[fic taeten] MINIMART MIDNIGHT

ตอนที่ 12 : MIDNIGHT 8

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,601
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 110 ครั้ง
    23 พ.ค. 59























MIDNIGHT 8

 

 


ทำไมมองพี่อย่างนั้นละเตนล์

 


นี่มันอะไรกันครับ!”

 

ทันทีที่พูดจบผมก็ปรี่ไปหาพี่แจฮยอนอย่างรวดเร็วแล้วกระชากคอเสื้ออีกฝ่ายแบบไม่ไว้หน้าไม่เคารพอะไรแม่งอีกต่อไป

 

 


โว้ ใจเย็นๆหน่อยสิ

 


พี่กำลังเล่นอะไรอยู่วะตอบมา!”

 



ผมตะคอกเสียงดังไม่เคยคิดมาก่อนว่าตัวเองจะเลือดร้อนได้ขนาดนี้รู้ตัวอีกทีก็ขยำคอเสื้อพี่แจฮยอนแน่น

 

 

 

เล่นอะไร..พี่ไม่ได้มาเล่นอะไรสักหน่อย

 

 

พี่แจฮยอนโน้มหน้าลงมาก่อนจะผลักผมออกจนผมกระเด็นไปข้างหลัง..ผมกำลังจะวิ่งเข้าไปต่อยแม่งแต่อยู่ๆไอ้จอห์นก็ตะโกนดักไว้

 

 


ไอ้เตนล์..ระวัง..

 


ยังไม่ทันประมวลผลจากประโยคที่ไอ้จอห์นพูดผมก็ถูกของแข็งตบเข้าที่ปากจนทรุดลงไปกองกับพื้น..ลิ้นรับรสเลือดฝาดๆจากกระพุ้งแก้มก่อนที่ผมถ่มน้ำลายที่ปนกับเลือดลงพื้นไป

 

 


ถ้าเตนล์เอากุญแจเก๊ะเงินให้พี่ตั้งแต่แรกก็คงไม่ต้องมาเจ็บตัวแบบนี้หรอก..

 

 

กุญแจเก๊ะเงินเหรอ ?



กูก็ให้พี่มันไปแล้วนี่?

 


ผมเลิ่กคิ้วพยายามทบทวนเรื่องที่เกิดขึ้นและพยายามเข้าใจสถานการณ์..ซึ่งมันก็ไม่ได้เข้าใจยากว่าคนตรงหน้าแม่งกำลังพูดขู่เหมือนโจรที่กำลังจะปล้น..ร้าน..

 

 


ไอ้ชิบหาย!!

 

 



อย่าบอกนะว่าที่ร้านถูกปล้นครั้งก่อนเป็นฝีมือพี่น่ะ!”

 

 

ฉลาดช้าจัง

 

 

ไอ้สัส..

 

 

ผมสบถใส่มันก่อนที่จะถูกลูกกุญแจปาใส่หัว..แม่งเอ๊ยลงกลางกบาลกูเลย..ก่อนที่ผมจะจ้องหน้าไอ้แจฮยอนอย่างอาฆาตไปมากกว่านี้ผมก็หยิบกุญแจดอกนั้นขึ้นมา

 

 


เตนล์เอากุญแจผิดดอกมาให้พี่น่ะ

 

 



เออ ถูกของแม่ง..กูเอ๋อเอากุญแจคอนโดไปให้มันนี่เอง...

