ํYaoi Online รักนายหมดทุกคน

ตอนที่ 8 : PLAY GAME 7

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,164
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 57 ครั้ง
    8 ก.ค. 57

 

           การตามหานายท่านราฟาใครว่าง่าย ยิ่งไม่ได้แอดเป็นเพื่อนด้วย ตอนนี้ลี่วากับเรนโชแยกกันตามหานายท่านราฟาที่คฤหาสของนายท่าน โดยถ้าใครเจอก่อนให้อีกฝ่ายโทรเรียกกันและกัน

 

            ผ่านไปสองชั่วโมง เรนโชก็ยังหานายท่านราฟาไม่เจอจึงนึกขึ้นได้ว่ายังไม่ได้    บอกราฟเลย แถมยังสัญญาไว้อีกด้วย เรนโชเลยรีบวิ่งไปหาราฟที่ห้องสมุด กลัวอีกฝ่ายโกรธ

 

            คุณราฟ คุณราฟเรนโชเรียกราฟ ลมหมุนเหมือนพายุวิ่งวนรอบเรนโชจนเส้นผมสวยปลิวไสว แล้วก็วับหายไปยืนอยู่ที่ชั้นสาม

 

            โกรธจริงๆด้วย

 

            ช้าเสียงของอีกฝ่ายที่บ่งบอกความหงุดหงิด

 

            ขอโทษครับ พอดีมีเรื่องเรนโชพูดอย่างง้องอน

 

            เล่ามาราฟพูดเสียงนิ่งหันหน้าไปทางอื่นเหมือนทำเป็นไม่สนใจ

 

            แต่เรนโชก็เล่ารายละเอียดทั้งหมดอย่างไม่ปิดบังให้แก่ราฟฟัง และสังเกตหน้าตาของราฟไปด้วยเพราะครั้งนี้เป็นครั้งแรกที่ราฟยอมอยู่นิ่งๆให้เรนโชมอง แม้จะมองขึ้นบนจากชั้น 1 ไปชั้น 3 ก็ตาม

 

ใบหน้าคม ผมสีดำยาวประบ่า ส่วนอื่นของหน้าตาลางเลือนเพราะโปร่งใส

 

 

 

 

           

 

            อ้อ เข้าใจละ อยากเจอคนชื่อ ราฟาราฟสรุป

 

            ครับเรนโชพูด

 

            คุณราฟพอจะรู้ไหมเรนโชลองถามดู

 

            ก็รู้นะราฟตอบ

 

            อยู่ที่ไหนครับเรนโชก้มคอลงเพราะเงยหน้าจนเมื่อย ทำให้ไม่เห็นสีหน้าของราฟเมื่อตอบคำถาม

 

            แถวๆนี้แหละ

 

            เรนโชเงยหน้าอีกที ราฟก็หันหลังให้แล้ว

 

            ถ้าอยากเจอ มาที่นี่คืนนี้ตอนสองทุ่มราฟพูด

 

            ให้อ่านหนังสือมาให้ฟังไหมเรนโชถาม

 

            ไม่ จะนอนก่อนจะลอยหายไป

 

            เรนโชถอนหายใจดีนะที่ราฟไม่โกรธแล้ว แต่สงสัยนิดหน่อย ผีนอนได้ด้วยหรอ

 

            เอ๊ะ หรืออาจแค่นอนไม่ได้หลับ????

 

 

            เรนโชกำลังจะติดต่อลี่วาบอกว่าหาทางติดต่อนายท่านราฟาได้แล้ว แต่ยังไม่ทันจะได้กดหัวแหวน ราฟก็อยู่ๆมาปรากฏตัวตรงหน้า จนเรนโชถึงกับสะดุ้งเพราะตั้งตัวไม่ทัน

 

            ลืมบอก ห้ามบอกใครพูดจบราฟก็หายตัวไปอีกครั้ง

 

            เรนโชถอนหายใจ แต่ก็กดติดต่อลี่วาอยู่ดี แต่ติดต่อไปว่าติดธุระแทน และบอกขอบคุณที่ช่วยตามหาให้

 

            จากนั้นเรนโชก็กลับห้องก่อน เนื่องจากยังไม่มีอารมณ์กินข้าว

 

            แต่พอไปถึงหน้าประตูก็พบฟุนที่ยืนรออยู่

 

            ผมเอาขนมมาให้ฟุนยื่นขนมมาให้

 

            ขอบคุณครับเรนโชยื่นมือไปรับตามมารยาท แต่ทว่าฟุนกลับหดมือที่ถือขนมและยื่นมือที่ว่างมาจับแทน

 

            ไปหาที่เหมาะคุยกันนะครับฟุนพูด และเดินจูงเรนโชให้เดินตาม

 

 

            เดินมาไกลพอสมควร ถึงรู้ว่าเป็นอาณาเขตของฟุน สำหรับตัวคฤหาสน์นั้นเหมือนทรงทั่วไป แต่ที่ที่ฟุนพาเรนโชไปคือทะเลสาบ

 

            ด้านหลังของคฤหาสน์ฟุนเป็นทะเลสาบขนาดกลาง ที่มีดอกไม้บานสะพรั่ง

 

            ด้านนู้น ที่ติดกัน เป็นของฮันฟุนชี้ให้ดู

 

            จากนั้น ฟุนก็เดินมาริมทะเลสาบที่มีเรือจอดชิดฝั่งไว้อยู่

 

            มาพายเรือเล่นกันดีกว่า สนุกนะฟุนว่าอย่างเชิงชวน และจับมือเรนโชให้ก้าวลงเรืออย่างระมัดระวัง

 

            เรนโชมือสั่นนิดๆ เพราะกลัวตกน้ำ และตื่นเต้นที่จะได้พายเรือแจวแบบเก่าๆที่หาได้ยากในปัจจุบัน

 

            เมื่อลงเรือเป็นที่เรียบร้อย ฟุนก็จับไม้พายและออกแรงพายอย่างทะมัดทะแมง ส่วนเรนโชก็จับแต่ว่าพอลองพายดูก็รู้ว่ายากกว่าที่คิด ฟุนจึงให้เรนโชหมุนตัวกลับมาหันหน้าเข้าหาฟุน ส่วนฟุนจะพายให้เอง

 

            ส่วนที่ให้ลองพายเมื่อครู่เพราะรู้ว่าเรนโชอยากลอง

 

            ฟุนพายเรือเก่งเนาะเรนโชชม

 

