ตามรักปักษา

ตอนที่ 8 : คนแปลกหน้า...ที่เดินเข้ามา 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 95
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    4 ธ.ค. 58

 

เฮ้ขิม ไหวไหมเสียงของไคน์เพื่อนร่วมงานที่อายุน้อยกว่าเธอสองปีถามขึ้น หลังจากที่ปักษาเผลอหย่อนซอสผิดชนิดลงในเบอร์เกอร์ของลูกค้าจนต้องทำใหม่

 

          โทษที ไคน์ เมื่อคืนนอนดึกไปหน่อยปักษาพูดแล้วรีบทำใหม่ก่อนที่แองจี้เมเนเจอร์ขาโหดจะเดินมาต่อว่าเธอ ยังดีว่าตอนเช้าคนยังน้อย เมนูมีมาเรื่อยๆ ไม่เหมือนช่วงสาย คนเข้ามาอย่างกับแจกฟรี ยิ่งวันไหนเปิดแค่ไลน์เดียวแล้วปักษาต้องอยู่ตำแหน่งหนึ่ง วันนั้นแหละ จะรู้สึกเหมือนไปออกรบมาทันที

 

          อยู่คนเดียว ทำอะไรดึกไคน์ถามด้วยสายตาเป็นห่วง ไคน์เป็นอีกคนที่เธอรู้สึกว่าน่าคบเพราะคอยช่วยเหลือเธอที่เป็นคนต่างชาติเสมอและไม่ส่งสายตาเจ้าชู้มาให้ แถมสามารถทำงานเข้าคู่กันได้อย่างยอดเยี่ยมแม้ทั้งไลน์จะมีเพียง 2 คนจนทิมต้องชม

 

          อ่านนิยายปักษาตอบเนือยๆพลางส่งยิ้มให้ ทั้งๆที่รู้ว่าในใจโกหกไคน์ไปเต็มๆ พอดีกับเมนูเบอร์เกอร์ปลาที่สั่งเข้ามา 10 ชิ้น ไคน์ก็เลยไม่มีเวลาถามต่อเพราะต้องวิ่งไปทอด ส่วนเธอก็ต้องรีบอบขนมปัง แต่ก็ยังมีเวลานึกก่นด่าใครบางคนที่นอนอืดสบายอยู่ที่บ้าน

 

          ช่วงพักเบรก ปักษาไปเดินดูตารางการเข้าทำงานของแต่ละคนพบว่าอีกครึ่งวันที่เหลือ เธอต้องเจอกับเมแกนซึ่งไม่ชอบขี้หน้าเธออย่างแรงเพราะเมแกนชอบไคน์ แต่ไคน์ดันสนิทกับเธอมากกว่า

 

          อยากจะตะโดนบอกทุกคนว่า เธอไม่กินเด็ก

 

ถึงแม้ปักษาจะหน้าเด็กตามเสต็ปคนเอเชียที่รูปร่างบอบบาง ใบหน้าดูอ่อนเยาว์น้อยกว่าวัย แต่พอเธอลองถามอายุใครๆกลับพบว่าเธอแก่กว่าเกือบทุกคนในที่นี้

 

          เสียงกระซิบกระซาบบวกกับกรี๊ดเบาๆของสาวหน้าฟร้อนทำให้คนหลังฉากอย่างเธอสนใจ งานรับออเดอร์เป็นตำแหน่งแรกที่ทิมเสนอ ทั้งๆที่มันช่วยฝึกภาษาแต่ปักษาก็เลือกปฏิเสธแล้วมาทำเบอร์เกอร์แทน บางครั้งปักษาก็สงสัยตัวเองว่า ตอนนั้นเธอคิดอะไรอยู่

 

          ปักษาลองเดินไปข้างหน้าอาศัยว่าเดินไปกินน้ำ ลอบมองคนที่มาสั่งออเดอร์ จุดสนใจของสาวๆ เขาคนนั้นผมสีดำสนิทและถูกเซ็ทเป็นทรงมาอย่างดี สวมใส่แว่นตาสีชาที่ดูน่าจะราคาแพงหูฉี่ แต่เธอก็อยู่ไกลเกินกว่าจะรู้ยี่ห้อ เขาสวมสูทที่ดูดีมีระดับจนดูแปลกแยกกับสถานที่แห่งนี้

