ในรอยเสน่หา

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 496,426 Views

  • 978 Comments

  • 6,623 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    23,481

    Overall
    496,426

ตอนที่ 10 : บทที่ 7 (100%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 41448
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1303 ครั้ง
    11 มี.ค. 62


บทที่ 7 (100%)


ระยะทางไม่ถึงห้าเมตรที่ได้สบตากันมันสายเกินไปที่ปานไพลินจะหันหลังกลับ เช่นเดียวกับกฤติกาที่เบิกตาโตอย่างไม่คาดฝันว่าจะได้เจอเขมชาติ หญิงสาวควานมือไปจับมือเพื่อนพลางหันไปมองหน้า ปานไพลินไม่ได้มองสบตาเพื่อนเพียงรับรู้เท่านั้นว่ากฤติกาบีบมือของเธอเอาไว้แน่น

ลิน! เอาไงดี

เสียงตระหนกแฝงความวิตกกังวลทำให้ปานไพลินหันไปมองหน้ากฤติกา ในเมื่อวันนี้มาถึงก็ต้องยอมรับให้ได้และเตรียมรับมือให้ดี ปัญหาที่ต้องระวังหลังจากนี้คือทำทุกทางไม่ให้เขมชาติเข้าใกล้กฤติกา ให้รู้ไม่ได้ว่าบ้านของกฤติกาอยู่ที่ไหน

ไม่จำเป็นต้องหนี ไปหาสารวัตรของเธอกันดีกว่าเขารอนานแล้ว

กฤติกายิ้มแห้งก่อนบอกเสียงแผ่ว คือ...คนที่ยืนข้างคุณเขมนั่นแหละสารวัตรบ้าพลังที่เราต้องเข้าไปหา

ปานไพลินหันขวับไปมองหน้าเพื่อนทันที กฤติการีบส่ายหน้าหวือทันทีเช่นกัน

ฉันไม่รู้จริงๆ นะลินว่าสารวัตรปูรู้จักกับคุณเขม เธอไม่ได้สงสัยอะไรฉันใช่ไหม

ปานไพลินบีบมือเพื่อนกลับพร้อมกับส่ายหน้า ฉันไม่ได้สงสัยความรักที่เธอมีให้ฉัน ฉันแค่ตกใจน่ะ แล้ว...เอายังไงดี

ทั้งสองหยุดเดินเพราะอยู่ๆ สมองก็ตื้อพร้อมกัน ปานไพลินคิดอย่างเร็วจี๋สารวัตรเจ้าของคดีทำงานกับกฤติกา เขาอาจรู้ก็ได้ว่าบ้านของกฤติกาอยู่ที่ไหน

สารวัตรเขารู้จักบ้านเธอรึเปล่า

กฤติกาส่ายหน้ารัวเร็ว ไม่รู้ ฉันกับเขาเพิ่งทำคดีนี้ด้วยกันเป็นครั้งแรก แล้วเขาก็ไม่ชอบขี้หน้าฉันด้วยคงไม่ไปถามหัวหน้าหรอกว่าบ้านฉันอยู่ไหน

ปานไพลินไม่สบายใจจนหน้าเสีย อยากคิดว่าเขมชาติก็คงไม่อยากรู้หรอกว่าบ้านของกฤติกาอยู่ที่ไหน แต่ชนักปักหลังทำให้หวาดระแวงจนตอนนี้หัวใจเต้นแรงจนแทบจะทะลุออกมานอกอก

สองสาวยืนคิดนานไปหน่อยเพราะสองหนุ่มที่ยืนรอขยับเท้าเดินตรงเข้าไปหา กฤติกาทำท่าจะหันหลังกลับ หากแต่ปานไพลินได้สติรีบเตือนเพื่อนด้วยเสียงดุ

