ํYaoi Online รักนายหมดทุกคน

ตอนที่ 10 : PLAY GAME 9

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6,328
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 56 ครั้ง
    6 ม.ค. 58

แสงแดดอ่อนส่องวาบผ่านเข้าเปลือกตา ความร้อนและไออุ่นยามเช้าทำให้ร่างบางรู้สึกตัว เรนโชพลิกตัวไปมาคล้ายบิดขี้เกียจก่อนจะสะดุ้งพรวดเมื่อนึกอะไรขึ้นมาได้

 

เมื่อวานยังอยู่หลังฮันอยู่เลย

 

แต่ตอนนี้ กลับอยู่บนเตียงของใครก็ไม่รู้

 

เผลอหลับไปตอนไหนนะเรา

 

เรนโชลูบหน้าตัวเอง พลางพยายามนึกเรื่องเมื่อวาน ก่อนจะหน้าริ้วขึ้นสี

 

พอเสร็จ แล้วก็เหนื่อย ประกอบกับลมเย็น

 

มันก็เลยเคลิ้มหลับไปซะงั้น

 

 

 

ห้องที่คุ้นเคย

 

ห้องของนายท่าน

 

ตื่นแล้วหรอ

 

นายท่านเรนโชเอ่ยชื่อคนที่คาดไม่ถึง ตอนแรกคิดว่าอยู่ในส่วนของคฤหาสน์ฮันเพราะกลับมากับฮัน แต่คนที่เป็นคนเจอคนแรกกลับเป็นนายท่านคาออส

 

เป็นไงบ้าง เมื่อวานคงเสียขวัญน่าดูคาออสเดินมาแล้วนั่งบนฟูกด้วยกัน จับตัวเรนโชเข้าอ้อมกอดแล้วลูบหัวเบาๆ เหมือนปลอบโยน

 

ตอนแรกเรนโชก็เกร็งเหมือนตั้งตัวไม่ทัน แต่ก็เลือกผ่อนคลายแล้วเข้าสู่อ้อมกอดอุ่นของคาออส

 

มาคิดๆดูตอนนั้นอะไรๆก็เร็วไปหมด เวลาจะมาคิด มาเสียขวัญไม่มีหรอก

 

ไม่เป็นไรฮะ คุณฮันเค้ามาช่วยไว้ทันเรนโชตอบ

 

เพราะฉันแท้ๆคาออสพูดเปรยๆ จนเรนโชขมวดคิ้วคิดตาม

 

ทำไมต้องเพราะนายท่านละฮะ พวกนั้นไม่ใช่พวกโรคจิตธรรมดาหรอกหรอเรนโชชลองเสี่ยงถาม แม้ตอนนี้มีคำตอบภายใน

 

เอ่อ โรคจิตธรรมดานะ แต่ที่ฉันโทษตัวเอง เพราะฉันดูแลเธอไม่ดีต่างหากเสียงนุ่มตอบ และก้มมาจูบซับไรผมตลอดจนหน้าผากมน สายตาร้อนจ้องมองมา

 

ให้ฉันดูแลเธอจะได้ไหม

 

นายท่านก็ดูแลผมอยู่แล้วนิฮะ ให้ทั้งที่พัก ที่ทำงาน ให้เงิน เสื้อผ้าเรนโชตอบแบบซื่อๆ

 

คาออสยิ้ม หอมแก้มนุ่ม

 

ฉันหมายถึงหัวใจของเธอ
 

อึ้ง

 

ตามมาด้วยเบลอชั่วขณะ

 

และใจเต้นแรง

 

เรนโชหันกลับไปมองสายตานายท่านที่ทอดมองลงมาอย่างอ่อนโยน แต่ด้วยสัญชาตญาณการระวังภัยทำให้เรนโชเปลี่ยนทีท่าและเตือนใจตัวเองให้ระวัง

 

ก่อนจะแย้มยิ้มแล้วยื่นตัวไปสัมผัสที่ริมฝีปากร้อนอย่างบางเบา

 

แล้วหัวใจของนายท่านละ ให้ผมได้ไหม

 

พอพูดจบอีกฝ่ายกลับหัวเราะออกมาเสียงดัง แล้วยีหัวเรนโชเล่น

 

แปบๆ พัฒนาขึ้นนะ

 

อยู่ช่วงกำลังเรียนรู้ฮะเรนโชตอบ ผ่อนคลายตัวเองลงและเตือนใจตัวเองตลอดว่าเข้ามาเล่นเกมเพื่ออะไร

 

นั่นสิ ยั่วขึ้นนะ จนไม่อยากจะทน

 

ทำไมรู้สึกสายตานายท่านมาดร้ายขึ้น ร้ายยิ่งกว่าฮัน ร้ายยิ่งกว่าใคร เหมือนกำลังสนุกที่ได้เห็นเหยื่อระเริงใจ

 

และเรนโชกำลังคิดว่า ถ้าตอบว่าไม่ต้องทนอะไรจะเกิดขึ้นกับตัวเอง

 

เอ่อ ผมว่าสายแล้ว ผมไปทำงานดีกว่าเรนโชพยายามผุดลุกจากอ้อมกอดของนายท่าน แต่ก็โดนดึงรั้งไว้ แล้วถูกจับให้นอนราบไปกับฟูก