            ผมชอบการผจญภัย เลยต้องมีทักษะหลายอย่าง เช่น ปีนเขา พายเรือ ดำน้ำ กระโดดร่มฟุนเล่าให้ฟัง

 

            น่าตื่นเต้นเนอะเรนโชพูดพลางลองคิดภาพดู

 

            คงน่าหวาดเสียวน่าดู

 

            สนุกมากๆเลยละครับ ไว้ผมจะชวนเรนโชนะ เอาง่ายๆอย่างการเดินป่าหรือดำน้ำก็ได้ฟุนชวน

 

            เอาสิครับเรนโชรับคำ

 

            ได้ทำในสิ่งที่ไม่เคยทำ...และน่าท้าทาย

 

            ส่วนฟุนยิ้มกับคำตอบ

 

            นานๆทีจะมีคนตอบรับ ปกติมีแต่คนกลัว

 

            ลองทานขนมสิครับ ผมเลือกเจ้าอร่อยมาให้ลองทั้งนั้น ช่วงนี้ตลาดจัดเป็น     เทศกาลอาหารไทยฟุนเชิญชวน

 

            เอ๋ มีเป็นเทศกาลหรือครับเรนโชถามอย่างมึนงง นึกภาพตลาดไม่ออก

 

            ครับ ทางเกมเค้ามีระบบเปลี่ยนรูปแบบตลาดตลอดเพื่อสร้างความแปลกใหม่ แล้วก็ให้ซึมซาบบรรยากาศของวัฒนธรรมเก่าๆนะครับ ลองทานดูนะ หวานอร่อย

 

            ครับเรนโชลองทานอย่างว่าง่ายก็พบว่าอร่อยดี ก็เลยหยิบมาเรื่อยๆ

 

            บางอย่างก็เคยเห็นในรูปตอนเรียนประวัติศาสตร์ แต่พอมาลองกินเองทำให้ได้อรรถรสจริงๆ

 

            ฟุน ไม่กินหรอ จ้องหน้าผมอยู่ได้เรนโชหยุดกินเพราะเขินที่ฟุนเอาแต่จ้องมองมา

 

            ก็เรนโชกินน่าอร่อยนี่นาฟุนตอบ

 

            ผมก็กินปกติน้า

 

            คงปกติสำหรับเรนโช แต่สำหรับผมเรนโชกินน่าอร่อยเท่าที่เคยเจอเลย

 

            แถมคนกินก็น่าอร่อยด้วยฟุนพูดต่อ

 

            เรนโชขัดเขิน พลางคิดอะไรออก

 

            จะปล่อยอีกฝ่ายรุกอย่างเดียวไม่ได้แล้ว

 

            คนที่เป็นฝ่ายจีบต้องเป็นเราสิ

 

            ต้องขโมยใจเค้า ไม่ใช่เสียใจเรา

 

            ถึงเวลาต้องใจกล้าแล้ว

 

 

            งั้นฟุนอยากกินให้อร่อยกว่าเดิมไหม

 

            ยังไงครับ

 

            เรนโชขยับตัวไปใกล้ฟุน ใบหน้าเลื่อนไปใกล้แทบชิด

 

            ลองกินจากปากผมดูสิ

 

 

 

 

 

            อื้ม อ่ะเสียงจูบที่ดังเร่าร้อนหลังจากเรนโชพูดจบคำนั้น

 

            ตอนแรกฟุนก็นิ่งเหมือนน็อกไปซักพัก แต่พอตั้งสติได้อีกฝ่ายก็ยิ้มกว้าง จนเรนโชเกือบหลงสเน่ห์แบบฉุดไม่อยู่

 

            จากนั้น ฟุนก็เป็นฝ่ายหยิบขนมก่อนจะงับครึ่งหนึ่ง และสอดใส่อีกครึ่งหนึ่งให้เรนโช จากนั้นเราทั้งคู่ก็ใช้เวลานานในการช่วยกันกิน

 

 

            และแน่นอน...รสชาติมันหวานสุดๆ

 

 

            แฮกๆเรนโชหายใจหอบเมื่อโดนจูบมาราทอน ฟุนมองคนที่กล้าเชิญชวนตัวเองอย่างเอ็นดู ฟุนไม่ได้บอกเรนโชว่านอกจากชอบการผจญภัยแล้ว ฟุนยังชอบการพนัน และการท้าทาย

 

            ซึ่งเมื่อครู่ ฟุนถือเป็นการท้าทายเขาในรูปแบบหนึ่ง

 

            ผลก็คือ เรนโชโดนกินเรียบ ปากเล็กนั่นเจ่อบวมแดงเหมือนผลเชอรี่ที่เชิญชวนให้ลองกิน พูดแล้วก็ลองอีกครั้งดีกว่า เมื่อกี้ยังไม่อิ่ม

 

 

            สุดท้าย เรนโชก็เป็นของหวานสำหรับฟุน

 

 

 

            ไม่ไหวแล้วเรนโชรีบร้องบอกและเอามือดันอกของฟุน เมื่อฟุนยอมปล่อยตัวเอง เพราะถ้าไม่รีบบอก กลัวจะบอกไม่ทันเหมือนเมื่อสักครู่ที่ฟุนผละตัวถอนจูบแล้ว แต่นั่นก็แค่ให้เรนโชพักหายใจ แล้วกลับมาจูบใหม่เท่านั้น

 

            ยอมแพ้แล้ว?”ฟุนถาม

 

            ยอมแล้ววว

 

            เรนโชยกธงขาว เริ่มเรียนรู้ว่าอย่าไปท้าฟุนเข้าเพราะตัวเองอาจจะไม่รอด ยังดีนะที่นั่งบนเรือกลางทะเลสาปก็เลยทำอะไรอย่างอื่นมากไม่ได้ ไม่งั้นเรือล่ม

 

            ฟุนหอมแก้มเรนโชก่อนจะยอมไปนั่งปกติและพายเรือต่อ

 

            ส่วนเรนโชทำแก้มพองลม วางแผนใหม่

 

            เก็บดอกบัวไหมฟุนถาม

 

            ซึ่งเรนโชก็ส่ายหน้า

 

            ให้มันอยู่กับต้นนี่แหละ สวยที่สุดแล้วเรนโชตอบ

 

            ว่าแต่นอกจากชวนผมมากินขนม ฟุนมีอะไรอีกหรือเปล่าเรนโชถาม เพราะจากสายตาที่เห็นครั้งแรกตอนฟุนยืนอยู่หน้าห้อง มันมีอะไรมากกว่านั้น

