ํYaoi Online รักนายหมดทุกคน

ตอนที่ 16 : PLAY GAME 15

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6,058
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 39 ครั้ง
    18 มิ.ย. 58

 

            “ราฟ คุณราฟอยู่ไหม ผมเรนโชเองนะ

 

          หลังจากที่กินขนมกันเสร็จ เรนโชก็ขอตัวโดยจะนัดวันและเวลากับฟุนอีกที แต่กว่าจะปลีกตัวมาได้ก็ลำบากพอควรเพราะชิกิ มิกิงอแงจะตามมาด้วย เรนโชจึงส่งสายตาไปขอความช่วยเหลือจากฟุนซึ่งเพียงแค่ไม่กี่คำ สองแฝดก็สงบลงทันที

 

 สำหรับตอนนี้ เรนโชต้องการที่เงียบๆไม่ค่อยมีคนเพื่อมาดูสถานะหัวใจของแต่ละนายท่าน มันน่าตื่นเต้นและลุ้นเกินที่จะให้มีใครอยู่ด้วย และสถานที่ที่เรนโชคิดออกที่แรกก็คือ ห้องสมุด

 

            ห้องสมุดยังคงเป็นสถานที่ที่คงยังไม่มีใครเข้ามาใช้เหมือนเดิม แต่มันเป็นสถานที่ที่เรนโชชอบที่สุดในเกมและมีใครคนหนึ่งอยู่ คนที่อยู่ด้วยแล้วสบายใจ แต่จะว่าไปจะเรียกว่าคนก็ไม่ค่อยถูกสักเท่าไหร่ ก็เขาเป็นผีนี่นะ

 

            คุณ...ราฟ

 

            หมดเสียงเรียก เรนโชก็รู้สึกถึงสายลมหมุนแรงที่พัดวนอยู่รอบตัว เรนโชยิ้มกว้างเพราะรู้ว่าเขามาแล้ว ร่างโปร่งใสที่ตอนนี้เห็นชัดเพียงเส้นผมสีดำยาว

 

            มาทำไม

 

            “มาหาคุณราฟไงเรนโชตอบก่อนจะลงไปนั่งที่เดิม เบาะที่เคยนั่งอ่านหนังสือเมื่อครั้งก่อน

 

            นึกว่าลืมกันไปแล้วเสียงติดงอนทำให้เรนโชรีง้อทันใด

 

            “ไม่ลืม เพียงแต่ว่ามาไม่ได้นะเรนโชพูดเสียงอ่อย กวักร่างโปร่งใสมานอนบนตัก

 

            คุณราฟเหงาใช่ไหม ผมนะก็อยากมาหาบ่อยๆเหมือนกัน แต่ทำไม่ได้นะสิเรนโชบอกราฟที่ยังลอยอยู่ห่างไกลไม่ยอมมาอยู่ใกล้สักที

 

            งั้นเพื่อเป็นการขอโทษ ผมจะทำความสะอาดห้องสมุดให้นะเรนโชพูดแล้วลุกขึ้นไปหยิบอุปกรณ์ทำความสะอาด บรรยากาศเดิมๆเริ่มกลับมา เรนโชทำความสะอาดไปโดยมีราฟแอบดูอยู่ไปมา แม้บางทีจะหลอนไปบ้างเมื่อราฟไปอยู่ตามซอกตามมุมมืด

 

            โธ่ คุณราฟทำเอาผมตกใจหมด ไปหาหนังสือที่อยากอ่านดีกว่านะ เดี๋ยวผมเสร็จแล้ว ผมจะไปอ่านให้ฟังเรนโชพูดกับร่างโปร่งใสทันที่ที่ร่างของราฟมายืนอยู่ใกล้ด้านหลังในจังหวะที่เรนโชเผลอ ทำเอาตอนที่เรนโชหันหลังกลับถึงกับผงะตกใจ

 

            ราฟพยักหน้าเล็กน้อยก่อนจะลอยไปหาหนังสือที่ตัวเองชอบ เมื่อเรนโชทำความสะอาดเสร็จก็เห็นราฟนั่งรอแล้ว เรนโชจึงนั่งลงข้างๆ

 

            ผมมีของให้คุณราฟด้วย ผมไม่รู้ว่าที่นี่จะมีเรื่องนี้แล้วรึยัง แต่ผมตั้งใจเลือกให้คุณราฟเลยนะเรนโชบอกก่อนจะเรียกหนังสือที่เคยซื้อไว้ออกมา

 

            ให้ฉันหรอราฟถามเสียงแปลกใจก่อนที่สายตาจะหยุดนิ่งไปที่หนังสือ แล้วร่างโปร่งใสก็สั่นเป็นคลื่นคล้ายวิญญาณที่ไม่เสถียร

 

            คุณราฟ เป็นอะไรไหมเรนโชถามอย่างเป็นห่วงแต่ก็ไม่สามารถแตะต้องอีกฝ่ายได้จึงทำได้เพียงนั่งมองอยู่ข้างๆอย่างให้กำลังใจ

           

            เปล่าไม่เป็นไร แค่ดีใจที่มีคนให้ของ

เพราะฉันไม่ใช่คนที่มีตัวตน ทุกคนจึงคอยมองผ่านสายตาไป เพราะฉันไม่ใช่คนมีค่า ก็เลยไม่มีใครให้ความสำคัญเสียงเศร้าสร้อยของคุณราฟทำเอาเรนโชรู้สึกถึงนายท่านราฟาอย่างบอกไม่ถูก นึกถึงครั้งที่นายท่านบอกว่า เพราะเคยมีสายตาแบบเดียวกันจึงมองกันออก ตอนนั้นบรรยากาศก็คล้ายตอนนี้

 

            แต่คุณราฟก็มีผมไงเรนโชฉีกยิ้มกว้าง

 