 

วันนี้ฉันอนุญาติให้เธอหยุดงานและได้เงินคูณสาม

 

 อยู่กับฉันนะ

 

ค...ครับ








     ****ตัดฉับไปเจอกันที่บล็อกจ้า****





เป็นเรนโชเองที่อดสงสัยไม่ได้ว่ามันจบแล้วใช่ไหม

 

สงสัยอะไรคาออสถาม

 

เอ่อ เสร็จ เอ้ย จบแล้วใช่ไหมฮะ

 

เธออยากให้ต่อหรอกลายเป็นคาออสถามกลับ

 

ไม่แน่ใจฮะเรนโชพูดเบาๆ ไม่แน่ใจอารมณ์ตอนนี้จริงๆ

 

หึหึ รอบหน้าเธอได้สมใจแน่ ฉันเคยบอกเธอแล้วนี่คาออสลูบหัวเรนโชเบาๆ และหอมแก้มแดงนุ่ม

 

และอย่าขอร้องให้หยุดละ

 

 

 

 

หลังจากที่เรนโชจากไปก็ปรากฏชายหนุ่มร่างสูงใส่แว่นตาที่เป็นเอกลักษณ์

 

ผมนึกว่านายท่านจะทำกับเรนโชจนถึงที่สุด

 

หึหึ ถ้าจะกินขนมหวานให้อร่อยระหว่างไม่มีมดมาคอยกวนใจกับมีมดที่มาคอยกวนและอาจกัดขนมเราหาย อย่างไหนถึงจะดีกว่ากันละราฟาคาออสพูดแล้วก็ลูบผ้าแพรที่เรนโชให้มา

 

แม้จะรู้ว่าไม่ใช่ของที่ราคาแพง แต่ก็ถูกใจมากอยู่

 

ถูกใจคนซื้อ

 

อีกอย่าง ฉันเป็นคนตั้งกฏเรื่องเทียบเชิญสีขาว จะแหกกฎเองก็ใช่ที่

 

ครับราฟาตอบ

 

ให้ฮันจับตาดูเบลดอนไว้เพราะคงใกล้ลงมือเต็มทีคาออสสั่ง

 

ฮันคงหงุดหงิดน่าดู โดยเฉพาะเรื่องเมื่อคืนราฟาพูด

 

ก็ทำได้แค่นั้น คำสั่งคือคำสั่ง เพราะฉันเป็นผู้นำตะกูลไม่ว่าที่นี่หรือข้างนอก

 

เข้าใจแล้วครับ ผมจะจัดการให้ แต่ว่า...

 

ไม่เสียดายสินะครับ...เบลดอนราฟาลองถามต่อ

 

นั่นสินะ ก็เห็นมีแต่คนสงสัย

 

แล้วนายคิดว่าไงละคาออสหันไปจ้องมองราฟาแล้วเหยียดยิ้ม เพราะสายตาที่ซ่อนไว้ในกรอบแว่นนั้นบ่งบอกอยู่แล้ว

 

รู้แล้วก็ยังมาถามนะคนเรา

 

ว่าแต่เมื่อไหร่สองแฝดจะกลับมาจากดินแดนนั้นซักทีคาออสเปลี่ยนเรื่อง

 

ก็คงยังสนุกอยู่ตามประสาวัยรุ่นราฟาตอบ ยกมือขยับแว่นตามความเคยชิน

 

ฟุนกับฮันก็อายุห่างเจ้าพวกนั้นไม่มาก ยังไม่เห็นจะเป็นคาออสออกแนวบ่น

 

ก็โดนตามใจมาแต่เด็กนิครับราฟาตอบ

 

นั่นสิ ใครเลี้ยงกันนะ

 

จะให้ผมตอบไหมละครับราฟาสวนทันที ทำให้คาออสหัวเราะออกมา

 

ไปทำตามแผนของนายต่อเถอะ

 

ทราบแล้วครับ

 


 

น่าอิจฉาจังเลยนะ

 

เมื่อคืนกลับมากับอีกคน ก็มีอีกคนคอยหน้าห้อง และมีอีกคนมารับตัวเพื่อไปหาอีกคน

 

เมื่อเรนโชเดินออกจากห้องของคาออสก็กะว่าจะตะเวนไปให้ของขวัญที่ซื้อมา อีกอย่างวันนี้ไม่ต้องทำงานด้วย ถือว่าว่างพอจะจัดการอะไรหลายๆอย่าง

 

แต่ระหว่างทางเดินที่มีมากมาย เรนโชกลับพบกับเบลดอน

 

และคำทักทายของเบลดอนนั้น ถึงกับทำเรนโชงง

 

เมื่อคืนมันเกิดอะไรขึ้น

 

แต่ที่น่าสงสัยมากกว่าว่าคนตรงหน้ารู้ได้อย่างไร

 

ไม่น่าอิจฉาหรอกครับ ผมเห็นจำได้เลยเรนโชลองหยั่งเชิงถาม

 

จะจำได้ยังไง หลับซบคาอกให้ฮันอุ้มมาขนาดนั้นเบลดอนเผลอพูดออกมา

 

แต่เรนโชก็สงสัยว่าเมื่อวานนะขี่หลังฮันมานะ ไม่ใช่โดนอุ้มแต่ก็ปัดความสงสัยทิ้งไว้ก่อน

