[fic taeten] MINIMART MIDNIGHT

ตอนที่ 3 : MIDNIGHT 2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,356
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 136 ครั้ง
    14 ก.ค. 59















MIDNIGHT 2

 


ผมนอนกลิ้งไปกลิ้งมาบนเตียงที่คอนโดอย่างคิดไม่ตก...นอนไม่หลับสักนิด..ทั้งๆที่ผมต้องใช้เวลานอนกลางวันให้เต็มอิ่มเพื่อไปทำงานกะดึกทั้งคืน

 

 


ส่วนเรื่องที่กำลังกวนใจอยู่ในหัวตอนนี้ก็มีแต่เรื่องที่ได้ฟังมาจากยูตะคนนั้น

 

 


นายเชื่อเรื่องเหนือธรรมชาติมั้ย ?”

 



จริงๆผมไม่ค่อยเชื่อ..คิดว่างั้นมั้ง

 


 

“’งั้นจากนี้ต้องคิดใหม่แล้วล่ะ...ตอนที่ฉันทำงานกะดึกที่นี่ฉันเจอแต่เรื่องที่เหนือธรรมชาติ..

 



ยังไงอ่ะ

 


ทุกครั้งที่นาฬิกาในร้านบอกเวลาเที่ยงคืน...นายเองก็น่าจะเข้าใจนะ...มันประหลาดจริงๆ...คืนหนึ่งฉันกำลังเฝ้าร้านอยู่จู่ๆก็มีคนเดินอยู่ในร้านทั้งๆที่ไม่ได้เข้ามาทางประตู...

 

 


แล้วจากนั้นล่ะครับบ

 

 


พวกเขามีกันอยู่สามคนหน้าตาเหมือนกันหมดแต่ไม่ใช่แฝด..เหมือนกับว่าเป็นคนๆเดียวกันแต่แยกร่างได้สามคนยังงั้นแหละ..ที่น่าขนลุกไปกว่านั้นอ่ะนะ.

 

 


ครับ..

 

 

ทุกครั้งที่เค้าคนนั้นเดินหายไปในมุมหนึ่ง..จะมีเค้าอีกคนหนึ่งเพิ่มขึ้นมาจนเกือบสิบคนในเวลาไม่ถึงสองนาที...

 

 



จ..จริงเหรอครับ

 

 


ฉันก็ไม่มั่นใจเท่าไหร่ รู้สึกตัวอีกทีก็ตื่นซะแล้ว  ฮ่าๆๆ

 

 


ตกลงเป็นแค่ความฝัน ?”

 

 


แล้วนายคิดว่ายังไงละเตนล์ ?”

 


 

ผม...

 

 






....นายคิดว่ามันเป็นแค่ความฝันรึเปล่า..

 

 

 



สุดท้ายที่ฟังมาทั้งหมดก็ไม่ได้ช่วยให้ผมสบายใจขึ้นมา..กลับงงกว่าเดิมด้วยซ้ำ...หลังจากคุยกันถึงประโยคนั้นยูตะก็ขอตัวกลับไปแต่งนิยายต้นฉบับที่ต้องส่งต่อ...เขามามินิมาร์ทเพื่อซื้อกระทิงแดงหนึ่งขวด

 

 

 



....นายคิดว่ามันเป็นแค่ความฝันรึเปล่า..

 

 


ผมได้ยินประโยคนี้ในหัวซ้ำไปซ้ำมา..เป็นใครใครก็งงครับ ก็ตอนแรกเจ้าตัวบอกเหมือนกับว่าตัวเองฝัน...แต่สุดท้ายก็มาพูดให้ผมคิดเองว่ามัน...

 




 

มันไม่ใช่แค่ความฝัน...

 

 

 

 

แล้วความจริงคืออะไรละครับ...

 

 



ผมนอนกลิ้งไปกลิ้งมากลิ้งจนไม่เหลือผ้าห่มหรือหมอนอยู่บนเตียงสักอัน...ความรู้สึกของผมตอนนี้มันไม่มีความกลัวหรือขนลุกอะไรทั้งนั้น

 

 

 

มีแต่ความอยากรู้ล้วนๆ..

 

 





คุณเองก็อยากรู้ใช่มั้ย ?

 



 

 

 


ผมเข้างานอีกทีกะดึกเวลาสองทุ่มถึงเช้า...

 

 

ในที่สุดก็ข่มตาหลับได้เกือบสามชั่วโมง...ผมเปิดประตูร้านเข้ามาเจอจอห์นนี่กำลังวุ่นชำระเงินให้ลูกค้าเป็นสิบๆคน

 

 



ทีแบบนี้ละคนเยอะ...

