ํYaoi Online รักนายหมดทุกคน

ตอนที่ 22 : PLAY GAME 21

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6,139
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 26 ครั้ง
    2 พ.ย. 58

            “ฟุน ถ้าผมซัดอาวุธออกไปแล้วโดนซัดกลับ ผมต้องหลบยังไง

 

            “เรนโชต้องฝึกจิตเข้าคู่กันด้วยครับ จะสามารถรับรู้สิ่งที่เข้ามาใกล้ แต่ยังไงตอนนี้ต้องปาให้แม่นก่อนนะครับ

 

            “ผมก็แค่สงสัยที่ถามออกไปเพราะวันนี้อ่านหนังสือนิยายจีนให้ราฟฟัง มีการใช้อาวุธลับซัดไปและซัดกลับ จึงหันมาดูตัวเองว่าถ้าโดนคนเก่งกว่าตอกกลับมาตัวเองจะรอดไหม

 

ผมก็แค่บอกครับฟุนตอบทันที

 

            “งั้นวันนี้เราหยุด แล้วไปดูการต่อสู้จริงกันดีกว่า

 

            ฟุนอ่ะเรนโชงอนเมื่อโดนอีกฝ่ายแกล้งเบาๆ

 

            งั้นวันนี้เลิกซ้อม แล้วไปดูการสู้กันของจริงดีกว่าฟุนหยิบการ์ดอะไรบางอย่างขึ้นมา จากนั้นก็ทำการเรียกใช้การ์ด พริบตาเดียวเรนโชก็มายืนอยู่หน้าโคลอสเซียมขนาดใหญ่ที่มีความสวยงาม สร้างสรรค์ และเสียงดังลั่นมาจากภายในให้ระทึกใจ

 

            ไปกันเถอะฟุนจับจูงมือเรนโชไปทางประตูหนึ่ง ก่อนจะคว้าเงินจ่ายคนที่แต่งกายแบบทหารที่ยืนคุม

 

            แถว S”เมื่อจ่ายเงินไปก็ได้รับตั๋วที่นั่งมาสองใบ เมื่อเดินเข้าไปภายในก็เป็นจุดวาร์ปทันที มันจะพามายังที่นั่ง ไร้ปัญหาการหาที่นั่งและการนั่งที่นั่งผู้อื่น

 

            ฟุนมัน...มันสุดยอดมากเรนโชพูดอย่างตื่นเต้น จับมือของอีกฝ่ายที่กุมอยู่เขย่าไปด้วย คนเป็นหมื่นเป็นแสนนั่งอยู่ในสนาม เสียงเฮดังลั่น มองไปยังด้านล่างที่มีคนกำลังต่อสู้กันอย่างอลังการ

 

            ที่นี่นะ ไม่ว่าจะอยู่ที่ไหนในเกมก็สามารถมาได้ เพียงแต่มีการ์ดฟุนชูการ์ดสีแดงแวววับให้ดู มันสลักอักษรและลวดลายแปลกตา

 

            แต่ผมไม่ให้เรนโชหรอกนะ ที่นี่มันอันตรายเกินกว่าที่จะมาคนเดียวเรนโชพยักหน้าอย่างเข้าใจ แค่ฟุนพามาเปิดหูเปิดตาแค่นี้ก็ดีมากเพราะเหล่าผู้คนล้วนแต่งกายไม่ซ้ำแบบราวกับมาจากคนละโลกโดยมีที่นี่เป็นจุดศูนย์กลาง

 

            แค่ดูแค่นี้ก็คุ้มแล้ว เสียดายไม่ได้เอาเฮดีสมาด้วย

 

            ฟุน ทำไมที่ตรงนู้นถึงแตกต่างเรนโชชี้ไปที่โซนที่นั่งสีแดงเลือดหมู แถมคนนั่งก็น้อยกว่ามากและเป็นจุดชมที่ดีด้วย

 

            ตรงนั้นเป็นผู้เข้าแข่งครับ เรนโชเห็นตอนเราเข้าไหม มันมีสองประตูให้ฝั่งผู้ชมกับผู้มาแข่ง รู้ไหมที่น่าดึงดูดใจสำหรับที่นี่คือ การพนันและเงินรางวัล ผู้ชมสามารถพนันในตัวคนแข่งขันได้ ยิ่งคนที่เราพนันชนะเรื่อยๆเงินเรายิ่งเยอะ ส่วนคนแข่งเอง การเดิมพันยิ่งสูง เงินรางวัลยิ่งสูงตามฟุนอธิบายแล้วกดปุ่มตรงที่นั่ง ไม่นานก็มีใบกระดาษเด้งขึ้นตรงหน้า ฟุนกดอีกปุ่มก็ปรากฏออกมาเป็นเมนูอาหาร

 

            สั่งได้เลยนะครับเรนโชพยักหน้าเหลือบมองฟุนที่มีท่าทีสนุกกว่าปกติ แล้วก็มองฟุนพนันหลายต่อหลายอย่าง จนเหลือบไปเห็นยอดสุดท้าย แค่เห็นแล้วใจก็หนาวสั่นแล้ว

 

            ฟุนลงพนันไปเยอะมาก

 

            ผมชอบการพนันครับ แล้วผมก็ไม่ชอบแพ้ด้วยฟุนบอกเมื่อเห็นสีหน้าของเรนโช เรนโชจึงเปลี่ยนมาเลือกเมนูอาหารและเลือกมาเผื่อฟุนด้วย เมื่อเลือกเสร็จ จู่ๆก็รู้สึกถึงสายตาคมกริบที่จ้องมองมา เรนโชหันซ้ายหันขวาเพื่อหาสายตาคู่นั้นก่อนจะต้องตกใจเมื่อรู้ว่าเป็นใคร

 

            ฟุนนั้นใช่...

 

            “ใช่ครับฟุนตอบทันที แล้วส่งยิ้มทักทายอีกฝ่ายทั้งที่อยู่คนละฝั่งฝากสนาม

 

            ตาต่อไปพอดี เรนโชจับตามองการต่อสู้ครั้งนี้ให้ดีนะครับเพราะเป็นการต่อสู้แบบประยุกต์ใช้อาวุธได้ทุกชนิด แถมคู่แข่งก็เก่งไม่ใช่ย่อย

 

            “แล้ว ฮันเค้า...จะไม่เป็นไรหรอ เรนโชละไว้ สายตาจับจ้องมองอีกคนอย่างไม่ละสายตายามที่อีกฝ่ายลงสนาม เสียงผู้คนดังกู่ร้องอย่างบ้าครั้งราวกับรอดูการแสดงเด็ด ฮันเดินลงมาอย่างสง่างามในชุดยูคาตะสีดำลายมังกรทองกู่ร้องพร้อมกับดาบคู่ยาวที่สอดรัดไว้ทางด้านหลัง ผมสีแดงเพลิงส่องประกายให้ดูโดดเด่นดุร้ายแต่น่าจับตามอง นัยน์ตาคมกริบราวกับเหยี่ยวยกยิ้มเหยียดหยามคู่ต่อสู้ รังสีแห่งการฆ่าฟันทอประกายแต่ก็เร้าใจคนมองเหมือนกับแม้รู้ว่าสิ่งนั้นอันตรายมากแต่ก็เย้ายวนจนอยากจะครอบครอง

