ํYaoi Online รักนายหมดทุกคน

ตอนที่ 2 : PLAY GAME 1

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7,397
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 66 ครั้ง
    8 พ.ค. 57

 

//ไอ้บ้า...ฉันจะออกจากเกมโว้ย//

 

คำในหัวของเรนโชที่อยากจะตะโกนบอกดาร์ฟ  แต่ไม่ทันการแสงสว่างแวบล้อมรอบตัว และหัวของเรนโขก็หมุนติ้ว

 

สักพักทุกอย่างก็สงบ

 

เรนโชค่อยๆลืมตาขึ้น 

 

เรนโชมองไปรอบๆ ภาพที่ปรากฏ คือ ห้องๆหนึ่งที่ทั้งแคบและเล็ก ภายในห้องมีเพียงฟูกที่นอนเก่าๆ  ตู้ไม้ 1 ตู้ที่สีซีดมากและมีรอยแตกร้าว ข้างบนขอบผนังมีหยักไย่เกาะติด เรนโชเดินออกจากนอกห้องไปสำรวจห้องอื่นอย่างสนใจ เพราะที่นี่แตกต่างจากโลกแห่งความจริงมาก โลกแห่งความจริงทุกอย่างล้วนสะดวกสบายและทันสมัย บรรยากาศเก่าๆโบราณแบบนี้ถ้าไม่ไปดูในพิพิธภัณฑ์ก็ดูจากชิปข้อมูลในห้องสมุดอิเล็กทรอนิกส์

 

เรนโชเปลี่ยนความคิดจากออกจากเกมมาสำรวจเกมแทน

 

 เมื่อสำรวจเสร็จ เรนโชก็สรุปได้ว่าภายในบ้านนี้มีเพียง 3 ห้องเท่านั้น คือ ห้องแรกที่ตื่นขึ้นมาเจอ ห้องที่สองคือห้องนอนที่มีของตกแต่งภายในดูดีกว่านิดหน่อย และห้องสุดท้ายคือห้องน้ำขนาดเล็กที่อนาถาสุดๆ 

 

 

            บ้านหลังนี้ เรนโชให้คำนิยามได้ว่า  เก่ามาก  และคนในบ้านไม่พ้น  จน

 

 

            อีกทั้งตอนเดินผ่านห้องน้ำ  สิ่งที่ทำให้เรนโชตกใจสุดๆคือ  เสื้อผ้า  เสื้อผ้าที่เรนโชสวมใส่อยู่เป็นชุดยูกาตะยาวสีเทาหม่นที่รอยชุนปะติดเหมือนได้รับการซ่อมแซมหลายต่อหลายครั้ง แถมหน้าผมตอนนี้ก็ค่อนข้างมอมแมมอีกต่างหาก

 

            เรนโชจึงไปล้างหน้าตาให้สะอาดขึ้น จึงได้สังเกตแหวนที่สวมติดอยู่นิ้วชี้ข้างขวา แหวนเก่าๆหัวทับทิมหม่นๆ

 

 

           // ทำไมเนื้อเรื่องที่ได้ในเกมนี้มันอนาจจัง// เรนโชคิดในใจ    

 

 

            และเรนโชก็คิดถึงคำพูดดาร์ฟ  พ่อเราเป็นหนี้พนัน เราจะถูกขาย

 

 

            จะว่าไปคนที่เป็นพ่อเราอยู่ไหนละเนี่ย

 

 

            มองซ้ายมองขวาเจอแต่กระดาษแผ่นเดียว  ที่วางอยู่กลางบ้าน  ในเนื้อความจดหมายเขียนไว้ว่า

 

           

            ถึง  เรนโชลูกพ่อ

 

            เรนโช  พ่อนำเงินที่เรามีก้อนสุดท้ายที่น้อยนิดนำมาต่อยอดที่บ่อพนัน  พ่อหวังว่าจะได้เงินคืนและกำไร  แต่ว่ากลับกลายเป็นว่าพ่อเป็นหนี้ท่วมหัว  ถ้าไม่ได้เอาเงินให้ทางบ่อนมันคงจะฆ่าพ่อทิ้ง  พ่อเลยต้องขายลูกให้แก่เจ้าคฤหาสหลังหนึ่งเพื่อนำเงินไปใช้หนี้  แต่ไม่ต้องกลัวนะพ่อคัดเลือกบ้านที่ขายลูกไปแล้วอย่างดี  รับรองว่าเจ้าบ้านที่นั่นใจดีมาก  และหลังจากลูกได้อ่านจดหมายฉบับนี้ทางบ้านหลังนั้นคงจะส่งคนไปรับลูกที่บ้านพอดี

