ดอกไม้ที่พ่ายแพ้ (แจ้งพิมพ์ครั้งที่ 4 จ้า)

ตอนที่ 12 : บทที่ 5 คนที่ไม่ควรเจอ 60%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,164
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 25 ครั้ง
    17 มี.ค. 62


ขอบคุณอีกครั้งสำหรับยอดโหลดอีบุ๊กนะคะ สู่ 1000 โหลดแล้วจ้า



EBOOK

          MEB ->   อัญจรี - Meb    

                         ร้อยคำรัก


          อัญจรี - hytexts.com -> อัญจรี - hytexts.com thai ebook store | ePub ไทย 


          

          Google Play-> อัญจรี - Books on Google Play



          OOKBEE -> อัญจรี (น้ำจันทร์) - OOKBEE - ฟรี อีบุ๊ค(e-book) อีแมก(e-magazine ...


<*>*<*>*

“ตาปัณ!?” บุษบงร้องเรียกแต่บุตรชายไม่มีคำตอบให้ นางปวดร้าวสุดขั้วใจ ผลักบุตรชายออกห่างแล้ววิ่งเข้าหาสารภีอีกรอบ “นังแม่มด! แกทำอะไรลูกฉัน! แกสนุกใช่ไหมที่เห็นฉันเป็นทุกข์ ฉันจะถลกหนังหัวแกนังสารภี!”

ฝ่ามือน้อยๆ ของบุษบงทั้งตบทั้งตีสารภีที่ถูกสมศักดิ์ล็อกตัวไว้ หญิงสาวไม่มีหนทางแม้แต่จะปกป้องตัวเอง

เผียะ! เผียะ!

“กรี๊ด! ปล่อยฉัน ปล่อย!” 

แล้ววินาทีที่สมศักดิ์เผลอ สารภีก็ใช้ส้นสูงเหยียบเข้าที่ปลายเท้าของอีกฝ่าย สมศักดิ์ร้องเสียงหลง ปล่อยมือจากสารภีในตอนนั้น แล้วสองสตรีต่างวัยก็ต่อสู้ด้วยสองมือ และด้วยนิ้วทั้งสิบที่มีเล็บคมๆ ไม่แพ้กัน

“แม่! สารภี! หยุดนะ! ทั้งสองคนหยุด!”

ไม่มีใครหยุดตามคำสั่ง ปัณณธรจำต้องเข้าไปแทรกกลาง เลยได้รับฝ่ามือจากสองสตรีเป็นรางวัล 

เผียะ! เผียะ! เผียะ!

เขาใช้ตัวบังมารดาไว้มิให้สารภีลงไม้ลงมือกับนางได้อีก หากมองถึงเปอร์เซ็นต์ความเสียหายละก็ สารภีเสียเปรียบเห็นๆ หัวหูหล่อนยุ่งเหยิง มีรอยเล็บของมารดาเขาข่วนเข้าที่ข้างแก้มและลำคอ ส่วนมารดาที่เคารพนั้น นอกจากผมมวยของนางที่หลุดลุ่ยก็ไม่เห็นว่าจะเจ็บปวดอะไร 

“โอ๊ย! พอซะทีเถอะ! สารภี หยุดนะ! นี่แม่ฉันนะ!”

“แม่คุณไม่ใช่แม่ฉันนี่! มาหาเรื่องอย่างนี้แจ้งตำรวจดีไหม!”

“แจ้งเลย! เอาสิ ต่อให้หล่อนเป็นฝ่ายถูกฉันก็หาทางเอาชนะคดีได้อยู่ดีนั่นแหละ!”

บุษบงร้องมาจากด้านหลังบุตรชาย ร้องจบก็หลบฉากกลัวว่าจะโดนสารภีทึ้งผมเข้าให้อีก

“แหม..เก่งเหลือเกิ๊น! เก่งอย่างนี้สงสัยจะไม่ได้แก่ตายนะคุณนาย เอาซะทีดีไหม!”

หมับ!

เพียงแค่เงื้อแขนแล้วก้าวเข้าไปใกล้ แขนที่เงื้อไว้ก็ได้เงื้อค้างกลางอากาศ ปัณณธรจับข้อมือของเธอไว้แน่น ไม่ยอมให้มันได้เข้าใกล้มารดาเขาเลย

“เลิกก้าวร้าวแม่ฉันซะที!”

“บอกแม่คุณสิว่าอย่ามาหาเรื่องฉัน!” เธอโต้อย่างเหลืออด เธอไม่ทำใครก่อนหรอกนะ “ไม่เห็นหรือไงว่าเสื้อผ้าฉันเสียหาย ไม่เห็นหรือว่าหน้าตาเนื้อตัวฉันเป็นยังไง หรือมองเห็นแต่ความทุกข์ของตัวเองจนลืมมองความทุกข์ของคนอื่น คุณกับแม่คุณก็เป็นอย่างนั้นอยู่แล้วนี่ หรือไม่จริง!”

“อย่าไปฟังมันนะตาปัณ นังนี่มันร้าย!”

“คุณแม่ขอร้องล่ะ เงียบก่อนได้ไหม ขอผมพูดกับสารภีก่อน”

“ฉันไม่มีอะไรจะพูดกับคุณ! ปล่อยฉันนะ! ปล่อยฉันแล้วก็ไสหัวออกไปทั้งแม่ทั้งลูกเลย!” ไล่ไปน้ำตาแห่งความแค้นใจก็ไหลมาเอ่อคลอ ทำไมเป็นแบบนี้นะ เธอยังหวังให้เขามาเข้าข้างอย่างนั้นหรือ ช่างน่าสมเพชสิ้นดี

“ขอโทษแม่ฉันก่อน” เขาพยายามเอ่ยอย่างใจเย็น สมควรแล้วหรือที่หล่อนจะทำอย่างนี้กับคนที่อายุมากกว่า ซ้ำยังเป็นมารดาเขาอีก

“ให้แม่คุณขอโทษฉันก่อนสิ! ขอโทษมา!”

“ฝันไปเถอะ!” 





อัป 60% เหมือนเคยค่ะ



**%






หน้าเพจ เฟสบุ๊ค อัญจรี น้ำจันทร์ สิมันตรา 
 
ทางอีเมล An_jung2011@hotmail.com

ทางโทรศัพท์ 0818322579 ,   

ทางline id lilly_valalee



****นิยายที่พร้อมส่ง จัดส่งนิยายทุกวัน จ - ศ นักเขียนส่งเอง ได้รับของแน่นอน
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 25 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

41 ความคิดเห็น