 

เรนโชมองภาพนั้นด้วยใจระทึก คนคนนี้เท่ขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่

 

หรือเพราะอยู่กับนายท่านคนอื่นที่โดดเด่นไม่แพ้กัน จึงไม่ทอรัศมีออกมา หรือเพราะที่แห่งนี้เป็นสถานที่เหมาะกับฮัน มันจึงทำให้ฮันดูโดดเด่นไม่แพ้ใคร คนคนนี้เป็นคนที่เราเคย...ด้วยจริงๆนะหรือ ทำไมมันดูระยะทางช่างห่างไกล

 

ดูคู่แข่งด้วยสิครับฟุนพูดขึ้นมาทำให้เรนโชรู้สึกตัวว่าตัวเองจ้องฮันมากเกินไปแล้ว ก่อนจะยิ้มอย่างเขินๆมองดูทางด้านคู่แข่ง การแต่งตัวเป็นชุดคล้ายนักเวทย์สีขาวแดงดูสวยงามสูงส่ง เส้นผมสีทองยาวพลิ้วไหวไปตามลม ดวงหน้าเรียวสลักติดเย็นชาจนน่ากลัว เป็นคู่แข่งที่โดดเด่นกลบกันไม่มิดจริงๆ

 

เมื่อทั้งคู่มายืนประชัน ความหล่อ เสน่ห์ รังสีทุกอย่างกลืนกันไม่ลง เสียงคนดูโห่ร้องเชียร์คนที่ตัวเองพนันดังกระหึ่มอย่างครึ่งๆไม่แพ้กัน เรนโชหันไปมองฟุน

 

ฟุนผมอยากจะพนัน

 

ได้สิครับฟุนหยิบใบพนันให้เรนโช ก่อนจะสอนการลงเงินพนัน แน่นอนว่าคนที่เรนโชเลือกถือหางก็คือ...ฮัน

 

แวบหนึ่งที่รู้สึกว่าฮันละสายตามองมา เรนโชส่งยิ้มแล้วชูนิ้วโป้งให้ บ่งบอกว่าเชียร์อีกฝ่ายอยู่ แม้ที่ผ่านมาจะไม่ชอบหน้าแต่ครั้งนี้เรนโชสนับสนุนอีกฝ่ายเต็มที่

 

ได้กำลังใจดี ชัยชนะคงอยู่ไม่ไกลฟุนแซว

 

คนอื่นเค้าก็เชียร์ครับ พูดอย่างฟุนไม่เชียร์

           

            “ผมก็เชียร์ฮันตลอดเพราะผมถือหางพนันไว้อยู่

 

            “แล้วฟุนเคยลงไปแข่งไหมครับเรนโชถามเพราะอีกฝ่ายก็ดูเก่งเช่นกัน

 

            ไม่ใช่แนวผมพูดแบบนี้เคยหรือไม่เคยก็ไม่รู้

 

            สัญญาณการแข่งเปิดฉากนับถอยหลัง เสียงสัญญาณพาใจเต้นระทึก เวลาเดิน ผู้เข้าแข่งยืนสงบเตรียมท่าพร้อม

 

            3

 

            2

 

            1

 

            START!!!


             บึ้ม บึ้ม ตู้ม

 

            พื้นสนามกระจุยกระจายมีแต่ละอองฝุ่น ก่อนจะเห็นอาวุธนับร้อยปะทะกันกลางอากาศโดยฮันกับคู่แข่งยังยืนกันนิ่งมีเพียงรังสีการฆ่าฟันที่โอบล้อมไปทั่วตัว

 

            เค้าทำกันได้ยังไงเรนโชอ้าปากค้างมองดูอาวุธที่เหมือนมีชีวิตโรมรันเข้าใส่กันอย่างไม่ยอมแพ้ พอฮันสะบัดมือเหล่าอาวุธก็โหมกระหน่ำมากขึ้นเหมือนมีใครชักใยอยู่

ทางด้านคู่ต่อสู้ก็ไม่ยอมแพ้คล้ายเรียกเวทย์มาอัดเสริมกำลังอาวุธตัวเอง

 

            ต้องมีพลังจิตสูง และต้องเชี่ยวชาญอาวุธที่เอาออกมาใช้ด้วย เรนโชดูสิครับแต่ละอาวุธไม่ได้แต่แตะๆกันเฉยๆ ยังวาดลวดลายเหมือนมีคนจับมันต่อสู้ฟุนชี้แนะ เรนโชกลืนน้ำลายลงอย่างยากลำบาก ฮันเก่งขนาดนี้เชียว มิน่าฟุนถึงบอกว่าให้ฮันฝึกให้

 

            ดูท่าฮันอยากจะปิดเกมแล้วฮันปลดดาบคู่ของตัวเอง เวลาที่ฮันจับดาบมันดูองอาจและห้าวหาญ ด้านอีกฝ่ายก็พร้อมรับและพุ่งใส่เข้าหากันโดยอาวุธนับร้อยก็ยังปะทะกันอยู่ที่ด้านหน้าตน

 

            ฟุน ทำไมเกมนี้ถึงมีคนต่อสู้ได้เกงนักละครับ

 

            “เหตุผลเยอะแยะครับ ป้องกันตัวเองจากศัตรู ใช้กำลังทำลายศัตรู แก้เบื่อแก้เซ็ง หรือทำตัวเองให้เก่งเพื่อให้คนมาสนใจ ใครๆก็ชอบคนเก่งนี่ครับ

 

            “อีกอย่างถ้าเป็นเกมที่ต้องไล่จีบกันอย่างเดียวมันน่าเบื่อออก

 

เรนโชมองฮันที่ฟาดฟันอาวุธของอีกฝ่าย หลบหลีกและจัดการทำลายอย่างรวดเร็ว ด้านคู่แข่งก็เปลี่ยนหัวคทากลายเป็นอาวุธคล้ายง้าวปัดกวาดอาวุธของฮันลงเช่นกัน เมื่อระยะยิ่งใกล้ก็เหมือนมีรังสีล้อมกรอบ ของฮันเป็นสีแดงเพลิงของอีกฝ่ายเป็นน้ำเงินบูรพา เพียงแค่รังสีกระทบกันโคลอสเซียมก็สั่นไหวเหมือนแผ่นดินไหว ภูเขาไฟจะระเบิดเมื่ออาวุธของทั้งคู่เข้าปะทะกันแรงอัดอากาศก็พุ่งซัดเข้าหาคนดูจนพากันล้มระเนระนาด

 

            ผมถึงไม่ให้เรนโชมาคนเดียวไงครับ ที่นี่ไม่รับประกันการตายของคนดูเรนโชอยู่ในอ้อมกอดของฟุนที่สร้างเกราะใสล้อมรอบตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้ เรนโชมองไปรอบๆบ้างก็มีบาดเจ็บ บ้างก็ปลิวไปไกล ไม่แน่ใจว่ามีใครตายบ้าง

 

            มันเป็นความสนุกของคนดูว่าเราจะป้องกันตัวเองตายจากลูกหลงได้หรือเปล่าเรนโชพยักหน้าแล้วมองการต่อสู้ต่อ พิงหลังไว้ที่ไหล่ของฟุน ยอมรับว่าอ้อมกอดนี้ปลอดภัย ฟุนดูแลเขาอยู่ตลอดเวลาจริงๆ เป็นความใส่ใจที่มีค่า

