ํYaoi Online รักนายหมดทุกคน

ตอนที่ 18 : PLAY GAME 17

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,622
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 40 ครั้ง
    6 ก.ค. 58

          “นี่เฮ ถ้าโตขึ้นเฮอยากจะเป็นอะไร

 

          “หืม คำถามในห้องเรียนไม่ใช่หรอ

 

          “ก็อยากรู้จากปากเฮนี่ เฮไม่ยอมให้เรนดูที่เฮเขียนส่งคุณครูไปนี่นา

 

          “ก็...

 

อยากเป็นคนรักของเรนไปตลอดไง

 

เฮบ้า...แล้วนอกเหนือจากนี้ละ

 

นอกเหนือจากนั้น...

 

เฮอยากเป็นคนที่มอบความสุขให้กับเรนโช

 

.

 

.

 

.


เด็กน้อย

 

เรนโช

 

อือ...เฮดีส

 

เรนโช!”

 

หวา ท่านพี่เรนโชสะดุ้งทันทีที่เจอเสียงเรียกขานจนเกือบจะเป็นการตะโกนของมาเอลพร้อมกับรอยยิ้มเย็นที่ตาไม่ยิ้มด้วย

 

เมื่อกี้ละเมอถึงใครรึเปล่า หืมเรนโชตาโตก่อนจะยกมือปิดปากตัวเอง รู้สึกว่าเมื่อกี้ฝันถึงเฮดีส และรู้สึกจะเผลอหลุดชื่อนี้ออกมา

 

เอ่อ แล้วทำไมผมถึงมาอยู่ในสภาพนี้ได้ละฮะเรนโชเปลี่ยนเรื่องในทันทีก่อนจะสังเกตตัวเองว่านอนอยู่บนเตียงขนาดใหญ่กว่าตัวเองนิดหน่อยโดยทั้งแขนทั้งขาถูกตรึงด้วยเชือกที่มัดติดกับเสาเตียง ยังดีที่ใส่ชุดเรียบร้อย

 

เธอสลบตอนอาบน้ำ น้ำคงร้อนเกินไปสำหรับร่างกายเล็กๆนี่มาเอลบอกเสียงอ่อนแล้วเอาปลายนิ้วของตัวเองมาลูบไล้เนื้อตัวของเรนโชเบาๆ แค่สัมผัสเพียงนิดก็วนไปทั่วทั้งร่างแล้ว

 

อย่าเปลี่ยนเรื่องเด็กน้อย ท่านพี่คนนี้ไม่หลงกลหรอกนะ

 

ผมบอกไม่ได้เรนโชสบตาโตของมาเอลที่จ้องมองมา ก่อนจะสำทับด้วยการร้องขอเสียงหวาน

 

นะฮะ ท่านพี่

 

ก็ได้ เข้าใจอ้อนนะมาเอลผ่อนลมหายใจลูบไล้แก้มเล็กนวล

 

ไม่พูดก็ได้แต่ ให้แทนตัวเองว่าเรน...

 

คำว่า ผม มันห่างไปนิดมาเอลบอกความต้องการตัวเอง แต่ก็เห็นรอยสั่นไหวของร่างเล็กนี้เหมือนมีประเด็นกับคำเหล่านี้

 

ไม่ได้ฮะ อันนี้ก็ทำไม่ได้เรนโชเงยหน้ามองมาเอล ตอบคำตอบด้วยน้ำเสียงหนักแน่นเพราะการแทนตัวเองว่า เรนนั้นจะพูดก็ต่อเมื่อใครคนนั้นเป็นคนที่พิเศษสำหรับเรนโช

 

ใจร้ายจังแฮะมาเอลพูดเหมือนไม่สบอารมณ์เท่าไหร่เดินไปหยิบพู่กันสะอาดด้ามเล็กหัวขนแหลมออกมา

 

อย่าแกล้งกันนะฮะเรนโชอ้อนเสียงหวานพยายามขยับตัวก็ทำไม่ได้เพราะโดนตรึงไปซะทุกด้าน

 

ท่านพี่ไม่ได้แกล้ง ท่านพี่เอาจริงต่างหากละ เด็กน้อยมาเอลสะบัดปลายขนพู่กันอ่อนไปตามซอกคอของเรนโช ปลายขนนิ่มทำให้เรนโชรู้สึกจักกะจี้เหมือนครั้งที่มาเอลใช้ขนนกไล้ไปตามตัว แต่มันไม่แค่นั้นมาเอลยังสะบัดปลายขนสอดไซ้เข้ามาในชุดและตวัดปลายด้ามทำให้ชุดของเรนโชแยกออกจากกันอย่างง่ายดายและที่จริงแล้วชุดก็ไม่เย็บติดกันแน่นอะไรมาก

 

ท่านพี่ตรงนั้นไม่เอานะ



****ตัด ตอนนี้ไม่เรตนะคะ แต่ป้องกันไว้ก่อน****



หวานเหมือนเดิม

 

เสียแต่ว่า ถ้าเธอตัวไม่เล็ก เราคงไม่จบเพียงเท่านี้นะ...เด็กน้อยมาเอลบอกพร้อมจัดชุดให้เรนโชใส่ใหม่อีกครั้ง แน่นอนว่าอยู่กับมาเอลต้องไม่มีชั้นใน

 

พักไปก่อนนะ เดี๋ยวฉันไปทำอะไรให้เธอกินมาเอลทิ้งเรนโชไว้บนโต๊ะ แล้วเอารูปไปตั้งวางไว้ที่ผนัง เมื่อมาเอลเดินจากไปเรนโชจึงได้มีโอกาสดูรูปที่มาเอลวาด

 