 

            ผมพอจะทราบข่าวเรื่อง...เบลดอนฟุนเกริ่นก่อน ซึ่งเรนโชก็พยักหน้ารับ ไม่ถามต่อว่าสายข่าวมาจากใคร

 

            ผมพอจะจัดการได้ครับเรนโชชิงบอกก่อน แค่ต้องไปขอความช่วยเหลือจากนายท่านราฟาก็รู้สึกแย่ในระดับหนึ่ง ถ้าต้องให้ฟุนช่วยทั้งๆที่ไม่เกี่ยวข้องกับศึกนี้เลยเรนโชรู้สึกว่ามันจะทำให้ตัวเองอ่อนแอเกินไป

 

            ยังไงเราก็เป็นลูกผู้ชายคนหนึ่ง

 

            ต้องกล้าที่จะท้าชน

 

            อีกอย่าง เรนโชอยากลบคำสบประมาทของใครบางคน

 

            คนที่บอกเรนโชว่า...อย่าทำปากเก่ง

 

            อยากทำให้ใครคนนั้นยอมรับ

 

            ดังนั้น ต้องพยายามให้มากขึ้นและขอความช่วยเหลือให้น้อยลง

 

           

            “’งั้น ถ้ามีอะไรบอกผมมาเลยนะครับ ผมยินดีฟุนไม่พูดต่อเมื่อเห็นสายตาอันแน่วแน่ของเรนโช

 

            ขอบคุณครับ

 

            จากนั้นเราทั้งคู่ก็คุยกันไปตามเรื่องตามราว จนเย็น ฟุนถึงส่งกลับที่หน้าห้อง

 

            ผมเป็นห่วงนะฟุนพูดยังจับมือเรนโชไว้แน่น

 

            ผมจะดูแลตัวเองให้ดีครับเรนโชตอบ และจับมือตอบกลับ

 

            จากนั้น เรนโชก็จัดการตัวเองและเดินไปที่ห้องสมุด ไปก่อนเวลาซักครู่เพื่อที่จะไปคุยกับราฟ แต่ร้องเรียกเท่าไหร่ก็ไม่ออกมา เรนโชจึงนั่งรอราฟาตามเวลานัดแทน

 

            2 ทุ่ม

 

            เสียงนาฬิกาบอกเวลาดังเหง่งหง่าง

 

            เสียงฝีเท้าเดินมาจากทางด้านหลัง เรนโชหันหลังมองกลับทันที

 

            นายท่านราฟายังเหมือนเดิมจากการที่เห็นครั้งคราวก่อน หล่อ มาดนิ่งและดูเย็นชา แต่แตกต่างตรงที่แว่นตาดูหนาขึ้นทำให้ไม่เห็นแววตาอารมณ์ภายใน

 

            ฉันรู้เรื่องทั้งหมดแล้ว ตามมาราฟาพูดและเดินนำ เรนโชก็เดินตามทันทีมองแผ่นหลังของราฟาที่อยู่เบื้องหน้า

 

            ทำไมร่างสูงถึงไม่ถามซักคำ

 

            ทำไมถึงยอมทำตามคำขอของราฟ

 

            ราฟาหยุดเดิน เรนโชมองไปข้างหน้า

 

            รูปภาพฝาผนังที่เป็นห้องแล็ป??

 

            จากนั้น ราฟาก็พูดอะไรบางอย่าง และเดินเข้าไปในรูปภาพ เรนโชอึ้ง ยังดีที่ก่อนเข้าไปราฟาหันกลับมาดึงแขนเรนโชเข้าไปด้วย ไม่งั้น เรนโชยังค้างอยู่ที่ทางเข้าแน่นอน

 

            ช่วงเข้ามาในรูป มันเย็นๆวูบ รู้สึกแปลกดี

 

            เมื่อเข้ามาในห้องแล็ปแล้วเรนโชหันหลังกลับไปมองทางที่เข้ามา ทางด้านนี้เป็นรูปห้องสมุด

 

            ก็คล้ายๆประตูกลละมั้ง

 

            ที่นี่เป็นมิติพิเศษ ส่วนทางเข้าขอให้มาเอลทำให้นะราฟาอธิบายโดยยังไม่หันมามองหน้า แต่กลับไปหยิบจับอะไรบางอย่าง

 

            เรนโชมองรูปภาพ ไม่ค่อยเข้าใจนัก

 

            แต่ที่รู้ก็คือ  ท่านพี่มาเอลวาดรูปสวยและเหมือนจริงมาก

 

            เรนโชมองสำรวจในห้อง มันกว้างกว่าที่คิด และนอกจากพวกหลอดวิจัย อุปกรณ์แล็ปแล้ว ยังมีพวกเตา อุปกรณ์ตีเหล็ก เครื่องไม้เครื่องมือแปลกๆหน้าตาประหลาดที่เรนโชไม่เคยเห็น ถูกจัดวางไว้อย่างเป็นระเบียบ เป็นโซนๆ โดยแต่ละโซนเหมือนมีกระจกใสกั้น

 

            อยากได้คุณสมบัติป้องกันอะไรบ้างราฟาหันมาถาม

 

            ทำไมคุณถึงยอมช่วยฮะเป็นเรนโชซะเองที่เก็บความสงสัยไว้ไม่อยู่ แอบลืมตัวว่าต้องเรียกว่านายท่านด้วย

 

            คนที่ทำให้ราฟมาขอร้องได้ ก็มีค่าพอราฟาตอบ

 

            แล้วคุณเป็นอะไรกับราฟ แล้วทำไมราฟ...เรนโชจะถามต่อ แต่พอมองหน้าราฟาก็รู้ตัวว่าผิดที่ละลาบละล้วงอีกฝ่าย

 

            ขอโทษฮะเรนโชกล่าวขอโทษ

 

            ถึงเวลาแล้วจะบอกราฟาตอบ

 

            ทำไมไม่รู้ เรนโชรู้สึกว่าราฟากับราฟคล้ายกัน แม้ราฟาจะทำตัวเย็นชาก็ตามเถอะ

 

            ตกลง มานี่ อยากได้ไอเทมป้องกันไม่ใช่หรอ

 

            ครับ ถ้ากันพวกพิษได้ด้วยก็ดีฮะ

 

            แล้วอย่างอื่น???

