Forbidden Boss 'ของสูง' [ yaoi ]

ตอนที่ 3 : CH 2 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 943
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 12 ครั้ง
    30 ต.ค. 59

ขออณุญาตมาแปะไว้ตอนนี้แทนนะคะ เมื่อกี้ลองเข้าในแอพแล้วมันไม่เด้งให้ TT ขออภัยอย่างสูง ตอนต่อไปจะมาในวันพรุ่งนี้นะคะ  อ่านแล้วส่งเสียงตอบรับนิดนึง เค้าอยากได้555 

สามารถหาฉากตัดได้นะคะ ธัญวลัย โลด 




CHAPTER 2 100%

[วันหยุด]





วันนี้วันเสาร์....

     ว่ากันตามตรงสิ่งที่พนักงานกินเงินเดือนทั่วไปนั้นอยากจะได้ที่สุดคงจะไม่พ้นวันหยุด ชาร์ลีก็เช่นกัน  เรือนร่างสมส่วนเต็มไปด้วยมัดกล้ามกำลังนอนคว่ำหน้าอยู่บนเตียงหลังหนึ่ง ผ้าห่มสีดำเป็นรอยด่าง คราบคาว ปิดสะโพกแน่นด้วยกล้ามเนื้ออย่างหมิ่นเหม่ ดวงตาสีสนิมลืมตามองคนข้างตัวที่ลงโทษเขาด้วยแส้ยันเช้าแต่กลับพบเพียงความว่างเปล่า

ที่นอนก็ยังอุ่นๆ

        

       เขาลุกขึ้นนั่งพลางหยิบเสื้อคลุมอาบน้ำอยู่ตรงปลายเท้ามาสวม  เดินไปทางห้องน้ำก็เจอเข้ากับร่างโปร่งในชุดเสื้อยืดกางเกงขายาวยืนพิงขอบอ่างล้างหน้าพร้อมแปรงสีฟันของเขาในมือ


นี่เอาของผมไปใช้อีกแล้วหรอ ?”


ผมแค่ยืม ยังไม่มีโอกาสได้ซื้อ แอชตันเดินเข้ามาหา มือยกขึ้นแนบแปรงที่มียาสีฟันเรียบร้อยกับริมฝีปากของเขาเบาๆ อยู่แค่อาทิตย์ละหนึ่งวัน แบ่งกันใช้ก็ได้นี่


อืม…


เขาไม่รู้จะพูดอะไร  ทำได้แค่ใช้ปากคาบแปรงสีฟันมาแปรงต่อ  ทุกๆคืนวันศุกร์เขากับแอชตันมักจะมีเซ็กส์กัน ตื่นมาในวันเสาร์และหากิจกรรมทำร่วมกัน  ถามว่าทำไมประธารบริษัทชื่อดังมีเวลาหยุดงานทั้งที่ตามจริง ยี่สิบสี่ชั่วโมงควรจะขลุกอยู่กับกองเอกสารและแฟ้มงานมากมาย


ถึงจะไม่ได้รู้เกี่ยวกับเรื่องส่วนตัวอีกคนมาก  แต่ก็รู้มาบางส่วนว่าครอบครัวของแอชตันยังไม่ได้ให้ตำแหน่งประธานบริษัทอย่างเต็มตัว  จึงทำให้มีเวลาหยุด2วันเหมือนกับคนอื่นๆได้


"ผมจะหัดทำของหวาน"


อ่า..” 


แม่เขาอยากทานน่ะ

        

            เขาพยักหน้า นึกแปลกใจนิดหน่อยกับกิจกรรมในวันนี้  ร่างโปรงบางกับการเข้าครัว ให้นึกภาพตามก็อาจจะได้ผู้ชายลุคอบอุ่นมาทำอาหารพร้อมส่งยิ้มพิมพ์ใจแจกจ่ายให้ทั่วพลันในหัวของเขาปรากฏภาพอีกคนที่ใช้แส้ฟาดเขาเมื่อคืนซ้อนทับกับภาพทำอาหารฉับพลัน

          

          คิดแล้วสยองชิบ...


อยากทำอะไรล่ะ เดี๋ยวผมไปหาของในตู้ก่อนเขาเดินเลี่ยงไปอีกทางหลังจากแปรงฟันเสร็จ เปิดตู้เก็บวัตถุดิบรื้อของที่พอจะทำของหวานออกมาวางแหมะๆไว้


Red velvet cake" ฝ่ามือหนาชะงักกึก หันหน้ากลับไปมองอีกคนที่ยืนกอดอกมองเขาจากประตูห้องครัว


ถ้าผมบอกว่าผมทำไอของหวานนั่นไม่เป็น คุณจะว่ายังไง?”