 


ถ้าเกิดว่าก่อนหน้านี้ผมให้กุญแจเก๊ะเงินถูกดอกกับมันไปไอ้พี่แจฮยอนก็คงปล้นเอาเงินไปหมดในขณะที่ผมกับไอ้จอห์นยังขายไฟเย็นอยู่ที่งาน

 


กูจะดีใจหรือเสียใจ...แล้วกูควรสู้มั้ยหรือกูควรอยู่นิ่งๆให้พี่แม่งปล้นไปสบายๆ

 



ไอ้เตนล์..ทำไงดีละมึงทีนี้

 



สมองผมขาวโพลนไปหมด..จากที่นึกอะไรทำอะไรไม่ถูกตอนนี้กลายเป็นคนโง่กว่าเดิมเมื่อสายตาเหลือบไปเห็นกระบอกปืนที่คาดอยู่ที่เอวไอ้โจรแจฮยอน

 

 

 



เอากุญแจเก๊ะเงินมาให้พี่ได้แล้วละ

 

 



ผมกลืนน้ำลายลงคอเมื่อพี่แจแม่งเดินเข้ามากดดัน...จริงๆช้อยส์มันก็ไม่ได้ยากก็แค่มึงให้กุญแจเค้าไปไงเตนล์..มึงหยิบออกมาสิไอ้เตนล์!

 

 




พี่ไม่จำเป็นต้องทำแบบนี้ก็ได้นี่พี่เดือดร้อนเรื่องเงินเหรอ..

 



ผมอยากจะปรบมือให้ความเสือกของตัวเอง..ไม่รู้ว่าฮอร์โมนอะดรีนาลีนในตัวกูมันถูกใช้ไปหมดแล้วหรือยังไงทำไมหัวใจไม่เต้นเร็วไม่หวาดกลัวไม่ตาขาวแต่กลับเดินเข้าไปหาไอ้ชั่วตรงหน้า

               

 


จะอยากรู้ไปทำไมล่ะ

 

 

พี่แจฮยอนเดินเข้ามาประชิดตัวผมก่อนจะเอื้อมมือมาบีบคางผมอย่างแรงจนฟันล่างของผมกระแทกฟันบนดังกึก! ผมสะกัดกั้นอารมณ์โกรธก่อนจะสวมบทเป็นคนน่ารักยิ้มหวานแจกความสดใสแล้วจากนั้นจึงหยิบกุญแจเก๊ะเงินของจริงให้พี่มันไปอย่างว่านอนสอนง่าย

 

 

ใดใดในโลกล้วนแอ็คติ้ง..และตอนนี้ผมเองก็ต้องทำแบบนั้นเหมือนกัน

 

 

 

 

ทำตัวแบบนี้ค่อยน่ารักสมเป็นเตนล์หน่อย

 


แม้จะอยากกระโดดถีบแม่งให้จมพื้นแต่ตอนนี้ผมได้แต่อยู่นิ่งปล่อยให้ไอ้แจฮยอนเดินไปที่เก๊ะเงินที่อยู่ตรงเคาน์เตอร์...ทำเป็นเล่นไปคุณต้องไม่เชื่อแน่ว่ามินิมาร์ทขนาดไม่ใหญ่อย่างที่นี่มีเงินหมุนมากกว่าห้าหมื่นบาทไทยและอาจจะถึงแสนเลยนะเว้ย!

 



ให้ตายเถอะ! ก่อนที่ผมจะโฟกัสผิดจุดไปมากกว่านี้ผมก็เหลือบไปมองไอ้จอห์นที่ส่งสายตามาหา..ผมเข้าใจภาษาในแววตาที่มันพยายามจะบอกได้ดี..

 

 



มันกำลังจะบอกผมให้หนีไป!

 

 

 




แล้วผมจะหนีไปได้ยังไงวะ! ผมไม่ทิ้งไอ้จอห์นไว้ที่นี่แน่ๆและถ้าคิดอย่างคนฉลาดดูก็ยังไม่พบทางที่จะรอดถึงแม้ว่าพวกผมจะไม่ขัดขืนต่อสู้แต่ไอ้พี่แจฮยอนมันจะปล่อยพวกผมไปได้ยังไง..

 

 

ก็พวกผมน่ะ..เห็นหน้าโจรแล้วนะครับ..

 

 


ไม่มีโจรที่ไหนปล่อยเหยื่อให้รอดไปแจ้งตำรวจหรอกว้อย!

