Fic Reborn Thank for your love ขอแค่มีนายอยู่ข้างๆ

ตอนที่ 11 : Arcobaleno on Songkran festival PART:2 [END]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 489
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    26 พ.ค. 56

        ทำไมเดียร์รู้สึกว่าค้างฟิคเรื่องนี้มานานจุง-..-(ค้างเป็นชาติแล้วเจ๊)เค้ามาอัพแล้วนะตะเอง(//หันหน้าไปมองปฏิทิน)ถึงแม้ว่ามันจะเลยมาเป็นเดือนเลยก็เหอะ-_-;;;

 [Lal mirch’s festival]

        ฉันเบนสายตาหนีจากโคโรเนโร่หลังจากที่เราสบตากันมานาน ดวงตาสีฟ้านั่นจ้องฉันจนแทบละลาย ให้ตายสิ หน้าฉันต้องแดงมากๆแน่ๆเลย-///-

            ฉันรีบเดินตามรีบอร์นไปเติมน้ำใส่กระบอกปืนแก้เขิน แค่สบตาเท่านั้นเอง...ทำไมใจฉันถึงได้เต้นรัวขนาดนี้ด้วยนะT///T

        ซ่า~

ฉันมองน้ำที่กำลังไหลรินจากก๊อกอย่างเหม่อลอย น้ำเย็นๆที่สัมผัสมือของฉันทำให้ใจรู้สึกเย็นลง มันเหมือนกับโค...เอ๊ะ เดี๋ยวก่อนนะ...น้ำเย็น...ที่สัมผัสกับมือของฉันงั้นเหรอ!ฉันเรียกสติของตัวเองกลับมาก่อนจะมองไปที่มือของตัวเอง น้ำจากก๊อกไหลลงมาล้นขวดปืนฉีดน้ำที่ฉันจ่อเอาไว้ บ้าเอ๊ย มันล้นตอนไหนกันเนี่ย!

แต่ก่อนที่มือของฉันจะเอื้อมไปปิดก๊อกน้ำก็มีมือของใครอีกคนเอื้อมมาปิดให้ก่อน ฉันหันไปก่อนจะพบกับดางตาสีฟ้าน้ำทะเลที่กำลังจ้องฉันอยู่...

“เป็นอะไรไปน่ะเว้ยเฮ้ย”อย่าพูดด้วยน้ำเสียงแบบนั้นกับฉันสิ-///-

“ก็แค่คิดอะไรเพลินๆน่ะ”

ในหัวฉันมันก็มีแต่เรื่องของนายคนเดียวเท่านั้นแหละ!

“แล้วทำไมต้องหน้าแดง- -+”อย่ามายุ่งกับหน้าฉันเซ่~

“ไม่ใช่คิดถึงใครอยู่หรอกนะเว้ยเฮ้ย”

“มะ...ไม่ใช่สักหน่อย”

- -+++”สายตาจับผิดสุดๆเลยอ่ะT^T

โคโรเนโร่หรี่ลงเล็กน้อยก่อนค่อยๆโน้มหน้ามาใกล้หน้าฉันขึ้นเรื่อยๆจนหน้าของเราห่างกันไม่ถึงเซ็นต์ ฉันหันหน้าหนีด้วยความอายหมอนั่นคงจะหัวเราะฉันสินะที่ทำตัวงี่เง่าแบบนี้น่ะ...

จุ๊บ~

ฉันหันหน้ากลับไปมองโคโรเนโร่ด้วยความตกใจ รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ของคนที่แอบหอมแก้มฉันเมื่อกี้ทั้งๆที่เมื่อกี้ทำหน้าเหมือนกำลังจับผิดฉันอยู่แท้ๆ เจ้าเล่ห์ที่สุดเลย!!!

“นะ...นาย”ฉันชี้หน้าโคโรเนโร่ที่แกล้งทำหน้าไม่รู้เรื่อง

“ครับผมJ”ไม่ต้องมาพูดเพราะกับฉันเลยนะ!