        

           เกิดเดดแอร์ชั่วขณะ ร่างโปร่งของอีกฝ่ายมองมา คิ้วหนาๆขมวดเป็นปมพร้อมใบหน้าขัดใจราวกับจะถามเขาว่า ทำไม่เป็นจริงหรอ ?’


แบบนั้นเราคงต้องช่วยกันทำ เละก็แค่เก็บแล้วทำใหม่ สายตาคมๆของชาร์ลีหันกลับมามองบรรดาอุปกรณ์ทำของหวานสายตาเรียบนิ่ง  ไม่รู้ว่าไอเค้กสีแดงๆกับรสชาติอ่อนๆขัดกับหน้าตามันน่ากินตรงไหน

          

          ถ้าเป็นคนคนนั้น...'  ความคิดที่ทำให้แอชตันชะงัก  รอยยิ้มขี้เล่นถูกส่งให้ราวกับถูกใจประโยคของอีกฝ่ายนักหนา


รบกวนด้วยแล้วกัน

                  

                                                             

         ปกติชาร์ลีเป็นคนชอบทำอาหาร  ในช่วงที่อยู่อังกฤษกับครอบครัว หน้าที่พ่อครัวนั้นจะตกเป็นของเขาเสมอ  การสอนคนทำอาหารน่ะมันเรื่องเล็กๆ

         


          ซะที่ไหน?


ใส่แป้งเยอะไปแล้ว!!”


เฮ้ ใครใช้ให้เทพรวดแบบนั้น!!”

         

               ตั้งแต่มีความสัมพันธ์กับแอชตันในระยะเวลาหลายเดือน   ไม่ว่าจะเป็นกิจกรรมอะไรก็แล้วแต่ที่เขาได้ทำร่วมกัน ทุกอย่างล้วนออกมาเพอร์เฟค  แต่เขาก็เจอข้อเสียที่แอชตันไม่สามารถทำได้ภายในระยะเวลาอันสั้น...

          

               ทักษะการเข้าครัวของอีกคนนั้นเป็นศูนย์...

 

          ถึงจะไม่ได้มีความรู้เรื่องของหวานมาก แต่เขาก็รู้ว่าควรจะจัดการยังไงให้มันออกมาเป็นรูปเป็นร่าง แต่คนตรงหน้าไม่..

          

          เรือนร่างสมส่วนของคนส่วนสูงไม่ต่างจากเขาเท่าไหร่นั้นเลอะแป้งไปเกือบครึ่งตัว  ในอ้อมแขนประคองกะละมังขนาดใหญ่ภายมีส่วนผสมที่เกือบจะเข้ากันดีอยู่ ใบหน้าคมๆออกแนวสวยกำลังเรียบนิ่ง แววตาสีเทาอ่อนส่อประกายคุกรุ่นออกมาหน่อยๆเมื่อทำทุกอย่างไม่ได้ดั่งใจ


เดี๋ยวผมทำเอง คุณไปเตรียมถาดพิมพ์รูปเถอะชาร์ลีพูดขึ้น แย่งกะละมังมาจากอ้อมแขนอีกฝ่ายแต่ก็ถูกจ้องกลับมาด้วยสายตาดุๆ


อย่ามายุ่ง คุณอยู่เฉยๆเถอะ


'บทจะสั่งก็สั่งเอาดื้อๆเลยแฮะ คำที่ฟังแล้วเขาก็ได้แต่ไหวไหล่ประมาณว่าโอเคแล้วเดินไปนั่งรออีกคนที่เก้าอี้ ดวงตาสีสนิมเหล็กมองตามแอชตันเริ่มกลับมาตีส่วนผสมในกะละมังอีกครั้ง  ถึงจะอารมณ์เสียไปบ้าง แต่ก็ไม่ได้ยอมแพ้ทำให้ชาร์ลียิ้มออกมาบางๆ

          ปล่อยให้ทำไปแล้วกัน

 

          

               ตั้งแต่ช่วงสิบเอ็ดโมงยันสองทุ่มกว่าๆ ลำบากเขาที่ต้องไปซื้อของมาเพิ่มเนื่องจากวัตถุดิบหมด จากการลองผิดลองถูกหลายครั้ง ไอเค้กเนื้อสีแดงเคยถูกอบมาเกือบ10ชิ้นจนมาถึงชิ้นสุดท้าย

         

สาบานว่าจะได้ว่าเขาจะไม่ชายตาแลไอเค้กเวรนี่อีกถึงมันจะอร่อยแค่ไหน!..

