[fic taeten] MINIMART MIDNIGHT

ตอนที่ 11 : MIDNIGHT 7

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,577
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 100 ครั้ง
    23 พ.ค. 59















MIDNIGHT 7





คือผมเป็นคนไทยน่ะครับ

 

 



สุโก่ยยยยยยย

 

 


เตนล์ซังเคยขี่ช้างมั้ยเจ้าคะ

 

 


เคยได้ยินว่าที่เมืองไทยอาหารอร่อยมากๆ

 


 

เตนล์ซังชอบญี่ปุ่นมั้ยเจ้าคะ

 

 


ถ้ากลับไปที่ไทยจะคิดถึงญี่ปุ่นรึเปล่า ?’

.

.

.



.

.






"จะเช้าแล้วนะพวกเรา"





"มีคนกำลังเข้ามาแล้ว.."








"ไว้มาพบกันใหม่พรุ่งนี้นะเจ้าคะ"










พบกันใหม่เหรอ ?

 

 




ตื่นได้แล้ว..เช้าแล้วเตนล์

 



เตนล์...

 



เฮ้ พี่บอกให้ตื่นไง





แรงสะกิดที่แขนทำให้ผมลืมตาขึ้นมาอย่างงัวเงีย รู้สึกปวดที่ต้นคอทันทีที่เงยหัวขึ้นจากเคาน์เตอร์ที่นอนฟุบอยู่

                                  

 

พี่แจฮยอน..

 

 

นอนน้ำลายไหลเป็นเด็กเลย

 


 

ไม่พูดเปล่าพี่แจฮยอนยังยื่นผ้าเช็ดหน้ามาให้ผม ผมแคะขี้ตา..มองมือที่ยื่นผ้าเช็ดหน้ามาให้อย่างหยั่งเชิง...ยังไงก็ต้องรับน้ำใจที่ดูคลุมเครือของอีกฝ่าย

 

 


ทำไมพี่มาซะเช้าเลยละครับ

 

 

ก็จะมาปิดร้านนะสิ

 

 

ผมทำตาปรือใส่คนพูด...อะไรคือการปิดร้านตั้งแต่เช้าและอะไรคือการคว้าผ้าเช็ดหน้าเปื้อนน้ำลายของผมไปใส่ในกระเป๋ากางเกงตัวเอง

 

 

คุณยาม่าเพิ่งโทรมาบอกพี่ว่าจะให้พนักงานกลับไปพักอยู่กับครอบครัวช่วงเช้าแล้วตอนเย็นๆนายกับจอห์นนี่ค่อยไปขายไฟเย็นที่งาน

 

 

อ๋อออ

 

 

ผมยิ้มกว้าง..อยากจะกลับไปนอนเตียงที่คอนโดจะตายแล้ว..เมื่อคืนถูกพวกผีๆถามนู่นถามนี่จนผมแทบไม่ได้หยุดพูดเลย..รู้ตัวอีกทีก็มาหลับอยู่ที่เคาน์เตอร์ซะแล้ว




เออ แล้วกูมานอนตรงนี้ได้ยังไง..








"เตนล์ ทำไมประตูตู้แช่เปิดอย่างนี้ละ"




เวรละ! ยังไม่ทันได้คิดเกี่ยวกับเรื่องเมื่อคืนเสียงพี่แจฮยอนที่ฟังดูหงุดหงิดก็ดังขึ้น...ผมรีบวิ่งไปหาทันทีก่อนจะพบกับประตูตู้แช่เครื่องดื่มที่เปิดอ้าทุกตู้

 

 




"มีคนกำลังเข้ามาแล้ว.."


 


ตอนนั้นไง..


เดาได้ไม่ยากว่าพวกวิญญาณร้อยกว่าตนคงรีบแห่กันกลับเข้าโลกที่พวกเค้าจากมา...จนลืมปิดประตูตู้แช่ที่ถือว่าเป็นเครื่องใช้ไฟฟ้าที่กินไฟเป็นอันดับหนึ่งในมินิมาร์ท!