 

 

 

เตนล์มาเร็ว...ช่วยหน่อยดิ

 




ผมรีบแทรกเข้าไปตรงเคาน์เตอร์แล้วช่วยไอ้จอห์นเคลียร์เงินทันที...พอคนบางลง จอห์นนี่ก็หันมาคุยเล่นกับผม

 

 




เมื่อคืนเป็นไงมั้งมึง...

 

 

ก็ดี

 

 

ผมเลือกที่จะไม่บอกอะไรมันทั้งนั้น..ยิ่งแสดงตัวว่ามีเรื่องน่ากลัวมีแต่จะโดนแกล้งหนักกว่าเดิม..ดีไม่ดีได้ฟังเรื่องผีเพิ่ม บายย

 

 


ไม่เจออะไรเลยอ่ะนะ เป็นไปได้ไง

 

 

ทำไมมึงพูดแบบนั้นวะจอห์น

 

 

จอห์นนี่!จอห์นเฉยๆพ่อกู

 

 

เออๆ จอห์นนี่ตอบคำถามกูด้วย

 




กะดึกเค้าเจอเรื่องแปลกๆกันทุกคน มีมึงไม่เจอ มึงว่าไม่แปลกเหรอ

 


ไม่แปลกหรอก เพราะกูเจอ...แน่นอนครับว่าผมไม่ได้พูดแบบนี้ออกไป

 

 


ก็กูจิตแข็งผีที่ไหนจะกล้ามาหลอก

 


ผีที่นี่ไง สองตัวเต็มๆ!

 

 



งั้นฟังเรื่องผีของกูอีกสักเรื่องมั้ย..คืนนี้เจอแน่

 

 

ไม่!”

 

 

โรคุโรคุบิผีสาวคอยาวที่ตอนกลางวันเป็นคนแต่กลางคืนชอบยืดคอออกมาหลอก...แค่กๆ

 

 


ไอ้จอห์นพูดได้เท่านั้นก็โดนผมเอาคุ้กกี้ยัดปาก มันไอค่อกแค่กก่อนจะเคี้ยวๆคุกกี้แล้วหาน้ำดื่มเพราะติดคอ

 


ไอ้เตนล์!”

 


คนเรียกมองผมตาเขียวก่อนที่จะถูกมือของไอ้จอห์นขยี้หัวอย่างบ้าคลั่ง จู่ๆกริ่งหน้าร้านก็ดังขึ้น

 

 


อ้าว พี่แจฮยอน

 



ไงเด็กๆ

 

 


พี่แจฮยอน ที่ไอ้จอห์นเรียกสูงโปร่งแถมหน้าขาวออร่า หน้าตาดูไม่ควรเป็นพนักงานร้านมินิมาร์ทสักนิด ผมเพิ่งเจอพี่เค้าครั้งนี้เป็นครั้งที่สอง เพราะทำงานคนละกะกัน..พี่เค้ากะกลางวัน

 

 


มาทำอะไรตอนนี้อ่ะ

 


เผลอเอาสมุดเช็คสต็อคกลับบ้านอ่ะดิ เดี๋ยวกะกลางคืนไม่มีเขียน

 

 



พูดจบพี่แจฮยอนก็หันขวับมามองหน้าผม..ทำไมครับ..ผมดูมีปัญหาอะไร

 

 



เออใช่ เตนล์..มีเป็ปซี่หายไป 2 กระป๋องขนมอีก 2 ถุงกะเมื่อคืน

 

 



จบประโยคนั้นผมก็กลืนน้ำเสียงดังเอื้อก!!



จะให้บอกว่าผีกินใครจะเชื่อล่ะครับ





"..."



ผมปิดปากเงียบกริบ...สายตาจับผิดที่จับจ้องมาทำให้ผมได้แต่ยืนนิ่งเป็นภาพ jpg. และก่อนที่พี่แจฮยอนจะเดินเข้ามาใกล้ สุดท้ายผมก็ทนความกดดันไม่ไหวขอกลืนน้ำลายตัวเองอีกทีก่อนจะค่อยๆพูดยอมรับในสิ่งที่ตัวเองไม่ได้ก่อออกมา

 



 


ผมกินเองละครับ

 


“อืม ถ้ากินคราวหลังต้องเขียนบันทึกด้วยนะ มันเช็คได้ ไว้หักตอนเงินออกสิ้นเดือน

 

 

ครับ

 


ผมกัดฟันตอบรับอย่างฝืนๆเมื่อถูกสายตาเชิงตำหนิจากพี่แจฮยอนที่กำลังเดินออกจากร้านไป ก่อนที่ไอ้จอห์นจะสะกิดผมยิกๆเมื่อเห็นพี่แจฮยอนขับรถมอเตอร์ไซค์ออกไปไกลแล้ว

 

 




จริงๆแล้วมึงไม่ได้กินใช่มั้ยเตนล์..