 

            ตอนนี้เป็นทีของเหล่าสัตว์เลี้ยง เรนโชเพิ่งเห็นของฮันมันเป็น พยัคฆ์สีครามตัวใหญ่มากตัวของมันมีเกราะเหล็กเป็นเหมือนเสื้อผ้า มันร้องลั่นคำรามเหมือนกับขู่ร้องบอกถึงพลังอำนาจ ของทางอีกฝั่งเป็นสัตว์ที่เรนโชให้คำนิยามไม่ออก มันมีหัวอยู่สามหัว เป็นหน้าคล้ายหมาป่าแต่มีเขางอกแตกต่างกัน หนำซ้ำยังมีปีก พอเทียบแล้วเฮดีสของเรนโชเป็นลูกหมาตัวกระจ้อยเลยทีเดียว

 

            เดี๋ยวเฮดีสมันก็โตครับ เมื่อมันโตก็สู้ได้ไม่แพ้ใคร เผ่าพันธุ์นั้นปราดเปรื่องด้วยปัญญา ความไวและพลังไม่แพ้สัตว์ชนิดไหนเหมือนกัน จะแพ้บ้างก็คงประสบการณ์เพราะเกิดมาทีหลัง แต่ของอย่างนี้เรียนรู้กันได้ฟุนปลอบ เรนโชพนักหน้า พอเห็นแบบนี้ก็คาดหวังให้เฮดีสโตขึ้นมาอย่างสง่างามไม่ถูกใครมารังแกง่ายๆ

 

            ฟุนเข้าใจผมดีเกินไปแล้วนะครับ เดาใจผมออกได้หมดเลย

 

ก็เรนโชเป็นคนที่ผมสนใจนี่ครับ มันก็ต้องสังเกตกันหน่อยเมื่อโดนหยอดมาก็ได้แต่มองไปข้างหน้าเพื่อดูการต่อสู้ต่อไป ปิดปาการเขินของตัวเอง

 

ฮันกับคู่แข่งเข้าปะทะกันอย่างไว เรนโชมองตามตาไม่ทัน มันเหมือนภาพติดตาที่พอมองไปก็เหมือนคนทั้งสองเคลื่อนไหวไปทั่วโคลอสเซียม ฟุนยื่นมือไปทำกำแพงป้องกันอีกสามชั้น ดูเหมือนว่าการต่อสู้นี้จะหนักหนาเอาการ

 

คิดไม่ถึงว่าอีกฝ่ายก็เก่งสูสีกับฮัน หายากและน่าสนใจมากฟุนมองตาเป็นประกาย เรนโชมองกลับมาที่ฝั่งสัตว์เลี้ยงก่อนจะหลับตาลง มันสู้กันดุเดือดและมีแผลใหญ่ เรนโชยอมรับแม้ตัวเองจะเปลี่ยนไปบ้างแล้วแต่ก็ใจไม่ถึงพอ

 

ไม่ไหวแล้วหรอครับฟุนกอดรัดเอวบาง คลอเคลียที่ลำคอขาว ก่อนจะเรียกเรนโชให้หันหน้าเข้าหา จูบริมฝีปากบางเบาๆ

 

กลับกันไหมเรนโชส่ายหน้าอยากรู้ผล จูบลงตรงมุมปากของฟุนเบาๆแล้วหันกลับไปมองการต่อสู้ต่อ พอมองกลับไปเหมือนฮันจะได้เปรียบเพราะหน้าที่สะท้อนขึ้นตรงหน้าจอใหญ่ฉายภาพอารมณ์โกรธออกมาอย่างเห็นได้ชัด พลังในร่างโพยพุ่งออกมาก่อนจะสาดออกไปเป็นกระบวนท่าเข้าที่คู่แข่งจนสร้างอาการบาดเจ็บให้อีกฝ่ายได้ โดยที่แลกกับการที่ตัวเองก็เจ็บเช่นกัน เรนโชเห็นฮันมีเลือดซึมออกมาตรงมุมปาก

 

เรนโชรู้เลยว่าตัวเองเกร็งจนเหงื่อชื้น รู้สึกถึงความห่วงที่มีต่อฮัน ทั้งที่ไม่ชอบหน้าแต่พอได้เห็นเลือด ความไม่ชอบนั้นก็จางหายไปในทันที เรนโชกำมือแน่นอย่างลุ้นๆ

 

อีกนิดเดียว

 

ชนะแล้ว!!!

 

เรนโชเผลอตัวลุกขึ้นมาเฮเมื่อคู่แข่งของฮันลอยลงมาจากฟ้าตกลงมาพื้นแน่นิ่งแล้วก็มีประกาศออกมาว่า...ฮันชนะ

 

ชนะแล้ว ชนะแล้วเรนโชยืนขึ้นดึงมือฟุนมาเขย่าขึ้นลงอย่างดีใจ ไม่เคยลุ้นไม่เคยเชียร์อะไรขนาดนี้มาก่อนเลย ฮันกำลังเดินออกจากสนามแต่ก็มีใครบางคนกระโดดลงมาจากสนามอย่างสวยงามท่ามกลางเหล่าดอกไม้บานรอบตัว คนนั้นโน้มตัวเข้าไปกอดฮันอย่างแนบชิดและจูบกัน

 

นั่นเจ้าชายบุปผาฟุนบอก เรนโชมองไปยังคู่แข่ง เจ้าชายบุปผาสมชื่อ สูงส่ง หน้าตาสวยงาม งดงามราวกับดอกไม้เลอค่าชั้นสูง ริมฝีปากแดงสดเหมือนกลีบกุหลาบ ใบหน้าเล็กหวานราวกับผู้หญิงจีนชนชั้นสูง เนื้อตัวเล็กเพรียวบางเหมาะแก่การดูแล เสื้อผ้าสีขาวสะอาดแบบจีนโบราณทำให้ดูอ่อนพลิ้ว เลิศเลอ

 

แค่รูปลักษณ์ เรนโชก็รู้สึกตัวเองสู้ไม่ได้แล้ว

 

คู่แข่งที่ปรากฏตัวมาอย่างกะทันหันทำให้เรนโชไม่ได้เตรียมตัวเตรียมใจสู้ ใจที่เคยเต้นรัวกลับสงบลงมา ความคิดอาจหาญที่คาดว่าจะได้หัวใจของฮันเป็นคนแรกมอดไหม้ลงในพริบตาเมื่ออีกฝ่ายมีของดีกับตัวอยู่ขนาดนี้

 

ลำพังแค่จะพูดกันกับฮันดีๆยังทำไม่ได้ เรนโชหันหน้ากลับมาหาฟุน ในเมื่อสู้ตอนนี้มีแต่แพ้ สู้กลับไปตั้งหลักในถิ่นตัวเองเสียดีกว่า ยังไงเรนโชก็ได้เปรียบในเรื่องความใกล้ ในนิยามความรักก็เคยมีบอกไว้ รักแท้ยังแพ้ใกล้ชิด

 

ในเมื่อไม่คิดจะสู้ตอนนี้ก็ถอยดีที่สุด ไม่เสียกำลัง ไม่เพลี่ยงพล้ำอีกฝ่าย อีกอย่างตอนนี้ก็มากับฟุน ปล่อยฮันไปก่อนแล้วกัน มาทีหลังใช่ว่าจะไม่ชนะผู้มาก่อน

