ในรอยเสน่หา

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 503,867 Views

  • 983 Comments

  • 6,429 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    3,563

    Overall
    503,867

ตอนที่ 29 : บทที่ 18 (100%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 28541
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1073 ครั้ง
    5 เม.ย. 62


บทที่ 18 (100%)


บ้านตึกฉาบปูนชั้นเดียวทว่ากว้างและใหญ่ตั้งอยู่ภายในรั้วก่ออิฐสูงระดับหน้าอกของปานไพลิน หญิงสาวเดินเคียงไปกับเขมชาติผ่านประตูของรั้วที่เปิดทั้งสองด้านไปตามทางปูแผ่นหินขนาดใหญ่ไม่เรียบนักอย่างมีศิลปะ ปานไพลินมองรอบบริเวณอย่างชื่นชมต้นไม้ใหญ่น้อยมากมายให้ความร่มรื่น ตัวบ้านทาสีเหลืองขมิ้นตัดขอบหน้าต่างด้วยสีน้ำตาลเข้ม

เลยหน้าประตูทางเข้าบ้านไปไม่มากมีรถจี๊ปเชอโรกีสีดำจอดคู่อยู่กับรถโฟล์คสวาเกน เป็นรถเต่าสีชมพูกระจกหลังโค้ง หากจำไม่ผิดมันคือรถเต่าปี 1966 ซึ่งเป็นรถในฝันของปานไพลินทำให้มองจนเหลียวหลัง

เขมชาติหันมาบอกปานไพลินก่อนจะจับมือบางมากุมอย่างถือวิสาสะ

รถลูกสาวเจ้าของบ้านน่ะ เธอชอบพวกรถคลาสสิก

ปานไพลินไม่ได้สนใจคำตอบ แต่กลับบิดมือออกจากการจับกุมแล้วบอกชายหนุ่มด้วยน้ำเสียงไม่พอใจ

การที่ฉันไม่พูดถึงเรื่องเมื่อคืน ไม่ได้แปลว่าฉันอนุญาตหรือยินยอมให้คุณทำอะไรกับฉันก็ได้ อย่าให้ฉันหมดความอดทนไม่อย่างนั้นเราได้เห็นดีกันแน่

โอเคเขมชาติรับแค่นั้นแต่ยิ้มกว้างให้หญิงสาวที่หยุดเดินไม่ยอมตามเข้าไปในบ้าน

อ้าว! คุณเขม

ภาษาไทยชัดถ้อยชัดคำเรียกสายตาของปานไพลินให้หันไปมอง แล้วหญิงสาวก็ต้องฉงนจนคิ้วขมวด ผู้หญิงวัยน่าจะต้นสี่สิบสวยและสง่าดูคุ้นหน้าคุ้นตา ที่สำคัญเป็นคนไทยร้อยเปอร์เซ็นต์

สวัสดีครับพี่สา

ปานไพลินมือไม้อ่อนทันที ไม่ใช่อ่อนแบบไทยที่เจอผู้ใหญ่จะรีบยกมือไหว้ แต่อ่อนเพราะเพิ่งจำได้

อาจารย์วันวิสา...ปานไพลินพึมพำชื่อของคนตรงหน้าที่ยิ้มกว้างมองตอบกลับมา

ว่าไงจ๊ะหนูลิน

ไม่ว่ายังไงคะ!” ปานไพลินตอบแทบไม่ทัน และรีบยกมือไหว้อดีตอาจารย์ของตนเองด้วยอาการยังมึนงง

เข้าบ้านกันก่อนเถอะวันวิสายิ้มละไมบอกทั้งเพื่อนและอดีตลูกศิษย์

คุณวินอยู่ในสตูดิโอกับศลี เขมเข้าไปหาสิจ๊ะ หนูลินอยู่กับอาจารย์ก่อนคิดถึงอยากคุยด้วยวันวิสาบอกสองหนุ่มสาวเมื่อพากันเข้ามานั่งในห้องรับแขกของบ้านจนดื่มน้ำไปคนละอึก

เขมชาติเอ่ยขอตัวและเดินหายไปยังทางสู่ด้านหลังของบ้าน วันวิสาจึงขยับมานั่งโซฟาตัวยาวเดียวกับปานไพลิน

