ตามรักปักษา

ตอนที่ 4 : พักรบ...พบรัก (100%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 181
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    10 เม.ย. 58



 

เวลาพักของเมธัส คือการที่ได้มาผ่อนคลายความเป็นตัวของตัวเอง ได้วาดรูป ได้ถ่ายภาพในบรรยากาศที่สวยและเงียบสงบ แต่งตัวเซอร์ไว้หนวดเคราทำผมรุงรังเพื่อกันไม่ให้มีสาวไหนมาสนใจให้วุ่นวาย เป็นเมฆก้อนน้อยที่ล่องลอยในสายลมเฉื่อยไม่ใช่ เมธัส บาเลนส์ นพรัตน์เมธากุล หนุ่มนักธุรกิจพันล้านที่มีแต่คนมารุมล้อมสนใจแต่เงินของเขา และมีพี่ชายต่างมารดามาลอบฆ่า

 

นพรัตน์เมธากุล นามสกุลนี้ของพ่อ เขาไม่ได้อยากจะใช้ซักนิดเพราะไม่อยากจะมีปัญหากับพี่ชายต่างมารดาเรื่องมรดกของพ่อ การพบรักของพ่อกับมัมเป็นสิ่งต้องห้ามเพราะพ่อแต่งงานมีเมียมีลูกแล้วที่ไทย แม้จะไม่ได้รักกันก็ตามเถอะ

 

ส่วนธุรกิจพันล้านที่มีของเขา ก็มาจากตระกูลของแม่ บาเลนส์ ตระกูลเก่าแก่ที่มี ธุรกิจธนาคาร โรงแรม และธุรกิจการบริการหลากหลายไปทั่วทวีปอเมริกาและกำลังขยายไปยังโซนเอเชียเขาจึงนำสกุลของมัมมาใช้เป็นชื่อกลางเป็นการให้เกียรติ

 

แต่ พักในความหมายของเขาที่พูดกับอลันมือขวาคนสนิทเมื่อสักครู่ ก็คือ การที่ได้อยู่ใกล้ชิดกับหญิงสาวที่ช่วยชีวิตเขาต่างหาก

 

คุณ เสร็จแล้วปักษาพูดพลางยกข้าวต้มถ้วยร้อนออกมาวางบนโต๊ะหน้าทีวีและเดินกลับไปหยิบน้ำเปล่าต่อด้วยยามาเตรียมไว้ให้ชายหนุ่ม และพยายามไม่เหล่ตามองคนไม่ใส่เสื้อที่อวดโชว์กล้ามเนื้อ

 

นั่งสิปักษาพูด เมื่อชายหนุ่มยังยืนค้างอยู่ที่หน้าประตูห้องนอน แต่พอชายหนุ่มจะนั่งลงกับพื้น ปักษาก็ห้ามไว้เสียก่อน

 

ลืมไป ถ้านั่งกับพื้นมันต้องเจ็บแผลตรงสีข้างแน่เลย

 

คุณ ไปนั่งตรงโซฟาปักษาชี้นิ้วสั่งซึ่งชายหนุ่มก็นั่งแต่โดยดี

 

มันคืออะไรชายหนุ่มยื่นหน้าไปมองของที่อยู่ในถ้วย มันมีข้าว มีหมู มีน้ำ แล้วก็ผักอะไรเขียวๆ แต่กลิ่นหอมใช้ได้

 

ข้าวต้ม คุณไม่เคยกินหรอคนไทยรึเปล่าปักษาถาม คิ้วเรียวโก่งขมวดเข้าหากันอย่างสงสัย

 

คนไทยแต่ไม่ได้กลับไทยนานแล้ว อาจเคยกิน แต่จำไม่ได้เมธัสบอก

 

อ้อ เข้าใจละปักษาพยักหน้าหงึกหงัก ชักอิจฉาชายหนุ่มตรงหน้านิดๆ สงสัยจะถูกส่งมาอยู่เมืองนอกแต่เด็ก ไม่ก็ย้ายถิ่นฐานตามพ่อแม่มาอยู่เมืองนอก แต่พอคิดไปคิดมาไม่เอาดีกว่าประเทศไทยก็มีดีและถ้าห่างจากคุณพ่อและพี่ขลมนาน เธอคงคิดถึงตายก่อน