 

            คือ ผมเพิ่งเล่นไม่ค่อยรู้เรื่องมาก แล้วแต่คุณราฟาเลยฮะ มีอะไรให้ผมช่วยก็บอกได้เลยนะฮะ เพราะแต่นี้ผมก็เกรงใจจะแย่แล้วเรนโชบอก

 

            ชอบใส่ตุ้มหูไหมราฟาถาม

 

            ผมไม่เคยใส่ฮะ แต่ก็อยากลองอยู่เรนโชตอบ

 

            ราฟาพยักหน้า แล้วให้เรนโชไปนั่งที่เก้าอี้ใกล้โต๊ะแล็ป จากนั้น ราฟาก็เดินหยิบของไปมาและทำการตี เหมือนตีเหล็ก และผสมสารอะไรต่างๆมากมาย จนเรนโชรู้สึกเหนื่อยแทนที่เห็นราฟาเดินไปไม่หยุด อยากจะช่วยแต่ก็รู้ตัวว่าช่วยไม่ได้แน่ ของบางอย่างยังไม่รู้ว่าคืออะไรเลย

 

            เรนโชมองราฟาที่ยืนขัดหรือตัดของคล้ายๆก้อนหิน มีเหงื่อไหลซึมตามใบหน้า จึงมองซ้ายมองขวา จนเจอของที่ต้องการ

 

            จากนั้น เรนโชก็เดินไปซับเหงื่อให้ราฟา ค่อยๆซับที่ใบหน้าอย่างบรรจง โดยในตอนแรกเรนโชนึกว่าราฟาจะต่อว่าเมื่อเห็นราฟาหันมาจ้องมองใบหน้าเรนโช  แต่สุดท้ายอีกฝ่ายกลับหันหน้าอีกข้างเพื่อให้เรนโชเช็ดได้ถนัด 

 

            เรนโชเผลอยิ้มกับการกระทำของราฟา

 

            ขอบใจราฟาบอกเรนโช

 

            ไปนั่งก่อน ใกล้เสร็จแล้ว

 

            เรนโชกลับไปนั่งที่เดิมอย่างว่าง่าย แต่ตาก็จ้องมองการกระทำของราฟาอยู่

 

            คนทำงานอยู่ก็ทำงานต่อไป แต่ก็เหลือบตามมองคนที่นั่งอยู่เป็นระยะๆ

 

            จนเวลาผ่านไป ราฟายิ้มที่มุมปากนิดๆเพราะว่าของที่ตัวเองทำนั้นใกล้จะเสร็จแล้ว  แล้วก็ออกมาในแบบที่คิดไว้

 

            เหลือแต่ว่าคุณสมบัติจะตรงตามรึเปล่า เพราะมันจะปรากฏตอนที่เรนโชรับไปเป็นเจ้าของ

 

 

            ราฟาเอาของที่กำลังผลิตไปเข้าเตาเผาอีกครั้ง ทุบอีกที ทุบจนของชิ้นนั้นเล็กลงเรื่อยๆแล้วก็นำไปขัดเกลา แกะสลัก จนสุดท้ายมันก็เป็นตุ้มหูขนาดเล็ก 2 ชิ้น เป็นรูปทรงต้นไม้มีกิ่งก้าน 7 ก้าน ใน 7 ก้านมีใบไม้ 1 ใบเป็นอัญมณีสีต่างๆ

 

            ราฟายิ้มออกมาในที่สุด

 

            และหันไปหาเรนโช ก็พบว่านั่งรอจนเผลอหลับไปแล้ว

 

            ราฟาลากเก้าอี้อีกตัวมานั่งหน้าเรนโช มองคนตัวเล็กเอียงคอไปมา แถมมีเกือบโค้งมาข้างหน้าอย่างน่าเอ็นดู

 

            ราฟาเลยเก็บตุ้มหูไว้ก่อน เพราะถ้ายังไม่ได้ใส่ก็ยังไม่มีใครเป็นเจ้าของ แล้วช้อนตัวเรนโชอุ้มออกจากห้องเล็ปของตัวเอง

 

            เที่ยงคืนแล้วหรอเนี่ยราฟาพูดเมื่ออุ้มเรนโชแล้วเดินไปคฤหาสฝั่งตัวเอง

 

            ขนาดเวลาในนั้นไหลช้ากว่าเวลาข้างนอกนะเนี่ยราฟาบ่นเบาๆ มองคนในอ้อมกอดตัวเอง

 

            ราฟาพาเรนโชเดินเข้าไปในห้องนอนตัวเอง แล้ววางบนเตียง ห้องของราฟานั้นไม่ได้แต่งแนวญี่ปุ่นโบราณ แต่ตกแต่งแนวตะวันตก

 

            เมื่อวางร่างเล็กเสร็จ ก็ก้มหน้าลงมองอย่างสำรวจ โดยเฉพาะใบหู

 

            ถ้าเจาะให้ คงตื่นแน่ วางยาให้แน่ใจดีกว่าราฟาพูดแล้วไปหยิบขนนกสีขาว แล้วนำขนนกไปจุ่มน้ำอะไรบางอย่าง จนขนนกกลายเป็นสีเหลือง เสร็จแล้วราฟาก็นำขนนกไปเขี่ยๆที่จมูกของเรนโช เพื่อให้เรนโชสูดดมกลิ่น

 

            กลิ่นหอมของดอกไม้บางชนิด

 

            ที่มีสารให้นอนหลับลึก

 

            เมื่อคิดว่าเรนโชน่าจะหลับลึกไม่ตื่น ก็มองใบหูเล็ก แล้วไปหาอุปกรณ์เจาะหู จากนั้นก็นำตุ้มหูที่ทำเสร็จใส่ให้ ซึ่งราฟาก็มองอย่างพอใจเมื่อมันเหมาะกับคนตัวเล็ก

 

            จากนั้น ราฟาก็ถอดแว่นตัวเอง แล้วขึ้นคร่อมเรนโช ค่อยๆก้มหน้าลงจนจมูกชนกัน ใบหน้าแทบชิด สัมผัสถึงลมหายใจร้อนผ่าว

 

            ผมยังไม่เผยตัวตนให้คุณจับผมได้นะหนูเรน

 

            ราฟาเกลี่ยเส้นผมที่ลงมาปรกหน้าผาก

 

            จุมพิศที่หน้าผากเนียน ก่อนจะเคลื่อนลงมาที่แก้มนุ่ม และจรดสุดท้ายที่ริมฝีปากแดงเล็ก

 

            ผมขอพิสูจน์คุณสักพักก่อนนะนิ้วชี้เรียวเขี่ยตรงใบหูที่มีตุ้มหูต้นไม้ฝังอยู่

 

