ตราบาปนางบำเรอ

ตอนที่ 26 : บทที่ 10 แผนลวงตาภรรยาลวงใจ 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 857
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6 ครั้ง
    11 พ.ย. 57

บทที่ 10 แผนลวงตาภรรยาลวงใจ 100%

“คุณแองจี้!

ฟึ่บ!

แฟ้มเอกสารที่เรียงซ้อนกันอยู่ในมือของบุรุษผู้มีนัยน์ตาสีเทาเย้ายวน ร่วงกราวบนพื้นหินอ่อนเนื้อดี ชาร์ลส์ปล่อยแฟ้มเป็นตั้งที่หอบมาแล้วโผเข้าช้อนร่างของนายสาวก่อนที่เจ้าหล่อนจะร่วงลงไปบนพื้น

“มะ...ไม่ อย่า...” นิลอรพยายามผลักไสอ้อมกอดของชาร์ลส์ หล่อนไม่สามารถลืมตาขึ้นมามองได้เพราะวิงเวียนหน้ามืดไปหมด “คุณคิงส์...พาฉันกลับห้องทีได้โปรดเถอะ” หญิงสาวยังมีแก่ใจร้องบอกสามีแม้ว่าน้ำเสียงจะเหนื่อยอ่อน

“ชาร์ลส์อุ้มเมียฉันขึ้นไปส่งที่ห้องด้วย ฉันจะไปรอนายที่ห้องทำงาน”

นิลอรส่ายศีรษะทันทีที่ได้ยินสามีพูดเช่นนั้น หล่อนดิ้นรนลงจากอ้อมแขนของชาร์ลส์ แต่ดูเหมือนเขาจะไม่ให้ความร่วมมือสักเท่าไหร่

“ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้นะ! ฉันบอกให้ปล่อยไงเล่า!” นิลอรเค้นเสียงออกมาตวาดเสียงดัง นาทีต่อมาชาร์ลส์จึงจำใจวางร่างที่เพิ่งอุ้มขึ้นมาไม่ถึงนาทีลงพื้น

หญิงสาวกัดฟันยืนให้นิ่งที่สุดก่อนจะลืมตาขึ้นช้าๆ ใบหน้าเนียนเปรอะเปื้อนด้วยคราบน้ำตาและมาสคาร่าเป็นปื้นใต้ตาของหล่อน จมูกโด่งคมเชิดขึ้นน้อยๆ ประหนึ่งว่าเป็นตัวแทนความดื้อรั้นในตัวเจ้าของ

“ถ้าไม่คิดจะไปส่งฉันก็อย่าโยนฉันไปให้ใคร ฉันเดินเองได้!

นิลอรกัดฟันก้าวเดินขึ้นบันไดอย่างเชื่องช้า ดวงตาหล่อนพร่ามัวทั้งจากอาการวิงเวียนและจากน้ำตาที่ไหลมาบดบัง อรุณฉัตรเห็นท่าไม่ดีก็ปรี่ขึ้นไปช่วยนายสาว แม้ว่าเจ้าหล่อนจะปฏิเสธด้วยการกระซิบบอกว่าไม่เป็นไรก็ตาม

โจนาธานและชาร์ลส์เฝ้ามองสองร่างที่จับจูงกันขึ้นชั้นบนจนทั้งคู่ลับสายตาไป ชาร์ลส์รีบเก็บแฟ้มเอกสารแล้วเดินขึ้นบันไดไปอีกคนเพื่อไปรอเจ้านายที่รักในห้องทำงาน ณ เวลานี้จึงมีเพียงโจนาธานและเอลิซเท่านั้นที่ยังปักหลักอยู่ที่เดิม

“เจ็บไหมเอลิซ” เขาถามอดีตภรรยาด้วยความห่วงใยอย่างใจบริสุทธิ์ มิได้มีจิตเสน่หาในคำถามนั้นแต่อย่างใด