สมกับเป็นมาเอล ทั้งที่ใช้เวลาไม่นานมาเอลก็สามารถวาดตัวตนของเรนโชได้ออกมาอย่างชัดเจนทั้งสีหน้าที่แสดงถึงความต้องการ ความรู้สึกที่ต้องอดทนและแววตาที่กำลังสับสนแบบที่เรนโชเพิ่งรู้สึกตัวว่าเรนโชแสดงสีหน้าแบบนั้นออกไป และยิ่งเป็นภาพที่ถูกมัดด้วยนั้นเหมือนกำลังสื่อว่าเรนโชกำลังถูกตรึงด้วยพันธนาการที่ไม่สามารถดิ้นหลุด

 

และใช่ตอนนี้เรนโชเป็นแบบนั้นจริงๆ

 

            ทั้งพันธนาการบ้านที่รัดร้อยและเรนโชต้องหาเงินจนมาเล่นเกมนี้ ต้องพันธนาการหัวใจที่ผูกไว้กับคนที่ไม่มีชีวิตอยู่แล้ว และพันธนาการร่างกายที่ต้องสังเวยให้นายท่านทั้งเจ็ด

 

มาเอลมองเรนโชลึกถึงเพียงไหนกันแน่นะ ถึงคิดจะวาดรูปนี้ออกมา หรือแค่ความบังเอิญที่เกิดขึ้นจากการอยากวาดเล่นๆเท่านั้น

 

ด้านมาเอลที่กำลังทำอาหารจานน้อยให้เรนโชก็ชะงักมือคิดอย่างสงสัย

 

ว่าแต่ในเกมนี่ฝันได้ด้วยหรอ

 

ทำไมเราถึงไม่เคยกัน






มิวมิว เราไปเที่ยวกันเถอะเรนโชคุยกับมิวมิวหลังจากที่มาเอลปล่อยให้เรนโชว่างอยู่คนเดียวโดยทิ้งมิวมิวไว้เป็นเพื่อน ส่วนเรื่องที่เรนโชตัวเล็กลงก็เป็นที่ทราบกันโดยทั่วหน้าขนาดที่นายท่านราฟายังต้องติดต่อมา

 

ขนาดที่ตุ้มหูยังกันฤทธิ์ได้ไม่หมด ฉันคงต้องหาของมาเสริมให้เธอแล้วละราฟามองเรนโชตัวน้อยผ่านทางแหวนอย่างเป็นกังวล

 

แต่ผมเกรงใจเรนโชบอกเสียงเบา รู้สึกแย่ที่เป็นฝ่ายได้ฝ่ายเดียว อยากจะหาของตอบแทนให้กับสิ่งที่อีกฝ่ายมอบให้แต่ก็จนปัญญา

 

ไม่ต้องเป็นเกรงใจหรอก ถ้าเธอเกรงใจฉัน งั้นเธอก็ตอบแทนในสิ่งที่ฉันขอสิ

 

อะไรครับ ถ้าผมทำได้ผมก็จะทำ

 

ไม่ยากหรอกก็แค่ทำให้ฉันสบายใจ ทำให้ฉันไม่ต้องห่วงเธอโดยการรับของที่ฉันกำลังจะทำให้เธอแค่นั้นก็พอ ทำได้ไหมละอีกฝ่ายพูดมาแบบนี้มีหรือที่เรนโชจะปฏิเสธได้

 

ครับ ผมจะทำราฟายิ้มน้อยๆ

 

รอบนี้เอาเป็นสร้อยข้อมือก็แล้วกันราฟาบอกก่อนจะล่ำลาและยกเลิกการติดต่อไป เรนโชยิ้มรับก่อนจะหันมาชักชวนมิวมิวเที่ยว

 

ในเมื่อตอนนี้มันทำอะไรไม่ได้ก็ถือโอกาสหนีไปเที่ยวแล้วกัน

 

มิวมิวรับคำขยายร่างใหญ่ให้เรนโชนั่งอยู่บนหัวได้สบายๆ จากนั้นมิวๆก็ใช้หูของตัวเองจับเรนโชไปวางไว้ที่หัวของมันก่อนจะลอยออกนอกหน้าต่างโดยใช้หูเป็นใบพัดเช่นเดิม เป็นการเริ่มต้นการผจญภัยในโลกออนไลน์

 

คราวก่อนอ่านหนังสือในห้องสมุด เขาว่าแถวนี้ใกล้กับป่าสนธยา ลองไปดูกันไหม น่าจะมีอะไรสนุกๆ

 

มิ้ว มิ้วมิวมิวขึ้นเสียงสูงก่อนจะบอกเป็นเชิงห้าม

 

ทำไมละ อันตรายงั้นหรอเรนโชลองถามพออยู่ใกล้มิวมิวก็เริ่มจะแปลความหมายของมันออก

 

แล้วถ้าแค่ชายป่าละพอไหวไหมเรนโชต่อรองเพราะได้ข่าวว่าป่านี้มันมีความลึกลับที่น่าสนใจอยู่ ถึงจะมีภาระมาก เวลาที่มีก็เหลือน้อยลง แต่เรนโชก็อยากจะผ่อนคลายตัวเองบ้าง

 

มิ้ว

 

อ๊ะ ได้หรอ งั้นไปเลยเรนโชบอกแล้วก็จับขนของมิวมิวไว้ให้มั่นเพื่อไม่ให้แรงลมมาทำให้ตัวเองปลิวไปเสียก่อนเพราะมิวมิวเล่นบินไปแบบติดจรวดและเพื่อป้องกันภัยให้ตัวเอง มิวมิวจึงบินสูงแถมใช้พลังหายตัวด้วย

 

