ยอดพธูคู่หทัย (สำนักพิมพ์สถาพร)

ตอนที่ 41 : จะมาถึงเมื่อใด

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,687
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 77 ครั้ง
    12 มิ.ย. 62

“ทรัพย์สินเงินทองที่ข้าควรได้รับ แลกกับการปกปิดชาติกำเนิดของเจ้านับว่าคุ้มค่ามิใช่หรือ”

ข้อต่อรองของหงเหลียงเจ๋อเหมือนคมหนามพิษเกี่ยวแทงอวัยวะภายในของหงหนานปิง จะกระชากออกก็ไม่ได้ จะปล่อยทิ้งเอาไว้ก็ไม่ดี นับจากไปพบหน้าบิดาที่ไม่อาจเรียกว่าบิดาผ่านมาหนึ่งคืนกับหนึ่งวัน อ๋องหนุ่มก็เก็บตัวครุ่นคิดว่าจะทำเช่นไรดี

เขามิได้โง่งมจนมองเจตนาร้ายของอีกฝ่ายไม่ออก ครั้งนี้ต่อรองขอเพียงเงินทอง วันหน้ามีแต่จะมากขึ้นไม่มีทางน้อยลง หากจะหาให้มากพอกับความโลภของหงเหลียงเจ๋อ หงหนานปิงมีแต่จะต้องครอบครองทรัพย์สินของทั้งแผ่นดิน แล้วใครล่ะจะมีสิทธิ์นั้นนอกจากฮ่องเต้

หนำซ้ำเป้าหมายสุดท้ายที่แฝงเร้นเอาไว้ของอดีตองค์ชายรอง หรือผิงอ๋องก็คือการครองบัลลังก์โดยมีบุตรชายนอกสมรสเป็นหุ่นเชิด

หากเขาไม่ยอมให้บิดากระทำตามใจอีกฝ่ายคงเอาชาติกำเนิดของเขามาข่มขู่ ถึงขั้นนั้นเขาจะทำเช่นไร เพราะเป็นเรื่องกลืนไม่เข้าคายไม่ออกของตน หงหนานปิงจึงเหมือนถูกปิดตามองหาหนทางออกจากปัญหาไม่เจอ ได้แต่ใช้แผนถ่วงเวลาไปวันๆ

ถ้าหงจูเชวี่ยอยู่ในเมืองหลวง หงหนานปิงยังขอคำปรึกษาได้ ไม่สิ หากฮ่องเต้อยู่ในเมืองหลวง อดีตองค์ชายตกอับผู้หนึ่งหรือจะกล้าเหิมเกริมเพียงนี้ ยิ่งคิดก็ยิ่งโมโห โกรธทั้งตัวเองที่ไร้ความสามารถและโกรธคนผู้นั้นที่ไร้ความรับผิดชอบละทิ้งหน้าที่ จนอัดอั้นตันใจไปหมด

“ฎีกาเร่งด่วนต้องส่งคืนภายในวันนี้นะพ่ะย่ะค่ะ” เต้อซาซึ่งถวายงานอยู่ไม่ไกลเอ่ยเตือน ดึงหงหนานปิงออกจากภวังค์ความคิดของตน

“แต่ได้เวลาเสวยพระกระยาหารเที่ยงแล้ว ท่านอ๋องต้องรักษาพระวรกายด้วยนะพ่ะย่ะค่ะ” ฉางเฉินเตือนอีกเสียง แต่เป็นอีกเรื่อง

หงหนานปิงฟังสองผู้เฒ่าร้องเตือนแล้วหัวหมุนนิดๆ แต่ส่วนลึกก็ในใจก็ปลาบปลื้มยินดีที่มีคนคอยห่วงใยในทุกเรื่องราวเช่นนี้ และลึกยิ่งกว่านั้นคือความริษยาที่มีต่อหงจูเชวี่ย ซึ่งได้รับความรักความภักดีจากเต้อซาและฉางเฉินโดยปราศจากเงื่อนไข

หรือข้าจะปรึกษาพวกเขาดี หงหนานปิงถามตนเองแล้วก็ได้คำตอบในทันทีว่า ไม่ได้

คนที่เต้อซากับฉางเฉินจงรักภักดีก็คือหงจูเชวี่ย ทั้งสองจะไม่ยอมให้ผู้ใดก่อปัญหาให้กับฮ่องเต้ที่พวกเขาดูแลมาตั้งแต่เยาว์วัยเด็ดขาด และวิธีที่เด็ดขาดในการกำจัดงูพิษแฝงเร้นเช่นหงเหลียงเจ๋อก็คือสังหาร 

หากหงหนานปิงอำมหิตเช่นที่ควรจะเป็น เขาก็ควรจัดการหงเหลียงเจ๋อมิให้เป็นภัยคุกคามทั้งเบื้องบนเบื้องล่างเช่นนี้ แต่เขาไม่เหี้ยมพอ เพราะติดคำว่าบิดาของตน ต่อให้คนผู้นั้นไม่เคยทำหน้าที่ หนำซ้ำยังจะฉกฉวยประโยชน์จากเขา ความรู้สึกผิดชอบชั่วดี จึงกลายเป็นปัญหาที่หงหนานปิงไม่อาจสะสาง

“สีหน้าท่านอ๋องไม่สู้ดี หรือจะตรากตรำงานหนักเกินพ่ะย่ะค่ะ อย่าหาว่าบ่าวปากมากเลย ไม่มีอะไรสำคัญไปกว่าร่างกายของตนนะพ่ะย่ะค่ะ” ฉางเฉินกำกับเหล่าขันทีน้อยให้ลำเลียงอาหารกลางวันมาตั้งโต๊ะ ปากก็คอยเตือนให้หงหนานปิงดูแลสุขภาพไปด้วย

