ตราบสิ้นแสงดาว (แก้ไขตอนจบแล้ว)

ตอนที่ 5 : EP 1 ฉากนี้มีตบ 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 17,127
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 296 ครั้ง
    7 ส.ค. 62

EP 1 ฉากนี้มีตบ 100% 

ขอบคุณอีกครั้งสำหรับยอดโหลดอีบุ๊กดอกไม้นะคะ 1600 โหลดแล้วจ้า

<*>*<*>*


   EBOOK นิยายทุกเรื่องคลิกลิงก์ 

MEB -> https://bit.ly/2XOJzND

hytexts.com ->https://bit.ly/2Yhsagl

Google Play-> https://bit.ly/2XRcCAr

OOKBEE -> https://bit.ly/2SjMsQO


ผู้ชายในคืนนั้น
อัญจรี
www.mebmarket.com
ในคืนนั้น สลิสาจำได้เพียงว่าดื่มเหล้าจนเมาแล้วเดินลงทะเล ลมหายใจของเธอควรหยุดในอ้อมแขนของเกลียวคลื่น ทว่าพอลืมตาตื่น เธอกลับอยู่บนเตียงของบุรุษผู้หล่อเหลา แถมยังเปลือยเปล่าล่อนจ้อน!เอายังไงดีล่ะทีนี้ จะกรีดร้องโวยวาย หรือว่าสมยอม!?



*******อัป 60%*****
* รีไรต์แค่รอบเดียว ถ้าเจอคำผิดบอกด้วยนะคะ



 ไม่เป็นไร ช่างเถอะ” บอกนางเอกสาวรุ่นพี่ที่เพิ่งประเดิมจอแก้วในละครเรื่องนี้เป็นเรื่องแรก ก่อนจะปลีกตัวออกมาด้วยความรวดเร็ว เวหาส่งสายตาเต็มไปด้วยคำถามมาให้เธอ แต่เธอไม่สน

“จะไปไหน!”

“เปลี่ยนชุด!”

“มีอีกหลายซีนที่ต้องถ่ายวันนี้”

“ไม่รู้ เอาไว้ถ่ายวันหลัง ถ่ายคนอื่นไปก่อน” เธอบอกร้อนรนตอนที่เดินมาถึงเต็นท์ของช่างแต่งหน้า กระเป๋าถือของเธอวางอยู่บนเก้าอี้ประจำตำแหน่ง เธอคว้ามันมาถือไว้ แล้วควานหาโทรศัพท์มือถือในนั้น มีสายจากโรงพยาบาลโทรมาอีกในระหว่างที่เธอถ่ายซีนเมื่อกี้อยู่

“กฤติกา? มันจะมากไปแล้วนะ วันนี้มีแต่ซีนของเธอ!”

“ก็บอกว่าไม่ถ่ายไงเล่า พ่อฉันกำลังจะตาย! ได้ยินไหม พ่อฉันกำลังจะตาย!” ตะโกนบอกเขาแล้วคว้าเอากระเป๋าถือ ไม่มีเวลาจะเปลี่ยนเสื้อผ้าด้วยซ้ำ เธอมองเขาราวอยากจะฆ่า ถ้าเธอไปหาพ่อไม่ทันละก็ เวหา นายเจ็บแน่!

เวหายืนอ้าปากค้างท่ามกลางความอึ้งของช่างหน้าช่างผมและคนอื่นๆ กฤติกาก้าวฉับๆ จากไป ไม่สนใครทั้งนั้น 

ไหมขวัญเดินออกมาจากห้องส่วนตัว พอจะรู้ว่าเกิดอะไรขึ้นเมื่อกี้นี้

“เวย์ กุ๊กไปแล้วเหรอ”

“ครับพี่ วันนี้มีแต่ซีนที่มีเธอ ถ้าเธอไม่อยู่แล้วเราจะถ่ายได้ยังไง”

“เธอมีธุระสำคัญ ถ่ายพี่ก่อนก็ได้ ฉากไหนที่พอจะถ่ายก่อนได้ ก็ถ่ายได้เลย จะได้ไม่ต้องเลิกกอง” ไหมขวัญ ดาราสาวรุ่นใหญ่ผู้มากประสบการณ์ แนะกับผู้กำกับหนุ่มด้วยไม่อยากให้เขาเสียเวลา การเลิกกองโดยไม่ได้ถ่ายตามที่วางแผนไว้ ย่อมก่อให้เกิดความเสียหาย

