ยอดพธูคู่หทัย (สำนักพิมพ์สถาพร)

ตอนที่ 34 : จิ้งจอกน้อย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,410
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 92 ครั้ง
    27 พ.ค. 62

หากข้ามมายังอีกฟากของแดนดิน และข้ามไปยังยามเย็นย่ำค่ำใกล้เวลาพักผ่อน ก็จะพบกับเหตุการณ์ไม่คาดฝันชวนตกตะลึงไม่แพ้กัน แต่ในที่นี้เป็นตกอยู่ในสภาวะไม่คาดฝันของหงจูเชวี่ย  ซึ่งตามปกติเขามักจะทำให้ผู้อื่นตกตะลึง ทว่าคราวนี้กู่ซานกลับสามารถทำให้เขาเป็นฝ่ายพูดไม่ออกบ้าง

“คืนนี้มานอนเตียงเดียวกันเถอะ” กู่ซานที่มักเอ่ยวาจาฉาดฉานเปลี่ยนเป็นอึกอัก หนำซ้ำยังพูดเรื่องที่ชวนให้ย้อนถามความหมาย

“นี่เจ้ากำลังชวนข้านอนร่วมเตียงหรือ” หงจูเชวี่ยไม่เคยรู้สึกว่าตนเองประหลาดใจเท่านี้มาก่อน ถึงขั้นต้องย้อนถาม

ยามกองคาราวานพักแรมในป่า พวกเขาจะตั้งกระโจมง่ายๆ สำหรับพักผ่อน เพื่อไม่ให้ผู้ที่มีประสงค์ร้ายใช้รถม้าคันใหญ่เตะตาเป็นเป้าหมาย หงจูเชวี่ยกับกู่ซานจึงย้ายเข้าไปนอนในกระโจมเหมือนคนอื่นในขบวนคาราวาน ต่างกันตรงนางนอนบนเตียงเปล ส่วนเขานอนบนฟูกเหนือพื้น เว้นระยะห่างระหว่างกันเอาไว้ แต่คืนนี้นางถึงกับเชิญชวนเขาขึ้นเตียงที่ทั้งเล็กทั้งแคบ

“ใช่” นางสูดหายใจลึกกลบความประหวั่นของสตรีที่ยังไม่ออกเรือนลง สบตาเขาอย่างห้าวหาญแล้วเชิดหน้าย้อนถาม

“มีปัญหาหรือ”

มีปัญหาหรือ ชั่วขณะนั้น หงจูเชวี่ยหวนนึกไปถึงยามเยาว์วัยของทั้งสอง ร่างเล็กที่ไม่มีอำนาจหรือกำลังใดๆ กลับชอบชี้นิ้วบงการเขา ยามที่เขากล้าตั้งคำถาม นางก็จะเชิดหน้าย้อนถามเช่นนี้ แน่นอนว่าเขาย่อมไม่กล้ามีปัญหากับกู่ซานตัวน้อย 

“จะเป็นการทุ่มทุนเกินไปหรือไม่กับการพยายามจับผิดข้า ไม่สิ แบบนี้เรียกว่าอะไรกันนะ” นิ้วชี้ของเขาแตะบนริมฝีปากทำท่านึกครู่หนึ่งก่อนจะโพล่งคำกวนโทสะเช่นเคย

“ซานเอ๋อร์กำลังเอาตัวเข้าแลกใช่หรือไม่”

“เอาตัวเข้าแลกหรือไม่ ผ่านคืนนี้ ข้ากับท่านก็จะรู้เอง”

หลังจากฝึกความอดทนมาหลายวัน ในที่สุดกู่ซานก็บรรลุถึงคำว่า ขั้นสุดของการอดทนต่อการยั่วยุ ที่สำคัญนางมีเป้าหมายให้กระทำ วิสัยทหาร ต้องข่มกลั้นกับทุกสิ่ง เมื่อนางมองหงจูเชวี่ยเป็นศัตรูที่ต้องทำความเข้าใจและเอาชนะ ก็สามารถแก้ไขปัญหาเรื่องต้องทนการยั่วเย้าของเขาได้

“ซานเอ๋อร์ ข้านับถือความพยายามของเจ้าจริงๆ แต่เจ้าไม่กลัวหรือว่า...”