ใช้เวลาประมาณชั่วโมงก็ถึงที่หมาย มันเป็นเวลาที่เรนโชเพลิดเพลินที่สุดที่ได้เห็นวิวในมุมมองที่แตกต่างและสวยงามอาจจะเพราะตัวเล็กมากทุกอย่างจึงดูใหญ่จนน่าตื่นตาไปหมด แม้กระทั่งผีเสื้อที่ยังขนาดมากกว่าเรนโชเสียอีก

 

ชายป่าสนธยา ภาพจากด้านนอกดูไม่แตกต่างจากชายป่าทั่วไปแต่ทว่า พอลองมองเข้าไปนานๆเรนโชก็รู้สึกถึงแรงดึงดูดที่น่าหลงใหลเหมือนที่บางสิ่งข้างในกำลังล่อลวงเรียกหาให้ลองเข้าไปดู ยิ่งเพ่งมองเรนโชรู้สึกว่าตัวเองได้เห็นป่าในวรรณคดีที่มีบรรยายในหนังสือสมัยก่อน

 

ป่าหิมพานต์?

 

ไม่สิ มายาต่างหาก

 

มิ้วมิ้ว มิว

 

อย่าจ้องมากงั้นหรอ โทษทีนะมิวมิว ที่นี่อันตรายจริงๆนั่นแหละ งั้นเราไปกันเถอะเรนโชบอกในเมื่อพอใจที่จะได้ดูแล้ว นั่นคือสำเร็จตามเป้าหมาย

 

มิ้วววววมิวมิวร้องเสียงหลง แม้จะหายตัวได้หรือต่อสู้เก่งแต่มิวมิวมีข้อเสียคือน้ำหนักเบา ดังนั้น พอเจอลมทีจึงแทบปลิวลอยไปตามลม ยิ่งตอนนี้อยู่ในร่างที่เล็กกว่าลูกโป่งเสียอีก

 

มิ้วมิวมิวยืดหูของตนเองออกเป็นเชือกแล้วไปพันกับกิ่งก้านต้นไม้เพื่อไม่ให้โดนพัดเข้าไปในป่าสนธยา เรนโชเองก็ต้องช่วยตัวเองโดยการหมอบราบต่ำกับพื้นแล้วจับขนของมิวมิวไว้ให้แน่นเพื่อไม่ให้ตัวเองปลิว

 

แต่แล้วแรงลมที่มหาศาลจนเกินที่จะต้านทานไหว เรนโชจึงปลิวไปตามลมโดยยังมีขนของมิวมิวหลุดออกมาเป็นกระจุกติดมือมาด้วย

 

มิ๊ววววมิวมิวร้องเสียงหลงแต่ก็จับเรนโชไว้ไม่ทันเพราะร่างที่เล็กทำให้โดนพัดออกไปไกลเข้าไปในป่าอย่างรวดเร็ว

 

มิวมิวมิว มิวมิวมิวร่างกลมๆรีบส่งภาพไปให้เจ้านายตัวเองทันที จากนั้นก็ปล่อยตัวเองเพื่อให้ลอยไปกับลมด้วย แต่ไม่นานก็ถูกลมตีกลับไม่สามารถเข้าไปในป่าได้และเรนโชก็หายไปจากสายตา

 

มิ้วมิ้ว

 

ด้านเรนโชที่ถูกพัดพาเข้ามาใจกลางป่าสนธยาก็ยังล่องลอยไปตามสายลม แต่อาจเพราะสายลมอุ่นสบาย เรนโชเลยไม่รู้สึกกลัวและพอลองกางแขนขาตัวเองออกเหมือนกระรอกบิน เรนโชก็รู้สึกว่าลอยตัวได้สบายขึ้นเหมือนบินได้

 

ป่าสนธยาไม่เหมือนป่าทั่วไป เรนโชรู้สึกว่าต้นไม้ทุกต้นดอกไม้ทุกดอกล้วนมีชีวิตเพราะกำลังพากันจ้องมองเรนโชที่เป็นสิ่งมีชีวิตที่แตกต่างออกไป

 

ฟ้าว

 

หวา

 

เรนโชกำลังล่วงหล่นลงบนพื้นเมื่อกระแสลมหยุดหมุน ดอกไม้ดอกใหญ่สีชมพูที่อยู่ในบริเวณนั้นยืดลำต้นเปิดกลีบบานรับเรนโชให้ตกลงใจกลางดอก ช่วยให้ไม่หล่นลงกระแทกดิน

 

ไม่เป็นไรนะ ดอกไม้ดอกนั้นโน้มกิ่งลงให้เรนโชสามารถสามารถลงไปยืนบนพื้นได้อย่างปลอดภัย

 

ขอบใจนะเรนโชบอกออกไป เสียงหวานๆตอบกลับมาว่าไม่เป็นไร เรนโชจึงรู้ว่าตัวเองคิดถูก ดอกไม้พวกนี้มีชีวิตและจิตใจ แถมยังพูดได้ด้วย

 

มาแล้ว มาแล้ว

 

หลายเสียงกระพือพูดสลับกันไปมา ดอกไม้น้อยใหญ่ต้นหญ้าพุ่มน้อยๆต่างหากันโน้มตัวลงมาเอาปลายกลีบสัมผัสกับเรนโช บ้างก็เอาปลายหญิงมาสะกิดเหมือนทักทาย

 

เอ่อ สวัสดีครับทุกคนเรนโชทักออกไป มือน้อยๆสัมผัสกลับดอกเหล่านั้นหลับอย่างเบามือ

 

ป่านี้ก็ไม่เห็นจะน่ากลัวตรงไหนเลย

 

มาสิ มาสิ มีอะไรจะให้ดู

 

มาสิ มาสิ

 

หลายเสียงพูด เรนโชเดินไปตามทางที่ถูกชี้นำแต่เพราะตัวเล็กจึงเดินไปได้เชื่องช้านัก จนดูเหมือนไม่ทันใจ เหล่าหญ้าที่อยู่พื้นล่างจึงใช้แรงผลักเรนโชเป็นระลอกคลื่นจนเหมือนเรนโชนั่งบนคลื่นน้ำแล้วถูกคลื่นซัดเข้าไปหาฝั่ง