 

แล้วเบลดอนก็มองอยู่ตลอดหรอฮะเรนโชถามต่อ

 

ถามเหมือนอยากให้ฉันตอบว่าไม่ได้มอง บังเอิญเห็น

 

แต่โทษที ถ้านายท่านไม่ได้ให้นายท่านราฟามารับตัวนายไป ฉันก็ไม่สนหรอก

 

และเพราะเป็นนายท่าน ฉันถึงยอมไม่ได้เบลดอนเดินเข้าไปหาเรนโชแล้วกระชากแขนเล็กดึงเรนโชเข้าหาตัว จากนั้นก็พ่นผงสีขาวอะไรบางอย่างเข้าใส่หน้าเรนโชเข้าอย่างจัง

 

แคก แคก ฮัดชิ้ว อะไรนะเบลดอนเรนโชถามเบลดอนทั้งทั้งที่ตัวเองไอและจาม เนื่องจากเผลอสูดดมและกลืนกินผงนั่นเข้าไป

 

ผงสีขาวไร้สีไร้กลิ่น และสลายหายไปในอากาศอย่างรวดเร็ว

 

หึหึ ก็ไม่รู้สินะ ขอให้โชคดีแล้วกันว่าแล้วเบลดอนก็สะบัดแขนเรนโชทิ้ง ทำให้เรนโชที่ไม่ทันตั้งตัวลงกองไปกับพื้นทางเดิน

 

วิ้ง

 

เพราะเบลดอนหันหลังเดินไปแล้ว จึงไม่เห็นแสงสีชมพูอ่อนอาบทั่วตัวเรนโช โดยแสงนี้มาจากตุ้มหูที่เรนโชใส่

 

ตุ้มหูต้นไม้ 7 มณีที่ราฟาทำให้

 

รอบนี้ป้องกันได้สินะ

 

รอบหน้าต้องระวังให้มากกว่านี้

 

แต่ว่า เหนื่อยจัง

 

ที่ต้องเจอกับเบลดอน

 

เด็กน้อย มานั่งทำอะไรตรงนี้เสียงอ่อนหวานไพเราะทักทาย และคนที่ชอบเรียกเรนโชว่าเด็กน้อย ก็มีเพียงคนเดียว

 

ท่านพี่เรนโชถึงกับน้ำตาซึมที่ได้เจอกับมาเอล เพราะแม้จะหื่นไปบ้าง แต่ก็อบอุ่นและมาในช่วงเวลาที่เรนโชมีปัญหาตลอด

 

มาเอลเดินเข้ามานั่งยองๆข้างเรนโชแล้วปราดนิ้วเรียวเช็ดซับตรงหางตา

 

ไม่ร้องตอนนี้นะ ร้องตอนอื่นดีกว่า ตอนนร้ไม่น่ารักมาเอลว่า

 

ตอนอื่นคือตอนไหนละฮะ

 

ตอนอยู่ใต้ร่างท่านพี่คนนี้ไงมาเอลตอบแบบยิ้มกว้าง

 

ท่านพี่อะเรนโชทำปากยู่แก้มพองๆเข้าใส่

 

จุ๊บ

 

มาเอลหอมแก้มเรนโช

 

ไม่เจอหลายวัน คิดถึงเด็กน้อยจะแย่ ไปเขาวงกตกันจะได้ไม่โดนใครมาแย่งอีกมาเอลว่า

 

ไม่เอาม่วงมัดนะเรนโชพูดดักไว้ก่อน

 

แต่ท่านพี่ขออุ้มนะ

 

เคยขัดได้ที่ไหนละฮะเรนโชตอบ

 

นั่นแหละ เค้าเรียกว่าเด็กดีมาเอลตอบสวนอย่างอารมณ์ดี

 

แล้วก็พาเรนโชเดินซอกแซกไปตามพุ่มหญ้า สวนหิน แล้วก็โผล่มาถึงเขาวงกตที่ครั้งก่อนเรนโชวิ่งหลับหูหลับตาเข้าไป

 

พอมาดูครั้งนี้ ทางเดินข้างในมีหลายแยกทั้งตรงกลาง ด้านซ้าย ด้านขวา แล้วพอเลี้ยวไปก็มีแยกอีกจนถึงกลางเขาวงกตที่เป็นศาลา

 

เมื่อมาถึงศาลามาเอลก็วางเรนโชลง แล้วเดินเข้าไปจับเครื่องดนตรี คราวนี้เป็นขลุ่ย

 

เค้าว่าดนตรีจะช่วยบำบัดจิตใจให้ดีขึ้น

 

พูดจบก็จรดริมฝีปากกับขลุ่ยด้ามสวย เสียงที่บรรเลงออกมากำซาบในจิตใจเหมือนที่มาเอลออก เหมือนมีมนต์สะกดให้ผ่อนคลายและอารมณ์ดีขึ้น

 

ในช่วงที่บรรเลงเพลง สายตาสีฟ้าเทาของมาเอลก็ทอดมองมาตลอดให้ใจเต้นแรง แค่หน้าตาแบบมิคาเอล ผมสียาวเงินสวยก็สะกดสายตาให้ตราตรึงแล้ว

 

เมื่อจบเพลง มาเอลก็ยกยิ้มให้เรนโช

 

หลงสเหน่ห์ยัง?”




