ในรอยเสน่หา

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 497,353 Views

  • 979 Comments

  • 6,613 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    24,408

    Overall
    497,353

ตอนที่ 22 : บทที่ 14 (100%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 34198
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1025 ครั้ง
    26 มี.ค. 62


บทที่ 14 (100%)


เหมือนเมื่อครู่ตัวเธออุ่นคล้ายถูกโอบกอดด้วยอ้อมแขนอันเคยคุ้น พอตื่นเต็มตากลับพบว่านอนอยู่คนเดียวบนเตียง เป็นไปไม่ได้ที่เขมชาติจะฉวยโอกาสกอดตอนเธอหลับ ไม่มีเหตุผลอะไรเลยให้เขาทำ ความรู้สึกก็คือความคิด คิดไปเองไม่ต่างจากเมื่อสี่ปีก่อน ยกเว้นเสียงร้องไห้เมื่อคืน มันไม่ใช่แค่ความรู้สึก เสียงและกลิ่นหอมนั้นคือเรื่องจริง

ปานไพลินขยับลุกขึ้นนั่ง แสงสว่างนอกหน้าต่างบอกให้รู้ว่าฟ้าสางมาพักใหญ่แล้ว เขมชาติอาจอยู่กับหม่องส่วยอัตถ์ คงดื่มกาแฟและอาจกำลังฟังฝ่ายนั้นตำหนิเธอ ช่างเถอะ! เธอกับหม่องส่วยอัตถ์แค่คนแปลกหน้าผ่านมาให้จำ อย่างไรวันนี้เธอจะกลับมัณฑะเลย์ให้ได้ ต้องซื้อซิมการ์ดเพื่อโทร.หาลูก ลูกที่เติมเต็มหัวใจให้แม่คนนี้ฮึดสู้ได้ทุกเรื่อง

เมื่ออาบน้ำแต่งตัวกลับมาอยู่ในชุดเดิม ปานไพลินจึงเดินออกไปยังโถงหน้าของบ้าน ไม่มีใครเลยแม้จะสว่างแต่กลับเงียบไม่ต่างจากเมื่อคืน

มิงกะลาบา

มิงกะลาบาอีกแล้ว ปานไพลินเหลียวไปมองด้านหลัง แล้วก็ต้องเปิดยิ้มกว้างอย่างอัตโนมัติให้เมี้ยะมยี ที่เช้านี้ทาแป้งทาทานาคาจนใบหน้าออกสีเหลืองอ่อนและยังแต้มเป็นวงตรงสองข้างแก้มอีกด้วย

มิงกะลาบา ปานไพลินทักกลับเพราะพูดได้แค่นั้น จะเสิร์ชหาคำศัพท์อะไรก็ไม่ได้เพราะมือถือง่อยกิน

เมี้ยะมยียิ้มแป้นก่อนจะพูดด้วยเสียงรัวเร็ว ดีเนยามาแล้วต่อด้วยการจกมือใส่ปากพลางว่า ไบซ้าเดะ ไบซ้าเดะ

อ้อ! คงหมายถึงให้เราไปกินข้าว ปานไพลินเดินตามเมี้ยะมยีที่หันมาพูดคำเดิมเป็นระยะ อยากถามเมี้ยะมยีว่าเห็นเขมชาติกับหม่องส่วยอัตถ์ไหม แต่เดาว่าคงรอกินข้าวแล้วใช้ให้เมี้ยะมยีมาตามเธอ

แต่พอเดินไปจนสุดด้านในซึ่งเป็นห้องครัวที่รวมโต๊ะกินข้าวไว้พร้อม ก็เห็นเพียงเขมชาติกับสาวใหญ่รุ่นราวคราวเดียวกับวรรณา ไร้เงาของหม่องส่วยอัตถ์

ปานไพลินกวาดตาโดยรอบ เมื่อเขมชาติเห็นอย่างนั้นจึงบอกหญิงสาว

อัตถ์มีธุระด่วนบินกลับย่างกุ้งไปแล้ว กินข้าวก่อนเถอะวันนี้ผมจะพาคุณไปดูวัดที่อัตถ์ว่าแทน

