ตราบสิ้นแสงดาว (แก้ไขตอนจบแล้ว)

ตอนที่ 14 : EP 3 เด็กมันยั่ว 80%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 14,039
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 211 ครั้ง
    17 ส.ค. 62

EP 3 เด็กมันยั่ว 80% 

ขอบคุณอีกครั้งสำหรับยอดโหลดอีบุ๊กดอกไม้นะคะ 1600 โหลดแล้วจ้า

<*>*<*>*


   EBOOK นิยายทุกเรื่องคลิกลิงก์ 

MEB -> https://bit.ly/2XOJzND

hytexts.com ->https://bit.ly/2Yhsagl

Google Play-> https://bit.ly/2XRcCAr

OOKBEE -> https://bit.ly/2SjMsQO


ผู้ชายในคืนนั้น
อัญจรี
www.mebmarket.com
ในคืนนั้น สลิสาจำได้เพียงว่าดื่มเหล้าจนเมาแล้วเดินลงทะเล ลมหายใจของเธอควรหยุดในอ้อมแขนของเกลียวคลื่น ทว่าพอลืมตาตื่น เธอกลับอยู่บนเตียงของบุรุษผู้หล่อเหลา แถมยังเปลือยเปล่าล่อนจ้อน!เอายังไงดีล่ะทีนี้ จะกรีดร้องโวยวาย หรือว่าสมยอม!?


*******อัป 60%*****


***ฝากข่าวค่ะ ผู้ชายในคืนนั้น เปิดจองแล้วนะคะ ตอนแรกว่าจะไม่ทำเล่ม แต่ทนไม่ไหวค่ะ นักอ่านสายเล่มก็มี จึงทำเป็นนิยายเล่มเล็ก ไม่หนามาก ราคา 169 บาท ส่ง 30/10 โอนเงินได้ถึงสิ้นกันยา ถ้าใครเคยอ่าน ผู้ชายในคืนนั้นแล้วชอบใจ แวะมาสั่งได้นะคะ (EBOOK เข้าสู่โหลดที่ 800 แล้วค่ะ)


******** รีไรต์แค่รอบเดียว ถ้าเจอคำผิดบอกด้วยนะคะ*********

EP 3 เด็กมันยั่ว

เวหาเอื้อมมือคว้าโทรศัพท์ แต่กฤติกาไวกว่า หล่อนลุกจากเตียงในตอนนั้น อันที่จริงตอนนี้เขาไม่ได้สนใจโทรศัพท์เลย เนินอกขาวๆ กับบั้นท้ายอวบๆ ของหล่อนต่างหากที่ดึงดูดสายตาอย่างจัง ยัยเด็กบ้านี่เทวดาคงรักนะ อะไรๆ ก็เอามาเยอะผิดมนุษย์มนา

“ถ้ากล้าปล่อยรูปละก็ เธอโดนดีแน่”

“จะบ้าเหรอ ถ้ามีรูปว่อนเน็ตฉันก็ขายไม่ออกพอดี”

“แล้วเธอจะเก็บมันไว้ทำไม” เขาลุกมาถาม บิดร่างนิดหน่อย รู้สึกสบายมากๆ ที่ได้หลับเต็มตื่น หรือบางทีอาจเป็นเพราะกลิ่นหอมๆ ของกฤติกา กลิ่นผู้หญิงนี่หอมเหมือนกันทุกคนหรือเปล่านะ

“ไม่รู้ เก็บไว้ก่อนแล้วกัน คุณน่ะ...กลับไปได้แล้ว” บอกเขาแล้วเดินเข้าห้องน้ำ จัดการกับร่างโทรมๆ ของตัวเองราวสิบห้านาที ก่อนจะกลับออกมาเนื้อตัวหอมฟุ้ง สดชื่นกว่าที่เป็น คงดีกว่านี้หากบิดาจะนั่งอยู่ข้างนอก รอมื้อเช้าแบบง่ายๆ ที่เธออาสาทำให้เช่นวันวาน มันนานมากแล้วล่ะ แต่ภาพนั้นยังกระจ่างในความทรงจำของเธออยู่เลย

“เธอหลับในห้องน้ำเหรอ”

“เฮ้ย!? ทำไมคุณยังอยู่” ทักคนที่ลุกขึ้นจากกองผ้านวม ทำไมเขายังไม่กลับบ้านกลับช่องไปอีก

เขายักไหล่ ลุกจากเตียงเดินไปที่ประตูห้องน้ำ “ขอกาแฟเข้มๆ กับไข่ลวกสองฟอง เร็วๆ ด้วย ฉันหิว”

“นี่!? ฉันไม่ใช่คนใช้คุณนะ”

“ฉันอุตส่าห์อยู่เป็นเพื่อนทั้งคืน ไม่สำนึกบุญคุณบ้างเหรอ เร็วๆ เลย” 

ปัง!


