ยอดพธูคู่หทัย (สำนักพิมพ์สถาพร)

ตอนที่ 4 : ตอนพิเศษ เรื่องเล่าของเด็กหญิงซานเอ๋อ (4)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,577
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 140 ครั้ง
    22 มี.ค. 62

ย้ำกันอีกครั้งว่าตอนพิเศษเรื่องเล่าของเด็กหญิงซานเอ๋อ มีอยู่ใน #ยอดพธูคู่แผ่นดิน ยังสามารถสั่งซื้อได้ค่ะ แต่ถ้าอยากอ่านเรื่องราวเต็มๆ จากมุมมองของสองคู่ปรับ กดติดตาม #ยอดพธูคู่หทัย รับรองว่าไม่ผิดหวังค่ะ

https://writer.dek-d.com/dek-d/writer/view.php?id=1932874

 

ตอนพิเศษ เรื่องเล่าของเด็กหญิงซานเอ๋อ (4)

ข้าเอาชนะองค์ชายปีศาจได้แล้ว เขาช่างเซ่อซ่านัก ผลัดหลงเข้าไปในค่ายกลของข้าแล้วหาทางออกไม่ได้ พี่ใหญ่กับพี่รองหัวเราะเยาะเขาดังลั่น ข้าหน้าบานด้วยความภาคภูมิใจ แต่ท่านอารองกลับดุข้าใหญ่โต

ตั้งแต่จำความได้ ท่านอารองไม่เคยตำหนิข้าสักครั้ง ข้าน้อยใจจนน้ำตาคลอ ต้นเหตุเพราะองค์ชายสิบสามหงจูเชวี่ย ปีหน้าข้าจะเล่นงานเขาให้เจ็บกว่านี้

ก่อนกลับบ้านพี่ใหญ่กับพี่รองมอบของเล่นให้ข้ามากมาย องค์ชายปีศาจใช้จังหวะนั้นมอบตุ๊กตาสำริดเท่าตัวคนให้ข้า แต่ข้าเมินหน้าหนี หนำซ้ำยังดุว่าเขาหลายคำ ท่านอารองถึงกับเงื้อมมือคิดจะตีข้าต่อหน้าคนอื่น ข้าน้ำตาร่วงด้วยความโกรธ ข้าไม่ผิดสักนิด องค์ชายสิบสามต่างหากหาเรื่องพวกพี่ๆ ก่อน เป็นท่านอารองไม่ยุติธรรม เข้าข้างคนนอก ไม่เหมือนดังที่เขาสอนข้าว่าพี่น้องต้องออกหน้าช่วยเหลือกัน

ท่านอารองประกาศว่าข้าดื้อรั้นไม่สำนึกผิดเช่นนี้ปีหน้าจะไม่พามาพบหุบเขาอูยาอีก ข้ารีบคุกเข่าขอโทษองค์ชายสิบสามทันที ลูกผู้ชายยืดได้หดได้ ถึงข้าเป็นเด็กหญิงก็รู้จักสถานการณ์

ท่านอารองเห็นท่าทางอ่อนน้อมของข้าจึงยอมให้อภัยบอกคราวหน้าอย่าได้ทำอีก

องค์ชายลูบหัวข้าหัวเราะฮาๆ บอกซานเอ๋อน่ารัก ข้าไม่ชอบให้เขาเรียกว่าซานเอ๋อ ไม่ชอบให้เขาลูบหัวเหมือนลูกสุนัข แต่ข้าเฉลียวฉลาดย่อมรู้ว่าไม่ควรกัดมือเขาให้ขาด

บุญคุณบางครั้งอาจลืมทดแทน แต่ความแค้นอย่างไรก็ต้องชำระ ความแค้นในปีนี้ ข้าจะเอาคืนในปีหน้า

