ยอดพธูคู่หทัย (สำนักพิมพ์สถาพร)

ตอนที่ 2 : ตอนพิเศษ เรื่องเล่าของเด็กหญิงซานเอ๋อ (2)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,848
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 155 ครั้ง
    20 มี.ค. 62

 สนใจฝากกดติดตาม #ยอดพธูคู่หทัย ด้วยนะคะ

https://writer.dek-d.com/dek-d/writer/view.php?id=1932874

 

ตอนพิเศษ เรื่องเล่าของเด็กหญิงซานเอ๋อ (2)

บ้านของข้าใหญ่โต มีพี่ๆ ทหารมากมาย แต่กลับมีเด็กหญิงเพียงคนเดียว ส่วนเด็กชายนอกจากพี่ใหญ่กับพี่รอง ยังมีเด็กโรงม้า เด็กรับใช้ เด็กฝึกงาน ทหารฝึกหัด

ข้ายังไม่ได้เรียนวิชาคำนวณ แต่นับนิ้วเป็น ดูเหมือนว่าเด็กหญิงจะมีน้อยกว่ามาก เรื่องราวควรน้อยกว่า

ดังนั้นข้าจึงคอยจับสังเกตพี่ๆ อย่างไม่วางตา คนมาก เรื่องย่อมมาก ข้าควรเรียนรู้ให้ดี จะได้เอาชนะพวกเขาในวันข้างหน้า ข้าเก็บความคิดดีๆ นี้เอาไว้กับตัว แต่พี่ใหญ่กับพี่รองมิใช่คนโง่เขลา เขารู้ตัวว่าข้าคอยแอบมอง 

เฮอะ... บุรุษยิ่งใหญ่อันใด ข้าฟ้องความผิดของพวกเขาให้ท่านแม่รู้น้อยครั้ง พวกเขากลับฟ้องข้าทุกเรื่อง คราวนี้ฟ้องว่าข้าแอบเข้าไปดูพวกเขาถึงในห้องอาบน้ำ

หึ มีอันใดน่าดูกัน พวกเขาก็แค่อับอายที่ตนเองพิกลพิการมีอวัยวะยื่นผิดรูป ข้าพูดออกมาดังๆ ว่าหากไม่พอใจจะช่วยตัดให้ ผลคือท่านพ่อกับท่านอารองอ้าปากค้าง พูดไม่ออก ท่านแม่โกรธจนหน้าเขียว

เฮ้อ... ก้นของข้าบวมช้ำไปหมด หากไม่เอาคืนข้าย่อมไม่ใช่ซานเอ๋อ ไม่สิ ชื่อของข้าคือกู่ซาน และข้าจดจำเรื่องต่างๆ ได้ดียิ่งนัก โดยเฉพาะบุญคุณความแค้น

 

 

การแก้แค้นเป็นเรื่องสำคัญ ข้าแอบถามสาวใช้ว่าควรทำอย่างไรเวลาถูกรังแก

ข้าตัวเล็กดวงตากลมโต เวลามองอย่างออดอ้อน ทุกคนล้วนใจอ่อน พวกนางไม่รู้ว่าข้าจะเอาวิธีชั่วร้ายไปทำอะไร แต่กลับเล่าหลายเรื่องราว

โอ้โห!!! พวกสตรีมีวิชาร้ายกาจเพียงนี้เชียวหรือ เป็นอย่างที่คิดจริงๆ สตรีฉลาดและเก่งกาจกว่าบุรุษ วิธีสู้ศึกศัตรูที่ทหารรับใช้ถกกันรอบกองไฟ ยังสู้วิธีจัดการคู่อริที่สาวใช้บอกข้าไม่ได้

วิธีกลั่นแกล้งเอาคืน มีทั้งวางยาในอาหาร ซ่อนเข็มและเศษกระเบื้องในเสื้อผ้ารองเท้า นำสัตว์มีพิษมาใช้ แต่ข้าไม่ได้ดูแลอาหาร ไม่ได้จัดการเสื้อผ้าให้พี่ใหญ่พี่รอง คงเหลือแต่สัตว์มีพิษ

เสียดายที่ท่านแม่ดูแลจวนดียิ่งนัก ข้าเดินวนเวียนหารอบเรือน ไม่เจอแมลงร้ายหรืองูพิษสักตัว ป่าหลังจวนจึงเป็นที่หมายของข้า เรื่องแบบนี้ให้ผู้อื่นล่วงรู้ไม่ได้ ข้าจึงแอบไปเพียงลำพัง แต่ป่าที่เห็นจากจวนใหญ่กว่าที่คิด ข้าสำรวจหาสัตว์ร้ายอยู่นาน สุดท้ายไม่ได้ตัวอะไร แล้วยังหลงป่า