เรนโชก็ได้แต่เขิน

 

ที่นี่นอกจากศาลาแล้ว ยังมีอย่างอื่นอีกไหมฮะเรนโชเบี่ยงประเด็น

 

มีเยอะเลยแหละ ก็ที่นี่เป็นเกมนี่นะมาเอลตอบ

 

ตอนฉันมาใหม่ๆ ก็ชอบมาท่องเที่ยวมากกว่า ภารกิจเป็นรอง เพราะเกมนี้ทำสถานที่ต่างๆไว้สวยทีเดียว ไม่แพ้เกมอื่นเลยมาเอลเล่าให้เรนโชฟัง

 

อยากไปบ้างไหมละ ดินแดนอื่นนะ

 

อยากไปฮะเรนโชตอบในทันที แต่ก็เพิ่งมานึกได้ทีหลังถึงความจำเป็นของตัวเอง

 

แต่คงไปไม่ได้

 

ทำไมละ ภารกิจสำคัญขนาดนั้นเชียวมาเอลถาม

 

เรียกว่า ต้องทำเท่านั้นจะดีกว่า

 

ความจำเป็นของคนเรามันไม่เหมือนกันนี่ฮะเรนโชตอบเก็บความเจ็บช้ำไว้ในใจแต่ดวงตาฉายแววเศร้าออกมาอย่างปิดไม่มิดโดยไม่รู้ตัว

 

ไม่ได้อยากจะเรียกร้องให้ใครสงสาร

 

มาเอลเดินมาหาเรนโชซ้อนที่ข้างหลังดึงร่างเล็กมาพิงที่อก ลูบเส้นผมอย่างแผ่วเบา ปากร้อนจูบซับลงตรงที่ขมับ มืออีกข้างก็กระชับกอดเอวบางแน่น

 

แต่ก็สามารถแบ่งปันให้คนอื่นได้ไม่ใช่หรอมาเอลพูด

 

ถ้าเราไม่บอกใครเลย คนที่รักเราอาจจะเสียใจภายหลังเพราะเราเลือกเดินทางผิดก็ได้

 

ชั่วแวบหนึ่งของคำพูด เรนโชนึกถึงอาร์ทขึ้นมา

 

ถ้าเค้ารู้ เรา...จะเป็นเหมือนเดิมไหม

 

แต่ก็ไม่อยากถอย

 

ท่านพี่ คืนนี้นอนด้วยนะฮะเรนโชหันไปกอดคอคนข้างหลังแล้วพูดกระซิบที่ข้างหู

 

ได้สิ เด็กน้อย

 

 

 

 

 

 

 

จากนั้นมาเอลก็อุ้มเรนโชไปที่คฤหาสน์ของตัวเองแต่ก่อนจะเข้าไป มาเอลให้เรนโชปิดตาก่อนซึ่งเรนโชก็ทำตามแต่โดยดี

 

สายลมเย็นพัดผ่าน รู้สึกถึงอากาศบริสุทธิ์ ร่างกายเบาหวิวคล้ายล่องลอยอยู่กลางอากาศ

 

ลืมตาได้แล้วเด็กน้อยมาเอลกระซิบที่ข้างหูกระชับกอดเรนโชแน่นเหมือนเตรียมพร้อมอะไรบางอย่าง

 

เมื่อเรนโชลืมตา สิ่งแรกก็คือหันไปกระชับกอดมาเอลแน่น เพราะพอลืมตาปุบ สัญชาตญาณแรกคือมองไปรอบๆเพราะบรรยากาศรอบตัวมันแปลกไป

 

เท่านั้นแหละ

 

แทบจะกรี๊ดออกมา

 

เพราะตอนนี้พวกเราลอยตัวกันกลางอากาศ โดยมาเอลมีปีกสีขาวขนาดใหญ่อยู่ด้านหลัง ตอนแรกก็ว่าเหมือนมิคาเอลแล้ว ตอนนี้ยิ่งเหมือนสุดๆ

 

เป็นเทวดาที่หล่อมาก

 

ตะลึงละสิมาเอลพูด

 

อยากได้บ้างอ่าเรนโชพูดตาโต มองปีกข้างหลังที่สะบัดไปมาเหมือนมีชีวิต

 

ต้องไปทำเควสมาเอลพูด ทำเอาเรนโชหงอยไปขนัด

 

จะกลัวอะไร ตอนที่ยังไม่มีก็บอกมา จะพาบินมาเอลพูดแล้วพุ่งขึ้นลง เรนโช มองลงข้างล่าง ทุกอย่างดูเล็กไปหมดจนคิดว่าถ้าเหยียบลงไปคงทลาย ตอนนี้มาเอลเปลี่ยนท่าจับเอวเรนโช แล้วให้เรนโชกางแขนขาเหมือนบินเอง

ลองตะโดนดังๆสิมาเอลพูด เรนโชก็ทำตาม

 

ยะฮู้ มีใครได้ยินไหม

 

เมื่อตะโกนจนเหนื่อย เรนโชก็รู้สึกสดชื่นเหมือนได้ปลดปล่อยตัวเอง ตอนนี้มาเอลพาเรนโชบินไปใกล้ดวงอาทิตย์ รัศมีของแสงไม่ได้ร้อนแรงแผดเผาแต่อบอุ่มนุ่มนวล จากนั้นมาเอลก็กลับมาอุ้มเรนโชเหมือนเดิม