            เราเป็นเพื่อนกันไม่ใช่หรอ

 

            “ถึงผมกับคุณราฟจะไม่ได้เจอกันบ่อยๆแต่ผมก็คิดถึงคุณราฟอยู่เสมอนะเรนโชมองไปที่อีกฝ่ายแม้จะมีเส้นผมบดบังใบหน้าอยู่ก็ตาม

 

            “อือ นอนนะราฟพูดแล้วร่างใสก็นอนลงบนตักของเรนโช เรนโชยิ้มเมื่อร่างของราฟเสถียรขึ้น

 

            เรื่องหนังสือ ขอบคุณมากจะตั้งใจอ่านเลยทีเดียว

 

            เรนโชที่กำลังจะเปิดอ่านหนังสือเรื่องที่ราฟเลือกมาให้ฟังก็โดนสายลมพัดหนังสือขึ้นฟ้าแล้วลอยไปเก็บที่ชั้นวางหนังสือ เรนโชมองอีกฝ่ายอย่างแปลกใจบ้าง

 

            จะไม่ดูสิ่งที่อยากดูก่อนหรอ

 

            “คุณราฟ ผมไม่...

 

            เปิดดูสิจะอยู่เป็นเพื่อนเสียงสั่งแกมบังคับทำให้เรนโชกดที่หัวแหวนตัวเอง เรนโชไม่แน่ใจว่าราฟจะเห็นแถบเมนูด้วยไหม แต่เมื่อเห็นหัวข้อภารกิจที่ลอยเด้งขึ้นมา เรนโชก็มือสั่นใจสั่นอย่างบอกไม่ถูก

 

            ถ้ากดเข้าไปก็จะรู้สถานะหัวใจของเหล่านายท่าน

 

            ถึงกับมือสั่นเชียวราฟแซวที่เห็นอีกฝ่ายมือสั่นละล้าละลังไม่กล้ากดสักที

 

            โธ่ ก็มันตื่นเต้นนี่นาแล้วก็กลัวด้วย คราวก่อนของฮันเป็นสีเทา ผมก็ใจเสียแทบแย่เรนโชบอกเสียงอ่อย นั่นก็สาเหตุหนึ่งทำให้ไม่กล้าเข้ามาดูอีกเลย

 

            น่า รอบนี้ยังไงก็ดีกว่ารอบที่แล้ว เชื่อฉันสิ

 

            “ครับเรนโชตอบรับแล้วกดเข้าไปแต่ยังไม่วายหลับตาทันทีเมื่อหน้าจอเปลี่ยนอย่างตื่นเต้น

 

            คุณราฟ เห็นหน้าจอไหม มันดีรึเปล่าเรนโชถามแต่ก็ยังไม่ลืมตา

 

            ดีสิ ลืมตาเถอะเสียงทุ้มนุ่มคุ้นหูทำเอาเรนโชขมวดคิ้ว เสียงเมื่อกี้ไม่ใช่เสียงของราฟ เรนโชค่อยๆลืมตาเพื่อมาดูหน้าจอสถานะ

 

            .

            .

 

            “คุณราฟ

 

            “เห็นอย่างที่ผมเห็นใช่ไหมเรนโชพูดเสียงสั่นมองที่หน้าจอ หัวใจเต้นถี่แรง

 

            ผมไม่เคยคิดเลยว่าเขาจะชอบผมเป็นคนแรก 3 หัวใจแดงเชียวนะ

 

            “ทำไมละราฟถามเสียงห้วน แต่เรนโชไม่รู้สึกตัว

 

            เพราะเราเจอกันไม่บ่อย แล้วก็ไม่ได้คุยกันเท่าไหร่นอกจากวันนี้ ผมก็เลยไม่คิดว่า...นายท่านราฟาจะชอบผมเรนโชพูดเสียงสั่นนึกถึงราฟาคนที่อยู่ด้วยเมื่อเช้า อบอุ่นใจดีและ...เข้าใจ

 

            “แถมตอนนี้คนอื่นๆก็หัวใจสีแดง 2 ดวงกันแล้วด้วย ยกเว้นฮันกับนายท่านคาออส

 

            “แล้วมันไม่ดีหรอราฟถามเสียงห้วน บ่งบอกว่ากำลังจะเริ่มหงุดหงิด

 

            “ผมนะ...ทั้งดีใจและเสียใจเลยละคุณราฟ

 

            เรนโชมองไปที่สถานะของแต่ละคน แล้วถอนใจน้อยๆ

 

            คุณราฟเกมนี้นะ คนสร้างเค้าคิดได้ยังไงหรอ เกมที่ล้อเล่นกับหัวใจนะ ถ้าผมเลือกได้ ผมไม่เข้ามาในเกมนี้หรอก

 

            “คิดมากราฟพูดเสียงดุใส่

 

            “คุณราฟนี่คล้ายนายท่านราฟาเลยเนาะ นายท่านราฟาสอนผมว่าถ้าไม่เข้าใจก็อย่าไปคิด

 

            “แต่ถ้าสมมุตินายท่านทั้งหมดรักผม แล้วผมไม่รักตอบ พวกเค้าไม่เสียใจหรอ

 

            “ก็เพราะเป็นแบบนี้นะสิ ใครๆถึงพากันมาชอบ ห่วงคนอื่นยิ่งกว่าตนเอง แล้วไม่คิดบ้างหรอว่า จะหลงรักใครเค้าแต่ไม่ได้หัวใจเขามา

 

            เรนโชที่ไม่ได้ตั้งใจฟังประโยคแรกเท่าไหร่เพราะกำลังเหม่ออย่างใช้ความคิด แต่ประโยคหลังที่ได้ยินชัดทำให้เรนโชคิดถึงเบลดอน

 