 

จากนั้น ปักษาก็ทำในสิ่งที่เมธัสไม่คาดคิด คือ ตักช้อนมาป้อนให้ถึงปาก ถ้าเป็นในยามปกติมาดนักธุรกิจ ผู้หญิงที่มาทำแบบนี้จะโดนลากออกไปเพราะเขาไม่ชอบให้ใครมาทำตัวสนิทสนม แต่ตอนนี้ก็ได้แต่นั่งอ้าปากรับช้อนที่ถูกเป่าลมมาแล้วแต่โดยดี

 

ไม่กินหรอเมธัสถามบ้างพยักเพยิดมองถ้วยข้าวต้มอีกถ้วย

 

ป้อนคุณก่อนปักษาว่าพลางยื่นช้อนไปจ่อปากที่ชายหนุ่มอีก แต่เมธัสปฏิเสธจับข้อมือเล็กขืนไว้

 

แขนคุณช้ำ ไปโดนอะไรมาเมธัสหรี่ตามองรอยนั้นอย่างไม่ชอบใจที่มันมาปรากฏอยู่แบนแขนขาวของหญิงสาวที่ช่วยเขาไว้

 

อ้อ สะดุดล้มตอนที่เจอคุณนะ ลืมไปเลยนะเนี่ยปักษาพลิกแขนตัวเองดูพบว่ามันเริ่มเขียวแล้ว

 

มียาไหม เดี๋ยวผมทาให้เมธัสเสนอตัวเอง

 

ไม่เป็นไรคุณ ทาตอนนี้มือก็เปื้อน กินข้าวก่อน

 

ถ้ากินเสร็จ ให้ผมทายาให้นะ

 

ไม่เป็นไร ฉันทำเองได้ปักษาปฏิเสธเพราะยังไม่คุ้นชินกับชายแปลกหน้ามากนัก อีกทั้งแค่ทายาเธอก็ทำเองได้

 

ก็ได้ แต่กินข้าวด้วยกันเมธัสเอื้อมตัวไปหยิบอีกถ้วย ตักข้าวต้มมาป้อนบ้าง ตาสีฟ้าครามจ้องมองใบหน้าน่ารักให้หวังมีแววเคอะเขินบ้างแต่เปล่าเลยปักษาหยักคิ้วงับช้อนแต่โดยดี แถมยังเร่งให้เขาป้อนไวๆ

 

สงสัยเสน่ห์เราจะตก  

 

พอกินข้าวเสร็จ  ปักษาก็บังคับให้ชายหนุ่มกินยา ส่วนเธอก็ทายาให้ตัวเองโดยมีเขาจ้องมองอยู่ราวกับว่ากลัวเธอจะไม่ทำ

 

จากนั้นก็ขอตัวไปซื้อของให้ โดยกำชับเขาว่าห้ามออกไปไหน ถ้าเบื่อก็เล่นโน๊คบุคของเธอไปก่อน

 

เดี๋ยว คุณเมธัสเรียกก่อนจะยื่นเงินให้ปักษา เพราะไม่รู้ว่าชื่ออะไรก็เลยเรียกคุณไว้ก่อนเป็นการให้เกียรติ อีกอย่างเขามีศักดิ์ศรีพอไม่อยากให้เธอจ่ายเงินให้เขา

 

เยอะไป เอาใบเดียวพอปักษาว่าดึงธนบัตรมูลค่าสูงมา 1 ใบแล้วเดินไปหลังบ้านเพื่อไปเอาจักรยาน

 

เมื่อเห็นหญิงสาวไปแล้ว ชายหนุ่มก็จัดการเปิดโน้ตบุคของเธอเพื่อสำรวจหาข้อมูล

 

อนุญาตแล้วก็ขอดูหน่อยนะ

 

สิ่งแรกที่ชายหนุ่มเปิดไฟล์หาคือ รูปภาพ ซึ่งหญิงสาวก็ตั้งชื่อง่ายๆเห็นแล้วรู้ได้ทันที แต่ละโฟลเดอร์จะตั้งชื่อตามสถานที่ที่ไปและวันที่ รูปแต่ละรูปบ่งบอกถึงนิสัยที่แสบซนและชอบท่องเที่ยว แต่ที่น่าขัดใจคือภาพเป็นร้อยที่ถ่ายคู่กับผู้ชายหน้าดีคนหนึ่ง มีทั้งกอด ทั้งหอมจนน่าหมั่นไส้

