Fic Reborn Thank for your love ขอแค่มีนายอยู่ข้างๆ

ตอนที่ 4 : Special Fonm เพราะโกรธ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,256
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3 ครั้ง
    17 ต.ค. 55

Special Fon&Mamon:

-มาดูทางด้านของฟงกับมาม่อน-

            “ฟง!!! นี่นายจะพาฉันไปไหนเนี่ยปล่อยชั้นลงนะ!!!

            ร่างบางที่ถูกร่างสูงพาดบ่ามาใช้มือเรียวทุบหลังของร่างสูงมาตลอดทางหวังว่าเขาคงจะยอมปล่อยเธอลง ฟงเดินไปเรื่อยๆก่อนจะวางร่างบางลงที่โขดหินข้างลำธาร...

            “นายลากฉันมาที่นี่ทำไม!!!!

            ร่างบางตะโกนเอ่ยถามร่างสูงที่นั่งอยู่ใกล้กัน ทั้งโกรธทั้งอายที่เข้าอุ้มเธอออกมาจากงานหน้าตาเฉย ป่านนี้คนจะมองเธอว่ายังไง...

            “แล้วคุณล่ะคิดจะทำอะไร แค่เห็นเงินมาล่อหน่อยก็เป็นไม่ได้สินะครับ”

            “...”

            “ทำอย่างนั้นมันไม่ต่างกับโสเภณีที่ใช้ร่างกายแลกเพราะเห็นแก่เงินหรอกนะครับ”

            เพี๊ยะ!

       มือเล็กๆตบไปที่หน้าของฟงอย่างแรง เธอถูกเขาขโมยจูบแรกของเธอไปแถมยังต้องทนเขาดูถูกอีกหรอ เธอยอมไม่ได้หรอกน่าแค่สูญเสียจูบแรกไปก็เกินพอแล้วทำไมเธอยังจะต้องทนอยู่อีกเล่า...

            มือเรียวสั่นระริกไปด้วยความโกรธและความผิดหวัง ริมฝีปากเม้มเป็นเส้นตรง ฟงหันกลับมาจับข้อมือของร่างบางไว้เหนือหัวด้วยมือข้างเดียวมือหนาข้างเปิดหมวกที่คลุมใบหน้าหวานออก ร่าบางพยายามขัดขืนแต่...

            “อย่าขัดขืนสิครับ แบบนั้นผมยิ่งมีอารมณ์นะ”

            ให้ตายสิ หมอนี่มันคนประเภทไหนกัน(วะ)เนี่ย!!! มือหนาเชยคางของร่างบางให้นัยต์ตาสีอเมทิสธ์มาสบกับนัยต์ตาสีนิลที่บัดนี้ไม่ได้ฉายแววอ่อนโยนเหมือนอย่างเคยแต่กลับเต็มด้วยความแข็งกร้าว

            “นายจะทำอะไร!

            “อย่ามาทำเป็นไร้เดียงหน่อยเลยครับ คนเห็นแก่เงินแบบคุณก็คงผ่านคนมาเยอะแล้วนั่นแหละ”

       “นายอย่ามาพูดมากถึงฉันจะชอบเงินมากแค่ไหน แต่ฉันก็ไม่คิดจะทำเรื่องต่ำๆแบบที่นายกำลังพูด!

            “เหรอครับ แล้วใครกันที่หลังจากที่คุณรีบอร์นบอกว่าจะให้เงินอีกสองล้านยูโรก็รีบบอกให้ผมจูบเร็วๆน่ะ”

            “...”

            “หึ ถึงกับเถียงไม่ออกเลยหรอครับ”

            “ทำไมต้องเป็นนายด้วยนะ...”

            “เอ๋”

            ร่างบางพึมพำออกมาเบาพร้อมกับหยาดน้ำตาที่ไหลรินลงมาเปรอะแก้ม ฟงอึ้งไปเล็กน้อยก่อนยอมปล่อยให้ร่างบางเป็นอิสระ มาม่อนยันตัวขึ้นมาก่อนจะกอดเข่าตัวเองไว้แน่น

       “ทำไมต้องเป็นนายที่ว่าชั้น ชั้นทำไปเพราะมีเหตุผล...”

            “เหตุผลงั้นเหรอครับ..”

            “ใช่ เหตุผล แต่ทำไมนายต้องทำกับฉันแบบนี้ทั้งขโมยจูบแรก แถมยังมาดูถูกฉันขนาดนี้คิดว่าฉันเป็นคนยังไงกัน...”

            “...”

            ร่างบางว่า พลางหยาดน้ำตายังคงไหลรินลงมาอย่างไม่ขาดสายร่างสูงนิ่งเงียบไป

            “นายเปรียบเสมือนสายลมที่อบอุ่น คอยทำให้จิตใจฉันสงบได้เสมอเวลาอยู่ใกล้ นายคือคนที่ฉันอิจฉาในทุกๆเรื่อง แม้ว่าฉันจะบอกว่าเกลียดนายอีกสักกี่ครั้งนายก็ยังคงยิ้มให้ฉันเสมอ นายเหมือนแสงที่ส่องภายใจของฉัน นายอ่อนโยนกับทุกๆคน นายคือคนที่ฉันได้แต่เฝ้ามอง ทุกครั้งที่นายพูดคุยรอยยิ้มก็จะปรากฎอยู่บนหน้านายเสมอ...ฮึก...”

            “...”