แต่ผมสงสัยของนายท่านคาออส ไม่ขึ้นมาเลย 1 ดวงก็ไม่ได้เรนโชบอกเสียงอ่อยทั้งที่เสียตัวให้เป็นคนแรกแต่กลับไม่มีปฏิกิริยาตอบสนองอะไรเลย เขานี่แย่เกินไปหรือนายท่านไม่เห็นอยู่ในสายตากันแน่นะ

 

ไม่ใช่หรอก คนนี้นะมีไอเทมปกปิดสถานะหัวใจตัวเอง จะดีจะร้ายเราจะไม่มีทางรู้เลยยกเว้นก็ต่อเมื่อหัวใจจะเป็นสีแดงเต็ม 5 ดวง

 

แล้วคุณราฟรู้ได้ยังไงเรนโชหันมาถามอย่างสงสัย

 

เออน่า อย่าถามมาก ฉันเป็นผีนะจะรู้มากกว่าคนก็ไม่ใช่เรื่องแปลกราฟตอบปัดๆแม้เรนโชจะยังสงสัยอยู่แต่ก็ไม่ถามต่อ

 

ส่วนของฮันเป็นสีขาวแล้ว แสดงว่าเขาเลิกเกลียดผมแล้วสินะ

 

ก็คงงั้น

 

เรนโชเลิกสนใจสถานะแล้วล้มตัวนอนลงโดยมีราฟที่เปลี่ยนท่ามาลอยมานอนอยู่ข้างๆ

 

คุณราฟถ้าผมหาตุ๊กตามา คุณราฟจะสิงแล้วออกไปข้างนอกได้ไหม บางครั้งผมก็มาที่นี่บ่อยไม่ได้ แล้วผมก็ไม่อยากปล่อยให้คุณราฟเหงาอยู่คนเดียวด้วย

 

ไม่ได้หรอก นอกจากที่นี่ฉันไปไหนไม่ได้ แม้เธอจะมาได้ไม่บ่อยแต่ฉันก็จะคอยราฟตอบปฏิเสธออกไปทำให้เรนโชนิ่งเงียบก่อนจะตอบรับเบาๆ

 

            ครับ ผมก็จะมาหาให้เท่าที่ได้เพราะผมชอบคุณราฟมากเลยเรนโชพูดเสียงเบาก่อนจะปิดตาแล้วผล็อยหลับไปด้วยความเหนื่อยอ่อน ร่างโปร่งใสตอนแรกนั้นก็เริ่มเข้มขึ้นจนเหมือนกลายเป็นคนที่มีตัวตนสามารถสัมผัสได้

 

            ฉันก็ชอบเธอ หนูเรน

 

 

 

 

 

 

           

            เรนโชตื่นขึ้นมาอีกครั้งก็ไม่เจอราฟแล้ว พอร้องเรียกก็ไม่มาจึงฝากข้อความไว้แล้วออกจากห้องสมุดไป ยามนี้ท้องฟ้ามืดสนิททำให้ทางเดินกลับห้องค่อนข้างเปลี่ยว เพราะความคุ้นเคยประกอบกับคิดว่าที่นี่ไม่น่าจะมีอันตรายเหมือนครั้งนั้นทำให้เรนโชไม่ได้รีบเดินกลับแต่อย่างใด

 

            ชอบเดินมืดๆ คงอยากโดนแบบครั้งที่แล้วมากสินะเสียงเข้มลอยมาตามสายลม เรนโชหันมองซ้ายขวาอย่างระแวงเพราะเสียงนี้เป็นเสียงที่ไม่ได้ยินมานานแต่ถ้าได้ยินจะรู้ทันทีว่าใคร

 

            เพราะนอกจากเสียงก็ยังมีลักษณะของคำพูดอีกด้วย

 

            ฮัน
 

มีตาซะเปล่าฮันยังพูดอีกแต่เรนโชก็ยังมองไม่เห็นอยู่ดี จึงทำเป็นไม่สนใจและเดินหนี กับคนคนนี้เท่านั้นที่เรนโชรับมือไม่ไหว เจอกันกี่ครั้งก็รู้สึกแพ้ทุกที แถมครั้งที่แล้วก็โดนแกล้งหนักด้วย

 

ถ้าไม่ได้บอกให้ไปได้ ก็ห้ามไปฮันที่กระโดดมาจากไหนไม่รู้กระชากแขนของเรนโชไว้ให้หยุดเดิน จากนั้นก็รวบเอวของเรนโชไว้แล้วพากระโดดตัวลอยไปด้วยกัน ฮันแตะปลายเท้ากับกิ่งไม้จนขึ้นไปอยู่บนยอดกิ่งไม้ใหญ่

 

เรนโชขาอ่อนขึ้นมาทันทีเพราะความกลัว คนคนนี้ชอบให้เขากลัวและหาทางหนีไม่ได้ สูงขนาดนี้จะไปไหนรอด ลงเองก็ไม่ได้ด้วย มันไม่ได้น่าสนุกเหมือนตอนที่มาเอลพาบิน ตอนนั้นแม้จะสูงสักเท่าไหร่ก็รู้สึกว่าปลอดภัยและได้รับการปกป้อง

 

แต่ก่อนที่เรนโชจะพูดออกไป เดจาวูจากเหตุการณ์ครั้งที่แล้วก็วาบเข้ามาในสมองทำเอาเรนโชต้องเม้มปากแน่น จำได้ว่าครั้งที่แล้วถามออกไปว่า ทำแบบนี้ทำไม และครั้งนี้ก็จะถามอีกครั้ง แต่พอตอนนี้จำได้จึงเลือกปิดปากแน่นเพราะกลัวจะซ้ำรอยเดิม

 

เงียบนี่ ลืมเอาปากมาด้วยรึไงฮันกระชากเสียงถามจนเรนโชสะดุ้งแล้วตอบอย่างเสียไม่ได้

 

