ตามรักปักษา

ตอนที่ 3 : แรกพบ...สบตา (100%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 213
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    14 ก.พ. 58

         

          ความอบอุ่นเข้ามาแทนความหนาวเหน็บทำให้ร่างกายเริ่มรู้สึกมีแรงความร้อนฉ่าซึมซาบเข้าที่ร่างกาย ขนตาหนาแพกระพริบหยักเปลือกตาขยับปรากฏนัยน์ตาสีฟ้าครามน้ำทะเลที่น่าหลงใหล

 

          เมธัส บาเลนส์ นพรัตน์เมธากุล ยกมือกุมหัวขมับเพราะกำลังสับสนมึนงงพยายามไล่เรียงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นกับตัวเอง เขากำลังนั่งวาดรูปริมทะเลสาบท่ามกลางความหนาวเหน็บเป็นจิตกรเอกติสแตกไว้ผมยาวรุงรังเพื่อปกปิดตัวเอง แต่กระนั้น พวกนั้นก็ยังหาเขาเจอ

 

          และจากการปะทะกัน เขาหนีรอด แต่ก็โดนทำร้าย เสียเลือด สลบหน้าบ้านใครก็ไม่รู้ แล้วตอนนี้เขาอยู่ที่ไหนกัน

 

          ร่างนุ่มนิ่มบดเบียดเข้าหาความอบอุ่นจนแทบจะเกยขึ้นตัวเขา เมธัสหันไปมองพยายามขยับตัวอย่างลำบากเพราะโดนผ้านวมทับหลายชั้น มือใหญ่เอื้อมมือไปปัดเส้นผมสีดำยาวขลับที่บดบังใบหน้า

 

          เมื่อเส้นผมถูกปัดออก ใบหน้าสวยหวานปรากฏ ดวงหน้าเรียวนั้นมีขนตายาวพริ้มสวย คิ้วโก่งโค้งอย่างเป็นสันสวย จมูกโด่งเชิดรั้นส่อแววดื้อรั้น ริมฝีปากบางสวยสีชมพูน่าจูบ แต่ที่สะดุดตาคือแก้มป่องๆสีชมพูฝาดที่น่าหอมฟอดใหญ่ๆนั้นต่างหากดูอย่างไรก็น่าจะอายุไม่เกิน 20 หลังจากสำรวจใบหน้าจนพอใจเจ้าสายตาไม่รักดีก็เหลือบลงไปเรื่อยๆเพื่อแอบส่องสัดส่วนที่โผล่พ้นออกมาซึ่งมันดูกลมกลึงน่าลูบไล้สัมผัสไปซะหมด

 

          ตึกตึก ตึกตึก

 

          เสียงใจเต้นแรงจนเจ้าของร่างยังแปลกใจ

 

          และเมื่อสำรวจเสร็จ เมธัสก็สงบจิตสงบใจ หลี่ตาจ้องมองอย่างตั้งคำถาม

 

เธอมาอยู่ที่นี่ได้อย่างไรหรือเธอช่วยเขาไว้
 

แถมเป็นคนเอเชียด้วย ซึ่งไม่น่ามาอยู่ในเมืองนี้ ในช่วงฤดูกาลพายุหิมะอย่างนี้

 

และเพราะแรงขยุกขยิกส่งผลให้ปักษารู้สึกตัว ร่างเล็กเด้งผึงขึ้นมาทันที ตาจ้องมองชายแปลกหน้าที่กำลังมองเธออยู่ก่อน ปักษามองนัยน์ตาสีฟ้าครามน้ำทะเลของเขาอย่างอิจฉา

 

มันสวยจัง เธออยากได้แบบนี้บ้าง

 

ตื่นแล้วหรอปักษาเผลอพูดเป็นภาษาไทย แต่กลับแปลกใจยิ่งกว่าเมื่ออีกฝ่ายพยักหน้าเหมือนเข้าใจ

 

คุณ คนไทยหรอปักษายิ้มจับมือชายหนุ่มมาเขย่าอย่างดีใจที่ได้ช่วยคนชาติเดียวกัน

 

แต่หน้าไม่ให้เลยอะ พวกลูกครึ่งแหงปักษาแอบค่อนขอด

 

ดวงตากลมโตมีเสน่ห์ส่องประกายระยิบระยับ รอยยิ้มสดใสเหมือนเป็นแสงสว่างของโลกทั้งใบกำลังแย้มยิ้มมาให้เขา เมธัสกำลังอึ้ง รู้สึกตัวเองโชคดีอย่างประหลาดที่เกิดเรื่องแล้วทำให้เจอหญิงสาวตรงหน้า ตอนหลับว่าน่ารักแล้ว แต่ตอนยิ้มทั้งตาทั้งปากเหมือนกินรีกำลังเล่นน้ำหลอกล่อนายพรานมาจับเพราะมันมีเสน่ห์ สวยงาม น่ารักน่าหลงไหล

 

คุณ คุณ โอเคไหมปักษาจับมือคนตรงหน้าเขย่าอีกครั้งเพื่อเรียกสติเพราะเห็นเหม่อลอยไปนาน

 

โอเค ที่นี่ที่ไหนเมธัสตอบและถามกลับด้วยเสียงนุ่มทุ้มน่าฟัง

 