 

ชาร์ลีมองเค้กเวลเว็ทสีแดงฉ่ำตัดกับครีมชีสหอมๆถูกวางลงตรงหน้าสายตาว่างเปล่า ใช้ส้อมจ้วงเค้กเข้าปากแล้วเคี้ยวเอื่อยซึมซับรสสชาติที่เขาชิมมาตั้วแต่เช้าสีหน้าเรียบนิ่ง ตอบคำถามเดิมๆด้วยคำคอบตอบที่แปลกไป

 

เป็นไง?”


“good”  …ถ้าตาไม่ฝาด เขาเห็นแววตาเปล่งประกายไปด้วยความดีใจแบบเด็กๆของแอชตันแวบหนึ่ง ก่อนมันจะหายไปกลายเป็นแววตาพออกพอใจเต็มไปด้วยความเสแสร้งพร้อมกับเสียงเยาะๆดังออกมาจากริมฝีปากบางๆนั่น หมดปัญหาไปอีกหนึ่ง

 

บอกแม่คุณด้วย ทีหลังอย่าอยากกินอะไรที่มันยุ่งยากนัก”  เสียงของเขาเรียกรอยยิ้มจากมุมปากจากอีกฝ่ายได้ ร่างโปร่งบางของแอชตันเดินเข้ามานั่งคร่อมตักเขาบนเก้าอี้ เบียดชิดเข้ามาจนต้องใช้มือโอบสะโพกแน่นนั่นไว้กันร่วง นิ้วเรียวยาวไล่เกลี่ยไปตามแก้มสากขึ้นหนวดเคราของเขาหน่อยๆ


พูดจาใช้ได้นี่  ฟาดด้วยไม้เรียวเป็นรางวัลดีมั้ย?”


เอะอะก็จะฟาดผมรึไง

หรือไม่ชอบ ?”

 

ชอบเฉพาะคุณทำเท่านั้นแหละครับเขาฟาดมือใส่ก้นแน่นๆหนึ่งที แอชตันหัวเราะร่วน ดวงตาสีเทาอ่อนมองนาฬิกา

         

สามทุ่ม...

 

ผมว่าผมต้องไปแล้ว แอชตันลุกขึ้น เดินไปหยิบเสื้อคลุมมาสวมใส่ลวกๆ  ชาร์ลีถอนหายใจออกมาหน่อยๆ แต่ก็ยอมลุกขึ้นตามไปส่งหน้าประตู  มองอีกคนกำลังใส่รองเท้า

 

กลับดีๆนะครับท่านประธาน

 

จะดีกว่านี้ถ้าคุณจะยอมให้ผมอยู่ด้วยอีกคืน

 

เกร็งว่าถ้าครอบครัวคุณรู้หัวผมคงหลุดจากบ่าเขาทำหน้าเอือมๆ  หันหน้าไปรับจูบเบาๆจากริมฝีปากบาง

 

เจอกันวันจันทร์ สายอีกผมจะจับคุณขึงขึ้นเพดาน

 

กลัวมาก เจอกันวันจันทร์ครับประธาน” 

         

แกร๊ก...ปัง!

         

 

คุณชาร์ลีคะ เอกสารมีปัญหานิดหน่อย รบกวนช่วยดูให้ได้มั้ย

 

ครับเขารับคำมิสนาตาเซีย หันกลับไปดูเอกสารที่เธอส่งให้ เหลือบตามองหน้าอกหน้าใจขนาดใหญ่ที่เธอจงใจก้มลงมาให้เขาเห็นได้ชัดขึ้น

 

สรุปผลต่างจากแฟ้มก่อนอยู่นะครับ อาจมีตรงไหนผิดพลาดเขายื่นแฟ้มส่งคืน หันหลังกลับไปหน้าจอคอมพิวเตอร์ตัวเอง จะดีกว่านี้ถ้าคุณก้มตัวลงมาน้อยหน่อยนะครับ

 

อ...ค่ะมิสนาตาเซียหน้าเสียแล้วเดินออกไป   เขาเห็นว่าฝ่ามือของเธอกำแน่นจนจิกลงไปในเนื้อ  ช่วยไม่ได้ที่เขาไม่ได้หลงของใหญ่ๆแบบนั้น

         

เขาชอบแส้มากกว่าหน้าอกตู้มๆ  เสียใจด้วยครับมิสนาตาเซีย..