ไม่ได้ลืม แค่ไม่รู้จะพูดอะไรด้วยเรนโชตอบสะบัดเสียงห้วน กับคนคนนี้เท่านั้นที่ต้องใช้ความพยายามในการข่มอารมณ์และกลั่นออกมาเป็นคำพูดดีๆโดยไม่หลุดด่าออกไปเสียก่อน

 

แล้วทีกับคนอื่น ทำไมถึงมีเรื่องคุยได้เป็นนานสองนาน

 

ก็คนอื่นเค้าคุยดีๆด้วยนี่ เรนโชเถียงในใจแต่ไม่กล้าตอบออกมาตามที่คิด เพราะกลัวว่าถ้าตอบแบบนั้นไป ฮันอาจจะโกรธยิ่งกว่านี้

 

คนคนนี้ยิ่งผีเข้าผีออกอยู่ด้วย

 

ก็...เรนโชพยายามจะนึกหาคำตอบอื่น เพราะถ้าเงียบไปเฉยๆเดี๋ยวก็โดนหาว่าไม่เอาปากมาด้วยอีก

 

ก็อะไรฮันถามเสียงห้วน ดันเรนโชให้ไปชิดกับตัวลำต้นของตันไม้ จากนั้นก็สอดขาตัวเองข้างหนึ่งเข้ามาตรงกลางระหว่างขาของเรนโช

 

พูดมาสิ

 

ก็คนอื่นเค้าชวนคุยมา ผมก็เลยตอบ แล้วมันมีหลายเรื่องก็เลยนานแย่... เรนโชรู้สึกว่าที่ตัวเองตอบไปนั้นมันแย่มาก แต่ก็มันกลัวก็เลยนึกเหตุผลดีๆไม่ออกจึงโพล่งออกไปแบบนั้น

 

หึฮันทำเสียงประชดในลำคอ

 

ฉันก็มาชวนคุย และคืนนี้เราคงต้องคุยกันยาวฮันบอกเสียงเหี้ยม เรนโชเหงื่อตก รู้สึกว่าตัวเองถูกชวนหาเรื่องมากกว่าชวนคุย แต่ประโยคหลังนี่ทำให้เสียวสันหลังวาบ รู้สึกถึงสายตาที่จับจ้องเหยื่อและครั้งนี้ผู้ล่าคงไม่ปล่อยให้เหยื่อรอด

 

ฮันมีเรื่องอะไรก็พูดมาเลยครับเรนโชถามออกไปอย่างสุภาพทั้งที่ในใจยังกลัวและตื่นเต้น ขาข้างที่ฮันสอดเข้ามานั้นก็อยู่ไม่นิ่งเหมือนอีกฝ่ายจงใจให้สัมผัสโดนส่วนกลางลำตัวอยู่หลายครั้ง

 

เรื่องคราวก่อนไง บรรยากาศมันคุ้นๆนะ...ว่าไหมฮันโน้มตัวลงมากระซิบที่ข้างหูก่อนจะขบกัดที่ติ่งหูอย่างแรงจนเรนโชรู้สึกเจ็บ

 

            เจ็บเรนโชพยายามผลักร่างหนาออกไปด้วยแต่ก็ไม่สะเทือนสักนิด แถมฮันยังใช้จังหวะนี้รวบสองข้อมือบางของเรนโชยกขึ้นไว้เหนือหัวไม่ให้ขยับไปไหนได้

 

            เจ็บสิจะได้จำกันไปนานๆฮันโน้มตัวลงมากระซิบที่ข้างหูด้วยน้ำเสียงเย็นชาบาดลึก ดึงสายคาดเอวของเรนโชออกแล้วใช้มันเป็นเชือกรัดข้อมือทั้งสองข้าง เรนโชเริ่มกลัวเพราะรู้สึกว่าฮันเอาจริง

 

            ฮันอย่า ผมขอร้องเรนโชร้องขอเพราะแค่ยืนอยู่ยืนกิ่งไม้สูงก็ว่าน่ากลัวแล้ว แต่สิ่งที่ฮันกำลังจะทำต่อไปมันน่ากลัวยิ่งกว่า ถึงจะทำใจว่าต้องโดนเข้าสักวันแต่ก็ไม่ได้อยากโดนกระทำแบบโหดร้ายหรือจะต้องเจ็บปวด

 

            เงียบฮันตวาดใส่เรนโช จากนั้นก็ก้มหน้ามาบดจูบอย่างรุนแรง กลีบปากบางของธันบดขยี้กลีบปากเล็กแถมยังใช้ฟันกัดเซาะจนได้เลือด ฮันเลียเลือดนั้นอย่างพอใจเหมือนเลือดนั้นเป็นน้ำหวานชั้นดี ก่อนจะบีบคางเรนโชบังคับให้เปิดปาก

 

            “อ๊ะเรนโชร้องออกมาทำให้ลิ้นของฮันสามารถเข้าไปในโพรงปากนุ่มตามที่เจ้าตัวต้องการ รสชาติคาวเลือดติดลิ้นทำให้เรนโชรู้สึกแปลกๆสมองมึนงง อีกทั้งอารมณ์ร้อนของฮันทำให้เรนโชแทบจะขาดใจตาย รสจูบของฮันตอนนี้เหมือนดั่งพายุที่โกรธกร้าว ทั้งรุนแรงและเร่าร้อนแตกต่างกว่าใคร ไม่มีอ่อนหวานหรืออ่อนโยนแต่อย่างไร

 

            อื้อ ฮ่า แฮกแฮก

 

            เรนโชรีบโกยเอาอากาศเข้าปอดยามเมื่อได้รับการปลดปล่อยเพราะฮันจูบรั้งบดเบียดไว้ไม่ให้ได้จังหวะหายใจจนแทบขาดใจ