 

เรากลับกันเถอะฟุน

 

งั้นไปรับเงินที่เราลงพนันกันไปดีกว่าเมื่อได้ยินดังนั้นเรนโชก็สดชื่นขึ้นทันตา วันนี้เปิดประสบการณ์ใหม่ๆให้เรนโชเลยทีเดียว

 

เงินลงพนัน เรนโชได้มาไม่น้อย แต่ก็น้อยกว่าฟุนมากโขเพราะเงินตั้งต้นนั้นต่างกัน เมื่อได้รับเงินมายังไม่ทันจะใช้การ์ดกลับก็โดนคนกลุ่มใหญ่ล้อมรอบเสียก่อน น่าจะเป็นผู้แพ้พนัน

 

มีอะไรกันหรือครับฟุนถามสบายๆไม่มีทีท่าว่าเกรงกลัวคนเหล่านี้ ราวกับเจอสถานการณ์เช่นนี้บ่อย

 

ได้เงินไปเยอะสินะ เงินของพวกเราทั้งนั้นชายตัวใหญ่ใส่ชุดเกราะเงินพูดขึ้นมา เรนโชหรี่ตามอง มาจากโลกไหนกัน

 

นี่น้องชาย ถ้าอยากกลับไปดีๆ ก็เอาเงินมาให้พวกเราดีกว่าชายตัวเล็กวัยกลางคนพูดขึ้นมา คนนี้แต่งตัวเหมือนอยู่ในป่า เรนโชกำลังคิดว่าถ้าไม่ได้เดือดร้อนเรื่องเงินก็อยากจะสำรวจทุกที่ของเกม Yaoi Online ดู ให้ตายแล้วไปเกิดใหม่หลายๆครั้งก็ไม่เป็นไร

 

ยังเงียบอีก หรืออยากให้เด็กนี่เป็นอะไรชายคนหนึ่งกำลังทำท่าว่าจะเข้ามาแตะตัวเรนโช แต่ฟุนก็ปามีดบินไปอย่างรวดเร็ว

 

ที่นี่เป็นโคลอสเซียมนะครับ การทำแบบนี้ถือว่าผิดกฎ คงไม่อยากตัวแดงมีความผิดเข้ามาเล่นกันไม่ได้นะครับ ถ้ายังไงผมเสนอให้เรามาพนันกัน ถ้าผมแพ้เอาเงินไป แต่ถ้าผมชนะขอชีวิตพวกคุณทุกคนฟุนพูดเสียงเย็นชา

 

จะพนันอะไร

 

สิบนาทีในสนาม ถ้าทุกคนไม่ล้มลงบนพื้น ผมจะยอมแพ้

 

55 นี่แกจะสู้คนเดียวกับพวกเราทั้งหมดนี่นะชายร่างใหญ่หัวเราะออกมาดังลั่น ฟุนพยักหน้าอย่างแน่ใจและเอาจริง

 

ได้ พวกเรารับคำท้าชายหลายสิบคนพากันตอบรับ เรนโชเดินเข้าไปสะกิดที่แขนอย่างเป็นห่วง

 

ฟุน...ยังไม่ทันที่จะได้พูด อีกฝ่ายก็ก้มหน้าลงขโมยหอมแก้มฟอดใหญ่

 

ขอกำลังใจแล้วก็อย่าลืมพนันข้างผมละเรนโชพยักหน้าแล้วก็เข้าไปโผกอดอีกฝ่าย

 

สู้ๆนะครับ ผมเชียร์อยู่ฟุนกอดตอบก่อนจะคลายอ้อมกอดแล้วมองมาอย่างลังเล ก่อนจะเป็นสายตาแน่วแน่ที่ตัดสินใจอะไรบางสิ่งลงไปแล้ว

 

ผมขอพิสูจน์เรนโชอะไรบางอย่างหน่อยนะครับ

 

เรนโชยังไม่ทันได้ทำความเข้าใจ ฟุนก็เดินหนีเข้าไปในประตูสำหรับผู้เข้าแข่ง แต่เท้าที่ยังไม่ทันได้เดินก็โดนเสียงของใครบางคนกระชากให้หยุดก่อน

 

ทำอะไรตลก

 

มันตลกยังไงเรนโชเหวใส่ฮันเพราะใจที่กังวลเรื่องฟุน จนลืมสังเกตคนที่อยู่เคียงข้างฮัน

 

อย่างหมอนั่น ให้ตายก็ไม่มีวันแพ้

 

แต่ผมอยากให้กำลัง มันผิดหรือไงเรนโชเริ่มเสียใจว่าไม่ควรคิดว่าอีกฝ่ายเท่เลย ไม่ควรเชียร์อีกฝ่ายด้วย น่าจะเชียร์ให้แพ้ไปกับคนนิสัยเสียแบบนี้

 

เสียมารยาม กล้าขึ้นเสียงกับท่านฮันได้ยังไงเสียงหวานข้างๆดังขึ้น เรนโชหันไปมองเจ้าชายบุปผา เจอในระยะประชิดจนได้ แต่ในเวลานี้เรนโชไม่อยากจะเสียเวลาเพราะกลัวจะดูการแข่งของฟุนไม่ทันจึงยอมขอโทษแต่โดยดี

 

ขอโทษครับ ยังไงผมก็ขอตัวก่อนเรนโชตัดบททำท่าจะเดินหนี แต่ก็โดนฮันจับไว้แล้วพาไปด้วยกัน

 

ปล่อย ฉันไปเองได้เรนโชพูดเสียงขุ่น พยายามสะบัดแขน แต่พอมองไปเหมือนฮันจะนิ่วหน้าจึงหยุด

 

โดนแผลหรอ ขอ...

 

ท่านฮัน บาดเจ็บหรอ ให้ข้าดูหน่อย ส่วนเจ้าไปไหนก็ไปเจ้าชายบุปผาเดินเข้ามาแทรกพอดี ฮันปล่อยมือที่รั้งเรนโชไว้ เรนโชมองการกระทำนั้นแล้วรู้สึกโมโห เดี๋ยวรั้ง เดี๋ยวปล่อย รีบสาวเท้าเข้าไปในโคลอสเซียมอีกครั้งอย่างไม่รีรอแต่ก็ยังทันได้ยินประโยคที่ฮันพูดกับองค์ชายบุพผา

 

นั่นใคร

 

แค่เด็กในบ้าน

 

แค่เด็กในบ้านอย่างนั้นหรอ...เรนโชบันทึกความแค้นนี้ไว้ในใจ

 


 

กลับเข้ามาในโคลอสเซียมอีกครั้ง แต่พอไม่มีฟุนอยู่เคียงข้าง เรนโชรู้สึกตื่นๆระแวดระวังไปเสียหมดเพราะแน่นอนว่าถ้าเกิดอะไรขึ้น เรนโชช่วยตัวเองไม่ได้ เรนโชนั่งตัวเกร็งมองการต่อสู้กลัวเหลือเกินว่าจะโดนลูกหลง แต่การต่อสู้คู่หลังฮันนั้นไม่ได้รุนแรงเท่า เรนโชจึงค่อยวางใจลงได้แต่ก็ไม่ได้ประมาท