ไม่ทันที่ฉันจะได้พูดอะไร มือหนาก็มาโอบเอวฉันแล้วดึงเข้าไปใกล้เขามากขึ้นกว่าเดิม จะแกล้งฉันไปถึงไหนกันเนี่ยT///T!!!!

“ทำไมใส่กางเกงสีขาวมาล่ะเว้ยเฮ้ย”

เสียงทุ้มนุ่มกระซิบที่ข้างหูของฉัน ฉันได้แต่หลับตาปี๋พร้อมเอามือดันอกของเขาเพื่อไม่ให้เราใกล้ขึ้นกว่านี้

“หืม???

ไม่ต้องมาหืมเลยใครกันล่ะที่พา(ลาก)ฉันไปซื้อเสื้อผ้าแล้วดันมาบอกฉันว่าอยากเห็นเธอใส่กางเกงสีขาวเล่นน้ำจังนะเว้ยเฮ้ยJแล้วพอฉันใส่ก็ดันมาถามอีกว่าใส่ทำไมน่าโมโหที่สุดเลยL

“อ๋อ~

เลิกลากเสียงกวนประสาทซักทีจะได้ไหม อย่าทำเหมือนว่าฉันตกเป็นรองอย่างนั้นเซ่~

“แหม อยากจะอ้อนก็ไม่บอกนะเว้ยเฮ้ยJ”ไม่ได้อ้อนสักหน่อย ไม่ได้อยากจะเอาใจด้วย ไม่อยากอะไรทั้งนั้นแหละ ไม่อยากๆๆๆๆๆๆๆ>^<

จุ๊บ~

สติทั้งหลายทั้งแหล่ที่กระเจิงออกไปกลับมารวมกันเมื่อรู้สึกว่าหมอนี่มันขโมยหอมแก้มฉันอีกแล้ว ไม่นะ! เวอร์จิ้นแก้มของช้านT^T ไอ้บ้าทหารหัวฉี่บ้ากามมมมมมมม~

“อย่างทำหน้าอย่างนั้นซี่~ก็แฟนตัวเองออกจะน่ารักขนาดนี้มันก็ต้องมีให้รางวัลกันบ้างสิเว้ยเฮ้ยJ~”รางวัลบ้านป้าแกสิ ฉันขาดทุนย่อยยับเลยนะเว้ยT///T“แต่ว่า...ถ้าเธอจะทำตัวน่ารักก็ทำกับฉันได้แค่คนเดียวนะเว้ยเฮ้ย”หะ?น่ารัก?ฉันน่ะเหรอ?สมองถั่วแล้ว ไอ้บ้า การย้อมหัวทองมันทำให้สมองมันกระทบกระเทือนได้ถึงขนดนี้เชียวหรือ-_-???(ได้ข่าวว่าโคล่อนผมทองตั้งแต่เกิด- - //ไรท์เตอร์)

“อย่าทำหน้าน่ารักอย่างนั้นสิเว้ยเฮ้ย”ฉันทำตอนไหนวะนั่น

“....”

“แต่ช่างเหอะ ถึงเธอจะไม่น่ารักในสายตาใครแต่เธอก็น่ารักในสายตาฉันเสมอนะเว้ยเฮ้ย

ใครไปสอนมุกเสี่ยวๆพรรค์นี้ให้มันเนี่ย-_-

“...”

“ถ้าเธออยากจะเอาใจฉันน่ะ บอกมาตรงๆก็ได้...”ใครมันจะกล้าเล่า-///-

“ถึงฉันจะบอกว่าอยากให้เธอใส่กางเกงสีขาวมาเล่นน้ำแต่เธอไม่จำเป็นต้องทำจริงๆหรอกนะเว้ยเฮ้ย...”

“เพราะมันทำคนอื่นเห็นอะไรต่อมิอะไรของเธอด้วยและที่สำคัญคือฉัน-หวง!!!”ฉันอยากจะถนอมเธอไว้ให้ถึงที่สุด...”

tu sei ,per me ,molto importante.