 

          โครงหน้าแบบคนเอเชีย ทำเอาปักษาขมวดคิ้วเข้าหากันและขมวดเข้าหากันหนักกว่าเดิมเนื่องจากหน้าคล้ายกับเมธัสอย่างยิ่ง แต่ต่างกันที่คนตรงหน้าเตี้ยกว่าเมธัสนิดหน่อยและผิวสีออกขาวเหลือง และไม่รู้ว่าปักษาจ้องนานไปรึเปล่า ชายหนุ่มจึงหันมามองสบตา แม้จะอยู่ภายใต้กรอบแว่น ปักษาก็รู้สึกว่าเขามองอยู่

 

          คนคนนี้ แปลกๆ

 

          ปักษารู้สึกอย่างนั้น

 

          สัญชาตญาณของนก ว่ากันว่า เมื่อรู้สึกถึงสิ่งผิดปกติก็จะโบยบินหนีทันที ปักษาก็เช่นกัน เธอจึงรีบล่าถอยไปทำงานข้างใน

 

          เมนูของคนหล่อทำเอาปักษาปวดหัว เพราะสเปเชียลเหลือเกิน หรือไม่คนรับออเดอร์ก็ใจไม่อยู่กับเนื้อกับตัว เพราะเมนูที่สั่งมาถูกเพิ่มนู้นตัดนี่เปลี่ยนไปมาจนปักษาถือเท้าสะเอวรอเมนูบนหน้าจอมอนิเตอร์ให้มันนิ่งๆ

 

          ขิมมานี่หน่อยเสียงเรียกของแบรนดี้เรียกปักษาซึ่งปักษาก็เดินไปหาทันที

 

          มาช่วยรับเมนูหน่อยสิ

 

          “ทำไมเธอไม่รับเองละ ฉันทำไม่เป็นปักษารีบปฏิเสธ

 

          เดี่ยวฉันยืนช่วยอยู่ข้างๆ อีกอย่าง เค้าบอกว่าเค้าเป็นคนไทยเหมือนเธอแบรนดี้รีบพูดแล้วดันปักษาไปข้างหน้า ชายหนุ่มคนนั้นก็ยังยืนมองอยู่

 

          ตอนนี้มีลูกค้าแค่เค้าคนเดียว ไม่เป็นหรอกแบรนดี้พูด

 

          มีอะไรให้ช่วยไหมไคน์ถามหลังจากไปห้องเก็บอุปกรณ์มาแล้วเห็นปักษาทำสีหน้าแปลกๆอยู่

 

          ไม่เป็นไร ไคน์แบรนดี้ตอบแทน แล้วส่งสายตาบอกให้รีบกลับไปซึ่งปักษาไม่อยากให้มีเรื่องก็เลยพยักหน้าให้ไคน์ว่ายังโอเค

 

          สวัสดีค่ะ รับอะไรดีคะปักษาพูดกับชายหนุ่มตรงหน้าที่ยืนรออยู่นานแล้วเป็นภาษาไทย ทั้งที่ไม่เชื่อแม้แต่นิดเดียวว่าคนตรงหน้าจะพูดภาษาอังกฤษไม่ได้

 

          ขอโทษที่รบกวน พอดีผมเพิ่งเข้ามาลองทานเป็นครั้งแรก ก็เลยอยากได้คำอธิบายเยอะหน่อยชายหนุ่มพูด แต่สายตาจ้องหน้าปักษานิ่ง

 

          ปักษาคิดในใจ มาอีกคนละ พวกไม่เคยกินแฮมเบอร์เกอร์

 

          ไม่เป็นไรค่ะ สนใจทานแบบไหนคะ เรามีเมนูเป็นชุดและแยก สามารถดูได้จากเมนูภาพด้านบนเลยค่ะปักษาพูดแนะนำแล้วชี้นิ้วไปที่ภาพเมนูก่อนจะมองไปรอบๆ รู้สึกว่าสาวๆหน้าฟร้อนหายไป แถมมีคนตรงหน้าเป็นลูกค้าเพียงคนเดียวในเวลานี้

 

          หิมะก็ตกไม่หนักมาก คนมันหายไปไหนกันหมดนะ

 

          ผมสนใจ...ชายหนุ่มเหลือบตาขึ้นมองเมนูด้านบนแล้วกลับมามองหน้าปักษา

 