“ยัยบ้านี่! ทำไมผมต้องมาเจอเธอด้วยนะ คนอื่นเคยเจอเหมือนผมไหมเนี่ย”

“ไม่หรอกค่ะคุณเวย์ เดือนนี้พ่อของหนูกุ๊กอาการทรุดบ่อยจริงๆ อย่าโกรธเธอเลยนะคะ” เจ๊หวีที่สนิทกับกฤติกามากที่สุด แก้ต่างแทนดาราในดวงใจ ถึงอีกฝ่ายจะร้ายกาจและขี้วีนไปบ้าง แต่เวลาที่เดือดร้อนเงินทอง กฤติกาก็คอยช่วยเหลือเสมอ เธอรู้จักกับกฤติกามานานแล้ว ตั้งแต่เจาตัวยังเป็นแค่นางเอก MV เห็นจะได้

“เฮ้อ...ประสาทจะกิน!”

“จุ๊ๆๆ ไม่เอานะ ไปนั่งก่อน อย่าถือสาเด็กมันเลย พี่ขอนะเวย์” 

ไหมขวัญตบต้นแขนชายหนุ่มเบาๆ ราวกับร้องขอ และสัมผัสจากไหมขวัญก็เหมือนน้ำเย็นๆ ที่กำลังลูบไล้หัวใจอันร้อนรุ่มของเวหา เขาปลื้มปริ่มไหมขวัญมานานแล้ว สนิทกับหล่อนด้วยรู้จักกันมานาน และการที่หล่อนช่วยปลอบเขานั้น ช่วยทำให้เขาอารมณ์ดีขึ้นมาได้ทันทีเลยล่ะ

“ก็ได้ครับพี่ ถ่ายเท่าที่ถ่ายได้ไปก่อนก็แล้วกัน” เวหาอ่อนลงให้พี่ไหม หากจะมีผู้หญิงสักคนที่สำคัญในชีวิตเขา หนึ่งในนั้นต้องเป็นพี่ไหมอย่างไม่ต้องสงสัย เขาเริ่มต้นอาชีพนี้เพราะใบหน้างดงามของอีกฝ่าย ไม่นานหลังจากที่ได้รู้จัก ก็ได้กลายเป็นคนสนิทคุ้นเคย ทว่าพี่ไหม ก็ไม่เคยเปิดโอกาสให้เขาได้เป็นมากกว่าเพื่อนรุ่นน้อง อาจจริงที่เขาเองก็ไม่เคยเอ่ยปากพูดความในใจออกไป แต่หากพี่ไหมสังเกตสักนิดคงรู้ได้ หรือบางที...อีกฝ่ายรับรู้และเข้าใจ แต่ไม่ยอมแสดงออกว่ารู้ นั่นเพราะไม่อยากสานต่อความสัมพันธ์ ไม่อยากพัฒนาความรู้สึกให้มันเติบโต 

อดีตที่เจ็บปวดทำให้พี่ไหมไม่ยอมเปิดใจ เขาเข้าใจและจะรอวันนั้น คงมีสักวันที่พี่ไหมมองเห็นเขาบ้าง สักเล็กน้อยก็ยังดี


โรงพยาบาล BHH

ภายในห้องพักฟื้นอันเงียบงัน ร่างอันไร้ลมหายใจของบิดาถูกเข็นออกไปช้าๆ รอเวลาออกจากโรงพยาบาล กฤติกานั่งนิ่งอยู่มุมหนึ่งเนิ่นนาน ไม่มีคำพูดใดหลุดออกจากปาก ไม่รับรู้แม้ว่าหมอหรือพยาบาลกำลังพูดอะไรกับเธอ พวกเขาให้เธอเซ็นเอกสาร เอกสารอะไรบ้างนั้นเธอก็ไม่เข้าใจ รู้แค่ว่า เธอต้องเซ็นหากอยากพาพ่อไปออกจากโรงพยาบาล เธอต้องพาพ่อไปวัด 

สองมือของเธอเย็นเฉียบ ในอกนั้นว่างเปล่าเหมือนใครมาควักเอาหัวใจออกไป น้ำตาเธอไหล มิใช่แค่เสียใจเพียงอย่างเดียว แต่มันแค้นใจ แค้นใจอย่างที่สุด ที่แม้ว่าลมหายใจเฮือกสุดท้าย บิดาที่เคารพก็ยังเอ่ยถึงผู้หญิงคนนั้นอยู่ดี

‘กุ๊ก...บอกแม่เรา...ให้พ่อที พ่อ...ขอโทษ...’