 

ชอบไหมเด็กน้อย

 

ชอบมากฮะ จุ๊บเรนโชตอบแล้วจูบเบาๆที่ริมฝีปากบาง แต่มาเอลกลับไม่ยอมแค่นั้น เมื่อริมฝีปากแตะกันมาเอลก็บดเบียดกลับอย่างนุ่มนวล และสอดลิ้นเข้าไปชิมรสหวานเพื่อสร้างบรรยากาศโรแมนติกยิ่งขึ้นยามที่พระอาทิตย์กำลังจะตกดิน

 

ขอบคุณมากฮะ ท่านพี่เรนโชพูดเมื่อมาเอลถอนจูบ มองพระอาทิตย์ดวงโตที่กำลังลับฟ้า

 

อยู่ดูดาวต่อไหมมาเอลชวน แค่เรนโชปฏิเสธ

 

อยู่ทำกับข้าวกับท่านพี่ดีกว่า อีกอย่างบินต่อเนื่องก็คงเหนื่อยเรนโชพูด จนมาเอลยิ้มที่เป็นคนช่างสังเกตุ เพราะตอนนี้ตัวเองเริ่มมีเหงื่อผุดตามใบหน้าแม้สีหน้าจะไม่แสดงออกก็ตาม

 

งั้นหลับตาอีกครั้งนะ

 

เรนโชหลับตาทันทีเพราะรู้ว่ามาเอลยังไม่อยากบอกความลับเรื่องทางเข้า

 

โลกนี้เป็นอีกมิติที่ไม่เกี่ยวกับโลกหลักในเกม

 

จะกินอะไรกันดีละ เด็กน้อยมาเอลพูดเมื่อพาเรนโชมาถึงตัวคฤหาสตัวเอง

 

อาหารไทยไหมฮะ ผมพอทำเป็น แต่ไม่รู้ว่าท่านพี่จะมีวัตถุดิบรึเปล่าเรนโชพูด

 

ไปดูในครัวกันว่าแล้วมาเอลก็เดินนำทาง

 

ห้องครัวของมาเอลทันสมัยที่สุด มีอุปกรณ์ครบทุกอย่างรวมไปจนถึงอุปกรณ์ทำขนมและพอเปิดตู้เย็นมันกลับกลายเป็นทางเข้าไปสู่ห้องเย็นที่เก็บอาหารมากมาย

 

มีมากขนาดนี้เชียวเรนโชพึมพำ มองดูพวกอาหารสดที่สามารถเลี้ยงคนได้เป็นกองทัพ

 

            “ก็เก็บๆไว้ ในเกมนี้เก็บไว้เท่าไหร่ก็ได้ มันไม่เสียหรอกมาเอลว่า

 

            ถ้ามีที่เก็บละนะ

 

            เรนโชมองๆ ก่อนจะคิดรายการอาหารขึ้นมาเสนอมาเอล และลองถามว่าถ้าชวนคนอื่นมาด้วยจะโอเคไหม ซึ่งคนอื่นๆก็ไม่ใช่ใคร พวกนายท่านคนอื่นๆนั่นเอง

 

            นอกจากเมนูที่เรนโชคิด มาเอลก็ทำอย่างอื่นเพิ่มซึ่งมันทำให้เรนโชทึ่งเพราะมาเอลทำอาหารเก่งกว่าอีก

 

            ลืมไปได้ไงว่าคราวแล้วมาเอลก็ทำให้กินทีนึง อร่อยมาก

 

            แต่มาเอลก็ยังใจดีชมเรนโชว่า...เก่งแล้ว

 

            ท่านพี่ฮะ มาช่วยชิมหน่อย ว่ารสยำพอดีแล้วรึยังเรนโชว่า ซึ่งมาเอลก็มาโดยดี แต่ไม่ยอมชิม จนเรนโชต้องยื่นช้อนไปป้อน

 

ปากก็งับชิมแต่ตานะจ้องคนป้อน

 

            อร่อยแล้ว อย่างนี้ต้องเตรียมสาเกมาเอลยกนิ้วให้แล้วออกจากห้องไปหยิบเครื่องดื่ม ระหว่างนั้นเรนโชก็ติดต่อไปฟุน

 

            ฟุนว่างไหมครับ ผมจะชวนมากินข้าว

 

            “ว่าง อยากเจอเรนโชอยู่พอดีฟุนพูด

 

            เอ่อ จะรบกวนไหม ถ้าจะชวนคุณฮันมาด้วย พอดีผมยังไม่ได้เป็นเพื่อนกับเค้าเรนโชพูด แม้จะเจอกันหลายครั้งแต่ก็ยังไม่ได้แอดกันสักที ก่อนจะอธิบายรายละเอียดให้ฟัง

 

            ได้สิ ไม่มีปัญหาฟุนยิ้มส่งมาให้ก่อนจะวางสาย

 

            ลืมชวนนายท่านก่อน จะเป็นไรไหมนะ

 

            มีอะไรเสียงนายท่านที่ดูหงุดหงิดรอดมาตามสาย

 