 

จะพาไปไหนเรนโชถามเสียงหลง แต่ก็ไม่มีใครยอมตอบ

 

จนกระทั่งถึงเบื้องหน้า เรนโชเห็นหินก้อนใหญ่ทรงรีเหมือนไข่ตั้งตระง่านอยู่ในซากกองหินผาสูงประมาณเข่า ถ้าในร่างปกติเรนโชก็คงก้มลงหยิบเอาได้ไม่ยาก แต่พอมาในร่างนี้มันก็สาหัสเอาการอยู่

 

ความรู้สึกที่มีกับไข่หินนั้นมันช่างคุ้นเคยอย่างน่าประหลาด เพื่อเป็นการพิสูจน์เรนโชจึงพยายามปืนขึ้นไปหา สองมือน้อยค่อยๆเกี่ยวมือหามุมจับเพื่อดันตัวเองขึ้นสู่ยอด สองเท้าก็ก้ามข้ามกองกิน แม้จะโดนหินบาดแต่เรนโชก็ยังพยายามที่จะก้าวขึ้นไป

 

เหล่าต้นไม้ดอกไม้ใบหญ้าก็ส่งเสียงคอยเชียร์เหมือนให้กำลังใจ ใช้เวลานานอยู่เรนโชถึงกับหอบเหนื่อยและรู้สึกแสบบริเวณแผลโดยเฉพาะตรงมือที่อาบด้วยเลือด แต่เรนโชก็ยิ้มให้ตัวเองเพราะสามารถมาถึงฐานที่ไข่หินอยู่

 

เมื่อเรนโชเอามือแตะลงไปในหินนั้น แสงสีเหลือทองปนดำสว่างวาบออกมาก่อนที่หินนั้นจะทลายออกหลายเป็นไข่ที่มีเปลือกเป็นรูปสลักแปลกตา ลวดลายสีดำน้ำตาลแต่ก็ยังมีสีชมพูอ่อนแซม

 

เรนโชอ้าแขนกอดไข่ใบใหญ่ที่มากกว่าตัวเองหลายเท่าตัวซึมซับสัมผัสอุ่น และเหมือนตัวที่อยู่ภายในก็รับรู้ได้เช่นกันเพราะไข่เริ่มสั่นไปมา

 

แกรกแกรก

 

เสียงอะไรเหยียบใบไม้ทั้งที่ไม่เห็นตัว เหล่าพืชที่แสนใจดีตอนแรกก็แปรเปลี่ยนขยายใหญ่งอกรากยาว เถาวัลย์ก็ปรากฏหนามแหลมคมหนา สร้างกำแพงตาข่ายมาล้อมตัวไข่ไว้

 

เรนโชกดหัวแหวนตัวเองเพื่อหาไอเทมอะไรก็ได้เพราะจากสถานการณ์ที่กำลังจะอาจเกิดสิ่งที่ไม่ดีขึ้น และตัวเลือกเดียวก็คือมีดสั้นที่ไม่ได้ให้ฮันไป

 

ไข่ยิ่งสั่นไหวเหมือนตัวข้างในอยากจะออกมาเต็มทีแต่ออกไม่ได้ เรนโชเคยอ่านเจอสัตว์บางชนิดเพราะเปลือกหนาจึงต้องให้ตัวพ่อแม่กะเทาะเปลือกให้และนี่อาจจะเป็นกรณีเดียวกัน

 

ปัง

 

เรนโชมองไปด้านนอกเห็นคนกำลังทำร้ายเหล่าพืชเพื่อจะฝ่าเข้ามาภายใน ตอนนี้เหล่าต้นไม้ใหญ่เริ่มเขยื้อนแล้ว

 

ตูม

 

การต่อสู้ด้านนอกยังเกิดขึ้นเป็นระยะ เรนโชคิดว่าคนเหล่านั้นอาจจะต้องการขโมยไข่ มีดเล่มเล็กที่เล็กตามเจ้าของถูกปักเข้าไปที่เปลือกแม้จะแทบไม่เข้าเนื้อผิวแต่เรนโชก็ยังเงื้อมือทั้งสองที่กำมีดจ้วงเข้าไปจุดเดินย้ำๆ แผลที่เกิดจากหินก็ยังอยู่ เลือดจึงไหลอาบลงตามข้อมือเรื่อยลงมาแขน

 

แตกสิ ขอร้องละเรนโชบอก อย่างน้อยถ้าตัวข้างในออกมาได้ทันก็ยังให้มันวิ่งหนีศัตรูได้ ดีกว่าเป็นไข่ที่หนีไปไหนไม่ได้

 

เปรี๊ยะ

 

ตูม ตูม ตูม

 

เสียงเปลือกไข่ร้าวแทบจะเป็นเวลาเดียวกับเสียงของกำแพงที่ถูกทลายลง เรนโชไม่เสียเวลาหันหลัง เงื้อมือยกขึ้นสูงเป็นครั้งสุดท้ายและลงแรงสุดแรงเกิดจนแปลกไข่ตรงนั้นร้าวเป็นช่องปรากฏลูกตากลมโตสีทองที่จ้องมองมาที่เรนโช

 

มาช้าไปหรอเสียงชายคนหนึ่งพูด

 

กำลังพอดีต่างหาก เพราะพวกสัตว์เกิดใหม่พวกนี้ ถ้าเจอใครเป็นคนแรก คนนั้นจะได้เป็นเจ้าของอีกคนบอก เรนโชอ้าปากค้างมองนัยน์ตาสีทองที่ยังจ้องมองเรนโชอยู่

