ยอดพธูคู่หทัย (สำนักพิมพ์สถาพร)

ตอนที่ 16 : ความหมายของปิ่น

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,597
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 125 ครั้ง
    17 เม.ย. 62

สามปีก่อนในเขตอุทยานหลวง

วันคืนหมุนผ่านไปไวราวกับฝัน นับจากพบหน้ากันคราวแรก พริบตาผ่านไปสิบปี กู่ซานอายุสิบห้าปี กลายเป็นกุนซือกู่ หงจูเชวี่ยจากองค์ชายปีศาจกลายเป็นฮ่องเต้ แต่สิ่งที่ไม่มีวันเปลี่ยนคือรอยยิ้มบนใบหน้าของเขา วาจาชวนให้เกิดโทสะของเขา และการกลั่นแกล้งในรูปแบบของกำนัล

“ซานเอ๋อร์ เจ้าดูสิ ปิ่นนี้ช่างเหมาะกับเจ้านัก ข้าขอมอบมันย้อนหลังให้เจ้า สำหรับพิธีปักปิ่นที่ข้าไม่อาจไปร่วมงาน”

หงจูเชวี่ยทำเหมือนไม่รู้ว่าการมอบของขวัญที่เป็นของส่วนตัวเช่นนี้ให้แม่นางน้อยเป็นเรื่องไม่เหมาะสม และเขาทำเหมือนไม่รู้ว่าปิ่นอันนี้ก่อโทสะให้กับกู่ซาน

ปิ่นหยก ปิ่นทอง ปิ่นเงิน ปิ่นไม้ หรือแม้แต่ปิ่นที่ทำมาจากกระดูกสัตว์ มีแบบไหนบ้างที่กู่ซานไม่เคยผ่านตาและครอบครอง แต่ปิ่นประดับขนสุนัขจิ้งจอกนี่มันอะไรกัน หาเรื่องใช่หรือไม่

สายตากู่ซานกรอกมองไปซ้ายทีขวาที มิใช่มองว่าระหว่างรับของจากมือหงจูเชวี่ยจะมีคนเห็นแล้วครหาหรือไม่ แต่มองว่ารับแล้วเอาแทงคอฮ่องเต้องค์ใหม่ จะมีราชองครักษ์กระโดดออกจากมุมมืดมาเอาเรื่องนางหรือไม่ น่าเสียดายที่ความคิดปลงพระชนม์ฮ่องเต้ช่างเย้ายวนแต่ไม่ควรทำ

“ขอบพระทัยเพคะ” กู่ซานยื่นมือไปรับหวังจะจบเรื่องโดยเร็ว แต่นี่คือหงจูเชวี่ย มีหรือว่าเขาจะยอมปล่อยนางโดยง่าย

นิ้วของนางกำลังจะแตะปิ่นปักผม มือที่ถืออยู่ก็ยกขึ้นสูง ไม่สนสายตาขวางๆ หรือใครก็ตามที่อาจจะเดินผ่านมาในอุทยานหลวง แล้วพบว่าฮ่องเต้ที่เพิ่งจะขึ้นครองราชย์ แอบลอบพบปะกับน้องสาวแม่ทัพใหญ่

“เจ้าจะไม่ถามหน่อยหรือว่าทำไมข้าถึงได้มอบปิ่นปักผมประดับขนสุนัขจิ้งจอกให้เจ้า”

ดวงตาดอกท้อเบิกโตราวกับประหลาดใจนัก แต่คนมองเห็นเจตนากลั่นแกล้งในนั้น จึงพูดตามตรงโดยไม่แสร้งโง่เขลาแล้วเข้าสู่แผนร้ายกาจของเขา

“อาจเพราะฉายาของหม่อมฉันที่มีคนเรียกขานว่าจิ้งจอกแดนเหนือกระมังเพคะ” อยากล้อเลียนก็ตามใจ อย่างไรนางก็ไม่อาจกระโดดต่อยปากเขาได้อยู่ดี

ผ่านไปเจ็ดปี มีหลายอย่างเปลี่ยนแปลง จากเด็กน้อยปากกล้าพูดก่อนคิด กู่ซานรู้จักถนอมวาจา ใคร่ครวญสามรอบก่อนจะตอบโต้ ทว่าสิ่งหนึ่งที่เหมือนเคยก็คือหงจูเชวี่ยสามารถยั่วโทสะนางได้อย่างง่ายดายเสมอ โดยเฉพาะวาจาที่ยิ่งผ่านวันเวลายิ่งร้ายกาจ

“จุ๊ๆ ซานเอ๋อร์ เหตุใดเจ้าถึงเดาไม่ได้กันนะ ข้าให้ปิ่นประดับขนจิ้งจอก เพราะไม่ว่าเจ้าจะได้รับฉายาใดก็ตาม เจ้าก็เป็นจิ้งจอกน้อยของข้าเสมอ”

กล่าวจบหงจูเชวี่ยก็ถือวิสาสะปักปิ่นลงบนมวยผมของนาง แล้วกู่ซาน ที่ใครๆ เรียกขานว่ากุนซือกู่ ผู้เยือกเย็นฉลาดหลักแหลม ก็ทนอดีตองค์ชายปีศาจไม่ไหว กำหมัดพร้อมต่อย เสียดายที่สำนึกผิดชอบชั่วดีรั้งมือของนางเอาไว้ก่อนจะโดนข้อหาปองร้ายฮ่องเต้