 

 

 

 

 

 

 

22.30

 


ผมเหลือบมองพี่แจฮยอนที่กำลังโกยทั้งเหรียญเยนและแบงค์ลงกระเป๋าใบหนึ่งและเหลือบมองนาฬิกาไปด้วย..จะว่าไม่มีทางรอดเลยก็ไม่ขนาดนั้น...มันยังมีหวังที่จะพลิกเกมส์อยู่!



แต่อีกตั้งชั่วโมงครึ่งถึงจะเที่ยงคืนเนี่ยสิ..

 

 

 

ผมคงต้องถ่วงเวลา!




คนคนเดียวที่จะช่วยผมและไอ้จอห์นได้ก็คือ..แทยง

 





 

"จริงๆแล้วผมชอบพี่แจฮยอนมากเลยนะครับ..."




ผมพูดเสียงอ่อยแบบอ่อยจริงๆ ถึงในใจจะร้องห้ามไอ้ความคิดผิดๆที่กำลังจะทำแต่มือผมได้เลื่อนไปแกะปมเชือกผูกของยูกาตะเรียบร้อยแล้ว...




หัวใจผมกลับมาเต้นแรงอีกเมื่อไอ้แจฮยอนหันมาหา...





สิ่งที่กำลังทำอยู่..ผมยอมรับว่าตัวผมเองก็กลัว..แต่ว่า..ทุกสิ่งที่ผมกำลังคิดจะทำ..



ไม่ใช่เพราะแค่ต้องการจะรอด..ไม่ใช่เพราะว่าที่นี่คือร้านคุณยาม่า..ไม่เกี่ยวกับเงินเดือนด้วยว่าถ้าถูกปล้นขึ้นมาผมจะไม่ได้เงิน





"ผมชอบเวลาพี่ทำหน้าแบบนี้มากกว่าหน้าขรึมๆซะอีก.."



 

ส่วนหนึ่งที่ทำให้ผมกล้าพูดประโยคน่าขนลุกนั่น..เพราะว่าผมเองก็อยากจะปกป้องมินิมาร์ทนี้..ผมคงทนไม่ได้...ถ้าที่นี่ถูกปล้นขึ้นมามินิมาร์ทก็ต้องปิด..




ผมเพิ่งรู้จักโลกอีกโลก..เพิ่งคุ้นชินกับเรื่องราวประหลาดพวกนั้น



ผมเพิ่งเปิดใจยอมรับโลกหลังเที่ยงคืนที่แสนพิศวง




ผมเพิ่งจะมีเพื่อนเป็นผีครั้งแรก!




ผมยังอยากจะอยู่กับเรื่องบ้าๆหลังเที่ยงคืนไปให้นานกว่านี้




และถึงจะไม่ค่อยอยากยอมรับนักแต่ว่า...








ผมยังอยากเจอไอ้บ้าแทยงนั่นอยู่!






"พี่จะลองเล่นด้วยดูแล้วกัน"





"อย่านะมึง!"



ก่อนที่ไอ้แจฮยอนจะมาถึงตัวผมไอ้จอห์นก็ยันตัววิ่งมาขวางทั้งๆที่มือมันโดนมัด..ไอ้แจฮยอนเลยเหวี่ยงหมัดอัดใส่ท้องไอ้จอห์นทันทีก่อนจะเตะซ้ำเข้าไปอีก..ผมทนให้ไอ้จอห์นโดนยำมากกว่านี้ไม่ได้แล้ว!




"อื้อ.."



ผมตัดสินใจคว้าคอไอ้แจฮยอนก่อนจะประกบปากลงไป..ผมหลับตาไม่อยากเห็นหน้าไอ้ชั่วนั่นก่อนที่จะถูกมันดูดดุนริมฝีปากและดันลิ้นเข้ามาเล่นหยอกล้อกับลิ้นของผมอย่างจาบจ้วงและร้อนแรงจนผมแทบจะขาดอากาศหายใจ...ผมไม่เคยคิดเลยว่าการจูบมันจะทรมาณได้ขนาดนี้..รู้สึกเหมือนปากตัวเองกำลังจะบวมเจ่อเพราะถูกฟันขบเอาขบเอาไอ้ชั่วนี่คิดว่าปากผมเป็นเยลลี่รึไง!