(เธอคือคนที่สำคัญมากสำหรับฉัน)

Perché il mio cuore batte solo per te.

(เพราะหัวใจของฉันเต้นเพียงเพื่อเธอ)

ริมฝีปากของเขาประทับลงมาบนริมฝีปากของฉันอย่างแผ่วเบา นุ่มนวล มือที่แข็งแกร่งโอบเอวฉันไว้ไม่ล้มลงไปพร้อมกับกระชับอ้อมแขนให้เราชิดกันเข้าไปอีกฉันแทบไม่ตอบสนองอะไรเพราะในหัวมันรู้สึกขาวโพลนไปหมด...มีเพียงเขาที่รุกล้ำเขามาเรื่อยจนสุดท้ายฉันต้องทุบโคโรเนโร่เบาๆเพื่อให้เขาถอนริมฝีปากออกไป

ฉันยกมือขึ้นปิดปากตัวเองแน่นพร้อมกับช้อนตาที่ตอนนี้เริ่มมีน้ำตาปริ่มๆเล็กน้อยขึ้นไปมองอีกคนที่สูงกว่าฉัน โคโรเนโร่ยกมุมปากขึ้นอย่างเจ้าเล่ห์ก่อนเอื้อมมือมาฉุดฉันให้เขาไปในอ้อมกอดของเขาอีกครั้งหนึ่งแล้วหอมแก้มฉันไปอีกสองข้างจนฉันต้องฝังหน้าลงไปกับแขนทั้งสองข้างของเขาแก้เขิน

“กลับบ้านกันเถอะเว้ยเฮ้ยJ”กลับบ้านงั้นเหรอ???

“แล้วไอ้นี่ล่ะ”

ฉันชูกระบอกปืนฉีดน้ำให้โคโรเนโร่ดูอย่างสงสัย แล้วที่รีบอร์นนัดมาล่ะเฮ้ย-0-โคโรเนโร่ยกมุมปากขึ้นนิดก่อนหอมแก้มฉันอีกรอบ(ขาดทุนย่อยยับจริงๆ!!!)

“ก็ช่างมันสิเว้ยเฮ้ยJ

“หะ-0-???

“ฉันไม่อยากเล่นน้ำแล้วล่ะเว้ยเฮ้ย...แต่ฉันอยากไปที่ไหนก็ได้หรือว่าจะอยู่ที่ไหนก็ได้...ขอแค่ในที่ๆนั้นมีแค่ฉัน...”ว่าจบก็ชี้นิ้วเข้าหาตัวเอง...

“และเธอ...แค่สองคนJ

และชี้มาที่ฉัน...

มือหนากุมมือฉันแน่นแล้วพาเดินไปด้วยกัน....

เขาพูดถูก...สำหรับความรักของเราไม่จำเป็นต้องมีอะไรมาแต่งเติม แม้จะเป็นรูปแบบความรักที่เรียบๆแต่แฝงไปด้วยความมั่นคงและจะก้าวไปด้วยกัน

...อยู่เคียงข้างกันตลอดไป...

[End Lal mirch’s festival]

[Mammon’s festival 2]

        “นี่ รีบอร์น ตกลงนายจะให้เราเล่นน้ำกันแค่หกคนจริงๆน่ะเหรอ”

            ฉันถามรีบอร์นอย่างสงสัยขณะที่กำลังนั่งเติมน้ำใส่กระบอกปืนพร้อมกับทุกคน ฉันปิดก๊อกน้ำแล้วลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ก่อนจะปรายตาไปมองคนต้นคิดเรื่องบ้าพรรคนี้ที่ทำเป็นหูทวนลมไม่สนใจคำถามของฉันสักนิด น่าโมโหที่สุดเลย!!!

        “อย่าโง่ให้มากน่ายัยงก เธอคิดว่าจะมีคนอยู่แค่นี้จริงๆน่ะเหรอ ปัญญาอ่อนน่า-*-”ไอ้กิ้งก่ามีจอน  ไอ้ปากปีจอ ไร้ความเป็นสุภาพบุรุษที่สุดเลยL

        “ใช่สิ ก็ฉันมันไม่ดีเท่าลูเช่ของนายนี่!