 

ME & BROTHER

 

แต่พอเหลือบไปเจอชื่อนี้ในบางไฟล์รูป ทำให้เมธัสค่อยโล่งใจหน่อย แค่ พี่ชาย ไม่ใช่แฟน

 

คุณ ฉันกลับมาแล้วปักษาหอบข้าวของมาสารพัด ตอนแรกว่าจะซื้อแค่ของใช้ แต่พอสำรวจร้านดูปรากฏว่ามันมีเสื้อผ้าผู้ชายขายด้วย ก็เลยซื้อติดไม้ติดมือมาเลย

 

ลองใส่ดู น่าจะใส่ได้นะปักษาคลี่ยิ้ม เอาเสื้อแต่ละตัวออกมาอวด บ่งบอกว่าเลือกมากับมือ

 

เมธัสมองแล้วก็ยิ้มตาม แม้ไม่ใช่เสื้อผ้าราคาแพง แต่ก็คงเลือกมาอย่างดีเท่าที่จะหาได้แถมให้แมทกันอีกต่างหาก แต่ที่ชายหนุ่มสะดุดตาก็คือ ถุงพลาสติกห่อเล็กๆที่มีผ้าชิ้นน้อยพับอัดเรียงกันอยู่ในนั้น

 

ปักษามองตามสายตาของชายหนุ่มที่จ้องบางสิ่งเขม็ง ก่อนจะถึงบางอ้อ

 

ฉันคิดว่าคุณต้องใช้เลยซื้อมาให้ ส่วนเรื่องขนาด...ปักษามองเลื่อนลงข้างหน้าก่อนจะแหย่เล่น

 

ฉันคิดว่า ฉันกะมาพอดี

 

ปักษาเกือบหลุดขำเมื่อเห็นชายหนุ่มทำหน้าเหวอ จากนั้นสีหน้าก็เปลี่ยนเป็นซีดสลับแดง เป็นคนอื่นปักษาไม่ช่วยขนาดนี้ ไม่รู้เป็นอะไรแต่สัญชาตญาณบอกว่าชายหนุ่มคนนี้ไว้ใจได้

 

อ้อ แกล้งสนุกด้วย

 

เมธัสเข่นเขี้ยวในใจ ตั้งแต่เกิดมายังไม่รู้สึกช็อกเท่าวันนี้ ขนาดรู้ว่าพี่ชายต่างสายเลือดวางแผนฆ่าตัวเองยังไม่อึ้งเท่ากับหญิงสาวตรงหน้าแถมน่ารักด้วยบอกว่าซื้อกางเกงในให้เขาแถมบอกเสร็จสรรพว่ากะขนาดมาพอดี

 

โลกมันสลับกันรึเปล่าเนี่ย

 

หลังจากนิ่งค้างเมธัสก็โดนดันหลังให้มาอาบน้ำ เมธัสจ้องมองของในมืออย่างปวดใจพอลองคลี่ดูก็พบว่า...ขนาดมันใช่

 

เมธัสรู้สึกว่าตัวเองกำลังโกรธอย่างไม่มีสาเหตุ ถ้าเห็นของเขาแล้วกะขนาดได้จะไม่ว่า แต่ถ้าเป็นอย่างอื่น...ที่เขากำลังคิดแง่ร้ายในตอนนี้หญิงสาวต้องโดนเขาจับปล้ำแน่ๆ

 

เมธัสยืนส่องกระจกตัวเอง หนวดเคราไรเขียวขึ้นเป็นปืดและดกดำตามที่ตัวเองอยากได้ในตอนที่อยากเป็นหนุ่มมาดเซอร์ แต่ตอนนี้เมธัสไม่แน่ใจว่าเพราะแบบนี้รึเปล่าสาวน้อยแก้มป่องตาใสเลยไม่สนใจ  แต่ถ้าให้โกนหนวดออกตอนนี้ก็ไม่อยากเพราะอยากดูอะไรๆอีกหลายอย่าง

 