            หวังว่าลูกจะเข้าใจ  และพ่อมีเงินไถ่ตัวลูกเมื่อไหร่  พ่อจะไปหานะ  รักลูกนะ

                                                                                                

จาก  พ่อสุดที่รัก

 

 

           

            เรนโชถือจดหมายมือสั่น  เล่นกันอย่างนี้เลยเรอะ 

 

 

พ่อบ้า  ถึงจะในเกมก็เถอะ

 

 

            ติดหนี้พนันแล้วขายลูก  จะบ้าตาย 

 

            นี่มันยุคทาสเรอะ

 

           

เรนโชนั่งบ่นไป  รอไป เพราะไม่รู้วิธีออกจากเกม และไม่กล้าออกไปข้างนอก

 

กลัวหลงทาง

 

ตามจดหมายจะมีคนมารับ ........รอก็รอ

 

 

ก็อกๆ  

            เสียงเคาะประตูหน้าบ้าน  เรยโชรีบถลันไปเปิดประตูบ้านทันที  สิ่งที่เห็นมันทำให้เรนโชตาโต อ้าปากค้างทันใด เพราะผู้ชาย 2 คนที่มาเคาะประตูบอกได้คำเดียวว่า

 

 

หล่อมาก…………………

 

           

 

            หลังจากอาการอึ้งหายไป เรนโขก็ต้องรีบหุบปากลงทันใด  เพราะสายตาของคนทั้งสองที่มองมา  คนหนึ่งขบขัน  อีกคนหนึ่งบึ้งตึง

 

 

            เรนโชมองทั้งสองอย่างพิจารณา  คนที่ทำหน้าขบขัน  ผมสีเงินแซมด้วยสีม่วงอ่อน  ดวงตาสีฟ้าครามประกาย  รูปร่างสูงแต่ตัวไม่ใหญ่มาก  แต่ก็มากกว่าเขาอยู่ดี  แต่สิ่งที่บอกได้เลยมันทีคือ  หน้าใสชะมัดเลย

 

 

            ส่วนอีกคน  ผิวสีแทน  รูปร่างสูงใหญ่เหมือนคนเล่นกีฬาอย่างหนัก  เพราะดูจากร่างกายที่เต็มไปด้วยกล้ามเนื้อแน่น  และผมสีม่วงเข้ม  ทำเอาใบเรียวนั้นดูน่าเกรงขาม  และสำหรับผมคนๆนี้  น่ากลัว 

 

            ดูดีแต่น่ากลัว

 

            “จะจ้องไปถึงไหนคนที่น่ากลัวเอ่ยถามเสียงโหด

 

           

            เรนโชถึงกับรีบก้มหน้าลงทันที  พ่อแก้ว  แม่แก้ว  ช่วยลูกด้วย

 

 

            “ฮันอย่าตะคอกสิ ดูเค้ากลัวจนตัวสั่นแล้วนี่เสียงสวรรค์ของอีกหนึ่งบุรุษทำเอาเรนโชค่อยผ่อนคลายตัวลง 

           

            “พวกเรามารับนายนะ...เรนโช

 

 

            “ลืมแนะนำตัวไป ฉันชื่อฟุน ส่วนเจ้านี่ชื่อฮัน แล้วไม่ต้องกลัวฮันหรอก มันก็ทำโหดไปงั้นแหละถึงจะบอกอย่างนั้นแต่เรนโชก็กลัวอยู่ดีแหละ คนอะไรหน้าตาก็ดี แต่ทำหน้าโหดชะมัด

 

           

            และผมก็หวังว่า  ฮัน  คงไม่ใช่หนึ่งในคนที่ต้องพิชิตใจหรอกนะ  เพราะดูท่ามันจะเหลวก่อนจะเริ่มซะแล้ว  แต่ถ้า  ฟุน  ก็ไม่แน่  ออกจะใจดี

 

 

            “ไปกันเถอะ” เสียงฟุนกล่าว เรนโชก็เดินตาม ชำเลืองบ้านหลังน้อยของตัวเองในเกมเล็กน้อย  

 

 

เมื่อเดินออกมา ได้เห็นบรรยากาศ  เรนโชรู้สึกตื่นเต้นเพราะเหมือนได้มาอยู่ในยุคสมัยประวัติศาสร์ที่ยังมีทวีปเอเชีย และมีประเทศที่ชื่อว่าญี่ปุ่น  แถมคนส่วนใหญ่ก็แต่งชุดที่สมัยก่อนเรียกว่ากิโมโนหรือยูคาตะกันทั้งนั้น  

 

สำหรับที่เรนโชรู้ก็เพราะเรียนจบด้านภาษาศาตร์ ประวัติศาตร์โบราณ

 