น่าเสียดาย ท่านอารองนำเรื่องไปบอกท่านพ่อ ท่านพ่อบอกท่านแม่ ท่านแม่บอกอาจารย์ตู้ นับจากนั้นไม่มีใครสอนวิชาค่ายกลให้ข้าอีก หนำซ้ำอาจารย์ยังเพิ่มเนื้อหาวิชาคุณธรรมเข้ามา บอกผู้รู้วิชาไม่ควรทำตัวเยี่ยงอันธพาล ให้ข้าลดเวลาเล่นสนุกลงหนึ่งชั่วยาม ท่องตำราน่าเบื่อวันละครึ่งชั่วยาม ส่วนอีกครึ่งชั่วยามเพิ่มไปในการเรียนเย็บปัก

ข้าทรมานยิ่งนัก ความแค้นใหญ่หลวงไม่อาจเลิกรา ข้าต้องให้องค์ชายปีศาจได้ชดใช้

ปีต่อมา แม้จะศึกษาเรื่องค่ายกลด้วยตนเอง แต่องค์ชายปีศาจก็ยังไม่ใช่คู่มือของข้า เขาไม่โวยวายอีก ปล่อยให้ข้ากลั่นแกล้งจนหนำใจ ข้ารู้สึกผิดเล็กน้อย เพราะพี่ใหญ่กับพี่รองบอกว่าองค์ชายสิบสามไม่เคยเรียนวิชายุทธ์ขั้นสูง รวมถึงค่ายกลมาก่อน

แบบนี้จะถือว่าข้าเป็นผู้ใหญ่รังแกเด็กใช่หรือไม่ เอาเถอะ ปีหน้า หากเขาไม่แกล้งพวกพี่ชายของข้า ข้าจะเบามือกับเขา

เฮ้อ... ทั้งที่ตั้งตารอมาตลอดปี องค์ชายปีศาจกลับออกจากสำนักไร้นามเสียแล้ว แบบนี้ข้าจะนำวิชากลั่นแกล้งไปใช้กับผู้ใด

 

 

พี่ใหญ่กลับมาอยู่บ้านไม่นานก็ต้องจากไปอีก ท่านพ่อบอกว่าบุตรชายสกุลกู่อายุสิบสองก็ต้องหัดเข้าสู่สนามรบ

ข้าแอบเห็นท่านแม่กังวลจนเหม่อลอย แอบได้ยินท่านพ่อปลอบโยนว่าพี่ใหญ่ไปเป็นทหารรับใช้ไม่ต้องออกสู้ศึก ถึงอย่างนั้นข้าก็ยังกลัวอยู่ดี พวกทหารรับใช้ในจวนบอกว่าการศึกไร้เมตตา แม้แต่ทหารเด็กก็ยังตายทุกวัน ข้าได้ยินแล้วหวั่นกลัวยิ่งนัก ไม่อยากให้พี่ใหญ่ได้รับอันตราย

ตกกลางคืน ข้าแอบย่องไปหาพี่ใหญ่ เขาไม่ดุข้า แต่อธิบายแบบเดียวกับท่านพ่อว่าเขาไปเป็นทหารรับใช้ ย่อมไม่มีอันตราย ข้าขอสัญญาให้เขารับปากว่าจะไม่ออกรบจนกว่าอายุสิบห้า เขาไม่รับปาก ข้าลดเป็นอายุสิบสี่ เขาก็ไม่รับปาก ข้ายังดื้อดึงต่อรองเป็นอายุสิบสามเขาก็ไม่รับปาก ข้าลดมากกว่านี้ไม่ได้แล้วเพราะเขาอายุสิบสอง

สุดท้ายจึงใช้แผนบีบน้ำตาอ้อนวอนขอให้เขารับปากว่าปีนี้จะไม่ออกสู่สมรภูมิ พี่ใหญ่ดึงข้าไปกอดปลอบ บอกไม่ต้องกลัว เขาจะปลอดภัยกลับมาแน่นอน

ข้าไม่โง่ ย่อมสังเกตว่าเขาไม่รับปากเรื่องออกรบ แต่พี่ใหญ่เป็นคนรักษาสัญญา ข้าจึงเชื่อว่าเขาจะไม่เป็นอันตรายอันใด