"แฮก..แฮก.."

ผมหอบหายใจทันทีที่แจฮยอนถอนริมฝีปากออก..คิดว่ามันจะหยุดแค่นั่น



แต่เปล่า!



ชุดยูกาตะของผมถูกกระชากออกเหลือแต่เสื้อยืดกับกางเกงที่ใส่เป็นซับ...ผมเบือนหน้าหนีเมื่อเห็นสายตาของไอ้แจฮยอนกำลังมองไล้โลมร่างกายผมก่อนที่มันจะอุ้มผมขึ้นไปวางบนเคาน์เตอร์และซุกไซ้ซอกคอผมอย่างหื่นกระหาย...ผมเม้มปากอย่างสะกดกลั้นพยายามซื้อเวลากับอะไรสักอย่างที่ไม่รู้ว่าจะได้ผลรึเปล่า



แล้วผมจะทนได้สักเท่าไหร่..





"ตัวนายหอมเป็นบ้าเลยวะ"



คนพูดบอกเสียงสั่นๆก่อนจะรั้งคอผมไปดูดเม้มเป็นรอยแดง..สายตาของผมเหลือบไปเห็นไอ้จอห์นที่นอนกุมท้องอยู่กับพื้น..ไอ้จอห์นมองผมกลับมาด้วยสายตาคล้ายๆจะขอโทษที่ช่วยอะไรผมไม่ได้



ผมหันหน้าหนี..





อย่ามองกูตอนนี้ได้มั้ย...











in the same time,Another place

far far away from universe

....





โลกที่ผมอยู่คือที่ๆถูกเรียกว่า 'โลกคู่ขนาน' ที่แห่งนั้นเงียบเหงา...ผู้คนเย็นชา..และไร้ความรู้สึก






เป็นโลกที่ทุกๆสิ่งดำเนินไปอย่างช้าๆ...รวมถึง 'จังหวะการเต้นของหัวใจ'




หึ  ผมพูดจริงๆนะ..




ตั้งแต่อยู่มาจนถึงวันนี้ผมไม่เคยรู้สึกได้ถึงก้อนเนื้อที่อยู่ในอกข้างซ้ายเลยสักครั้ง..จนเกือบคิดว่าตัวเองไม่มี 'หัวใจ' ด้วยซ้ำ




นานเท่าไหร่ไม่รู้ที่ผมต้องใช้ชีวิตอยู่ในที่สีเทาๆ..อยู่กับความหนาวของอุณหภูมิด้วยตัวคนเดียว..





และแล้ววันหนึ่ง..



ผมก็ได้พบกับสถานที่แห่งหนึ่งซึ่งห่างไกลออกไปจากที่ที่มีผู้คน..





มันเป็นมินิมาร์ทร้างเก่าๆที่มีซากปรักหักพังดูไม่น่าเข้าใกล้ซะเหลือเกิน...แต่เหมือนมีอะไรสักอย่างกระซิบบอกผมให้เดินเข้าไปในที่แห่งนั้น




เป็นครั้งแรกที่ผมมีความรู้สึกบางอย่างแปลกไป...หัวใจที่แทบไม่เคยใช้งานมีเสียงตุบตุบเบาๆ




ผมมองลอดผ่านกระจกของตู้แช่เก่าๆ..แสงไฟสว่างไสวอีกด้านนึ่งของกระจกทำให้หัวใจ..หัว..ใจของผมเต้นเป็นจังหวะ...



ถึงแม้จังหวะการเต้นของมันจะช้า...แต่ผมก็ยิ้มออกมา




ผมลูบเอาไอน้ำที่เกาะอยู่ที่กระจกตู้แช่ออก..เอาหน้าแนบกระจกที่เต็มไปด้วยรอยขีดข่วน..อีกด้านนึ่งห่างจากที่ๆผมอยู่เพียงกระจกคั่น..แต่ต่างกันราวกับคนละโลก..