            มือสองข้างรีบตะครุบปากตัวเองทันทีเมื่อรู้ว่าตัวเองได้หลุดประโยคต้องห้ามในสถานการณ์แบบนี้ไป รู้สึกว่ายัยรัลเองก็รู้ดีเองล็อคคอฉันให้ออกมาจากรัศมีจิตสังหารของลูเช่ที่แผ่ออกมาเรื่อยๆ ลูเช่~มาม่อนขอโต๊ดT^T

            “ใช่รู้ตัวก็ดี-_-

            ใช่ฉันน่ะรู้ตัวดี แต่แกจะรู้รึเปล่าว่าหัวแกจะหลุดจากบ่าในอีกไม่ช้าน่ะ-_-;;;

            “เฮอะ!

            ลูเช่เค่นเสียงเล็กน้อยก่อนสะบัดหน้าแล้วเดินออกไป ฉันได้แต่กลืนน้ำลายเงียบๆปล่อยให้ที่เหลือทำหน้าสงสัยกับอาการของลูเช่ต่อไป...

            “ยัยนั่นเป็นอะไรไปน่ะ”นายควรถามตัวเองก่อนนะว่านายน่ะไปทำอะไรมา ลูเช่ถึงได้อารมณ์เสียขนาดนั้น

            รีบอร์นเหมือนจะงงๆเล็กน้อยแต่ก็เดินตามลูเช่ไป ฉันหันไปหารัลเพื่อจะถามความคิดเห็น แต่เหมือนว่าชีจะหายไปไหนก็ไม่รู้พร้อมกับโคโรเนโร่-_-^^^ให้ตายสิ มันทิ้งฉันไว้งั้นเรอะ!ลูเช่กับรีบอร์นก็ยังจะจากฉันไปอีก!นี่พวกแกกล้าทิ้งฉันไว้ก็อีตาคนจีนที่เจ้าเล่ห์และบ้ากามที่สามสุดในสามโลกสองต่อสองเรอะTwTชีวิตมาม่อนมันช่างโหดร้ายนัก~

            “มาม่อนครับ”

            เสียงทุ้มๆทำให้ฉันสะดุ้งเฮือกอย่ามาเรียกตอนที่ฉันกำลังนินทานายสิ

            “อะ...อะไรเหรอ...”ฉันควบคุมเสียงตัวเองไม่ได้อ่ะ

            “ร้อนเหรอครับ เหงื่อออกเยอะจัง...”ฉันเหงื่อแตกเพราะนายนั่นแหละตาบ้า!

            ไม่ว่าเปล่าฟงยกมือขึ้นมาปาดเหงื่อบนหน้าฉันออกอย่างอ่อนโยน มันทำให้ฉันเกร็งนะ อย่าทำอย่างนี้สิ

            “เอ่อ...ก็นิดหน่อยน่ะ...”

            แต่ก่อนฟงจะได้พูดอะไรฉันก็เอื้อมมือไปไปเกาะแขนฟงแน่นพร้อมกับเอาหน้าถูกับแขนฟงเบาๆอย่างอ้อนๆ

            “แต่นายคิดว่าสองคนนั้นะเป็นยังไงอ่ะ”ฉันเงยหน้าขึ้นไปประสานกับดวงตาสีดำสนิทแต่อ่อนโยนของฟง ฟงยิ้มนิดๆให้ฉันก่อนจะลูบหัวฉันอย่างแผ่วเบา

            “ไม่รู้สิครับเรื่องแบบนี้มันนี้มันเป็นเรื่องของคนสองคน ผมเป็นคนนอกไม่มีสิทธิจะไปตัดสินหรือบังคับอะไรพวกเขาได้หรอกครับ”ฉันพยักหน้ารับอย่างเข้าใจ

            “แต่ฉันก็อยากให้พวกเขาไปได้ด้วยดีนะฟง ไม่มีใครเอารีบอร์นอยู่แล้วนอกจากลูเช่...”

