ยอดพธูคู่หทัย (สำนักพิมพ์สถาพร)

ตอนที่ 29 : เหตุผลในการเดินทาง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,528
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 81 ครั้ง
    15 พ.ค. 62

“เรื่องอะไรกันแน่ที่ทำให้พระองค์...” กู่ซานยังไม่ทันได้เอ่ยปากซักฟอก หงจูเชวี่ยก็ยกนิ้วหนึ่งขึ้นมาขัดคำพูดของนาง

“ซานเอ๋อร์ เจ้าไม่คิดว่ามันจะดีกว่าหรือ หากเจ้าจะเก็บฐานะของข้าเป็นความลับ”

กล่าวไปดวงตาดอกท้องดงามของหงจูเชวี่ยก็กวาดไปซ้ายขวา แสร้งทำท่าทางหวาดระแวง ราวกับจะมีคนร้ายโผล่เข้ามาลอบสังหารเขาในห้องอาหารส่วนตัวเช่นนี้

กู่ซานงัดเอาความอดทนที่ควรค่าแก่การยกย่องมาใช้ แล้วคำนึงถึงสาระสำคัญในคำพูดของหงจูเชวี่ย แทนจะสนใจกิริยาชวนให้ใช้กำลังของเขา รวมถึงการที่เขาลากนางมากินอาหารในเหลาสุรา แทนจะหาที่พักแล้วสนทนากันในห้องโดยไม่ต้องกลัวว่าจะมีใครแอบฟัง

ที่นี่เป็นห้องกินข้าวส่วนตัวก็จริง แต่ใช่ว่าลมปากจะรอดกำแพงไม่ได้ กู่ซานจึงระงับความต้องการที่จะสอบถามหงจูเชวี่ยด้วยการต่อยจนกว่าจะยอมพูดความจริงลง

“พี่สือซานข้ารู้ว่าท่านต้องมีเหตุผลในการเดินทางมาที่นี่แน่ แต่ท่านก็ต้องเข้าใจความเดือดร้อนของคนทางบ้านด้วย” นางพยายามโน้มน้าว น่าเสียดายที่ประเมินความรู้สึกผิดชอบชั่วดีของเขาต่ำไป

“คนทางบ้านข้าล้วนเก่งกาจทั้งนั้น ที่จริงข้ากำลังใคร่ครวญว่าจะท่องยุทธภพตลอดชีวิตที่เหลือ แล้วมอบตำแหน่งเจ้าบ้านให้น้องชายด้วยซ้ำ”

มอบให้น้องชาย กู่ซานฟังหงจูเชวี่ยกล่าวเรื่องใหญ่ระดับแผ่นดินด้วยใบหน้ายิ้มแย้มแล้วรู้สึกหัวเราะไม่ได้ร้องไห้ไม่ออก

“เรื่องเช่นนี้เอามาล้อเล่นได้หรือ น้องชายของท่านอายุเท่าไรกัน ทางบ้านท่านก็คงไม่ยอมง่ายๆ เป็นแน่ และอย่าได้คิดหนีเช่นนี้อีก ข้ากู่ซานขอสาบานหลุมศพบิดามารดาและอารอง ว่าจะตามล่าท่านไปจนสุดขอบฟ้า” ยิ่งกล่าว น้ำเสียงของกู่ซานก็ยิ่งโหดเหี้ยมขึ้นเรื่อยๆ แต่รอยยิ้มของหงจูเชวี่ยกลับยิ่งกว้างขวาง

“สุดขอบฟ้าหรือ แต่ข้ากลับหวังว่าเจ้าจะติดตามข้าไปทุกภพชาติมากกว่า”

กู่ซานไม่รู้จะตอบโต้คำพูดเหล่านี้เช่นไร ดังนั้นนางจึงเลิกจะพยายามเจรจา เปลี่ยนเป็นพยายามลากคอเขาไปในจุดลับตา หวังจะเค้นคอถามเขาให้รู้เรื่องก่อนจะกระอักเลือด

หรือไม่ก็ใจอ่อนยอมติดตามเขาไปในทางที่ไม่ควร

 

 

การติดตามหงจูเชวี่ยไม่ใช่เรื่องยากเลย เพราะเขาก็ไม่ต้องการให้กู่ซานห่างกายของเขาไปไกลเช่นกัน นางพยายามมองในแง่ดี ว่าหากเป็นผู้อื่น นายท่านผู้เอาใจยากคนนี้ คงหนีไปไกลลิบแล้ว แต่สุดท้ายนางก็ยังระเบิดโทสะใส่เขาอยู่ดี