 

จบคู่นี้ก็จะเป็นอีกหนึ่งคู่ ถึงจะเป็นคิวของฟุน เรนโชสอดส่องสายตาไปยังด้านที่นั่งของผู้เข้าแข่ง มองฟุนที่นั่งยิ้มสบายๆ ฟุนหันมาสบตาก่อนจะชี้ชวนเหมือนให้หันกลับไปมองที่ด้านหลัง

 

เรนโชมองตามก่อนจะตกใจ มาได้ยังไงเนี่ย

 

ข้างหลังเรนโชเป็นฮัน แต่ไร้วี่แววเจ้าชายบุพผา พอรู้ว่าเรนโชรู้ตัวฮันก็กระโดดลงมานั่งข้างๆอย่างตีหน้ามึน

 

นั่งตรงนี้ไม่ได้เรนโชรีบบอกทันที

 

ทำไมจะนั่งไม่ได้ ตรงนี้ฉันก็จอง ข้างนั้นฉันก็จอง ด้านหลังฉันก็จองหมดฮันพูดพร้อมกับตีหน้ามึนใส่ ยิ้มเยาะบอกอย่างเหนือกว่า

 

ที่ตรงอื่นมีตั้งเยอะทำไมไม่ไปนั่ง แล้วคนเมื่อกี้ไปไหน ไม่ไปสวีตกันต่อละเรนโชยังเถียงต่อพร้อมกับรับรู้ว่าตัวเองมีภูมิคุ้มกันฮันมากขึ้น ดูจากที่กล้าเถียงได้แล้ว แม้จะยังกลัวนิดๆก็เถอะ

 

ปากดีเหมือนเดิม แล้วที่ถามนะ...หึงรึไงฮันหันมาต่อล้อต่อเถียงด้วย

 

ใครจะหึงไม่มี คนแบบนี้

 

แบบไหนฮันตวาดใส่ก่อนผ่อนเสียงลง

 

แล้วใครกันที่ยกนิ้วเชียร์คนอื่นเค้า แถมยังนั่งลุ้นเหมือนกับแข่งเองอีก อย่าคิดว่าไม่เห็น

 

ก็พนันไว้นี่เรนโชตอบอ้อมแอ้ม เชิดหน้าไปอีกทางอย่างไม่ยอมแพ้

 

ได้เงินแล้วนี่ เลี้ยงข้างหน่อยสิ ถือว่าตอบแทนที่ฉันชนะเรนโชอ้าปากค้างมองฮันที่มาบอกให้ตนเลี้ยงข้าวทั้งที่อีกฝ่ายได้เงินจากการชนะเมื่อครู่มาเยอะกว่าอีก เรนโชกดปุ่มเมนูแล้วยื่นให้อีกฝ่าย

 

อยากกินอะไร ก็สั่งเลย

 

ยังไม่หิว อยากกินที่ร้านฮันวางเมนูลง หันหน้าหนี เรนโชกัดฟันอย่างไม่สบอารมณ์ คนหน้ามึน คนผีเข้าผีออก

 

ได้ อยากกินเมื่อไหร่ที่ไหนก็นัดมาเลย แต่อย่าแพงมากละ ไม่ได้รวยเรนโชตอบกลับแทบอยากบีบคอคนที่เลิกคิ้วเหมือนไม่เข้าใจ

 

อะไรเรนโชโวยใส่อย่างเหลืออดไอ้ลูกตาที่มองมาเหมือนก่อกวนเนี่ย

 

ฮันดึงเรนโชเข้ามาจูบ สอดลิ้นบังคับให้เปิดปาก กวาดต้อนหยาดน้ำหวานพัวพันบดเบียดรุกเร้าราวกับโหยหาอดอยากราวกับไม่เคยได้สัมผัสมาก่อน

 

ทำสัญญาไง ไม่รู้จักหรอ เห็นจูบกับคนอื่นได้ไม่ยักถาม

 

บ้าเรนโชก่นด่าเบาๆ ทำสัญญาที่ไหนกันถึงต้องจูบกันด้วย ว่าแต่ประโยคท้ายนั่นเอาอะไรมาพูด

 

อยู่ๆก็มีสายฟ้าฟาดลงมา เรนโชปิดตาหนีก่อนจะลืมตาขึ้นเมื่อรู้สึกตัวว่าไม่ได้เป็นอะไร เหมือนฮันจะทำอะไรสักอย่างลงไป

 

เห็นข้อดีที่ฉันมานั่งตรงนี้หรือยัง

 

เรนโชนิ่งค้างพลางคิดลึก อย่าบอกนะว่าที่มานั่งด้วยกันนี้เพราะเป็นห่วงเรา

 

จริงหรือ...คนอย่างฮันเนี่ยนะ แต่ในเมื่ออีกฝ่ายทำดีจริงๆเรนโชจึงกล่าวกลับ

 

ขอบคุณนะ

 

หึ ก็แค่ดูแลเด็กในบ้านเท่านั้น


เรนโพยายามบังคับตัวเองไม่ให้หวั่นไหวอย่างกลัวจะตกหลุมพรางของอีกฝ่ายแต่ในใจนั้นก็เต้นรัวเมื่อคิดว่าข้อสันนิษฐานของตัวเองอาจถูกต้อง อย่างน้อยฮันก็เลือกตามตนเองมาโดยไร้เงาเจ้าชายบุปผาอะไรนั่น เรนโชเพ่งมองไปหาฟุนที่ส่งยิ้มเบาๆมาให้เหมือนล้อเลียน นี่ก็อีกคน...จะรู้ใจดีเกินไปแล้วนะ


 เมื่อถึงเวลาแข่งของฟุน ฟุนส่งยิ้มมาให้อย่างขมขื่น เรนโชใจกระตุกวาบ คล้ายกับฟุนกำลังจะทำอะไรบางอย่างที่ไม่ดี

 

ฟุน บรรยากาศแปลกไปเรนโชพูดขึ้นมาเมื่อถึงคราวที่ฟุนต้องลงสนาม คนอ่อนน้อม ใจดี ขี้เล่นหายไปถูกกลบด้วยบรรยากาศหนาวยะเยือก ฟุนไร้ซึ่งราวยิ้มอบอุ่นเปลี่ยนเป็นสายตาเย็นชากวาดมองผ่านคนเหล่านั้นราวกับเป็นเศษขยะ เหยียดยิ้มเยาะคล้ายขำขันที่สัตว์ตัวจ้อยมาท้าสู้กับราชา

 

ปกตินี่ฮันบอกก่อนจะกอดอกนั่งสบาย มองเพื่อนตัวเองที่กำลังลงแข่ง

 

เรนโชกดปุ่มแล้วทำการวางเงินพนันฟุน แม้ฝ่ายตรงข้ามจะคนเยอะกว่าแต่ก็เชื่อมั่นว่าฟุนจะชนะ

 