อย่า! จะยิ่งทำให้คุณเขมสงสัยจนสนใจเธอ ทำงานของเธอเถอะกุ๊กไก่ สักพักฉันจะหาทางหนีออกจากที่นี่ ส่วนเธอจำไว้ให้ดีห้ามเผลอพูดอะไรที่จะส่งผลร้ายให้คุณเขมได้ยินเด็ดขาด

จ้ะ

กฤติการับคำเบาแสนเบาเพราะสองหนุ่มมายืนอยู่เบื้องหน้าพอดี

ทำไมมาช้านัก รู้ไหมผมรอนานมาก

กฤติกาอ้าปากหวอก่อนจะแว้ดกลับ รอแค่สิบนาทีความอดทนน่ะมีไหม ฉันไม่ได้มาช้าเป็นชั่วโมงสักหน่อย อีกอย่างฉันไม่ควรมาที่นี่ด้วยซ้ำ เชอะ!”

กรกฎขี้เกียจเถียงกับกฤติกา อีกอย่างสาวสวยที่มากับเจ้าหล่อนน่าสนใจกว่าการมาช้าเยอะ เยอะขนาดเพื่อนรักของเขามองตาไม่กะพริบ

เอาเถอะ! เรารีบไปหาเจ้าภาพกันดีกว่า คุณก็ทำหน้าที่ให้ดีอย่ามัวห่วงกินล่ะ แล้ว...จะไม่แนะนำเพื่อนให้ผมรู้จักเหรอ เออ! นี่เพื่อนผมชื่อเขมชาติ

กฤติกาจึงจำใจแนะนำปานไพลินให้สองหนุ่มรู้จัก และทำเป็นไม่สนใจที่เขมชาติกับกรกฎรับไหว้ปานไพลิน ทั้งที่ในใจกำลังหาลู่ทางช่วยให้ปานไพลินพ้นออกไปจากที่นี่ คิดไม่ถึงเสี้ยววินาทีกฤติกาก็หันไปหาปานไพลิน

ขอบใจมากนะลินที่อุตส่าห์มาส่งฉัน เธอกลับไปเถอะไว้ปีหน้าค่อยเจอกันใหม่ เดินทางปลอดภัยนะจ๊ะ

กฤติกายิ้มละไมมั่นใจว่าตนเองนั้นหาทางออกได้สวยงาม โดยไม่รู้ว่าปานไพลินตกใจจนแทบเป็นลม เธอพูดออกไปแบบนั้นได้ยังไงกุ๊กไก่ คุณเขมเขารู้ว่าฉันทำงานที่ไหน รู้ว่าฉันเพิ่งกลับมาจากอเมริกา ได้แต่โวยวายในใจและต้องยอมรับผิดว่าเธอต่างหากไม่เล่าเรื่องที่เจอเขมชาติให้กฤติกาฟัง อย่างไรก็ตามตอนนี้หนีก่อนดีกว่า

จ้ะ...ฉันไปละนะ ดิฉันขอตัวก่อนนะคะสารวัตร คุณเขมชาติ

ปานไพลินรีบยกมือไหว้สองหนุ่มและหันหลังเดินหนีโดยมีสายตาทุกคู่มองตาม กรกฎอ้าปากค้าง ส่วนเขมชาติหรี่ตามองด้วยความสงสัย

 

เมื่อพ้นออกมาจากโรงแรมปานไพลินจึงเหลียวไปมองด้านหลัง หญิงสาวถอนหายใจโล่งอกที่เขมชาติไม่ตามมา เธอคงกลัวมากไปเขมชาติไม่ได้อยากเข้าใกล้เธอสักหน่อย บางทีภาวดีอาจรอเขาอยู่ตรงไหนของงานก็ได้ คิดอย่างตื่นๆ และรีบเดินไปยังริมถนนหน้าโรงแรม ยืนรอแท็กซี่ที่กี่คันก็ไม่ว่างสักที จนผ่านไปเกือบสิบห้านาทีแสงไฟของรถคันหนึ่งกะพริบสาดพร้อมจอดตรงหน้าเธอ

กระจกฝั่งผู้โดยสารกำลังเลื่อนลงซึ่งปานไพลินไม่รีรอรีบจ้ำอ้าวหนีทันที เดินไปได้ไม่กี่ก้าวแขนก็ถูกจับหมับจนเธอตกใจแทบร้องกรี๊ด

ปล่อย!”