          คุณ

 

          คะ?”ปักษาขานเมื่อนึกว่าเขาเรียก แต่พอมาตั้งสติดีๆกับคำพูดของเขาทำเอาปักษาอึ้งก่อนจะแปรเปลี่ยนเป็นหงุดงหงิด

 

          ถ้าไม่รับเมนูอะไร งั้นฉันขอตัวก่อนนะปักษาพูดก่อนจะเดินกลับเข้าไปข้างใน

 

          เดี๋ยวชายหนุ่มจับข้อมือปักษาไว้

 

          ปล่อยปักษาพูดขึ้นเสียง พยายามข่มอารมณ์อีกนิดนึงเธอเกือบจะบิดข้อมือชายหนุ่มอยู่แล้ว

          ผมชื่อมโนพัศ

 

          แล้วก็ขอชุดเมนูที่แพงที่สุดของร้าน 50 ชุดด้วยนะ ขิมจากนั้นชายหนุ่มก็ปล่อยข้อมือของปักษาแล้วส่งยิ้มหล่อมาให้ปักษาก้มมองป้ายชื่อตัวเองที่ติดอยู่บนปกเสื้อแล้วมองหน้าชายหนุ่ม

 

          ปากยิ้มแต่เหมือนตาจะไม่ยิ้ม ปักษาแอบลอบสังเกตก่อนจะเรียกแบรนดี้ให้มาคีย์ออเดอร์ ซึ่งฝรั่งสาวก็ยิ้มเจื่อนให้ปักษาเมื่อเธอทำหน้าเคืองใส่

 

          เมื่อเมนูมา ปักษาก็รีบวิ่งกลับเข้ามาข้างในเพราะต้องรีบทำเบอร์เกอร์ คนอื่นก็เลยพลอยวุ่นไปด้วย เพราะชุดเมนูมีเฟรนฟรายแล้วก็น้ำด้วย เมื่อรวบรวมเสร็จชายหนุ่มก็ขอให้คนในร้านช่วยเอาไปให้ที่รถให้

 

          ก่อนไป มโนพัศเรียกปักษา แต่เธอไม่หันไปมอง

 

          แล้วเจอกัน

 

          “เขาต้องมาจีบเธอแน่แบรนดี้เดินเข้ามาคุยกับปักษาหลังมโนพัสออกไปแล้ว

 

          ทำไมละปักษาถามสั้นๆ

 

          ก็เขาขอให้ฉันทำอะไรก็ได้เพื่อยอมให้เธอออกมาคุยกับเขานะสิ

 

          แล้วเธอก็ยอมหรอปักษาตอบหันขวับไปมองแบรนดี้

 

          ก็เค้าเสนอทิปมาตั้ง 100 ดอลลาร์นี่นาแบรนดี้พูดแล้วโชว์เงิน

 

          เธอทำไม่ถูกนะแบรนดี้ไคน์ที่เคลียร์พื้นที่ในไลน์เสร็จรีบเดินเข้ามาร่วมวงด้วย

 

          ไม่พูดแล้ว แองจี้มาแบรนดี้หาจังหวะหนีเมื่อโดนไคน์ต่อว่า ประจวบกับแองจี้มา ทุกคนเลยรีบเผ่นกลับเข้าประจำตำแหน่งตัวเอง

 

          ไม่เป็นไรนะไคน์ถาม

 

          โอเค ไม่ต้องห่วงปักษาตอบ

 





          เมื่อถึงเวลาเลิกงาน ปักษาเตรียมปั่นจักรยานกลับบ้าน แต่ด้วยลางสังหรณ์แปลกๆบวกกับบรรดาอีกาที่บินวนไปอีกทางเหมือนจะเตือนบอกไม่ให้เส้นทางเดิม


 ปักษาเลยเปลี่ยนเส้นทางจากปกติที่ต้องใช้ถนนใหญ่เปลี่ยนมาเป็นเส้นทางลัดตัดเข้าป่าแล้วไปโผล่ที่ตัวหมู่บ้านแล้วอ้อมวกกลับมาที่บ้านเธอแทน โดยเส้นทางลัดรถยนต์เข้าไปไม่ได้ และเมื่อถึงบ้านเธอก็รีบเก็บจักรยานทันที