คุณเคยไปเหรอคะ ไกลจากที่นี่มากไหม

ไม่ไกลเท่าไหร่แต่เดินไม่ไหวหรอก ไม่ต้องห่วงนะผมขอยืมมอเตอร์ไซค์เมี้ยะมยีไว้แล้ว

ปานไพลินเพียงพยักหน้าไม่กล้ามองสบตากับชายหนุ่ม ไม่กล้าถามถึงหม่องส่วยอัตถ์ทั้งที่ตั้งใจไว้จะถามหม่องส่วยอัตถ์ว่าเขาใช้สิทธิ์อะไรถึงพาเธอกับเขมชาติมาที่นี่ ที่ไม่ถามออกไปและไม่กล้ามองสบตาเขมชาติเพราะอยู่ๆ เธอก็รู้สึกแย่ รู้สึกไร้ค่า รู้สึกเหมือนตัวเองไม่ได้สำคัญอะไรจนเจ้าของบ้านไม่ใส่ใจจะกล่าวคำลา

ปานไพลินรับจานข้าวมาจากหญิงวัยกลางคนซึ่งเธอเดาว่าน่าจะเป็นแม่ครัว เพราะรูปร่างท้วมจนอวบ ใบหน้ายิ้มแย้มพอกับเมี่ยะมยี หญิงสาวมองกับข้าวเต็มโต๊ะทั้งใส่ถ้วยใส่จานอย่างละนิดละหน่อย แต่รวมแล้วมากสำหรับสองคน

คนที่จับตาดูเธออยู่เหมือนรู้ว่าเธอคิดอะไร จึงเอ่ยขึ้น คนที่นี่เขากินอาหารหลายจาน หมายถึงกับข้าวน่ะ อาจดูมากแต่เขาทำอย่างละน้อยทั้งเปรี้ยวหวานมันเค็มครบทุกรส ลองกินยำใบมะขามอ่อนหน่อยไหม ไม่เปรี้ยวมากหรอก อร่อยดี

เขมชาติจบคำพร้อมกับตักยำในจานวางลงบนช้อนให้หญิงสาว ปานไพลินเอ่ยขอบคุณเบาๆ หลังจากนั้นจึงตักเองกินเองไม่เปิดโอกาสให้เขมชาติเอาใจ จนอิ่มเมี้ยะมยีจึงเอาน้ำมะตูมใส่น้ำแข็งมาให้สองหนุ่มสาวดื่ม

ท่าทางดูหงอยเหงาของปานไพลินทำให้เขมชาติไม่สบายใจเลย เขาไม่รู้ว่าเธอรู้ไหมว่าถูกเขากอดแทนหมอนข้างทั้งคืน อาการแบบนี้เขาเคยเจอเมื่อครั้งอยู่ด้วยกัน เธอจะไม่พูดแล้วจมอยู่กับความคิดของตัวเองก็ตอนที่เขาไม่สนใจไม่คุยด้วย แต่นั่นคืออดีต ปัจจุบันเขาไม่ใช่คนสำคัญจนทำให้เธอน้อยใจ

คิดถึงลูกใช่ไหม

เหมือนโยนหินถามทาง คนฟังไม่รู้จะตอบอะไรจึงพยักหน้ารับ

ใช้โทรศัพท์ของผมไทม์ไลน์หาข้าวโอ๊ตได้นะ ผมใช้ทราเวลซิม ซื้อตั้งแต่ตอนอยู่เมืองไทย แต่คงต้องออกไปคุยข้างนอกสัญญาณเน็ตจะดีกว่า

อารามดีใจปานไพลินจึงมองสบตาของเขมชาติ ขอบคุณมากค่ะ งั้นฉันขอตัวออกไปข้างนอกเลยได้ไหมคะ

ได้สิเขมชาติละสายตาจากใบหน้าที่ดีขึ้นทันตาของปานไพลิน แล้วส่งภาษาพม่ากับสองสาวต่างวัย

เมี้ยะมยีรัวคำพูดเป็นชุดจนเขมชาติหัวเราะเบาๆ และแน่นอนปานไพลินไม่รู้ว่าเมี้ยะมยีกำชับเขมชาติอย่าลืมพาปานไพลินไปดูแปลงดอกสเลเต แล้วเอาเรื่องดอกไม้เกลื่อนเรื่องร้องไห้ของผี ต้องยืนกระต่ายขาเดียวว่าไม่ได้ยิน

เมี้ยะมยีคงกลัวจะเจอหางเลขหากถูกจับได้ เรื่องเกลื่อนความผิดไม่ใช่ปัญหา เขาวางแผนย่อมต้องรับผิดชอบทุกเรื่องที่ก่อความเดือดร้อนให้คนอื่น รวมทั้งหม่องส่วยอัตถ์ซึ่งเดือดร้อนกว่าใคร แต่สิ่งที่ต้องแก้ไขและไม่มีใครรับผิดชอบได้คือหัวใจของเขาเอง หัวใจที่หดหู่ บอบช้ำ จำนน เพราะคนที่เขารักหมดใจไม่รักตอบ