“นิดหน่อยค่ะ แต่ช่างมันเถอะ ฉันมาอยู่ผิดที่ผิดทางก็ต้องถูกเพ่งเล็งเป็นธรรมดา คุณเพิ่งกลับมาหรือคะฉันไม่เห็นตอนคุณเดินเข้าบ้านเลย”

เอลิซพยายามเบี่ยงเบนความสนใจของโจนาธานออกจากความเจ็บปวดของตน เพื่อแสดงให้เขาเห็นว่าเรื่องของเธอนั้นเล็กน้อยเหลือเกินเมื่อเทียบกับเรื่องของเขา และนั่นก็ส่งผลให้โจนาธานลื้มเปรมกับน้ำใจไมตรีของเจ้าหล่อน

“ใช่ ผมเพิ่งกลับมา...ขอบใจนะเอลิซที่ไม่ติดใจเรื่อง...”

“ช่างมันเถอะค่ะ ถ้าเป็นฉันบ้างฉันก็คงทำทุกวิถีทางให้คุณสนใจเหมือนกัน บางทีฉันอาจจะทำกับผู้หญิงที่อยู่ใกล้ๆ คุณมากกว่าการตบก็ได้” เอลิซเอ่ยเป็นนัย โจนาธานรู้ทันในทันที

“ผมเสียใจเอลิซ ที่กลับไปรักคุณเหมือนเดิมไม่ได้ ผมรักแองจี้มากเหลือเกิน” หนุ่มใหญ่สารภาพอย่างปลงๆ เขารักนิลอรจนสามารถมองข้ามความร้ายกาจของหล่อนไปได้ การปั้นปึ่งเล็กน้อยที่เขาแสดงออกก็เพื่อแสดงให้ภรรยาที่รักรู้ว่าเขาไม่พอใจเพียงเท่านั้น

“ฉันจะรอนะคะ รอวันที่คุณจะกลับมารักฉัน” เอลิซยืนยันมั่นเหมาะ หล่อนมิได้เรียกร้องให้เขากลับมาในทันที แต่ใช้เวลาเป็นเครื่องพิสูจน์ว่าหล่อนสามารถรอเขาได้เสมอ แม้ว่าจะนานสักเพียงไรก็ตาม

“โอ...เอลิซ...ได้โปรดอย่ารอเลย คุณยังสาวยังสวยยังหาคนดีๆ แต่งงานแล้วมีความสุขได้อีกครั้ง อย่ามารอคนที่น่าเวทนาอย่างผมเลย ผมหลงรักคนที่เขารักแต่เงินของผมไปแล้ว และต่อให้หล่อนเลวร้ายสักแค่ไหนผมก็ไม่อาจตัดใจไปจากหล่อนได้หรอก ผมอยากให้เข้าใจในข้อนี้นะเอลิซ คุณยังเป็นเพื่อน เป็นน้อง เป็นเสมือนคนในครอบครัวของผมเสมอ ผมปรารถนาที่จะเห็นคุณมีความสุขโดยที่ไม่ต้องมีผมเป็นสามี ผมหวังอย่างนั้นจริงๆ”

โจนาธานพยายามอธิบาย เขาไม่สามารถกลับไปรักเอลิซได้หรอก แม้ว่าวันพรุ่งนี้นิลอรจะไม่อยู่แล้วก็ตาม

“ฉันแค่อยากอยู่ใกล้ๆ คุณนะคะ ให้ฉันได้ดูแลคุณบ้างก็ยังดี ฉันไม่ได้ต้องการตำแหน่งภรรยาเลย ฉันแค่อยากดูแลคุณเหมือนที่ฉันเคยทำ...เมื่อนานมาแล้ว”