ไม่เจอกันนานมาก หนูลินเป็นอย่างไรบ้าง

ลินสบายดีค่ะ ลินมาพม่าเพราะทำงานให้กับคุณเขม เขามาซื้อภาพเก่าให้ลูกค้าเลยต้องให้ลินมาช่วยดูว่าพอซ่อมได้ไหม

คำตอบคล้ายออกตัวของปานไพลินทำให้วันวิสาพยักหน้าว่าเข้าใจ สาวใหญ่เหลือบตามองไปยังทางที่เขมชาติหายไปนิดหนึ่ง จากคำรับสารภาพของเขมชาติและท่าทางกับสีหน้าของปานไพลิน ดูทีแล้วเรื่องน่าจะไม่ง่าย

ปานไพลินเริ่มไม่แน่ใจว่าเรื่องราวทั้งหมดที่เกิดขึ้นนี้คือความบังเอิญ เขมชาติรู้ว่าเธอเรียนที่ไหนและเขายังเป็นเพื่อนกับอาจารย์วันวิสา แค่เอ่ยบอกเธอสักคำว่าภรรยาของอูจ่อวินคืออดีตอาจารย์ของเธอไม่น่าลำบากอะไร หรือเขาแค่ต้องการเซอร์ไพรส์ หากเป็นแบบนั้นเขาก็ทำสำเร็จ นอกจากวิชาความรู้ที่อาจารย์วันวิสาสอน อาจารย์ยังมีบุญคุณกับเธอมาก การประกวดการ์ตูนหน้าพระลานเมื่อครั้งเรียนปีหนึ่งนั้น ก็อาจารย์วันวิสานี่แหละช่วยผลักดัน ส่งเสริม จากครั้งนั้นทุกคนต่างรู้จักเธอในฐานะเด็กปีหนึ่งที่คว้ารางวัลรองชนะเลิศ ยังมีอีกหลายงานที่อาจารย์วันวิสาดูแลและผลักดันจนเธอมีผลงานติดบอร์ดทุกปี

อยู่เมืองไทยไม่เคยเจอกันนับตั้งแต่หนูลินสำเร็จการศึกษา กลับต้องมาเจอกันไกลบ้าน หนูลินเป็นอย่างไรบ้าง ได้ข่าวว่าแต่งงานแล้ว

ปานไพลินยิ้มไม่เต็มหน้านักให้ผู้มากวัย ครั้นจะพูดอะไรมากก็ไม่แน่ใจว่าวันวิสากับเขมชาติสนิทกันปานใด

แต่งงานแล้วและเป็นอดีตไปแล้วด้วยค่ะ ตอนนี้ลินกลายเป็นแม่เลี้ยงเดี่ยว  ลูกชายชื่อปรมัตถ์อายุเพิ่งเต็มสามขวบค่ะ

อ้าว! ขอโทษจริงๆ ที่ถาม อาจารย์ทำให้หนูลินคิดมากหรือเปล่า

เปล่าค่ะ ลินไม่ได้คิดมาก ไม่ทราบว่า...อาจารย์รู้ข่าวของลินจากใครเหรอคะ

คุณเขมจ้ะ

ความรู้สึกของปานไพลินไม่ต่างจากถูกใครสักคนเอาน้ำเย็นจัดมาราดหัวแล้วตามด้วยน้ำร้อนอีกถังใหญ่ หญิงสาวทำหน้าหวานอมขมกลืนโดยไม่รู้ตัว หวังว่าเขมชาติจะไม่บอกว่าเขานั่นแหละคืออดีตสามีของเธอ

วันวิสาไม่ถามอะไรเพิ่มแต่ชวนย้อนอดีตด้วยการพูดถึงสมัยปานไพลินเข้าไปเรียนปีหนึ่ง ซึ่งปานไพลินจัดอยู่ในกลุ่มเด็กเนิร์ด นอกจากหน้าตาดียังเข้าเรียนมหาวิทยาลัยในวัยไม่ถึงเกณฑ์และเก่งคว้ารางวัลทุกการประกวด เพื่อนชายหลายคนจึงมีท่าทีอยากเสี่ยงเข้าไปผูกมิตร แต่ริ้วรอยบางอย่างบนสีหน้ากับกิริยาถือตัวเป็นเหมือนกำแพงกั้นขวางจนคนอยากเสี่ยงต้องลาทัพ

