ตราบสิ้นแสงดาว (แก้ไขตอนจบแล้ว)

ตอนที่ 33 : EP 5 เพราะวิสกี้ที่หน้าบาร์ 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 13,526
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 208 ครั้ง
    1 ก.ย. 62

EP 5 เพราะวิสกี้ที่หน้าบาร์ 100%  


   EBOOK นิยายทุกเรื่องคลิกลิงก์ 

MEB -> https://bit.ly/2XOJzND

hytexts.com ->https://bit.ly/2Yhsagl

Google Play-> https://bit.ly/2XRcCAr

OOKBEE -> https://bit.ly/2SjMsQO


ผู้ชายในคืนนั้น
อัญจรี
www.mebmarket.com
ในคืนนั้น สลิสาจำได้เพียงว่าดื่มเหล้าจนเมาแล้วเดินลงทะเล ลมหายใจของเธอควรหยุดในอ้อมแขนของเกลียวคลื่น ทว่าพอลืมตาตื่น เธอกลับอยู่บนเตียงของบุรุษผู้หล่อเหลา แถมยังเปลือยเปล่าล่อนจ้อน!เอายังไงดีล่ะทีนี้ จะกรีดร้องโวยวาย หรือว่าสมยอม!?


*******อัป 60%*****


***ฝากข่าวค่ะ ผู้ชายในคืนนั้น เปิดจองแล้วนะคะ ตอนแรกว่าจะไม่ทำเล่ม แต่ทนไม่ไหวค่ะ นักอ่านสายเล่มก็มี จึงทำเป็นนิยายเล่มเล็ก ไม่หนามาก ราคา 169 บาท ส่ง 30/10 โอนเงินได้ถึงสิ้นกันยา ถ้าใครเคยอ่าน ผู้ชายในคืนนั้นแล้วชอบใจ แวะมาสั่งได้นะคะ (EBOOK เข้าสู่โหลดที่ 800 แล้วค่ะ)


******** รีไรต์แค่รอบเดียว ถ้าเจอคำผิดบอกด้วยนะคะ*********

EP 5 เพราะวิสกี้ที่หน้าบาร์

เวหาพอออกจากโรงแรมก็ตรงดิ่งไปที่โรงพยาบาล ไหมขวัญอาการหนัก กลายเป็นผู้ป่วยวิกฤติห้ามเข้าเยี่ยม เขาเฝ้ารออย่างอดทน ทว่าไม่สามารถทำอะไรได้ นอกจากการรอฟังอาการเท่านั้น เริ่มมีการพูดคุยเรื่องการการเปลี่ยนตับอย่างจริงจัง ที่เขาได้ยินแล้วยิ่งใจคอยังไม่ดีนัก มีญาติของคนไข้ที่เป็นแฟนคลับของพี่ไหม ติดต่อมาเรื่องขอบริจาคตับถึงสามราย ทว่านั่นยังอุ่นใจไม่ได้ ต้องมีการตรวจอย่างละเอียดว่าตับเหล่านั้นใช้ได้ไหม แต่ที่แน่ๆ เขาคิดว่าตับของกฤติกาต้องใช้ได้อย่างแน่นอน 

ข่าวแทบทุกช่องรายงานอาการพี่ไหมแทบทุกชั่วโมง และเพราะพี่ไหมเป็นดาราดัง นักข่าวเลยมาปักหลักอยู่ที่โรงพยาบาลจำนวนไม่น้อย ผู้จัดการคนดีตอบนักข่าวเท่าที่ตอบได้ บางคราไมค์เหล่านั้นยังจ่อมาที่เขา ทว่าเขาไม่อาจตอบคำถามใดๆ เขาไม่มีอะไรจะพูดหรอกในตอนที่ความเป็นความตายของพี่ไหมรอท่าอยู่ทุกวินาที


กฤติกามิได้กลับบ้านอย่างที่คิดไว้ ด้วยว่าโรคที่ไหมขวัญเป็นนั้นต้องได้รับการปลูกถ่ายตับ ไหมขวัญไม่มีญาติ และข่าวลือเรื่องที่เธอเป็นลูกสาวของเจ้าหล่อนก็คล้ายว่าจะเป็นประเด็นขึ้นมา นักข่าวจากทุกสำนักต่างใคร่รู้ว่า เธอจะไปโรงพยาบาลหรือไม่ เธอจะยอมบริจาคตับให้ไหมขวัญหรือเปล่า และนั่นทำให้มีนักข่าวส่วนหนึ่งไปดักรอที่หน้าบ้านของเธอ

ฟึ่บ!