 

            ก็ยังไม่เห็นจะเก่งขึ้นเท่าไหร่ฮันสบประมาทเรนโชแล้วยิ้มเยาะที่เห็นคนที่ใครๆต่างเอาใจกลายเป็นลูกไก่ในกำมืออีกครั้ง

 

            เรนโชเม้มปากแน่นสะกดกลั้นอารมณ์นัยน์ตาเอ่อพร่าไปด้วยหยดน้ำตา กับคนคนนี้ไม่อยากเอาด้วยแล้ว ดูยังไงฮันก็ไม่เห็นจะดีกับตัวเองขึ้นมาสักนิดเลย แถมยังดูน่ากลัวเหมือนเดิม

 

            แต่เพราะสัญญากับตัวเองไว้แล้ว

 

            สัญญาตอนที่เกือบจะตายครั้งที่โดนเบลดอนกระทำ

 

            ว่าถ้ารอดกลับมา...ไม่ว่าจะเจอแบบไหนก็จะไม่ ยอมแพ้

 

            น้ำตามันแสดงถึงความอ่อนแอ...แบบนี้จะไปชนะใครได้ฮันปาดน้ำตาที่กำลังไหลออกมาของเรนโช

 

            “ผมอ่อนแอแต่ก็ไม่ได้หมายความว่าเอาชนะไม่ได้ เกมนี้ไม่ได้วัดกันที่กำลังเสียหน่อย และจำเอาไว้เถอะคุณฮัน บางครั้งราชสีห์ก็ต้องการความช่วยเหลือจากหนูตัวเล็กๆเหมือนกัน

 

            “หึ ปากดี ก็ได้ถ้ามีวันนั้นจริงๆฉันจะยกหัวใจให้นายเลย

 

            “จำคำของคุณไว้ด้วยแล้วกัน

 

            “นั่นสินะ แต่ตอนนี้หนูตัวนี้มันคงอยากโดนราชสีห์กิน มีอารมณ์กับคนที่ไม่ชอบ ร่านชะมัด

            เรนโชรู้สึกร้อนวูบไปทั่งร่างทั้งโกรธจนเกิดระดับจุดเดือดและทั้งเสียวซ่านไปด้วย ก็ในเมื่อช่วงที่คุยกันฮันไม่หยุดขยับขาของตัวเองมาบดเบียดจนเกิดความรู้สึกร้อนขึ้นมาอย่างช่วยไม่ได้ ความคิดชั่วร้ายวูบเข้ามา เรนโชรู้สึกอยากจะถีบฮันตกต้นเสียจริงแต่ถ้าทำจริงๆคนที่ตายก่อนก็คือตัวเรนโชเอง

 

            ก็ถ้าร่านแล้วจะทำไม จะมายุ่งด้วยทำไมเรนโชตวัดเสียงห้วนคืนบ้าง นายท่านราฟาบอกว่าให้ลองศึกษาลักษณะนิสัยของแต่ละคน สำหรับฮัน...เรนโชรู้สึกว่าตัวเองต้องแรงกลับไปบ้าง

 

            เอ...คราวแล้วใครถามนะว่า ถ้าเกลียดจะมายุ่งทำไมฮันพูดย้อนสอนทำให้เรนโชหุบปากฉับ ว่าจะไม่พูดอะไรที่คล้ายๆเดิมแล้วเชียวแต่ก็อดต่อปากต่อคำกับฮันไม่ได้จริงๆ

 

            ก็เพราะว่าเกลียดถึงอยากทำให้ไม่มีความสุข

 

            ก็เพราะนายร่าน ฉันจึงต้องมาสนองให้ไง

 

            “รอบหน้าอย่าถามอีกละ เบื่อจะตอบฮันตอบแบบกวนๆกระชากชุดเรนโชออกจนขาดรุดรุ่ย เรนโชมองตาขวางเพราะเสื้อผ้าที่ถูกฉีกกระชากไปนั้นเป็นชุดที่นายท่านราฟาเพิ่งให้ไปเมื่อเช้า

 

            นายท่านที่แสนจะใจดีและเขาก็ชอบชุดนี้มากด้วย

 

            “คุณนี่มัน...น่าโมโหจริงๆเรนโชกดเสียงต่ำมองฮันวาวโรจน์และเริ่มขยับดิ้นหนีแต่ก็โดนล็อกไว้ เรนโชจึงใช้มือที่ถูกจับรวบไว้เหนือหัวเลื่อนลงมาทุบหัวฮันแทน ก่อนจะยกยิ้มมุมปากอย่างสะใจ

 

            คุณผิดเองที่ทำให้ปรอทอารมณ์ความอดทนผมแตก

            “นี่นายฮันเข่นเขี้ยวมันไม่ได้เจ็บอะไรมากแต่มันก็เหมือนโดนตอกหน้าที่โดนคนไม่มีทางสู้ทำร้าย

 

            อะไรเรนโชเหวกลับ เชิดหน้าขึ้นอย่างไม่เกรงกลัว

 

            กล้าทำร้ายฉันหรอฮันพูดเสียงเข้มทำหน้าตาน่ากลัว แต่เรนโชก็เชิดหน้าเถียงกลับอย่างไม่ยอมแพ้

 

            ก็ทำไปแล้วยังจะมาถามเพื่อ

 

            อยากโดนฉันทำร้ายมากรึไงหะ

 

            ก็ทำอยู่แล้วนี่จะมาขู่อีกทำไม

 

            “หึ...ไม่ได้ขู่ แต่นี่ยังไม่เริ่มต้นด้วยซ้ำไป

 

            “ก็ทำสิ อย่าคิดว่ากลัว

 

