ร้าย(ไม่)รัก

ตอนที่ 3 : ตอนที่ 2 ร้ายมากนัก แต่รักมากกว่า (50%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 235
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 5 ครั้ง
    3 ก.ค. 59

ตอนที่ 2 ร้ายมากนัก แต่รักมากกว่า

ถ้าเราจะยอมร่วมมือกับผู้ชายจอมเผด็จการณ์ เพื่อขัดขวางความฝันของผู้หญิงท้องมันจะดีไหมนะ คงดูใจร้ายมากๆ แต่ตอนนี้เราไม่มีตังส์จัดงานแต่งในฝันตามใจใครนี่นา ถ้าเอาเงินไปละลายแม่น้ำต้องไม่เวิร์คแน่ๆ เลย

จีราพรคิดพลางมองหน้าคนที่อยู่ในห้อง เริ่มตั้งแต่จรัญบิดาของตัวเองที่รอฟังความเห็นจากลูกสาว ภาคินีว่าที่แม่เลี้ยง จนไปจบที่แทนไทผู้ชายที่ได้ชื่อว่าไม่ยอมให้ใครขัดใจง่ายๆ ตอนนี้ผู้สูงวัยกว่าทั้งสองลงความเห็นว่าจะจัดงานแต่งงาน แต่แทนไทฝ่ายค้านเสียงเดียวในที่นี้ นั่งหน้าบูดยืนยันหนักแน่นว่าไม่ต้องการให้จัดงานใดๆ ทั้งสิ้น และหวังว่าเธอจะเห็นด้วย

หลังจากบิดาหย่อนระเบิดว่าทำผู้หญิงท้อง วันต่อมาก็ให้ตัวแทนของฝ่ายหญิงโทรมาเจรจาความซึ่งมันคงจะเป็นเรื่องง่าย ถ้าตัวแทนที่ว่าไม่ได้ชื่อว่าแทนไท สี่อาทิตย์จากค่าโทรศัพท์เกือบเท่าเงินเดือน วันนี้หลังจากไปรับพ่อและแขกจากอเมริกา ปัญหาเล็กๆ มันก็กลายเป็นปัญหาขนาดใหญ่ในรูปแบบคนสี่คนที่เห็นไปคนละทางสองทาง

ถ้าส้มจี้ดอายไม่อยากจัดงานแต่งก็ไม่เป็นไรจ๊ะ น้าเข้าใจ น้าอายุปูนนี้แล้ว ลูกหลานคงจะไม่อยากให้ใครรู้หรอกว่าพ่อแม่ชิงสุกก่อนห่าม

พูดเสร็จภาคินีก็ยกผ้าเช็ดหน้าขึ้นซับนัยตาป๋อยๆ ทำเอาจีราพรใจอ่อนยวบ เริ่มคำนวณเงินที่พาจะหาได้ทันที แต่พอคิดแล้วคิดอีก ไม่ว่าอย่างไรเงินที่เก็บเอาไว้ยามฉุกเฉินก็ไม่พอจะรังสรรค์งานแต่งริมทะเล เลยได้แต่มองนิ่งๆ ให้ฝ่ายค้านจัดการแม่ของตัวเอง

ผมก็ไม่ได้อายอะไรนี่ครับ ถ้าต้องจัดงานแต่ง แทนไทพูดเสียงเรียบทั้งที่ความจริงเขาเองแค่คิดก็เขินแล้ว ที่จะต้องจัดงานแต่งงานให้แม่ตนเอง

พอภาคินีได้ยินอย่างนั้นก็เงยหน้ามองลูกชายด้วยรอยยิ้ม ลืมไปว่ากำลังแกล้งบีบน้ำตาอยู่ แต่แล้วก็ต้องหุบยิ้มฉับพลันเมื่อเจอประโยคต่อมา

แต่เมื่อดูๆ ไปแล้วว่าจัดงานแต่งงานก็ยุ่งยาก แถมมากคนก็มากความ ไม่รู้ว่าใครจะเอาไปพูดยังไงบ้าง แม่เองก็จะไม่สบายใจซะเปล่าๆ กำลัง เอ่อ...ไม่ค่อยสบายอยู่ด้วย เมื่อคุณแม่เข้าใจ งั้นสรุปว่าไม่จัดงานนะครับ

พอฟังลูกชายพูดจบ ภาคินีซบหน้ากับฝ่ามือร้องไห้โฮทันที ส่งผลให้หน้าเข้มๆ ของแทนไทซีดลงทันที เขาหันไปมองหน้าตัวช่วยอย่างจีราพรที่ทำได้เต็มที่ก็แค่ยิ้มแหยๆ รู้เลยว่าญาณากรเพื่อนซี่นิสัยเกือบดีเรียนการเรียกร้องความเห็นใจมาจากไหน