ซึ่งเป็นเอกวิชาทำให้เรนโชตกงานในตอนนี้

 

ตอนที่เลือกสาขานี้ นั่นก็เพราะยังมีคุณพ่อและแม่อยู่เคียงข้าง

 

และสนับสนุนความคิดที่ว่า ให้เรียนในสิ่งที่ชอบ

 

ถ้าย้อนไปได้เรนโขอยากจะเรียนอะไรที่หางานง่ายกว่านี้

 

 

           

            ระหว่างทางเดิน เรนโชสังเกตุได้ว่าเกมนี้มีแต่ผู้เล่นชายซะส่วนใหญ่ แถมผู้หญิงบางคนทำไมมันเหมือนผู้ชายหน้าหวาน  หรือไม่ใช่ผู้หญิงหว่า  

 

 

เรนโชเริ่มสับสน

 

           

 

            ด้วยความที่ดูรอบด้านเพลิน  มันทำให้เรนโชไม่ได้สังเกตว่าคนข้างหน้าทั้งสองหยุดเดิน  มันให้เรนโชชนกับหลังทั้งคู่เต็มๆรัก  และมันก็ทำให้ฮันหันหน้าโหดมาให้เห็นชัดมากกว่าเดิม  ทำเอาเรนโชวิ่งไปหลบหลังฟุนแทบไม่ทัน

 

 

            ก็ฟุนดูใจดีกว่านี้นา

 

            พอมองข้างหน้า  มันคือประตูทางเข้าที่ทำด้วยไม้ขนาดใหญ่มีหลังคาสลักลวดลายสวยงาม และป้ายที่เขียนชื่อว่า คฤหาสน์นานะ

 

            นานะ ที่แปลว่า เจ็ด รึเปล่านะ

 

 

            จากทางเข้าหน้าประตู  จนถึงทางเข้าตัวคฤหาสน์  เรนโชเห็นคนหลายคนนั่งทำสวนและทำความสะอาดบริเวณโดยรอบอยู่  โดยรอบคฤหาสน์มีต้นไม้นานาชนิด และมีการจัดสวนหินขนาดใหญ่ใกล้ประตูทางเข้า มีน้ำตกไหลรินรวมเป็นสระน้ำขนาดใหญ่ และในสระน้ำมีเหล่าปลาร่ายรำอยู่

 

พอเดินไป  พวกเค้าเหล่านั้นก็จะหยุดงานและทำความเคารพฮันกับฟุนทันที 

 

 

            เรนโชเริ่มเกร็งและหวาดระแวง

 

 

เมื่อเดินเข้าไปตัวข้างในตามทางหิน ก็พบกับบรรยากาศสดชื่นสองข้างทางที่ตกแต่งด้วยต้นไม้ขนาดใหญ่น้อยหลากหลายสี  ตัวคฤหาสน์มีขนาดชั้นเดียว ตกแต่งด้วยไม้งามสีเบสผสมน้ำตาลเข้ม  ประตูแบบบานเลื่อนเปิดโล่งแต่กว้าง เห็นภายในที่ตกแต่งด้วยเครื่องประดับที่เรียบหรูแต่สวยงาม

 

เรนโชมองไปรอบๆ ตัวคฤหาสน์มีขนาดใหญ่ทั้งหมด 7 หลัง โดยแต่และหลังเชื่อมต่อกันด้วยทางเชื่อม และมีบ้านหลังเล็กๆตั้งอยู่โดยรอบอย่างเป็นระเบียบ  โดยหลังที่เรนโชกำลังเดินไปมีขนาดใหญ่ที่สุดและอยู่ตรงกลางอาณาเขตทำให้สามารถเห็นความเคลื่อนไหวอื่นๆโดยรอบได้

 

 

เรนโชเห็นอะไรก็รู้สึกตื่นตาตื่นใจไปหมด ก็คนเรียนประวัติศาสตร์ ย่อมชอบของโบราณ  แถมยังหาดูไม่ได้ในโลกของความเป็นจริงนี่นะ

 

 

            “ส่งแค่นี้ละนะ จากนั้นให้ไปที่ห้องนั้น

 

 

            ฟุนชี้นิ้วไปทางประตู  เรนโชมองตาม  และพยักหน้าเข้าใจ

 

 

            “ในนั้นมีเจ้าบ้านของที่นี่อยู่ ตำแหน่งใหญ่ที่สุด เค้าจะบอกว่าเรนโชต้องทำอะไรว่าแล้วทั้งคู่ก็เดินจากไป ทิ้งเรนโชไว้เพียงลำพัง

 

 

