ตามรักปักษา

ตอนที่ 6 : เดินหน้าเต็มกำลัง (100%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 117
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    1 ต.ค. 58

คุณ เอาโค้ทดำฉันไปใส่ก่อน เราจะออกไปข้างนอกกันปักษาสั่งเมธัสหลังจากที่กินข้าวทำแผลเสร็จ

 

หนูขิมจะพาพี่เมธไปไหนเมธัสถามอย่างไม่ลดละเลิกความพยายามในการเรียกชื่อ แต่หญิงสาวก็ไม่ให้ความร่วมมือเอาซะเลย

 

คุณ ใส่ที่ปิดปาก หมวกด้วยปักษาไม่ตอบ แต่มาจัดแจงการแต่งตัวของชายหนุ่มแทน ไหนว่ามีคนรอรุมทำร้ายอยู่ไง ไม่ระวังตัวเอาซะเลย

 

เราจะไปซื้อเสื้อผ้าให้คุณไง

 

เดินไปหรอเมธัสถาม

 

ก็จักรยานมีคันเดียวนี่

 

จ้าเมธัสไม่เถียงต่อแต่ในใจรู้สึกว่าต้องซื้อรถ ไม่ก็เอารถหรูของตัวเองที่จอดทิ้งไว้คืนมาให้ได้ ในประเทศใหญ่ระยะทางก็แสนจะยาวไกล รถโดยสารยังไม่ครอบคลุมพอ สำหรับเด็กต่างชาติมันคงลำบากน่าดูที่ต้องไปไหนมาไหนโดยการเดินเท้า

 

จับมือปักษาดึงมือชายหนุ่มออกจากกระเป๋าข้างโค้ทแล้วจับยัดเข้าไปใหม่ สอดนิ้วประสานกัน เมธัสก้มมองสบสายตาสาวน้อยที่ใส่หลายชั้นแล้วอ้วนปุกอย่างงงๆแต่ในใจกำลังปลื้มปิติ

 

เราจะได้ดูเหมือนคู่รัก คนอื่นจะได้ไม่สงสัยมาก

 

แล้วเป็นจริงๆได้ไหมเมธัสถามเสียงหนักแน่น

 

คุณขอคนที่เจอกันเพียงสองวันเป็นแฟนหรอ แบบนี้ไม่มีเป็นสิบโหลรึไงปักษาถามเสียงเรียบ เจ้าชู้ซะจริงเชียวพวกคนน่าตาดี

 

อ้อ ยกเว้นคุณพ่อกับพี่ชายไว้สองคน

 

พี่เมธยังไม่มีแฟน

 

ส่วนที่ขอไป พี่เมธจริงจังนะ

 

เชื่อใจพี่เมธนะ

 

ไม่อะ พี่ขลมบอกว่า พวกผู้ชายหน้าตาดีมักเจ้าชู้ อีกอย่าง เรายังไม่รู้จักกันดีพอ

 

หนูขิมก็เปิดใจให้พี่เมธศึกษาสิ เราจะได้รู้จักกันดีพอ

 

เปิดอกคุยกันเลยดีไหมละ คุณเมธัส

 

เอาสิ พี่เมธชอบ

 

ปักษากัดริมฝีปากตัวเองเพราะรู้สึกหงุดหงิดที่เหมือนยกนี้เธอจะแพ้ พวกเจ้าชู้หน้าตาดี คารมเยี่ยม เถียงหน้าตาย

 

อย่ากัดปากนิ้วโป้งใหญ่เคล้าคลอเคลียที่กลีบปากสมพูสวย บดคลึงให้ปักษาคลาย

 

ถ้าจะกัดปาก พี่เมธช่วยกัดให้


ไม่เป็นไรเกรงใจมาก...ค่ะ

 

หนาวแล้ว รีบไปเร็วปักษาดันร่างชายหนุ่ม

 

ระหว่างเดิน ปักษาก็มองอีกาที่บินผ่านไปผ่านมาอย่างกับโดนจับตามอง ที่เมืองนี้มีอีกาเยอะมาก หลายครั้งปักษาก็เอาข้าวไปทิ้งไว้หน้าบ้านเพื่อให้พวกมันกินซึ่งพวกมันก็มากินไม่เคยเหลือ จนตอนนี้เธอรู้สึกว่าเธอมีเพื่อนเป็นนกด้วย เวลาไปไหนพวกมันก็จะบินตาม

 

อีกาเยอะดีนะเมธัสก็ยังทักเมื่อเห็นพวกมันบินไปมาอยู่บนหัว

 

มันตามฉันมาปักษาพูดเล่นกับเมธัส แต่อีกฝ่ายกับขมวดคิ้วคิดอย่างจริงจัง

 

พี่เมธเคยอ่านหนังสือของไทยเค้าว่ากันว่าอีกาเป็นสัญลักษณ์ของความตายไม่ใช่หรอ

 