            “ผมเข้าใจครับ แต่ว่าเรื่องแบบนี้เราก็ได้แค่เพียงส่งกำลังใจไปให้และภาวนาว่าพวกเค้าคือคนที่สามารถเติมเต็มส่วนที่ขาดหายไปของกันและกันได้น่ะครับ”

            ที่ฟงพูดมาก็ถูกนั่นแหละ ฉันก็เป็นเพียงคนนอกที่ได้แต่คอยใก้กำลังใจอยู่ห่างๆ...เพียงแค่นั้น...

            “ไม่ต้องห่วงหรอกนะครับ มาม่อน อย่าทำหน้าเครียดอย่างนั้นสิไม่สมกับเป็นคุณเลยนะ”ฉันซุกหน้าเข้าหาไออุ่นจากอกของฟง แล้วปล่อยให้เขาลูบหัวฉันต่อไปอย่างนั้น ตอนนี้ฉันไม่อยากฟังอะไรทั้งนั้น

            “ตัวคุณดูอุ่นๆนะครับ”สงสัยจะเป็นไข้ล่ะมั้ง ปวดหัวชะมัดเลย...

            ฉันเงยหน้าขึ้นมาให้ฟงวัดไข้ให้ ฟงวางมือลงบนหน้าผากของฉันและของตัวเองแล้วโน้มหน้าให้ปลายจมูกของเราชนกัน มือที่ฉันรูสึกอบอุ่นสมอตอนนี้กลับรู้สึกเย็นยะเยือก...คงจะเป็นไข้จรริงๆนั่นแหละ...

            “อ่า...ตัวก็อุ่นๆนะครับ แต่ว่าไม่มั่นใจว่าเป็นไข้รึเปล่า”

            “...”

            “แบบนี้มันต้องวินิจฉัยJ

            วินิจฉัย?”ฉันทวนคำอย่างงงๆนายไม่ใช่หมอนะเฮ้ย-0-

            ไม่รอให้ฉันได้ตั้งตัวหมอนั่นก็เริ่มทำการวินิจฉัยในแบบของเขาทันที

        จุ๊บ~

        “หน้าผากก็ร้อน”

            จุ๊บ~

        “จมูกก็ร้อน”

            จุ๊บ~

        “ตาก็ร้อน”

            จุ๊บ~

            “แก้มก็ร้อน”

            จุ๊บ~

            “ปากก็ร้อน~

            “วินิจฉัยเรียบร้อยเป็นไข้แน่ๆไปพักเถอะครับJ

            ฉันได้แต่อ้าปากค้างกับการวินิจฉัยของเขา หมอนี่ก็แค่หลอกแต๊ะอั๋งฉันไม่ใช่รึไง!

        ไม่รอให้ฉันได้ท้วงอะไรฟงก็ช้อนตัวฉันขึ้นไปอุ้มพร้อมกับรอยยิ้มที่ฉันคิดว่ามันเจ้าเล่ห์มากของมากที่สุด

            “ไปพักดีกว่านะครับ ผมไม่อยากเห็นคุณป่วยหรอกนะครับ”ฟงโน้มหน้าเข้ามากระซิบที่ข้างหู ฉันต้องมุดหน้าหนีลงกับอกของเขาด้วยความอายไปตลอดทางจนฉันผลอยหลับไปพร้อมกับความอบอุ่นที่อยู่ข้างกายที่ทำให้ฉันมั่นใจได้ว่าไม่ว่าฉันจะเป็นอย่างไร เขาจะคอยปกป้องและดูแลฉันตลอดไป...

Non ti lascerò mai.

(ผมจะไม่มีวันทอดทิ้งคุณ)

        [End Mammon’s festival 2]

        [Luce’s festival]

        “ลูเช่!