บ้านเช่าของฉัน ฉันเจอคุณสลบอยู่หน้าบ้าน เลยลากเข้ามาปักษาตอบก่อนจะหัวเราะเล็กน้อยเมื่อนึกถึงตอนก่อนหน้านี้ และเบาใจขึ้นที่เลือกช่วยคนไม่ผิด คนตรงหน้าดูไม่เลวร้ายแถมเป็นคนไทยด้วย แม้จะครึ่งเดียวก็ตาม

 

ขอบคุณที่ช่วย

 

เดี๋ยวไปทำกับข้าวให้ คุณนอนพักไปก่อนนะ ไม่สิต้องหาเสื้อผ้าให้คุณใส่ก่อน

 

ปักษาพูดเมื่อเห็นแผงอกของเขา ดีนะที่บ้านเธอมีแต่ผู้ชาย ภูมิคุ้มกันกับภูมิต้านทานเลยเยอะกว่าปกติ ถ้าเป็นผู้หญิงคนอื่นเผลอๆอาจจะกระโดดปล้ำไปแล้ว

 

ขาว ล่ำ หุ่นยั่วน้ำลายซะขนาดนั้น ถ้าโกนหนวดซักหน่อย อาจจะหล่อสุดๆไปเลยก็ได้

 

เมื่อจับคำพูดของปักษา เมธัสถึงเพิ่งรู้สึกตัวว่าตัวเองไม่ได้ใส่อะไรนอกจากกางเกงในตัวเดียว แถมเจอสายตาของหญิงสาว เมธัสก็รู้สึกเหมือนตัวเองโดนสลับบทแบบแปลกๆอยู่

 

ปักษาเดินไปรื้อตู้เสื้อผ้ารวมถึงกระเป๋าเสื้อผ้าเพื่อค้นชุดที่ชายหนุ่มน่าจะใส่ได้ ก่อนจะยิ้มกว้างเพราะอย่างน้อยก็ได้กางเกงเลมาสองตัว ไม่ต้องห่วงว่าตัวใหญ่แค่ไหนเพราะอย่างไรก็ใส่ได้ แต่เสื้อนี่สิเป็นปัญหา มีแต่ตัวเล็กๆ

 

คุณ มีแต่กางเกงใส่ไปก่อนนะ พรุ่งนี้ฉันจะไปร้านDonate หาเสื้อผ้าให้

 

 ร้านDonate ก็ตามชื่อ เป็นร้านที่ให้คนอื่นมาบริจาคเสื้อผ้าและของอื่นๆที่ไม่ใช้แล้ว แล้วเราไปซื้อต่อในราคาของชิ้นละไม่ต่ำหว่า 1 เหรียญ และจากที่ไปสำรวจมาเมื่อวาน เสื้อผ้าอยู่ในระดับที่ใช้ได้แถมไซส์ใหญ่ด้วย

 

คุณนอนไปก่อนนะอย่าเพิ่งลุก ไปทำข้าวแปบปักษาว่าแล้วเดินไปทางห้องครัวทันที

 

ด้านชายหนุ่ม รู้สึกเหมือนตัวเองเป็นเด็กอ่อนด้อยประสบการณ์ แค่จะหาโอกาสถามชื่อยังทำไม่ได้ ส่วนหญิงสาวก็พูดรัวโดยไม่ถามชื่อเขาเลยสักนิด ทำให้ไม่มีโอกาสถามกลับซักที

 

เมธัสเดินไปหยิบกางเกงเลมาสวมใส่ ตอนยืนขึ้นรู้สึกเจ็บแปลบบริเวณแผลแต่ไม่มากเท่าความรู้สึกสนใจว่าหญิงสาวน่ารักที่สามารถจับเขาถอดเสื้อผ้าได้ เมธัสเดินไปกองเสื้อผ้าที่อยู่กลางบ้านล้วงหากระเป๋าสตางค์และโทรศัพท์มือถือ โชคดีที่มันยังใช้ได้อยู่ เหลือบมองหญิงสาวที่ง่วนอยู่ในครัว จึงกดโทรศัพท์โทรออกหาใครบางคน น้ำเสียงทุ้มน่าฟังเปลี่ยนเป็นดุดันน่ากลัว

 

ฉันเอง อลัน

 

“……..”

 

ปลอดภัยดี

 

“…….”

 

ตอนนี้ ยังไม่ต้องรู้ว่าอยู่ที่ไหน

 

“…………”

 

ทำตามที่ฉันบอกก็พอ

 

“………………..”

 

 

หมดเวลาพักเมื่อไหร่ ฉันไปเอาคืนมันถึงที่แน่





............................................................................................................................................................มาต่อแล้วค่า....

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

35 ความคิดเห็น

  1. #14 koko (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 11 มีนาคม 2558 / 10:20
    น่าร้ากกกกก

    มาอัพไวๆนะค่ะ
    #14
    0
  2. #11 bee (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2558 / 18:06
    น่ารักน่าเอ็นดู มาเร็วๆนะคะ รออ่าน
    #11
    0
  3. #10 ชัญญานุช บุตรแก้ว (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2558 / 16:36
    นางหื่นนนนน-_-||
    #10
    0
  4. #6 พวกว่างจัด (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2558 / 17:09
    เรื่องนี้น่ารักอ่ะ มาต่อเร็วๆนะ
    #6
    0