            ฝันดีนะ หนูเรน

 

           

จากนั้น ก็ล้มตัวลงนอนข้าง แล้วดึงเรนโชกระชับเข้าอ้อมกอด ยิ้มอย่างนึกสนุกว่าจะเป็นอย่างไรเมื่อเรนโชตื่นขึ้นมาในตอนเช้า

 

            ทางด้านเรนโชก็ครางอืออาเมื่อโดนรบกวนที่ใบหู ขยับตัวเล็กน้อยก่อนจะบดเบียดซุกไซ้เข้าหาอ้อมกอดอุ่นยิ่งกว่าเดิม ยิ่งบดเบียดความร้อนจากร่างกายของทั้งคู่ก็ถ่ายเทให้กันละกัน จนคนที่หลับลึกละเมอบ่น...ร้อน

 

            ถ้าแค่บ่นราฟาคงไม่รู้สึกทรมานเท่าไหร่ แต่นี่เรนโชดันดึงรั้งเสื้อของตัวเองออกจนเผยให้เห็นหัวไหล่ขาวเนียน ยังดีที่ราฟาจับมือเล็กไว้ทัน ไม่งั้นเรนโชอาจจะกระชากชายเสื้อสองด้านให้ออกจากกันจนเปิดเปลือยยิ่งกว่านี้

 

            ใบหน้าขาวมีริ้วแดงที่รอบแก้มเนื่องจากเลือดและประสาทสัมผัสที่เริ่มจะทำงานดีเป็นพิเศษ

 

            หนูเรน ยั่วแบบนี้ไม่ไหวนะราฟาบ่นมองหน้าซีกชวาของคนยั่วไม่รู้ตัว หอมแก้มนุ่มเบาๆ

 

            ถ้าผมทนไม่ได้...ผมจะแย่เอานะราฟาพูดเหมือนอยากจะร้องไห้ให้กับตัวเอง

 

            มือเล็กที่ถูกจับขยับไปมาอย่างอึดอัดเหมือนอยากจะถูกปลดปล่อยจากพันธนาการที่รัดร้อย ใบหน้าคนนอนผูกคิ้วเป็นปมเหมือนกำลังแก้โจทย์คณิตศาสตร์ในฝัน

 

ราฟาขำ โดนรัดไว้แบบนี้ เรนโชท่าจะฝันอะไรซักอย่างเป็นแน่

 

เมื่อเห็นว่าร่างเล็กน่าจะสิ้นฤทธิ์แล้วจากการที่นอนนิ่ง หายใจเป็นจังหวะ ราฟาจึงคลายจากการกอบกุมมือเล็กแล้วขยับชายเสื้อเรนโชให้เข้าที่

 

ไอ...ติมเสียงละเมอจากคนนอน จากนั้นมือของราฟาที่กำลังจัดชุดอยู่ก็ถูกคว้าหมับ แล้วนิ้วชี้เรียวก็ถูกส่งเข้าไปในโพลงปากเล็กอย่างรวดเร็ว

 

เหมือนเด็กเล็กที่รีบกินของที่ชอบ

 

นิ้วเรียวถูกลิ้นเล็กเลียตามแนวยาวดูดดุนและขบกัดเหมือนกำลังกินจริงๆ ตามด้วยเสียงดังจ๊วบจ๊าบเหมือนกำลังกินอย่างเอร็ดอร่อยเต็มที่

 

นิ้วผมไม่ใช่ไอศกรีมนะหนูเรนราฟาพูด มืออีกข้างก็ยกมาก่ายหน้าผากตัวเองอย่างหนักใจ

 

ท่าจะแย่จริงๆซะด้วยสิ

 

ถ้าไม่ใช่เพราะได้รับคำสั่งจากท่านคาออส

 

คงไม่มีผู้ชายคนไหนทนได้

 

คืนนี้จะนอนได้ไหมนะเราราฟาบ่นกับตัวเอง

 

 

 

 

            แสงแดดสาดส่องเข้ามาในห้องนอน เรนโชขยับตัวนิดหน่อย รู้สึกหลับสบายมากเมื่อคืน และเหมือนจะฝันดีอีกด้วย

 

            ฝันว่าอยู่ในอ้อมกอดของใครบางคนที่อบอุ่น

 

            แต่เมื่อลืมตาเต็มที่ เรนโชก็ต้องเบิกตากว้างเพราะมันเป็นฝันที่เป็นจริง ใบหน้าของราฟาอยู่ใกล้แทบชิด ผมปรกช่วงบนจนไม่เห็นไปครึ่งหน้าแต่เรนโชก็รู้ว่าเป็นราฟา ก่อนจะนึกย้อนไปเมื่อคืน

 

            เผลอหลับ

 

            เมื่อคืนเรนโชเผลอหลับ

 

            น่าอายชะมัด

 

            ขอให้เค้าช่วยแล้วยังไปป็นภาระอีกต่างหาก

 

           

            คุณได้รับไอเทม ตุ้มหูต้นไม้ 7 มณี  จำนวน 1 คู่

          โปรดอ่านรายละเอียดเพิ่มเติมเอง

 

            เสียงในระบบประกาศเตือน

 

            เรนโชกดหัวแหวนเพื่อดูรายละเอียดไอเทมใหม่

 

            คุณสมบัติ

1.      ป้องกันคำสาปและยาพิษทุกชนิด 100 % ในเวลากลางวัน ในเวลากลางคืนสามารถป้องกันได้ 90% เนื่องจากถูกความมืดลดทอนประสิทธิภาพ โอกาสติดคำสาปและยาพิษ 1 ใน 10 ในเวลากลางคืน ยกเว้นในคินเดือนมืด โอกาสติดคำสาปและยาพิษ 2 ใน 10  

2.      เมื่อติดคำสาปและยาพิษ ประสิทธิภาพคำสาปและยาพิษลดลงเหลือ 50%

3.      ป้องกันอาวุธมีคมทุกชนิด 100 % ในเวลากลางวัน ในเวลากลางคืนสามารถป้องกันได้ 90%

4.      ลดอาการเจ็บปวดจากการบาดเจ็บทั้งภายในและภายนอกได้ 80% ทุกชนิดทั้งในเวลากลางวันและกลางคืน

5.      ช่วยฟื้นฟูร่างกายจากอาการเหนื่อยล้าได้ 100% เมื่อนั่งพัก 5 นาที

6.      สามารถรักษาอาการบาดเจ็บให้คนอื่นโดยย้ายอาการบาดเจ็บมาไว้ที่ตัวเอง โดยผ่านการจูบที่บาดแผล