 


 

ความซวยอยู่ที่กูอีกแล้ววว

 


 

สงสัย..ผมจะปิดไม่แน่นน่ะครับ


 

ผมก้มหน้าไม่กล้าสบตาอีกฝ่าย..เมื่อกี้เพิ่งนึกความผิดได้เพิ่มอีกหนึ่งข้อ..นั่นก็คือการเผลอหลับในเวลางานซะด้วยซวยทั้งขึ้นทั้งร่อง..น่าแปลกที่พี่แจฮยอนยังไม่ได้ว่าอะไรเรื่องนั้นแต่ตอนนี้กูคงไม่รอดแล้วละครับ

 

 



เห้อ ตั้งใจทำงานหน่อยสิ

 


ใครจะคิดว่าคนพูดจะใช้มือลูบหัวผมด้วยท่าทีเอ็นดู..ซึ่งถ้ากูจำไม่ผิดมึงไม่เคยเอ็นดูกูเลยนะครับคุณพี่แจฮยอน

 


นี่พี่แกกำลังมาไม้ไหน ? 

คนจริงถ้าสงสัยอะไรให้ถามตรงๆไปเลยครับพ่อสอนมา





 ผมถามอะไรพี่หน่อยได้มั้ยครับ

 


อืม ว่ามาสิ

 


พี่แจฮยอนที่กำลังทำท่าจะเดินไปเก็บของเตรียมปิดร้านหันกลับมาหาผมอย่างสนใจ...เค้านั่งไขว่ห้างบนเคาน์เตอร์ด้วยท่าทีสบายๆแบบที่ผมไม่เคยได้เห็นมาก่อน

 

 

 

เมื่อวานพี่เตะบันไดทำไม..

 

 


ตรงประเด็นว่ากว่ากิตติ สิงหาปัดก็กูนี่แหละ...ถึงกับเลิ่กคิ้วเลยเหรอครับคุณพี่

 

 

 

อยู่ๆพี่ก็อยากแกล้งเราขึ้นมาน่ะ..

 

 

แบบนี้ก็ได้เหรอ...


พอฟังจบผมนี่จ้องหน้าคนพูดเขม็งเลย!ไอ้คนตอบนี่พูดแล้วคิดอะไรบ้างมั้ยหรือไม่คิดอะไรเลย อยากทำอะไรก็ทำรึยังไงอะไรว้อท 

 


พี่เกลียดผมขนาดนั้นเลยเหรอ

 


อะไรทำให้คิดแบบนั้นละ

 


ก็ผมเป็นคนเดียวในร้านที่พี่ไม่สนิทด้วยนี่ครับ..

 

 


ผมมองพี่แจฮยอนที่กำลังหัวเราะเบาๆกับตัวเอง..อะไร งง..มีอะไรขำ..แล้วรู้สึกว่ากูก็ไม่ได้พูดเชิงตัดพ้อด้วยนะ..เอ้ะ หรือกูพูดแบบนั้นออกไป

 

 


แล้วที่พี่แกล้งไม่ได้แปลว่าพี่อยากสนิทกับเรารึไง

 




ตรรกะอะไรของพี่เค้าวะเนี่ย...

 





อ่า พี่ต้องไปแล้วละเจอกันตอนเย็นนะ

 



ยังไม่ทันที่ผมจะได้คิดทบทวนอะไรยังไง..พี่แจฮยอนก็เดินออกจากร้านไป...




ตกลงพี่เค้าจะมาดีกับผมใช่มั้ย ? 


แปลกวะที่ลางสังหรณ์ของผมมันตอบว่าไม่ใช่..






 




18.53

 


ผมเผลอหลับไปจนถึงตอนเย็นอาการเหนื่อยล้าที่ได้มาจากเมื่อวานหายเป็นปลิดทิ้งเมื่อหัวถึงหมอน ความรู้สึกสดใสหลังตื่นนอนเป็นเรื่องที่ดีครับแต่เรื่องที่แย่ก็มีนั้นคือการที่กูตื่นมาอีกทีเกือบหนึ่งทุ่ม!