ตลอดเวลาปานไพลินหัวเราะร่วมกับวันวิสา สมัยเรียนเธอเองก็ไม่รู้ตัวว่าเป็นแบบนั้น รู้แค่ต้องตั้งใจเรียนและเพื่อนคนเดียวที่สนิทก็ต่างมหาวิทยาลัยคือกฤติกา มีเพื่อนน้อยแต่เป็นเพื่อนรักดีกว่ามีเพื่อนมากแต่วางใจไม่ได้ คือคำสอนที่เธอจำมาจากมารดาบุญธรรม และตลอดเวลาที่ยังเป็นเพียงนักศึกษา เธอไม่เคยเปิดโอกาสให้ใครก็เพราะหลงรักอาจารย์ต่างคณะที่มาสอนพิเศษ เพียงพบหน้าก็ถูกชะตาแม้ไม่ได้พูดจาด้วย จนเพื่อนสนิทอย่างกฤติยาจับได้และล้อเลียนบ่อยว่า ‘Love at first sight’

เธอยอมรับว่าเป็นแบบนั้น แต่ไม่เคยคิดว่ารักแรกพบจะพาไปจนสุดฝั่งฝัน เพราะความรักในความรู้สึกของเธอมันต้องมาจากความคุ้นเคยและถูกอัธยาศัย แล้วบ่มเพาะจนกลายเป็นความผูกพันในระดับหนึ่งทำให้อยากร่วมชีวิต อยากดูแลกันและกันตลอดไป แต่สุดท้ายทุกตรรกะของเธอก็แตกสานซ่านเซ็นไปตามความทะเยอทะยานในวันที่คุณหญิงพิกุลแก้วถามความสมัครใจ ยินดีมาเป็นลูกสะใภ้ของแม่ไหม ยินดีแต่งงานกับพี่เขมไหม เธอยินดีแต่เขมชาติไม่ยินดี ชีวิตคู่จึงถึงกาลอวสานในเวลาแค่หกเดือน ยกเว้นน้ำหนักของความรักที่เธอมีให้เขายังคงอยู่ หนักจนนิรันดรยังน้อยกว่า

ปานไพลินรู้เรื่องราวความเป็นมาเป็นไปของวันวิสาเพียงคร่าวๆ ว่าเหตุใดจึงย้ายมาอยู่มัณฑะเลย์ วันวิสาเดินทางมาเที่ยวเมื่อหลายปีก่อนและได้เจอกับพ่อหม้ายลูกติดชื่ออูจ่อวิน เขามีลูกสาวที่เกิดจากภรรยาผู้ล่วงลับอยู่คนเดียวชื่ออินศลี อินศลีเข้ากันได้ดีกับวันวิสาและเป็นแม่สื่อให้พ่อ หลังจากนั้นร่วมปีวันวิสาจึงตัดสินใจแต่งงานกับอูจ่อวิน วันวิสาเล่าว่าระหว่างตัวเองกับอูจ่อวินไม่ใช่ความรักหวือหวาแบบหนุ่มสาว มันคือความเข้าอกเข้าใจและอยากร่วมชีวิตที่เหลือด้วยกัน

 

หลังจากพูดคุยกันนานร่วมชั่วโมง ปานไพลินจึงเดินตามเจ้าของบ้านที่เอ่ยชวนไปยังสตูดิโอด้านหลัง เมื่อก้าวเท้าเข้าไปด้านในสิ่งแรกที่สะดุดตาสะดุดใจปานไพลินคือสาวสวยที่กำลังหัวเราะเสียงใสอยู่กับเขมชาติ