            เจ้าบ้าน  คนที่เรนโชต้องทำให้รักอย่างนั้นหรอ  จะเป็นคนยังไงนะ

 

 

            เรนโชยืนอยู่หน้าห้อง  มองประตูที่เป็นแบบบานเลื่อนแล้วก็ทำหน้ายุ่ง  แล้วจะเคาะประตูยังไงละ  ถึงยังไงเขาก็เป็นคนมีมารยาทนะ  ในเมื่อเคาะไม่ได้ก็ใช้เสียงแล้วกัน

 

 

            “ผมเรนโช  เอ่อ..มารายงานตัวครับเรนโชพูดออกไป

 

ในเกมนี่ต้องจริงจัง เรื่องมารยาทการพูดรึเปล่าน้อ

 

 

            “เข้ามาได้เสียงทุ้มใหญ่ของผู้ชายในห้องดังออกมา

 

 

           เรนโชเปิดประตูเข้าไป  และเกิดอาการตะลึง

 

 

            อ๊าก...หล่อ...หล่อแบบผู้ใหญ่  สุขุม  นุ่มลึก

 

 

            ทำไมพระเจ้าถึงให้ความหล่อของคนเรามาไม่เท่ากันเช่นนี้  ตั้งแต่เข้ามาในเกมมีแต่คนหล่อลากดินทั้งนั้น  ทำให้เรนโชที่เป็นผู้ชายแท้ๆยังอิจฉา  แล้วทำไมให้เรนโชเกิดมาหน้าตาเป็นหญิงเยี่ยงนี้  หน้าก็หวาน  ตัวก็เล็กบาง  ไม่ยุติธรรมเลย

 

 

            แต่ถึงเรนโชจะคิดในใจสาปแช่งเทพเจ้าหรือสิ่งใดๆก็ตามยังไง  ภายนอกเรนโชก็สามารถเก็บอาการเรียบนิ่งไว้ได้เพราะไม่อยากเกิดปัญหาหน้าแตกรอบ 2  

 

 

            “มานี่สิคนที่ได้ชื่อว่าเจ้าบ้านเรียก

 

 

เรนโชเดินเข้าไปหาอย่างกล้าๆกลัวๆ  พลางสังเกตห้องไปด้วย

 

ห้องนี้จัดแบบเรียบหรู   และอีกฝั่งฝากของห้อง  เปิดอ้าออกให้เห็นสวนเล็กๆที่มีบ่อน้ำอยู่ตรงกลาง

 

น่าลงไปเล่นน้ำแฮะ

 

          ส่วนคนหล่อก็นอนอยู่บนฝูกนุ่ม    

 

 

            “ฉันชื่อคาออสเป็นเจ้าบ้านที่นี่หรือเจ้าของคฤหาสนั่นแหละ   และเป็นคนที่พ่อของเธอมาขายเพื่อเอาเงินไป ต่อไปให้เรียกฉันว่า นายท่านคาออสหยุดพูดพลางส่งสายตาจ้องมองเหมือนสำรวจร่างกาย

 

 

 “จากนี้ไปเธอต้องทำตามคำสั่งเจ้าบ้านที่นี่ทุกอย่าง อ้อ..ที่นี่มีเจ้าบ้าน 7 คนนะ ฮันกับฟุนที่ไปรับเธอก็เป็น 2 ใน 7 เจ้าบ้านคาออสพูดต่อ

 

 

ดูจากภารกิจของเธอ เอาเป็นว่าเวลาจะออฟไลน์หรือเข้ามาออนไลน์เมื่อไหร่ก็ให้รายงานเจ้าบ้านคนใดคนหนึ่งทุกครั้งด้วยเช่นกัน

 

 

            เรนโชทำหน้าตกใจ 

 

 

            คนคนนี้ทราบเกี่ยวกับภารกิจของเราหรอ

 

 

            ฉันไม่รู้หรอกว่าภารกิจที่แน่นอนของเธอคืออะไร แต่การที่เธอมาอยู่ที่นี่ได้แสดงว่าภารกิจของเธอนั้นคงเกี่ยวกับพวกเรา

 

 

            ทายถูก ตรงเผง

 

 

            เหมือนเรนโชจะเผลอแสดงสีหน้าออกไป

 

 

            คาออสยกยิ้ม

 

 

            ทายถูกสินะ

 

 

            //ก็ใช่นะสิ// เรนโชคิดในใจ

 

 

            “ถ้าอย่างนั้น...คำสั่งแรกของฉันคือ ถอดเสื้อผ้าออกซะ

 

 

           

