ดอกไม้ที่พ่ายแพ้ (แจ้งพิมพ์ครั้งที่ 4 จ้า)

ตอนที่ 13 : บทที่ 5 คนที่ไม่ควรเจอ 80%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,327
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 23 ครั้ง
    17 มี.ค. 62


ขอบคุณอีกครั้งสำหรับยอดโหลดอีบุ๊กนะคะ สู่ 1000 โหลดแล้วจ้า



EBOOK

          MEB ->   อัญจรี - Meb    

                         ร้อยคำรัก


          อัญจรี - hytexts.com -> อัญจรี - hytexts.com thai ebook store | ePub ไทย 


          

          Google Play-> อัญจรี - Books on Google Play



          OOKBEE -> อัญจรี (น้ำจันทร์) - OOKBEE - ฟรี อีบุ๊ค(e-book) อีแมก(e-magazine ...


<*>*<*>*


“ให้แม่คุณขอโทษฉันก่อนสิ! ขอโทษมา!”

“ฝันไปเถอะ!” 

บุษบงโต้คืนทันควัน แล้วในเสี้ยวนาทีที่ทุกคนกำลังจ้องกันราวอยากจะฆ่า สตรีนางหนึ่งก็เดินตรงดิ่งเข้ามาในร้านด้วยใบหน้าโกรธกรุ่น ที่หน้าอกของหล่อนปรากฏว่ามีเป้อุ้มเด็กสะพายอยู่ เด็กน้อยวัยสิบเดือนนั่งอยู่ในนั้น มือขวาของหล่อนถือถังใส่น้ำมาด้วย น้ำที่อยู่ในนั้นสีขุ่นคลั่กแสนสกปรก และก่อนที่ทุกคนจะได้ถามไถ่ ถังน้ำใบนั้นก็ถูกคว่ำลงใส่ศีรษะของปัณณธร!

ซ่า!

“กรี๊ด!!! ทำอะไรของหล่อนฮะ! ปัณ? โธ่ลูก!”

ปัณณธรชาไปตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้า กลิ่นฉุนกึกของน้ำนี่ไม่บอกก็รู้ว่ามันคือน้ำสำหรับใช้ถูพื้น เขาดึงถังลงมาอย่างอึ้งๆ ขว้างมันทิ้งอย่างตะลึงงัน ใคร!? ใครกันช่างทำกับเขาได้

“ถ้าไม่อยากขอโทษก็ไปซะ! ทางใครทางมันอย่ามายุ่งกับพี่สาวฉัน!!!” ยี่สุ่นร้องใส่หน้าคนที่เนื้อตัวเปียกโชกไปด้วยน้ำสีขุ่น เธออุตส่าห์รีบมา ด้วยกะว่าจะมาฝากเจ้าตัวเล็กไว้กับพี่สาวแล้วเดินซื้อของสักหน่อย แต่กลับผิดคาดที่ได้เห็นฉากปะทะของคนทั้งสาม ไม่ได้อยากมีเรื่องหรอกนะแต่มันอดไม่ได้ พอหันซ้ายหันขวา เห็นร้านอาหารข้างๆ กำลังปัดกวาดเช็ดถูเตรียมเปิดร้าน อารมณ์อันร้อนระอุ เลยเข้าไปคว้าเอาถังน้ำของพวกเขามาคว่ำใส่หัวปัณณธร ถ้าถังขยะที่ข้างบันไดเลื่อนมีขยะสักนิดละก็ ปัณณธรได้เละกว่านี้แน่ๆ

“ยี่สุ่น?” เขาร้องออกมาอย่างมึนงง ยี่สุ่นยืนอยู่ตรงหน้า และหล่อนเป็นคนที่ทำให้เชิ้ตสีขาวของเขากลายเป็นสีขุ่นคลั่กแสนสกปรก

“ใช่...ฉันเอง พาคุณนายนี่ออกไปจากร้านของพี่สาวฉันเดี๋ยวนี้!”

“ฉันไม่ไปทั้งนั้น หล่อนเป็นใคร กล้าดียังไงมาทำแบบนี้กับลูกฉัน!” 