            “แล้วอย่ามาร้องทีหลังละ


จบการต่อปากต่อคำที่เรนโชแทบเรียกแค้นพลังงานในตัวทั้งหมด ฮันก็โอบเอวเรนโชแล้วพากระโดดลงจากกิ่งไม้สูงทันที ในจังหวะที่อยู่กลางอากาศฮันก็ทำท่าปล่อยเรนโชให้ตกไปเองโดยการปล่อยมือที่จับเอวไว้

 

            ด้านเรนโชที่ไม่ได้ทันตั้งตัวก็กำลังช็อกค้างไม่ได้กรีดร้องออกมาแต่อย่างใด นอกจากแข็งนิ่งไปทั่วตัวทั้งที่ใจเต้นรัวจนแทบจะระเบิดออกมาให้ได้ นอกจากนั้นเรนโชยังรู้สึกอึดอัดหายใจไม่ออกจากแรงกดอากาศ แต่เมื่อไม่อยากให้ฮันเห็นความอ่อนแอเรนโชจึงเลือกหลับตาลงอย่างเสี่ยงดวง

 

            ดูสิว่าจะปล่อยให้เขาตกไปตายเลยรึเปล่า

 

            ตุบ

 

            เมื่อใกล้ถึงพื้นเรนโชก็รู้สึกถึงอ้อมแขนแข็งแรงที่มากอดรัดตัวไว้ก่อนที่ร่างจะสัมผัสโดนพื้นดิน

 

            เก่งนี่ฮันบอกโดยที่เมื่อเรนโชเริ่มรู้สึกปลอดภัยแล้วก็ลืมตามองไปทางฮันอย่างคุกรุ่นก่อนจะถอนหายใจอย่างโล่งอกที่ไม่ได้เจ็บหรอตายไปจริงๆ แต่สัมผัสความน่ากลัวเมื่อครู่ก็ยังกำซาบอยู่ในตัวไม่จางหายไป ด้านฮันเมื่อเรนโชทำแบบนั้นก็ส่งตาแวววับอย่างเจ้าเล่ห์แล้วก็อุ้มเรนโชขึ้นไปกิ่งไม้สูงอีกครั้ง เรนโชรู้สึกตาลายอยากเป็นลมขึ้นมาทันที

 

            โรคจิตเรนโชด่าฮันเข้าให้ ที่ทำให้ตัวเองต้องขึ้นๆลงๆดิ่งฟ้าท้าความสูง ถ้ารอบนี้ไม่หายกลัวความสูงก็กลัวจนฝังใจไปจนตายไปเลย

 

            ขอบใจที่ชมฮันยิ้มเยาะ แล้วพามากิ่งที่แข็งแรงกว่าเดิม ความรู้สึกหวาบหวานที่เรนโชเคยมีหายไปหมดแล้ว ส่วนอ่อนไหวที่ตอนแรกแข็งชันก็อ่อนถดถอย

 

            “แค่นี้ก็หดแล้วอ่อนชะมัดฮันหยอกล้อสายตาจ้องมองส่วนกลางลำตัวของเรนโชอย่างหยาบโลน

 

            แล้วของตัวเองดีนักรึไงเรนโชเถียงสู้อย่างไม่อยากยอมแพ้

 

            ก็ไม่เคยมีใครที่ได้ลองแล้วบอกว่าไม่ดีนะ มีแต่ร้องขออีกเรนโชหน้าแดงก่ำไปกับคำพูดเสียดสี แต่พอมองใบหน้าฮันที่แสดงสีหน้ามั่นใจมากถึงกับไม่รู้จะเถียงอะไรต่อ

 

            บ้าเรนโชก่อนว่าเบาๆอย่างไม่จริงจังนัก

 

            วันนี้ปากดีตลอด ชิมหน่อยสิไปกินอะไรมาฮันจับหลังคอของเรนโชแล้วดันให้เข้ามาใกล้ จากนั้นก็บดเบียดจูบร้อนตามแบบฉบับของตนเองที่ร้อนฉ่าจนแทบไหม้ แม้เรนโชอยากจะพักหายใจก็ยังไม่ยอมได้แต่ทำใจตอบรับปลายลิ้นเกรี้ยวกราดที่เข้ามาพัวพันจนแทบประสานไปหนึ่ง

 

            ฮันตวัดปลายลิ้นไปทั่วโพรงปากนุ่มลิ้มชิมรสชาติของคนปากดีที่วันนี้ทำตัวต่อต้านไม่สั่นหรืออ่อนแอเป็นลูกนกอย่างทุกที มันทำให้ฮันอยากจะทำรุนแรงมากขึ้นและมากขึ้น

 

            กินแต่ขนม หวานจนเลี่ยนเรนโชหน้าแดงซ่านขึ้นไปอีกเมื่อได้ยินคำของฮันบ่นออกมา แค่จูบแค่นี้ถึงกับรับรู้ว่าเพิ่งไปกินอะไรมาจะรู้ดีเกินไปแล้ว

 

            แล้วใครใช้ให้จูบละเรนโชยอกย้อนกลับเอาหลังมือปาดริมฝีปากเหมือนไม่ชอบใจ แม้ปรอทที่แตกจะเริ่มกลับมาผสานแล้วแต่มันก็ยังไม่สนิทติดกันเหมือนเดิม

 

            ทำไม คนอื่นจูบได้จนปากจะเปื่อย ฉันทำไม่ได้รึไงฮันตะคอกกลับเมื่อเห็นเรนโชทำแบบนั้นและเริ่มหน้าบึ้งตึงเหมือนเดิม เรนโชเริ่มรู้สึกปวดหัวหนักเริ่มแรกฮันมาอย่างน่ากลัว ต่อมาก็ทั้งกวนทั้งกร่างทั้งแกล้ง และตอนนี้กลายเป็นเด็กขี้อิจฉา สมฉายาคนผีเข้าผีออกเสียจริง