ใช่แล้ว..คนละโลก..



โลกของผมน่ะเป็นสีเทาทึมๆแต่โลกที่อยู่หลังกระจกนั่น..มีชีวิตชีวา..มีสีสัน..




ผมอยากออกไปข้างนอก..อยากออกไปอีกด้านของกระจก..เคยพยายามเปิดประตูกระจกนั่นเหมือนกัน...แต่ไม่ว่าจะเปิดยังไงมันก็เปิดไม่ออก..




จนกว่าจะถึงเที่ยงคืนเท่านั้น...






มันคือกฎของสิ่งที่เป็นอยู่..มาโดยตลอด..






"เปิดสิวะ!!!"



ผมไม่เข้าใจสักนิดว่าทำไมต้องเป็นเที่ยงคืน..ไม่เข้าใจว่าทำไมตอนนี้..ทำไมผมทำอะไรมากกว่านี้ไม่ได้เลย!






ตึง!ตึง!ตึง!



แม้ผมจะใช้ท่อนเหล็กกระหน่ำทุบเข้าที่กระจกบางๆนั่นเป็นสิบๆครั้ง! แต่กระจกกลับไม่มีแม้แต่รอยร้าว มิหนำซ้ำท่อนเหล็กในมือของผมกลับบิดงอ





"เปิด!เปิด!เปิดสิ!!"



ผมตะโกนเสียงดังรู้ทั้งรู้ว่าเสียงผมไปไม่ถึงข้างนอกนั่น..แต่ผมกลับได้ยินเสียงของเค้าและเห็นสิ่งที่กำลังเกิดขึ้นกับเค้า..




"เตนล์.."





เค้าชื่อเตนล์...ผู้ชายที่หน้าตาเหมือนผู้หญิงแถมยังชอบยิ้มคนเดียวบ่อยๆ..ผมชอบมองเค้าจากหลังกระจกนี้...แค่มองเฉยๆจังหวะหัวใจที่เต้นช้าเนิบนาบก็เปลี่ยนเป็นเต้นแรงขึ้น...







ทว่าบัดนี้หัวใจของผมเหมือนจะหยุดเต้นไปเสียดื้อๆ!!!






ภาพที่ผมเห็นอีกด้านของกระจกคือภาพของไอ้ผู้ชายที่ชื่อแจฮยอนกำลังถอดเสื้อของมันก่อนจะดันตัวเตนล์ชิดผนัง..ไอ้ตัวเล็กของผม..แววตาของเค้าเหมือนคนกำลังร้องไห้แต่ฝืนเอาไว้




โธ่เว้ย!!!




ผมระดมกำลังที่มีทุบเข้าไปที่กระจกนั้นตรงๆแรงจนเหมือนกระดูกข้อมือของแขนทั้งสองข้างจะแตกหักลงไป...ความรู้สึกที่ทำอะไรไม่ได้ในสถานการณ์แบบนี้..




มันเหมือนกำลังจะตายเลยวะ!!





ยิ่งพอเห็นไอ้เวรนั่นกำลังปลดหัวเข็มขัดของมัน..ยิ่งผมเห็นตัวสั่นๆของเตนล์..ร่างกายมันสั่งให้กระหน่ำทุบกระจกนั่นอย่างบ้าคลั่ง




ตึง!ตึง! ตึง! ตึง!

ใครมันจะไปยอมให้แตะต้องแมวของผมล่ะวะ!!!






ตึง!ตึง! ตึง! ตึง!

ผมทุบกระจกจนแขนชาไปหมด ตะโกนเรียงชื่อเตนล์จนคอแหบแห้ง





ขอร้องล่ะ!




ถ้าความรู้สึกของผมมีมากพอ!




ตึง!ตึง! ตึง! ตึง!


ถ้ามันจะเป็นสิ่งที่ช่วยเค้าได้เพียงแค่น้อยนิดก็ตาม!