ผมจะไปส่ง

ปานไพลินหยุดเดินแล้วหันกลับไปมองชายหนุ่ม เขมชาติจึงเปลี่ยนจากจับแขนเป็นกระชับมือนุ่มเอาไว้แน่น จ้องลึกเข้าไปในดวงตาของหญิงสาว สีหน้าของเธอบอกชัดว่าไม่พอใจพอกับเสียงกึ่งตวาด

ปล่อยฉัน! ไปให้พ้นไม่ต้องมายุ่งกับฉัน ฉันกลับเองได้

เดินกลับน่ะเหรอ คุณเป็นอะไรลิน ผมแค่อยากช่วยทำไมต้องเกรี้ยวกราดด้วย

เสียงของเขานุ่มนวลจนปานไพลินที่กำลังโกรธถึงกับอึ้ง เราร้อนตัวร้อนใจเกินไปใช่ไหมจึงไม่ระวังกิริยาจนชวนให้สงสัยแบบนี้ หญิงสาวถามตัวเองแต่ยังไม่ทันได้คำตอบเขมชาติก็พูดขึ้นอีก

เราต้องทำงานด้วยกัน ถ้าคุณไม่สบายใจที่เจอผมผมจะพยายามไม่เจอคุณ ตกลงไหม แต่ตอนนี้ให้ผมไปส่งดีกว่าถือเสียว่าอย่างน้อยครั้งหนึ่งเราเคยดีต่อกัน

หญิงสาวเมินหน้าหนีเพราะเสียงของเขายังคงนุ่มนวลเช่นเดิม เขาไม่ได้เห็นเธอสำคัญอะไรเลย ถ้าไม่มีเรื่องงานเขาคงไม่อยากเจอเธอด้วยซ้ำ วินาทีนั้นความเจ็บปวดพาดผ่านดวงตาคู่งามและจางหายไปอย่างรวดเร็วเช่นกัน ปานไพลินต้องจำยอมรับความจริงนี้อย่างเลี่ยงไม่ได้

มือบางบิดออกจากอุ้งมือหนาและเงยมองใบหน้าขาวคมสันของอดีตสามี...หากเรายอมโอนอ่อนจนเกินไปก็ต้องระวังหัวใจตัวเองเอาไว้ให้ดี ซึ่งแน่นอนมันไม่ส่งผลดีกับใครแม้แต่ตัวเราเอง

ขอโทษด้วยค่ะที่ทำกิริยาและพูดจาไม่น่าฟัง ดิฉันแค่รีบไปหน่อยปานไพลินนึกดีใจที่เสียงของเธอไม่อ่อนไม่แข็งจนเกินงาม และสามารถขยับปากยิ้มน้อยๆ อย่างคนที่มีวุฒิภาวะอีกด้วย

เมื่อหักบัวแล้วยังคงเหลือใย เธอกลัวใจเขาหรือกลัวใจตัวเองก็ไม่รู้ เขมชาติจับตามองอย่างไม่ให้คนมองรู้สึกตัว เขาเป็นคนแรกของเธอ นอนร่วมเตียงทุกคืนไม่เคยขาดตลอดหกเดือนของชีวิตคู่ เมื่อเขาเสนอเธอก็สนองไม่เคยปริปากคะคานใดๆ และทุกครั้งที่บทรักจบลงเธอจะเป็นฝ่ายบอกทุกคราว่ารักเขา จะให้เชื่อสนิทใจจึงไม่สนิทนัก กับคำประกาศของเธอที่ว่า...ลืมทุกอย่างแล้ว