7.      สามารถฟื้นจากความตายได้ 1 ครั้ง กรณีใช้  ตุ้มหูต้นไม้ 7 มณีจะสลายไป

 

 

เรนโชอ่านแล้วรู้สึกทึ่ง มันเกินกว่าที่คาดไว้มาก ดีเกินคาดเชียวละ  จนเรนโชคิดว่าถ้ายังโดนทำร้ายละก็ วันนั้นคงดวงตกสุดๆเลยละ

 

ใช้ได้ไหมเสียงคนข้างตัวถาม เรนโชหันไปพบว่าราฟาตื่นขึ้นแล้ว แถมใส่แว่นเรียบร้อยแล้ว และกำลังเอียงตัวหันมามอง

 

ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน

 

ดีมากกว่าที่คาดเลยครับเรนโชตอบ

 

ดี อย่าลืมไปขอบคุณราฟละราฟาพูดต่อ

 

            ครับเรนโชตอบ ก่อนจะนึกขึ้นได้ว่าเช้าแล้ว

 

            นั่นหมายความว่า

 

            งาน

 

            เรนโชรีบเด้งจากเตียงอย่างลืมตัว จัดเสื้อผ้า แล้วรีบบอกลาราฟา

 

            คุณราฟา ผมมีงาน ผมต้องรีบไปก่อน ขอตัวนะครับ เรื่องไอเทมขอบคุณมากครับ ถ้ามีอะไรใช้ผมหรือให้ผมตอบแทน บอกได้เลยนะครับเรนโชโค้งตัวขอบคุณ แล้วก็รีบวิ่งจากไป

 

            หน้าตาตอนตกใจก็น่ารักดีราฟาพูดยิ้มๆ

 

            ขยัน ใจดี มีความรับผิดชอบ คุณสมบัติใช้ได้ ตรวจสอบต่อไป

 

            สำคัญ ชอบอ่านหนังสือเหมือนกัน

 

            ราฟาจดบันทึกอะไรบางอย่างลงในสมุดที่วางอยู่ข้างหัวเตียง ก่อนจะถอนหายใจเล็กน้อยเมื่อเปิดเจอหน้ากระดาษก่อนหน้านี้

 

            ลี่วา ใจดีกับคนที่ตัวเองหวังดี ช่วยเหลือคนอื่น แต่ไม่ชอบห้องสมุด ไม่ชอบอ่านหนังสือ

 

ไม่เหมาะกับเรา

 

ตามเรามาเกือบปีแล้วสินะ ขอโทษด้วยจริงๆนะ ลี่วา

 

ราฟาปิดสมุดแล้วขยับขาแว่น

 

ว่าแต่ นอนต่ออีกนิดดีกว่าเรา เมื่อคืนแทบไม่ได้นอน

 

 

 

เรนโชเมื่อวิ่งออกมาจากคฤหาสของนายท่านราฟา ก็รีบวิ่งไปห้องตัวเองเพื่อเปลี่ยนชุดทำงาน แล้วก็รีบวิ่งไปทำงานอย่างที่ถึงทันเวลาแบบเฉียดฉิว

 

เมื่อทำงานเสร็จ ลี่วาก็เดินมาหาเรนโชตามปกติ แล้วพากันไปนั่งทานอาหาร

 

นายเจอนายท่านราฟาแล้วสินะลี่วาพูดตรงๆมองหน้าเรนโชนิ่งๆ

 

เรนโชไปไม่ถูก รู้สึกเหมือนหักหลังเพื่อนคนแรกในเกม

 

เพราะเรนโชบอกว่าถ้าเจอนายท่านราฟาจะบอกลี่วา แล้วก็ลี่วาก็กำลังจีบนายท่านราฟาอยู่ แต่ลี่วาบอกว่าจะเลิกจีบแล้วนี่

 

แต่มันรู้สึกผิดอย่างบอกไม่ถูก

 

แล้วก็ผิดคำสัญญาที่ให้ไว้กับราฟไม่ได้ เรื่องจะไม่บอกใคร

 

กลืนไม่เข้าคายไม่ออกสินะ

 

ความรู้สึกนี้

 

ไม่ต้องทำหน้าแบบนั้น ฉันไม่ได้จะว่าอะไรลี่วาพูดยิ้มๆเหมือนสีหน้าก่อนหน้านี้เป็นเรื่องตลก

ฉันไม่รู้ว่านายติดต่อนายท่านราฟาได้ยังไง แต่ก็โชคดีแล้วที่นายได้มันมา น่าจะป้องกันภัยจากเบลดอนได้ลี่วาพูดแล้วเอื้อมมาจับตุ้มหูของเรนโช

 

มี...คนเค้าช่วยติดต่อนายท่านราฟาให้ แต่เค้าให้ปิดเป็นความลับ ขอโทษนะลี่วา ผมบอกได้เพียงเท่านี้เรนโชว่า

 

ลี่วายิ้ม

 

นายนี่เป็นคนจริงใจกว่าที่คิด ทั้งที่ไม่ต้อง แต่นายกับพูดลี่วาตบบ่าเรนโช

 

แต่ก็ขอบใจที่บอก

 

แล้วตุ้มหูนี่ เป็นไงลี่วาถาม

 

ดีมากเลยแล้วเรนโชก็ให้ลี่วาดูคุณสมบัติ โดยกดปุ่มให้อีกฝ่ายดูข้อมูลได้

 

เยี่ยมๆ ทีนี้จะได้เบาใจไปเปลาะหนึ่งลี่วาพูด

 

เอ้อ วันพรุ่งนี้ฉันจะออฟไลน์แล้วนะ ช่วงที่ฉันไม่อยู่ก็ดูแลตัวเองดีๆละลี่วาพูด

 

ของผมอีก 3 วันเรนโชตอบ

 

“’งั้นวันนี้เราไปเที่ยวกันปะ เปลี่ยนบรรยากาศลี่วาชวน เรนโชก็สนใจเหมือนกัน อยากรู้ว่าสถานที่ข้างนอกเป็นยังไงบ้าง

 

ตกลง

 

งั้นไปเปลี่ยนเสื้อผ้าอีกครึ่งชั่วโมงเจอกันที่ประตูทางออกลี่วานัดแนะ แล้วพากันแยกย้าย

 

เรนโชคำนวณเวลาแล้วก็รีบวิ่งไปหาราฟก่อน

 