ทั้งการกระทำและคำพูดของหงจูเชวี่ยหาความเหมาะสมใดๆ ไม่ได้เลย แต่ที่เขาทำทั้งหมด ก็เพื่อปลดความเศร้าหมองออกจากใบหน้าของกู่ซาน ปีนี้เขาสูญเสียบิดา แต่นางสูญเสียบิดาและมารดาไปพร้อมๆ กันเพราะข้าศึก หนำซ้ำอารองที่รักใคร่เอ็นดูนางเสมอก็กลายเป็นคนพิการปัญญาอ่อน

ทำไมเขาจะไม่รู้ว่าความเจ็บปวดนั้นต่อให้ไม่แสดงออกยังกัดกินเราอยู่ภายในใจ ทว่าเขาไม่ถนัดปลอบใจใคร คงมีแค่การยั่วโทสะเท่านั้น ถึงจะดึงให้นางลืมความทุกข์ได้ชั่วคราว

“อืม แยกเขี้ยวเช่นนี้ยิ่งเหมือนจิ้งจอกน้อยไม่มีผิด”

หากอยู่ที่นี่ต่อนางต้องปลงพระชนม์ฮ่องเต้เป็นแน่ ดังนั้นกู่ซานจึงไม่คำนึงถึงความเหมาะสม สะบัดหน้าหนีโดยไม่ขออนุญาตก่อน และด้วยโทสะ นางจึงเดินแกมวิ่งจากไป ไม่รู้สักนิดว่าปิ่นอันนั้นขยับไหว ส่งผลให้หางจิ้งจอกเล็กๆ บนปิ่นโบกไหวไปมาเหมือนสัตว์ตัวน้อยกำลังส่ายหาง

“ถึงข้าไม่ได้พูด เจ้าก็รู้ใช่หรือไม่ ว่าเจ้าน่ารักเหมือนจิ้งจอก”

ต่อให้ไม่มีใครพูดกู่ซานก็รู้ตัวเช่นกัน ว่าถึงนางจะเติบใหญ่เป็นกุนซือกู่ผู้วางแผนรับมือข้าศึกนอกด่านได้ดีเพียงใด ก็ไม่อาจใช้สติรับมือกับโทสะที่หงจูเชวี่ยก่อได้ เช่นเดียวกับเขา ต่อให้ได้ขึ้นครองราชย์เป็นฮ่องเต้ผู้ยิ่งใหญ่ อย่างไรก็ยังคงเป็นองค์ชายปีศาจซึ่งสมควรถูกนางต่อยปากอยู่ดี

เพราะนางไม่หันกลับไป จึงไม่เห็นว่าชายหนุ่มมองตามแผ่นหลังของนางแล้วแย้มยิ้ม ดังเช่นที่ทำเสมอ ไม่ว่านางจะเดินหนีเขาไปกี่รอบก็ตาม ทว่ามีอีกอย่างที่นางไม่เคยเห็น นั่นก็คือพอนางลับสายตา ความสุขอันหายากของเขาก็หมดไปเช่นกัน และไม่ว่าจะอยู่ที่ไหน หรือสถานะใด เขาก็ไม่อาจจะรั้งนางเอาไว้

เพราะแม้แต่ชีวิตของเขาเองเขายังรั้งเอาไว้ไม่ได้ และมันกำลังจะจบลงในอีกไม่ช้า

......................................

โปรดติดตามตอนต่อไป

#ยอดพธูคู่หทัย

เพิ่มพิเศษนอกรอบ ย้อนหลังที่มาของปิ่นหางจิ้งจอก แต่เหตุผลชัดๆ ที่เฮียเต้ไม่สู่ขอซานเอ๋อร์ ขอยกไปตอนหน้า พร้อมด้วยปัญหาใหญ่ของเฮียเต้ค่ะ ฝากแอดฝากติดตามเรื่องนี้ด้วยนะคะ รับรองว่าองค์ชายปีศาจจะไม่ทำให้ผิดหวังค่ะ

ฝากเสี่ยวเจี่ยด้วยนะคะ โหลด #ขันทีตัวปลอมจอมใจตัวจริง ในรูปแบบ E-Book ได้แล้วค่ะ

https://www.mebmarket.com/web/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NzoiMTA3MDY2NSI7czo3OiJib29rX2lkIjtzOjU6IjkxODg1Ijt9

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 125 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

235 ความคิดเห็น

  1. #38 mee_pa (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 21 เมษายน 2562 / 13:08
    สงสารฮ่องเต้
    #38
    0
  2. #35 Plang2549 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 18 เมษายน 2562 / 17:33

    สงสารเฮียเต้อยากให้สมหวังกับกู่ซ่านนะคะ✌✌
    #35
    0
  3. #34 Sweetsmile2557 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 18 เมษายน 2562 / 13:58

    ใช่ที่เฮียเต้ถูกวางยาพิษหรือเปล่า...

    #34
    0
  4. #33 Goody2526 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 18 เมษายน 2562 / 10:07
    ขอให้เต้สมหวัง สงสารเต้มากๆๆ
    #33
    0
  5. #32 NatthayaSrichan (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 17 เมษายน 2562 / 20:16
    สงสารเฮีย
    #32
    0
  6. #31 OuWate (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 17 เมษายน 2562 / 19:48
    ยิ่งอ่านยิ่งสงสารเฮียนยยย
    #31
    0