          คุณปักษาทักเมธัสเมื่อเห็นชายหนุ่มยืนดูดฝุ่นอยู่


          หนูขิมกลับมาแล้ว รอแปบนะใกล้จะเสร็จแล้ว แล้วเราไปประภาคารกันเมธัสส่งยิ้มกว้างไปให้แล้วพูดเจ้ยแจ้วเหมือนลืมไปแล้วว่าเมื่อคืนปักษาโกรธตัวเองอยู่


          เรื่องนั้นช่างมันเถอะ คุณมีพี่น้องรึเปล่าปักษารีบถาม เหวี่ยงกระเป๋าไปที่โซฟา


          ทำไมเมธัสเปลี่ยนจากน้ำเสียงเล่นๆมาเป็นจริงจังทันที


          ก็วันนี้มีลูกค้าผู้ชายคนนึงเข้ามาในร้านแล้วเป็นคนไทย แต่ปัญหา คือ เค้าหน้าคล้ายคุณเลยอะ แต่เค้าไทยแท้ ไม่ครึ่งๆกลางๆเหมือนคุณปักษาพูดติดตลก เดินไปหยิบเสื้อในห้องนอน โดยไม่ได้ดูว่าเมธัสนั้นทำสีหน้าอย่างไร


          อ้อ แล้วเค้าก็ชื่อ ม เหมือนคุณด้วย มะ...ปักษายังพูดต่อ และพยายามนึกชื่อของชายหนุ่ม พอชายหนุ่มไปลูกค้าก็แห่เข้ามาจนปักษาลืม


          มโนพัศเมธัสพูดเสียงแข็งแต่ปักษายังไม่รู้สึก


          ใช่ๆ ตกลงพี่ชายคุณรึเปล่า เค้าดูหล่อแบบไทยๆดีนะ ไทยแท้แต่มีระดับอะปักษาว่าแล้วหอบเสื้อผ้าไปอาบน้ำเมธัสที่กำลังเครียดก็ยังแอบหลุดขำกับคำวิจารณ์ของหญิงสาว


          แล้วก็วันนี้ไม่ไปข้างนอกนะ รู้สึกไม่ดียังไงชอบกล คุณไม่ว่าอะไรใช่ไหมปักษาถามเมื่อเดินผ่านเมธัสที่ยืนค้างถือเครื่องดูดฝุ่นอยู่ที่ห้องนั่งเล่น


          ดีแล้วที่ไม่ไป หนูขิมไปอาบน้ำเถอะเมธัสลูบหัวปักษา ฝืนยิ้มส่งให้ทั้งที่ในใจกำลังเดือดปุด


          เดี่ยวเสร็จ ทำกับข้าวให้


          เมื่อปักษาเข้าไปอาบน้ำ เมธัสทิ้งเครื่องดูดฝุ่นแล้วไปหยิบโทรศัพท์ทันที


          นายมีเรื่องอะไรจะรายงานฉันไหม อลันเมธัสพูดเสียงเหี้ยมกับมือขวาคนสนิท ในเมื่อเขาให้คนคอยคุมระวังทั่วทั้ง St Ignaceแถมเมืองนี้ก็เป็นเมืองเล็กทางเข้าออกมีแค่ 2 ทาง คือจากสะพาน และทางเรือ แล้วมันโผล่หัวมาได้ยังไงหรือมาทางอากาศ แต่คนของเขาก็น่าจะเห็นสิ


          และแค่นั้นไม่พอ มันรู้ได้ยังไงเรื่องของปักษา


ไม่มีทางที่จะบังเอิญแน่

 

         

         

          หลังจากคุยกับอลันเสร็จ เมธัสก็เปลี่ยนมาตรการณ์เป็นส่งคนไปคอยตามปักษา ให้คนขับรถตาม ให้ทำทีเป็นลูกค้า ให้ส่งคนเข้าไปเป็นพนักงานในร้าน เมธัสกำชับอลันว่าปักษามีความสำคัญมากต้องรักษาความปลอดภัยระดับสูงสุด