ไม่เป็นไรครับ ไปกันเถอะคนมองกันใหญ่เลย

คนที่มองก็พวกที่นั่งหลังพวงมาลัยซึ่งจอดนิ่งเป็นแถวยาวเพราะรถติด ปานไพลินจึงเดินตามเขมชาติกลับไปยังรถที่จอดชิดริมถนน ชายหนุ่มเปิดประตูฝั่งผู้โดยสารด้วยกิริยาสุภาพจนปานไพลินรู้สึกจิตใจห่อเหี่ยว ส่วนอดีตสามีตัวร้ายเดินอ้อมไปฝั่งคนขับด้วยรอยยิ้มหมายมาด

การแย่งชิงปานไพลินให้ได้ผลต้องล้มกระดานเดิมแล้วตั้งหมากใหม่เพื่อรุกไล่คู่ต่อสู้ให้จนมุม ประดุจทำรัฐประหารโค่นอำนาจแล้วแทรกแซงแย่งแผ่นดินคืน

ครั้งนั้นเขาอยู่เฉยๆ ปานไพลินเดินเข้ามาหาและรักเขาเอง ครั้งนี้เขาจะไม่อยู่เฉยและจะเดินเข้าหาเธอเอง ให้มันรู้ไปว่าจะกลับมารักเขาอีกได้ไหม ส่วนผู้ชายคนนั้นช่างหัวมันประไร หากหมดปัญญารั้งปานไพลินไว้ก็หาทางใหม่เดินเถอะ

 

ปานไพลินนั่งกอดอกมองเหม่อไปยังการจราจรเบื้องหน้า อดคิดถึงอดีตที่ผ่านมาของตัวเองไม่ได้ เธอเป็นเพียงเด็กกำพร้าที่ได้รับโอกาสแสนดีในชีวิต มีมารดาบุญธรรมแสนประเสริฐ มีชีวิตสมบูรณ์พูนสุข ความเป็นอยู่ไม่ต่างจากคุณหนูในบ้านเศรษฐีทั่วไป แล้วพระเจ้าก็ทำลายชีวิตแสนดีนั้นด้วยการพรากความทรงจำมารดาบุญธรรมของเธอ ซากปรักหักพังนั้นใช่ว่าจะกอบกู้ขึ้นมาง่ายๆ ต้องใช้เวลาหลายปีโดยมีมือของคุณหญิงพิกุลแก้วช่วยก่อร่างสร้างปราสาททรายหลังใหม่ให้เธอ แล้วมันก็พังทลายอีกครั้ง ซากปรักหักพังในใจที่เกิดจากเขมชาติกอบกู้ได้ยากยิ่ง จนบัดนี้เธอก็ยังไม่สามารถหลุดพ้น

ให้ผมไปส่งที่ไหนดี

ที่ไหนดี ก็ที่มีลูกชายของฉันน่ะสิ แต่จะให้ไปส่งคงไม่ได้...ปานไพลินคลายอ้อมแขนออกจากอก เธอไม่ได้เอากุญแจคอนโดติดตัวมาด้วย ก็ใครมันจะไปรู้ว่าจะเจอเหตุการณ์ไม่คาดฝันแบบนี้ ทางหนีเดียวคือยอมให้เขาไปส่งที่คอนโด หลังจากนั้นค่อยนั่งแท็กซี่กลับบ้าน

ปานไพลินบอกที่อยู่กับชายหนุ่ม ซึ่งเธอไม่รู้ว่าเมื่อวานเขมชาติขับรถวนดูลาดเลาตั้งสามรอบ

หิวไหม อยากแวะทานอะไรก่อนหรือเปล่า

เสียงเอื้ออาทรของเขาเขย่าความรู้สึกหวั่นไหวจนสะทกสะท้าน ไม่ดีเลย อันตราย ปานไพลินบอกตัวเองพร้อมกับรีบส่ายศีรษะ