            เรนโชที่ได้ยินคำสั่งแรกจากเจ้าบ้านคาออสถึงกับยืนนิ่ง คำสั่งบ้าอะไรเนี่ย โรคจิตชะมัด  อยู่ดีๆก็จะให้คนอย่างเรนโชมาถอดเสื้อผ้าให้ดูเนี่ยนะ เกมบ้าอะไรเนี่ย ถ้าหลุดจากเกมนี้ได้เมื่อไหร่นะจะเอาไม้ไปตีหัวไอ้อาร์ทข้อหาแนะนำเกมบ้าๆนี้มาให้

 

            เรนโชบ่นในใจ

 

            แต่ก่อนที่เรนโชจะตัดสินใจทำอะไร ก็มีข้อความสามมิติเด้งขึ้นมาตรงหน้า  และเหมือนเรนโชเท่านั้นที่เห็นมัน

 

            จงตัดสินใจเลือกเหตุการณ์ที่จะดำเนินต่อไป

          1.ยอมถอดเสื้อผ้า

          2.ขัดคำสั่ง

          3.วิ่งหนี

 

          เรนโชมองหน้าคาออส เหมือนคาออสก็กำลังรอคอยการตัดสินใจของเขา พลางนึกถึงดาร์ฟ

 

            มิน่าละถึงบอกว่า ผลจะออกมาเป็นอย่างไรขึ้นอยู่กับการเลือกของเรา

 

            เรนโชเลือกข้อ.....

 

            เลือกข้อ 2 ขัดคำสั่ง

 

            แต่……..

 

            แต่ทว่า.........

 

            นิ้วไม่รักดีมันไปกดข้อ 1

 

            เรนโชอยากจะบ้าตาย  มัวแต่ไปมองคาออสซึ่งส่งสายตาลึกล้ำน่าค้นหา แถมมีประกายพลังงานบางอย่างให้ดึงดูด  ทำให้เรนโชสติหลุดไปช่วงนึง

 

            สรุปเรนโชกดเลือกข้อ 1

 

            ซึ่งมันเหมือนส่งผลต่อร่างกายให้ปฏิบัติตามข้อที่เลือกเท่านั้น คิดจะขัดขืนไม่ได้เลย

 

            คาออสยกยิ้ม ก่อนกล่าวคำพูดที่ทะลวงเข้าไปในหัวใจเรนโช

 

 

            ถอดสิ

 

 

            เรนโชกัดฟันสะกดอารมณ์ จับสายรัดยูคาตะและดึงออก จากนั้นจับขอบชายเสื้อให้แหวกออกจากกัน ปล่อยให้เลื่อนหลุดไปกองที่ปลายเท้า พลางหลับตาและคิดในใจ

 

            //ไม่เป็นไร ยังมีชั้นในอยู่//

 

 

            เรนโชอยากกลั้นใจตายเมื่อได้ยืนคำต่อมา

 

 

            ถอดชั้นในด้วย

 

 

            เรนโชถอดที่ยังหลับตาเพราะยังไม่อยากเผชิญหน้ากับคนที่เห็นเขาเปลือย

 

 

            เรนโชกัดฟันกรอด พยายามคิดในแง่ดี

 

 

          //ไม่เป็นไร ยังไงก็ผู้ชายเหมือนกัน//

 

            เรนโชลืมตาเมื่อคิดว่าทำใจได้แล้ว สิ่งแรกที่เห็นเมื่อลืมตาคือสายตาของคาออส ที่มีแววตาตื่นตะลึงและดูพึงพอใจอะไรซักอย่าง แต่เมื่อคาออสรู้ว่าเรนโชมองอยู่ก็ปรับเปลี่ยนสายตาทันที

 

 

            อืม... รูปร่างยอดเยี่ยม เอวคอดสวย สะโพกกลมมนกำลังดี ผิวของเธอก็สวย ขาวอมชมพูเหมือนซากุระแรกแย้ม ใบหน้ามอมแมมไปนิด ถ้าล้างน้ำก็คง...งดงาม   คาออสลุกขึ้นยืนมองเรนโชและเริ่มพิจารณา

 

 

            จากนั้นก็เดินเข้ามาประชิดตัวเรนโช ใช้ปลายนิ้วใหญ่มาสัมผัสที่ตัวเรนโช และพึมพำเบาๆ

 

 

            การตอบสนองละ



           **************ตัดฉับไปเจอกันที่บล็อกจ้า*************

 
 

         






จากการทดสอบ ฉันให้เธอผ่านคาออสพูดขึ้นด้วยเสียงสุมขุม

 

จากนี้ไป ฉันจะให้เธอเป็นคนรับใช้ส่วนตัวของเจ้าบ้านทั้งเจ็ด และเธอจะต้องปฏิบัติตามคำสั่งของพวกเราเจ้าบ้านทุกคนคาออสบอกต่อ

 

แต่เรนโชที่อยู่ใต้ร่างก็ฟังเข้าใจบ้างไม่เข้าใจบ้าง

 

 

...................................................................................................................