นั่นคือประโยคสุดท้ายที่หลุดออกจากปากซีดเซียวของบิดา ท่านเสียแล้ว ลมหายใจสุดท้ายเพิ่งหมดลงเมื่อชั่วโมงก่อน อันที่จริงเธอก็ยังงงอยู่ ความรู้สึกของการสูญเสียมันเป็นเช่นนี้หรือ มันมากกว่าความเศร้าเสียใจ เธอรู้สึกเหมือนร่างกายเป็นปุยนุ่น มันเบาโหวงไปหมด เหมือนว่าเธออีกคนกำลังจะหลุดออกจากร่างอย่างไรอย่างนั้น

“ผู้หญิงคนนั้น ไม่ใช่...แม่หนู เธอ...ไม่ใช่แม่ของหนูอีกต่อไป พ่อได้ยินไหม...”ได้ยินไหม!” บอกกล่าวกับความว่างเปล่าภายในห้อง ริมฝีปากสั่นระริก ก่อนที่หยดน้ำตาจะพรั่งพรู เธอเริ่มร้องไห้ฟูมฟาย หนักเข้าก็กรีดร้องออกมาดังๆ พ่อไม่อยู่แล้ว ไม่อยู่กับเธอแล้ว ต่อไปนี้ชีวิตของเธอ คงเหลือแค่เธอแค่คนเดียว แค่คนเดียวจริงๆ


ไม่กี่ชั่วโมงหลังจากนั้น ข่าวการเสียชีวิตของบิดากฤติกาก็ถูกพูดถึงมากมายในสื่อสังคมออนไลน์ นอกจากความเศร้าเสียใจที่ชาวเน็ตมีต่อกฤติกาแล้ว สิ่งหนึ่งที่เป็นประเด็นขึ้นมาก็คือ ไหมขวัญ...นางเอกรุ่นใหญ่ดาวค้างฟ้า หล่อนจะไปร่วมงานศพหรือไม่ 

ข่าวที่กฤติกาเป็นลูกสาวของไหมขวัญเริ่มมีคนพูดถึงหนักขึ้นเพียงข้ามวัน กว่าเก้าสิบเปอร์เซ็นฟันธงว่าทั้งสองเป็นแม่ลูกกันแน่ๆ รอแค่ให้ไหมขวัญกับกฤติกาออกมายอมรับเท่านั้น


ตลอดเจ็ดวันที่ผ่านมา กฤติกาโชคดีที่ไม่ได้พกโทรศัพท?มือถือ งานสวดอภิธรรมที่ต้องจัดการ รวมถึงความเศร้าเสียใจทำให้หญิงสาวไม่มีกะจิตกะใจทำอย่างอื่น เจ๊หวีอยู่กับกฤติกาตั้งแต่งานวันแรกจนถึงวันสุดท้าย แขกเหรื่อไม่ได้มากมายเพราะกฤติกาไม่ใช่คนที่มีเพื่อนมากนัก ส่วนคนที่รู้จักบิดา หญิงสาวตัดพวกเขาออกจากชีวิตตั้งแต่ตอนที่ธุรกิจบิดาล้มแล้วไม่มีใครยอมช่วยเหลือนั่นแล้ว 

“น้องกุ๊ก...ทำใจให้สบายนะคะ วันนี้วันสุดท้ายแล้วนะ” เจ๊หวีปลอบประโลม ใบหน้าของกะเทยร่างหมีไร้ซึ่งรอยยิ้ม กฤติการ้องไห้จนไม่มีน้ำตาจะไหล ใบหน้าหล่อนหม่นหมอง ดวงตาทั้งสองบวมแดง น่าสงสารนัก

“หนูไม่เหลือใครแล้วเจ๊”