 

คนพูดทำหน้าเลิ่กลั่กส่วนผมก็ทำได้แค่แสดงสีหน้าเรียบๆ อยากจะตอบว่าอือออ กูไม่ได้กิน ไอ้ผีสวมฮู้ดนั้นต่างหากที่กิน!! 


ไอ้ผีนั่น!

 

 


 

 ผีนั่นเหรอ




"..!!"


จู่ๆสมองกลวงๆของผมก็เพิ่งจะมาคิดวิเคราะห์เต็มประสิทธิภาพ ผมตาโต..ทุบโต๊ะดังปึงจนไอ้จอห์นเหลียวคอมามอง



ทำไมถึงเพิ่งจะมาคิดได้ตอนนี้วะไอ้เตนล์!


ใช่แล้ว มันมีอะไรแปลกๆ มานึกอีกที..ผีกินขนมถุงกับเป็ปซี่ได้ด้วยเหรอ?? ก็ไม่ได้ไงถูกมั้ย คือผีจะหายตัวหรือทำให้ไฟกระพริบยังไงก็ได้แต่ผีจะกินขนมถุงกับเป็ปซี่ไม่ได้!





พอรู้สึกตะขิดตะขวงใจขึ้นมาก็พาลนึกถึง...ตอนที่ถูกไอ้ชายสวมฮู้ดคนนั้นลูบหัว ซึ่งจริงๆมือหมอนั่นก็อุ่นๆนะ  ผีต้องมือเย็นๆดิหรือไม่จริง 





นี่ถือเป็นอีกหนึ่งสิ่งที่ผิดหลัก..





และถึงแม้หมอนั่นจะหายไปอย่างรวดเร็วจนน่ากลัวแต่ตอนนั้นต้องโทษตัวผมเองเนี่ยแหละที่กำลังหลอนเกี่ยวกับคุชิซาเกะอนนะจนสติเตลิดไปหมด..




พอลองคิดตามหลักเหตุและผลดีๆ ผู้ชายคนนั่นอาจจะไม่ใช่ผีก็ได้อย่างน้อยก็ถูกผมเหมารวมไปอย่างลวกๆ











ไม่ว่าอะไรที่ผมเข้าใจผมจะถูกหรือผิดแต่เรื่องนี้ต้องได้รับการพิสูจน์แล้วละครับ ผมไม่ยอมตาแหกแบบนี้ทุกคืนหรอก แล้วก็จะไม่ลาออกง่ายๆจนกว่าจะได้เงินเดือน!

 

 

 


ผมมีจุดยืนของผมนั่นคือเรื่องปากท้องครับ!





มึงโอเคเปล่าชิตพล

 

 


เดาว่าตอนนี้หน้าผมคงสตันนิ่งมากๆ ไอ้จอห์นก็เลยเอามือโบกซ้ายโบกขวาเรียกสติผมกลับมา

 

 

 

โอเคซะยิ่งกว่าโอเคอีก..

 

 

 

 

 



ดิ่งงงงง..ด่องงงงงง

 




ในที่สุดก็เที่ยงคืนสักที...ผมรอเวลามาเกือบสามชั่วโมง..แน่นอนว่าวันนี้ไม่มีลูกค้าสักคน(และไม่มีผีสักตัว แต๊งก็อดด)

 

 


คงเป็นเพราะพายุจะเข้าละมั้ง

 

 


 

ผมเพิ่งฟังวิทยุประกาศเกี่ยวกับพายุฝนฟ้าคะนองเมื่อตอนสามทุ่มกว่าและพอเข้าใกล้เที่ยงคืนสัญญาณวิทยุก็ขาดหายไปอีกเช่นเคย...

 

 

 



ปิดร้านเลยแล้วกัน..”

 


 

ผมทำเป็นพูดกับตัวเอง..แต่รู้สึกจะไม่ค่อยเนียนตรงที่พยายามตะโกนเสียงดังไปหน่อย

 

 

 



พรึ่บบบ




ผมปิดไฟทั้งร้าน...มืดจนต้องร้องขอไฟฉาย...