 

ชาร์ลีมองหน้าจอคอมพิมเตอร์สายตานิ่งๆ  บางทีเขาก็ไม่เข้าใจ ทั้งๆที่แสดงออกชัดเจนขนาดว่าไม่สนใจใครทั้งสิ้น  แต่ก็ยังมีพวก ไม่รู้ หรือ แกล้งโง่ เข้ามาหาบ่อยๆ

 

คิดไปเปล่าประโยชน์ชาร์ลีไหวไหล่ เปิดแฟ้มงานที่ต้องสรุปภายในวันนี้ออกมา ยังไม่ทันจะได้เปิด เสียงมิสนาตาเซียก็ดังขึ้นอีกรอบ

 

คุณชาร์ลีคะ ท่านประธานเรียกประชุมผู้จัดการด่วนค่ะ” 

 

ครับ เขารับคำ เดินตัวเปล่าตรงไปที่ห้องประชุมย่อย   เรียกประชุมด่วนสำหรับผู้จัดการหลายๆฝ่ายอาจถือได้ว่าเป็นการเรียกไปด่าสั้นๆก็ได้ เขาไม่รู้หรอกว่าต้องเตรียมอะไรไปรับหน้า แต่เขามั่นใจว่าฝ่ายบุคคลของเขาไม่มีทางมีอะไรผิดพลาดแม้แต่นิดเดียว

 

 

คิดว่าทำงานกันแบบนี้ผมจะให้คุณอยู่ในตำแหน่งผู้จัดการต่อดีมั้ย?”

 

ผมคิดว่า..การดำเนินงานได้รวดเร็วทำให้งบดุลเพิ่มขึ้นตรงตามเป้าในเวลาอันสั้นครับ”  ชาร์ลีหันมองผู้จัดการฝ่ายการตลาดที่ใบหน้าซีดเผือดอยู่ข้างๆเขา  ไอที่คิดว่ายิ่งทำงานเร็วผลความสำเร็จจะได้เร็วเป็นความคิดที่ดี แต่ก็ไม่ใช่เสมอไป..

 

แล้วถ้าคิดว่างานเร็ว แต่คุณภาพออกมาต่ำๆมันจะส่งผลยังไงต่อบริษัทครับ?  แค่วางแผนการตลาดให้มันดีคุณยังทำไม่ได้  ต้องให้ผมลงไปสาธิตให้ดูมั้ย? ” ร่างโปร่งบางเท้าคางกับโต๊ะประชุม น้ำเสียงเรื่อยๆเอื่อยๆไม่ทุกร้อนตัดกับดวงตาสีเทาอ่อนประกายคุกรุ่นกวาดมองไปทั่วห้อง  ใบหน้ายิ้มแย้มแผ่บรรยากาศกดดันกระจายออกมา การเรียกประชุมครั้งนี้ไม่ได้มีแค่ด่า แต่อาจจะมีการโละ คนที่ไร้ประโยชน์ออกจากบริษัทด้วย

 

สายตาสีสนิมจ้องมองไปยังร่างโปร่งในชุดสูทที่นั่งเท้าคางท่าประจำของเจ้าตัว เหมือนแอชตันจะรู้  ดวงตาสีเทาอ่อนจึงหันมาสบตากับเขาพอดี....  รอยยิ้มที่แผ่แรงกดดันกลายเป็นยิ้มเจ้าเล่ห์โดยที่ไม่มีใครสังเกตุเห็น

 

ยกเว้นเขาไว้คนนึงล่ะ...

 

อาจเป็นเพราะวันนี้ผู้จัดการฝ่ายจัดซื้อนั้นยังติดประชุมอื่นอยู่  เก้าอี้ตรงข้ามเขาจึงว่าง.. อีกฝ่ายถึงได้เปลี่ยนจากการนั่งหัวโต๊ะมานั่งที่ว่างนั้นพอดีเหมือนจงใจ หรือไม่ก็อาจเป็นเพราะการใช้ห้องประชุมย่อย  ขนาดโต๊ะจึงเล็กตาม เล็กขนาดที่ว่ารองเท้าหนังของอีกคนถึงได้มาวางแหมะอยู่ตรงเป้ากางเกงเขาพอดี...