 

แบบนี้คือว่านับได้หรือเปล่านะ

 

ดูลายที่ไข่สิ แบบนี้มีพลังสูงมาก

 

ถ้าเราเอาไปขายคงได้เงินดี

 

เปรี๊ยะ เปรี๊ยะ

 

เสียงเปลือกไข่ที่จวนจะแตกเพราะเจ้าตัวด้านในมีช่องให้ตะกุยออกมา เรียกให้ชายสองคนที่ดูอันตรายเดินเข้ามาใกล้ เรนโชมองซ้ายขวาในเมื่อเจ้าตัวด้านในยังออกมาไม่ได้ เรนโชก็ส่งตัวเองเข้าในไข่เอง

 

เจ้าตัวด้านในสงบนิ่งมองเรนโชเหมือนกำลังงงว่าเรนโชกำลังทำอะไร เรนโชใช้แรงที่มีน้อยนิดผลักไข่ไปด้านหน้าและชี้ในเจ้าตัวน้อยทำตาม นัยน์ตาสีทองมองอย่างฉงนก่อนจะใช้ส่วนหัวพุ่งไปด้านหน้าทำตามเรนโช จากนั้นก็ถอยหลังไปนิดแล้วถลันตัวไปด้านหน้าอีกครั้ง

 

คราวนี้ตัวเปลือกไข่เริ่มเอนและไหลลงจากซอกกองหินกระทบพื้นเบื้องล่าง

 

เปาะ

 

ไข่แตก จากนั้นก็มีเสียงประกาศดังขึ้นที่หัวของเรนโช แต่ตอนนี้เรนโชไม่ได้อยู่ในสภาพที่ช่วยเหลือตัวเองได้เพราะเจ้าตัวเล็กมันกลิ้งมาทับเรนโชแทบแบน

 

หวิดตายแล้วไหมเรา

 

ยินดีด้วยครับ

คุณได้รับสัตว์เลี้ยง เป็นเผ่าพันธุ์หมาป่ารัตติกาลเกิดใหม่ 1 ตัว

กรุณาตั้งชื่อด้วยครับ

 

เจ้าตัวน้อยลุกไปสิเรนโชบอก

 

คุณจะตั้งชื่อว่า เจ้าตัวน้อยลุกไปสิ ใช่ไหมครับ

 

ไม่ใช่เรนโชรีบบอกก่อน เจ้าตัวน้อยขนฟูสีดำนัยน์ตาสีทองกลิ้งตัวลุกขึ้นก่อนจะหันมาจ้องเรนโชตาเขม็งเหมือนกำลังรอคอยชื่อของตัวเอง

 

เฮดีสเรนโชพูดอย่างเหม่อลอยเมื่อสบตาก็เจ้านี่

 

คุณจะตั้งชื่อว่า เฮดีส ใช่ไหมครับ

 

ใช่เรนโชยืนยันเสร็จก็มีปลอกคอปรากฏออกมาที่คอของลูกหมาน้อย เจ้าหมาน้อยขนดำสนิทก็เหมือนจะดีใจมาเลียเรนโชทั้งตัว

 

ขอโทษนะเฮดีส เรนเอาชื่อเฮไปตั้งชื่อให้หมาน้อยนี่แล้ว อย่าโกรธกันเลยนะ สายตาที่มันมองมองมาทำให้เรนคิดถึงสายตาของเฮ

 

มองอยู่ตั้งนานว่าใครมันใส่ปลอกให้แก ตัวเล็กแค่นี้เองหรอเสียงเย็นจากคนแปลกหน้า เรนโชจะขยับตัวหนีก็ไม่ทันเมื่อโดนจับที่ขาแล้วถูกส่ายไปมากลางอากาศ

 

ก็ใช้ได้อยู่นะ เอาไปขายด้วยสิอีกคนลดตัวลงมาจ้องมองเรนโชโดยเฉพาะช่วงล่างที่เปิดเปลือยเพราะชายยูคาตะลู่ลงไปตาแรงโน้มถ่วง

 

กรร

 

เสียงขู่ของเฮดีสเหมือนว่ามันจะโกรธที่เจ้านายของตนเองโดนหิ้วขาต่องแต่งไปมา แต่เพราะตัวยังแค่สองฝ่ามือ จึงทำให้ชายทั้งสองไม่ได้เกิดอาการกลัวแต่อย่างใดเพราะขนาดกล้าบุกเขามาในป่าแห่งนี้และเอาชนะมาได้ก็นับว่ามีฝีมืออยู่

 

คงมีคนอยากได้ตุ๊กตาคนจริงไปเล่นสองคนนั้นยังคุยกันอยู่ เรนโชรู้สึกตาพร่าเพราะเลือดไหลลงที่หัว ก่อนจะมองเฮดีสเจ้าหมาน้อยที่ตั้งท่าเตรียมจะโจมตี

 

แบบนั้นผมคงยอมให้ไม่ได้ คนนี้นะผมหวง

 

อ๊ากกกเสียงร้องแห่งความเจ็บปวด เพียงแค่ชั่วพริบตาเดียวแขนของชายที่จับเรนโชห้อยก็ขาดออกจากตัว

 

เรนโชล่วงหล่นไปบนฝ่ามือของฟุน ส่วนแขที่ขาดติดมาด้วยนั้น ฟุนก็ขว้างลอยไปไกล

 

มารับกลับแล้วนะครับ เรนโชอีกฝ่ายยังยิ้มอย่างอบอุ่นเหมือนเดิมแล้วปล่อยเรนโชให้ขึ้นไปขี่บนคอของเฮดีสน้อยที่กำลังจ้องมองคนมาใหม่อย่างสนใจ

 

ดูแลเจ้านายตัวเองดีๆนะฟุนบอก

 