คุณราฟ คุณราฟเรนโชร้องเรียกทั่วห้องสมุด แต่ร่างโปร่งใสไม่ปรากฏ เรนโชไม่แน่ใจว่าเกิดอะไรชึ้น ก็เลยเขียนโน๊ตแปะติดไว้ที่โต๊ะประจำ จากนั้นก็ไปห้องตัวเองเพื่อเปลี่ยนชุด

 

 

 

 

 

ชุดที่เรนโชเลือกใส่เป็นชุดยูคาตะยาวสีฟ้าสดใสที่เพิ่งได้มาใหม่จากมาเอล แม้ตัวจะไม่มาแต่ของก็ถูกโอนมาให้ และโทรมาคุยวันละนิด ซึ่งออกแนวบ่นมากกว่าว่าไม่ไปหาเลย

 

เรนโชก็ตอบแบบอ้ำอึ้ง ว่าออนไลน์ครั้งหน้าจะแวะไป

ไม่นึกรำคาญ แม้มาเอลจะถามคำถามเดิมทุกวัน และเรนโชก็จะตอบแบบเดิมทุกวันก็ตาม

 

สงสัยอยากให้เปลี่ยนใจ

 

เมื่อมาถึงหน้าประตู ก็เห็นลี่วามายืนรอแล้ว ชุดสีชมพูหวานสั้นขับผิว ผมมีกิ๊บผีเสื้อตัวเล็กประดับ ช่วยทำให้ใบหน้าดูน่ารักยิ่งขึ้นไปอีก

 

ลี่วาน่ารักจังเรนโชเอ่ยปากชม

 

ทำอย่างกับตัวเองไม่น่ารักอย่างนั้นนะลี่วามองเรนโชกลับ ซึ่งเรนโชตีความหมายว่า ลี่วาคงชม

 

จากนั้น ลี่วาก็นำทางไปเที่ยว ลี่วาบอกในเกมนี้ที่เที่ยวเยอะมาก แต่บางที่ต้องเดินทางไกลใช้เวลาหลายวัน ต้องขอนายท่านคาออสไป ซึ่งส่วนใหญ่นายท่านก็อนุญาติ บางครั้งก็ให้เงินสมทบไปด้วย เพราะการเล่นเกมนี้ก็ถือเป็นการพักผ่อนอย่างหนึ่ง ถ้าทำงาน หาเงินและจีบอย่างเดียว น่าเบื่อตาย

 

ที่แรกที่ลี่วาจะพาไปคือ ตลาด

 

สองข้างทางก่อนไปตลาด เป็นทางเดินที่เต็มไปด้วยต้นไม้ ดอกไม้พืชพรรณนานาชนิด จนเข้าเขตบ้านเรือนที่มีบ้านเรียงราย เรนโชพยายามจดจำทางเผื่อมาเที่ยวคนเดียว ซึ่งก็คิดว่าไม่น่ายากเท่าไหร่

 

ตลาดที่ลี่วาพามา น่าจะเป็นที่ที่ฟุนกับฮันมาก่อนหน้านี้ แต่รอบนี้ไม่ใช่เทศกาลอาหารไทยแบบคราวก่อนแล้ว แต่เป็นเทศกาลอาหารจีนแทนดูได้จากเห็นโคมแดงติดตั้งบนเสาสูงมาแต่ไกล และมังกรตัวใหญ่ยักษ์ที่นำมาใช้ประดับหน้าทางเข้า

 

ไม่น่าจะเรียกว่าตลาดแล้ว อลังการขนาดนี้

 

น่าจะเรียกเทศกาลด้วยซ้ำไป เรนโชคิด แถมคนก็เยอะสุดๆ

 

 

 

            ขายชุดจีน ราคาไม่แพงจ้า   

           

            ชุดจีน ขายไม่แพง สวยๆทั้งนั้นเลย  

 

            ขายชุดจีน ถูกๆ เข้ากับบรรยากาศ  

 

            เสียงของพ่อค้าที่ชักชวนซื้อเสื้อผ้าให้เข้ากับเทศกาล แน่นอนลี่วาจับมือเรนโชให้เดินเข้าไปเลือกโดยทันทีด้วยรอยยิ้มที่ท่าทางสนุก

 

            คุณสองคนน่าจะเหมาะกับกี่เพ้ามากกว่านะครับเสียงพ่อค้าเข้ามาประกบเมื่อลี่วาเดินไปมุมที่เป็นชุดจีนแยกเสื้อกางเกงสองส่วน คล้ายจีนกำลังภายใน

 

            กี่เพ้ามันของผู้หญิงไม่ใช่หรอฮะเรนโชถามพ่อค้าพุงพลุ้ยแต่หน้าตาดูใจดี

 

            แต่มันเหมาะกับคนสวยๆอย่างคุณสองคนนะครับพ่อค้าตอบ

 

            ก็น่าสนนะเรนโช ปะ ไปดูกันลี่วาตอบรับคำพ่อค้า แล้วไปอีกมุม

 

            ชุดกี่เพ้าถือเป็นมรดกทางวัฒนธรรมการแต่งกายของชาวจีน โดยมีความโดดเด่นที่งานตัดเย็บและหัตถกรรมการปักลวดลาย

 

            และที่สำคัญ เน้นสัดส่วน ทรวดทรงและองค์เอว

 

            เรนโชเห็นแล้วรู้สึกขนลุก ยูคาตะสั้นว่าโป้แล้วเจอกี่เพ้าที่สั้นแถมยังแหวกข้างอีกนี่ ไปไม่เป็นเลย แต่ดูท่าลี่วาจะสนุก

 

            เรนโชมองชุดกี่เพ้า ส่วนใหญ่จะเป็นสีแดงซึ่งเป็นสีเอกลักษณ์ ส่วนสีอื่นก็จะเป็นสีสด ไม่ว่าเขียวสด ฟ้าสด หรือสีดำ ซึ่งสีดำเป็นสีที่เรนโชหมายตาไว้ แล้วก็เลือกกี่เพ้ายาวที่แหวกข้างไม่สูงนัก ลวดลายนก

 

            กำลังจะหยิบไปจ่าย แต่ลี่วาก็มาตีมือก่อน

 

            เอาแหวกกว่านี้หน่อย เรามีดีให้โชว์นะลี่วาพูด

 

            ตรงคอก็ปิดมิดไป แขนก็ยาวไป ให้มันมีโชว์หน่อยลี่วาบ่นไป แล้วก็มาเลือกให้เรนโชเสร็จสรรพ

 