            เสียงทุ้มของคุณรีบอร์นดังมาจากเบื้องหลังของฉันอย่างไม่หยุดหย่อน ทั้งๆที่ฉันเคยชอบน้ำเสียงแบบนั้นแท้ๆแต่ทำไมตอนนี้มันกลับน่าขยะแขยงจนบอกไม่ถูก น้ำเสียงแบบนั้นน่ะ...ก็คงจะใช้จีบผู้หญิงไปทั่วเลยสินะ!สารเลวที่สุด!!!

            “ลูเช่!เป็นอะไรไป!

            คุณรีบอร์นคว้าข้อมือฉันเอาไว้จนฉันต้องหันกลับไปมองอย่างเสียไม่ได้ มือนี่น่ะ...ก็คงจะจับผู้หญิงมานักต่อนักแล้วสินะ...

            “เปล่านี่คะ”

            “แต่เธอไม่เคยอารมณ์เสียขนาดนี้ไม่ใช่เหรอ”

 

            “...”

            “อย่าปิดบังกันสิ เราเป็นแฟนกันนะ”

            คำว่าแฟนมันทำให้ฉันรู้สึกเจ็บตรงหัวใจ แฟนงั้นเหรอ...ปิดบังงั้นเหรอ...มันควรจะใช้กับคนอย่างคุณมากกว่าว่าคุณเข้าใจกับคำพวกนี้ดีแค่ไหน!!!

            “ปิดบังกัน...งั้นเหรอคะ คุณควรจะถามตัวเองมากกว่าว่าคุณปิดบังอะไรฉันอยู่!!!

            น้ำตาที่ไม่คิดว่าจะไหลออกมาตอนนี้มันเริ่มจะคลอจนเห็นทุกสิ่งทุกอย่างพร่าเลือนไปหมด ทำไมฉันถึงต้องมาเจ็บเพราะว่าผู้ชายเพียงแค่คนเดียวกันนะ...

            “ให้ฉันถามตัวเอง...”

            “...”
            “แล้วจะให้ฉันถามตัวเองว่าอะไรล่ะ ในเมื่อว่าฉันไม่มีเรื่องปิดบัง เฮ้ย
!

            น้ำตาที่ฉันกลั้นมานานหยดลงมาอาบแก้มทั้งสองข้าง...มาถึงขนาดนี้แล้วคุณยังไม่ยอมรับอีกงั้นเหรอคะ...นี่คุณเห็นฉันเป็นตัวอะไรกันแน่...ได้โปรดอย่ามาล้อเล่นกับความรู้สึกฉันเลยนะ...

            “ลูเช่...”

            “ฮึก...คุณมันก็คนขี้โกหกคนนึงเท่านั้น ฉันพูดถึงขนาดนี้ คุณก็ยังไม่ยอมรับมันยังมาหน้าด้านถามฉันอีกหรอคะว่าฉันเป็นอะไร ที่ฉันเป็นอะไรมันก็เพราะคุณนั่นแหละ!!!!! เพราะคุณ!!!!!!!!!!

            “....”

            “คิดว่าฉันโง่นักเหรอที่ไม่รู้ว่าคุณไปมีใครต่อใคร ฉันก็คนนะ!อย่ามาทำว่าฉันเป็นของเล่นที่พอเบื่อก็ทิ้งไปน่ะ!”ฉันปล่อยให้น้ำตาไหลอาบแก้มต่อไปอย่างนั้น นี่จะเป็นครั้งสุดท้ายที่ฉันจะร้องไห้ให้กับผู้ชายพรรคนี้...

            “เดี๋ยวก่อนนะลูเช่ ใครต่อใครที่ว่า...”

            “อย่ามาทำไขสือหน่อยเลย!อย่าคิดว่าไม่รู้นะคุณสับรางเป็นว่าเล่น แล้วคุณเบี้ยงกี้ที่คุณกอดเมื่อวานก็เป็นหนึ่งในผู้หยิงของคุณด้วยสินะคะ!!!!!

            “เบี้ยงกี้...เมื่อวาน...”