หนูลินจ๊ะ นี่สามีของอาจารย์และนี่อินศลีลูกสาวของเราจ้ะ

ปานไพลินไม่รู้จะทำความเคารพเช่นไร สองเจ้าของบ้านยิ้มกว้างแต่ไม่ยักยื่นมือมาให้ เธอจึงยกมือไหว้ทั้งผู้เป็นพ่อและลูกสาวที่เดาว่าอายุมากกว่าเธอหลายปี สองพ่อลูกรับไหว้แล้วยิ้มกว้างโดยเฉพาะอินศลีที่เดินเข้ามาหา

พวกเรานับถือศาสนาพุธ ไปลามาไหวเหมือนคนไทยนั่นแหละค่ะ

พูดเหมือนรู้ว่าเธอคิดอะไร และภาษาอังกฤษของอินศลีก็ดีมากทีเดียว ปานไพลินยิ้มให้สาวสวยที่สวยชวนมองซ้ำไม่เบื่อ

ดิฉันแค่ไม่แน่ใจเลยลังเลไม่กล้าไหว้ ครั้งก่อนได้รู้จักคุณหม่องส่วยอัตถ์เขายื่นมือให้จับน่ะค่ะ เพิ่งรู้ว่าคนเมียนมาก็มีวัฒนธรรมไม่ต่างจากไทย

หม่องส่วยอัตถ์นับถือศาสนาพุธ ที่มัณฑะเลย์ส่วนใหญ่นับถือศาสนาพุธกันทั้งนั้น แต่หนูลินดูเป็นคนรุ่นใหม่มั้ง คุณอัตถ์เขาเลยยื่นมือให้จับ

อูจ่อวินเอ่ยขึ้นบ้าง เขาดูเป็นผู้ใหญ่ใจดียิ้มแย้มแจ่มใสพอกับลูกสาว ปานไพลินตวัดตาไปมองหน้าเขมชาตินิดหนึ่ง ฝ่ายนั้นอมยิ้มเดินเข้ามาแต่เลยจากที่เธอยืนไปหาอูจ่อวิน

ได้ยินชื่อคุณลินมานานได้เจอตัวจริงเสียที มานี่สิ! ช่วยดูสองภาพนี้ให้หน่อย ใจจะตรงกับคุณเขมไหม

อูจ่อวินเอ่ยอีกครั้ง ปานไพลินไม่มีทางเลี่ยงจึงเดินไปยังภาพเขียนที่วางเทียบเคียงกันบนโต๊ะตัวใหญ่ รอบห้องเต็มไปด้วยขาตั้งภาพที่ยังเขียนค้างไว้และที่เขียนเสร็จแล้วแขวนเต็มผนังของสตูดิโอ

ภาพด้านขวามือสีสันสะดุดตา วันวิสาอธิบายว่าที่เห็นนั่นคือยอดเจดีย์ชเวดากอง ส่วนอีกภาพปานไพลินรู้จักดี มันคือแนวกำแพงพระราชวังมัณฑะเลย์ หญิงสาวเลือกไม่ถูกเพราะสวยไปคนละแบบ เลยชี้นิ้วไปยังภาพที่ถูกใจกว่าชื่อ Shwedagon Pagoda night ซึ่งภาพบรรยายตัวของมันเองได้ดี วิถีชีวิตของชาวเมียนมากับมหาเจย์ดีย์คู่บ้านคู่เมือง

ใจตรงกันเลย

เสียงกระซิบดังมาจากคนที่ขยับมายืนข้างกาย ปานไพลินไม่ตอบอะไรกลับและขยับออกห่างเมื่ออินศลีปรี่เข้ามาเกาะแขนชายหนุ่ม

เห็นไหมศลีบอกแล้วว่าภาพนี้แหละ ต้องให้คุณลินยืนยันถึงเชื่อใช่ไหมล่ะ

และหลังจากนั้นปานไพลินก็หูอื้อตาลาย เสียงหวานใสของอินศลีเจรจาพาทีอย่างสนิทสนมกับเขมชาติ สนิทสนมชนิดฝ่ายหญิงกอดแขนของเขาไว้ตลอดเวลา และ คุณเขมคะ คุณเขมขา ตลอดเวลาเช่นกัน