 

            หลังจากได้ตำแหน่งเป็นคนรับใช้ส่วนตัว เรนโชที่ยังคงมึนๆงงๆอยู่ก็ถูกจับแต่งตัว และก็มีคนหน้าใหม่เข้ามาในห้องและพาเรนโชออกจากห้องไป

 

            ซักพักเมื่อเรนโชเริ่มได้สติ เรนโชก็มาหยุดยืนอยู่ห้องพักห้องหนึ่ง และชายหน้าใหม่ก็พูดบอกว่านี่คือ ห้องนอนของผม

 

            เรนโชมองชายคนที่มาส่งผม ผู้ชายคนนี้ก็หล่อมากเช่นกัน แต่คนละแบบกับเจ้าบ้านคาออส เจ้าบ้านคาออสหล่อแบบสุขุม นุ่มลึก แต่ชายคนนี้หล่อแบบมาดนิ่งๆ ใส่แว่นตา  และดูเป็นคนเจ้าระเบียบ

 

// จะชอบอ่านหนังสือด้วยรึเปล่านะ// เรนโชคิด

 

            ด้วยสายตาที่มองอย่างสนใจ จึงทำให้ชายตรงหน้าหันมามองผม

 

            เอ่อ ขอบคุณมากครับที่มาส่ง เอ่อ คุณ...

 

            ฉัน ราฟา เป็นเจ้าบ้านที่นี่ด้วยเช่นกัน

 

            เอ่อ ครับเป็นเจ้าบ้าน แสดงว่าเป็นอีกคนที่เรนโชต้องได้หัวใจมาอย่างงั้นหรอ

 

            เรนโชนึกถึงฮัน นึกถึงฟุน ต่อด้วยคาออส และราฟา

 

            //แต่ละคนไม่ใช่จะพิชิตใจได้เลยนะ//

 

            เรนโชส่ายหัว ไล่ความคิดตัวเอง

 

            //ไม่ได้ๆ เราต้องออกจากเกมนี้ เดี่ยวนี้//

 

            //ก่อนที่เรา....//

 

            //ก่อนที่เรา จะสับสนไปมากกว่านี้//

 

            เป็นอะไร เห็นส่ายหัวไปมาราฟาถามเมื่อเห็นคนตัวเล็กตรงหน้าส่ายหัวไปมา

 

            เอ่อ..ปะ เปล่าครับ ผมแค่สงสัยอะไรนิดหน่อยเรนโชตอบ

 

            สงสัยอะไรราฟาถามกลับ

 

            เรนโชเห็นโอกาส จึงรีบถามในสิ่งที่อยากรู้

 

            เรื่องล็อกเอ้าท์อะครับ ผมไม่รู้ต้องทำยังไงเรนโชพูดเสียงอ่อยๆ

 

            ราฟาขมวดคิ้วจนย่น เมื่อได้ยิน

 

            เธอไม่ได้ฟังอธิบายตอนเข้ามาหรอราฟาถามเสียงเคร่ง

 

            เอ่อ คือ...”เรนโชกำลังนึกคำตอบ

 

            คือ ระบบผิดพลาดนิดหน่อย เจ้าหน้าที่ก็เลยส่งผมมาเร็วไปนิดเรนโชแก้ตัว

 

            ผิดพลาดตรงไหน

 

            ก็ตรงที่ตั้งใจจะออกจากเกมแต่ดันโผล่เข้ามาในเกมแบบไม่ตั้งใจ

 

            กดตรงหัวแหวนนิ้วชี้ข้างขวาของเธอ จากนั้นเมนูสามมิติจะขึ้นมา แถบเมนู เธอจะสามารถเห็นได้คนเดียว เวลาล็อกเอ้าท์เธอจะต้องนอนบนเตียง ที่ไหนก็ได้ มันจะเซฟจุดล่าสุดที่เธอนอนไว้ จากนั้นกดปุ่มล็อกเอ้าท์ที่อยู่บรรทัดสุดท้าย เธอก็จะออกจากเกมราฟาอธิบาย

 

            ที่ถามฉันเพราะเธอจะล็อกเอาท์ตอนนี้รึเปล่าราฟาถามเหมือนรู้

 

            เอ่อ ครับ พอดีนึกขึ้นได้ว่ามีธุระด่วนต้องทำข้างนอกเรนโชตอบอย่างประหม่า

 

            ทำไมจะทำอะไร ต้องมีคนเดาออกทุกทีสิน่า

 