เมื่อเริ่มการแข่ง บรรดาชายที่เป็นแนวหน้าก็ท้าเข้าพุ่งเข้าชนโดยถือดาบใหญ่เข้าหาช่างแตกต่างกับคู่แข่งฮันเมื่อครู่ ราวกันอันธพาลรุมกินโต๊ะ แต่ยังไม่ทันจะได้สัมผัสใกล้ตัวฟุน ร่างทั้งร่างก็เละกลายเป็นก้อนเนื้อลูกเต๋า เมื่อเลือดสาดกระจายจึงได้เห็นสิ่งที่คล้ายใยไหมคมตั้งเป็นกำแพง เบาบางมองไม่เห็นไร้ความรู้สึกแต่คมกริบ เรนโชปิดปากแน่นตัวสั่น มันเป็นภาพที่โหดร้ายเกินทน

 

ในหัวมีแต่คำถามว่าฟุนอํามหิตได้ขนาดนี้เชียวหรือ เมื่อตายไปร่างก็หายไปสาม คนที่เหลือในสนามเริ่มผวาถอยหลัง เรียกได้ว่าฟุนทำให้คนที่เหลือไม่กล้าสู้ต่อเลยทีเดียว บางคนก็ขาสั่นเรียกฟุนว่า ปีศาจ ฟุนยิ้มรับแล้วหันมามองเรนโชด้วยสายตามืดมน เรนโชใจกระตุกเฮือกมือสั่น แต่เมื่อฟุนละสายตามาก็มีคนเข้ามาลอบทำร้าย ฟุนเบี่ยงตัวโดนไหล่ ยิ่งเลือดออกฟุนกลับยกยิ้มมุมปาก ไล่ฆ่าฟันราวกับกำลังสนุกสนาน การต่อสู้ที่ฟุนใช้มันไม่เหมือนกับฮันมันรวดเร็วและเหี้ยมโหด เรนโชกัดริมฝีปากตัวเองแน่นก่อนจะเข้าใจ

 

นี่ไม่ใช่การต่อสู้แต่เป็นการฆ่าฟันที่ไร้ความปราณี

 

แม้จะกลัวแต่ก็ติดใจรอยยิ้มขมขื่นและคำพูดที่บอกจะขอพิสูจน์อะไรบางอย่างมากกว่า เมื่อจบการแข่งขันโดยที่มีใครรอดชีวิต ฟุนคล้ายจะจางหายไป เรนโชรู้สึกใจไม่ดีอยากจะกระโจนเข้าไปหา

 

ฮัน พาไปหาฟุนหน่อยเรนโชร้องขอคนข้างๆที่ทำหน้านิ่ง ฮันอุ้มเรนโชแล้วกระโดดไปที่กลางสนาม ผวาเข้าไปกอดรัดอีกฝ่าย

 

เรนโชกลัวผมไหมฟุนถามขึ้นมา แต่สีหน้ายังไม่กลับมาเป็นปกติ

 

กลัวฟุนทำท่าจะผลักเรนโชออกเมื่อได้ยิน แต่เรนโชก็รั้งเอวฟุนไว้แน่น

 

ผมกลัวเลือด ผมกลัวเวลาเห็นใครตาย ผมกลัวฟุนจริงๆ แต่ผมไม่ได้รังเกียจฟุนนะเรนโชพูดรัว กลัวว่าฟุนจะห่างหายไป

 

ฮัน ฉันขอ...

 

เอาไปสิ ที่นี่ฉันจัดการเองยังไม่ทันที่ฟุนจะพูดจบประโยค ฮันก็ตอบเสียก่อนราวกับรู้ใจพร้อมกับยื่นขวดน้ำยาสีแดงมาให้ ฟุนรับมาดื่มพร้อมกับรอยแผลที่หายไป จากนั้นก็อุ้มเรนโชขึ้นแนบอกแล้วใช้การ์ดกลับ

 

ฟุนไม่ได้พาเรนโชมาที่เดิม แต่กลับหามาที่คฤหาสน์ของตัวเอง คฤหาสน์ของฟุนด้านหลังเป็นป่าไผ่ ด้านหน้าเป็นกองหินผา ด้านข้างเป็นลำธารน้ำใส คล้ายแยกเอกเทศออกมาจากของทุกคน ฟุนพาเรนโชมานั่งที่ชานระเบียงทางเดิน โดมให้เรนโชนั่งตัก กอดเอวไว้อย่างหลวมๆ

 

ผมนะ จริงๆแล้วเป็นเด็กกำพร้าเรนโชสอดมือเข้าหามือใหญ่ มอบความอบอุ่นให้แก่กัน

 

พ่อฮันรับเลี้ยงมาเพื่อให้เป็นนักฆ่าและคอยเป็นตัวตายตัวแทนของฮัน แน่นอนว่าตระกูลใหญ่คนยิ่งหมายปองทำลายยิ่งมาก ผมฆ่าคนตั้งแต่ 9 ขวบ มันทั้งน่ากลัว โหดร้ายและติดตา กลิ่นคาวเลือดติดจมูกราวกับผมอาบน้ำด้วยเลือด แต่ยิ่งฆ่าไป ฆ่าไปมันก็ชินชาจนติดตัวกลายเป็นนิสัย แม้ผมจะพยายามเปลี่ยนตัวเองแล้วแต่ก็ยังไม่พอ เมื่อถึงเวลาที่ต้องสู้จริงๆ ผมก็อยากฆ่าเท่านั้น

 

ผมถูกฝึกมาไม่ให้ปล่อยให้ใครรอด ยกเว้นเราอยากให้ใครคนนั้นตายอย่างทรมานมากกว่าอยู่

 

ตอนที่เข้ามาในเกมแรกๆ ผมเผลอใจไปให้ใครคนหนึ่ง เขาคล้ายเรนโช น่ารัก สดใส และกล้าแกร่ง เราเป็นคู่ที่ดี จนในวันที่ผมพลาดไปฆ่าคนให้เขาเห็น คนนั้นนะจะเข้ามาข่มขืน ผมก็เลยจัดการซะ แต่เขาก็รับไม่ได้

 

เรนโชน้ำตาไหล ทำไมคนที่ยิ้มแย้มอ่อนโยนเสมออย่างฟุนถึงมีอดีตที่เลวร้ายยิ่งกว่าตนเองเสียอีก

 

ผมจริงจังกับเรนโชเพราะฉะนั้นผมจึงอยากจะบอกตัวตนของผมให้เรนโชรู้ก่อนที่เราจะถลำลึกไปมากกว่านี้

 

ถึงผมจะกลัว แต่ผมไม่ปล่อยฟุนไปหรอกเรนโชหายใจลึกๆหันหน้ากลับเข้าไปซุกกับบ่าใหญ่ เอามือมาโอบกอดรอบคออย่างหนาแน่นคล้ายปลอบประโลมทั้งฟุนและตัวเอง

 

ผมรับได้ แล้วผมก็จะพยายามไม่กลัวนะเรนโชพูดเสียงสั่นพยายามที่จะลบล้างภาพน่ากลัวออกจากสมอง

 

จริงหรือครับฟุนถามย้ำ เอานิ้วเรียวมาปาดหยาดน้ำตาที่ยังคลอเจียนไหล

 

ตอนนี้ผมก็ไม่ได้ถอยหนีฟุนไปไหนนี่ครับ ฟุนไม่เชื่อผมหรอเรนโชยิ่งกอดกระชับแน่นเข้าไปใหญ่ ก่อนจะเปลี่ยนเป็นยกหน้าขึ้นไปจูบกับฟุนก่อน ริมฝีปากบางค่อยๆแนบประทับ มอบความอบอุ่นห่วงใยให้ สอดลิ้นเล็กเข้าไปหาอย่างไม่ชำนาญแต่เพราะอีกทางเปิดกว้างต้อนรับจึงไม่ยากเย็นที่จะเปิดเกม