ไม่หิวค่ะ

ตอบแบบไม่ถามกลับว่าเขาล่ะหิวไหม หากเขาตอบว่าหิวเธอจะทำอย่างไร ต้องไปนั่งเป็นเพื่อนเขาใช่ไหม ไม่ได้หรอก! เธอกลัวใจตัวเอง กลัวจะอ่อนไหวจนใจอ่อนยอมเขาหมด

เขมชาติคิดไว้แล้วว่าปานไพลินต้องปฏิเสธ ไม่เป็นไร! วันนี้ถือว่าเขาทำได้ดี เพราะจากสีหน้าและน้ำเสียงก็รู้ว่าปานไพลินอ่อนลงมาก

ชายหนุ่มจอดรถหน้าคอนโดมิเนียมและลงไปเปิดประตูรถให้หญิงสาว ปานไพลินยกมือไหว้ลาโดยเอ่ยขอบคุณเสียงเบาปล่อยให้เขามองตาม ส่วนเธอรีบเดินเข้าไปยังประตูกระจกใสก่อนที่มันจะปิดตามหลังผู้หญิงคนหนึ่ง

เมื่อผ่านเข้ามาได้หญิงสาวจึงเดินหลบมุมไปยังบันไดสู่ชั้นบน แนบตัวชิดกับราวบันไดเพื่อรอเวลาให้รถของเขมชาติพ้นไปจากที่นี่ โดยไม่รู้ว่าอีกฝ่ายเริ่มเป็นฟืนเป็นไฟอีกครั้ง

เขมชาติวนรถรอบคอนโดแล้วจอดด้านข้างของตัวตึกเพื่อทำใจ ผู้ชายคนนั้นอยู่ข้างบนใช่ไหม แล้วคืนนี้สองคนคงนอนกอดกัน ยิ่งคิดก็เหมือนฟองสบู่ที่เขาจินตนาการถูกเข็มแหลมเจาะจนแตก ไม่อยากทนกับความรวดร้าวจึงตัดใจจะขับรถกลับบ้าน ฉับพลันสายตาดันเหลือบไปเห็นปานไพลินเสียก่อน

เขมชาติขยับมือไปที่ประตูหมายเปิดแต่เกิดตรัสรู้ว่าผิดปกติจึงดึงมือกลับมาจับพวงมาลัยรถ ปานไพลินเพิ่งเข้าไปนั่งในรถแท็กซี่ที่มาส่งคนพอดีด้วยอาการรีบเร่ง ลินจะไปไหน? ทำไมดูร้อนรนอย่างนั้น คิดพลางเขมชาติก็เคลื่อนรถตามไปทันที...

 


ขอบคุณทุกคอมเมนท์มากนะคะ 

ขอบคุณทุกท่านที่ติดตามมาตลอดและอุดหนุนนิยายของไรท์ค่ะ ^ ^

ปล.ตอนหน้าคุณเขมได้เจอผู้ชายคนนั้นแล้วค่ะ


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.303K ครั้ง

22 ความคิดเห็น

  1. #495 ไออิกู (@JJawizz) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 31 มีนาคม 2562 / 18:00
    แกกก ชั้นอยากจับสองคนมานั่งหันหน้าเข้าหากันในห้องแคบๆ ว่อยยย รักกันว่อย!
    #495
    1
    • #495-1 SuSawasdee (@SuSawasdee) (จากตอนที่ 10)
      7 เมษายน 2562 / 23:55
      เดินเรื่องได้สุดยอดมากกกค่ะไรท์ พี่อ่านจนวางไม่ลงเลยค่ะ ขอบคุณนะคะ และ จะติดตามผลงานและอ่านต่อไปค่ะ
      #495-1
  2. #455 khunsimsee (@khunsimsee) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 30 มีนาคม 2562 / 13:53
    เขียนเรื่องเอาใจพระเอกเกินไปรึเปล่าคะรถมันหาที่จอดกันง่ายขนาดนั้นเลยเหรอแถมจอดนาน.แค่10นาทียังทุบรถ.มันแปลกค่ะ
    #455
    1
    • #455-1 Na-a dear (@Naphaphatdear) (จากตอนที่ 10)
      31 มีนาคม 2562 / 17:13
      เห็นด้วยกับเม้นนี้
      #455-1
  3. #290 Airika_Catcha (@Airika_Catcha) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 23 มีนาคม 2562 / 06:43
    อูยยยย ลุ้นๆๆๆๆ
    #290
    0
  4. #210 150221 (@150221) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 18 มีนาคม 2562 / 23:26
    ลุ้นๆอยากให้พ่อลูกเจอกัน
    #210
    0
  5. #132 fsn (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 12 มีนาคม 2562 / 20:16