ประตูปิดลงหลายนาทีแล้ว กฤติการีบแต่งตัวให้เสร็จก่อนที่เขาจะออกมา เธอทำมื้อเช้าให้เขา ไข่ลวกสองฟองและกาแฟดำเข้มๆ เธอมีขนมปังสองแผ่นกับไข่กวนหนึ่งฟองเป็นมื้อเช้า ไม่อยากกลืนอะไรลงท้องหรอกนะ แต่ท้องมันร้องโครกครากไม่หยุดเลย

กลิ่นแชมพูหอมกรุ่นลอยฟุ้งในอากาศ แทบจะกลบกลิ่นกาแฟจนสิ้น กฤติกานั่งอยู่ที่โต๊ะอาหารเล็กๆ ที่มีเก้าอี้เพียงสองตัว กำลังส่งขนมปังที่โปะด้วยไข่กวนเข้าปาก แต่ว่า..

“แค่ก! แค่กๆ” 

หญิงสาวสำลักไอโขลกๆ ก็ดูเขาสิ ออกมาจากห้องเธอทำไมต้องถอดเสื้อ ถอดเพื่อ!?

“ถึงกับสำลักเลยเหรอ ทำไม ไม่ชินกับหุ่นผู้ชายเหรอ น่าขำนะ” เอ่ยประชดเจ้าบ้านที่นั่งอยู่ เขาอาบน้ำสระผมตัวหอมฟุ้ง ไม่อยากใส่เสื้อผ้าชุดเดิมแต่ยังไงก็ต้องสวมกลับบ้าน เสื้อเชิ้ตถูกหยิบมาเช็ดผม ก่อนจะดึงเสื้อกล้ามมาสวมต่อหน้าหล่อน

“คิดว่าบ้านตัวเองหรือไง อาบน้ำอาบท่าสบายใจ ใช้แชมพูฉันอีกต่างหาก”

“ทำไม เตียงเธอฉันยังนอนมาแล้ว หรือไม่จริง”

“นี่!?” 

เมื่อเอาคืนเขาไม่ได้ก็เปลี่ยนมากัดขนมปังเข้าปาก กัดไปคำหนึ่งก็เคี้ยวแรงๆ ประหนึ่งว่าในปากคือผู้ชายที่นั่งอยู่ตรงหน้า เขาไม่อนาทรร้อนใจต่อเสียงแวดๆ ของเธอ ยังกินมื้อเช้าของตัวเองอย่างตั้งอกตั้งใจ น่าหมั่นไส้!

เวหาลอบมองคนที่ทำปากขมุบขมิบกับขนมปังในจาน หล่อนกินขนมปังไข่กวน และไข่สีเหลืองนวลนั่นก็ดันติดที่มุมปากข้างหนึ่ง เหมือนในละครที่เขากำกับไม่มีผิด ไม่รู้ว่าหล่อนจงใจหรือเปล่า เพราะถึงหล่อนจะดื่มนมไปสองสามอึก ไข่กวนที่มุมปากก็ยังอยู่ สงสัยต้องจัดการให้

“เชิญกลับ” เธอไล่เมื่อเขากินเสร็จ หยิบเอาขวดน้ำผึ้งมาเปิดแล้วตักกินด้วยช้อนเล็กๆ ที่อยู่ในนั้น เธอชอบกินน้ำผึ้งหลังมื้อเช้า มันช่วยให้เธออารมณ์ดี 

เวหาลุกจากโต๊ะอาหาร พอกินอิ่มก็ว่าง่ายขึ้นมานิดหน่อย

“ขอบคุณที่อยู่เป็นเพื่อนฉันเมื่อคืน แม้ว่าคุณจะทำตามคำสั่งก็เถอะ”

เขาพยักหน้ารับ เอื้อมมือจะเปิดประตู แต่แล้วก็หันกลับมาอีก

“อะไรอีก” 

“เฮ้อ...จริงๆ เลย เธอจะยั่วฉันไปถึงไหน”

เจ้าบ้านยักไหล่เมื่อเขาพูดอย่างนั้น หมายความว่าอย่างไร งงนะนี่

“ปากน่ะ”

กฤติกาแตะที่มุมปาก แต่ก็ไม่เจออะไร

“อีกข้างสิ” เขาแนะแล้วยืนรอดูว่ากฤติกาจะเจอชิ้นไข่กวนเล็กจิ๋วนั่นไหม และก็ใช่ หล่อนคลำหามันไม่เจอ เขาขยับเข้าไปหา หล่อนถอยกรูดจนแผ่นหลังชนผนัง สองมือกำขวดน้ำผึ้งไว้แน่น 

“จะทำอะไร”

“กินของหวานมั้ง”

“นะ..นี่...นี่เหรอ?” กฤติกาผู้ใสซื่อชูขวดน้ำผึ้งให้เขาดู เขาพยักหน้า เธอเลยเปิดฝามันออก ใช้ช้อนตักน้ำผึ้งขึ้นมา ทว่ายังไม่ทันได้ยื่นให้เขา คางของเธอก็ถูกดึงแรงๆ “อะไร!”