นิ้วที่แตะเหนือริมฝีปากตนเองของหงจูเชวี่ย เปลี่ยนเป็นยื่นช้าๆ ไปหากู่ซานทำท่าจะแตะลงไปที่ริมฝีปากสีแดงของนาง แล้วก็พบว่าดวงตาโตตรงหน้าแววโรจน์ขึ้นมา ราวกับจะแยกเขี้ยวกัดนิ้วเขาให้ขาด ทว่าครู่เดียวก็กลับไปนิ่งสงบได้อย่างน่าชมเชย

“ท่านพูดเองมิใช่หรือ ว่ารูปงามเช่นท่าน ข้าต้องใช้กำลังปลุกปล้ำเท่านั้น” ไม่เพียงตอบโต้อย่างฉลาด นางยังยกมุมปากยิ้มในแบบที่เขามักจะยิ้มเวลาหยอกล้อนาง

ลมเบาๆ ที่ออกจากปากของนาง กระทบลงบนปลายนิ้วของเขา หงจูเชวี่ยยังคงรักษารอยยิ้มเอาไว้บนใบหน้า แต่หัวใจของเขาเต้นเบาๆ ราวกับเด็กหนุ่มแรกรุ่น ต้องเสแสร้งทำเป็นยกมือกลับขึ้นมาปัดฝุ่นที่ติดบนบ่าเสื้อ

“ถ้าเจ้าระแวงว่าข้าเจ็บไข้ได้ป่วยก็ถามมาตรงๆ ได้เลย ข้าไม่ปิดบังเจ้าอยู่แล้ว”

ไม่ปิดบังแต่โกหก กู่ซานเอ่ยคำพูดที่หงจูเชวี่ยซ่อนเอาไว้ขึ้นมาในใจ นางไม่ได้รู้จักคนตรงหน้าแค่วันสองวัน สิบสามปีที่รู้จักเขา ทำไมนางจะไม่รู้ว่าเขาฉลาดเจ้าเล่ห์เพียงไหน เชื่อได้ว่าถ้านางถาม เขาไม่เพียงจะหาข้ออ้างต่างๆ นานา ยังสามารถชักนำให้นางหลงเชื่อได้ด้วย

“พี่สือซาน ท่านจะบอกไม่บอกก็เรื่องของท่าน แต่ดูเหมือนว่าท่านจะลืมไปแล้วว่าหน้าที่หมอยาไม่ใช่หน้าที่ของข้า เพียงนอนข้างท่าน ข้าคงไม่สามารถแยกแยะได้หรอกว่าท่านป่วยหรือไม่”

ประโยคข้างต้นนางโกหก สองปีก่อน หลังจากช่วยพาเขาที่กำลังเจ็บปางตายเพราะพิษไปส่งถึงมือพี่สะใภ้ กู่ซานก็ตำหนิตนเองเสมอมาที่ไร้ความสามารถด้านการรักษา ดังนั้นนางจึงศึกษาอาการเบื้องต้นของคนป่วย โดยเฉพาะชีพจรของคนถูกพิษ อาจไม่เก่งกาจเท่าหมอ และยิ่งเทียบกับเหมยเยี่ยเซียงไม่ได้สักนิด แต่หากหงจูเชวี่ยป่วยด้วยพิษ นางสามารถวินิจฉัยได้อย่างแน่นอน

“และเหตุผลที่ข้าให้ท่านขึ้นมานอนบนเตียง ก็เพราะข้าไม่แน่ใจว่าคืนนี้เราจะรอดพ้นจากการโจมตีครั้งใหญ่ของพวกโจรป่า”

เรื่องนี้นางไม่ได้โกหกเขา ลางสังหรณ์บอกว่าพวกโจรที่ถูกโจมตีจนล่าถอยตลอดหลายวันมานี่จะใช้โอกาสสุดท้ายก่อนกองคาราวานเข้าใกล้เมืองเฉิ่นตงจู่โจมแก้แค้น ดังนั้นนางต้องป้องกันทุกอย่างรวมถึงอันตรายที่เขาอาจจะได้รับ