เสร็จแล้วหรอ

 

ปักษาทักเมื่อชายหนุ่มเดินออกมาจากห้องน้ำด้วยใบหน้าที่ดูดีขึ้น

 

ระหว่างเขาอาบน้ำปักษาก็ทำความสะอาดบ้านไปด้วย เก็บเสื้อผ้าของชายหนุ่มไปซัก เคลียร์พื้นที่ในบ้านให้เรียบร้อยเหมือนเดิม

 

เสร็จแล้วเมธัสบอก

 

งั้นมานั่งนี่ เราต้องจับเข่าคุยกันปักษาดึงมือชายหนุ่มไปนั่งบนโซฟา เลือกเวลาที่ชายหนุ่มพร้อมเพื่อสอบถามรายละเอียด

 

พร้อมไหม?”ปักษายื่นหน้าเข้าหาชายหนุ่มแทบชิด ดวงตากลมโตจ้องนิ่งประสานสายตา ลมหายใจร้อนผ่าวแตะผ่านใบหน้า เมธัสเผลอจ้องริมฝีปากเล็กแต่ดูอวบอิ่มไม่วางตา ใกล้ขนาดนี้ไม่รู้รึไงว่า...อันตราย

 

อย่าเพิ่งขยับเมธัสตัวเกร็งทันที อารมณ์เคลิบเคลิ้มที่ได้มองใบหน้าสวยทำให้เผลอเลื่อนหน้าเข้าไปใกล้จนอีกแค่นิดเดียวเพียงไม่ถึงคืบเดียว เมธัสก็จะได้ชิมรสหวานแล้ว

 

ขนตาล่วงนะ ก็ว่าอะไรดำๆปักษาใช้นิ้วเรียวเขี่ยขนตาออกมา แล้วผละตัวออก ไม่ได้สนใจอาการของชายหนุ่มที่อยากจะถอนหายใจออกมาดังๆ

 

มามา เข้าเรื่องปักษาตบหน้าขาของอีกฝ่าย

 

คุณมาจากไหน

 

มาจากประเทศไทยเมธัสตอบกวนๆอันที่จริงเขาก็อยู่อเมริกานี่แหละ ส่วนประเทศไทยนี่ไม่ได้กลับไปหลายปีแล้ว

 

แต่ว่าคำถามแรกควรจะถามชื่อไม่ใช่หรอเพราะเขาอยากรู้ชื่อเธอใจจะขาด เมธัสก่นว่าในใจ

 

ไม่เอาอย่างนี้สิคุณ หมายถึงอยู่เมืองนี้หรือมาจากเมืองอื่น ทำไมมาสลบที่หน้าบ้านได้ แล้วทำไมคุณถึงถูกทำร้ายปักษารัวคำถาม ทำแก้มพองลมเพราะหงุดหงิด ไม่ได้รู้เลยว่าไปกระตุ้นอารมณ์ความรู้สึกของอีกฝ่าย

 

...แม่คุณจ๋า ถ้าอยากให้หอมแก้มก็บอก ไม่ต้องทำแก้มป่องกว่าเดิมก็ได้...

 

ผมอยู่ที่เกาะMackinac มาเที่ยว แล้วก็วันเกิดเรื่องผมข้ามมาเดินเล่น วาดรูปที่ St Ignace แล้วเจอคนดักทำร้าย พวกนั้นมากันหลายคน สู้ไม่ไหวก็เลยหนีมา แถมตอนนั้นยังเช้ามืดอยู่ก็เลยไม่มีใครเห็นเมธัสตอบไปพลางนึกถึงเหตุการณ์ก็แค้นใจ ใช่ว่าเขาต่อสู้ไม่เป็นแต่ตอนนั้นเขาไม่พร้อม และเขาก็เป็นเพียงคนธรรมดาไม่ใช่พระเอกในหนังที่จะเจอคนเยอะๆแล้วสู้ได้อย่างสบายๆเสียเมื่อไหร่ แถมฝ่ายตรงข้ามก็พอมีคนมีฝีมืออยู่และมีอาวุธพร้อมสรรพด้วย

 

แล้วคุณก็วิ่งมาสลบที่หน้าบ้านฉันปักษาต่อคำ

 