คุณนะคิดมาก มันแค่เพราะสีขนของพวกมันต่างหาก อันที่จริงถ้าได้สัมผัสพวกมันจะรู้ว่ามันก็มีมุมน่ารักอยู่ แถมมันก็ชอบเอาของมาแลกเปลี่ยนอยู่บ่อยๆ

 

จ๊ะ พี่เมธเชื่อตามหนูขิมเลยจ๊ะ

 

เมื่อมาถึงร้าน Donate ปักษารู้สึกตลกเมื่อเมธัสทำหน้าอิหลักอิเหลื่อ มองคนที่มาใช้บริการซึ่งส่วนใหญ่จะเป็นคนสูงวัย ผู้สูงอายุ วัยรุ่นแทบไม่มีให้เห็น

 

เมื่อวานก็ร้านนี้หรอเมธัสถามย้ำ

 

 

ไม่ใช่ เมื่อวานร้านตรงที่เราเดินผ่านมาเมื่อกี้ไง แต่แบบมันมีน้อย เลยพามาดูร้านนี้ก่อน ถ้าไม่โอเค ค่อยกลับไปร้านนู้นจะได้ซื้อพวกของกินมาเพิ่มด้วย

 

หนูขิมช่วยเลือกหน่อยหน่อยสิ พี่เมธไม่ค่อยสันทัดเท่าไหร่เมธัสบอกเสียงอ่อยเชิงขอร้องเพราะปกติเขาจะใส่เสื้อผ้าแบรนด์เนมเท่านั้น พอต้องมาเลือกดูเสื้อผ้ามือสองก็รู้สึกแปลก ไม่ชิน เลือกไม่เป็น แต่ก็ไม่อยากขัดใจความหวังดีของหญิงสาว อีกทั้งปักษาก็ไม่รู้ด้วยว่าที่จริงแล้วเขาเป็นใคร ฐานะอะไร

 

ได้สิปักษายิ้มร่าตาเป็นประกายอย่างนึกสนุก

 

กำลังอยากเล่มเกมเปลี่ยนเสื้อผ้าอยู่พอดี

 

เมธัสเหงื่อตก เธอเห็นเขาเป็นตุ๊กตาไปแล้ว

 

 

 

 

 

หลังจากที่ซื้อของกันเสร็จ ปักษาก็รีบลากเมธัสไปที่ Glens Market ต่อเพื่อซื้อของสดเพิ่ม

 

นี่คุณชอบกินอะไรปักษาถามพลางคิดเมนูที่จะทำในมื้อต่อๆไป

 

พี่เมธชอบกินอาหารที่หนูขิมทำเมธัสตอบอย่างเอาใจ อันที่จริงแล้วอาหารไทยที่ปักษาทำก็อร่อยจริงๆ

 

งั้นถ้าฉันทำอะไรให้คุณทานก็อย่าบ่นนะ เพราะฉันถือว่าฉันถามแล้วปักษาพูดดักไว้ก่อน

 

แล้วหนูขิมละ ชอบกินอะไรเมธัสถือโอกาสถามกลับไปบ้างเพื่อเรียนรู้เธอให้มากขึ้น

 

ฉันชอบอาหารไทย อะไรก็ได้ ยิ่งมาอยู่ที่นี่นะ คิดถึงอาหารไทยสุดๆโดยเฉพาะส้มตำ ไก่ย่าง แถวนี้ก็มีแต่ร้านอาหารจีนแต่ยังไงก็ไม่ถูกปากอยู่ดี

 

พี่เมธว่าตั้งแต่มาเจอหนูขิม พี่เมธชอบความเป็นไทยเยอะขึ้นมากเลย โดยเฉพาะ...คน

 

ก็ดีนะปักษาตอบกลับแล้วรีบเดินนำหน้าเพื่อทำเนียนไปซื้อของอย่างอื่น เก็บอาการของตัวเองไว้จนแทบจะจิกเล็บเข้าเนื้อเพื่อซ่อนรอยยิ้ม

 

จะรุกหนักกันเกินไปแล้ว

 

เมื่อปรับอารมณ์ได้ ปักษาก็เลือกซื้อของต่ออย่างจริงจัง ไม่พยายามมองคนข้างๆที่แสนจะเสน่ห์แรง ขนาดปกปิดซะเหลือแต่ตายังมีสาวมาเหลือบมอง

 

คุณหยิบน้ำส้มให้หน่อย อันนั้นแหละปักษาชี้นิ้วบอกชายหนุ่ม ส่วนเธอก็เดินมาดูนม

 

ฉันชอบอาหารสดที่นี่นะ โดยเฉพาะเนื้อไก่ไม่รู้ทำไมฉันว่ามันอร่อยกว่าที่เมืองไทย เสียแต่ว่าชนิดผักน้อยไปหน่อย มีแต่พวกผักสลัดเลยทำเมนูอะไรได้ไม่มาก

 

นี่คุณเป็นอะไรปักษาถามเมธัสที่นิ่งไป

 

เปล่าจ๊ะ พี่เมธแค่มีความสุข นานแล้วที่พี่เมธไม่ได้มาเดินซื้อของแบบนี้

 

