ร้าย(ไม่)รัก

ตอนที่ 14 : ตอนที่ 7 ปิดปากหลุมรัก (2)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 272
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 7 ครั้ง
    27 ส.ค. 59

ต้องมีอะไรร้ายๆ รออยู่แน่ แทนไทค่อนข้างมั่นใจในลางสังหรณ์ตัวเอง แต่ทางเลือกของเขาจำกัด ถ้าไม่เดินเข้าไปพบจีราพรในห้องปิดตายพร้อมเตียงนอน เขาก็ควรบึ่งรถเข้ากรุงเทพฯ แล้วซื้อตั๋วเครื่องบินกลับอเมริกาให้เร็วที่สุดเท่าที่จะเร็วได้ เฮอะ... ทำอย่างกับเขาอยู่ห่างจากเธอได้ครึ่งโลก

ชายหนุ่มเคาะห้องตามมารยาท เผื่อหญิงสาวจะยังอยู่ในสภาพน่าอาย เขาไม่ถือเรื่องเธอแก้ผ้า แต่ไม่ชอบโดนกรี๊ดใส่ เท่าที่รู้จักจีราพร นอกจากกรี๊ดเธออาจจะโวยวาย แล้วทำให้เรื่องน่าปวดหัวกว่าเดิมก็ได้ หลังจากเคาะอยู่หลายครั้ง เขาก็ไม่ได้ยินอะไรนอกจากความเงียบ นี่มันแปลกไปแล้ว แทนไทใช้คีย์การ์ดเข้าไปในห้อง แล้วเจออะไรที่แปลกกว่าเดิม

“ส้มจี้ด ส้มจี้ด!” เขาเรียกเธอดังขึ้นและเคาะประตูห้องน้ำหนักขึ้น แต่นอกจากเสียงน้ำไหลเขาไม่ได้ยินเสียงอะไรเลย

หรือเธอกำลังร้องไห้เสียใจอยู่ ความคิดนี้ทำให้แทนไทร้อนใจมาก เขาทิ้งมารยาทแล้วเปิดเข้าไปเพื่อจะรีบปลอบใจจีราพร แต่ภาพในหัวกับภาพในสายตาต่างกันประมาณฟ้ากับเหว

“อุ้ย... พี่ไท” การอุทานดูเสแสร้งไปนิด แล้วการค่อยๆ เลื่อนตัวจนบ่าจมลงไปในฟองครีมอาบน้ำค่อนข้างเสแสร้งมากๆ เป็นมารยาหญิงที่โคตรจะโจ่งแจ้ง แต่เขาดันใจสั่น ทำอะไรไม่เป็นนอกจากยืนจ้อง ร่างขาวๆ ที่ทำท่าเขินอายอย่างมีจริต

“เข้ามาทำไมคะ ส้มจี้ดอาบน้ำอยู่” ว่าแล้วก็ตีฟองให้หนาขึ้นทั้งที่ดูๆ น่าจะหนาเกือบสิบน้ำ คนมองเลยได้แต่จ้องเผื่อจะไล่ฟองให้หายได้ด้วยสายตา

“พี่เคาะเรียกตั้งนานทำไมไม่ตอบ” รู้ทั้งรู้ว่าทำไม แต่เขาก็ยังถาม เพราะดีกว่าการพุ่งตัวไปอยู่ในอ่างอาบน้ำด้วยกัน

“ส้มจี้ดไม่ได้ยินค่ะ มัวคิดอะไรเพลินๆ อยู่” เธอเลื่อนตัวขึ้นมานิดหน่อยให้เห็นแค่บ่าแล้วเคาะปลายนิ้วเข้าที่คางทำท่าครุ่นคิด คนมองอยากจะเดินไปฉุดเธอให้พ้นฟองครีมทึบจะได้ดู เอ้ย! คิดถนัดๆ