ความจริงไทไม่อยากจัดงานแต่งให้แม่ใช่ไหม ไม่เป็นไรก็แค่งานแต่ง คนตั้งเยอะตั้งแยะที่ไม่ได้แต่งงานก็มีถมเถไป แม่ก็แก่ลงทุกวัน อีกไม่นานก็คงได้ลาลูกลาหลานลงโลงแล้ว ไทเก็บเงินไว้เผาแม่ทีเดียวเลยก็ได้

หญิงสาวฟังถ้อยคำดราม่าแล้วก็อยากร้องไห้ตาม แต่พอจะเอ่ยปากปลอบว่าที่แม่เลี้ยง บิดาบังเกิดเกล้าก็ชิงพูดขึ้นมาก่อนตอกย้ำให้ยิ่งสลด

ไม่เป็นไรหรอกคุณภา แค่เราสองคนเข้าใจกันก็พอ งานแต่งมันไม่สำคัญหรอก เราสองคนไม่ได้หนีตามกันสักหน่อย ต่อให้ไม่มีงานแต่ง คนอื่นจะนินทาว่าเราอยู่กินกันเฉยๆ ไม่ถูกต้องตามประเพณีก็ช่างเขาเถอะ

ยิ่งมีคนปลอบแกมยุยงภาคินียิ่งร้องไห้หนักขึ้น จีราพรกระสับกระส่ายทำท่าเหมือนอยากวิ่งหนี ในขณะที่แทนไททำท่าเหมือนอยากจะลงไปชักดิ้นชักงอ

แต่ถ้าลูกคนนี้เกิดมา เขาก็คงเป็นลูกนอกสมรสน่ะสิ ตอนภาท้องไทก็ทีนึงแล้ว ชาวบ้านนินทาจนภาต้องหนีไปนอก คราวนี้ภาจะเอาหน้าไปไว้ที่ไหน หรือว่าภากับคุณจะหนีไปอยู่เกาะร้างไกลผู้ไกลคนเขาดี อย่างน้อยเด็กคนนี้จะได้ไม่มีปมด้อย

แค่กลางประโยคแทนไทก็ซบหน้าลงกับฝ่ามือเป็นการบอกเป็นนัยๆ ว่ายอมแล้วจะทำอะไรก็ทำไป จีราพรเลยเป็นเหมือนด่านสุดท้ายที่กีดขวางงานแต่ง ส่งผลให้ถูกจับจ้องจากคนคาดหวังสองคน หญิงสาวกลืนน้ำลายก่อนจะพูดเสียงอ่อย

จัดงานก็ได้ค่ะเสียงจีราพรเหมือนสัญญาณหยุดน้ำตา ภาคีนีเงยหน้าขึ้นมามองด้วยนัยตาแพรวพราวอย่างมีความหวังทันที หญิงสาวจึงต้องรีบพูดต่อเพื่อจำกัดขอบเขต

แต่ส้มจี้ดขอเป็นงานเล็กๆ ได้ไหมค่ะ งานเล็กๆ แขกกันเองจะได้ดูอบอุ่น ยิ่งจัดริมทะเลมีแต่ญาติสนิทดูโรแมนติกดีออก

เหตุผลพอรับฟังได้ เมื่อว่าที่บ่าวสาวรุ่นใหญ่มองหน้ากันเหมือนอยากขยายโครงการจากญาติสนิทเป็นมิตรสหายหลักร้อย แทนไทจึงช่วยเสริม เพราะตอนนี้ยังไงก็คงห้ามไม่ได้ เหลือทางเลือกแค่ควบคุมสถาณการณ์ไม่ให้บานปลาย จนกลายเป็นงานแห่งปี

“เหมือนงานแต่งในหนังไงครับ เหมาะจะถ่ายเป็นเอ็มวีเก็บไว้ให้น้องดูด้วย” แทนไทพยายามให้เรื่องจบ แต่แม่ของเขาปล่อยโฮดังลั่น ด้วยเหตุผลต่างจากเมื่อครู่

“ไทคิดไปถึงน้องแล้วหรือลูก” พูดเสร็จภาคินีก็โผไปกอดลูกชายแน่น “แม่ปลื้มมากเลย แม่นึกว่าไทไม่พอใจที่แม่มีน้องซะอีก”

เป็นครั้งแรกที่จีราพรเห็นแทนไทหน้าแดง เมื่อรู้ว่ามีคนจ้องอยู่ ชายหนุ่มจึงรีบดึงแม่ออกห่างจากตัว แล้วเปลี่ยนเรื่องเป็นการเป็นงานแทน