สมาร์ตโฟนในมือถูกแย่งไปดื้อๆ กฤติกาถอนหายใจ เหลียวมองรอบกายแล้วคิดถึงห้องนอนของตัวเองนัก ตอนนี้เธออยู่บ้านเจ๊หวี นอนบนโซฟาหนังเทียมสีม่วงอ่อนของเจ๊ อยากปิดเปลือกตาแล้วหลับให้สนิท แต่ข่าวของผู้หญิงคนนั้นที่เธอดันมีชื่อไปเกี่ยวพันก็ทำให้หลับไม่ลง

“ไปอาบน้ำก่อนเถอะ สภาพนี่ดูไม่ได้เลย” เจ๊หวีโยนชุดมาให้ เป็นชุดเอี่ยมสะอาดที่กฤติกาพอจะใส่ได้

“หนูอยากกลับบ้าน”

“กลับได้ที่ไหน คอลายพร้อยอย่างนี้อยากให้นักข่าวที่รออยู่หน้าบ้านรุมทึ้งเหรอ” เจ๊ประชด เดินไปหาผ้าเช็ดตัวมาให้อีก คอนโดฯ เก่าๆ แต่ยังสะอาดสะอ้าน ได้กลายเป็นหลุมหลบภัยให้กฤติกาชั่วคราว

“ค่ำนี้หนูมีงานด้วย ทำไงดีเจ๊”

“ยกเลิกไปเถอะ”

“ไม่ได้ งานใหญ่ได้หลายตังค์ รับปากเขาไว้ดิบดีด้วย”

“งั้นก็ต้องดูชุดว่าจะเปลี่ยนอะไรได้ไหม”

“แล้วค่ำนี้เจ๊มีงานที่ไหนหรือเปล่า”

“ก็ถ้าคุณเวย์ไม่เปิดกอง เจ๊ก็คงอยู่บ้าน”

“งั้นเจ๊ช่วยหนูหน่อยนะ ยังไงๆ ค่ำนี้ก็ต้องไปงานให้ได้”

“แล้วจะไปได้ยังไง หนูไหวเหรอลูก..” เจ๊มองดาราสาวแล้วส่ายหน้า สภาพเจ้าหล่อนต้องให้นอนพักสักสามวันสามคืน

“ไหวสิ นอนพักสักตื่นก็คงจะดีขึ้น ว่าแต่...หนูนอนนี่ได้ใช่ไหม”

“ได้น่า นอนๆ ไปเถอะ ถ้าร้อนก็เข้าไปเปิดแอร์นอนในห้องโน่นไป”

กฤติกาส่ายหน้าดิก มองประตูห้องนอนเจ๊แล้วเกรงใจ ขอนอนตรงนี้ดีกว่า

“เออ! ลืมเลย”

“ลืมอะไรเจ๊”

“เมื่อคืน...อีตาผู้กำกับนั่นได้ป้องกันหรือเปล่า”

คนถูกถามทำตาปริบๆ “ป้องกัน?”

“ถุงยางไง ใส่ถุงยางไหม”

กฤติกาส่ายหน้า สองแก้มร้อนผ่าวขึ้นมา เจ๊เอียงหัวรอฟังคำตอบ

“อะไรยังไง ตกลงใส่ถุงยางไหม ใส่ไม่ใส่”

“หนู...หนูไม่รู้ หนูจำไม่ได้ หนูเมา...หนู...” ตอบแล้วอยากจะร้องไห้ เธอจำอะไรไม่ได้เลย จำได้แค่ตอนที่ปากเขามือเขาปัดป่ายไปทั่วนั่นแหละ

“โอ๊ย...จริงๆ เลย ไม่ดูแลตัวเองเลยกฤติกา”

“ใครจะไปรู้เล่า หนู...นึกว่าเขาจะพามาส่งบ้าน ที่ไหนได้ เขานึกว่าหนูเป็นเด็กไซด์ไลน์ เลยหิ้วไปโรงแรม”

“พอๆๆ พอแล้ว ไม่ได้อยากได้ยิน” เจ๊โบกมือไหวๆ อะไรมันจะปะเหมาะเคราะห์ร้ายขนาดนั้นลูกเอ๊ย คนเขียนบทไม่รักไม่เอ็นดูหนูกุ๊กของเจ๊บ้างเลย “ไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อ เดี๋ยวจะไปซื้อยามาให้เร็วๆ” เจ๊สั่งความ ก่อนจะรีบออกไป ตอนแรกกะว่าจะซื้อแค่ยาแก้ปวด ตอนนี้คงต้องซื้ออย่างอื่นด้วยแล้วล่ะ