 

 

เวร ไอ้จอห์นโทรตามประมาณห้าสายได้

 


ผมรีบเดินเข้าไปล้างหน้าล้างตาในห้องน้ำก่อนจะโทรกลับไปหาจอห์นนี่..รอไม่นานปลายสายก็รับ

 


 

(เชี่ยเตนล์ มัวทำอะไรอยู่วะมึง)

 


เพิ่งตื่น

 


(เวรแท้ รีบมาร้านเลยพี่แจฮยอนตามใหญ่แล้ว)

 

 


ในขณะที่คุยไปด้วยผมก็ลงลิฟท์มาถึงชั้นล่างวิ่งไปอีกสามนาทีก็ถึงร้านมินิมาร์ทที่ตอนนี้สว่างไสวโดยโคมไฟสีสวย

 

 

กูถึงแล้วจอห์น

 


บอกว่าจอห์นพ่อกูไง

 


เสียงที่ดังขึ้นไม่ใช่เสียงจากปลายสายแต่เป็นไอ้จอห์นในชีวิตจริง ผมหันหลังไปหาเพื่อนรักที่กำลังขมวดคิ้ว..ดูท่าจะเคืองผมไม่ใช่น้อย

 

 

เค้าขอโทษนะตัวเอง

 


ไม่ต้องมาแบ้วใส่กู

 


โห้ นี่ขนาดใช้ไม้ตายแล้วนะครับแต่ไอ้จอห์นนี่ก็ยังเดินหนีผมเข้าไปในร้าน....มันกล้าเมินพลังแอทแทคจากรอยยิ้มชิตพลได้ยังไง

 


กูก็มาแล้วนี่ไงคุณจอห์น

 


เออๆๆพี่แจฮยอนเรียกจะเอากุญแจเก๊ะเงินที่มึงอ่ะ...เอามาเปล่า?”





อ๋อ..เอามา..เห้ยแล้วนั้นมึงจะไปไหน



ไปหาไรกินดิกูยังไม่ได้กินอะไรเลย

 

 

ไอ้จอห์นบอกเพียงเท่านั้นแล้วก็ขึ้นมอเตอร์ไซค์ไปอย่างเร็ว...ผมละความสนใจจากไอ้จอห์นเพราะนึกได้ว่าพี่แจฮยอนจะเอากุญแจเก๊ะเงินจากผม

 

 

 

พี่แจฮยอนครับนี่กุญแจครับ

 


โอเค เดี๋ยวพี่จะดูร้านให้ เตนล์ยกกล่องไฟเย็นไปเลยอยู่ตรงนั้น

 



ครับ











ผมคือพนักงานหนึ่งเดียวที่ต้องหอบกล่องบรรจุไฟเย็นเดินเข้ามาในงานเทศกาลโอบ้งที่ถูกจัดอย่างยิ่งใหญ่ด้วยโคมไฟตระการตา..ผู้คนมากมายต่างแต่งตัวด้วยชุดยูกาตะและสวมร้องเท้าเกี๊ยะ...




วี้ดดดดบึ้มมมม



ตุงตุงตุง..ตุงตุง


เสียงพลุและดอกไม้ไฟดังและสว่างไสวพร้อมกันนั้นยังมีเสียงกล่องและขบวนบงโอโดริฉบับที่คนธรรมดาปกติร่ายรำไม่ใช่วิญญาณแบบเมื่อคืน



ทุกอย่างดูครื้นเครงและทุกคนดูสนุกสนาน จริงๆบรรยากาศของงานก็ให้อารมณ์เหมือนงานวัดที่ไทยเหมือนกันแต่ที่นี่มีสิ่งที่น่าสนใจกว่าครับ...ผมจัดการตั้งโต๊ะแล้วเอาไฟเย็นขึ้นมาจัดเรียงก่อนจะมองไปรอบๆงานด้วยความคาดหวัง...



มันเป็นความคาดหวังของชายหนุ่มคนหนึ่งที่ต้องการฟื้นฟูจิตใจอันแสนห่อเหี่ยวให้กลับมากระชุ่มกระชวย..

ด้วยการหวังว่าจะมีสาวน้อยน่ารักมารุมล้อมซื้อไฟเย็น..

 




"เป็นพนักงานร้านของลุงยาม่าเหรอ

 


อ่าครับ

 



ทว่าตอนนี้ความคาดหวังของชายหนุ่มคนหนึ่งได้พังทะลายลงแล้วครับทุกคน..สาวน้อยน่ารักที่ผมหวังไว้ชั่งห่างไกลกับความเป็นจริงที่เห็น..ลูกค้าสามคนตรงหน้าโคตรจะฉกรรจ์อย่างที่ไม่เคยพบเคยเจอ



เห็นหน้าแล้วอยากจะช่วยอุดหนุนเยอะๆเลยเนี่ย..