            นายท่านว่างไหมฮะ คือผมจะชวนทานข้าวที่คฤหาสนายท่านมาเอลเรนโชพูดอย่างกล้าๆกลัวๆยิ่งอีกฝ่ายกดรับแบบไม่เห็นหน้าก็เลยเดาไม่ออกว่าอยู่อารมณ์ไหน

 

            เรนโชหรอ?”อีกฝ่ายขึ้นเสียงสูงอย่างสงสัย

 

            โทษทีตอนรับไม่ได้มองดีๆ

 

            “กินข้าวใช่ไหม อาจจะไปช้าหน่อยนะ พอดีกำลังยุ่งๆคาออสพูด ปรับเสียงที่ดูหงุดหงิดลง

 

            ได้ฮะ

 

            ก็เหลือราฟา แล้วก็ราฟ ราฟมาไม่ได้อยู่แล้ว สงสัยต้องทำเผื่อเพื่อไปขอโทษที่หายไปนาน

 

            ราฟานั้น เรนโชลืมว่าก็ยังไม่ได้แอดเช่นกัน เลยต้องรบกวนให้มาเอลเป็นคนเชิญ ซึ่งตอนแรกเห็นว่าโดนมาเอลปั่นหัวจนเกือบไม่มา

 

            ห้องอาหารแบบญี่ปุ่นถูกเปิดออก แตกต่างกับสไตล์ยุโรปที่เกือบถูกจับกดแบบคราวก่อน โต๊ะญี่ปุ่นทรงเตี้ยถูกจัดยาวตามมาด้วยเบาะนุ่มชั้นดีจัดเรียงเป็นลำดับ ช่อดอกไม้ในแจกันถูกน้ำมาจัดวางกลางโต๊ะให้ดูมีสีสัน และตบท้ายด้วยจามชาม ช้อน ตะเกียบที่วางไว้ข้างกันอย่างมีระเบียบ

 

            เมื่อเปิดประตูเลื่อน ก็จะเห็นน้ำสีฟ้าใส ปลาคาร์ฟสีเงินทองแหวกว่าย ถัดไปเป็นเหล่าโขดหิน และเลยไปเป็นป่าไผ่ พอมาดูดีๆจึงรู้ว่าห้องนี้ถูกสร้างให้ยื่นมากลางน้ำ ได้บรรยากาศลมเย็นๆ สบายๆ

 

            อาหารทั้งไทยและญี่ปุ่นถูกจัดมาวางอย่างเข้ากัน เพราะทั้งมาเอลและเรนโชต่างช่วยกันออกความเห็นเพื่อให้อาหารไม่โดดกันมาก

 

            เมื่อจัดเสร็จก็เหลือรอเวลาให้คนอื่นๆมา

 

            เดี่ยว เด็กน้อยมาเอลเรียก

 

            “ฮะเรนโชขานรับ

 

            ไปอาบน้ำแต่งตัวใหม่นะ ตอนนี้คงมีแต่กลิ่นอาหาร จะได้สดชื่นด้วย เสื้อผ้าเตรียมไว้ให้แล้วมาเอลพูดแล้วดุนหลังเรนโชเข้าห้องน้ำ

 

            เมื่ออาบน้ำเสร็จ ขาเรียวก้าวขึ้นมาจากอ่าง ร่างเปลือยเปล่าถือผ้าขนหนูผืนน้อยจับเช็ดผมอย่างลวกๆ ก่อนจะมองดูชุดที่ถูกพับไว้เป็นอย่างดี

 

            หวังว่าจะชอบ 

          ปล.ห้ามใส่...นะ

                   ท่านพี่ของเด็กน้อย

 

          ลายมือสวยจังเรนโชพูด ก่อนจะกางชุดออกมา รอบนี้ไม่ได้จัดสั้นแบบรอบแล้ว แต่ก็ยังสั้นอยู่ดี ตัวยูคาตะมีสีฟ้าลายดอกเป็นคลื่นและดูเป็นแบบประยุกต์สมัยใหม่เมื่อติดระบายลูกไม้ที่ขอบ ยิ่งเอบิที่เป็นสีชมพูกับโบว์ผูกผมที่เข้ากัน มันดูหวานมากๆ

 

            แล้วที่...นะ เรนโชถึงกับหน้าขึ้นสีเพราะมันคือห้ามใส่ชุดชั้นใน

 

           

 

 

            ท่านพี่เรนโชเรียกมาเอล

 

            น่ารักสุดๆไปเลย เจ้าพวกนั้นจะต้องอิจฉามาเอลว่าก่อนจะก้มลงฟัดที่แก้มของเรนโช

            อะแฮ่ม แค็กๆเสียงไอดังขัดจังหวะ จนเรนโชสะดุ้งผละตัวออกมา

 

            ร่างสูงที่มาพร้อมกับแว่นตาอันเป็นเอกลักษณ์ประจำตัวที่เสริมให้ใบหน้าดูเคร่งขรึมเป็นระเบียบ

 

            คุณราฟาไม่สบายหรอฮะเรนโชเข้าไปถามทันที มองคนตัวโตที่เอามือปิดปากกลั้นเสียงไออยู่

 

            เปล่า ก้างติดคอราฟาพูดก่อนมองมาเอล

 

            ง้างออกให้ดีไหมครับมาเอลพูด

 