 

เรนโชใช้ประสบการณ์ทั้งหมดเท่าที่มีรุกย้ำสอดประสานแต่ด้วยความเงอะงะยังไม่ชำนาญ จึงถูกลิ้นหยุ่นหนาเปลี่ยนมารุกนำบดขยี้กวัดเกี่ยวช่วงชิงลมหายใจก่อนจะแปรผันมาเป็นความอ่อนหวานซาบซ่านช่วยทำให้สมองของเรนโชหยุดทำงานเหลือเพียงแต่ความว่างเปล่าและร่างกายที่ตอบรับสายสัมพันธ์

 

เรนโชขอบคุณนะฟุนใช้แขนแข็งแกร่งโอบรัดเอวเรนโชแน่น


แล้วก็ขอโทษเรนโชมองฟุนอย่างไม่เข้าใจ

 

ขอโทษผมทำไม

 

ฟุนยิ้มเผล่ ก่อนจะเปลี่ยนสายตาเป็นเจ้าเล่ห์ หัวเราะออกมานิดหน่อย

 

ผมโกหกนะ

 

โกหกอะไรเรนโชยังตามไม่ทัน

 

ที่ผมเล่าไปทั้งหมดนะ ผมโกหกเรนโชนิ่งไปมองฟุนที่ทำสายตาเจ้าเล่ห์ ก่อนจะพยายามมองให้ละเอียดถี่ถ้วน

 

ผมไม่เชื่อฟุนหัวเราะทันทีที่เห็นสายตาจริงจัง

 

ผมโกหกจริงๆเพราะผมอยากจะทดสอบเรนโช

 

แล้วทำไมต้องฆ่าพวกเขาอย่างโหดร้ายด้วย

 

เชือดไก่ให้ลิงดู ครั้งหน้าที่เราไปเชื่อไหมว่าจะไม่มีใครกล้ามายุ่งกับเราอีก เรียกได้ว่าสร้างตำนานคนโหด แล้วเรนโชก็ลงไปกลางสนามกับฮันแถมสนิทกับผม ใครๆก็เห็น อย่างน้อยเวลาเรนโชไปไหนเอง อย่างน้อยพวกคนที่จำได้ก็จะได้รู้ว่าไม่ควรมายุ่งกับเรนโช เป็นการประกาศทางอ้อมเรนโชยังมองฟุนอย่างลังเล ฟุนกลับมาเป็นคนเดิมแล้ว

 

แต่ฮันบอกว่า...เรนโชเล่าถึงตอนที่ฮันพูด ฟุนยิ้มขำ

 

ฮันนะดูออกตั้งแต่แรกแล้วว่าผมนะแกล้งทำ เขาถึงบอกว่าผมนะ...ปกติ

 

ฟุนไม่ได้หลอกผมซ้ำนะเรนโชยังเชื่อครึ่งไม่เชื่อครึ่ง โดนขนาดนี้จะบอกว่าให้เชื่อทันทีอย่างสนิทใจคงทำไม่ได้

 

ว้า งั้นเอาตามที่เรนโชเลือกเลย อยากเชื่อแบบไหนผมก็จะเป็นแบบนั้น

 

ทำไมผมรู้สึกว่าฟุนเพิ่งเผยไต๋ให้ผมรู้

 

ผมเผยอะไรให้เรนโชรู้ฟุนถามอย่างยั่วเย้า ส่งสายตาระยิบหวาน

 

ก็ทำให้ผมรู้ว่า ฟุนเจ้าเล่ห์กว่าที่ผมคิด ไม่เอาละ...ต่อไปผมต้องระวังตัวแล้ว ไม่รู้ฟุนจะหลอกอะไรผมบ้างเพราะฉะนั้นผมจะจับตามองฟุนไว้ไม่ให้มาหลอกผมครั้งที่สองเรนโชบอกอย่างงอน เคืองปนไม่ไว้ใจ ใบหน้างอง้ำ

 

ก็ดีครับเพราะผมอยากจะให้เรนโชมองผมตลอดเวลา สนใจผมตลอดเวลาฟุนเอนตัวนอนลงโดยดึงเอาเรนโชลงมาทาบทับที่ตัวเอง

 

ผมเก่งไหมคนเจาเล่ห์ถาม

 

เก่งมาก เก่งจนทำผมร้องไห้ออกมาเรนโชตอบคิ้วยังขมวดขุ่น

 

ฟุนยื่นนิ้วชี้เรียวไล้ไปที่ขอบตาซึ่งสะท้อนฉายแต่ภาพตัวเขาเองในนั้น ฟุนดึงรั้งเรนโชมาจูบอีกครั้งอย่างหมั่นเขี้ยวคนขี้งอน

 

ก็ผมอยากให้เรนโชมองแต่ผมนี่ครับ

 

ผมผิดหรือที่อยากเรียกร้องความสนใจบ้างฟุนตีหน้าเศร้า เรนโชเลยตีบ่าของอีกฝ่ายเบาๆ

 

ไม่ต้องมาตีเนียนทำหน้าเศร้าเลยฟุนยิ้มกว้างดึงใบหน้าน่ารักของเรนโชลงมาจนปลายจมูกสัมผัสกัน สองดวงตาสาดประสานอย่างเข้าใจ

 

ตอนนี้คะแนนของผมตีตื้นขึ้นมาแล้วหรือยังครับ...เรนโช

 



.................................................................................................................


***คำถามเล่นๆ คิดว่านายท่านคนไหน ปกติสุด***

ครบ 100 แล้วจ้า อ่านแล้วอย่ามาไล่ฆ่าเค้าน้า บอกตอนที่แล้ว ละน้าว่า >>> หักมุม อิอิ

ตอนแต่งก็คิดอะไรไม่ออก แล้วก็ออกมาเป็นแบบนี้ 55

ที่จริงนี่แหละฟุน หลอกจริงดูเล่นมองยาก หลอกเล่นดูจริงยากยิ่งกว่า

แต่ที่ผ่านมาก็ไม่ได้หลอกเรนโชอะไรมากนะ แค่เก็บอาการเจ้าเล่ห์และโหดเหี้ยมยิ่งกว่าฮันไว้ในใบหน้ายิ้มๆ

สำหรับเรื่องนี้เป็นแนวรักออนไลน์แฟนตาซี มีฉากฆ่ากันบ้าง ใครไม่ชอบก็ผ่านๆกันไป ถึงยังไงตายก็เกิดใหม่ได้ละนะ

เพราะเรนโชคงได้มีปะทะกับอีกหลายราย

แต่เรื่องการต่อสู้ ยังไงฮันก็เก่งกว่านะคะ เพียงแต่ว่าศาสตร์ด้านการสู้กับฆ่าให้ตายมันมีเส้นบางๆระหว่างกัน

เพ้อเจ้ออะไรหว่า น่ากลัวสงสัยต้องใส่ 18+ เพราะมีฉากโหดร้าย เลือดสาด อิอิ

ตอนหน้าเจอแฝดป่วนค่ะ 





***หยุดสามวัน ไม่ได้แต่งนิยายเลยค่า ลืมแฟรชไดส์ไว้ที่ทำงาน 55+ 

มัวแต่ร่าเริงว่าหยุดจะได้หยุดพักผ่อนนอนตีพุงยาว พอจะแต่งนิยายเท่านั้นแหละ หาย!!!