            ตัวเขาปิดความลับไม่เก่งรึไง

 

            ได้ ฉันจะรายงานคาออสให้ ถ้าออนไลน์คราวหน้าก็อาบน้ำแต่งตัวให้ดีๆละ จัดชุดไว้ในห้องแล้วราฟาสั่ง

 

            ขอบคุณนะครับเรนโชโค้งให้

 

            เรนโชเดินเข้าไปในห้อง ปิดประตู เดินดูภายในห้อง เมื่อเห็นห้องน้ำภายในห้องเป็นแบบออนเซนขนาดเล็กก็อยากจะลงไปแช่ตัว  แต่ติดที่ว่าอีกใจหนึ่งก็สั่งให้ออกจากเกมเดี่ยวนี้

 

            เรนโชมองระหว่างฟูกกับออนเซน

 

            สรุป เรนโชเลือกฟูก

 

            ล็อกเอ้าท์

 

            //เกมบ้าพาเสียตัว  จะไม่เข้ามาเล่นอีกแล้ว//

 

            



.................................................................................................................................................
เอาจริงๆครั้งนี้เป็นครั้งแรกที่เขียนฉาก...นะเออ
ยังไงก็คอมเม้นต์ได้เต็มที่  ไรต์จะมาปรับปรุงนะ
พิมพ์ kimikung ในกรูค่ะ เพื่อหาฉากที่หายไปนะจ่ะ



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 66 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,927 ความคิดเห็น

  1. #2924 Fern (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2564 / 22:15

    บล็อกอ่านได้ที่ไหนค่ะ

    #2,924
    1
  2. #2800 Mistyblack (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 16 มีนาคม 2560 / 12:34
    เริ่ด!!! ^_^
    #2,800
    0
  3. #2749 มหาเทพเเห่งการจองจำ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 23 เมษายน 2559 / 01:42
    อยากบอกว่า...ดีงามค่ะ
    #2,749
    0
  4. #2384 I'm sone M.Seo >O< (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2558 / 12:47
    อยากดูเกมอ่ะค่ะ ใครแคสเกมนี้ให้ดูได้มั่งคะ หุหุ -.,-
    #2,384
    0
  5. #2375 KillerKill (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2558 / 12:04
    โอ้ยย เกมดี =..=
    #2,375
    0
  6. #2373 ZzzziiiiiiiiiiizzzZ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2558 / 09:53
    กำลังตามอ่าน พอเจอตอน 2 สลบ คร่อกกก!!!!~
    #2,373
    0
  7. #2229 Dairy-nana (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2558 / 22:10
    อูหูวววววว ร้องแรงค่ะ เป็นncที่คาดไม่ถึงไม่คิดจะมาเร็วขนาดนี้-.,- ไม่ใช่ไม่ดีนะคะ ก็
    #2,229
    0
  8. #2101 Beebeewondercream (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2558 / 20:10
    อ่านตอนนี้แล้วรู้สึกเลือดพุ่ง นายท่าน...แอร๊ฟินลืมตาย อยากเข้าไปในเกมนี้บ้าง ไม่ได้เข้าไปเล่นนะคะ เข้าไปดูผู้ชายได้กัน แอร๊
    #2,101
    0
  9. #2026 Minakawa_nt (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2558 / 20:24
    เด็ดมากกกกก
    #2,026
    0
  10. #2001 นาคน้อยล่องลม (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2558 / 23:42
    ไปอ่านในบล็อคมาแล้วนะคะ
    อยากเป็นเรนโชจัง อา~

    สำหรับใครที่หาไม่เจอ กดลิงค์ด้านล่างนี้นะคะ
    http://kimikung.blogspot.com/2014/03/yaoi-online-2.html
    #2,001
    0
  11. #2000 นาคน้อยล่องลม (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2558 / 23:20
    อั๊ก! เลือดเกือบพุ่งแล้วโดนตัดฉับ!! โหดร้ายยยย ตามไปดูตรงไหนเนี่ย
    #2,000
    0
  12. #1678 meawptw (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2558 / 23:51
    ไปที่บล็อคตรงไหนงะ ทำไมเค้าหาไม่เจอ TT
    #1,678
    0
  13. #1586 P.Secret (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2558 / 21:03
    มันสายไปแล้วล่ะเรนโช -.,-
    #1,586
    0
  14. #1457 Ploy Weewong Oku (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 23 เมษายน 2558 / 21:29
    ขอบคุณค่ะ55
    #1,457
    0
  15. #1436 nidloveexo (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 17 เมษายน 2558 / 16:27
    เรนโชวดีนะแค่สำรวจไม่งั้น....
    #1,436
    0
  16. #1433 Blue bell (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 17 เมษายน 2558 / 13:09
    กดผิด ชีวิตเปลี่ยนจริงๆ 555+
    #1,433
    0
  17. #1409 รัตติกาลไร้ดาว (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 10 เมษายน 2558 / 20:44
    อา...เผลอกดไปเเล้ว=.,= อ่านตอนนี้เเลิวเลือดลมพลุ่งพล่านดีจัง
    #1,409
    0
  18. #1320 TiNa TiMwwee (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 7 เมษายน 2558 / 16:33
    อุ๊ย เเซบจิง อะไรจิง