“มีเจ๊ตั้งคนหนึ่ง” เจ๊หวีว่า เฝ้ามองแขกเหรื่อแสนบางตาแล้วสงสารกฤติายิ่งนัก หากเป็นดาราคนอื่น แขกเหรื่อคงได้มาจนล้นศาลา ตอนนี้นอกจากตัวเธอกับกฤติกา ก็เหลือเพียงนักข่าวไม่กี่คนเท่านั้น 

“ขอบคุณนะเจ๊ หนูดีใจ ที่อย่างน้อยเจ๊ก็มา”

“มาสิ กุ๊กเสียใจอย่างนี้ เจ๊จะไม่มาได้ยังไง”

กฤติกาน้ำตาร่วงริน ริมฝีปากสั่นระริก พิงร่างอ่อนแรงกับร่างใหญ่โตของเจ๊หวีคนดี ในขณะสองตาเฝ้ามองกลุ่มควันที่กำลังพวยพุ่งออกจากปากปล่องเมรุ 

เจ๊หวีได้แต่ทอดถอนใจ คนอื่นจะมองกฤติกาอย่างไรเธอไม่รู้ แต่สำหรับเธอ กฤติกาก็เป็นเพียงเด็กน้อยแสนดื้อที่ต้องการความรักความเอาใจใส่ ต้องการความอบอุ่นที่ใครสักคนจะหยิบยื่นให้เท่านั้นเอง

เจ๊คิดอย่างนั้นแล้วกวาดตามองไปรอบด้าน ไม่มีญาติผู้ใหญ่พอจะให้กฤติกาพึ่งพาได้เลย ทว่าเพียงแค่คิด ยังไม่ได้พูดออกมา ร่างสองร่างก็ปรากฏที่ทางขึ้นศาลา เวหานั้นมาร่วมงานในวันแรกๆ ทว่าสตรีอีกคนที่มาด้วยกันนี่สิ

“กุ๊ก...น้องกุ๊ก”

“คะ?”

“พี่ไหมมา”

เหมือนว่าร่างที่ตายไปแล้วกำลังฟื้นคืนชีวิต กฤติกาพพรวดพราดลุกขึ้นยืน สองตาแลหาร่างของไหมขวัญ ผู้หญิงคนนั้นมาทำไม มีสิทธ์อะไรมาที่นี่ มีสิทธิ์อะไร!?


***

พิมพ์ได้เลยรีบเอามาลงให้ค่ะ อย่าเอาแน่เอานนอนกับนักเขียนนะคะ 555 บางทีอาจจะโผล่มาแบบไม่บอกกล่าว หรือบางทีอาจจะหายไป ^^" ถ้าไม่อยากพลาดตอนใหม่ แอดแฟน หรือ เพิ่มเข้าชั้นหนังสือไว้นะคะ







************* รีไรต์แค่รอบเดียว ถ้าเจอคำผิดบอกด้วยนะคะ

เปิดจองหนังสือวิวาห์เสนอแล้วนะคะ 

ราคา 330 ส่งฟรีลงทะเบียน

EMS 360

เคอรี่ 390 

EBOOK พร้อมโหลด 1 กันยายน ค่ะ สั่งนิยายได้ที่

หน้าเพจ เฟสบุ๊ค อัญจรี น้ำจันทร์ สิมันตรา 
 
ทางอีเมล An_jung2011@hotmail.com

ทางโทรศัพท์ 0818322579 ,   

ทางline id lilly_valalee






**ฝากผลงานเรื่องล่าสุดด้วยนะคะ แรงรักสัมผัสร้อน วางแผงแล้วที่เซเว่นฯ จ้า


****


***** มาอัปอาทิตย์ละสองครั้ง ไม่อยากพลาดตอนใหม่ กดติดตาม กดแอดแฟน เพิ่มเข้าชั้นหนังสือไว้นะคะ





EBOOK นิยายทุกเรื่อง กดลิงก์ หรือย้อนไปกดสั่งซื้อที่ตอนที่ 1-2 นะคะ

    







ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 296 ครั้ง

1,280 ความคิดเห็น

เจ้าของบทความปิดแสดงความคิดเห็น
  1. #762 Jellydolphin (@Jellydolphin) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2562 / 19:49
    เพิ่งเคยอ่านเนื้อเรื่องทำนองนี้ พระเอกชอบแม่นางเอกเนี่ยนะ OMG
    #762
    0