เอลิซรุกเข้าประชิดร่างของอดีตสามี โจนาธานผงะออกเล็กน้อยแต่หล่อนก็ตามไปรุกต่อ ฝ่ามือของหล่อนข้างหนึ่งยกขึ้นมาวางทาบบนแผ่นอกหนั่นหนา ความอุ่นซ่านจากเรือนกายชายปลุกอารมณ์เปลี่ยวที่เธอห่างหายไปนานให้กลับมาลุกฮือขึ้นอีกครั้ง ปลายนิ้วซึ่งมีเล็บสวยเคลือบสีแดงสดค่อยๆ แทรกผ่านสาบเสื้อสูทเข้าไปลูบไล้แผงอกผ่านเสื้อเชิ้ตตัวในอย่างรุกเร้าให้เกิดอารมณ์พิศวาส

“อย่า...เอลิซ...มันไม่ดี อย่าทำแบบ...นี้...”

ถ้อยคำห้ามปรามของโจนาธานขาดเป็นห้วงๆ เขาจำต้องเงยหน้าขึ้นแล้วหลับตาลงเพื่อดื่มด่ำกับการปลุกเร้าอารมณ์อย่างช่ำชองของอดีตภรรยา ฝ่ามืออ่อนนุ่มของหล่อนลูบไล้แผ่นอกที่ไม่ได้ชิดเชยภรรยาที่รักมานานหลายวันของเขา มันชวนให้เส้นขนในเรือนกายลุกพรึ่บในทันที และวินาทีต่อมาเอลิซก็สะกิดกระดุมเสื้อที่เหลือของเขาให้หลุดออก ก่อนที่...

“นายครับ! มีโทรศัพท์จากอเมริกาครับ”

ชาร์ลส์บอกเสียงดังพร้อมๆ กับเดินลงบันไดมา ใบหน้าของทาสรับใช้ผู้ซื่อสัตย์ดูเคร่งขรึมจนเกือบจะดุดัน

เอลิซรีบเอาฝ่ามือออกจากสิ่งที่หล่อนพยายามอยู่ หญิงสาวรีบปรับท่าทีให้กลับมาเป็นปกติแม้ว่าบางส่วนในร่างจะรบเร้าให้บังเกิดการกระแทกกระทั้นก็ตาม

โจนาธานหลุดออกจากอารมณ์อันหวามไหวชั่วครู่ เขารู้สึกผิดที่หลงไปกับการปลุกเร้าแรงปรารถนาจากอดีตภรรยา และละอายใจที่ชาร์ลส์มาพบเข้า แต่ก็น่าขอบคุณนักที่มาได้ทันเวลา

“ฉันจะไปเดี๋ยวนี้”

โจนาธานจัดเสื้อเชิ้ตและสูทให้เรียบร้อยก่อนจะเดินผ่านชาร์ลส์ขึ้นไปด้านบน

บุรุษหนุ่มผู้มีนัยน์ตาสีเทาแสนเซ็กซี่กวาดตามองสตรีที่เคยเป็นเจ้านายของตัวเองอย่างดูหมิ่นดูแคลน เขาขยับเข้าไปใกล้เจ้าหล่อนทีละนิด ก่อนจะคว้ามือบางมาพิจารณาใกล้ๆ ด้วยดวงตาแพรวพราว

เอลิซยิ้มกริ่มในหน้าเมื่อรับรู้ได้ว่าชาร์ลส์ตั้งใจโปรยเสน่ห์ใส่ตน นัยน์ตาสีเทาแสนเซ็กซี่ของเขามองอย่างยั่วเย้ามายังดวงตาของเธอ

“เอลิซ...” เขาถามเสียงพร่าเล็กน้อย ค่อยๆ คลี่ยิ้มเจ้าเล่ห์ใส่ม่ายสาว

“อะไร...หรือว่าเธอ...ต้องการอะไรจากฉันหรือชาร์ลส์” เอลิซอยากจะกระแซะร่างเข้าหาบุรุษหนุ่มผู้หล่อเหลาราวเทพบุตรกรีก ใบหน้าขาวคมมีไรหนวดขึ้นจางๆ ช่างเร้าอารมณ์เธอได้ดียิ่งนัก