            “แกชายที่ยังไม่บาดเจ็บตะโกนออกมาก่อนจะเริ่มพุ่งเข้าใส่ฟุน เพราะเป็นการต่อสู้ระยะประชิดอีกฝ่ายจึงเลือกใช้ดาบยาว แต่ฟุนใช้ไพ่

 

            ไพ่ที่ใช้เล่นกันนั่นแหละ

 

            ท่าหลบหลีกของฟุนก็คล่องแคล่วใช้ไพ่เพียงสองใบหนีบดาบยาวแล้วเบี่ยงวิธีแห่งดาบ จากนั้นก็เอียงตัวรูดไพ่เข้าหาอีกฝ่ายโดยใช้แกนดาบเป็นทางเชื่อมและตวัดไพ่ปาดเข้าหาอีกฝ่ายจนได้รับบาดเจ็บไปอีกคน

 

ไม่ใช่ว่าคู่ต่อสู้ไม่เก่งแต่เป็นฟุนเองต่างหากที่เก่งกว่ามาก

 

            เรนโชเพิ่งรู้ว่าไพ่ก็ใช้ในการต่อสู้ได้แถมคมมากด้วย คนที่แขนขาดก็ควักคทาออกมาเหมือนเตรียมร่ายเวทย์เรนโชเบิกตากว้างเมื่อรู้ว่าเกมนี้ก็มีอะไรแบบนี้ด้วย แต่ฟุนก็ใช้อีกมือขว้างไพ่แสกกลางหน้าผากของอีกฝ่ายจนทรุดตัวลงปล่อยคทาหลุดมือ จากนั้นก็แตะข้อพับของชายที่ใช้ดาบจนล้มลงพื้นแล้วเหยียบหลังให้นอนจมกองพื้น เหล่าหญ้าที่เริ่มพื้นตัวก็หากันรัดไปทั่วร่างของชายคนนี้ จากนั้นฟุนก็เดินไปหาอีกคนที่เลือดอาบตัว

 

            ทำงานให้ใครครับฟุนยังยิ้ม

 

            ไม่มี ฉันแค่หาของไปขาย

 

            “แต่การจะเอาคนอื่นไปขายหรือแย่งของคนอื่นมันผิดกฏนะครับ

 

            เหอะ เกมนี้ไม่มี GM เสียหน่อย ใครสนกัน ยังไงเกมนี้ก็แค่เกมที่มีไว้สำหรับเซ็กส์ก็เท่านั้น

 

            “หึหึ ผมว่าคุณเข้าใจผิดนะครับ เกมนี้นะมันมีจุดประสงค์ที่ดีกว่านั้นเยอะ แต่เอาเถอะถึงจะบอกไปคุณก็คงไม่ได้มาอยู่ให้รับรู้แล้วฟุนบอกก่อนจะยังยิ้มอ่อนโยนแล้วดึงไพ่ที่ปักอยู่กลางหน้าผากออก

 

            เลือดไหลกระฉูดออกมาเหมือนเป็นน้ำพุ ฟุนกระโดดถอยหลังอย่างรวดเร็วปล่อยให้เหล่าต้นไม้เอาคืนจากการโดนทำร้าย เสียงโหยหวนดังลอดออกมาเมื่อชายคนนั้นโดนเถาวัลย์ที่มีหนามแหลมพันรัดไปทั้งร่าง

 

            เรนโชตัวสั่นด้วยความกลัว คราวก่อนที่ฮันต่อสู้มันทั้งมืดและเร็ว แต่ครั้งนี้เรนโชเห็นเต็มสองตาจนไม่อาจจะหลีกหนีความจริงได้ว่าฟุนนั้นเก่งกาจและน่ากลัวไปแพ้ฮันเลยทีเดียว

 

            กลัวหรือเปล่าครับฟุนทรุดตัวนั่งลงกับพื้นจ้องมองเรนโชขนาดจิ๋วที่หน้าซีดไปหมด

 

            เรนโชพยักหน้า ฟุนทำตาเศร้าลงจนเรนโชต้องรีบอธิบาย

 

            ผมไม่ได้กลัวฟุนนะ ผมแค่กลัวเลือดเรนโชบอกเพราะเหตุการณ์ของเฮดีส เลือดที่ไหลออกมาจากอีกฝ่ายทำให้เรนโชกลัวเลือดไปเลย ฟุนเหมือนจะอ่านสายตาของเรนโชก่อนจะยิ้มให้อย่างอ่อนโยนแล้วยื่นนิ้วก้อยไปให้เรนโช

 

            ผมสัญญา ผมจะปกป้องเรนโชและไม่ทำให้เรนโชต้องเห็นเลือดอีก

 

          ‘เฮสัญญาไว้แล้วนี่ ว่าจะปกป้อง

 

          ขอบคุณครับฟุนเรนโชวางมือน้อยๆลงบนนิ้วของฟุน

 

            แต่อย่าปกป้องผมเลยครับ ถ้าถึงเวลาที่ต้องเลือกระหว่างผมกับฟุน ได้โปรดรักษาชีวิตตัวเองไว้เถอะครับ

 

            เพราะผมไม่อาจเห็นใครตายต่อหน้าได้อีกแล้ว

 

บ็อกบ็อกเฮดีสน้อยร้องออกมาแล้วส่ายหัวไปมา

 

ดูเหมือนเจ้าตัวนี้จะไม่เห็นด้วยนะครับฟุนบอกก่อนจะลูบหัวมันอย่างเอ็นดู แต่เจ้าหมาป่าตัวน้อยก็หลบหนีไม่ยอมให้จับ ซึ่งทำให้เรนโชที่นั่งตรงคอเกือบตกเพราะไม่ได้ตั้งตัว

 