“งั้นเดี๋ยวผมจัดงานให้ภายในอาทิตย์นี้เลยนะครับ” ยิ่งเร็วเท่าไหร่ก็ยิ่งดีเท่านั้น และนั่นตรงใจจีราพร ทว่าแตกต่างกันเล็กน้อย

“ส้มจี้ดจัดให้ก็ได้ค่ะพี่ไท ลืมแล้วหรอค่ะว่าส้มจี้ดทำออแกนไนท์” ผู้จัดการบริษัทหมาดๆ รีบแย้ง ไม่ใช่ว่ากลัวอนาคตพี่ชายจะเหนื่อย แต่กลัวว่ามิสเตอร์นิยมความสมบูรณ์แบบจะรังสรรค์งานแบบแพงหูฉี่

“ก็ได้ เดี๋ยวพี่เขียนแผนงานให้นะ” ชายหนุ่มรับคำง่ายๆ แถมด้วยบอกง่ายๆ แต่คนฟังงงจนเผลอทวนคำ

 “แผนงาน” แล้วก็ได้คำตอบแบบที่ฟังแล้วอึ้ง

“ใช่ พี่เป็นคนวางแผน แล้วส้มจี้ดก็เอาแผนงานที่พี่ทำไปดู อันไหนทำไม่ได้ก็บอกมาแล้วกัน เดี๋ยวพี่ปรับให้ พี่เข้าใจอยู่แล้วว่าส้มจี้ดเพิ่งทำงานแบบนี้ อาจจะยังไม่คล่อง พี่จะคอยช่วยดูให้ มีปัญหาอะไรก็บอกมา พี่จัดการได้ทุกอย่างอยู่แล้ว ส้มจี้ดแค่ทำตามที่พี่บอกก็พอ”

คนที่ต้องคอยรับงานอ้าปากค้าง ถึงจีราพรจะเพิ่งรับตำแหน่งผู้จัดการบริษัทออแกนไนท์ไม่ถึงเดือน แต่จากอดีตในฐานะทายาทธุรกิจเครือโรงแรม เธอก็ผ่านงานบริหารจัดการมาอย่างโชกโชน ยิ่งการแผนจัดการงานแต่งงานถือว่าจิ๊บจ๊อยมาก แล้วจู่ๆ กลับมีคนมาคอยสั่งมันเหมือนกับไม่เชื่อถือ ถึงแทนไทจะหวังดี แต่ทำอย่างนี้มันก็ดูถูกความสามารถกันเกินไป หญิงสาวข่มอาการไม่พอใจลงไป แล้วพยายามพูดด้วยเหตุผล

“พี่ไทค่ะ ส้มจี้ดเกิดแล้วก็โตในโรงแรมเลยนะคะ เรื่องจัดงานแต่งให้เป็นหน้าที่มืออาชีพอย่างส้มจี้ดดีกว่า พี่ไทไปดูเรื่องอาหารก็ได้” เธอคิดว่าด้วยฐานะเจ้าของร้านอาหารในอเมริกามันน่าจะเหมาะกับเขา และเป็นอีกครั้งที่ชายหนุ่มรับปากง่ายๆ

“ก็ได้ถ้าส้มจี้ดว่างั้นก็แล้วแต่ส้มจี้ดนะ” แทนไทบอกด้วยน้ำเสียงสบายๆ พร้อมด้วยรอยยิ้มอ่อนโยน ที่คนฟังทั้งหมดคงคิดว่าเขายอมให้ ยกเว้นจีราพรที่สังเกตเห็นว่านัยตาสีดำคมของชายหนุ่ม บอกคำพูดที่สื่อความหมายชัดเจนคำเดียวว่า ไม่ เรื่องให้คนอื่นคิดแทนน่ะหรอ ไม่มีทางซะหรอก

............................................

โปรดติดตามตอนต่อไป

ในที่สุดก็ไม่ได้เต็มตอน ขอส่งครึ่งตอนก่อนแล้วกันนะคะ คราวหน้าจะพยายามให้มากกว่านี้ ขอกำลังใจให้พี่ไทกับส้มจี๊ดด้วยนะคะจุ๊บๆๆ

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 5 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

22 ความคิดเห็น

  1. #4 pimmyla (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2559 / 14:01
    แสบทุกคน 55555
    #4
    1
    • #4-1 วาณี แว่นฟ้า(จากตอนที่ 3)
      3 กรกฎาคม 2559 / 14:27
      เรื่องนี้คนดีไม่มีที่อยู่ค่ะ555
      #4-1