            “รอยยิ้มที่ฉันชอบ รอยยิ้มที่ฉันหลงใหลแต่ทำไมวันนี้นายกลับไม่ยิ้มเหมือน นายกลับมาย่ำยีฉัน กลับมาทำร้ายจิตใจฉัน ทำเหมือนกับฉันไม่มีหัวใจ ฟงคนเดิมที่ฉันรู้จักเขาอยู่ที่ไหน นายไม่ใช่ฟงใช่ไหม ฟงที่ฉันรู้จักเขาไม่ใช่แบบนี้...ฮึก...ฮือ...”

            “มาม่อน...”

            มาม่อนพูดอย่างสับสนก่อนจะหายตัวไปอย่างสายหมอกที่ไร้ตัวตน...

            “ผมขอโทษที่ผมทำเกินเลย ขอโทษที่ผมทำร้ายคุณ ขอโทษที่ผมมันใจร้อนเกินไปแต่คุณก็ประมาทเองนะครับมาม่อนที่ไม่เคยคิดว่าสายลมที่อบอุ่นอย่างผมก็สามารถกลายเป็นพายุได้ในชั่ววินาทีเพียงเพราะ...คุณ”

            แม้จะมีเหตุผลแต่เขาก็ไม่ชอบที่ร่างบางไปจูบใครต่อใครที่ตนไม่ได้รัก หากคนที่อยู่บนเวทีไม่ใช่เขา เขาเองก็คงอารมณ์ร้อนกว่านี้อีกมากโข เขารู้ตัวว่าเขาผิดแต่ที่เขาทำไปก็เพราะอยากให้ร่างบางไม่อยากให้ร่างบางถูกชายอื่นจับเนื้อต้องตัวโดยไม่จำเป็น เขาอยากให้เธอบริสุทธิ์จนกว่าจะเจอคนที่รักจริงๆถึงแม้ว่าคนๆนั้นจะไม่ใช่เขาก็ตาม...

            ฝากสายลมให้พัดไปบอกสายหมอกให้รับรู้ก่อนจะลุกขึ้นกลับเข้าไปในงาน คุณจะได้ยินไหมนะสิ่งที่ผมต้องการจะบอกคุณน่ะ มาม่อน

            ...สายหมอกที่ไร้ตัวตน...

            ...ภาพมายาที่แม้จะไม่สามารถจับต้องได้...

            ...แต่ก็ยังรู้สึก...

            ...เปรียบเหมือนกับ...

...ความรักของเขาที่ไม่สามารถมองเห็นได้...

            ...แต่ก็รู้สึกได้ตลอดเวลาที่อยู่ใกล้เธอ...

...สายหมอกที่ผมรัก...

...มาม่อน...

อ่าค่ะ จบไปอีกตอน ตอนนี้เดียร์พยายามเค้นหัวออกมาอย่างสุดชีวิตแล้วค่ะ- -;;;(ว่าไหม รู้สึกฟงเข้าโหมดดาร์กไปแล้ว)เพราะช่วงนี้เดียร์รู้สึกตันมากมายบวกกับคนที่เม้นมีอยู่แค่สองคน เดียร์รู้ค่ะว่านิยายของเดียร์ไม่ค่อยมีคนอ่านเพราะตอนมันน้อยมาก~แถมยังไม่ค่อยหนุก แต่คนที่กำลังอ่านอยู่ก็เม้นให้หน่อยได้ไหมค่ะติชมกันหน่อย เป็นนักอ่านเงาแล้วไม่มาเม้นเดียร์ก็ไม่รู้เหมือนกันนะคะว่าจะปรับปรุงตรงไหน ชอบยังไงไม่ชอบยังไงก็เม้นๆๆๆๆๆมาเถอะค่ะ! เห็นไม่มีใครเม้นรู้สึกละเหี่ยใจ นะๆๆเม้นกันซะหน่อยจะเป็นไรไป!

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3 ครั้ง

114 ความคิดเห็น

  1. #114 ririn_lovely (@ririn_lovely) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 26 กันยายน 2561 / 19:04
    มาม่อนในเรื่องนี้เป็นผู้หญิงหรอ?

    เพราะใช้คำว่า"เธอ" ถ้าเป็นผู้ชายควรใช้"นาย" "เขา"
    #114
    0
  2. #95 Idk (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2557 / 14:37
    ฟงด่าซะ...



    หวานดี ชอบๆ



    อัพเร็วๆนะ
    #95
    0
  3. #72 puyhong Pussacha (@jannylovely03) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2556 / 20:34
    ฟงด่าเเรงมาก ตรคำว่าโสเภนีอ่ะค่ะ อ่านแล้วรู้สึกอยากฆ่าฟงเลย
    #72
    0
  4. #47 Black rock shooter (@utau02) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 4 เมษายน 2556 / 17:50
    มีน้ำเน่าด้วย
    #47
    0
  5. #40 Cindy.com (@cinderella-tneb) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 29 มีนาคม 2556 / 01:38
    ฟงนายช่าง...
    ชอบๆ สนุกมาก
    #40
    0
  6. วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2556 / 21:08
    ฟงสุภาพบุรุตอะห่วงมาม่อนด้วยแต่ไม่น่าแรงขนาดนี้เลย
    #27
    0
  7. #21 LuNa Only!!! - GT.OP. (@tarkra) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2556 / 18:05
    หวานนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนน
    #21
    0
  8. #14 bluebell (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2555 / 21:31
    มดขึ้นคอม - -
    #14
    0
  9. #7 พิณนี่ (@waranutrakun) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2555 / 19:05
    อ๊ายยย น่าจ๊งจ๊าง T^T
    #7
    0