“มิน่า เจ้าถึงได้ให้ทหารที่แฝงตัวในป่าถอยกลับเข้ามารวมกลุ่ม” หงจูเชวี่ยก็สังเกตเห็นคำสั่งเคลื่อนไหวของกู่ซานเช่นกัน

ถ้าจะบอกว่าสัญชาตญาณของกู่ซานมาจากสายเลือดทหารในกาย สัญชาตญาณระวังภัยของหงจูเชวี่ยก็มาจากการฝึกฝนผ่านอันตรายต่างๆ ที่เขาเคยเผชิญมานับตั้งแต่จำความได้ ที่จริงเขาเองก็อยากจะเอ่ยเตือนนางเช่นกัน แต่เห็นการดำเนินการรัดกุมแล้วก็ไม่มีช่องให้เขาแสดงความคิดเห็น

“เอาล่ะ คืนนี้ท่านไม่ต้องกังวลไป นอนหลับให้สบาย ข้าเตรียมตัวเอาไว้พร้อมแล้ว”

หงจูเชวี่ยตอบรับด้วยเสียงอืม พร้อมกับนึกชมเชยกู่ซานที่ใช้วิธียิงเกาทัณฑ์ดอกเดียวได้นกถึงสองตัว นางไม่เพียงเอาเขาเข้ามาไว้ใกล้ๆ เผื่อเกิดเหตุไม่คาดฝันตอนกลางดึก นางยังมีเหตุผลลอบตรวจชีพจรขณะนอนหลับของเขาอย่างแนบเนียน

ในมุมลับตากู่ซานคิดว่าตนซ่อนเขี้ยวจิ้งจอกน้อยของตนได้ แต่อีกมุมจิ้งจอกที่บำเพ็ญตบะมายาวนานกว่าอย่างหงจูเชวี่ยก็กำลังยิ้มเช่นกัน เพียงแต่พวกเขาไม่มีโอกาสหัวเราะเยาะอีกฝ่ายภายหลัง เพราะเรื่องไม่คาดฝันที่เกิดขึ้น

 

......................................

โปรดติดตามตอนต่อไป

#ยอดพธูคู่หทัย

        ขอแจ้งข่าวดีค่ะ ยอดพธูคู่หทัย ผ่านการพิจารณาจากสำนักพิมพ์สถาพรแล้วนะคะ ส่วนจะออกเป็นเล่มเมื่อไหร่ มีความคืบหน้าจะแจ้งทันทีค่ะ ที่แน่ๆ มีอีบุ๊คแน่นอน

        ต้องขอขอบคุณเพื่อนๆ ทุกคนมากนะคะ ที่ติดตามอ่านและส่งกำลังใจให้แว่นเสมอ กอดๆๆ  

ฝาก โหลด #ขันทีตัวปลอมจอมใจตัวจริง ในรูปแบบ E-Book ด้วยนะคะ

https://www.mebmarket.com/web/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NzoiMTA3MDY2NSI7czo3OiJib29rX2lkIjtzOjU6IjkxODg1Ijt9

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 92 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

235 ความคิดเห็น

  1. #137 lhunsal (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2562 / 00:03
    ปูเสื่อรอ...
    #137
    0
  2. #136 Sweetsmile2557 (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2562 / 16:26

    จะเกิดอะไรขึ้นกันนะ อิอิ รอเลยค่ะ

    #136
    0
  3. #135 Numtanthitiya (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2562 / 12:23
    อูยยย....จะมีเรื่องอะไรอีกละนี่
    #135
    0
  4. #134 Koy Jung (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2562 / 11:49
    อ้าวเฮ้ย ค้างครับพี่น้อง ก็ยังไม่รู้ว่าใครจะเสร็จใคร หรือจะเสร็จโจรกันหล่ะทีนี้
    #134
    0
  5. #133 Pummycherry (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2562 / 09:38
    ดีใจด้วยค่ะ
    #133
    0
  6. #132 mooklinlava2505 (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2562 / 07:44
    งื้ออ สั้นจุงอ่าา
    #132
    0