บุษบงร้องถามพลางแตะเนื้อต้องตัวบุตรชาย กลิ่นน้ำยาถูพื้นฉุนกึกเตะจมูกนางอย่างบ้าคลั่ง แก้มขาวๆ ของเขามีน้ำสกปรกไหลอาบจนมันวาว มันน่าจับคนทำมาแล่เนื้อเถือหนังเอาเกลือทานัก!

“ไม่ต้องใช้ความกล้าหรอกคุณนาย ใช้แค่สองมือกับสองตีนฉันนี่แหละ แก่เพราะเกิดมานานจริงๆ ไม่ได้มีวุฒิภาวะให้คนรุ่นลูกรุ่นหลานได้กราบไหว้เคารพเลย! ไม่อายชาวบ้านเขาหรือไงมาเที่ยวทะเลาะกับคนรุ่นลูกเนี่ย!”

“ยี่สุ่น!?” ปัณณธรขานชื่อสาวรุ่นน้อง ปากหล่อนด่าว่าแต่สองมือโอบกอดลูกในเป้ ส่วนสารภีก็สะกิดน้องสาวยิกๆ เขารู้ว่ายี่สุ่นเป็นคนอารมณ์ร้อน แต่ไม่นึกว่าจะทำขนาดนี้เลย

“หน็อย...นังคนนี้! พี่น้องนี่ไม่ได้ต่างกันเลยนะ กิริยามารยาทการพูดการจานี่สถุลจริงๆ”

“สถุลสเถิลอะไรกันล่ะ ด่ามาก็ด่ากลับสิคะคุณนาย ไม่ได้โง่นะคะจะได้ยืนให้ด่าฝ่ายเดียว ถ้าไม่อยากโดนถอนหงอกก็อย่ามาระรานพี่ฉัน คุณด้วย! อย่าคิดว่าตัวเองเจ็บแต่ฝ่ายเดียว ถามพี่ฉันสักคำหรือยังว่าเธอผ่านอะไรมาบ้าง คิดว่าทั้งโลกมีแค่ตัวเองเป็นฝ่ายถูกกระทำหรือยังไง!”

“หยุด! หยุดเดี๋ยวนี้นะ! แม่คนนี้นี่!” บุษบงร้องปราม ไม่มีจังหวะให้นางเอ่ยแทรกเลย ให้ตายเถอะ ด่ากลับไม่ทัน!

“ไม่หยุดโว้ยยย!!!” 

แง้...แง้!

ทันทีที่ยี่สุ่นป่าวร้อง เด็กน้อยวัยสิบเดือนก็ร้องจ้าด้วยความตกใจ แล้วความวุ่นวายก็เกิดขึ้นอีกครั้ง 

ปัณณธรถอนหายใจให้กับกลิ่นฉุนกึกบนหัว มารดากับสารภีว่าหนักแล้ว เจอยี่สุ่นอีกคนนี่หนักกว่า ถ้าไม่จับแยกละก็ วันนี้คงได้ไปจบที่โรงพักแน่ๆ เขาแลหาผู้ช่วยคนเก่งแล้วสั่งทางสายตาให้ขยับมาใกล้ๆ

“พาแม่กลับบ้านที เดี๋ยวนี้เลย” 

สมศักดิ์เข้าประชิดร่างคุณนาย จับแขนนางไว้แน่นๆ ตามคำสั่งปัณณธร

“ไม่นะ! ไม่กลับ ตาปัณ แม่ไม่กลับ ปล่อยฉันนะสมบูรณ์ ปล่อย!” 

“คุณนายครับ มาเถอะครับ มันวุ่นวายพอแล้ว สงสารเจ้านายผมเถอะครับ ขอร้องล่ะ”

“ไม่! ฉันไม่ไป ฉันจะสั่งสอนนังสองคนนี้ก่อน ปล่อยฉันนะ ปล่อยยย!!!”








อัป 60% เหมือนเคยค่ะ



**%






หน้าเพจ เฟสบุ๊ค อัญจรี น้ำจันทร์ สิมันตรา 
 
ทางอีเมล An_jung2011@hotmail.com

ทางโทรศัพท์ 0818322579 ,   

ทางline id lilly_valalee



****นิยายที่พร้อมส่ง จัดส่งนิยายทุกวัน จ - ศ นักเขียนส่งเอง ได้รับของแน่นอน
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 23 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

41 ความคิดเห็น