            เอาอันนี้สิ รับรองเด็ด นายท่านก็นายท่าน เจอแล้วใจกระตุกชัวร์ลี่วายิ้มแล้วยื่นให้

 

            กี่เพ้าที่ลี่วาเลือกเป็นกี่เพ้าสีดำยาวแบบที่เรนโชอยากได้ แต่แหวกสูงขึ้นมาถึงต้นขาจากตอนแรกแหวกแค่เข่า จากแขนยาวก็เหลือแค่แขนกุดแถมตรงคอยังเป็นแบบติดกระดุมที่แลดูดึงขาดง่าย และที่สำคัญด้านหลังถูกแหวกให้โชว์หลังสวย

 

            ลี่วา ถ้าซื้อไป คงเดินตลาดไม่ไหวแน่เรนโชพูดเสียงอ่อย

 

            คงถูกฉุดก่อนอะ

 

           

 

           

 

            



..........................................................................................................................................................................
มีคนบอกว่าไรเตอร์พิมพ์ผิด หาไม่เจออะ --"
มาเอลเอย เวลล์เอย ตรงไหนอ่า
บอกจุดหน่อย สงสารคนแก่ตาฝ้าฟางละ 55+ 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 57 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,927 ความคิดเห็น

  1. #2866 มนุษย์ที่รักอิสระ (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2560 / 13:58
    คงถูกฉุดห่อนอ่ะ ชอบคำนี้5555555+
    #2,866
    0
  2. #2806 Mistyblack (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 16 มีนาคม 2560 / 14:49
    โดนฉุดแต่บรรดาว่าที่สามีคงมาช่วย....มั้ง?
    #2,806
    0
  3. #2750 มหาเทพเเห่งการจองจำ (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 23 เมษายน 2559 / 02:48
    รู้ตัวเองดีนี่นาเรนโช
    #2,750
    0
  4. #2642 jiwjug (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2558 / 07:03
    55555 คงโดนฉุดก่อนน
    #2,642
    0
  5. #2639 The White Rabbit with Red Hood (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2558 / 08:25
    ตรงที่ลี่วาพูดค่ะ "นายนี่เป็นคนจริงใจกว่าที่คิด ทั้งที่ไม่ต้อง แต่นายกับพูด" "กับ" ตรงนี้ต้องใช้ "กลับ" แทนค่าาาาา
    #2,639
    0
  6. #2391 I'm sone M.Seo >O< (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2558 / 16:31
    เอาชุดนี้เลยๆๆ แล้วก็โดนม่วงเลื้อย เอร๊ยย! -///-
    #2,391
    0
  7. #2366 0867513471 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2558 / 00:16
    ใส่ไป คงถูกฉุดก่อน
    #2,366
    0
  8. #2236 Dairy-nana (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2558 / 00:33
    ขำค่ะ55555 ถึงไม่กี่เพ้าก็คงจะโดนฉุดอยู่แล้วแหละน่ารักกันขนาดนี้ แอร๊ย./////. ราฟกับราฟานี่คนเดียวกันใช่มั้ยคะ รู้สึกนางน่ารักมากเลยอ่ะเวลางอนๆก็จะพูดสั้นๆแสดงอารมณ์น้ำเสียงไม่พอใจแต่สุดท้ายก็หายงอน อ๋อย นั้ลล้าก!!! หลงเสน่ห์ค่ะหลงเสน่ห์
    #2,236
    0
  9. #2105 Beebeewondercream (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2558 / 08:05
    กี่เพ้าเป็นชุดที่เซกซี่มากจริงๆนะ เอาจริงๆชุดโซนเอเชียสมัยโบราณมันก็ชวนเรียกเลือดเกือบทั้งหมดอ่ะ แอร๊
    #2,105
    0
  10. #2006 นาคน้อยล่องลม (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2558 / 01:15
    ก็ถ้าจะใส่เดินตลาด โดนฉุดแน่ ฮ่าๆๆๆ
    #2,006
    0
  11. #1828 Ongarch Kitrungphaiboon (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2558 / 07:21
    ม่วงมัดกับมัดม่วงไง
    #1,828
    0
  12. #1600 P.Secret (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2558 / 13:37
    อย่าใส่ชุดนี้เลยหนูเรน ไม่งั้นนะ ไม่ใช่แค่โดนฉุดหรอก แต่ลากไปปล้ำมากกว่า เดี๋ยวเหล่าเจ้าบ้านจะอดใจไม่ไหวกันนะจ๊ะ
    #1,600
    0
  13. #1442 nidloveexo (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 17 เมษายน 2558 / 17:48
    5555555จริงคงโดนฉุกสะก่อน
    #1,442
    0
  14. #1328 TiNa TiMwwee (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 7 เมษายน 2558 / 17:31
    เรนโซ น่ารักก น่ากดดดด



    ขอบคุนที่แต่งให้อ่านครัชช
    #1,328
    0
  15. #1237 Kuroko Tetsuya_kun (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 20 มีนาคม 2558 / 14:29
    เลือดท่วมบ้านแล้วอ่ะ ตอนนี้ -,,-
    #1,237
    0
  16. #737 <STraNg> (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2557 / 20:28
    เราจะดักรอ เราจะฉุดเรนโช 555555555+ =//////////=
    #737
    0
  17. #735 สุนี (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2557 / 21:20
    ถูกฉุดงืมๆ
    #735
    0
  18. #721 manamaster (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2557 / 22:25
    นายท่านคงหัวใจวาย 5555
    #721
    0
  19. วันที่ 8 กรกฎาคม 2557 / 16:48
    -.,-ฉุดเลยยยยยย
    #720
    0
  20. #719 Honey_dew (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2557 / 16:26
    โดนฉุดแน่ๆ
    #719
    0
  21. #718 Namty# (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2557 / 14:38
    ซาหนุกก><
    #718
    0
  22. #717 G_King (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2557 / 14:13
    อ่ะหือ ชุดดำกระชากใจ -..-
    #717
    0
  23. #716 El Dorado Bz (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2557 / 13:36
    เอะอะ เอะอะ ก็โป๊ เอะอะ เอะอะก็โป๊ ของดีมีโชว์จะเก็บไว้ทำไมคะ. <<<<อารมเรามาเป็นเพลงเลย
    #716
    0
  24. #713 คิมดงจุน (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2557 / 10:35
    ซื้อไปยั่ว...แค่ก ไปให้นายท่านดูเหรอออ=.,=
    #713
    0
  25. ความเห็นนี้ถูกลบแล้ว :(