เมื่อคืนปานไพลินไม่ต้องการรู้กระทั่งเหตุใดเขาถึงหมดใจกับภาวดี สิ่งที่ตั้งมั่นจะพยายามก็คงต้องทำต่อไป แม้รู้ว่าผลที่ได้คือความเจ็บปวดจนตัวตายก็ตาม

 

ภายนอกตัวบ้านบรรยากาศต่างกันลิบลับกับเวลากลางคืน แสงแดดจัดจ้าส่องให้เห็นทั่วพื้นที่เขียวขจี ปานไพลินเดินนำเขมชาติไปหยุดที่ใต้ร่มไม้ใหญ่ห่างจากตัวบ้านราวยี่สิบเมตร สายลมรำเพยหอบเอากลิ่นหอมของดอกสเลเตมาปะทะจมูก หญิงสาวหมุนมองรอบกายหากก็จับทิศไม่ได้เหมือนกลิ่นมันลอยมาทุกทาง

รหัสปลดล็อก 112233 คุณทำเองได้เลยครับ

เขมชาติยื่นโทรศัพท์มือถือให้ปานไพลิน หญิงสาวกดรหัสโดยไม่ถามซ้ำเพราะมันจำง่าย และแทบไม่ต้องรอเมื่อปลายสายรับพร้อมกับทักเสียงแจ่มใส

หนูลินใช่ไหม

ใช่ค่ะป้าปุ๊ก ข้าวโอ๊ตดื้อไหมคะ ลูกรอลินหรือเปล่า เมื่อวานลินยุ่งไม่มีเวลาโทร.หา

เขมชาติเดินไปยืนพิงต้นไม้ เหม่อมองท้องฟ้าที่เมฆขาวลอยคว้าง มันคว้างไม่ต่างอะไรกับเขาตอนนี้ อยากคุยกับลูกบ้างอยากเห็นรอยยิ้มและอยากได้ยินเสียงหัวเราะ แต่ท่าหันตัวเบี่ยงหนีของปานไพลินบีบหัวใจจนเขาต้องฉากตัวออกมา เธอไม่ปรารถนาให้ลูกเสวนากับเขา หรืออาจถึงขั้นชาตินี้ไม่ต้องเจอหน้ากัน

ปานไพลินหัวเราะเสียงใส แว่วเสียงโต้ตอบของปรมัตถ์แจ้วๆ เช่นกัน ลูกคุยกับแม่โดยไม่รู้ว่าผู้ให้กำเนิดอีกคนกำลังอกกลัดหนอง เขมชาติต้องฝืนยิ้มให้ปานไพลินเมื่อเธอเหลียวใบหน้ามามองเขาแวบหนึ่ง จากนั้นอีกร่วมสิบนาทีการพูดคุยก็เบาลง เขาไม่ได้ยินอะไรนอกอีกเหมือนปานไพลินคุยเรื่องลับอยู่ และดูเหมือนทางเมืองไทยจะส่งอะไรสักอย่างให้ดู ปานไพลินเลื่อนหน้าจอและนิ่งไปก่อนจะกลับไปคุยต่อ ไม่ถึงห้าวินาทีด้วยซ้ำจึงจบบทนทนา

หัวใจของปานไพลินเต้นแรงไม่เป็นส่ำทั้งที่ลบภาพในมือถือทิ้งแล้วก็ตาม หวังและหวัง ว่าจะไม่มีใครส่งภาพนั้นให้เขมชาติ และหวังต่อด้วยว่าเขาจะโทร.หาภาวดี การคุยกันโดยไม่มีคนยุแยงคือผลดีและทางออกที่ดีที่สุด

ไหนคะมอเตอร์ไซค์ที่คุณยืมเมี้ยะมยีปานไพลินถามเมื่อคืนมือถือให้เขมชาติแล้ว

จอดอยู่ใต้ถุนเรือนครับ เมื่อครู่เมี้ยะมยีแนะนำให้ผมพาคุณไปดูสวนสเลเต อยากไปไหมใกล้ๆ นี่เอง

ปานไพลินพยักหน้ารับและคิดว่า วันนี้เขาจะพาไปไหนเธอจะไม่ขัดใจเขา จะไม่เถียง ไม่ชักสีหน้าใส่ เธอคงทำให้ได้แค่นี้ซึ่งคิดว่าดีพอแล้ว