แบบนี้หรือเปล่าเขาถึงชอบมาเมียนมา เอาเรื่องภาพมาอ้างที่แท้ก็มีซัมติงอยู่ที่นี่ ตื่นแต่เช้าก็เพราะอยากมาที่นี่เร็วๆ งั้นอยากทำอะไรก็ทำไปไม่เห็นจะง้อ ปานไพลินจึงเดินหนีไปหาวันวิสาที่ชี้ชวนให้ชมภาพเขียนต่างๆ

ลินว่าจะหาซื้อภาพไปฝากคุณอัตถ์ เยอะและสวยไปหมดแบบนี้เลือกไม่ถูกเลยค่ะ

จะซื้อทำไม หนูลินมีฝีมือเขียนเองเลยสิจ๊ะ อีกอย่างภาพเมืองพม่าไม่ว่ามุมไหนคุณอัตถ์เขาคุ้นจนชินตาไม่ประทับใจอะไรแล้วล่ะ หนูลินเขียนภาพสำคัญในไทยของเราให้เขาสิ สีและผ้าใบอาจารย์ก็มีพร้อมไม่ต้องเสียเงิน

ปานไพลินคิดตามก็เห็นจริง ผ้าทอผืนนั้นสูงค่า การเขียนภาพเองกับมือน่าจะสมน้ำสมเนื้อกว่า แม้เธอไม่ใช่ศิลปินที่มีชื่อเสียงแต่การลงมือด้วยใจมีค่ายิ่งใหญ่กว่าการใช้เงินซื้อ หวังว่าหม่องส่วยอัตถ์จะคิดเห็นไปในทางเดียวกับเธอ

ตกลงค่ะ งั้นลินคงต้องรบกวนอาจารย์

ไม่รบกวนเลยจ้ะ อาจารย์มีห้องพักแขกอยู่ทางขวามือติดกับสวนผักร่มรื่นเชียวละ หนูลินพักที่นั่นได้ตามสบายเพื่อเขียนภาพให้เสร็จ ดีไหมคะคุณเขม

ดีมากเลยครับ เขมชาติตอบรับทันทีที่วันวิสาหันไปถาม

คงเตรียมการไว้ล่วงหน้าแล้วสิ ให้เราอยู่ที่นี่ส่วนตัวเขาก็กลับไปอยู่โรงแรม อยากทำอะไรก็ไม่มีเราคอยขวางหูขวางตา เขาตอบรับคำบอกของวันวิสาและเลิกสนใจเธอทันที ปานไพลินรู้สึกเหมือนอุณหภูมิในใจพุ่งสูงขึ้นกับเสียงพูดคุยกลั้วหัวเราะของเขมชาติกับอินศลี ยังโชคดีที่วันวิสาชวนไปดูห้องพักทำให้เอ่ยปากขอปลีกตัวกับอูจ่อวิน

เขมชาติมองตามหลังปานไพลิน อมยิ้มกับค้อนเล็กๆ ที่เธอส่งให้ก่อนจะเดินจากไป ค้อนขวับนั้นเล็กน้อยแต่กลับยิ่งใหญ่ในใจของเขา...ไม่รู้สึกอะไรจะค้อนกันทำไม

 

ขอบคุณทุกคอมเมนท์มากๆค่ะ

ปล. (บ่น) เวียดนามอากาศแปรปรวนเดี๋ยวแดดเดี๋ยวฝน ไรท์ไม่ชินกับชีวิตในเมืองสักที ตอนนี้จะป่วยซะให้ได้ แต่จะพยายามเขียนมาอัพทุกวันนะคะ ขอบคุณมากๆค่ะที่ยังไม่ทิ้งกัน


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.073K ครั้ง

31 ความคิดเห็น

  1. #913 ninja (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 21 เมษายน 2562 / 13:17