            “...”

            “หึ”

            คุณรีบอร์นยกมุมปากขึ้นน้อยๆมันทำให้ฉันน้ำตาไหลพรากลงมายิ่งกว่าเดิม หัวใจของฉันเต้นรัวยิ่งกวาครั้งไหนๆ อา...เข้าใจแล้วล่ะ...คำพูดที่ทำให้หัวใจเต้มรัวมากกว่าคำบอกรักก็คือคำบอกเลิกนี่เอง...

            “กอดลาตะหาก”

            ฉันมันก็แค่ผู้หญิงโง่ๆ....หะ! เมื่อกี้นายพูดว่าอะไรนะo[]o!!!

            “=[]=!!!

            “กอดลาไงกอดลา เบี้ยงกี้เค้าแค่จะบินไปเรียนทำอาหารรอบโลกแล้วก็ถือโอกาสตัดใจจากฉันไปในตัว ตามธรรมเนียมมันกันก็มีกอดลากันบ้างใช่ไหมล่ะ”

            “-[]-”โอ้โห ตึ้บเลยฉัน

            “แต่ฉันก็นึกไม่ถึง...ว่าจะมีคนเก็บเรื่องนี้ไปคิดมากแล้วโกรธฉันเป็นฟืนเป็นไฟขนาดนี้ แหม น่าดีใจจริงๆJ

            “-///-

            ถะ...ถ้าความจริงมันคืออย่านั้น...แล้วฉันจะโกรธคุณรีบอร์นไปเพื่ออะไรกัน!แล้วฉันจะหัวเสีย จะร้องไห้ไปทำมายยยย~น่าอาย น่าอาย น่าอาย น่าอายที่สุดในสามโลกเลย!กรี๊ดดดดดดดดดดดดด~

            ฉันยกมือขึ้นมาปิดหน้าตัวเองไว้จนมิด หน้าแตกไม่เหลือชิ้นดีเลยฉันT^Tจำใส่สมองไว้เลยนะลูเช่ เกิดเป็นหญิงจงอย่าคิดไปไกลและคิดไปเองไม่งั้นเธอจะได้หน้าแตกเหมือนครั้งนี้อีกแน่!

            “ไหงมาอายตอนนี้ล่ะทีเมื่อกี้เธอยังตะโกนด่าฉันปาวๆอยู่เลยJ”เลิกซ้ำเติมฉันซักทีเถอะค่ะT_Tแค่นี้ก็อายจนไม่รู้จะอายยังไงแล้ว!

            “พอเถอะค่ะคุณรีบอร์นY^Y

            “แต่มันก็โกรธนิดๆอยู่นะที่เธอไม่เชื่อใจฉันเลย”

            ประโยคนี้เล่นเอาฉึกสิคะแถมคุณรีบอร์นยังทำหน้าบึ้งเหมือนกำลังโกรธฉันอีกตะหาก มันทำให้ฉันรู้สึกผิดมากเลยนะคะQwQ คุณรีบอร์นยกยิ้มขึ้นนิดๆเหมือนกับรู้ความคิดภายใจฉันก่อนจะพูดประโยคทีทำให้ฉันสะดุดขาตอนเองล้มเล่นเหมือนคุณดีโน่

            “อยากให้หายโกรธงั้นเหรอ...จูบฉันสิJ

            “O[]O!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

            “J

            “...”

            “ไม่กล้าเหรอJ

            “-///-

            “งั้นก็...”

            “...”

            “เปลี่ยนเป็นหอมแก้มแทนแล้วกันJ

            “-///-

            ฉันหลบตาคุรรีบอร์นไปซักพักก่อนจะรวบรวมความกล้าทั้งหมดภายในตัวเงยหน้าขึ้นไปหอมแก้มคุณรีบอร์นอย่างรวดร็ว ให้ตาย นี่มันเป็นเรื่องน่าอายที่สุดในชีวิตฉันแล้วนะเนี่ย>///<

        “หึ ต่อไปก็...”