 

 


บรรยากาศเงียบๆทะมึนๆของร้านหลังเที่ยงคืนน่ากลัวกว่าเมื่อวานหลายเท่า ผมเดินย่ำเสียงดังทำเป็นเดินออกจากร้านไปแต่จริงๆผมคลานกลับมามุดที่ใต้เคาน์เตอร์ต่างหาก...

 

 

 



 

 

เงียบแหะ...

 

 


 

เงียบจนกูเผลอคิดเหมือนกันว่าการทำแบบนี้คือการฆ่าตัวตายรึเปล่า...ผีชอบมามืดๆถูกมั้ย...ถ้าเกิดว่าสิ่งที่ผมรีบด่วนสรุปเกิดผิดขึ้นมาละ..





ถ้าไอ้ฮู้ดนั้นเกิดไม่ใช่คนแต่เป็นผีขึ้นมาจริงๆละ

 




 

ไม่รู้ว่าจิตใจจะมาจะมาอ่อนแออะไรตอนนี้

 

 

 

 

ผมกำไฟฉายในมือแน่น....พยายามหายใจเข้าออกช้าๆไม่ให้เสียงดังจนเกินไปเพราะแค่นี้เสียงหัวใจก็ดังจะแย่แล้ว...เหงื่อเม็ดใหญ่ผุดตามไรผมของผม

 

 


 

อากาศไม่ได้ร้อนสักนิด...ข้างนอกที่ฝนหยุดตกไปแล้วดูเหมือนจะมีท่าทีตกลงมาใหม่เพราะฟ้าร้องดังครื้นๆจนผมได้ยินเสียงสั่นของหลังคา

 





และจู่ๆก็มีลมเย็นพัดผ่านตัวผมไป...มันเย็นชนิดที่..เรียกว่ายังไงดีล่ะ...เย็นบาดผิวมั้งครับ


 




ตึกตัก ตึกตัก

 


 

อะไรหลายๆอย่างทำให้ผมเริ่มจะประสาทแล้วนะ...หัวใจผมมันเต้นแรงและรัว!




ผมพร่ำบอกกับตัวเอง...จะกลายเป็นคนขี้ขลาดแบบเมื่อวานไม่ได้!

 

 

 










 

 

เกร็ง

 



 

แล้วผมก็สะดุ้ง! จู่ๆมีเสียงกระป๋องตกลงพื้นแบบที่คุ้นเคย...

 





 

 

ไอ้ฮู้ดนั่น..ต้องใช่หมอนั่นแน่ๆ!

 





ผมรวบรวมสติทั้งหมดที่มีก่อนจะคลานไปทางต้นเสียงอย่างกล้าๆกลัวๆ..

 

 

 




เป็นไงเป็นกันครับคืนนี้!!

 



 

 to be continued....


........................................................................................................


เป็นมินิมาร์ทที่ปวดประสาทจริงๆ สงสารเตนล์เค้านะครับ 55555  ตอนหน้า

มีงานหนักแน่ๆ เจอใครยังไง ต้องตามลุ้น

ตอนหน้าลงเที่ยงคืนวันนี้นาจาาา 

ลงฟิคตอนดึกๆเพราะเป็นฟิคมิดไนท์ถูกมั้ย!





#ฟิคมินิมาร์ท

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 136 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,460 ความคิดเห็น

  1. #2404 Ben10lee (@Ben10lee) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2563 / 15:54
    โหยผีขโมยอ่ะ
    #2,404
    0
  2. #2400 ___pieceoflife (@___pieceoflife) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2563 / 04:14
    555555ไม่จ่ายตังต้องโดนนะ!
    #2,400
    0
  3. #2380 isxve (@IsIsara) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 6 เมษายน 2563 / 12:02
    เตนล์เราจะต้องไม่ยอมโดนหักตังอีก!!
    #2,380
    0
  4. #2366 FoUr_0130 (@FoUr_0130) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2562 / 00:10
    กินแล้วไมไม่จ่ายเงินอะ
    #2,366
    0
  5. #2359 mirumo_hq (@chocoball-bew) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2562 / 13:54
    เอาใจช่วยให้จับหัวขโมยให้ได้นะ มากินฟรีๆอย่างนี้ได้ไง ผีขี้ขโมย
    #2,359
    0
  6. #2289 Dekd2108 (@Dekd2108) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2561 / 16:05