“ถ้าโรงเตี๊ยมแห่งนี้เหลือห้องพักเพียงห้องเดียวก็ไปพักที่อื่น” กู่ซานยอมหงจูเชวี่ยในหลายๆ เรื่องได้ยกเว้นเรื่องนี้เท่านั้น

“ซานเอ๋อร์ ใจเย็นๆ ก่อน ถ้าเจ้าจะไม่พอใจอะไรในการตัดสินใจอะไรของข้า เราค่อยๆ เข้าห้องไปคุยกันตามลำพังได้หรือไม่”

หงจูเชวี่ยกระซิบขอร้องกู่ซานในเสียงที่ดังพอจะทำให้เถ้าแก่และลูกจ้างตลอดจนลูกค้าที่ยังไม่เข้าห้องพักได้ยินกันทั่ว

อะไรคือเข้าห้องคุยกันตามลำพัง กู่ซานอยากจะคำรามถามเป็นอย่างยิ่ง แต่สิ่งที่ควรทำตอนนี้คือลากหงจูเชวี่ยไปในมุมลับตา จะคุย จะฆ่า ก็อย่าให้ใครเห็น

“พี่สือซาน จะล้อเล่นก็ต้องมีขอบเขต ข้าติดตามท่านก็เพื่ออารักขา หาได้มาเพื่อเป็นของเล่นของท่านไม่” กู่ซานอดทนจนเข้าไปในห้องพักค่อยคำรามถาม

ตามปกติการกระทำยั่วโทสะของหงจูเชวี่ย กู่ซานมักจะพยายามไม่ใส่ใจ นางมิใช่เด็ก เขาก็ไม่ใช่องค์ชายที่ถูกขับไล่ ความแตกต่างทางฐานะไม่สนับสนุนความใกล้ชิด แต่ตอนนี้เขากลับไม่คำนึงฐานะ ล้อเล่นอย่างไม่สมควร ไม่คิดบ้างว่านางจะเสื่อมเสีย

“ในเมื่ออารักขาข้า ก็ต้องอยู่ข้างกายข้าตลอด หากมีคนร้ายคิดสังหารข้า พวกเราอยู่กันคนละห้อง กว่าเจ้าจะตื่น กว่าจะสวมรองเท้า กว่าจะคว้าดาบ กว่าจะวิ่งออกจากห้อง กว่าจะถีบประตูเข้ามา ป่านนั้นข้าไม่ตายไปสามสิบสี่สิบรอบแล้วหรือ”

คนผู้นี้ต้องเกิดมาเป็นดาวข่มนางโดยแน่แท้ กู่ซานฟังแล้วหาช่องโหว่โต้กลับหงจูเชวี่ยไม่ได้สักนิด เพราะหากไม่นับเรื่องบุรุษสตรีไม่สมควรใกล้ชิด นางก็ต้องอยู่ใกล้คอยดูแลรักษาความปลอดภัยให้เขา แล้วระหว่างชื่อเสียงสตรี กับชีวิตฮ่องเต้ เรื่องไหนสำคัญกว่ากันนางย่อมรู้ดี

“ก่อนที่ข้าจะมาถึง ท่านก็อยู่คนเดียวได้อย่างปลอดภัย เหตุใดตอนนี้จึงกลายเป็นคนไร้ประโยชน์  ดูแลตนเองไม่ได้แล้วล่ะ” ถูกกู่ซานเหน็บแนมแค่นี้ หงจูเชวี่ยไม่เจ็บไม่คัน ตรงข้ามยังตอบโต้ได้สบายๆ

“ก่อนหน้า แค่ข้าพารูปโฉมงดงามนี้ออกเดินทาง ก็ตกเป็นเป้าสายตาของคนมากมาย จนใจที่ข้าไม่อาจกำจัดความงามแต่กำเนิดนี้ได้”

ขณะกล่าวมือของเขาก็แตะประคองใบหน้าของตน เน้นให้เห็นถึงรูปโฉมควรตะลึง แต่ก็กระตุ้นโทสะนัก โดยเฉพาะคำพูดต่อๆ มา

“แต่มาตอนนี้ ไม่เพียงรูปโฉมของข้าที่สร้างปัญหา ชื่อเสียงของเจ้าก็เช่นกัน ข้าไม่ค่อยได้พบหน้าคนทั่วไป แต่เจ้าไม่ใช่ มีกี่พันกี่หมื่นคนที่เคยเห็นหน้ากุนซือกู้บ้าง แล้วยังสหายร่วมยุทธภพอีก แค่รู้ฐานะเจ้า ก็เดาได้ถึงฐานะข้า อนิจจาชีวิตข้าต่อจากนี้หาได้ปลอดภัยแล้ว”