“มีอะไรต้องคิดอีก พรุ่งนี้เราไปทะเบียนกัน พี่ได้กรีนการ์ดแล้ว ส้มจี้ดน่าจะตามพี่ไปอยู่ที่อเมริกาได้ไม่ยาก จัดพิธีแต่งงานระหว่างจัดการเอกสารก็ได้” แทนไทสรุปแผนชีวิตคู่ในไม่กี่ประโยค และไม่พลาดแววตาไม่พอใจของจีราพร ก่อนที่จิ้งจอกพันหน้าจะตีท่าใสซื่อเหมือนคิดตามไม่ทัน

คนอย่างเธอเนี่ยนะจะคิดช้า มีแต่จะคิดหาทางแย้งล่วงหน้าเอาไว้แล้วถึงได้มาวางกับดักรอเขาในห้องน้ำ เพื่อให้ตัวเองได้เปรียบเวลาเถียงขณะเขาเลือดไปเลี้ยงสมองจำกัด ชายหนุ่มคิดว่าควรเป็นเวลาถอย แต่เขาไม่เคยถอย ไม่ว่าเธอจะร้ายแค่ไหนเขาก็พร้อมจะรับมือ

 

 

“ไปอยู่อเมริกากับพี่ไทเหรอคะ ดีจัง” ไม่ดีสักนิดเลย สีหน้ากับวาจาไปคนละทางกับความในใจของจีราพร

มีแต่ผู้หญิงยุคก่อนเสียกรุงศรีอยุธยาเท่านั้นแหละที่จะติดตามสามีไปทุกที่ เธอมีชีวิต มีการงาน ถึงจะไม่มั่นคงเท่าเขา แต่เธอก็มี

“แล้วไปอยู่ที่นั่น พี่ไทจะหางานอะไรให้ส้มจี้ดคะ” เธอตีหน้าซื่อถาม ทั้งที่รู้ว่าเขาคิดอะไรเอาไว้ แล้วก็ไม่ผิดคาดสักนิด

“ก็ไปช่วยงานที่ร้านของพี่ไง” แทนไทตอบง่ายๆ เหมือนไม่เห็นปัญหาขนาดใหญ่มหึมาในคำตอบ

“แปลว่าส้มจี้ดต้องไปเป็นลูกจ้างพี่ไทเหรอคะ”คนฟังขมวดคิ้ว คงเริ่มสัมผัสความไม่พอใจที่ซ่อนอยู่ในเสียงหวานๆ แต่ยังมั่นใจในคำตอบของตนเองเช่นเดิม

“มันเป็นธุรกิจครอบครัว แต่ก็ใช่ เพราะพี่คงไม่ใช้งานส้มจี้ดโดยไม่จ่ายเงินเดือน พี่ว่ามันดีนะ เพราะส้มจี้ดจะได้สวัสดิการหลายอย่าง รวมถึงสวัสดิการเวลาลาคลอดกับลาไปเลี้ยงลูกด้วย แต่ก็ทำไม่นานหรอก คนเป็นแม่ควรเลี้ยงลูกอยู่บ้านเฉยๆ มากกว่า”

นี่เขากับเธอมาจากยุคเดียวกันใช่ไหม จีราพรอยากจะกรีดร้อง อยากเอาหัวโขกฝา อยากจะเอาหัวมุดน้ำฆ่าตัวตาย ทำไมเธอถึงได้หลงรักผู้ชายจากประเทศพัฒนาแล้วแต่กลับคิดแบบประเทศด้อยพัฒนาอย่างแทนไทได้ และดูเหมือนว่าการพูดอ้อมๆ ไม่ช่วยอะไรเลยด้วย

“ส้มจี้ดไม่อยากเป็นลูกจ้างพี่ไทค่ะ จะเป็นยังไงคะถ้าวันหนึ่งเราไปกันไม่ได้” คำตอบกลับมารวดเร็วเกินกระพริบตาด้วยซ้ำ

“คิดเยอะไปหรือเปล่าส้มจี้ด นี่เรายังไม่ทันแต่งกันเลยนะ” น้ำเสียงของเขาบ่งบอกว่าถ้ายุ่งยากนักทางใครทางมันก็ได้ คนปั้นหน้ายิ้มเลยเปลี่ยนเป็นแยกเขี้ยว