    เราก้อว่าเขมวนไปหน่อยนะแล้วก้อเจ้าแผนการมากไปนิด เหมือนไม่ได้ทำเพื่อพิสูจณ์นะ แต่เหมือนต้อนให้ลินจนมุมมากกว่า แล้วก้อนะ พูดครั้งเดียวใครจะไปเชื่อ เพราะตอนอยู่ด้วยกันลินบอกรักทุกวันเขมก้อยืนยันกลับว่ารักวดีไม่รักลินตลอดเวลา180วันที่อยู่ด้วยกัน ใช่ปะ แต่พอจะบออกรักและยืนยัยกับลินว่ารักนะตะเอง กลับบอกแค่ครั้งเดียวแล้วจะให้ลินเชื่อ ลงทุนน้อยไปหน่อยไม๊ อีกอย่างลดแผนการลงบ้างเอาความจริงใจเข้าสู้จะสวยกว่าปะ อันนี้วิจารณ์นิยาย และเรายังยืนยันว่าพลอตยังใช้ได้นะ และอันนี้ส่วนตัวขอให้รักษาสุขภาพด้วยนะค้าาาาาาาาาา(เรามาอ่านหลังจากไรท์อัพหลายวัน คิดว่าคงจะหายสบายดีแล้ว แต่ก้อขอให้รักษาสุขภาพด้วย เป็นห่วงค่ะ)

    #913
    0
  2. #904 Airika_Catcha (@Airika_Catcha) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 20 เมษายน 2562 / 00:54
    ปานไพลินจะเอาไงแน่เนี่ย
    #904
    0
  3. #583 Naiyana1612 (@Naiyana1612) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 7 เมษายน 2562 / 12:24

    มีอีบุ๊คมั้ยอยากได้

    #583
    0
  4. #578 peung146 (@peung146) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 6 เมษายน 2562 / 23:40
    รอรอค่เ
    #578
    0
  5. #576 Celion Ray (@5336082) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 6 เมษายน 2562 / 20:36
    พยายามอ่านมาเรื่อยๆ แต่ก็นะ ทำใจอ่านต่อไม่ได้ ขอบอกตรงๆนะคะ พล็อตตลาดมากเลยค่ะ คือไรท์วางพล็อตให้พระเอกเหมือนจะรู้ว่าตัวเองผิดแล้วนะ อยากง้อนางเอกแล้ว อยากเป็นผืนดินให้นางเอกเหยียบย่ำแล้วงี้ แต่การกระทำมันไม่สัมพันธ์กับคำพูด สิ่งที่พระเอกทำคือสิ่งที่พระเอกเรื่องอื่นๆเค้าทำกันค่ะ มีความกดขี่นางเอก ถึงแม้จะไม่ใช่ทางคำพูด แต่การกระทำมันคือใช่ค่ะ ไม่ว่าจะทำอะไรก็จะพยายามทำให้นางเอกเต้นบนฝ่ามือตัวเอง ไม่ได้พูดบังคับให้นางเอกต้องทำ แต่การกระทำเหมือนเป็นการบังคับกลายๆ แบบนี้เราไม่ได้เรียกว่าพยายามง้อนะ เอาง่ายๆคือ พล็อตตลาดค่ะ คงไม่อ่านแล้ว ผิดหวังมากคิดว่าเรื่องนี้จะฉีกแนวออกไป เพราะแลดูปูเรื่องมาดี แต่ก็มาตกม้าตาย
    #576
    1
    • #576-1 honey_51 (@namphung2548) (จากตอนที่ 29)
      7 เมษายน 2562 / 09:51
      เเต่ไรท์เขาก็เเต่งดีเเล้วนะคะมองเห็นถึงภาพอันเเท้จริง ที่พูดถึงเพื่อนบ้านประเทศของเราอย่างน้อยก็ต้องทำใจบ้างสำหรับบ้างเรื่อง #คิดในเเง่บวกเข้าไว้ค่ะ จะได้ไม่เครียด
      #576-1
  6. #572 PainoYong (@PainoYong) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 6 เมษายน 2562 / 17:38
    สนุกมากๆค่ะอย่าให้รอนานนะค่ะต่อให้เร็วๆด้วยนะ
    #572
    0
  7. #569 Ppsirich (@Ppsirich) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 6 เมษายน 2562 / 14:40
    ลำไย พระเอก​ นางเอก​เล่นตัววนไปค่ะ​555555
    #569
    0
  8. #567 NitSi (@NitSi) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 6 เมษายน 2562 / 12:02
    ขอบคุณที่ไม่ทิ้งคนอ่านค้ะ
    #567
    0
  9. #566 peung146 (@peung146) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 6 เมษายน 2562 / 11:33
    คอยอยู่น่ะค่ะไรท์
    #566
    0
  10. #565 sarha (@puresara) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 6 เมษายน 2562 / 11:13
    เป็นการง้อที่อ้อมไปสุดขอบ นางเอกเป็นคนตรงขนาดนี้ พระเอกยังไม่รู้อีก การพูดตรงๆและความจริงใจ ไม่หลอกพาไปมาจะดีกว่ามากเลย