            กลัวก้างจะติดมือให้เจ็บเสียมากกว่าราฟาตอบ

 

            หยอกกันสนุกดีนะครับเรนโชพูดทะลุกลางปล้อง ทำให้ราฟากับมาเอลหันมามองหน้า มาเอลยีหัวเรนโชเล่น ส่วนราฟาถอนหายใจเงียบๆ

 

            ไปเตรียมอาหารก่อนนะมาเอลพูด แล้วเดินออกไป

 

            เดี่ยวตามไปนะฮะเรนโชพูด

 

            คุณราฟาฮะ ผมฝากอาหารให้ราฟได้ไหม พอดีผมไม่ได้ไปหาราฟเลย คงเหงาน่าดู เผลอๆจะโกรธผมด้วยเรนโชกระซิบพูดกับราฟา

 

            เป็นห่วงราฟด้วยหรอราฟาถาม

 

            เป็นห่วงสิฮะ แต่ผมไม่ค่อยว่าง ความผิดผมเองเรนโชพูดเสียงอ่อยๆ

            อืม จะบอกราฟให้ราฟาพูดแล้วหันหน้าหนี

 

            แล้วก็เรื่องตุ้มหู ขอบคุณมากนะฮะ เมื่อตอนกลางวันผมรอดมาได้เพราะสิ่งนี้แท้ๆเรนโชพูดแล้วจับตุ้มหูเบาๆ

 

            หมายความว่าไง โดนทำอะไรราฟาเผลอหลุดขึ้นเสียงสูง

 

            ก็เหมือนโดนเป่าผงอะไรไม่รู้ใส่หน้า แล้วก็มีแสงจากตุ้มหูมาอาบตัว

 

            “ดีแล้วที่ไม่เป็นไร

 

ราฟาดึงเรนโชเข้ามากอดอย่างลืมตัว เรนโชตกใจเพราะไม่ทันตั้งตัว แต่ด้วยความอบอุ่นจากกายใหญ่มันดูละมุนนุ่มนวลให้เรนโชซบกับอกแกร่ง มือสองข้างกอดตอบทาบทับกับแผ่นหลังหนา ราฟาเองก็โอบรัดร่างเล็กไว้แน่น ตั้งคางไว้กับกลุ่มผมนุ่มสูดดมกลิ่นหอมสะอาด

 

นานจนกว่าความรู้สึก...ห่วง เบาบางลง

 

อุ่นจังฮะเรนโชพูดอู้อี้

 

แล้วอยากอุ่นจนร้อนรึเปล่าละ จะได้จัดให้เสียงแข็งกร้าวที่มากับคำพูดกวนๆ ทำให้ทั้งสองฮันไป ฟุนมองมายิ้มๆ ส่วนฮันจ้องมองมาสายตาเหมือนไม่พอใจ

 

เสียมารยาท ฮันราฟาพูดอย่างตำหนิ ซึ่งฮันก็ยักไหล่อย่างกวนๆ

 

ขอโทษที่ขัดจังหวะก็แล้วกันจากนั้นก็เดินผ่านคนทั้งคู่ไป เหมือนรู้ดีว่าต้องไปทางไหน

เชิญฮะ ฟุนเรนโชพูด

 

ชุดน่ารักดีนะ เรนโชฟุนชม ทำให้เรนโชค่อยโล่งใจหน่อยว่างานจะไม่กร่อยจนเกินไป

 

ตอนแรกนึกว่าพวกนายท่านจะสนิทกันซะอีก

 

ท่าจะคิดผิดซะแล้วเรา

 

ไปฮะ คุณราฟาเรนโชหันไปจับมือทั้งสองคนพาไปเข้าห้องอาหาร

 

หวังว่ามันคงไม่น่าเกลียดไปนะ

 

ที่เอานายท่านมาอยู่รวมกัน

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 56 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,927 ความคิดเห็น

  1. #2825 kanmanee38 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 16 มีนาคม 2560 / 22:07
    แล้วเมื่อไหร่ไอสองแฝดนั่นจะกลับมาฟะ??
    แล้วก็นะการที่เอาเจ้าบ้านมารวมกันนี่อาจทำให้พวกเขาสนิทกันขึ้นก็ได้นะ หรือมันจะเกียดกันกว่าเดิมฟะ555555
    #2,825
    0
  2. #2808 Mistyblack (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 16 มีนาคม 2560 / 16:00
    ขาดแฝด
    #2,808
    0
  3. #2474 มินมินจ้า (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2558 / 22:30
    หนุกค่ะ-.,- แต่เราหาตอนนี้ไม่เจออ่ะ
    (ตรงบล๊อก. บอกตรงเรางง)
    #2,474
    1
    • #2474-1 Po-inKd(จากตอนที่ 10)
      9 มกราคม 2564 / 16:06
      งงเหมือนกันค่ะ555555
      #2474-1
  4. #2393 I'm sone M.Seo >O< (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2558 / 17:01
    หนูโชจะน่ารักเกินไปแล้วววว >///<
    #2,393
    0
  5. #2238 Dairy-nana (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2558 / 11:55
    ไม่น่าเกลียดหรอกค่ะ เผลอๆอาจจะเกิดศึกชิงนายขึ้น 555555
    #2,238
    0
  6. #2107 Beebeewondercream (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2558 / 08:51
    นี่มันวันรวมฮาเรมเหรอจ๊ะหนูเรน
    #2,107
    0
  7. #2008 นาคน้อยล่องลม (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2558 / 01:59
    นั่นสิๆ วันรวมสามีชัดๆ
    #2,008
    0
  8. #1604 P.Secret (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2558 / 15:18
    นี่มันวันรวมสามีชัดๆ ค่ะคุณหนูเรนโชทที่รัก ><
    #1,604
    0
  9. #1444 nidloveexo (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 17 เมษายน 2558 / 18:16
    วันรวมสามีเอ๊ย!เจ้านาย
    #1,444
    0
  10. #1332 TiNa TiMwwee (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 7 เมษายน 2558 / 17:53
    นะ น่าร้ากกกกกกก