    ขอบคุนค่ะ ที่เเต่งให้อ่านน



    เเหม คาออสส ร้อนเเรงจิงเชียว
    #1,320
    0
  19. #1252 เด็กท้ายหมู่บ้าน ] (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 2 เมษายน 2558 / 07:04
    คือ... เป็นเกมพาเสียตัวจริงๆด้วยอ่ะนะ //ยิ้มแห้งๆ
    #1,252
    0
  20. #1231 Kuroko Tetsuya_kun (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 20 มีนาคม 2558 / 01:20
    อือหือ~
    #1,231
    0
  21. #1220 Annelida (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 18 มีนาคม 2558 / 11:32
    ออกได้มั้ยนะ
    #1,220
    0
  22. ความเห็นนี้ถูกลบแล้ว :(
  23. #1131 คนเหงาเข้าใจไหม (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 1 มีนาคม 2558 / 13:09
    เอิ่มๆๆๆๆ-.,-!!
    #1,131
    0
  24. #1089 usui-takumi2 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2558 / 10:54
    ชอบบบบบบ เรนโช เกือบไปแล้วนะ
    #1,089
    0
  25. #1033 Kadkanumporn Phusuwan (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 11 มกราคม 2558 / 22:29
    เสียตัว อร้ายยยยยยย
    #1,033
    0
  26. #349 Noah14 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2557 / 18:29
    เเากเข้าไปเล่นด้วยคนไปเเอบส่องหุหุ
    #349
    0
  27. #343 CherrYBlossoM (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 20 มีนาคม 2556 / 14:52
    อยากเล่นเป็นตัวประกอบอ่ะ> <
    #343
    0
  28. #336 เพื่อนเธอ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2556 / 20:29
    ถ้ามีเกมอย่างงี้จริงจะยอมแปลงเป็นคุณป้าทำความสะอาดแอบไปจิ้นหนุ่มๆแค่ฟังชื่อก็จิ้นไปไกลแล้วคะ
    #336
    0
  29. #320 dekice (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2555 / 18:15
    ถ้ามีเกมแบบนี้ในชีวิตจริงบ้างก็ดีสิ จะได้เล่นลืมโลกไปเลย><
    #320
    0
  30. #314 แกงส้ม (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2555 / 11:07
    ผู้ดูแลนี่น่าจะเป็นหนึ่งในพระเอกด้วยนะ 55555
    #314
    0
  31. #310 qualmy (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2555 / 20:57
    อยากเป็นผู้ดูแลเกมนี้จัง =.,=
    อิอิ (อีนี่มันหวังอะไร ?)
    #310
    0
  32. #289 นักอ่าน...lnwcool (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 20 มีนาคม 2555 / 19:36

    ฮ่ะๆๆ..น่ารักดีจังนายเอกเนี่ย

    #289
    0
  33. #266 Superman - Ni Zi Gang (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 19 เมษายน 2553 / 17:57
    อยากเล่นเกมแบบนี้ๆๆๆๆๆๆ กรี๊ดดดดด
    #266
    0
  34. #259 ผู้ส่งมอบความตาย (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 24 มีนาคม 2553 / 11:15
    สนุกมากเลยนะ
    #259
    0
  35. #252 _JOKER_ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2553 / 19:01

    เกมนี้น่าหนุกเนอะ :D

    #252
    0
  36. #224 ★อีฟฟ :) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 3 มกราคม 2553 / 21:44
    อยากเล่นเกมนี้
    #224
    0
  37. #215 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2552 / 16:20

    อ่า 7 คนเลยเหรอ><
    โซฟาสีม่วงงงงงง
    เรนโชจะทำยังไงให้รักนะเนี่ย
    คริคริ>O<

    #215
    0
  38. #189 SnOw^BaByBoY^ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2552 / 11:14
    =.,=" 7 คน เรนโช เธอจะเหลือซาก โม้ย ยย !!
    #189
    0
  39. #182 jamjungแจมจัง (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2552 / 22:19
    หุหุ

    อยากเล่นจังเลย
    #182
    0