    อินไปหน่อย #อยู่ฝ่ายนางเอกเต็มๆ
    #565
    0
  11. #564 DancingStorm (@dancingstorm) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 6 เมษายน 2562 / 08:58
    นางเอกมโนไปไกลถึงดาวอังคารแล้วววว
    #564
    0
  12. #563 Jill_rrd (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 6 เมษายน 2562 / 08:10

    ยังเชียร์อาจารย์เขมเหมือนเดิมค่ะ555

    จากทีม..ไม่กินมาม่า

    #563
    0
  13. #560 PuiPui--r (@PuiPui--r) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 5 เมษายน 2562 / 23:33
    เป็นวิธีง้อที่แย่ที่สุด ลินก็ตัดใจให้มันจบๆเถอะอย่าไปเต้นตามมันนักเลย น้องไรต์คะขอร้องเทม้านนนนน..
    #560
    1
  14. #559 Thittayaiem (@Chariyaiem) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 5 เมษายน 2562 / 22:53
    รักษาสุขภาพด้วยนะคะ ช่วงนี้เห็นว่าหมอกควันเยอะมากที่เวียดนาม
    #559
    0
  15. #558 Aimmy_ka (@Aimmy_ka) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 5 เมษายน 2562 / 22:22
    ตกลงว่ามาง้อ​หรือ​ แล้วให้สาวอื่นถึงเนื้อถึงตัวนี่คือแผน??
    #558
    0
  16. #557 Amy_aim (@Amy_aim) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 5 เมษายน 2562 / 21:16
    รออออ ไป อีกกกกกก
    #557
    0
  17. #556 NungningJunart (@NungningJunart) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 5 เมษายน 2562 / 20:31
    อ่านแล้วหน่วงเครียดทุกตอนเลย​ เกลียดผู้ชายแบบนี้มากกกก​ ไม่มีความชัดเจนไม่แมนเลว​ ไม่ไหว​ ยอม
    #556
    0
  18. #555 fsn (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 5 เมษายน 2562 / 18:25

    พ่ออำแม่งอนกันไป ว่าแต่ตาหนูจะเป็นไงบ้างนะ คิดถึง

    #555
    0
  19. #554 gene_pa (@pathaimas-p) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 5 เมษายน 2562 / 17:37
    ลินนนน ใจแข็งหน่อยสิ
    #554
    0
  20. #553 Banna (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 5 เมษายน 2562 / 17:37

    ปล.ไม่ทิ้งกันแน่นอนค่ะ

    #553
    0
  21. #552 แสงสุรย (@0612549913) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 5 เมษายน 2562 / 16:53
    อยาดให้มีผช.มาสนใจลินเอาให้แบบชนกับเขมชาติได้อย่างสูสี ลินต้องเมินเขมชาติเยอะๆดัดนิสัยมากไป เอาให้เสียใจที่ไม่น่าหย่าเลย
    #552
    0
  22. #551 kung2914 (@kung2914) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 5 เมษายน 2562 / 16:51
    ลิน หาผู้ใหม่​

    เดินหน้าจ้า​ fc.​ลิน
    #551
    0
  23. #549 Ilmeeniiii (@5902400026) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 5 เมษายน 2562 / 16:43

    ลินหาผัวใหม่เถอะ

    #549
    0
  24. #548 Papa24579 (@Papa24579) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 5 เมษายน 2562 / 16:21
    คิดดีแล้วเหรอ คุณเขม. ทำอย่างนี้ช่องว่างคงเติมไม่เต็มง่ายๆแระ.
    #548
    0
  25. #547 coonX3 (@coonX3) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 5 เมษายน 2562 / 15:37
    เขมยังได้บทเรียนน้อยไปนะ ลินตัดใจให้ได้เถอะ
    #547
    0