เฮ้อ... ความห่วงใยทำให้ข้าโดนตีก้นอีกแล้ว ทำไมท่านแม่ถึงรู้ตลอดว่าข้าแอบย่องไปไหน

 

 

พี่ใหญ่โกหกข้าเป็นครั้งแรก เขาไม่เพียงออกไปรบ ยังบาดเจ็บจนต้องกลับมาพักฟื้นที่บ้านเพราะถูกพิษ ข้าโกรธจนไม่อยากเจอหน้าเขา แต่ก็ห่วงจนต้องมายืนเฝ้าหน้าห้องของเขาทั้งวัน พี่ใหญ่ขอโทษข้า แต่ไม่สัญญาเรื่องจะไม่บาดเจ็บจากสงครามอีก

เฮ้อ.... ข้าต้องเติบโตโดยไว อีกสองปี พี่รองก็ต้องไปเรียนรู้ในกองทัพ เขาไม่รู้จักหลบหลีกอันตรายยิ่งกว่าพี่ใหญ่เสียอีก ควรมีกุนซือฉลาดๆ เช่นข้าคอยดูแล

 

 

ทุกคราวเวลามีจดหมายจากพี่ใหญ่ ท่านแม่จะเบิกบานมาก จัดเตรียมสิ่งของที่พี่ใหญ่ต้องการฝากทหารส่งสารกลับไปให้พี่ใหญ่ แต่คราวนี้กลับลากท่านพ่อกับท่านอารองเข้าห้องหนังสือปรึกษาหารือกันเกือบชั่วยาม น่าแปลก ทำไมไม่เรียกข้าเข้าไปด้วย

ไม่มีความลับใดที่ข้าสืบเสาะมาไม่ได้ ถึงแม้จะต้องกระทำผิดแอบเข้าไปอ่านจดหมายของท่านแม่ก็ตาม แต่นั่นไม่จำเป็น ทหารส่งสารปากมาก เล่าให้ทหารรับใช้ในจวนฟัง จากนั้นก็ถึงหูสาวใช้ แล้วย่อมถึงหูข้าในที่สุด เรื่องใหญ่ที่ทำให้ท่านพ่อ ท่านแม่ ท่านอารองกลัดกลุ้มก็คือพี่ใหญ่ให้คำมั่นกับเด็กหญิงผู้หนึ่งว่าจะตบแต่งด้วย

แต่งงานหรือ ข้าอายุเจ็ดขวบ แต่ก็รู้ว่าการวิวาห์สมควรได้รับความเห็นชอบจากพ่อแม่ พี่ใหญ่ไม่ใช่คนวู่วาม เหตุใดจึงตัดสินใจโดยพลการ

สุดท้ายเก็บความสงสัยไม่ไหว แอบไปถามท่านอารอง ตอนแรกท่านอารองดุข้า แต่เช่นเคยที่ข้าเป็นหลานที่ท่านอารองรักที่สุด จึงยอมเล่ารายละเอียดที่เด็กไม่ควรรู้ให้ข้าฟัง แต่ข้าก็ยังไม่เข้าใจอยู่ดี ข้าต้องรู้ให้มากกว่านี้

พวกสาวใช้บอกว่าท่านหญิงอ้วนเตียวอายุเพียงเก้าขวบก็รู้จักใช้มารยาสาไถย แสดงว่าเป็นนางจิ้งจอกน้อย ข้าไม่ชอบการเปรียบเปรยนี้ เพราะท่านพ่อกับท่านอารองก็ชอบบ่นว่าข้าเป็นจิ้งจอกน้อยตัวแสบ พวกทหารรับใช้บอกว่าวีรบุรุษยากจะฝ่าด่านหญิงงาม ข้าไม่ชอบคำพูดเหล่านี้เช่นกัน แต่ก็คิดว่าทั้งสาวใช้และทหารรับใช้พูดถูก แม้แต่ข้าซึ่งเป็นน้องสาวอายุน้อยกว่าหลายปี บีบน้ำตาไม่กี่หยดก็ทำให้พี่ใหญ่ใจอ่อน แล้วเด็กหญิงแปลกหน้าจะหลอกล่อเขาไม่สำเร็จได้อย่างไร พี่ใหญ่เป็นคนห้าวหาญ แต่นั่นไม่เกี่ยวกับการรู้เท่าทันสตรี แบบนี้พี่ชายของข้าย่อมเสียเปรียบ การวิวาห์เป็นเรื่องใหญ่ ข้าต้องจัดการไม่ให้เขาค้าขายขาดทุนชั่วชีวิต