“ต้องการสิต้องการอย่างมากเสียด้วย” ชาร์ลส์ดึงมือของเอลิซอย่างแรงยังผลให้ร่างหล่อนถูกฉุดรั้งให้โผสู่อ้อมกอดอุ่นร้อนของเขา

ชายหนุ่มรูปงามพลิกดันร่างในอ้อมแขนให้หันแผ่นหลังเข้าสู่ผนังห้อง กักกันหล่อนไว้ด้วยเรือนกายสูงใหญ่และอ้อมแขนแกร่งซึ่งค่อยๆ คลายออกทีละนิด

“ที่นี่ไม่เหมาะหรอกชาร์ลส์ ฉันว่าเราออกไปข้างนอกจะดีกว่า” ม่ายสาวกระซิบเสียงพร่า เด็กๆ ซึ่งเป็นลูกของเธออาจจะวิ่งเล่นอยู่ที่ไหนสักที่รอบบ้านหลังนี้ และอาจบังเอิญมาพบเขากับเธอมันคงไม่เหมาะ และที่สำคัญกว่านั้นก็คือโจนาธาน เธอไม่อยากเสียเวลาอธิบายหากอดีตสามีจะพบว่าเธอกับชาร์ลส์มีความสัมพันธ์มากกว่าคนที่นับถือกันประหนึ่งคนในครอบครัว

“ไม่ต้องหรอกน่า เพราะผมแค่อยากจะบอกคุณว่า...ถ้าอยากมากนัก! ก็ไปหาไอ้ตัวในคลับในบาร์ ไม่ใช่มายั่วผัวชาวบ้านอย่างนี้ ผมละอายใจแทน หึๆ”

เปรี๊ยะ! เปรี๊ยะ!

เสียงใบหน้าของม่ายสาวแตกร้าวลั่นก้องในห้องมโนจิต ใบหน้าที่เห่อแดงด้วยแรงพิศวาสค่อยๆ ซีดจาง หลงเหลือเพียงสีขาวปานกระดาษวาดเขียน เอลิซนิ่งงันอยู่อย่างนั้น ชาดิกไปทั่วร่างเพราะแรงกระทำจากความร่านของตัวเอง!

ชาร์ลส์ผละออกจากม่ายสาวด้วยความชิงชัง เขาไม่เคยคิดว่าอดีตภรรยาของเจ้านายจะกลายเป็นผู้หญิงเช่นนี้ บางทีที่หล่อนจำต้องแต่งงานกับพ่อของลูกอาจจะเป็นเพราะเรื่องบนเตียงเป็นสำคัญกระมัง ก็ในอดีตนั้นเจ้านายที่รักไม่ค่อยมีเวลาอยู่กับเจ้าหล่อนสักเท่าไหร่ โจนาธานชอบทำงานจนกลายเป็นว่าหลงลืมเจ้าหล่อนอยู่เรื่อย

“ฉะ...ฉัน...ฉันจะฆ่าแกไอ้ชาร์ลส์!

เอลิซสบถอย่างขุ่นเคืองไล่หลังคนที่เดินขึ้นบันไดไปช้าๆ ความโกรธแค้นที่ถูกฉีกหน้าให้ได้อายครั้งแล้วครั้งเล่ากำลังผลักดันให้หล่อนทำอะไรบางอย่างที่ได้ไตร่ตรองมานาน เห็นทีว่าคงต้องทำใจกล้าปฏิบัติการรวบหัวรวบหางอดีตสามีกลับมาเป็นของตัวเองอีกครั้ง และต้องทำโดยเร็วที่สุดเพื่อสนองอัตตาของตัวเอง

“อย่าคิดว่าเอลิซคนนี้จะแพ้เป็นอย่างเดียวนะชาร์ลส์ คืนนี้โจนาธานจะต้องมาอยู่บนเตียงของฉัน ไม่เชื่อก็คอยดู!