 “แต่เมื่อเช้าฉันทำงานกะเช้าต้องไปเปิดร้านออกจากบ้านตี 4 คุณมาหลังจากนั้น เราเลยคลาดกันปักษากำลังประเมินสถานการณ์ว่าเขามาสลบช่วงไหน ทำไมเธอถึงไม่เห็น และคนข้างบ้านถึงไม่เห็น

 

ตอนเช้าของที่นี่มืดสนิทไม่พอ หิมะยังตกหนัก ยังดีที่เธอมีเพื่อนมารับเลยไม่มีอะไรต้องกังวล

 

งั้น แสดงว่าคุณวาดรูปตอนกลางคืนงั้นหรอปักษาเหวใส่ เมื่อลองลำดับเรื่องเวลาดีๆ

 

ก็มันสวยดี วิวยามกลางคืน นั่งใต้โคมไฟตรงถนนมองทะเลสาบ ออกจะโรแมนติกเมธัสตอบอ้อมแอ้ม เหมือนเด็กที่ถูกจับได้ว่าทำผิด

 

เมธัสรู้ดีคงไม่มีใครบ้าพอที่จะทำอย่างเขาหรอก แต่วิวทะเลสาบตอนกลางคืนมันมีมนต์เสน่ห์ แล้วเขาก็ติสต์แตกด้วยตอนนั้นแถมเมืองชนบทขนาดนี้ เมธัสไม่คาดคิดจริงๆว่าจะเกิดเรื่อง

 

รู้ไหม ถ้าคุณตายหรือเป็นอะไร แถวบ้านฉันคนส่วนใหญ่จะสมน้ำหน้ามากกว่าเห็นใจนะรู้ไหม เพราะคุณนะเอาตัวเองไปเสี่ยงอันตรายเองปักษาบ่นก่นว่า

 

ครับ ครับ ผมผิดไปแล้วเมธัสยกมือเหมือนยอมแพ้แต่โดยดี

 

คราวหน้าคราวหลังระวังตัวด้วยละคุณ ที่ไหนก็เกิดอันตรายได้ทั้งนั้นแหละ แม้คุณจะคิดว่ามันปลอดภัยแล้วก็ตามปักษาเตือนก่อนจะเปลี่ยนเรื่องใหม่ เพราะอย่างไรเรื่องก็เกิดขึ้นมาแล้ว กลับไปแก้ไขอะไรไม่ได้นอกจากต่อไปต้องรู้จักระมัดระวังตัวมากยิ่งขึ้น

 

ฉันสงสัยอยู่อย่าง เท่าที่ฉันอยู่มาและสังเกตดู ฝรั่งเมืองนี้เป็นมิตรออกไม่น่าจะชอบออกไปดินเล่นปล้นคนซักเท่าไหร่นะปักษาถามอย่างสงสัย

 

พวกนั้นถูกจ้างมาโดยโจทย์เก่าผมไม่ใช่คนเมืองนี้หรอกเมธัสพูดเสียงเรียบ ดูท่าสาวน้อยจะติดใจคนเมืองนี้เข้าแล้ว

 

อืม...แล้วจะเอาไงต่อปักษาถาม

 

ผมอาศัยอยู่ที่เกาะ Mackinac แต่ตอนนี้ผมกลับไปไม่ได้

 

เดี๋ยวนะ ฉันได้ยินมาว่าเกาะMackinac ยังไม่เปิดไม่ใช่หรอ คุณไปได้ไง

 

ไม่เปิดเกาะ แน่ใจนะว่าได้ยินมาถูกเมธัสสวนกลับบ้าง ทำเอาคนที่เก่งภาษาอังกฤษมากสงบปากสงบคำแต่ก็ถลึงตามองอย่างไม่ชอบใจที่อีกฝ่ายพูดเหมือนรู้จุดอ่อนของเธอ

 

เมธัสขำอยู่ในใจ ที่จริงเกาะยังไม่เปิดให้นักท่องเที่ยวทั่วไปเข้า แต่เขามันพิเศษ ก่อนจะพูดต่อ

 

ทั้งเนื้อทั้งตัวผมเหลือกระเป๋าสตางค์กับโทรศัพท์มือถือเมธัสพูดไปเรื่อยๆ ตาจ้องมองสีหน้าสาวน้อย