ขณะข้านั่งร้องไห้ พี่ใหญ่กับพี่รองก็ตามมาเจอ พี่รองเล่าว่าพี่ใหญ่สังเกตเห็นว่าวันนี้ข้าไม่คอยแอบย่องตามพวกเขา จึงสอบถามกับสาวใช้ พวกนางกลัวความผิด ขอไม่ให้พี่ๆ ฟ้องท่านแม่ พี่ใหญ่กับพี่รองก็ไม่อยากให้ข้าโดนลงโทษ จึงแอบมาตามหาข้าโดยไม่บอกใคร เคราะห์ดีป่าใหญ่ในสายตาข้า เป็นเพียงป่าละเมาะเล็กๆ ในสายตาของพวกเขา

พี่ใหญ่แบกข้าขึ้นหลัง พี่รองเล่าเรื่องตลกให้ข้าเลิกร้องไห้ พวกเขาสัญญาว่าจะไม่ฟ้องท่านแม่ว่าข้าซุกซน แต่อนิจจาเป็นอย่างที่ข้าคิด สตรีเป็นพวกเฉลียวฉลาด ท่านแม่เป็นหัวหน้าของเหล่าสตรีในจวน ท่านแม่ย่อมฉลาดกว่าใครๆ ข้าโดนตีจนก้นบวมช้ำอีกครั้ง

คืนนั้นข้าล้มป่วย ท่านแม่เฝ้าไข้ทั้งคืน พอถึงกลางวันแม้ไข้ลดก็ไม่อนุญาตให้ข้าออกไปเล่นซน ข้าเบื่อหน่ายจนอยากร้องไห้ แต่พี่ใหญ่กับพี่รองนำของเล่นของพวกเขามาให้ข้า มีตั้งแต่ตุ๊กตาสำริดเตะต่อยได้ ไปจนถึงกระดานหมากล้อม พี่รองสอนออกหมัด พี่ใหญ่สอนเดินหมาก ข้าสนุกสนานยิ่งนัก 

บุญคุณของทั้งคู่ข้าจะจดจำไว้ หักล้างกับความแค้นครั้งก่อน ต่อไปจะเชื่อฟังพี่ใหญ่ให้มากขึ้นอีกนิด หาเรื่องวุ่นวายให้พี่รองน้อยลงอีกหน่อย

เฮ้อ... บุญคุณความแค้นยังต้องดำเนินต่อไป พี่ใหญ่กับพี่รองฟ้องท่านแม่เรื่องข้าแอบขโมยอาหารว่างของพวกเขากินจนหมดระหว่างพวกเขาท่องตำรา ข้าก็แค่อยากตัวโตเท่าพวกเขาไวๆ เหตุใดจึงโดนตีก้นอีกแล้ว

 

 

อีกไม่กี่วันจะถึงวันเกิดของข้า แต่พี่ใหญ่กลับเตรียมตัวออกจากบ้านไปอยู่ที่อื่น ท่านแม่บอกว่าพี่ใหญ่ต้องเรียนหนังสือกับวิทยายุทธ์ขั้นสูง

ข้าไม่อยากให้พี่ใหญ่ไป แม้เขาจะไม่ชอบเล่นกับข้า แต่ก็ตามใจบ่อยครั้ง เขายอมให้ข้าขี่หลัง พาข้าไปเที่ยวในภูเขา เก็บดอกไม้ผลไม้ป่าหายากให้ข้า ยังเคยจับกระต่ายขนนุ่มให้ข้าครั้งหนึ่ง ดุว่าพี่รองหลายคราวที่รังแกข้า หากเขาไม่อยู่ข้าจะเล่นกับผู้ใด พี่รองชอบบ่นว่าข้าเป็นเด็กหญิงไล่ไปเล่นกับพวกสาวใช้ แต่พวกสาวใช้ก็หาว่าข้าซุกซน ไม่มีใครยอมเล่นกับข้า แต่พี่ใหญ่ตามใจแอบสอนข้าฝึกเพลงหมัด แบบนี้ข้าจะยอมให้พี่ใหญ่จากไปได้อย่างไร

ข้ากลัดกลุ้มเรื่องนี้อยู่หลายวัน สุดท้ายก็ร้องไห้ขอร้องท่านพ่อให้ส่งพี่รองไปแทน เขาตัวเล็กกว่าพี่ใหญ่ ไม่เฉลียวฉลาดเท่าพี่ใหญ่ สมควรร่ำเรียนให้มากๆ พี่รองโกรธจนหน้าแดง พี่ใหญ่หัวเราะ ลูบหัวข้า บอกว่าซานเอ๋อเด็กดี เขาอูยามีของดีๆ มากมาย เขาตัวใหญ่กว่าพี่รอง จะไปนำของพวกนั้นมาให้ข้า