 


ฮิ้ววว น้องเค้าหน้าแดงแล้ววะสงสัยจะเขิน

 


ผมกำมือแน่น..ที่หน้าผมแดงไม่ใช่เพราะเขินแต่เป็นเพราะว่ากำลังสะกดกลั้นอารมณ์ไม่ให้แสดงอาการไม่พอใจใส่ไอ้ลูกค้าสามตัวตรงหน้า...




ก่อนที่ผมจะปรอทแตกไปมากกว่านี้ใครสักคนก็เดินเข้ามา..






ซื้อเสร็จแล้วก็ออกไปสิลุง

 


เสียงเข้มๆจากเด็กผู้ชายส่วนสูงพอๆกับผมบอกธรรมดา...แต่ที่แปลกก็คือไอ้พวกลูกค้าสามคนที่ตอนแรกไม่ยอมไปไหน มัวแต่ก้อรอก้อติกกับผม...


ตอนนี้สลายตัวไปกันคนละทิศซะละ



หน้าตาเหมือนบัวขาวแต่กลัวเด็กมัธยมปลายเนี่ยนะ..






"หน้าตาน่ารักแบบนี้ก็ไม่แปลกที่จะถูกจีบอ่ะนะ"




ห้ะ คุยกับกูเหรอ 




"พี่ชื่ออะไรอ่ะ"




ผมเงียบ..กี่ครั้งแล้วกับการถูกถามชื่อจากคนแปลกหน้า

 


"ถามว่าพี่ชื่ออะไรไง"



"เตนล์..ชื่อเตนล์"



แล้วกี่ครั้งแล้วที่กูพยายามไม่บอกแต่ก็ต้องบอก...เพราะอยู่ๆไอ้เด็กมัธยมตรงหน้าก็ขึ้นเสียง..ไอ้ผมก็ตกใจไงครับก็เลยเผลอบอกชื่อมันไป




"ผมชื่อมาร์คนะ"



อือ ไม่ได้ถามนะ แต่ยังดีที่ได้บอกชื่อน้องมันไป เพราะจู่ๆสายตาผมก็เหลือบไปเห็นเสื้อผ้าแบรนเนมตั้งแต่หัวจรดเท้าของไอ้เด็กนี่ไม่เท่านั้นโซ่เหล็กยังพาดเต็มคอก็ไม่รู้หรอกนะว่านี่คือการแต่งตัวแนวไหน ฮิปฮอป หรือ กุ๊ย 



แต่ดูยังไงไอ้เด็กนี่ก็ดูไม่ใช่เด็กมัธยมปลายธรรมดาๆแน่ดูท่าทางนักเลงแปลกๆ..แต่เอาเถอะเป็นใครยังไงผมไม่อยากรู้หรอกครับ..อย่ามายุ่งกับกูเลยชีวิตกูวุ่นวายพอแล้ว






RRrrrrr


ยังไม่ทันที่จะได้คนรู้จักเพิ่มเสียงโทรศัพท์ในกระเป๋ากางเกงผมก็ดังขึ้นผมหันหลังให้กับเด็กมาร์คนั่นก่อนที่จะกดรับสายทันทีที่เห็นเบอร์ของคนโทร



"ฮัลโหลไอ้จอห์นแดกข้าวช้าเชียวนะมึง.."




(เตนล์..)



"มีไร.."



ผมถามไอ้จอห์นที่ดูเงียบแปลกๆก่อนที่ปลายสายจะตอบกลับมา




(ไม่มีอะไรหรอก..อั่กก) 





"เฮ้ยยจอห์น..ใครทำอะไรมึง!"






เสียงไอ้จอห์นขาดหายไป ผมรู้สึกใจคอไม่ดีเพราะเสียงปลายสายมันเหมือนเสียงคนกำลังโดนกระทืบชัดๆ!





(อย่ามาที่มินิมาร์ทนะเตนล์!!..โอ๊ย..)




ตรู๊ดดดดดดดด




แล้วเสียงปลายสายก็ตัดไปโดยที่ผมได้แต่กำโทรศัพท์ค้างไว้อยู่อย่างนั้น...ในหัวเกิดคำถามมากมายแต่ผมไม่อยากเสียเวลากับการตั้งคำถามไปมากกว่านี้ ไม่ว่ายังไงก็ตามผมจะต้องไปที่มินิมาร์ทเพื่อดูว่ามันเกิดอะไรขึ้น!!



มึงรอกูก่อนนะจอห์น!