สองมือของหงจูเชวี่ยกุมอกตัวเองด้วยท่าทีรวดร้าวประหนึ่งไซซี  ช่างน่าสงสารจนกู่ซานอยากจะถีบสักที แต่ก็เช่นเคยที่จิ้งจอกน้อยย่อมพ่ายแก่จิ้งจอกใหญ่ คำพูดของเขามีเหตุผลจนโต้แย้งไม่ได้

“ถ้าอยากปลอดภัยก็กลับวังหลวง”

“ก็ข้าบอกแล้วไง ว่ามีบางเรื่องที่ข้าต้องจัดการถึงได้เดินทางมาที่นี่” หงจูเชวี่ยส่ายหน้าพลางถอนใจ กล่าวหาโดยไม่ออกปาก ว่ากู่ซานช่างความจำสั้นนัก แต่นางถลึงตาตอบโต้

“มาถึงตรงนี้แล้ว ท่านก็เลิกโยกโย้เสียที มีความจำเป็นใดกัน ที่ทำให้ท่านไม่อยู่ในวังหลวง ต้องออกมาเสี่ยงอันตรายด้วยตนเอง”

“ความจำเป็นทางการทหาร และความอยู่รอดของชาวบ้านอย่างไรเล่า เมืองตงเปียนติดทะเล การค้าขายกับต่างชาติสร้างผลกำไรมหาศาล ขุนนางคอยอารักขาความสงบมากมาย ขณะเดียวกันออกไปทางตะวันออกเฉียงเหนือเพียงร้อยกว่าลี้ เมืองเฉิ่นตงกลับต้องเผชิญกับภัยโจรสลัด ปัญหาต่างๆ จึงมากมายเกินกว่าจะนับไหว”

กู่ซานคาดเดาเอาไว้อยู่แล้วว่าหงจูเชวี่ยแท้จริงต้องการเดินทางไปเฉิ่นตง ดินแดนที่กำลังเต็มไปด้วยปัญหา ถึงอย่างนั้นก็ยังตะลึงงันฟังเขากล่าวต่อ

“ตลอดสามปีที่ขึ้นครองราชย์ ข้าพยายามศึกษาวิธีดูแลที่นี่ แต่เสียดายช่องทางข่าวสารล้วนไม่ชัดแจ้ง หากไม่เดินทางมาด้วยตนเอง คาดว่าห้าปีสิบปีก็ไม่มีวันเข้าใจ”

“ข้าเข้าใจเหตุผลของท่าน แต่ท่านก็ต้องไม่ลืมว่าตนเองเป็นใคร เป็นประมุขแผ่นดิน ต่อให้เสียกำลังคน เสียเวลา แต่จะเอาชีวิตตนมาเสี่ยงไม่ได้ ห้าปีสิบปีแล้วอย่างไร ถ้าท่านไม่บ้าบิ่นเสี่ยงตาย สุดท้ายงานบริหารชายแดนตะวันออกที่ท่านต้องการเห็น ก็ต้องเสร็จสิ้นอยู่ดี”

ชีวิตคนมีค่าเท่ากัน แต่ทุกเรื่องล้วนมีหนักเบา กู่ซานไม่คิดว่าการปล่อยให้หงจูเชวี่ยเอาชีวิตของตน ซึ่งเป็นเจ้าชีวิตมาเสี่ยงจะคุ้มค่ากับเวลาที่เสียไป

“แล้วชีวิตของคนนับสิบหมื่นเล่า คุ้มค่ากับเวลา หรือกับชีวิตของข้าเพียงผู้เดียวหรือไม่”

......................................

โปรดติดตามตอนต่อไป

#ยอดพธูคู่หทัย

        เถียงกับเฮียเต้ยังไงก็ไม่ชนะ คงต้องรอซานเอ๋อร์ใช้กำลังอย่างเดียว และอย่างที่เฮียบอกชีวิตคนมีค่าไม่เท่ากัน แต่ผู้นำแผ่นดิน ย่อมต้องทำเพื่อคนในแผ่นดิน

ฝาก โหลด #ขันทีตัวปลอมจอมใจตัวจริง ในรูปแบบ E-Book ด้วยนะคะ

https://www.mebmarket.com/web/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NzoiMTA3MDY2NSI7czo3OiJib29rX2lkIjtzOjU6IjkxODg1Ijt9

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 81 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

235 ความคิดเห็น

  1. #113 Goody2526 (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2562 / 13:04
    เชียรเต้จ้าาาา
    #113
    0
  2. #112 mee_pa (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2562 / 09:39
    เข้าโหมดฮ่องเต้ผู้อุทิศตน
    #112
    0
  3. #111 OuWate (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2562 / 07:23
    ทีมเฮียเต้จ้า
    #111
    0