กฤติกาได้โอกาสอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้า ร่างกายเธอผ่านศึกหนักมา มันรวดร้าวไปหมด แต่ก็ต้องแข็งใจ ยิ่งกว่าร่างกายที่ปวดร้าว หัวใจของเธอก็คล้ายจะเจ็บปวดยิ่งกว่า จะมีวันไนท์สแตนกับผู้ชายทั้งที ทำไมต้องเป็นเขา ทำไมต้องเป็นเวหาให้เรื่องมันยุ่งยากด้วยก็ไม่รู้

“ไม่สน...ไม่สนอะไรทั้งนั้น มันก็แค่อุบัติเหตุ แค่อุบัติเหตุเท่านั้นเอง” บอกตัวเองแล้วรีบเช็ดผมที่เปียกลู่ ก่อนจะมานอนรอเจ๊ที่โซฟา นอนไปนอนมาก็เผลอหลับ รู้สึกตัวอีกทีตอนเจ๊มาสะกิดแขน

“กุ๊ก...หนูกุ๊กลูก...กินยาแล้วค่อยนอนนะ ลุกมากินก่อน เจ๊จะไปอุ่นโจ๊กมาให้”

เหมือนว่าเจ๊สั่งแล้วแวบหายไป เธอยันกายลุกขึ้นนั่ง ตาลืมแทบไม่ขึ้น เห็นแผงยาแวบๆ บนโต๊ะข้างโซฟา แต่โทรศัพท์มือถือดังขึ้นเสียก่อน งานโชว์ตัวช่วงค่ำของเครื่องสำอางแบรนด์หนึ่งที่เธอรับงานเอาไว้ ทีมงานโทรมายืนยันกับเธออีกรอบเรื่องเวลาและสถานที่ เธอร้องขอบางอย่างกลับไป เน้นและกำชับดิบดีว่าต้องได้ในสิ่งที่ต้องการ เมื่อเจรจาตกลงกันเรียบร้อย จึงได้วางสายด้วยความอ่อนล้า และด้วยความเพลีย มือถือที่ใช้เลยเผลอวางส่งๆ บนโต๊ะ ส่งผลให้ยาหนึ่งในสองแผงถูกผลักให้ หล่น ลงไปในซอกแคบๆ ระหว่างโต๊ะกับโซฟา 

กฤติกาไม่ทันเห็น คว้าได้ยาอีกแผงก็แกะมาส่งเข้าปาก ตามด้วยน้ำแก้วใหญ่ๆ ที่เจ๊วางเอาไว้ให้


EP 6

แย่ง!


*** 

ปล...มีนักอ่านบอกต้องรีบออมเงินค่าผ้าอ้อม ออมเผื่อด้วยนะคะ สงสัยจะไม่รอดแน่ๆ หนูกุ๊กของเจ๊!









*********

ปล. ขอบคุณคอมเมนต์นะคะ มีนักอ่านช่วยแก้คำผิดด้วย ขอบคุณมากจ้า 

กดแอดแฟน กดเข้าชั้นหนังสือ เป็นกำลังใจให้กันด้วยน้าาาา


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 208 ครั้ง

1,280 ความคิดเห็น

เจ้าของบทความปิดแสดงความคิดเห็น
  1. #796 Jellydolphin (@Jellydolphin) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2562 / 13:21
    พระเอกรีบไปแล้วไงสุดท้ายก็ทำได้แค่รอ หมอก็ไม่ใช่ ยังมีหน้าคิดเรื่องเปลี่ยนตับกุ๊กให้แม่ใจดำแบบนั้นอีก ไม่โดนกับตัวเองแล้วหลงเขาจริง
    ปล.เวรกรรมอะไรของกุ๊กกัน เคราะห์ช้ำกรรมเช็ด
    #796
    0
  2. #667 นัท (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2562 / 10:41

    เวรกรรม ซวยซ้ำซวยซ้อนนะกุ๊กน่ะ จะกินยาป้องกันการตั้งครรภ์ ลุกขึ้นมานั่งอย่างมีสติ แล้วหยิบยากินเข้าไปดีๆก็ไม่ทำเน๊อะ รับกรรมไปท้องแน่นอน ชัวร์

    #667
    0