ฮือๆๆ ข้าไม่อยากได้อะไรทั้งนั้นข้าอยากได้เพื่อนเล่น  คราวนี้ท่านแม่เห็นข้าเสียใจจึงไม่ลงโทษ ข้าไม่เจ็บก้นสักนิด แต่เจ็บปวดใจยิ่งนัก

 

 

สองปีต่อมาพี่รองต้องไปเขาอูยาเช่นเดียวกับพี่ใหญ่ ข้าร้องไห้อีกครั้ง ขอร้องท่านพ่อให้ข้าไปด้วยกับเขา ตั้งแต่มีพี่ชายอยู่บ้านคนเดียว พี่รองก็ดีกับข้ายิ่งนัก สอนข้าจับปลา สอนข้าว่ายน้ำ พาข้าไปซุ่มจับสัตว์ป่าตัวเล็กๆ

ท่านพ่อขมวดคิ้วลูบคางพึมพำกับตนเอง ท่านอารองไม่พูดแต่มีท่าทีเริ่มใจอ่อน แต่ท่านแม่เสียงดังบอกว่าข้ากลายเป็นเด็กชายขึ้นทุกวัน ให้ข้าแยกจากพี่ใหญ่กับพี่รอง ต่อไปห้ามเล่นซนเหลวไหลอีก

ข้าโกรธท่านแม่มาก ตะโกนว่านางใจร้าย ข้าไม่เป็นลูกสาวนางแล้ว จะเป็นลูกท่านอารอง คราวนี้ท่านพ่อโกรธข้าบ้าง ข้าก็โกรธตัวเองที่ทำให้ท่านแม่ร้องไห้ จึงร้องไห้เสียงดังยิ่งกว่า สุดท้ายก็ลืมไปว่าเริ่มต้นมาร้องไห้ขอร้องท่านพ่อเรื่องอะไร

คืนนั้นข้านอนกอดท่านแม่ทั้งคืน ได้ยินท่านพ่อพูดว่าข้าดื้อรั้นคล้ายท่านแม่ในยามเด็กยิ่งนัก เพราะท่านแม่ดื้อรั้นแต่น่ารักยิ่ง โตขึ้นท่านพ่อจึงสู่ขอท่านแม่มาเป็นภรรยา ข้าไม่แน่ใจว่าฟังผิดหรือไม่ ถ้าเป็นเช่นนั้นจริง ทำไมท่านแม่ถึงเข้มงวดกับข้านัก เช้าวันต่อมาข้าตื่นนอนก็พบว่าพี่รองออกเดินทางไปแล้ว

เฮ้อ... ข้าลืมขอสัญญาให้พี่รองนำของเล่นมามอบให้ข้าเยอะๆ สองปีที่ผ่านมาพี่ใหญ่ฝากของเล่นมากับท่านอารองหลายชิ้น ปีหน้าข้าสมควรจะได้ของเล่นเป็นสองเท่าเพื่อปลอบใจ มิฉะนั้นข้าจะไปหุบเขาอูยาด้วยตนเอง

............................

โปรดติดตามในฉบับเล่ม

ซานเอ๋อร์น่ารักใช่ไหมคะ พรุ่งนี้จะเผยตัวองค์ชายปีศาจค่ะ อย่าลืมกดติดตาม #ยอดพธูคู่หทัย นะคะ รับประกันความน่ารักค่ะ

https://writer.dek-d.com/dek-d/writer/view.php?id=1932874

ตอนนี้ #ขันทีตัวปลอมจอมใจตัวจริง มีทั้งแบบรูปเล่ม และแบบ E-Book แล้วนะคะ

แบบเล่มสั่งซื้อได้ที่

สำนักพิมพ์ไลต์ออฟเลิฟ

https://www.lightoflovebookgroup.com/showbook.php?bid=3410

ร้านนายอินทร์

https://www.naiin.com/product/detail/474911

แบบE-Book

สำนักพิมพ์ไลต์ออฟเลิฟ

https://www.lightoflovebookgroup.com/ebook/index.php?view=product_detail&id=949

MEB E-Books

https://www.mebmarket.com/web/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NzoiMTA3MDY2NSI7czo3OiJib29rX2lkIjtzOjU6IjkxODg1Ijt9

          นายอินทร์

https://www.naiin.com/product/detail/475438

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 155 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

235 ความคิดเห็น

  1. #190 Kamo (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2562 / 11:24

    555555 ขำมาก น่ารักจริงๆ

    #190
    0
  2. #4 Sweetsmile2557 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 20 มีนาคม 2562 / 19:06

    5555 ซ่านเออร์เจ้าเด็กน้อยซุกซน 555

    #4
    0
  3. #3 Auchchanan Petcharat (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 20 มีนาคม 2562 / 18:26

    รอค่า มาต่อไวๆนะคะ ????

    #3
    0
  4. #1 mooklinlava2505 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 20 มีนาคม 2562 / 08:34
    รีบมาลงไวไวค่ะไรต์ ค้างงง
    #1
    0