            “-_-;;;”ยังมีอีกเหรอคะ

            “ลงโทษคนขี้หึง

          คุณรีบอร์นจู่โจมฉันอย่างรวดเร็วแบบไม่ให้ทันได้ตั้งตัวแต่สัมผัสที่เขามอบให้นั้นกลับอ่อนหวาน นุ่มนวลจนฉันแทบละลาย ฉันกำเสื้อของคุณรีบอร์นไว้แน่นเพื่อพยุงตัวเองไม่ให้ร่วงลงกับพื้นโดยมีคุณรีบอร์นช่วยโอบเอวฉันไว้อีกแรง คุณรีบอร์นถอนริมฝีปากออกไปอย่างเชื่องช้า ฉันจับจ้องดวงตาสีดำสนิทของเขาราวกับต้องมนต์สะกดก่อนเขาจะฝังริมฝีปากของเขาลงมาอีกครั้ง...ซ้ำแล้ว...ซ้ำเล่า...

ti voglio per sempre.

(ฉันต้องการเธอ...ตลอดไป...)

            [End Luce’s festival]

แฮ่ๆสวัสดีจ้ารีดเดอร์ทั้งหลาย^(++++)^;;;คือว่า...ที่เค้าหายไปนานรีดเดอร์ไม่โกรธเค้าใช่มะตัว(โดนรีดเดอร์รุมกระทืบ)แต่ว่าเดียร์มาอัพแล้วนะ!ยกโทษให้ทีเถอะQwQ(แม้ว่าเนื้อเรื่องจะมึนๆอึนๆเหมือนแมวเดินผ่านคีย์บอร์ดก็เหอะ)

ตอนต่อไปอาจจะนานหน่อยรอก่อนเออ~(วิ่งหนีรองเท้ารีดเดอร์)

114 ความคิดเห็น

  1. #86 zara1234 (@zara1234) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2556 / 20:44
    ไม่อยากเชื่อว่าอายุ12จะแต่งได้หวานขนาดนี้
    #86
    0
  2. #85 zara1234 (@zara1234) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2556 / 20:36
    มดขึ้นโทรศัพท์เราแล้ว
    #85
    0
  3. #84 Wawa You (@wawawised) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2556 / 17:21
    ...เครื่องขัดข้องเนื่องจากว่ามดได้กินคอมข้าพเจ้าเรียบร้อย//หวานอ่าาา  แต่สนุก(ลูเช่ ความแค้นเธอมันไปไหนแล้วละ)
    #84
    0
  4. #83 aganes (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2556 / 12:02
    ชอบมากกกก รีบอัพเน้ออออ >
    #83
    0
  5. #76 dear ja^^ (@ushishishishi) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2556 / 20:34
    มั่นใจว่ากินน้ำตาลไม่เยอะ-0-;;;//เห็นตักทีล่อซะ...
    แต่ว่าแต่งเองมันก็...เอิ่ม...นั่งบิดอยู่หน้าคอมแบบแต่งทีแบบเห็นภาพแต่อธิบายไม่ถูกอ่ะ
    ปล.ความจริงจะแต่งให้หวานกว่านี่นะแต่ว่า...ขี้เกียจว่ะ-0-//โดนรีดเดอร์รุมตื้บ
    #76
    0
  6. #75 Pinpin Waranu (@waranutrakun) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2556 / 18:19
    ชอบฟงอ่าาาาาาา แต่...เลี่ยนชิบ ขนาดคนกินน้ำตาล(ไม่)เยอะอย่างเค้าถึงกับบอกว่าหวานเลยนะเนี่ย -o-
    #75
    0
  7. #74 otakumamon (@otakumamon) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2556 / 17:41
    เลี่ยน แต่ ชอบอ่ะ >< ♥♥♥♥♥♥
    #74
    0
  8. #73 Thanaporn Singhatas (@thanapornth) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2556 / 06:40
    ❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤ >< หนุกง่าๆ ^[]^ อัพต่อๆ ><❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤
    #73
    0