 

 

พาสปอร์ตผมก็อยู่ที่ห้องพัก

 

ป่านนี้ พวกนั้นก็คงดักรออยู่เต็ม

 

แล้วเราก็คนไทยเหมือนกัน

 

แล้ว?”ปักษาเอียงคอถามอย่างสงสัย

 

ขอผมอยู่ด้วยซักพักนะช่วยผมหน่อย

           นานเท่าไหร่ปักษาถามต่อ ยังไม่ตอบรับหรือปฏิเสธ

 

เป็นเมธัสที่กลับมาคิดหนัก อยากตอบว่านานเท่าที่ทำได้แต่ก็รู้ดีว่ายังมีภาระอีกหลายอย่างอยู่เบื้องหลังที่ต้องจัดการ

 

2 สัปดาห์ ผมขอเวลาเท่านี้นะเมธัสพูดยกมือชู 2 นิ้ว ทำเสียงออดอ้อนแบบที่ไม่เคยทำกับใครมาก่อน

 

ได้ปักษาตอบ ทำเอาชายหนุ่มยิ้มกว้าง

 

แต่...เมธัสหุบยิ้ม รอคำพูดต่อไป

 

คุณช่วยอยู่แบบหลบๆซ่อนๆหน่อยนะ ฉันกลัวโทมัสกับทิมจะรู้ เดี๋ยวเป็นเรื่องปักษาพูดแต่เมธัสโคลงหัวอย่างไม่เข้าใจ

 

คืองี้ ฉันเช่าบ้านโทมัสอยู่ ส่วนทิมเป็นนายจ้าง แล้วบ้านนี้ฉันเช่าอยู่คนเดียว สาวรัสเซียมาเดือนหน้า คุณจึงอยู่ได้แต่แค่อย่าให้สองคนนั้นเห็นก็พอ เวลาเข้าออกบ้านก็ดูซ้ายดูขวา ระวังหน่อยแค่นั้นปักษาว่าเพราะถ้ามีเรื่องเธอโดนส่งตัวกลับไทยแน่

 

ส่วนเรื่องที่ชายหนุ่มขอ เธอยินดีจะช่วยเหลืออยู่แล้ว

 

เข้าใจแล้ว

 

ผมจะไม่ทำให้คุณเดือดร้อนแน่นอน

 

เมธัสกลับมายิ้มกว้างอีกรอบ สองสัปดาห์ต่อจากนี้คงมีเวลาพอที่จะทำความรู้จักกันให้แนบแน่นมากขึ้น

 

โอเค แปลว่าเราเข้าใจกันแล้ว

 

งั้นคุณช่วยเปิดพุงให้ดูหน่อยปักษาว่า

 

ผมไม่มีพุงซักหน่อย มีแต่กล้ามเนื้อเมธัสรีบเถียง แล้วเปิดเสื้อโชว์ทันที

 

โอเค ขอจับหน่อยนะปักษาพูดแล้วเอื้อมมือไปลูบไล้อย่างซุกซน ดวงตากลมโตเป็นประกายเหมือนกำลังเล่นของเล่นที่ชื่นชอบ อยากรู้มาตั้งนานแล้วว่าเวลาสัมผัสคนที่มีซิกแพคจะเป็นยังไง เห็นพี่ชายตัวเองก็อยากลองจับ แต่พี่ขลม พี่ชายเธอไม่อนุญาต ทำเนียนจะจับทีไรโดนปัดมือออกทุกที

 

นิ้วเล็กๆไต่ไปทั่วหน้าท้อง ลูบไล้สัมผัสแผ่วเบาแต่กลับทำให้ประสาทสัมผัสทั้งหมดตื่นตัวจนต้องขบกรามแน่นเพื่อสกัดกลั้นอารมณ์ ทั้งที่อยากจะกระโจนเข้าหาเต็มแก่ อยากรู้ว่าบ้านเธอสอนมายังไง ถึงได้มาจับเนื้อตัวผู้ชาย หน้าใสตาซื่อขนาดนี้

 

ถ้ายังจับต่อ...จะหาว่าไม่เตือนนะเมธัสโน้มตัวไปกระซิบที่ข้างหู เป่าลมเบาๆให้อีกฝ่ายพอจั๊กกะจี้สูดพลางแอบดมกลิ่นหอมอ่อนของแชมพู