มันยอมให้แต่เจ้านายตัวเองจริงๆด้วยสิฟุนพุดงึมงำ มองหมาป่ารัตติกาลที่เพิ่งเกิด ตอนนี้มันเหมือนลูกหมาที่ทำอะไรไม่ได้ แต่พอโตขึ้นเท่านั้นแหละ พวกเขาทั้งเจ็ดคงต้องเตรียมรับมือให้ดี

 

หวา เฮดีสนิ่งๆจะตกแล้วเมื่อเรนโชบอกเจ้าหมาป่าตัวน้อยก็หยุดนิ่งทันทีเป็นโอกาสให้ฟุนฉวยอุ้มทั้งคู่ไว้ในอ้อมกอด

 

ถ้าไม่ให้อุ้มดีๆ ผมจะทิ้งไว้นี่แล้วเอาแค่เรนโชไปนะครับฟุนขู่ แน่นอนว่าเฮดีสน้อยถึงกับคอตกแต่ก็แอบได้ยินเสียงคับเค้นรอดออกมาจากในลำคอ ดูท่ามันจดความแค้นนี้ไว้ในสมองนานเลยทีเดียว

 

ฟุนแปบนะครับเรนโชกุมมือตัวเองมองไปข้างหน้าและเบื้องล่าง

 

ผมไม่รู้ว่าการชักนำนี้เกิดจากอะไร แต่ขอบคุณทั้งสายลมและเหล่าพืชพันธุ์มากนะครับเรนโชบอกเหล่าดอกไม้ก็พากันร้องเพลงไพเราะโยกย้าย สายลมพัดพาอย่างสั่นไหว

 

บ็อก บ็อกเฮดีสร้องบ้าง เรนโชว่าเสียงร้องมันเหมือนหมาน้อยจริงๆ

 

หรือเพราะเจ้ากัน ที่ทำให้เกิดเรื่องนี้เรนโชลูบหัวเฮดีสน้อย ขนของมันช่างนุ่มลื่นติดมือแถมยังเงางามประดุจเส้นไหม

 

อีกไม่นานเรนโชก็สามารถคุยกับเจ้าตัวน้อยนี้รู้เรื่อง สัตว์พวกนี้พัฒนาได้ไวแบบก้าวกระโดดเลยทีเดียวฟุนบอกระหว่างเดินกลับ เรนโชก็คิดเช่นนั้นเหมือนกันเพราะอย่างมิวมิวเรนโชก็พอจะเดาออกว่าอีกอย่างสื่ออะไร ส่วนเฮดีสน้อยก็ท่าทางจะไม่ยาก

 

ฟุนแล้วพวกนั้นจะเป็นยังไงเรนโชถามไม่กล้ามองคนสองคนที่กำลังโดนธรรมชาติลงโทษอยู่

 

ก็คงตาย ที่นี่นะถ้าคนมาดีก็ดีตอบ แต่ถ้ามาร้าย...ฟุนพูดไม่จบแต่เรนโชก็เข้าใจดี

 

เมื่อออกมาจากป่ามิวมิวก็โผเข้ามาซบทันทีโดยแปลงขนาดตัวให้ขนาดเท่าๆกับเรนโช

 

มิ้วมิ้ว มิ้ว

 

ขอโทษที่ทำให้เป็นห่วงนะมิวมิว ตอนนี้ไม่เป็นไรแล้วเรนโชกอดตอบอีกฝ่าย

 

กรรเสียงขู่เจ้าเจ้าตัวน้อย ดูท่ามันจะไม่ชอบที่เห็นเรนโชสนิทกับมิวมิว

 

เฮดีสนี่มิวมิว เป็นเพื่อนกันไว้สิเรนโชแนะนำตัวเอามิวมิวมานั่งขนหัวเฮดีสเช่นกันและเพราะเรนโชพูดแบบนั้น เฮดีสจึงต้องทำอย่างจำยอม

 

บ็อก

 

มิ้ว

 

กรร

 

มิ้วมิ้ว

 

            ดูท่าจะสนิทกันดีนะครับฟุนบอกเมื่อเห็นการตอบโต้ของทั้งคู่

 

            เอ ก็หวังว่าจะเป็นแบบนั้นนะครับเรนโชปลอบประโลมทั้งคู่ มือขวาลูบหัวมิวมิว มือซ้ายลูบหัวเฮดีส

 

กรร

 

มิ้วมิ้ว

 

เอาเถอะ สรุปว่าตอนนี้เรนโชก็มีสัตว์เลี้ยงกับเค้าแล้ว

 

บ็อก บ็อก





.............................................................................................................................................


ศุกร์หรรษา ลงหมดครบร้อยแล้วจ้า...รีบลงเพื่อหนีเที่ยว

คำใบ้ สำหรับตอนนี้ "ในเกมฝันได้จริงหรือ"

เรื่องนี้ซ่อนปมไว้มากกว่านี่คุณคิดนะคะ

บายๆ 




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 40 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,927 ความคิดเห็น