ผมพร้อมจะเดิมพันทุกสิ่งและยอมทิ้งทุกอย่างไว้ข้างหลังเพื่อที่จะต้องออกไป!!





แลกกับหัวใจผมเลยก็ได้!!







ตึง!ตึง! ตึง! ตึง!

แขนที่ด้านชาของผมกระหน่ำทุบกระจกบางๆอย่างต่อเนื่องผมทุบเข้าไปที่กระจก..ทุบเข้าไปอย่างแรง..ทุบจนได้ยินเสียงกระดูกดังกร๊อบ..



"..!!"


อะไรกัน..


จู่ๆแขนของผมก็จมลงไปกับสิ่งที่คิดว่าเป็นกระจก...แต่มันไม่ใช่...เพิ่งมารู้ก็ตอนที่ร่างของผมทะลุมันออกมา..ผมรู้สึกเหมือนร่างของผมหนักขึ้นเมื่อตัวเองเคลื่อนผ่านบรรยากาศบางๆที่กั้นโลกสองโลกออกจากกัน



เพล้งง!!




ตัวผมทะลุกระจกตู้แช่เครื่องดื่มออกมาพร้อมกับกระป๋องน้ำมากมายกระจัดกระจายเต็มพื้น!!ไม่อยากจะเชื่อว่าเดิมพันของผมมันจะเป็นจริงแม้จะดีใจแต่ว่า...



"อึกกก"


ผมกัดฟัน..รู้สึกปวดหนึบที่อกข้างซ้าย...



ตอนนี้หัวใจของผมมันกำลังเต้นช้าลงช้าลงเหมือนกำลังจะหยุดในเพียงไม่ช้า...ผมอาจจะสามารถแหกกฏของประตูกระจกนั่นได้..แต่ผมไม่สามารถปฏิเสธกฏของโลกที่ผมกำลังอยู่ตอนนี้ได้!!





ว่าถ้าหัวใจไม่เต้นละก็...



"เตนล์.."








ผมกำลังจะตาย...








เพล้งง!!



เสียงกระจกแตกดังสนั่นเป็นจังหวะเดียวกับที่ผมตกใจถีบร่างไอ้แจฮยอนหน้าหงายลงไปกองกับพื้น...ในหัวเกิดคำถามมากมายว่าเสียงกระจกแตกนั่นเกิดจากอะไร ? ผมไม่กล้าฟันธงว่าสิ่งที่เกิดขึ้นจะมาจากแทยง ?



ก็มันอีกตั้งเกือบชั่วโมงกว่าจะเที่ยงคืนนี่หว่า!




ผมชะเง้อคอมองไปทางตู้แช่อย่างหวั่นๆ..ก่อนที่แจฮยอนจะชันตัวขึ้นมาและทำท่าจะรังแกผมอีกครั้งมันก็ถูกจอห์นนี่ตะครุบจากด้านหลังและต่อยเสยคางจนลงไปนอนกองกับพื้น


"อั่กก.."



โชคดีที่อย่างน้อยผมสามารถซื้อเวลาให้ไอ้จอห์นแกะเชือกที่ข้อมือได้ทันพอดี!!




"ตายซะมึง!"



ไอ้จอห์นกระหน่ำอัดตีนใส่ไอ้พี่แจฮยอนอย่างแรง!ผมเองก็อาฆาตไอ้เวรนี่เหมือนกันก็เลยรุมยำตีนใส่แม่งสองสามทีแต่ไม่คิดเลยว่าไอ้จอห์นจะใส่แรงเตะอัดคนที่นอนกองกับพื้นจนเลือดกลบปาก!



ดูแม่งจะเอาตายจริงๆวะ..และผมจะไม่ห้ามด้วย!แต่ยังไม่คิดจะซ้ำมันหรอก






"..แทยง?"


ผมเดินไปทางตู้แช่ก่อนจะพบกับกระป๋องน้ำอัดลมเกลื่อนพื้นมิหนำซ้ำยังมีเศษกระจกแตกกระจายรอบๆ..ผมเห็นร่างที่สวมเสื้อฮู้ดกำลังนอนคว่ำหน้าอยู่!