    อยากเห็นซีนพ่อเจอลูกเร็วๆ จัง

    #132
    0
  6. #116 Jill_rrd (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 12 มีนาคม 2562 / 11:39

    ลุ้นตัวโก่งเลยอ่ะ..ตื่นเต้นจริงๆ

    #116
    0
  7. #115 Whatup Katay (@whisqerx_) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 12 มีนาคม 2562 / 09:30
    ลุ้นๆๆค่ะจะได้เจอน้องข้าวโอ๊ตมั้ย
    #115
    0
  8. #113 Startingaim (@Startingaim) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 12 มีนาคม 2562 / 00:10
    ลุ้นๆๆ
    #113
    0
  9. #111 nuii (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 11 มีนาคม 2562 / 13:55

    ลุ้นๆๆๆๆๆคะ

    #111
    0
  10. #110 EchizenJiraporn (@EchizenJiraporn) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 11 มีนาคม 2562 / 10:15
    ลุ้นนนนนจะรู้ไหมมมม
    #110
    0
  11. #109 ninja2626 (@ninja2626) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 11 มีนาคม 2562 / 08:58
    รอๆๆๆๆ
    #109
    0
  12. #108 teen19167 (@teen19167) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 11 มีนาคม 2562 / 08:30
    มาเร็วๆนะใจจะขาดแล้ว
    #108
    0
  13. #107 Pomm (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 11 มีนาคม 2562 / 08:15

    รอๆๆค่ะ อยากให้เค้าเจอกันไวๆ

    #107
    0
  14. วันที่ 11 มีนาคม 2562 / 07:12
    โอ้ยเริ่ด ดำเนินเรื่องดีมาก ไม่ยืดเยื้อ พระเอกมีไหวพริบ
    #105
    0
  15. #104 sakulrattt2 (@sakulrattt) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 11 มีนาคม 2562 / 06:57
    คุณเขมจะได้เจอข้าวโอ๊ตแล้วใช่ไหม
    #104
    0
  16. #103 พี่น้อย0105 (@pimpilai2505) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 11 มีนาคม 2562 / 06:54

    ความลับเธอแตกแน่ปานไพลิน

    #103
    0
  17. #102 Banna (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 11 มีนาคม 2562 / 06:51

    ขำกุ๊กไก่

    #102
    0
  18. #100 noomamjaa (@noomamjaa) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 11 มีนาคม 2562 / 06:04
    โถ หนูลิน. ตกใจจนเสียกระบวนเลย. ตื่นเต้นค่ะ พ่อลูกจะได้เยอกันแล้ว
    #100
    0
  19. #99 Pp.piglet (@maneewan236) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 11 มีนาคม 2562 / 06:02
    รอลุ้นค่ะ
    #99
    0
  20. #97 chanan_parun (@chanan_parun) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 11 มีนาคม 2562 / 05:32
    รอลุ้นค่ะ
    #97
    0
  21. #96 กมลมาลย์ (@kamonmaan_30) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 11 มีนาคม 2562 / 04:36
    ลุ้นระทึก
    #96
    0
  22. #95 SopapornPogpoon (@SopapornPogpoon) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 11 มีนาคม 2562 / 04:22
    คุณเขมอาจมีช็อค
    #95
    0