  1. #2816 Mistyblack (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 16 มีนาคม 2560 / 18:13
    เออ ในเกมฝันได้ด้วย?
    #2,816
    0
  2. #2402 I'm sone M.Seo >O< (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2558 / 23:07
    น้องหมาน่ารักอ่ะะะะะ -///-
    #2,402
    0
  3. #2367 0867513471 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2558 / 01:19
    เฮดีสหวงเจ้าของอย่างแรง
    #2,367
    0
  4. #2248 Dairy-nana (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2558 / 21:59
    เห้ยยย ทำไมฝัน เฮดีสน่ารักกกกกกกกก น้องหมาผู้หวงเจ้าของ น่ารักๆๆๆ><
    #2,248
    0
  5. วันที่ 24 กรกฎาคม 2558 / 04:22
    ไม่รุอ่ะว่าฝันได้ไหมแต่งอย่างเดียวที่รุคืออยากเห็นเฮดีสที่เป็นหมาป่ากับเฮดีสที่เป็นคน
    #1,985
    0
  6. #1892 Som O Usanee (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2558 / 01:15
    นั่นสิ ทำไมหนูเรนถึงฝันล่ะ ในเกมนี่ฝันได้จริงน่ะหรือ? มิวมิวน่าเอ็นดูเชียว คิคิ แล้วทำไมหนูเรนถึงโดนพัดเข้าไปในป่า เพราะอะไรกันล่ะ หรือเป็นเพราะโชคชะตาที่จะได้เจอเจ้าเฮดิสน้อย? ได้สัตว์เลี้ยงอย่างไม่ทันตั้งตัว แล้วดูท่าจะหวงหนูเรนมากด้วยสินะ คิคิ งานนี้ได้เห็นฟุนบู๊ล่ะ เท่ฝุดๆเลย แอร๊ยยยยยยยยย
    #1,892
    0
  7. #1890 kawaiyaoi (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2558 / 12:01
    ฝันไม่ได้ ไม่ได้ฝัน แล้วก็อยู่ด้วยกันแล้วป้ะ มั่วอะ 5555555555555555555
    #1,890
    0
  8. #1889 kladcamz (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2558 / 11:40
    เฮดีสน้อยยยยยยย
    #1,889
    0
  9. #1888 P.Secret (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2558 / 11:01
    เฮดีสเป็นหมาแล้วแกรรรรร
    #1,888
    0
  10. #1887 reinaria (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2558 / 22:32
    นั่นสิ แล้วทำไมเรนฝันอยู่คนเดียวล่ะ
    #1,887
    0
  11. #1886 Kuroko Tetsuya_kun (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2558 / 22:26
    ตื่นเต้นๆๆๆ *_*
    #1,886
    0
  12. #1885 Atk. S. (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2558 / 21:59
    หนูเรนจะเก่งขึ้งใช่ไหม
    #1,885
    0
  13. #1884 Worada Ray (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2558 / 20:51
    มีสััตว์เลี้ยงแล้วดีจังเลย ^^
    #1,884
    0
  14. #1883 คิมดงจุน (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2558 / 20:24
    ได้สัตว์เลี้ยงตัวใหม่ที่ดูท่าจะหวงเจ้านายน่าดู
    #1,883
    0
  15. #1882 Narmtip (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2558 / 20:18
    น่ารักจริงๆนะเรนโชนี่นา
    #1,882
    0
  16. #1881 nidloveexo (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2558 / 20:17
    รอออออ เฮดีสคือใครกัน??
    #1,881
    0
  17. #1880 Kuroshi-kun (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2558 / 19:57
    มิว เฮดีส #คู่จิ้นใหม่...
    #1,880
    0
  18. #1879 ooODarkblueOoo (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2558 / 19:35
    นี่คือการแสดงความรักของเรนโชสินะ..เอาชื่อไปตั้งให้หมา...

    ต่อไป เจ็ดคนที่เหลือ ก็คงถูกเาไปตั้งชื่อสัตว์เลี้ยงเหมอนกันสินะ..
    #1,879
    0
  19. #1878 Lilly June (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2558 / 19:33
    มาอัพไวๆน้าา รออ่านตอนต่อไปค่ะ
    #1,878
    0
  20. #1877 LadyJ (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2558 / 18:49
    ฮิ้ววววว ฟุน นี้ฮีโร่มากอะ
    #1,877
    0
  21. #1876 ( . * M o O Y o N g * . ) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2558 / 15:12
    ....เฮดัสตัวจริงรู้แล้วจะหนาวว
    #1,876
    0
  22. #1873 borrr (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2558 / 12:58
    แต่ไม่ไหวน้า ก็เข้าใจว่ารักเฮดิสมากแต่ถ้าเป็นแบบนี้ต่อไป มันก็จะทำร้ายคนอื่นมากเกินไป

    ถ้ายังตัดใจจากความiydเดิมไม่ได้ ก็จะไม่สามารถก้าวเดินต่อไปได้

    เหมือนเนื้อเรื่องมันเริ่มน่าเบื่อแล้วยังไงไม่รู้ หรือไม่ก็เจอเเนวนี้จนชิน
    #1,873
    1
    • #1873-1 borrr (จากตอนที่ 18)
      2 กรกฎาคม 2558 / 13:00
      iyd= รัก
      #1873-1
  23. #1872 reinaria (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2558 / 03:42
    งื้ออออ ยังไงกัน เรนโชดูเป็นคนพิเศษมากๆอ่ะ
    #1,872
    0
  24. #1869 Som O Usanee (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2558 / 14:00
    แม้เฮดิสจะตายไปแต่ความรักที่เฮดิสมีให้หนูเรนคือมันฝังรากลึกลงในหัวใจและทุกความรู้สึก คนที่รักตายต่อหน้าก็เป็นความรู้สึกที่ย่ำแย่มากพอดู แล้วนี่รักมากๆ เฮดิสก็รักหนูเรนมากนะ ดูจากทุกสิ่งที่เคยพูดไว้มักจะพูดถึงการทำเพื่อหนูเรนตลอดเลย ไม่แปลกใจเลยที่หนูเรนจะยังฝังใจจนปิดกั้นตัวเองจากทุกคนที่เข้ามา ย๊าาาาาาาาาา งานนี้ไม่ง่ายนะเจ้าคะนายท่านทั้ง 7 ว่าแต่ฝันในเกมนี่เป็นเพราะอะไรกันนะ?
    #1,869
    0
  25. #1868 Lilly June (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2558 / 12:25
    รออ่านต่อนะคะ มาอัพไวๆน้าาา
    #1,868
    0