เป็นเค้าจริงๆด้วย!



"แทยง!!"




ผมตะโกนอย่างลืมตัวก่อนจะปรี่ไปพลิกตัวดึงร่างคนที่กำลังนอนหอบหายใจแปลกๆให้เอียงมาซบที่อกแทน..ไอ้บ้าแทยงลืมตาขึ้นมาก่อนที่จะยิ้มให้ผม



แม่งเอ๊ย ใจกูไม่ดีเลยแม่งทำหน้าเหมือนคนกำลังจะตาย!




"ผม..ไม่ไหวแล้ว"



"นายเป็นอะไร..ตอบฉันก่อนดิ"



ผมประคองหน้าแทยงขึ้นมา...จ้องเข้าไปในดวงตาสีเข้มของคนอีกคน..หัวใจผมเต้นแรงเมื่อคนที่นอนซบอยู่ที่อกเงยหน้าขึ้นมาและใช้มือลูบใบหน้าผมอย่างนุ่มนวล



"เตนล์.."




"อะไร"



"ช่วยผมหน่อยสิ..ผมยังไม่อยากตาย"



แทยงพูดเสียงแผ่วพร้อมเค้าพ่นลมหายใจอุ่นๆออกมาก่อนที่จะจับมือผมไปทาบไว้บนอกข้างซ้ายของเขา






"จูบผมที.."




to be continued...

..........................................................................................

เมื่อกี้ใครดราม่าคะ 5555555 ไรท์แกล้งเล่น ถ้าหัวใจเต้นแรงพอ
พระเอกจะตายได้ไง ใจเย็นนะอย่าปารองเท้ามา

กราบบบบบบบบบบ 

และบทนี้ก็ปิดจ็อบตัวตนของพี่เค้าแล้วนะคะ บทเดียวมีอะไรมากมาย ไรท์มึนจังเลย

นอนกันเถอะ 5555 GN ชาวมินิมาร์ท






#ฟิคมินิมาร์ท



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 110 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,460 ความคิดเห็น