หลังจากขบคิดเรื่องนี้อยู่หลายวัน ข้าก็ตัดสินใจว่าในเมื่อข้าไม่ชอบท่านหญิงอ้วนเตียว เพราะนางใช้มารยาหลอกล่อพี่ใหญ่ ก็ควรจัดการไม่ให้นางมาเป็นพี่สะใภ้ อีกหลายปีกว่าพี่ใหญ่จะสามารถเข้าพิธีวิวาห์ ก่อนหน้านั้นข้าต้องหาทางขัดขวาง พี่ใหญ่บอกว่าข้าเฉลียวฉลาดกว่าเขา ข้าจะต้องหาผู้หญิงที่เหมาะสมกับเขาให้ได้

จริงสิ สตรีที่คู่ควรมาเป็นพี่สะใภ้ของข้าควรเป็นสตรีแบบท่านแม่ คิดได้ดั่งนั้นข้าก็เบิกตามองหา สักวันข้าจะหาพี่สะใภ้ให้พี่ใหญ่เอง รวมถึงสอบถามท่านแม่ว่านับอย่างไรจึงจะถือว่าเป็นสตรีที่ดี นับแบบไหนถึงจะถือว่าเป็นนางจิ้งจอก

เฮ้อ... แผนการนี้ไม่ควรบอกท่านแม่เลย ข้าถูกตีก้นจนช้ำอีกแล้ว

เฮ้อ... แผนการนี้ควรเตรียมเอาไว้ให้พี่รองด้วย ต่อไปพี่สะใภ้ทุกคนต้องผ่านการเห็นชอบจากข้า เพราะแม้จะเป็นเด็กหญิง แต่ข้าซานเอ๋อก็เฉลียวฉลาดกว่าพวกพี่ๆ ยิ่งนัก

............................

โปรดติดตามในฉบับเล่ม

จบตอนพิเศษของซานเอ๋อร์แล้วนะคะ ส่วนฉบับเต็มตอนนี้กำลังปั่นอยู่ค่ะ555 อย่าลืมกดติดตาม #ยอดพธูคู่หทัย นะคะ จะเริ่มอัพวันจันทร์ที่ 25 มีนาค่ะ

https://writer.dek-d.com/dek-d/writer/view.php?id=1932874

ตอนนี้ #ขันทีตัวปลอมจอมใจตัวจริง มีทั้งแบบรูปเล่ม และแบบ E-Book แล้วนะคะ

แบบเล่มสั่งซื้อได้ที่

สำนักพิมพ์ไลต์ออฟเลิฟ

https://www.lightoflovebookgroup.com/showbook.php?bid=3410

ร้านนายอินทร์

https://www.naiin.com/product/detail/474911

แบบE-Book

สำนักพิมพ์ไลต์ออฟเลิฟ

https://www.lightoflovebookgroup.com/ebook/index.php?view=product_detail&id=949

MEB E-Books

https://www.mebmarket.com/web/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NzoiMTA3MDY2NSI7czo3OiJib29rX2lkIjtzOjU6IjkxODg1Ijt9

          นายอินทร์

https://www.naiin.com/product/detail/475438


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 140 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

235 ความคิดเห็น

  1. #192 Kamo (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2562 / 11:38

    กว่าหนูจะโต เจ้ว่าก้นหนูต้องมีแผลเป็นแน่ๆ ฮาาาาา

    #192
    0
  2. #143 pemipond (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2562 / 16:16

    หนูลูก ช้ำไปหมดแล้ว ก้นอ่ะนะ

    #143
    0