 

        พอดีจนน่ากลัวเลยล่ะ...

 

ชาร์ลีไม่ได้สนใจคำแก้ตัวข้างๆคูๆของผู้จัดการฝ่ายตลาดแม้แต่น้อย  เก้าอี้ที่เคยห่างออกจากโต๊ะขยับเข้ามาชิดจนแทบจะไร้ช่องว่าง  ลมหายใจขาดห้วงเมื่อปลายเท้านั่นบดเบียดลงมาหนักขึ้นจนอะไรๆมันตื่นขึ้นมาคาใต้โต๊ะประชุม

 

จะยังไงก็ช่าง ผมคิดว่าบริษัทของผมควรมีบุคลากรที่ได้มาตรฐาน ตัดสินใจตามคำสั่งเบื้องบนโดยไม่ทำอะไรนอกกรอบ  ผมคิดว่าการตัดสินใจของผมมีผลดีต่อบริษัทมากที่สุด 

 

อึก!” 

 

หืม มีอะไรรึเปล่าครับผู้จัดการฝ่ายบุคคล

 

ไม่มี...ครับ  เหงื่อเม็ดเล็กผุดซึมไปทั่วใบหน้าคม  น้ำเสียงถูกตอบไปแบบกระท่อนกระแท่นเมื่อปลายเท้านั่นขยับขึ้นลงถูไถกับเป้ากางเกงของเขาหนักขึ้นเรื่อยๆจนลูกรักมันเริ่มจะปวดหนึบขึ้นมา  ยิ่งมองใบหน้ายิ้มแย้มถามคำถามเขาแบบไม่รู้ร้อนรู้หนาวทำให้ชาร์ลีถึงกับกำมือแน่น

 

ทั้งเคืองทั้งเสียว...

 

เอาเป็นว่า ทุกอย่างที่ผมพูดไป อยากให้ทุกคนได้นำกลับไปใช้ให้เกิดกระโยชน์กับบริษัทสูงสุด ถือว่าวันนี้เป็นแค่การเตือน

 

“…”

 

 “งั้นขอจบการประชุม ส่วนผู้จัดการฝ่ายบุคคล…”

 

ครับ...

 

เชิญตามไปพบผมที่ห้องด้วย มีเรื่องจะให้คุณช่วยนิดหน่อยปลายเท้าถูกยกออกไป ตามด้วยร่างโปร่งบางเดินออกไปจากห้องประชุมด้วยสีหน้าเรียบตึง  ท่าทีแบบนั้นทำให้ผู้จัดการคนอื่นๆถอนหายใจเดินเข้ามาตบบ่าของเขายกใหญ่ราวกับปลอบใจอ้อมๆ

 

หวังว่าท่านประธานจะไม่เล่นคุณหนักนะ

 

ขอบคุณครับ  เขาก็ตอบรับไปตามปกตินั่นแหละ  ถึงหน้าจะตึงขนาดไหน เขารู้ดีว่าแววตาสีเทาอ่อนกลับส่องประกายสนุกสนานยามได้แกล้งลูกรักของเขาจนมันแข็งปวดไปทั้งลำแบบนั้น

 

          สาบานว่าไม่เคยแข็งด้วยเท้าของใครมาก่อน แต่ยกไว้ให้คนนึงแล้วกัน...

           




TALK

จบไปอีก50% ทำกันได้นะแอชตัน สงสารชาร์ลีบ้างมั้ย TT ชาร์ลีนี่ก็เมะทาสซะจริง เขาวางก็ขยับไปใกล้เลย555 ส่วนเรื่องฉากฮอทสกรีน ขอบคุณมากนะคะที่มีคนเม้นแนะนำ เค้าลืมไปสนิทเลย TT ต่อไปนี้จะไม่โพสลิ้งค์แล้วนะคะ มีNC สามารถหาได้ในกูเกิ้ลโลก NC ของสูง ตามนี้เลยนะคะนักอ่านทุกคน ตอนนี้ขอไปนอนก่อน ปั่นพึ่งเสร็จ ง่วงหนักมาก 555 ฝันดีค่ะ  ///1เม้น1เฟบ 1กำลังใจนะคะ 