"เฮ้ย พี่จะไปไหนวะ"



เสียงเด็กมาร์คที่ตะโกนไล่หลังมาไม่ได้ทำให้สปีดที่เท้าผมลดลงสักนิด ผมตัดสินใจทิ้งของทุกอย่างไว้ ใจผมน่ะถึงมินิมาร์ทแล้วด้วยซ้ำ..ติดที่ขาผมยังวิ่งได้ไม่ถึงไหน..ผมตัดสินใจดึงยูกาตะที่รั้งขาให้ถกเลิ่กขึ้นเพื่อที่จะไปก้าวขาให้ไวขึ้น..หัวใจสูบฉีดแรงเป็นเท่าตัว




"อย่ามาที่มินิมาร์ทนะเตนล์!!..โอ๊ย.."




เสียงที่ดังก้องในหัวทำให้ผมออกแรงวิ่งแรงขึ้น!แรงขึ้น!แล้วก็แรงขึ้น!





"แฮก แฮก..แฮก"



ผมหยุดวิ่งก่อนหอบหายใจเอาอ็อกซิเจนเข้าปอด ในที่สุดผมก็วิ่งมาถึงหน้ามินิมาร์ทที่ตอนนี้ไม่มีโคมไฟตกแต่งอะไรทั้งนั้น แถมไฟในมินิมาร์ทยังปิดสนิทชนิดที่ว่ามืดไปทั้งซอย..




ผมตัดสินใจเปิดประตูเข้าไปในมินิมาร์ทอย่างกล้าๆกลัวๆ...ก่อนที่ตาผมจะเบิกกว้าง



"ไอ้จอห์นนี่!!"



ผมตกใจ..ตะโกนสุดเสียงรีบวิ่งเข้าไปหาจอห์นนี่ที่ถูกมัดข้อมือด้วยเชือกแถมยังมีผ้าคาดปิดปากไว้อย่างแน่นหนา..อยากจะรู้จริงๆว่าเกิดอะไรขึ้นดังนั้นผมเลยไม่รอช้าที่จะแก้ปมผ้าที่ปิดปากไอ้จอห์นออก




"ข้างหลังมึง.."



เสียงแหบของจอห์นบอกเป็นจังหวะเดียวกับที่ผมเพิ่งสังเกตเห็นเงาของใครสักคนที่อยู่ข้างหลังพาดมาทับกับผนัง




ผมตัดสินใจหันหลังไปก่อนที่จะเห็นใครคนนั้นบิดกุญแจล็อคที่ประตูหน้า





กริ๊ก






"พี่แจฮยอน..."





to be contined...

.....................................................................................................

เซอร์ไพรส์++++

ทีมแจเตนล์ถูก 35 เปอเซ็นแรกของบทนี้แอทแทคเต็มๆ มีใครบาดเจ็บสาหัสมั้ยคะ 55555

ดูเขาไม่ได้มาดีนะคะ ยังไงดีละทีนี้

พูดถึงบทพี่ยงก็น้อยเหลือเกิน 55555 สัญญาว่าหลังโอบ้งเราจะทำมิดไนด์พิเศษเอาแบบหวานๆ

สักตอนสองตอนแบบไม่มีเรื่องป่วนมาให้กังวล

คือหลังโอบ้งก็ไม่มีเรื่องแล้วละ 5555 เส้นเรื่องจะมีแต่ความวุ่นวายน้อยลง หวานมากขึ้นมั้ง


แต่ที่สำคัญคือตอนหน้ามันส์มาก!มันส์ชนิดที่ไรท์ก็ยังนึกไม่ออกว่าจะแต่งยังไง 5555




#ฟิคมินิมาร์ท
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 100 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,460 ความคิดเห็น