ม่ายสาวพึมพำกับตัวเองเพื่อเรียกความเชื่อมั่น คืนนี้หล่อนจะทำให้อดีตสามีกลับมาตายรังน้ำพริกถ้วยเก่าให้จงได้

 

เวลาเดียวกันนั้นภายในห้องนอนของแม่นางฟ้าสีนิล อรุณฉัตรกำลังประคับประคองเจ้านายของเธอให้ล้มกายลงบนเตียงช้าๆ นิลอรอาเจียนเป็นวรรคเป็นเวรทันทีที่เธอพยุงเจ้าหล่อนเข้ามาในห้อง

“นอนพักก่อนนะคะ ค่ำๆ เอลลี่จะให้สาวใช้มาเรียกคุณลงไปรับประทานมื้อค่ำ”

นิลอรหลับตาลงอย่างเหนื่อยอ่อน หล่อนไม่อยากรับประทานอะไรหรอกนอกจากน้ำส้มเปรี้ยวๆ สักแก้ว

“ไม่ต้องหรอกเอลลี่ ขอบใจมากนะ ฉันฝากเด็กๆ ด้วยก็แล้วกัน ฉันอยากนอนพักมากกว่า”

“ค่ะ เอลลี่จะช่วยบอกทุกคนให้นะคะว่าคุณขอผ่านมื้อค่ำ”

นิลอรพยักหน้าแล้วเลื่อนกายใต้ผ้านวมให้เข้าที่ หล่อนอยากนอนพักจริงๆ แต่อาการกระหายทำให้ต้องรีบบอกครูสาวก่อนที่เจ้าหล่อนจะผละจากไป

“เอลลี่”

“คะ คุณแองจี้จะเอาอะไรหรือเปล่า” อรุณฉัตรขานรับพร้อมถามกลับ

“ฉันอยากได้น้ำส้มเปรี้ยวๆ สักแก้ว เธอช่วยบอกให้สาวใช้เอามาให้ทีนะ”

ครูสาวขานรับคำพร้อมรอยยิ้ม ก่อนจะเดินจากไป ปล่อยให้นิลอรนอนคิดอะไรเงียบๆ อยู่คนเดียว ราวๆ สิบนาทีต่อมาสาวใช้นางหนึ่งก็เดินถือแก้วน้ำส้มเข้ามาวางไว้ข้างหัวเตียง นิลอรสั่งความอีกครั้งว่าวันนี้จะไม่รับประทานมื้อค่ำไม่ต้องขึ้นมาเรียกหล่อนอีก หลังจากที่สาวใช้ออกไปแล้วหล่อนก็ดื่มน้ำส้มจนเกลี้ยงแก้วก่อนจะล้มกายลงนอนอีกหนและหลับยาวไปจนกระทั่งตะวันลับขอบฟ้า

 




 
 
การจองนิยายให้ส่งข้อความขอรายละเอียดไปตามช่องทางด้านล่างนี้นะคะ

- โอนเงินให้เรียบร้อย แล้วแจ้งโอนทางข้อความของ 
 
หน้าเพจ เฟสบุ๊ค น้ำจันทร์ 

ทางอีเมล An_jung2011@hotmail.com
 
ทางโทรศัพท์ 0818322579 ,   

ทางline id lilly_valalee



 
โอนเสร็จแจ้งวันและเวลาที่โอน ธนาคารของอัญที่ลูกค้าโอนเข้า พร้อมชื่อที่อยู่

เก็บสลิปโอนเงินไว้จนกว่าจะได้นิยายน้าา เพื่อความปลอดภัยจ้า ในกรณีที่ไม่แนบสลิปมา หากมีการแจ้งโอนเวลาซ้ำกัน ธนาคารเดียวกัน วันเดียวกัน แต่มีเงินเข้าบัญชีอัญแค่ยอดเดียว อัญจะเช็คสลิปเป็นหลักนะค้า 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

30 ความคิดเห็น