    มาจ่ายตังเดี๋ยวนี้นะ!!!5555555555

    #2,289
    0
  7. #2251 Celia Mae (@08207) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2561 / 01:06
    เตนล์ใจกล้ามาก นี่ก็คิดว่าโลกคู่ขนานเหมือนกัน แต่ทำไมพี่แทยงไม่จ่ายตังด้วยล่ะคะ
    #2,251
    0
  8. #2228 Mymam_bgly (@Somam) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2561 / 13:42
    โลกคู่ขนานป้ะ555555 เราจะไม่อ่านข้ามตอนเด็ดขาด ชอบๆๆๆ
    #2,228
    0
  9. #2202 so so (@vampiregun) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 6 เมษายน 2561 / 12:09
    น้องเก่งจัง 555555
    #2,202
    0
  10. #2105 seluhana (@pvcrazy00) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2560 / 23:38
    ไรต์บอกไม่ใช่ฟิคผีนี่ก็เชื่อนะ แต่อ่านมาสามตอนแล้วมันหลอนกว่าฟิคผีอีก บ้าเอ้ย555555555555
    #2,105
    0
  11. วันที่ 28 มิถุนายน 2560 / 21:23
    ต้องจับให้ได้นะน้องเตนล์ สู้สู้
    #2,042
    0
  12. #2001 Mheewen (@jellzx151) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2560 / 23:50
    ผีอะไรแอบกินของได้ด้วย มีเรอะ! เอาเลยพี่เตนล์ต้องจับตัวมาให้ได้น่ะงอาจมาทำให้ถูกหักเงินแบบนี้ต้องจับๆ555 
    #2,001
    0
  13. #1989 WSwen (@SunnyWo) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 22 เมษายน 2560 / 07:22
    ไหนว่าไม่ใช่เรื่องผีไง ฮือออออโอ้ยยยกลัว
    #1,989
    0
  14. #1967 Ant Bill Chayanee (@antbillchayanee) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 1 มีนาคม 2560 / 17:36
    แว้กกกก น้องเตนสู้ๆ
    #1,967
    0
  15. #1926 MaToomCanDY (@matoomcandy) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2560 / 15:55
    555555มินิมาร์ทมีแต่คนหล่อๆอ่ะ ยอมไม่ได้เลย~ ว่าแต่ว่าคุนฮู้ดดำนั่นเจ้าของมินิมาร์ทเหรอ? ถึงได้เข้าออกง่ายดายแบบนั้น(ถ้าไม่ใช่ผีอะนะ)
    #1,926
    0
  16. #1914 ana julia (@anajulianovela) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2560 / 05:22
    สงสาร โถลูก ต้องเผชิญความหลอนแถมถูกตัดเงินอีก 555555
    #1,914
    0
  17. #1892 cherish 카이 (@exoticlover) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2560 / 10:08
    สู่สู่คับ
    #1,892
    0
  18. #1844 minlywoo (@minminwoo) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 16 มกราคม 2560 / 20:02
    โอ้ยย ลุ้นตาม 5555
    #1,844
    0
  19. #1786 Askhole. (@14111996) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2559 / 10:49
    อิพี่ยงนั่นแหละ 5555
    #1,786
    0
  20. #1694 chlex_ (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2559 / 12:21
    เตนล์มีความกล้ากว่านี่หลายสิบเท่าเป็นนี่คงไม่กล้าปิดไฟอดทนรออะไรขนาดนั้น5555555555555 ลุ้นไปกับน้องเตนล์คับว่าจะเป็นยังไงต่อ
    #1,694
    0
  21. #1677 TenTen101010 (@aume) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2559 / 22:16
    ปุ๊บปั๊บขนาดนี้เป็นผีขึ้นมาจะทำอย่างไรคะชิตตต
    #1,677
    0
  22. #1659 black-village (@peam-ff) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2559 / 02:58
    กลัวแตาก็อยากรู้555555 สรุปพี่เสื้อฮู้ดเป็นคนป้ะคะ5555
    #1,659
    0
  23. #1539 maya93 (@pamlovely) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 25 กันยายน 2559 / 20:31
    ทั้งกลัวทั้งอยากรู้ 
    #1,539
    0
  24. #1518 unknownpb (@unknownpb) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2559 / 00:15
    ฮือออออ ถึงไรท์จะบอกว่าไม่มีผีก็เถอะ แต่เราอ่านไปหลอนไปจริงๆนะ เราไม่ค่อยได้อ่านแนวนี้เลยค่ะ รู้สึกแปลกใหม่ดี ชอบมากเลย.
    #1,518
    0
  25. #1446 PK611 (@jesploy) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2559 / 17:06
    คืออ่านละหลอนมาก อ่านไปหลอนไประแวงตัวเองไป555555 แต่ขำเตนล์มาก ลูกเอ้ยจะสงสารก็สงสารจะขำก็ขำ
    #1,446
    0