  1. #2454 nicebunbun (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2563 / 04:18
    เอิ่บ.....ไรท์!!
    #2,454
    0
  2. #2450 janlove-30331 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2563 / 21:26
    จอร์นนี่คือเต็มที่เลย แทยงต้องรอดนะ
    #2,450
    0
  3. #2385 IsIsara (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 6 เมษายน 2563 / 14:02
    โลกคู่ขนาน!!! แล้วที่แทยงดูมีพลังล่ะ กรี้ดดดดด ซับสน!!!!
    #2,385
    0
  4. #2273 JellyBeru (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2561 / 18:25
    อย่าเป็นอะไร;-;
    #2,273
    0
  5. #2260 08207 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2561 / 02:25
    แงงงงง พี่แทยงต้องรอด แต่แจฮยอนน่ากลัวมากวานพี่จอห์นนี่จัดการเลย แล้วก็โลกคู่ขนานจริงๆ จะรักกันได้ไหมเนี่ยยย
    #2,260
    0
  6. #2234 Somam (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2561 / 16:05
    เห้ยยยย เดาจากตอนสามถูกด้วยอ่ะว่าเป็นโลกคู่ขนาน คือ สับสนว่าคนหรือผี มีวาร์ปได้ คลุมเคลือจนนึกถึงเรื่อง w โลกการ์ตูนกับโลกความเป็นจริง นางเอกวาร์ปข้ามมิติ แต่ไรท์เเต่งพล็อตสนุกมากเลย ชอบการสกิลชิปของแทยง
    #2,234
    0
  7. #2210 vampiregun (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 7 เมษายน 2561 / 00:40
    แจหื่นมาก น่ากลัว สงสารพี่แทยงเลยตอนออกมาไม่ได้อ่ะ
    #2,210
    0
  8. #2193 lindylinda (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 25 มีนาคม 2561 / 04:23
    แจหะทัมมัยทำอย่างเน้ แง
    #2,193
    0
  9. #2172 MookQueen (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 14 มีนาคม 2561 / 19:17
    โอ้ยยตายแม่ยกแจเตลล์T O T
    #2,172
    0
  10. #2163 zsv- (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 13 มีนาคม 2561 / 17:44
    ไอ่โจรตบปะ
    #2,163
    0
  11. #2135 seethenq (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2560 / 01:57
    งือออ พี่ตะยงT_T
    #2,135
    0
  12. #2113 pvcrazy00 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2560 / 01:34
    1. แจเตนล์คิ้วท์มาก อ่านแล้วเขิน 2. จอห์นนี่น่ารักมาก 3. แทยงคิ้วท์อ่ะ พระเอกจริงๆลูกแม่ อย่าตายนะ ซู่วๆ
    #2,113
    0
  13. #2051 immadarkworld (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2560 / 22:29
    แทยงต้องรอดนะ ช่วยแทยงให้ได้
    #2,051
    0
  14. #2022 amanaplanetes (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2560 / 11:19
    กลัวแจฮยอนอ่ะ เตนล์ต้องช่วยแทยงให้ได้นะ TT
    #2,022
    0
  15. #2011 Rongloraiyaa (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2560 / 21:02
    โอ๊ยยยยชอบมากเลยอ่ะเรื่องนี้ ชอบการบรรยายพาร์ทแทยงมาก อินมากเลย แทยงไม่ตายหรอกใช่มั้ย ถึงหัวใจจะเต้นช้าแต่ถ้าทำให้หัวใจเต้นแรงได้จะตายได้ยังไงล่ะเนาะ เตนล์ช่วยพี่เค้านะลูกก
    #2,011
    0
  16. #1960 pink-berryberry (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2560 / 08:14
    -แจ -คนเฬวววววววว แกทำแบบนั้นกับนุ้งเตนล์ได้ไง
    #1,960
    0
  17. #1935 matoomcandy (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2560 / 17:44
    ตอนเล่าพาร์ทพี่แทยง...อินมากค่ะไรท์😭😭😭
    #1,935
    0
  18. #1872 himelinn (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 21 มกราคม 2560 / 07:57
    เดิมพันด้วยอะไรเนี่ย555555
    #1,872
    0
  19. #1851 minminwoo (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 16 มกราคม 2560 / 21:00
    โอยย ฉันลุ้นมาก ช่วยแทยงงงง
    #1,851
    0
  20. #1704 chlex_ (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2559 / 19:08
    ชอบที่บอกว่าถ้าหัวใจเต้นแรงพอแล้วจะตายได้ไงของไรท์มากแง เตนล์รีบๆจูบแทยงเร็วทำให้หัวใจและโลกของแทยงมีสีสันขึ้นมาจากที่หม่นอยู่หลังโลกคู่ขนานใบนั้นทีนะ T_T
    #1,704
    0
  21. #1686 aume (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2559 / 23:33
    ฮือออออ ถ้าหัวใจเต้นเเรงพอมันจะหยุดเต้นได้ไงง กรี๊ดดด
    #1,686
    0
  22. #1668 peam-ff (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2559 / 03:50
    โอ้ยยยย ชอบความซับซ้อนชอบเรื่องรางแบบนี้ พี่มาจากโลกคู่ขนาดสีเทาหรอคะ ให้น้องเตนล์เป็นสีสันให้พี่เนอะเนอะเนอะ
    #1,668
    0
  23. #1548 pamlovely (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 25 กันยายน 2559 / 21:46
    ไม่เอาสิ แทยงงอย่าตายนะ 
    #1,548
    0
  24. #1456 jesploy (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2559 / 01:51
    โอ้ยยย ชั้นว่ามันต้องมีอะไรมากกว่านี้แน่ๆ
    #1,456
    0
  25. #1320 jutatip2000931 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2559 / 05:16
    ซึ้งอ่าาาา
    #1,320
    0