ก็ได้เธอคิดเยอะ แต่ก็เยอะอย่างมีเหตุผลนะ ตั้งแต่รู้จักกับแทนไท จีราพรมีเรื่องโต้แย้งกับเขาตลอดเวลา ใกล้กันมีแต่จะชิงไหวชิงพริบ ไอ้คู่แบบนี้ถ้าไม่อยู่ในนิยายหรือละคร ร้อยทั้งร้อยอยู่กันไม่ทันก้นหม้อข้าวดำก็ทางใครทางมัน นั่นเป็นทางสุดท้ายที่เธอจะเลือกในชีวิตคู่ก็จริง แต่ใช่ว่าจะเกิดขึ้นไม่ได้ แล้วอย่างที่เขาวางแผนเป็นฉากๆ ให้เธอเมื่อครู่ หากไปอยู่ในฐานะภรรยาของเขาที่อเมริกา เป็นลูกจ้างเขา อยู่ในความดูแลของเขา หากวันใดไปกันไม่ได้ เธอก็ต้องโดนไล่ออกจากงานซมซานกลับมาเมืองไทย เมืองที่ไม่มีงาน ไม่มีอะไรรองรับ และคาดว่าจะไม่มีลูกกลับมาด้วย อันนี้กรณีหม้อข้าวดำมากเพราะแต่งกันเกินปีจนมีลูกนะ

“นั่นสิคะ ส้มจี้ดอาจจะคิดเยอะไปก็ได้ แต่ก่อนจะจดทะเบียนสมรส ส้มจี้ดว่าเราค่อยๆ มาช่วยกันคิดดีกว่าไหมคะ” พอเขาทำท่าจะเถียง เธอก็พลิกตัวนอนคว่ำหันหัวมาทางเขาแล้วเกาะขอบอ่างอาบน้ำ ให้เนินอกปริ้มฟองครีมที่ตีจนฟูฟ่อง

“อย่างน้อย พี่ไทก็บอกหน่อยได้ไหมคะ ว่าส้มจี้ดมีดีอะไรในสายตาพี่ไทบ้าง” จีราพรถามเสียงหวานแล้วยกศอกพาดขอบอ่างอาบน้ำดึงตัวขึ้นพ้นน้ำอีกนิด ชอบมากกับดวงตาเบิกกว้างของแทนไท งานนี้ถ้าไม่มีข้อตกลงระหว่างกันดีๆ นอกจากลากลงหลุมรัก เธอจะปิดปากหลุมให้มิดชนิดหมดทางขึ้น

.............................

โปรดติดตามตอนต่อไป

          ส้มจี้ดไม่ได้แค่คิดเยอะ แต่แผนเยอะด้วย พี่ไทเตรียมโดนกระชากลากถูได้เลย แต่ๆๆ ตอนนี้ยังไม่จบแค่นี้ รอชมมารยาหญิงร้อยเล่มเกวียนได้เลยค่ะ แต่ๆๆ ตอนหน้าขึ้นต้นด้วย “เขาว่าแล้วเธอต้องมามุกนี้” อิอิอิ

ป.ล. ตอนนี้สั้นไปนิดนะคะ อยู่ๆ ปวดหัวน้ำมูกไหล ไม่แน่ใจว่าเพราะน้ำมะพร้าวเย็นเจี๊ยบ น้ำหวานใส่น้ำแข็ง ไอศกรีม หรือช็อกโกแลตแช่ช่องฟรีตจนเป็นน้ำแข็ง555 แต่พรุ่งนี้มาต่อแน่ๆ ค่ะ

ป.ล. (สำคัญ) ตอนนี้เปิดจองเรื่อง “สืบรักล่าใจ” แล้วนะคะ ฝากผลงานแนวโรแมนติกคอมมันดี้ด้วยค่ะ ^_^

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 7 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

22 ความคิดเห็น

  1. #19 Jimmie😊😊 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2559 / 00:17
    รอค่ะ กำลังสนุก
    #19
    1
    • #19-1 วาณี แว่นฟ้า(จากตอนที่ 14)
      28 สิงหาคม 2559 / 10:20
      ขอบคุณค่ะ คืนนี้เจอกัน จุ๊บๆๆ
      #19-1