คำพูดและการกระทำของฉางเฉินละม้ายคล้ายเวลาที่ปฏิบัติต่อหงจูเชวี่ย ชวนให้หงหนานปิงที่เติบโตมาโดยปราศจากคนมอบความจริงใจให้รู้สึกดีไม่น้อย แต่ก็อดเปรียบเทียบระหว่างตนกับผู้เป็นอาแท้ๆ ไม่ได้ พบว่าต่อให้ได้รับความห่วงใย ก็ไม่เหมือนกับที่อีกฝ่ายได้รับเสมอ เรื่องที่ลังเลจะพูดหรือไม่พูดดีจึงถูกพับเก็บเอาไว้ในใจ

“ข้าจะส่งจดหมายหากุนซือกู่ไปกว่าเดือนแล้ว แต่ไม่ได้รับจดหมายตอบจากฝ่าบาทเลย จะมีเรื่องใดเกิดขึ้นหรือไม่”

ระหว่างเดินไปนั่งโต๊ะอาหารกลางวัน หงหนานปิงก็ผายมือเชิญคนสนิทของฮ่องเต้ไปร่วมโต๊ะพร้อมกับเอ่ยปากถามไปด้วย

เจตนาของหงหนานปิงก็คืออยากให้อาสิบสามกลับมาโดยเร็ว ตำแหน่งผู้สำเร็จราชการเป็นเหมือนเผือกร้อนในมือ ทำดีก็เสมอตัว แต่หากผิดพลาดขึ้นมา ผลลัพธ์คงหนักหนา ที่สำคัญเขาไม่อยากให้หงเหลียงเจ๋อมาจดจ้องเอาผลประโยชน์จากเขา

ขอเพียงหงจูเชวี่ยกลับมา จะยังมีใครกล้าทำเรื่องชั่วร้ายใต้เปลือกตาฮ่องเต้ผู้นั้นอีก ขอเพียงเหนือหัวกลับมา เขาก็จะปลดวางภาระผู้สำเร็จราชการ และอาจจะขออนุญาตออกไปเป็นอ๋องว่างงานในเมืองห่างไกล

แต่คำพูดเหล่านี้พอออกจากปากของหงหนานปิง กลับดูเหมือนว่าอ๋องผู้นี้มีเจตนาอื่นแอบแฝง

“ฝ่าบาทเสด็จเป็นการลับ คงไม่สะดวกในการรับส่งสารพ่ะย่ะค่ะ”

เต้อซาลอบสบตาฉางเฉินก่อนตอบ กิริยาเล็กๆ น้อยๆ นั่นหาได้รอดพ้นสายตาหงหนานปิง และแทบจะทำให้เขาอดถอนใจออกมาดังๆ ไม่ได้

พวกเขาไม่เชื่อใจข้า ความรู้สึกเจ็บแปลบทำร้ายจิตใจยิ่งนัก แต่หงหนานปิงเพียงหลุบตาแสร้งทำเป็นไม่เห็น หวังเพียงความจริงใจของตนจะชะล้างอคติที่ทุกคนมีต่อเขาไปในวันหนึ่ง

เพียงแต่วันนั้นจะมาถึงเมื่อใด และจะมาถึงหรือไม่

 

......................................

โปรดติดตามตอนต่อไป

#ยอดพธูคู่หทัย

        น่าสงสารสุดในเรื่องคงไม่มีใครเกินหงหนานปิงเป็นแน่ และกว่าจะจบเรื่องคงต้องโดนอะไรอีกเยอะ ขอกำลังใจให้ท่านอ๋องด้วยนะคะ

        ขอแจ้งข่าวร้ายค่ะ สืบเนื่องจากตอนนี้แว่นกำลังตรวจแก้งานอยู่ แน่นอนว่าผิดเยอะมากกกกกกถึงมากที่สุด โดยเฉพาะเรื่องไทม์ไลน์ ดังนั้นจะของดอัพชั่วคราวนะคะ คืบหน้ายังไงจะรีบแจ้งค่ะ

        ต้องขอขอบคุณเพื่อนๆ ที่ติดตามนะคะ และต้องขอโทษด้วยค่ะ อย่าเพิ่งอันฟอลโล่กันนะคะ พรีสสสสส

ฝาก โหลด #ขันทีตัวปลอมจอมใจตัวจริง ในรูปแบบ E-Book ด้วยนะคะ

https://www.mebmarket.com/web/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NzoiMTA3MDY2NSI7czo3OiJib29rX2lkIjtzOjU6IjkxODg1Ijt9

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 77 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

235 ความคิดเห็น

  1. #182 miNAMizu (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2562 / 18:36
    สงสารอาปิง เฮียเต้ยังมีน้องกู้แต่อาปิงไม่มีใครเลย
    #182
    0
  2. #181 Sweetsmile2557 (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2562 / 13:57

    อาปิงน่าสงสาร ตัวคนเดียวชัดๆเลย

    #181
    0
  3. #180 Goody2526 (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2562 / 13:26
    ตอนก่อนสงสารเฮียเต้ สงสารกุนซือ ตอนนี้สงสารท่านอ๋อง

    เออๆ เอาเข้าไป
    #180
    0
  4. #179 mee_pa (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2562 / 08:22
    สงสารน้องปิง
    #179
    0