    ขอบคุนที่เเต่งให้อ่านฮัฟฟ
    #1,332
    0
  11. #1239 Kuroko Tetsuya_kun (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 20 มีนาคม 2558 / 15:18
    ทั้งซึน ทั้งขี้หึงเลย 555
    #1,239
    0
  12. #1067 El Dorado Bz (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2558 / 19:44
    กรี๊ดดด เลือกไม่ถูกเลยคนไหนดี
    #1,067
    0
  13. #1062 Ponpun Sayngam (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 26 มกราคม 2558 / 12:59
    แฮ่กๆๆ
    #1,062
    0
  14. #999 IMoAiM (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2557 / 23:32
    welcome back ค่าาาา >< 
    รอต่อนะๆๆๆๆๆ
    #999
    0
  15. #998 ยัยปีโป้ (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2557 / 18:08
    รวมญาติขนาดนี้ หนูไม่น่ารอดแล้วแหละลูกเอ้ยยย



    นี่กะทำภารกิจแบบรวบรัดป้ะเนี่ย 555



    ปล.เค้าดีใจอ่ะ ไรท์กลับมาแย้ววววว โอย น้ำตาจะไหล



    มาต่ออีกไวๆนะจร๊าาา
    #998
    0
  16. #997 Buf king (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2557 / 13:31
    อ้ากกกก ไม่รู้ว่าไรต์จะอัพก็เลยไม่ได้เปิดนิยายอัพเดท พอเปิดมาทีนี่ น้ำตาจิไหล
    คิดถึงคร้าาาาา >< อัพบ่อยๆนะค่ะ
    #997
    0
  17. #994 Zombiezz Toon (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2557 / 09:12
    นานมากกกกก TT
    #994
    0
  18. #993 คิมดงจุน (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2557 / 08:30
    คง...ไม่หรอก...มั้ง5555
    #993
    0
  19. #990 Som O Usanee (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2557 / 21:31
    แอร๊ยยยยยยยยย เด็กน้อยของท่านพี่น่าย๊ากกกกกกกกก คึคึ มาเอลนี่ชอบให้หนูเรนโชแต่งตัวน่ารักๆแต่แอบเซ็กซี่นะ คึคึ นี่มันงานรวมคนหล่อชัดๆเลย แอร๊ยยยยยยยยย ราฟาก็ดูอบอุ่นง่ะ งื้ดดดดดดดด แล้วนายท่านเจ้าคะพอรู้ว่าเป็นหนูเรนโชติดต่อไปนี่รีบปรับน้ำเสียงเชียว ฮ่าๆๆ
    #990
    0
  20. #989 Akane View (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2557 / 20:36
    รอค่ะไรท์ ดีใจที่มาต่อ อิอิ
    #989
    0
  21. #988 shinosako (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2557 / 20:34
    กรี๊ดดดดดดๆๆๆ น้ำตาจะไหล รอนานมากกกกก คิดถึงๆๆๆ ฮือออออ ฬฒ

    เค้าอยากอ่านต่อแล้วอ๋าาาาาาาาาาา รอตอนต่อไปนะ สนุกมากๆจ้า ติดตามๆ
    #988
    0
  22. #986 jarafa (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2557 / 19:34
    ดึกๆข้ามเดือนเลยนะคะ หนุ่มๆจะอยู่อย่างสงบกันมั้ยเนี่ยตอนกินข้าว จินตนาการตอนนี้ 18+ มาก 5555
    #986
    0
  23. #985 ..BBooKK.. (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2557 / 19:27
    กลับ! มา! แล้ววววววววววว! คิดถึงไรท์มากเล่นคิดถึงนิยายของไรท์ด้วย สู้ๆนะคะเรื่องงานหนะค่ะถ้าเหนื่อยก้พักบ้างแต่ขออย่างเดี๋ยวอย่าทิ้งเรื่องนี้น้า ลงช้าไม่เป็นไรไม่ว่าแต่อย่าทิ้งก้พอ55
    #985
    0
  24. #984 มิโดริจัง (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2557 / 18:47
    กริ๊ดดดดด น่ารักกกก สนุกมากๆๆเลยค่ะ โอ๊ย อยากอ่านต่อออ TT^TT ค้างง่าา มาต่อเร็วๆๆนะคะ จะรอค่ะ 
    #984
    0
  25. #981 Worada Ray Chaisaen (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2557 / 18:12
    ได้อ่านแล้ว หลังจากรอมานานนนนนนนน ........
    #981
    0