เมื่อเดินตามหลังเขมชาติผ่านแนวไม้ยืนต้นที่เรียงรายสวยงามด้วยฝีมือคนไม่ใช่ธรรมชาติ กลิ่นหอมหวานระรวยของสเลเตก็อวลไปทั่วกาย ปานไพลินเบิกตาโตให้กับดอกไม้สีขาวมากมายที่เห็นเบื้องหน้า

สวยใช่ไหม ครอบครัวฝ่ายภรรยาของหม่องส่วยอัตถ์ปลูกเป็นอุตสาหกรรม ส่งขายทั่วมัณฑะเลย์ มีดอกมะลิด้วยนะแต่เดินลึกเข้าไปอีก ถ้าอยากเห็นคงต้องคราวหน้าเพราะตอนนี้แดดเริ่มแรงนั่งมอเตอร์ไซค์ไม่มีร่มบังคุณอาจป่วย

ปานไพลินพยักหน้าไม่ค้านและไม่ถามเพิ่ม ดวงตาสีน้ำตาลใสในกรอบรูปยาวรีหลบสายตาของชายหนุ่มไปยังแปลงดอกไม้ แม้ต่อต้านเขมชาติจนปักหลักหนักแน่นดังขุนเขาที่ไม่มีวันเคลื่อนย้าย กระนั้นภายในใจของเธอกลับโยกคลอนจนเจ็บ และตอนนี้มันก็เจ็บล่วงหน้าแทนเขาอีกด้วย เธอพยายามรื้อค้นอดีตว่ามีส่วนไหนช่วงไหนที่ไม่ดีของเขมชาติบ้าง เพื่อมาหักล้างความรักที่แน่นสุ่มอกให้บรรเทาเบาบางลง หาเท่าไหร่ก็ไม่พบ หรือเพราะเธอรักเขามากเกินไปจึงมองไม่เห็นข้อเสียตรงไหนของเขาเลย

หญิงสาวถอนหายใจเบาๆ เดินตามหลังเขมชาติ หวนนึกถึงคำพูดของเขาเมื่อคืนยิ่งหนักใจ ภาพที่เห็นเป็นไปได้ไหมว่าเขากับภาวดีอาจกำลังผิดใจกันอยู่ เมื่อคืนเขาพูดเอย่างนั้นอาจน้อยใจภาวดีก็ได้ คนไม่รักกันจะหมั้นยาวนานเพราะความสัมพันธ์นั้นเชื่อยาก และไม่มีความรักไหนราบรื่นสวยงามไปหมด ไม่มีกลีบดอกไม้ปูเป็นพรมให้เดินไปถึงฝั่งฝัน

หวังสุดใจว่าเขมชาติจะก้าวข้ามหุบเหวที่กำลังจะเผชิญไม่ช้าก็เร็วนี้จนไปถึงปลายทาง ซึ่งเธอทำได้แค่ขอพรจากพระและภาวนาอย่าให้เขาเจ็บหนักก็พอ...

 

ขอบคุณทุกคอมเมนท์มากค่ะ

ปล.1 ไรท์เอา 40% ที่เหลือมาส่งดึกหน่อย เพราะพรุ่งนี้เช้าไรท์ต้องเดินทางไปทำงานต่างเมือง จะอัพอีกครั้งวันพุธนะคะ

ปล.2 ติ ชม และด่าได้ ด่าไม่กลัว กลัวไม่อ่านค่ะ 555555 ไรท์น้อมรับทุกความคิดเห็นที่แตกต่าง ขอแค่อาจอัพช้าบ้างก็อย่าเพิ่งทิ้งกันนะคะ

ปล.3 หากเจอคำผิดบอกไรท์บ้างนะคะ ขอบคุณมากค่ะ


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.025K ครั้ง

17 ความคิดเห็น

  1. #721 a_sasilada (@a_sasilada) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 12 เมษายน 2562 / 01:42
    ไร้น่ารักมากค่ะ ฟังความเห็นผู้อ่าน เรื่องอื่นๆดีหมดเลยค่ะ ขัดใจแค่ตอนเถียงกับเพื่อนพระเอกแค่นั้น นอกนั้นดีมากแล้วค่ะ
    #721
    0
  2. #458 iravee9 (@iravee9) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 30 มีนาคม 2562 / 18:44
    กลบเกลื่อน... มึแค่เกลื่อนค่ะ
    #458
    0
  3. #388 ััying (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 26 มีนาคม 2562 / 20:34