 

            ผมไม่ได้หมายความว่าอย่างนั้นเรนโชเถียงก่อนจะโดนกระชากให้นั่งลงกับกิ่งไม้ใหญ่โดยเอาเท้าห้อยลงข้างล่าง เรนโชรู้สึกหวาดกลัวอีกครั้งยามมองลงไปข้างล่างที่มืดมิด ระหว่างตกลงไปแบบตั้งตัวกับไม่ได้ตั้งตัวเหมือนเมื่อครู่นี้ เรนโชขอเลือกอย่างหลังดีกว่าอย่างน้อยก็จะได้ไม่ต้องมานั่งเตรียมใจ

 

            ไหนทำท่ายั่วสิเรนโชทำหน้าเหวอใส่ฮันเมื่ออีกฝ่ายเปลี่ยนอารมณ์เร็วจนตามไม่ทัน ปากที่กำลังจะปฏิเสธก็พูดไม่ทัน

 

            “ผมไม่...

 

            “บอกให้ทำก็ทำสิเสียงเข้มออกอย่างออกคำสั่ง

 

            ก็แก้มัดให้ก่อนสิเรนโชยื่นข้อมือตัวเองที่โดนมัดไว้อยู่ เมื่อฮันแก้มัดให้เรนโชก็จับจ้องอีกฝ่าย แล้วเผยยิ้มหวานหยดให้ฮันแล้วจะกระชากคอเสื้ออีกฝ่ายเข้าหาแล้วก้มหน้าซุกไซร้เข้าลำคอของอีกฝ่ายพอเป็นพิธีและงับเข้าทันที

 

            ง่ำ

 

            นี่เรียกว่ายั่ว?”ฮันถามแต่ก็ไม่ได้แสดงอาการเจ็บออกมาสักนิดแม้บริเวณคอจะปรากฏรอยฟันเรียงตัวสวย

 

            อื้อเรนโชตอบเสียงในลำคอ จะบอกได้ยังไงว่าเห็นหน้าอันแล้วหมั่นเขี้ยวเกิดอาการอยากเอาคืนจนเต็มแก่

 

            แล้วอ้อนละฮันทำสายตาอยากรู้

 

            เรนโชก้มหน้าสายตามองฮันไปทั่วทั้งตัว ปกติกับคนอื่นถ้าอ้อนเรนโชจะพูดจาดีๆไพเราะแล้วก็ส่งสายตาหวาน อาจจะมีหอมแก้มหรือจูบบ้างก็ตามแต่ แต่กับฮัน...เรนโชจับมือใหญ่ของฮันขึ้นมาจรดริมฝีปากเล็กกับปลายนิ้วก่อนจะส่งปลายลิ้นนั้นเข้าปากดูดดุนไปด้วยปลายลิ้นก่อนจะงับลงเบาๆ

 

            หึ เป็นสัตว์หน้าขนรึไงถึงชอบกัดฮันตวัดเอวบางของเรนโชให้อีกฝ่ายมานั่งตักยิ่งทำให้เรนโชตัวเกร็งเพราะกลัวกิ่งไม้ที่นั่งอยู่นี้จะรับน้ำหนักไม่ไหว และการนั่งอยู่บนตักของอีกฝ่ายนี้ทำให้เรนโชไม่กล้าทำอะไรเพราะกลัวว่าจะตกลงไป อีกทั้งก็ไม่ยอมมองลงไปพื้นข้างล่างด้วยความกลัวจึงกรอกตาขึ้นฟ้าแทน

 

            “อ้อนหรือยั่วไม่ได้เรื่องทั้งคู่ฮันใช้มือข้างขวาโอบเอวเรนโชไว้อย่างมั่นคงแต่เรนโชก็ยังอดระแวงไม่ได้อยู่ดีว่าจะโดนอีกฝ่ายผลักตกตอนไหน ส่วนมืออีกข้างที่ว่างฮันก็ดึงชุดที่มีรอยฉีกกระชากอยู่แล้ว ฉีกเพิ่มลงจนเศษชุดไปกองตรงขอบเอวทำให้ช่วงบนเปิดเปลือย เรนโชตาโตแต่ห้ามไม่ทันได้แต่ขบฟันแน่นสะกดอารมณ์

 

            มีแต่รอยนิ้วเรียวยาวเกลี่ยไปตามผิวหนังของเรนโช แสงรำไรจากบนท้องฟ้าทำให้ผิวดูผ่องกระจ่างใสแต่มีร่องรอยรักจากคาออสที่ทิ้งไว้อยู่

 

            ปกติฉันจะไม่ใช้ของร่วมกับใคร แต่กรณีของนายที่ร่านนะ...ฉันคงต้องสนองให้สักหน่อยฮันพูดออกมาแต่เรนโชไม่ยักเจ็บเหมือนครั้งแรกที่ได้ยินคำนี้ อาจเพราะรู้สึกว่าคำพูดของฮันต้องคิดให้มากๆแล้วตีความหมายออกมาอีกที

 

            อย่างเช่นคำเมื่อกี้ แสดงว่าเขาพิเศษกว่าใครใช่ไหม ถึงอยู่ในกรณี...ไม่ปกติ


              ***ตัดฉับๆให้ขาด***


          .

          


ความอ่อนล้าและเหนื่อยอ่อนทำให้เรนโชรู้สึกทุกอย่างมืดมิดสายตามองไม่เห็นสิ่งใด ก่อนจะเริ่มโงนเงนเพราะฟุบลงที่บ่าแข็งแรง

 

            เรนโช

















........................................................................................................................................................

