเขาจะเลือกทางที่สอง ดังนั้นเมื่อซานเอ๋อร์ใช้สินค้ามาบังหน้า ส่วนใหญ่เป็นของประเภทยาและใบชา ซึ่งพวกนี้จะขายได้ราคากับกองเรือ กลุ่มโจรก็จะมายื่นข้อเสนอกับเจ้า เช่นให้นำสินค้าไปขายได้เพียงเจ้าเดียว โดยปราศจากการรบกวน แลกกับค่าผ่านทาง”

“นั่นคือการกรรโชกทรัพย์ไม่ใช่หรือ” ดึงเป็นพวกเดียวกันตรงไหน โต้วสือไม่เข้าใจสักนิด แต่วันนี้หงจูเชวี่ยอารมณ์ดีพอจะแถลงไขให้เขาฟัง

“ให้เจ้าสามารถค้าขายกับกลุ่มโจรได้เงินงามๆ ไม่เรียกว่ารับเข้าเป็นพวกเดียวกันจะเรียกว่าอะไร เท่านั้นยังไม่พอ อีกทางก็ให้เจ้ารับของที่พวกเขาปล้นชิงมาไปขายต่อในราคาย่อมเยา เช่นนี้เจ้าก็จ่ายเพียงเล็กน้อย แต่ได้กำไรก้อนโตกลับไป ไม่คิดว่ามันคุ้มค่าหรือไร”

ใบหน้าของโต้วสือพยักตามการบรรยายวิถีค้าขายแบบโจรของหงจูเชวี่ย ฟังๆ แล้วหากเขาเป็นขุนนางโฉด ทำเช่นนี้ก็ร่ำรวยได้อย่างว่องไว มิน่าคนถึงหันไปเป็นโจรกันง่ายนัก

คิดๆ แล้วเขาก็นึกดีใจที่คนตรงหน้าเป็นฮ่องเต้ หากเปลี่ยนเป็นฝ่ายอธรรม แผ่นดินคงหาความสงบสุขไม่ได้เป็นแน่

“แล้วท่านหงจะรับบทบาทใดกัน” โต้วสือระมัดระวังตัวเป็นอย่างมาก ประกอบกับเดินทางร่วมกันมานาน จนไม่เผลอหลุดปากเรียกแทนตัวหงจูเชวี่ยว่าฝ่าบาท

“ข้าก็ยังเป็นเถ้าแก่หงเช่นเดิมอย่างไรเล่า”

หงจูเชวี่ยตอบเสียงกังวาน พลางยักคิ้วปรายตาไปทางกู่ซานแล้วแนะนำด้วยความภาคภูมิใจ ไม่สนดวงตาที่หรี่ลงด้วยความประสงค์ร้ายของนางสักนิด

“ส่วนนั่นก็หงซื่อ ภรรยาของข้า”

การที่หงจูเชวี่ยยอมทำตามแผนการของกู่ซานมาตลอดก็เพราะยินดีมอบสถานะนี้ให้แก่นาง

  

 

......................................

โปรดติดตามตอนต่อไป

#ยอดพธูคู่หทัย

        ข่าวดีค่ะ นิยายเข้าโรงพิมพ์แล้วนะคะ อีกไม่เกินสองสัปดาห์น่าจะได้เห็นเล่มกัน ส่วนอีบุ๊กจะตามมาติดๆ รอนิดนะคะ

        สำหรับใครที่อยากอ่านวีรกรรมความเป็นมาของเฮียเต้ ติดตามได้ที่ #ยอดพธูคู่แผ่นดิน นะคะ


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 68 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

235 ความคิดเห็น