 

โอเค งั้นเรามาทำแผลกันปักษายิ้มแหย เพิ่งรู้สึกตัวว่าไปยั่วอารมณ์อีกฝ่าย ดูจากใบหูที่แดงออกมา แต่เขาก็ยังเป็นสุภาพบุรุษไม่ทำอะไรเธอ แถมเตือนกลายๆด้วยว่าทำแบบนี้มันไม่ดีแสดงว่าไว้ใจได้

 

เสร็จละ ไปอาบน้ำดีกว่าปักษาพูดจบก็ดีดตัวออก เข้าห้องนอนเพื่อไปเตรียมของอาบน้ำ

 

ลืมบอก เสื้อผ้าที่ใส่แล้ววางลงในตะกร้าได้เลยนะ

 

จังหวะที่ปักษาอาบน้ำ เมธัสก็ถือโอกาสสำรวจบ้าน ซึ่งเมธัสก็ค้นพบว่าบ้านดูดีทีเดียวสำหรับบ้านเช่าในอเมริกา มีสองห้องนอน หนึ่งห้องน้ำ ห้องนั่งเล่นแสนกว้าง ห้องครัวและโรงรถ

 

เมธัสรู้สึกอารมณ์ดีเหมือนถูกหวยเมื่อเปิดไปดูห้องนอนอีกห้องหนึ่งมันยังไม่ได้ทำความสะอาด นั่นแสดงว่าเขาและเธอมีโอกาสนอนห้องเดียวกัน และเพื่อสร้างโอกาสให้แก่ตัวเอง เมธัสยิ้มเจ้าเล่ห์เดินไปปรับฮีตเตอร์

 

ตอนนี้อากาศมันร้อนเกินไป

 

หิมะจ๋าตกมาหนักๆเลยจ๊ะ เมธัสชอบหนาวๆหน่อย กอดกันจะได้...อบอุ่น

 

          พอปักษาเดินออกมาจากห้องน้ำ ก็รู้สึกถึงความหนาวที่กระทบเข้าผิวเนื้อจนสั่น แต่พอมองไปที่หน้าต่างจึงเข้าใจ หิมะกำลังตกหนักเลยทีเดียว

 

          มองหาชายหนุ่มที่เธอเลื่อนระดับให้กลายเป็นคนรู้จักแล้ว ก็พบว่าเขานอนหลับไปแล้ว แถมยังใจดีเว้นที่ให้นอน

 

          แต่ได้ข่าวว่านั่นมันที่นอนของเธอนะ

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

35 ความคิดเห็น

  1. #21 premmie (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 21 เมษายน 2558 / 13:10
    รอๆๆ
    #21
    0
  2. #20 เด็กท้ายหมู่บ้าน ] (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 10 เมษายน 2558 / 22:15
    โห อย่างเนียนเลย
    #20
    0
  3. #19 คิมดงจุน (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 10 เมษายน 2558 / 17:53
    เขาเนียนไง555
    #19
    0
  4. #18 คิมดงจุน (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 2 เมษายน 2558 / 22:38
    เชร้ดดด ขออยู่ด้วยหน้าตาเฉยมากค่ะ555
    #18
    0
  5. #17 เด็กท้ายหมู่บ้าน ] (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 2 เมษายน 2558 / 19:07
    โธ่เอ้ย! ขำเมธสุดๆ
    #17
    0
  6. #16 Sitamanee Meemeskul (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 2 เมษายน 2558 / 18:27
    รอนะไรท์ อย่าทิ้งไว้มาอัพไวๆนะสู้ๆ
    #16
    0
  7. #15 เด็กท้ายหมู่บ้าน ] (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 2 เมษายน 2558 / 08:20
    น่ารักสุดๆเลยค่ะ
    #15
    0
  8. #13 koko (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 11 มีนาคม 2558 / 10:16
    สนุกจังเลยยยยย

    มาอัพไวๆนะค่ะ
    #13
    0
  9. #12 chanyanut butkaew (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 8 มีนาคม 2558 / 06:05
    รอไรท์อัพๆๆๆๆๆๆ
    #12
    0