“ก็เธอยั่วฉันไม่เลิก จะให้ฉันทำยังไงล่ะ จัดให้เธอสักหน่อยท่าจะดี”

“ฮะ!?” ความงุนงงเกิดขึ้นอีกครั้งเมื่อถูกจูบลงมา เขาจูบหนักๆ จูบถี่ๆ ส่งลิ้นร้อนๆ เข้ามากวาดไล้ในโพรงปากเธอ เธอดิ้นหนีเขาก็กอดเอาไว้ ฝ่ามือร้อนปัดป่ายทั่วแผ่นหลัง หนักเข้าก็ล้วงเข้าไปในชายเสื้อ ลูบคลำแผ่นหลังเปลือยเปล่าของเธอ ไม่นะ! อย่างนี้ไม่ได้ มันมากเกินไป “ปะ...ปล่อย ปล่อยนะ!” เธอร้องดังๆ ผลักเขาออกเต็มแรง ก่อนจะ...

เผียะ!

ฝ่ามือเล็กๆ ฟาดลงยังแก้มสากของเวหา เขาเม้มปากแน่นๆ จ้องมองมาราวอยากจะฆ่าให้ตาย

“เป็นบ้าอะไรฮะ! ถ้าไม่อยากให้ฉันแตะต้องแล้วยั่วฉันทำไม เธอเป็นบ้าเหรอ ทำท่าเหมือนอยากนักหนาแต่พอสนองให้ก็ดันมาตบฉัน ประสาท!”

“ไป...ไปซะ! ไป!” เธอชี้ไปที่ประตู หัวใจเต้นรัว มือไม้สั่นระริก เธอยั่วเขาตอนไหนกัน เธอเปล่านะ ยังไม่ได้ทำอะไรเลย!

เวหาจากไปพร้อมกับอารมณ์อันขุ่นเคือง หล่อนเป็นบ้าหรือไง ยั่วเขาแล้วมาตบกันได้ สงสัยจะประสาท ความสูญเสียคงทำให้หล่อนเพี้ยนไปแล้ว

ปัง!

ประตูปิดลงหลังจากการไล่ส่งของเจ้าบ้าน กฤติกามองมันพร้อมกับหยดน้ำตาที่กำลังผุดซึม ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าทำไมถึงต้องผิดหวังเสียใจ เขาก็เป็นของเขาอย่างนี้ ดีได้เต็มที่แค่ห้านาทีก็หรูแล้ว ความหวังดี ความปรารถนาดีแสนจอมปลอมมันอันตรายเกินไป เธอต้องระวังให้มาก ถ้ายังอยากชนะ เธอก็ต้องฉลาดให้เป็น อย่าเอาอารมณ์เข้ามาข้องเกี่ยวในเกมนี้ ไม่อย่างนั้นเธอคงได้แพ้อย่างถาวร






************* รีไรต์แค่รอบเดียว ถ้าเจอคำผิดบอกด้วยนะคะ

เปิดจองหนังสือวิวาห์เสนอแล้วนะคะ 

ราคา 330 ส่งฟรีลงทะเบียน

EMS 360

เคอรี่ 390 

EBOOK พร้อมโหลด 1 กันยายน ค่ะ สั่งนิยายได้ที่

หน้าเพจ เฟสบุ๊ค อัญจรี น้ำจันทร์ สิมันตรา 
 
ทางอีเมล An_jung2011@hotmail.com

ทางโทรศัพท์ 0818322579 ,   

ทางline id lilly_valalee






**ฝากผลงานเรื่องล่าสุดด้วยนะคะ แรงรักสัมผัสร้อน วางแผงแล้วที่เซเว่นฯ จ้า


****


***** มาอัปอาทิตย์ละสองครั้ง ไม่อยากพลาดตอนใหม่ กดติดตาม กดแอดแฟน เพิ่มเข้าชั้นหนังสือไว้นะคะ





EBOOK นิยายทุกเรื่อง กดลิงก์ หรือย้อนไปกดสั่งซื้อที่ตอนที่ 1-2 นะคะ

    







ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 211 ครั้ง

1,280 ความคิดเห็น

เจ้าของบทความปิดแสดงความคิดเห็น
  1. #772 Jellydolphin (@Jellydolphin) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2562 / 21:29
    เกลียดพระเอก
    #772
    0
  2. #20 sirinda50880 (@sirinda50880) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2562 / 20:56
    สนุกง่าาา
    #20
    0