ครั้งสุดท้ายที่เขามาเดินซื้อของก็เป็นตอนที่มัมยังมีชีวิตอยู่ ซึ่งเวลาก็ผ่านมานานแล้ว ความสุขแบบเรียบง่ายที่คนสองคนช่วยกันเลือกซื้อของ ยิ้มหัวเราะอย่างมีความสุข

 

หนูขิมจะพามาบ่อยๆก็แล้วกันปักษาที่เห็นนัยน์ตาชายหนุ่มเศร้าลงก็อดใจปลอบไม่ได้

 

ขอบคุณครับ

 

เมธัสขอบคุณจากใจ รู้สึกถึงความอบอุ่นที่กำซาบเข้าที่หัวใจตัวเอง และรู้สึกดีปากที่ได้ยินปักษาพูดด้วยการแทนชื่อตัวเองแสดงถึงสัมพันธ์ที่ดีที่ก้าวไปอีกขั้น

 

 

 

 

ระหว่างกลับบ้านปักษาแทบก้าวขาไม่ออกเมื่อเจอลมทะเลสาบมันตีขึ้นทำให้อากาศหนาวสุดๆ แม้จะมีเสื้อกันหนาวข้างใน โค้ทอีกชั้นก็ยังไม่พอ

 

หนาวสุดๆ พรุ่งนี้ต้องไปทำงานกะเช้าอีกปักษาบ่น เริ่มรู้สึกขี้เกียจทำงานในยามเช้า

 

พรุ่งนี้ก็ทำงานหรอเมธัสถาม หลังจากสำรวจตรวจสอบมา ปักษาของเขามาด้วยวีซ่าแลกเปลี่ยน J1 ซึ่งต้องทำงานตามสัญญาที่ระบุไว้ ยกเว้นจะมีเหตุในกรณีพิเศษ แต่เมธัสไม่อยากจะปล่อยปักษาไปเลย อันที่จริงเงินที่เธอได้จากการทำงานเทียบไม่ได้แม้แต่น้อยนิดที่เขาอยากจะให้ และที่เขามี

 

ใช่ ต่อกันไปอีก 6 วันไม่น่ามารัฐนี้เลยอะ สวยดีอยู่หรอกแต่ไม่มีที่เที่ยวแบบเร้าใจเลย

 

หนูขิม อยากได้อะไรแบบที่เร้าใจสุดๆรึเปล่าละเมธัสพูดส่งสายตาวิบวับแวววาวไปให้

 

ไม่ละ ขอบคุณในความหวังดีแต่ตอนนี้รู้สึกเอียนแบบกะทันหันปักษาตอบทันควัน เธอชอบคนหน้าตาดีก็จริง แต่พี่ชายเธอก็เป็นคนหน้าตาดีแบบสุดๆแถมชอบอ้อนน้องสาวมากด้วย เพราะฉะนั้นไอ้สายตา คำพูดพวกนี้ใช้กับเธอไม่ได้ผลหรอก ภูมิต้านทานมันเยอะ

 

นี่ คุณอย่านั่งนิ่งๆ มาช่วยกันเลย ตอนนี้คุณไม่ใช่คุณชายนะคะปักษาพูด พร้อมร่ายหน้าที่ให้เมธัสฟัง ซึ่งเมธัสก็พยายามจะช่วยแม้จะทำไม่เป็นก็ตาม อย่างช่วยล้างผัก เมธัสก็ทำน้ำสาดกระเซ็นใส่ตัวเอง จนปักษารีบไล่ไปเปลี่ยนเสื้อ ซึ่งเมื่อเปลี่ยนเสื้อเมธัสก็ยังวอแวขอช่วยงานต่อ แต่พอให้ทำก็ดูจะยุ่งยากกว่าเดิม สุดท้าย ปักษาก็ไล่เมธัสไปนั่งนิ่งๆ

 

เมธัสนั่งมองปักษาที่ทำอาหารอยู่อย่างพิจารณา ร่างเล็กสูงน่าจะไม่เกิน 160 เพราะเมื่อเทียบกับเขาก็แค่คาง ส่วนรูปร่างนั้น สมส่วนทั้งส่วนเว้าส่วนโค้ง หน้าอกหน้าใจที่เขาแอบเหลือบมองก็มีเกินตัวเยอะจนอยากจะซุกไซร้ ขาเรียวขาววิ่งไปมา มือนุ่มหยิบจับอะไรล้วนดูถนัดมือคล่องแคล่วไปซะหมด น่าประทับใจจริง

 

ให้มองอย่างเดียวทั้งวันก็ทำได้

 

แต่ให้ได้จับด้วยก็จะดีมาก

 

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

35 ความคิดเห็น

  1. #27 ~love the air~ (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2558 / 21:29
    เย้ ไรท์กลับมาแล้วววว
    #27
    0
  2. #26 ~love the air~ (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 1 กันยายน 2558 / 13:12
    รอออออออ
    #26
    0
  3. #25 chanyanut butkaew (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2558 / 12:41
    รอจ้าาา
    #25
    0