หวานมั้ยไม่รู้ แต่มาอัพแล้วนะคะ 50% อีก 50 มาพรุ่งนี้จ่ะ 555 คำผิดอะไรตรงไหนบอกได้นะคะ จะแก้ให้ ภาษาไม่สวยก็บอกมา เดี๋ยวจัดการให้  ไหนใครอยากเห็นความดาร์คของแอชตันมากกว่านี้ยกมือหน่อย ครึ่งหลังเราจะได้เห็นมากขึ้นเนอะ ทำงานในบริษัทเขาค่อนข้างเข้มงวดนะเออ แต่ตอนอยู่กับชาร์ลี ... ตามที่เห็น 555 ขอบคุณสำหรับการติดตาม ฝันดีค่ะนักอ่านทุกคน 

  ป.ล. เค้าอยากได้เม้น ขอหน่อย /ทำตาหมาวิ้งๆ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 12 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

139 ความคิดเห็น

  1. #29 Som O Usanee (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2559 / 06:38
    แอชตันแซ่บมากจริง ๆ ค่ะ ความควีนเปล่งประกายสุด ๆ
    #29
    0
  2. #18 after (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 19 เมษายน 2559 / 15:49
    โหดมั้ยลล่ะโอ้ยจะลงแดงตายเพราะสกิลการยั่วของแอชตันมั้ยลูก?!!
    #18
    0
  3. #17 บลาบลาบลา (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 19 เมษายน 2559 / 13:41
    เริสมากค่ะ บดขยี้มันเข้าไปแอชตันน้อย ...
    #17
    0
  4. #15 nonichan (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 19 เมษายน 2559 / 12:30
    โอ้ยยย ชาร์ลมาต่อตอนหน้าแต่คนอ่านอารมณ์ค้างหลังจากเลิกผระชุมค่ะ รอพรุ่งนี้เนอะ555555
    #15
    0
  5. #14 oosiak (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 19 เมษายน 2559 / 08:46
    เด็ดมาก55555
    #14
    0
  6. #13 Fah_parichat (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 19 เมษายน 2559 / 02:11
    แซ่บเวอร์
    #13
    0
  7. #12 Fujibarbiebabib.i (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 19 เมษายน 2559 / 01:41
    55555ไม่เคยแข็งด้วยเท้าของใครมาก่อนขำๆๆๆหนักมากๆๆๆ
    #12
    1
    • #12-1 valdas(จากตอนที่ 3)
      19 เมษายน 2559 / 21:02
      5555+ เดี๋ยวแข็งด้วยวีธีอื่นอีกๆ
      #12-1
  8. #11 after (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 18 เมษายน 2559 / 18:24
    ดีงามมากกกกสายโหดมาเต็มมากจ้า
    เฮ้ยคือแบบชอบ!!
    #11
    0
  9. #10 nonichan (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 18 เมษายน 2559 / 00:39
    โอ้ยชอบ แปลกใหม่ มันดีย์5555
    ไรต์คะ ขอเตือนด้วยความหวังดีนะ แปะลิ้งค์ไม่ได้นะคะ อาจโดนแบน ให้เราไปหาเอาเองดีกว่า บอกแค่ว่า พิมพ์ ncของสูงในgoogleงี้ ลิ้งค์มันเหมือนแปะเรทเอาไว้ อาจโดนแบน คือชอบเรื่องนี้ อ่านเม้นเราด้วยนะ
    #10
    1
    • #10-1 valdas(จากตอนที่ 3)
      19 เมษายน 2559 / 21:01
      อ่านแล้วจ้า ขอบคุณสำหรับคอมเม้นต์เตือนดีๆนะคะ จะพยายามพัฒนาฝีมือให้เขียนดีๆยิ่งขึ้นนะคะ ขอบคุณสำหรับการติดตามค่ะ ^^
      #10-1
  10. #9 Guntlo (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 17 เมษายน 2559 / 18:47
    แซ่บมาก-.,-เอ้ยแส้มาก
    #9
    1
    • #9-1 valdas(จากตอนที่ 3)
      19 เมษายน 2559 / 21:01
      ขอบคุณมากนะคะ ^^
      #9-1
  11. #7 =w=a (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 17 เมษายน 2559 / 03:39
    แค่แส้มันคงไม่?พอจริงๆ? รออ่านนะคะ
    #7
    1
    • #7-1 valdas(จากตอนที่ 3)
      19 เมษายน 2559 / 21:00
      ไม่พอค่ะ เดี๋ยวมีมีด (?)
      #7-1