Talk2....
ฮันทำเรนโชปรอทแตกไปแล้วจ้า....
พอดีไปเปิดเรื่องใหม่ทิ้งไว้ ลองแวะไปดูก่อนน้า แต่ยังไม่ลง...อิอิ




Talk1...
 ใครยังไม่ไปแอดเพจ ไปแอดกันด้วยน้า ไม่งั้นงอน
อยู่ตรงข้างล่างฟุน...ตรงหน้าหลักของบทความเลย

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 39 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,927 ความคิดเห็น

  1. #2844 RhongTood (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2560 / 16:38
    นังฮันสายซึน ชั้นชอบ 55555
    #2,844
    0
  2. #2814 Mistyblack (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 16 มีนาคม 2560 / 17:39
    ชอบฮันกับคาออส
    #2,814
    0
  3. #2689 `TheGuz●GuN° (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2558 / 21:45
    ความจริงใน7คนเนี่ยเราชอบฮันนะ
    ดูอ่านทางยาก และเล่นด้วยยากสุดแล้ว
    ส่วนท่านคาออสบทน้อยไปหน่อย
    ปล่อยให้คนอื่นๆทำแต้มไปตัวเองกะเก็บรวดเดียวตอนท้ายรึไง
    ทั้งนี้ทั้งนั้นฟุนน่ารักมากดูอบอุ่น
    ส่วนท่านราฟานี่มาดพระรองมากอ่ะแต่ให้ความรู้สึกที่พึ่งพาได้
    ใจนางหล่อมากอบอุ่นและใจดี
    #2,689
    0
  4. #2684 sararai (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2558 / 23:17
    คือ ไรท์ ฮันเนี่ย ไม่มาsm หรือยันก็คงซึนเข้าขั้นหนักเลยใช่มั้ยค่ะ
    #2,684
    1
    • #2684-1 valhallana(จากตอนที่ 16)
      14 ธันวาคม 2558 / 12:36
      ค่ะ ซึนหนักมากก จนน่าตบ 55
      #2684-1
  5. #2400 I'm sone M.Seo >O< (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2558 / 20:01
    ฮันสายโหดดด หุหุ -.,-
    #2,400
    0
  6. #2245 Dairy-nana (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2558 / 20:54
    หูววววว สายโหดsmมากเค่อะะ
    #2,245
    0
  7. #2244 Dairy-nana (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2558 / 20:53
    หูววววว สายโหดsmมากเค่อะะ
    #2,244
    0
  8. วันที่ 24 กรกฎาคม 2558 / 02:46
    ชอบฮันที่สุดในบรรดานายท่านทั้งหลาย เพราะเราซาดิสรึป่าวน่ะ
    #1,983
    0
  9. #1871 MaMa_Meaw (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2558 / 22:50
    ฮันนี่ ปากร้ายใจดี
    #1,871
    0
  10. #1763 2LJSTD (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2558 / 18:17
    ทำไมฮันน่ารัก ใครไม่ชอบที่ฮันชอบว่าหนูเรน เเต่เราชอบ เราชอบคนเเบบนี้ -//-
    #1,763
    0
  11. #1726 dajuras (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2558 / 08:42
    มาต่อเร็วๆนะคะ รอติดตามอยู่ค่าาาาาา~
    #1,726
    0
  12. #1725 jarafa (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2558 / 07:57
    เรื่องนี้นานจีๆกว่าจะมา T T หนูเรนและฮันร้อนแรงมากกกก
    #1,725
    0
  13. #1724 Som O Usanee (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2558 / 05:46
    คำพูดของฮันนี่ต้องตีความสามตลบอ่ะ จะพูดให้เข้าใจง่าย ๆ ไม่ได้เลยนะ ต้องปากแข็งใส่หนูเรนตลอด จริงๆก็สนใจอยู่ กิ๊วววววววววว
    #1,724
    0
  14. #1723 Worada Ray (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2558 / 04:46
    ฮัน นี่จริงๆๆๆเลย
    #1,723
    0
  15. #1722 meawptw (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2558 / 00:53
    ต่อเรว รอนานมาก ใครจะเปนผู้โชคดีคนต่อไป 555
    #1,722
    0
  16. #1721 Annelida (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2558 / 00:16
    ฮันเนี่ยแกล้งคนที่ตัวเองสนใจหนักขนาดนี้เลยหรอ ใจร้ายยยย
    #1,721
    0
  17. #1720 Narmtip (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2558 / 23:16
    ง่อวววว ฮันอ่า ชอบแบบนี้ก็ไม่บอก อิอิ เลือดหมดตัว
    #1,720
    0
  18. #1719 Noodee Yolradee (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2558 / 22:56
    เย้!!!!! เรนโชเสร็จฮันแล้วววว!!!!! (?!?!?!?)
    #1,719
    0
  19. #1718 Otc (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2558 / 22:54
    เสร็จฮั่นจนได้..
    #1,718
    0
  20. #1717 Bo[S]se[S] (ป่วยดาบ) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2558 / 22:32
    ฮันเป็นคนซึน..
    #1,717
    0
  21. #1716 Amz_primO (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2558 / 21:51
    กรีดร้อง ฮันเป็นพวกปากแข็งนี่เอง 555555
    #1,716
    0
  22. #1715 P.Secret (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2558 / 21:38
    รู้สึกค้างแล้วค้างอีก

    บ้าฮันนนนน แกจะฮาร์ดคอร์ไปหน่อยม้ายยยย
    #1,715
    0
  23. #1714 Lilly June (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2558 / 21:22
    คุ้มค่ากับการรอคอย รออ่านตอนต่อไปน้า มาอัพไวๆนะคะ
    #1,714
    0
  24. #1713 คิมดงจุน (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2558 / 20:59
    บนต้นไม้เรอะ
    #1,713
    0
  25. #1712 neaumn_sm (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2558 / 20:20
    ฮันนี่มันซึนจริงๆเจ้าค่ะ
    #1,712
    0