  1. #2449 janlove-30331 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2563 / 21:12
    ม่ายยยย พี่แจฮยอนจะทำอะไรน้องงงง
    #2,449
    0
  2. #2346 kor_kod1 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2562 / 09:09
    ชนิดที่ไรท์ยังนึกไม่ออกว่าจะแต่งยังไง5555555
    #2,346
    0
  3. #2272 JellyBeru (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2561 / 18:18
    พี่แจฮยอนทำไม!
    #2,272
    0
  4. #2259 08207 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2561 / 02:11
    เอาแล้ว-พี่แจฮยอน จะทำอะไรกันแน่
    #2,259
    0
  5. #2244 yamrollchoco (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2561 / 07:49
    ห้ะ เอ้า! พี่แจฮยอนไม่ได้ชอบพี่เตนล์เหรอ เอ้า! หักมุกเรา
    #2,244
    0
  6. #2209 vampiregun (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 7 เมษายน 2561 / 00:20
    แจเป็นไรเนี่ย
    #2,209
    0
  7. #2192 lindylinda (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 25 มีนาคม 2561 / 04:16
    พี่แจยอน นายจะทำไร!
    #2,192
    0
  8. #2134 seethenq (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2560 / 01:48
    แงงงง แจฮยอนไม่อ่อนโยนนน
    #2,134
    0
  9. #2112 pvcrazy00 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2560 / 01:25
    ตอนแรกกะจะเม้นต์ว่า เขาไม่ได้เกลียดแกเตนล์ เขาชอบแก! แต่อมก. ตอนสุดท้าย เหมือนรถแหกโค้งเลย ตื่นเต้นมากๆๆๆๆ ลุ้นมากๆๆๆๆๆ หัวใจเต้นตึกๆๆๆๆ รออ่านความมันส์ของตอนหน้าเลยค่ะ555555
    #2,112
    0
  10. #2074 chickenkyung (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 18 กันยายน 2560 / 14:15
    แจฮย๊อนนนนนนนจะทำอะไร
    #2,074
    0
  11. #2050 immadarkworld (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2560 / 22:19
    นุ้งแจ เทอจะทำอารายยยยยย
    #2,050
    0
  12. #1934 matoomcandy (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2560 / 17:32
    งือๆๆๆๆ ต้องไม่เป็นอะไรนะเด็กๆ
    #1,934
    0
  13. #1871 himelinn (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 21 มกราคม 2560 / 00:17
    พี่แจเป็นคนเลวหรอกรี๊ดดดด พ่อคนดีของน้อง #มีความย้อนแย้ง
    #1,871
    0
  14. #1863 CYENBMG_270112 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 19 มกราคม 2560 / 20:25
    เห้ยยย แจลูกกกทำไมทำน้องงั้นนนน
    #1,863
    0
  15. #1850 minminwoo (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 16 มกราคม 2560 / 20:54
    เห้ย พี่แจฮยอนแกเป็นบ้าอะไรวะ
    #1,850
    0
  16. #1703 chlex_ (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2559 / 18:41
    พี่แจฮยอนนี่เหมาะกับคำที่ว่า คนน่ากลัวกว่าผีอีกค่ะ :-(
    #1,703
    0
  17. #1685 aume (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2559 / 23:23
    อิเเจฮือออออ
    #1,685
    0
  18. #1667 peam-ff (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2559 / 03:41
    พี่แจจะทำไร๊
    #1,667
    0
  19. #1547 pamlovely (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 25 กันยายน 2559 / 21:38
    ฮืออ น่ากลัวทั้งคนทั้งผี 
    #1,547
    0
  20. #1455 jesploy (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2559 / 01:43
    แจฮยอนนี้ยังไงคะ
    #1,455
    0
  21. #1301 farujung (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2559 / 13:08
    น้องมัคคึมาแล้ววว แต่มีความขำ สไตล์การแต่งตัว หนูจะเป็นกุ้ยรึอะไรคะลูก 5555
    สรุปจองแจนี่ยังไงคะ จะดีจะเลว รึมีความแค้นส่วนตัวอะไรเนี่ย 
    ไมทำตัวแปลกๆ 
    ขอให้ตะยงออกมาช่วยเตนล์ด้วยนะ งื้อออ
    #1,301
    0
  22. #1211 parkbyunnn (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2559 / 22:28
    เขาชอบมาร์คลี!!! แต่ทำไมบทน้องดูเถื่อน5555555
    #1,211
    0
  23. #1188 fahfahpachara (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2559 / 01:34
    ทำไมแจฮยอนนน..... ใครเอาไม้มาฟาดหน้าช้านนนน
    #1,188
    0
  24. #1040 SWEETYZ_HHCB (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2559 / 21:28
    แจนี่ชอบเตนล์ป่าว แต่ทำไมดูเหมือนเกลียดดด โอ้ยรับไม่ได้แรง เกลียดแจ1วิ!
    #1,040
    0
  25. #1007 bubblebelliz (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2559 / 12:28
    สรุปแจฮยอนนี่เปนคนเลวใช่มั้ยย
    #1,007
    0