          อันที่จริงเมธัสอยากเป็นคนไปส่งปักษาเอง แต่หญิงสาวปฏิเสธเพราะกลัวนายจ้างรู้ ซึ่งที่จริงมันไม่เป็นปัญหาถ้าเมธัสจะลงมือจัดการ ยกเว้นแต่ตอนนี้ปักษายังไม่รู้ฐานะของเมธัสอีกทั้ง เมธัสรู้สึกว่ามโนพัศต้องมีคนช่วยอยู่เบื้องหลัง หุ้นที่เขาถล่มไปกลับฟื้นคืนมาได้ภายใน 2 วัน ซึ่งปกติมันไม่มีทางเป็นไปได้


          ถ้าถึงที่สุด เมธัสคงต้องพาปักษากลับไปนิวยอร์กด้วย เพราะเขาไม่มีทางทิ้งเธอไว้ที่นี่แน่


          จะเล่นแบบนี้ใช่ไหม พี่ชายเมธัสสบถ นับตั้งแต่พ่อตาย พินัยกรรมถูกเปิด มัมของเขาถูกแม่ของมโนทัศทำร้าย ความสัมพันธ์ของพี่น้องที่แทบไม่มียิ่งขาดสะบั้นจนไม่มีวันต่อกลับ  


          “พูดอะไรคนเดียวปักษาเดินมายืนอยู่หน้าเมธัสที่ยืนเหม่ออยู่


          หมับ


          เมธัสคว้าปักษาไปกอด เกยคางไว้ที่ไหล่บาง สูดดมกลิ่นหอมของแชมพูและสบู่ เขาก็ใช้แบบเดียวกับของเธอแต่ทำไมไม่เห็นหอมเหมือนกัน


          ทำอะไรนะ คุณปักษาดันหน้าอกอีกฝ่าย พลางคิดถึงเรื่องเมื่อคืนก็รู้สึกร้อนฉ่าที่แก้ม


          หิว ไม่มีแรง เมื่อเช้ากินแค่ซีเรียลเมธัสพูดแถมทำท่าเซ


          หะแปบนึงนะปักษาพยุงตัวเมธัสไปที่โซฟา โชคดีที่ชายหนุ่มไม่โถมแรงมาทั้งหมดไม่งั้นเธอล้มแน่


          หิวก็หาอะไรกินสิ แถมยังไปทำความสะอาดบ้านอีกปักษาบ่น


          แต่ก็ขอบคุณนะ...พี่เมธปักษารีบพูดแล้ววิ่งไปห้องครัว ทิ้งเมธัสให้นิ่งค้างไว้ก่อนจะหัวเราะออกมาดังๆอย่างดีใจ


          ในที่สุดหนูขิมก็เรียกเขาว่าพี่เมธแล้ว


          รู้สึกดีชะมัด


          หัวเราะอะไรคุณ เป็นบ้ารึไงเสียงก่นด่าไล่หลังมา แต่เมธัสไม่เคืองซักนิดเพราะรู้ว่าสาวน้อยเขินแล้วชอบโวยวาย


          ก็พี่เมธมีความสุขเมธัสตอบกลับเน้นย้ำชื่อตัวเองให้ปักษาได้ยิน


          เมื่อปักษาทำอาหารเสร็จ เมธัสก็รู้หน้าที่ยกอาหารไปวางที่โต๊ะ จัดการจัดแจงตักกับข้าวใส่จาน ถ้าป้อนได้ก็อยากจะป้อนให้ด้วย


          ตกลงเค้าเป็นพี่ชายคุณปะปักษาถามอีกครั้ง


          อืมเมธัสตอบ เจอคำถามนี้ไปเมธัสหมดความอยากอาหารไปดื้อๆ


          กินต่อสิ ไม่อร่อยหรอปักษาถามรู้สึกไม่ดี ถ้ากับข้าวจะไม่อร่อย


          เปล่า อยากได้คนป้อนเมธัสเปลี่ยนเป็นรุกปักษาแทน


          งั้นก็ไม่ต้องกินปักษาทำแก้มป่องหน้างอง้ำ เห็นชายหนุ่มที่บ่นหิวไม่ยอมจับช้อน


          อ่ะสุดท้ายปักษาก็ยอมใจอ่อน ยกช้อนป้อนให้จนได้ เลยได้รอยยิ้มกว้างทั้งตาทั้งปากเป็นของตอบแทน


          หนูขิมน่ารักที่สุดเมธัสก็กินข้าวต่อไปอย่างมีความสุข

 

 

 

 

 

 

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

35 ความคิดเห็น