    ติดตามค่่ะ

    #388
    0
  4. #386 Xuiying (@Xuiying) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 26 มีนาคม 2562 / 18:12
    ตามอ่านทันแหละ ขอบคุณไรท ์นะคะ

    รอต่อค่ะ 😳😳
    #386
    0
  5. #385 23022551 (@23022551) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 26 มีนาคม 2562 / 17:47
    ชอบภาษาที่ไรท์ใช้จริง ๆ
    #385
    0
  6. #381 PuiPui--r (@PuiPui--r) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 26 มีนาคม 2562 / 12:22
    สาธุ~ขอให้ลินเข้าใจผิดเยอะๆจนตัดใจเลย เพี้ยง~ คนมีพันธะไม่มีสิทธิ์มาวุ่นวายกับคนอื่นเข้าใจมั้ยไอ่คนชั่ว
    #381
    0
  7. #379 YupawadeeAllamat (@YupawadeeAllamat) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 26 มีนาคม 2562 / 09:53
    รอค่ะชอบบบบบบ
    #379
    0
  8. #377 Warunee (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 26 มีนาคม 2562 / 08:16

    รอๆๆค่ะสนุกมาก

    #377
    0
  9. #376 Amy_aim (@Amy_aim) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 26 มีนาคม 2562 / 07:30
    อยากให้มี ebook ออกมาเร็ว ๆ ไม่อยากรอแล้ว ลุ้นเกิ้นน
    #376
    0
  10. #375 เมธากานต์ ชื่นชม (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 26 มีนาคม 2562 / 06:43

    เป็นนิยายที่เขียนใด้ ดีมากค่ะ ไม่รีบร้อนเกินไปในการถ่ายทอดบุคลิคความรู้สึกตัวละคร ให้เกียรติความรัก ว่าความรักมีคุณค่ายังไง ให้เกียรติผู้หญิง(นางเอก) ทำให้พระเอกดูหล่อ และมีความลูกผู้ชาย มีเสน่ห์ ถึงแม้เคยผิดพลาด เราก็อยากให้อภัย:)

    #375
    0
  11. #374 tom247 (@tom247) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 26 มีนาคม 2562 / 06:37
    คนที่ยอมหย่ากับเมียตัวเองแต่ไม่ยอมปล่อยมือจากคู่หมั่น มันเพราะอะไร ถ้ารักเมียจริงทำไมถึงทำให้เมียต้องเป็นทุกข์เป็นคนผิดอยู่กับความคลุมเครือแต่คู่หมั่นกลับมีความสุข เราเป็นลูกเราจะไม่เรียกว่าพ่อ
    #374
    0
  12. #373 jill_rrd (@jill_rrd) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 26 มีนาคม 2562 / 06:11

    ชอบนิยายเรื่องนี้ ชอบภาษา ชอบการถ่ายทอดความรู้สึกของตัวละคร ..บางทีความรักมันก้อไม่มีเหตุผล

    ทุกคนมีทั้งด้านมืดด้านสว่างไม่จำเป็นต้องดีไปซะหมด

    เข้าใจความเจ็บของนางเอก..แต่ชอบที่พระเอกพยายามจะทำให้น่างเอกรักอีกครั้งนึงให้ได้ ...


    ยังไงก้อทีมเขมค่ะ.....

    #373
    0
  13. #372 Npff (@Npff) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 26 มีนาคม 2562 / 06:02
    สนุกค่า มาต่อนะ
    #372
    0
  14. #371 แอน (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 26 มีนาคม 2562 / 05:55

    สนุกจร้า

    #371
    0
  15. #370 kaew_1980 (@kaew_1980) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 26 มีนาคม 2562 / 05:46
    จะง้อให้ตายก็ไม่ได้ใจเขาหรอกอิเขมตราบใดที่ตัวเองยังมีพันธะ
    #370
    0
  16. #369 fangosakatim (@fangosakatim) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 26 มีนาคม 2562 / 05:38
    อ่านไปอ่านมา สมกะเป็นนางเอกจริงๆ โลกสวยฝุดๆ พระเอกก็เฮ้อ เห็นแก่ตัวสุดๆเดี๋ยวนางเอกกะลูกก็กลายเป็นมือที่3 โดนตราหน้าจากสังคมอีก รออ่านไรท์จะเขียนให้ออกมาแบบไหน
    #369
    0
  17. #368 Teamjai Incham (@teamjai) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 26 มีนาคม 2562 / 03:45

    สนุกคร้า
    #368
    0