เป็นอันว่ามาต่อแล้วนะ เหลือไว้ 10 เปอร์เซ็นต์ให้เดากันเล่น

เรื่องนี้นับวันเริ่มล่องลอยไปในทะเล อย่าเพิ่งเบื่อกันนะ






***ลงรอบ 2 รอบแรกลงแล้วไม่ขึ้นมันคืิออะไร = ="

เมื่อคืนเค้าโดนฮันกับคนอ่านตามาหลอกหลอนว่าไม่ลงจะโดนจับเชือด 

วิ่งหนีอย่างไวทั้งคืนเลย กระซิก กระซิก

ก็เลยเอามาลงต่อให้อีกหน่อย คงไม่ค้างกันนะ

ว่าแค่คนที่ด่าฮัน กลับลำกันไหมจ๊ะ  ฮา...เลิฟ เลิฟ







ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 26 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,927 ความคิดเห็น

  1. #2846 RhongTood (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2560 / 21:48
    เรามันหลายใจ เรือดีทุกลำ555555
    #2,846
    0
  2. #2821 Mistyblack (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 16 มีนาคม 2560 / 19:29
    อยากให้เจอกันในโลกจริงจัง
    #2,821
    0
  3. #2690 `TheGuz●GuN° (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2558 / 23:52
    ยังยืนยันตอนนี้ยังชอบฮันอยู่ยกให้ทั้งใจเลย
    ท่านราฟาปกติสุดแล้วมั้ยหว่า ดูเป็นผช.อบอุ่น
    #2,690
    0
  4. #2685 sararai (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2558 / 21:29
    น่าจะนายท่านราฟาที่ปกติสุดนะค่ะ
    #2,685
    1
    • #2685-1 Aum6sakurafaai(จากตอนที่ 22)
      15 กรกฎาคม 2560 / 13:16
      คิดเหมือนเราเลย แต่ไม่รู้ว่าตอนอื่นราฟาจะเป็นยังไงเหมือนเดิมหรือป่าว
      #2685-1
  5. วันที่ 10 ธันวาคม 2558 / 16:59
    อ้ากกกกก ฟุนแกเจ้าเลห์มากก หลอกน้องชั้นได้ไงเนี่ย แต่ยกโทดให้เพราะทำตัวน่ารัก อิอิ
    #2,681
    0
  6. #2586 theblaxq. (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2558 / 00:37
    ฟุนนน โอ้ยตกลงเรื่องไหนเรื่องจริงกันแน่ เจ้าเล่ห์จังนะเราา
    ฮันนี่ก็เลิกซึนบ้างซักตอนก็ได้ หมั่นไส้5555555555
    เราว่าเรื่องนี้ไม่ปกติซักคนเลยค่ะ55555
    #2,586
    0
  7. #2529 saiikun (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2558 / 01:09
    ราฟาปกติสุด
    #2,529
    0
  8. #2483 BarbieBS (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2558 / 23:38
    ราฟาปกติสุดน้าาา อยากอ่านโมเม้นแบบพวกนายท่านเป็นครบรรยายดำเนินเรื่องบ้างไรบ้าง อยากรู้ความคิดของพวกนายท่าน แล้วก็อยากอ่านตอนเรนโชออฟเกมไปเจอนายท่านด้วย คือปริ่มมาก(?)55555555
    #2,483
    0
  9. #2482 0867513471 (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2558 / 00:56
    หายากใครปกติถ้าไม่ใช้นายท่าสจะตอบว่า "เรนโช"
    #2,482
    0
  10. #2481 reinaria (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2558 / 21:14
    ฟุนนนนน ไหนจริงเนี่ย ช่างเดายากจริงๆ
    #2,481
    0
  11. #2480 Kuroshio (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2558 / 18:21
    ราฟาปกติสุดแล้วล่ะค่ะ
    #2,480
    0
  12. #2479 nice_nnp (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2558 / 14:03
    คะแนนตีขึ้นเนอะเลยค่ะ กรี้กร้าดดดด ถือป้ายไฟเชียร์รัวๆๆ
    #2,479
    0
  13. #2478 มินมินจ้า (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2558 / 11:18
    นายท่านทุกคนปกติค่ะ. (สำหรับนายท่านด้วยกันนะ) แต่ที่ไม่ปกติคือรีด. ช่วงนี้มีอาการเลือด(กำเดา)ไหลไม่หยุด. (-.,- )
    #2,478
    0
  14. #2477 มินมินจ้า (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2558 / 11:14
    สองรุกหนึ่งรับ>>>จะแบ่งกันยังไงหนิ. คิดไม่ออกอ่ะ
    #2,477
    0
  15. #2475 ๊UKI Jung Nara (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2558 / 23:18
    ไม่น่ามีคะไรท์55555555555 รอตอนหน้า คิดถึงแฝดล้าววว
    #2,475
    0
  16. #2473 ❦bεε❦ (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2558 / 20:54
    รอตอนต่อไปนะคะ^^
    [ตอบคำถาม : ตอบว่ามีก็โกหกแล้วล่ะค่ะ]
    #2,473
    0
  17. #2472 ์Natty 8245 (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2558 / 17:17
    ตอบค่ะไรท์ ไม่มีค่ะ!!ไม่มีเลยยย แต่มีมุมน่ารักจริงค่ะ อ่านแล้วแอบเขินแทน -///-
    #2,472
    0
  18. #2471 ~¤~Yokoh~¤~ (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2558 / 12:44
    ตอบคำถามค่ะ ไม่มีนายท่านคนไหนปกติเลย 555555
    #2,471
    0
  19. #2470 footdelicius (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2558 / 09:36
    ตอบคำถามค่ะ : คิดว่าไม่น่าจะมีน่ะคะ -*- ดูแต่ละคนท่าทางกับนิสัยนี่สวนทางกันเหลือเกิน หน้าเนื้อใจสิงโต(?) ส่วนฮันนี่น่าจะหน้าเสือใจแมว 5555 //แอ้กกกก!!! โดนฮันถีบ
    #2,470
    0
  20. #2469 janjirasuso (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2558 / 09:28
    รออออออออออ
    #2,469
    0
  21. #2468 มากิ (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2558 / 06:49
    ไม่มีใครปกติสักคนเลย
    #2,468
    0
  22. #2467 Aliceter (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2558 / 05:24
    นายท่านแต่ละคนไม่ปกติสักคน????
    #2,467
    0
  23. #2466 nice_KBNT (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2558 / 05:11
    นายท่านราฟาปกติสุดครับ ~ แต่อยากให่มีมุมนายท่านแต่ละคนคิดยังไงอะไรบ้างน่ะขอรับ
    #2,466
    0
  24. #2465 Borbest (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2558 / 04:53
    โอ้ยยย อ่านตอนอยู่กับฟุนแล้วรู้สึกหวานๆในใจจจ เขินประโยคสุดท้ายมากค่าา >////<
    #2,465
    0
  25. #2464 fe&font (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2558 / 01:06
    ราฟาปกติสุดค่ะ #ทีมราฟา
    #2,464
    0